Η Ελλάδα που φοβάται τους Έλληνες

 

 

 

Γιώργος Δημακόπουλος

Μέχρι πότε οι Έλληνες θα φοβούνται τους Έλληνες;

Υπάρχει μια μεγάλη ελλάδα που ζει στα 131.957 km2 της και καλύπτει όλους όσους πολίτες της θέλουν να ζουν και να δημιουργούν εντός και εκτός της. Χωρίς να ελέγχει το χρώμα σου, την ιθαγένεια, την υπηκοότητα, το φύλο σου, την φυλή, την τσέπη, τις επιλογές σου, τις αρρώστιες σου. Που για να σε πολιτογραφήσει Έλληνα πολίτη δεν χρειάζεται να γίνεις αστέρας του ΝΒΑ, για αυτήν την Ελλάδα ήσουν και είσαι Έλληνας από τότε που έπλενες παρμπρίζ στα φανάρια. Που δεν στέλνει tweet μόνο όταν είναι να μπεις στην 5αδα του all star game, αλλά που διεκδικεί μαζί σου να σου αποδοθούν τα δικαιώματα σου στο σχολείο, στην δουλειά, στην καθημερινότητα. Που στέλνει tweet ώστε κανένας πολιτικός να μην σε κόβει από το δικαίωμα του Έλληνα πολίτη.

Και υπάρχει μια άλλη μικρή ελλαδάρα που φοβάται τους έλληνες πολίτες. Που βλέπει εχθρούς, εφιάλτες, προδότες, μειοδότες. Που βαπτίζει κάποιους ως εχθρούς, εφιάλτες, προδότες, μειοδότες για να πάρει μερικά ψηφαλάκια από τα εθνίκια στις εκλογές. Αυτή η μικρή ελλάδαρα ποζάρει με φουστανέλες και κοστούμια ανάλογα την περίσταση. Από κυβέρνηση σε αντιπολίτευση, ανάλογα με την καρέκλα ανάλογο και το ένδυμα.

Στον Έβρο οι Πομάκοι, οι μουσουλμάνοι, οι αποκαλούμενοι «τούρκοι» ζούσαν για χρόνια με μπάρες και «διαβατήρια» γιατί κάποιοι τους φοβούνταν να μην γίνουν τούρκοι. Σηκώσαμε τις μπάρες μόνο όταν καταλάβαμε ότι έτσι θα γίνουν «τούρκοι». Όχι γιατί είναι έλληνες πολίτες με δικαιώματα ίδια με εμάς, αλλά γιατί φοβηθήκαμε μην γίνουν όντως «τούρκοι». Στην Φλώρινα ζουν περίπου 6-8χιλ μειονοτικοί «μακεδόνες» ομιλούντες την «μακεδονική» και το ελληνικό κράτος φοβάται να τους αναγνωρίσει τα δικαιώματα τους. Και ας τρώμε καταδίκες στο Ευρωπαικό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ΕΔΔΑ). Δεν υπάρχει λέμε μακεδονική μειονότητα επειδή δεν είναι αναγνωρισμένη μειονότητα από τις συνθήκες. Γιατί υπάρχεις μόνο όταν σε αναγνωρίζουν οι συνθήκες! Και αυτοί οι 6-8 χιλ συμπολίτες μας εκεί πάνω τι είναι; Προτιμάμε να τους λέμε γυφτοσκοπιανούς παρά έλληνες πολίτες μακεδόνες. Τους φοβόμαστε χωρίς λόγο. Τους θέλουμε να γίνουν ελληναράδες που θα φοβούνται τις άλλες μειονότητες. Δεν τους θέλουμε Έλληνες να σέβονται τους άλλους Έλληνες. Με την Αλβανία είμαστε επίσημα σε εμπόλεμο από το 1940 γιατί και εμείς και αυτοί βάζουμε εμπόδια, είτε για την ΑΟΖ, είτε για το «ανύπαρκτο τσάμικο» (ένα υπαρκτό πρόβλημα από το 1924), είτε για την ελληνική μειονότητα. Κρύβουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί της ακινησίας, και αφήνουμε το χρόνο να περνάει εις βάρος όλων. Δεν κερδίζει κανένας. Όλοι χάνουν. Πρώτοι χάνουν οι έλληνες μειονοτικοί. Αν εκλέγεσαι στην Β΄ Αθήνας και στα studio των παπαδακηδοαυτιάδων χέστηκες για τον Έλληνα της Χιμάρας, χέστηκες για τον Έλληνα της Φλώρινας και τον Πομάκο της Ροδόπης. Ό,τι είναι ξένο από εσένα, δεν υπάρχει.

Αν σε ψηφίζουν οι πατρίς θρησκεία οικογένεια χέστηκες για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+, των μεταναστών 2ης γενιάς, τους ασθενείς με HIV τους τοξικοεξαρτημένους, τους Ρομά, τους άθεους, τους Εβραίους. Τους φοβάσαι, γιατί τους «φοβάται» μια δράκα ψηφοφόρων σου. Θα υπερασπιστείς το δικαίωμα κάποιων νοικοκυραίων να σαπίσουν στο ξύλο κάποιον γιατί μπήκε στο μαγαζί τους και δεν τους άρεσε η φάτσα τους, θα υπερασπιστείς το «δικαίωμα» κάποιου να πυροβολεί τους αλβανούς μπάτσους και θα καταθέτεις στεφάνια στον ήρωα του παροξυσμού σου (το θύμα της πατριδοκάπηλης προπαγάνδας σου). Δεν θα υπερασπιστείς κανένα κοινωνικό νομοσχέδιο που αναγνωρίζει τα στοιχειώδη δικαιώματα τους γιατί αυτοί δεν είναι σαν και εσένα, γιατί η «κοινωνία δεν είναι έτοιμη», γιατί εσύ θες η κοινωνία να μην είναι «έτοιμη».

Τα προβλήματα δεν λύνονται αν δεν τα αντιμετωπίζεις. Ο φόβος δεν επιλύει. Ο φόβος πολλαπλασιάζει τον φόβο, κτίζει οχυρώματα, ανοίγει αποστάσεις. Μέχρι πότε οι Έλληνες θα φοβούνται τους Έλληνες; Δεν υπάρχουν έλληνες προδότες και μειοδότες, δεν υπάρχουν πολίτες άλλοι με υψηλό εθνικό φρόνημα και άλλοι πεμπτοφαλαγγίτες, κανένας δεν μπορεί να φοβάται να αναγνωρίσει κυριαρχικά δικαιώματα σε κοινωνικές μειονότητες, κανένας δεν μπορεί να φοβάται να αναγνωρίσει το δικαίωμα του θρησκευτικού γλωσσικού εθνοτικού αυτοπροσδιορισμού σε άλλους γιατί τους φοβάται. Ο ρεαλισμός, η λογική, η εμπιστοσύνη και ο αλληλοσεβασμός θα κλείσουν όσα αγκάθια μένουν ανοικτά. Δεν υπάρχουν δικαιώματα αλά καρτ μόνο για τους δικούς σου. Τα δικαιώματα δεν μπαίνουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Τα οφείλεις. Δεν τα φοβάσαι. Το μέλλον θέλει τόλμη.

* Ο Γιώργος Δημακόπουλος είναι μέλος της ΜΕΣΥΑ

ΠηγήAthensVoice

Advertisements

Persecuted for his beliefs: the experience of an atheist refugee

ehf

Posted on the 18/12/18

Karrar Hamza Al Asfoor is a 31 years old Iraqi activist who was the first person to be granted asylum in Greece because he is an atheist. Back home, he was actively engaged in promoting atheism. This prompted Ismalist groups to threaten him. He fled to Europe in order to find safety and be able to continue his activist work. Karrar is also a representative of Netherlands based Nasawiya feminist organization.

We had the honor to meet him in Brussels and we asked him to tell us a little bit more about himself, his work and how he feels now that he is in Europe.


When you grow up in our society, there is no chance for asking questions or having doubts. Religion surrounds you. It’s everywhere. Losing one’s faith is difficult and scary.


EHF: How did you become an atheist?

When I was four years old, my mother told me about the night journey of Islam’s Prophet Mohammed who traveled through the whole universe on a flying horse. My reaction was that I laughed: already at that young age, I had to conclude that that was a myth. What struck me is how afraid my mother got, as she feared God’s punishment for this lack of respect. I got very scared and started to cry.

Already at that age, I experienced the fact that religion was taboo and there are lines that shouldn’t be crossed even though many questions went unanswered. For instance, how come everyone around me was so sure that the right way to heaven is the one prescribed by Islam, while, in the meantime, there are so many other religions? Were those people wrong? Weren’t they thinking the same about us?

I grew up in a religious family but I was not practicing Islam as such. For me, it was more a spiritual feeling. In 2015 however, I was looking for views about the meaning of life on the internet when I came across a page on Facebook. This page was criticizing religion. As I kept reading, many of the questions from my childhood came back to me. I started critically examining Islam, got agnostic for a few months until I ultimately relinquished my faith completely.

Did this have an impact on your social life?

Iraq has a very patriarchal, religious and tribal society. Living in such a society is exhausting for anyone but in the case of a non-believer, it’s a total nightmare.

I lost my social life. I could not fit into the society and I therefore spent most of my time in my room, alone, in front of the laptop. I built up my own world on social media. I laughed, I cried and I made friends on social media. Most of them had fake identities because being openly atheist in a Muslim society could lead to their murder. I, however, could not stay in the shadow. I decided to be active with my real identity.

I engaged in a number of debates on social media in different atheist Facebook groups. I wanted to contribute to changing society. So I joined these groups and became the admin of 4 of them. Some were public groups, others were closed ones. One of the biggest was called The world of feminism and atheism. It had almost 100 thousand members.


Many atheists are persecuted. Some of them are kicked out of their house, others are beaten or imprisoned and others are killed. Many incidents go undocumented because the honor of the family has to be protected.


That is truly impressive! How does this work in practice?

When you grow up in our society, there is no chance for asking questions or having doubts. Religion surrounds you. It’s everywhere. Losing one’s faith is difficult and scary. So we try to attract people to these groups, engage in debates with them and try to convert them into atheists. The idea is to try and open the eyes of as many people as possible so that one day we can declare a secular state.

Of course, this is not easy; often we end up with insults or being cursed. In these cases, we try shock therapy by openly disrespecting some religious symbols and showing that nothing happens. God’s revenge or punishment is not coming…

You also work on women’s rights. Can you tell us about that?

Women’s situation is horrible. They completely lack rights and protection in Iraq as well as in other countries in the MENA region.

What they think, how they behave or what they wear is not up to them. Many spend their whole life among four walls. They are subject to violence, rape, and honor killings.

Most of the time, there is no criminal or media investigation because respecting the honor of the family is the most important under tribal and religious rule. The family should not suffer public shame.

So with other activists like Dareen Hasan and Worood Zuhair, we try to help as many women as we can. Sadly however, all we manage to achieve is raising awareness because the situation is totally beyond our resources.


When I arrived last year, Kos Solidarity offered me an opportunity to deliver a public speech in front of 80 people. It was the very first time in my life that I criticized Islam in public. It was an awesome feeling. I really can’t describe it. The taste of freedom is so different from anything else. I just wanted to speak after all, and they gave me the chance to do so!


And then, the threats came…

Indeed. I started receiving death threats constantly for both activities. I did not take them very seriously at the beginning but when I joined a gym in my neighborhood and three men came to threaten to kill me if I don’t suspend my social media activism, I got scared. One of them said “we are aware of your activism on Facebook, remove all your groups and pages and keep your atheism for yourself or otherwise, we will cut you in pieces and throw you to the dogs”.

Many atheists are persecuted. Some of them are kicked out of their house, others are beaten or imprisoned and others are killed. Many incidents go undocumented because the honor of the family has to be protected..

So I got home, I was extremely scared. I did not sleep that night as I realized how unfair the situation was. Indeed, no one could help me: even the authorities were part of the system. There is no rule of law, the country is controlled by tribes and Islamic militias. So, I decided to flee.

How did you arrive to Europe and how did the asylum procedure go?

Initially, I escaped to Turkey and from there I took a boat to Greece. It was a terrible experience. I however was optimistic as I knew I was on my way towards a land of freedom where I would be able to say what I want without being in danger.

The asylum procedure was extremely complex but I received help from the EHF, the IHEU, the Greek Humanist Union, the Council of Ex-muslims of Britain, the Atheist Union of Greece and Kos Solidarity. What really helped was that I had proof of my atheism thanks to my activity on social media. For others however, this is impossible as most atheists in Iraq keep their beliefs secret. So when the asylum authorities ask for proof, they can’t provide any.


I live in a neighborhood where there are a lot of other refugees. Many of them are Muslim. So, I have to do most of my activity in secret. Therefore, I still have to censor myself in my immediate surroundings, despite having arrived to Europe.


And how is life in Greece now? Are you still engaged in activism?

It is more difficult than I expected. Integrating is difficult. Apart from one time, I have received no support and I can’t find a job.

Housing-wise, it’s very complicated. Back on Kos Island, while I was waiting for my asylum papers, I could not stay at the refugee camp because it was full of Muslims and I was afraid. So I went to a hotel. Now, I am told that since I was not at the refugee camp, I cannot register for housing. I am also in contact with the Solidarity Now organization to apply for housing and join their mini business management course. I have to look for recommendations and contacts for that, else I heard my application might fail. So, for the moment, I depend on money sent to me by my family. But they will not be able to support me forever.

Although Greece is a quite religious country, the situation is incomparable to Middle Eastern countries. When I arrived last year, Kos Solidarity offered me an opportunity to deliver a public speech in front of 80 people. It was the very first time in my life that I criticized Islam in public. It was an awesome feeling. I really can’t describe it. The taste of freedom is so different from anything else. I just wanted to speak after all, and they gave me the chance to do so!

Greek people are very welcoming. People often immediately assume that I am Muslim. I understood this when in restaurants, they inform me about the food containing pork. However, when I tell them that I am an atheist, they understand. In the end, there is no difference: Muslim, Christian or atheist, we are all humans and they are not afraid of me.

And how about the death threats? Did they stop?

No. I still receive death threats on social media. They do not necessarily come only from Iraq though. They come from Arabic-speaking countries or even Arabic-speaking people in Europe or other countries.

At least I am not in the country anymore. The issue however is that I live in a neighborhood where there are a lot of other refugees. Many of them are Muslim. So, I have to do most of my activity in secret. Therefore, I still have to censor myself in my immediate surroundings, despite having arrived to Europe.

Of course, I continue being active in my Facebook groups and hope that I will be able to turn many people into atheists. We are however facing a number of issues online. Islamists use Facebook’s Terms of Services to their advantage. First, most of our members understandably use fake identities and this is not in line with Facebook’s rules. So Islamists report our groups or individual accounts and Facebook closes them down.

Furthermore, they also report our posts, groups, accounts and pages as containing hate speech or nudity. Criticizing ideas, religions and ideologies is however not hate speech. We also do not propagate nudity-related content. Some of my friends have to create accounts on daily basis.

Even if sometimes – rarely though – groups are restored, this harassment is extremely exhausting. It strongly hinders our efforts to enlighten people. In the meantime, Islamists have everything from large media corporations and hundreds of satellite channels to uncountable financial resources.

We tried to reach out to Facebook several times in the past but failed because Facebook does not provide any means of direct organizational contact for such specific issues. Also, these reports are regionally processed by their office in Dubai. This can explain why Islamist argumentation works. We are an oppressed minority and until a solution is found, Facebook is part of this oppression.

Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για Ελλάδα: Βίαιες απωθήσεις (pushbacks) στα σύνορα με την Τουρκία – Να δοθεί τέλος στις Συνοπτικές Επιστροφές και στην Ανεξέλεγκτη Βία

Να δοθεί τέλος στις Συνοπτικές Επιστροφές και στην Ανεξέλεγκτη Βία

Human Rights Watch on Greece: Violent Pushbacks at Turkey Border – End Summary Returns, Unchecked Violence

hrw

December 18, 2018

Greece: Violent Pushbacks at Turkey Border

End Summary Returns, Unchecked Violence

Δεσποτοπούλου: ξανά ένοχη για δυσφήμηση ΕΠΣΕ – Κακλαμάνης: εκδίκαση έφεσης κατά καταδίκης για συκοφάντηση ΕΠΣΕ

despotopoulou-kaklamanis

Σήμερα δύο διαφορετικά δικαστήρια εξέτασαν την υπόθεση συκοφάντησης-δυσφήμησης-εξύβρισης του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) σε συνέντευξη τύπου της 19 Απριλίου 2005 από τους τότε Υπουργό Υγείας Νικήτα Κακλαμάνη (σήμερα Αντιπρόεδρο της Βουλής) και Γενική Γραμματέα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ιωάννα Δεσποτοπούλου.

Η αρχική συκοφαντική δυσφήμηση του ΕΠΣΕ από Νικήτα Κακλαμάνη και Ιωάννα Δεσποτοπούλου

Την ημέρα εκείνη, όπως κατέγραψαν πολλές εφημερίδες την επόμενη, με πληρέστερη κάλυψη από το Βασίλη Βενιζέλο στο ακόλουθο δημοσίευμα στην Αυγή, το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) κατηγορήθηκε από τους δύο κυβερνητικούς παράγοντες πως παραπλανά τους διεθνείς οργανισμούς με ψευδή υπερβολικά στοιχεία για τα θύματα εμπορίας ανθρώπων προκειμένου να εισπράττει επιχορηγήσεις εκβιάζοντας το Υπουργείο Εξωτερικών και πως είναι μη κυβερνητική οργάνωση-σφραγίδα.

avgi 20-4-2005

Ανάλογους συκοφαντικούς ισχυρισμούς επανέλαβε η Ιωάννα Δεσποτοπούλου κατά του επόμενους μήνες σε δημόσιες εκδηλώσεις.

Η πρώτη μήνυση κατά Νικήτα Κακλαμάνη και Ιωάννας Δεσποτοπούλου που κρίθηκε ένοχη

Κατόπιν αυτού το ΕΠΣΕ μήνυσε για συκοφαντική δυσφήμηση τους δύο κυβερνητικούς παράγοντες. Η Βουλή δεν έδωσε άδεια να δικαστεί ο Νικήτας Κακλαμάνης. Αντίθετα, η  Ιωάννα Δεσποτοπούλου, στις 21 Μαρτίου 2012 κρίθηκε ένοχη για εξύβριση από το Α’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών (Πρόεδρος Μαρία-Γεωργία Τσάμη, Μέλη Αλεξάνδρα Νόκα και Άννα Χριστοδούλου – Εισαγγελέας Ελένη Ράιου που είχε προτείνει την αθώωσή της λόγω αμφιβολιών), αλλά λόγω του ότι το αδίκημα είχε παραγραφεί υφ’ όρων με το Ν. 4043/2012 δεν της επιβλήθηκε ποινή.

Η δεύτερη συκοφαντική δυσφήμηση του ΕΠΣΕ από Ιωάννα Δεσποτοπούλου

Η Ιωάννα Δεσποτοπούλου όμως επανέλαβε τους συκοφαντικούς ισχυρισμούς της δύο μήνες αργότερα, στις 24 Μαΐου 2012 σε προτάσεις της σε πολιτικό δικαστήριο που δίκαζε αγωγή του ΕΠΣΕ εναντίον της, διανθίζοντάς τους και με νέους, πως το ΕΠΣΕ ισχυριζόταν δήθεν πως τα θύματα εμπορίας ανθρώπων στην Ελλάδα ήταν 20.000 (εκτίμηση του Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Γρηγόρη Λάζου αλλά όχι του ΕΠΣΕ που τα εκτιμούσε περίπου στα 300) και όχι 13 όπως ισχυριζόταν η ίδια, και πως παραπλανούσε τους διεθνείς οργανισμούς και με ψευδείς ισχυρισμούς περί ύπαρξης μακεδονικής μειονότητας και τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα. Η αγωγή εκείνη απορρίφθηκε αφού το δικαστήριο δέχθηκε τους ισχυρισμούς της και εκκρεμεί η κατ’ έφεση εκδίκασή της.

Η δεύτερη μήνυση κατά Ιωάννας Δεσποτοπούλου που πάλι κρίθηκε ένοχη

Σήμερα, το Θ’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών (Πρόεδρος Ευγενία Τζωρτζάτου) εξέτασε νέα μήνυση του ΕΠΣΕ για όλα αυτά που υπήρχαν στις προτάσεις εκέινες και έκρινε την κατηγορούμενη ένοχη για απλή δυσφήμηση αλλά λόγω του ότι το αδίκημα είχε παραγραφεί υφ’ όρων με το Ν. 4411/2016 δεν της επιβλήθηκε ποινή.

Δύο φορές, λοιπόν, το 2012 και το 2018, το τότε κυβερνητικό στέλεχος Ιωάννα Δεσποτοπούλου βρέθηκε ένοχο για εξύβριση ή  δυσφήμηση του ΕΠΣΕ.

Είναι αξιοσημείωτο πως ο Εισαγγελέας Ιωάννης Τριανταφυλλόπουλος έκρινε πως δεν υπήρχε αδίκημα γιατί ορθώς η Ιωάννα Δεσποτοπούλου απέδιδε στο ΕΠΣΕ τα στοιχεία του Γρηγόρη Λάζου για τον αριθμό των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων αφού αυτός είναι μέλος του ΕΠΣΕ (όπερ ψευδέστατο, αφού άλλωστε κανένας δεν το ανέφερε στη διαδικασία)  και πως καλώς η Ιωάννα Δεσποτοπούλου αποκάλεσε ψεύδη τα περί μειονοτήτων αφού αυτές δεν υπάρχουν (και ας διαβάστηκαν οι σχετικές συστάσεις ΟΗΕ και Συμβουλίου της Ευρώπης και η απόφαση του ΕΔΔΑ για τη Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού)!

Είναι επίσης αξιοσημείωτο πως ο ένας από του δύο δικηγόρους υπεράσπισης της Ιωάννας Δεσποτοπούλου ήταν ο Κώστας Πλεύρης που δεν κάθισε μέχρι το τέλος και δεν αγόρευσε ενώ ο άλλο δικηγόρος της που κάθισε μέχρι το τέλος επίσης δεν αγόρευσε συντασσόμενος πλήρως με την τοποθέτηση και πρόταση του εισαγγελέα!

Η καταδίκη Νικήτα Κακλαμάνη και η εκδίκαση της έφεσής του

Μετά το τέλος της δίκης αυτής, στο Μονομελές Εφετείο Αθηνών εξετάσθηκε η έφεση του Νικήτα Κακλαμάνη που είχε καταδικασθεί ερήμην από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών στις 4 Μαρτίου 2013 να καταβάλει αποζημίωση 40000 ευρώ στο ΕΠΣΕ και 40000 ευρώ στον Εκπρόσωπό του ΕΠΣΕ Παναγιώτη Δημητρά για τη συκοφαντική δυσφήμησή τους στις 19 Απριλίου 2005. Ο Νικήτας Κακλαμάνης κατέθεσε ο ίδιος για να δηλώσει πως οι φερόμενες από το δημοσίευμα της Αυγής (και άλλων εφημερίδων) δηλώσεις του περί ΜΚΟ-σφραγίδας δεν κατονόμαζαν το ΕΠΣΕ ενώ δεν αναφέρεται πουθενά τεκμηριωμένα η συμφωνία του με τις θέσεις της Ιωάννας Δεσποτοπούλου από τις οποίες προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί. Επειδή δε σε σχετική ερώτηση ανέφερε πως οι συνεντεύξεις τύπου απομαγνητοφωνούνται, η Πρόεδρος ζήτησε από τη γραμματέα να ζητηθεί η απομαγνητοφώνηση από το Υπουργείο Υγείας. Η απόφαση θα εκδοθεί προσεχώς.

Ευχαριστίες στη δικηγόρο Ειρήνη Νομικού

Το ΕΠΣΕ θεωρεί υποχρέωσή του να ευχαριστήσει τη δικηγόρο Ειρήνη Νομικού που χειρίσθηκε σήμερα με εξαιρετικό τρόπο την πολιτική αγωγή κατά της Ιωάννας Δεσποτοπούλου στην πρώτη δίκη και την αντίκρουση της έφεσης του Νικήτα Κακλαμάνη στη δεύτερη δίκη. Απαραίτητο να υπενθυμισθεί πως τις αρχικές δίκες είχε χειρισθεί ο αξέχαστος Χρήστος Γραμματίδης (τη μία με το Βασίλη Σωτηρόπουλο).