ΟΗΕ: Ελλάδα τελευταία σε ισότητα φύλων μεταξύ χωρών Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αθήνα (12 Απριλίου 2019)

Κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής τους στην Ελλάδα, από την 1η έως τη 12η Απριλίου 2019, οι εμπειρογνώμονες Elizabeth Broderick και Alda Faccio, διεξήγαγαν συναντήσεις στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Λέσβο. Μεταξύ άλλων, επισκέφθηκαν ένα σχολείο, ένα σωφρονιστικό κατάστημα και μια δομή φιλοξενίας μεταναστών και προσφύγων. Οι εμπειρογνώμονες με την ακόλουθη δήλωση θέλουν να μοιραστούν τις αρχικές τους παρατηρήσεις:

 

Θα θέλαμε να εκφράσουμε τη βαθύτατη εκτίμησή μας για την Κυβέρνηση της Ελλάδας που μας προσκάλεσε επισήμως να επισκεφθούμε τη χώρα και για τη συνεργασία της κατά τη διάρκειά της επίσκεψης αυτής. Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε όλους τους συνομιλητές μας: κυβερνητικούς αξιωματούχους, δημόσιους λειτουργούς, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, δασκάλους, σωφρονιστικούς υπαλλήλους, τη διοίκηση της δομής φιλοξενίας και τους αξιωματούχους των ΗΕ για τη συμβολή τους και τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσαν. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ιδιαιτέρως τις κρατούμενες και τις μετανάστριες και πρόσφυγες που μοιράστηκαν τις ιστορίες τους.
Πλαίσιο: Εποχή μετάβασης και ευκαιριών
Η παρατεταμένη περίοδος λιτότητας τα τελευταία χρόνια έχει επηρεάσει βαθύτατα κάθε πτυχή της ζωής των ανθρώπων της Ελλάδας. Περίπου 600.000 άτομα, κυρίως μορφωμένοι νέοι, μετανάστευσαν στο εξωτερικό και αυτό, σε συνδυασμό με το χαμηλό ποσοστό γεννήσεων, είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί το 3% του πληθυσμού της Ελλάδας μεταξύ του 2011 και του 2016. Η άφιξη πρωτοφανούς αριθμού μεταναστών και προσφύγων από το 2015 επιβάρυνε την πίεση που ήδη ασκείτο στο περιορισμένο ανθρώπινο δυναμικό και τους περιορισμένους υλικούς πόρους. Αναγνωρίζουμε ότι οι προκλήσεις είναι πολλές.
Εξαιτίας των βαθιά ριζωμένων στερεοτύπων για τον ρόλο των γυναικών στην οικογένεια και την κοινωνία, τα μέτρα λιτότητας έχουν επηρεάσει δυσανάλογα τις γυναίκες. Σύμφωνα με τον Δείκτη Ισότητας των Φύλων, η Ελλάδα είναι στην τελευταία θέση μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η επίσκεψή μας έλαβε χώρα σε μια στιγμή αισιοδοξίας καθώς η χώρα βγαίνει σιγά σιγά από την περίοδο αυτή και ξεκινάει να ανακάμπτει οικονομικά. Πιστεύουμε πως η Ελλάδα έχει μια μοναδική ευκαιρία να ενδυναμώσει την οικονομία της και παράλληλα να σημειώσει πρόοδο σε ζητήματα ισότητας φύλων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών. Η πλήρης και ίση συμμετοχή των γυναικών στην ανάκαμψη της χώρας είναι απαραίτητη και θα πρέπει να καταστεί προτεραιότητα. Όπως ακούσαμε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, «η ισότητα των φύλων δεν αποτελεί πολυτέλεια που μας ενδιαφέρει μόνο σε καιρούς παχιών αγελάδων».
Οι αρχικές αυτές παρατηρήσεις δεν καλύπτουν όλα τα ζητήματα της ανισότητας των φύλων αλλά αντίθετα εστιάζουν στα βασικά ζητήματα που υπέπεσαν στην αντίληψή μας κατά τη διάρκεια των συνομιλιών μας.
Υπάρχει το νομικό και το θεσμικό πλαίσιο αλλά πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην εφαρμογή και την παρακολούθησή του, παράλληλα με τους απαραίτητους πόρους.
Νομικό πλαίσιο
Η Ελλάδα έχει κυρώσει σχεδόν όλες τις βασικές διεθνείς συνθήκες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης για την εξάλειψη όλων των μορφών των διακρίσεων κατά των γυναικών και του προαιρετικού πρωτοκόλλου της. Δεν έχει κυρώσει ακόμη τη Διεθνή Σύμβαση για την προστασία των δικαιωμάτων των διακινούμενων εργαζομένων και των οικογένειών τους. Η Ελλάδα τον Ιούνιο του 2018 έκανε ένα σημαντικό βήμα με την κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Σύμβαση Κωνσταντινούπολης), το πρώτο νομικά δεσμευτικό εργαλείο που παρέχει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο πρόληψης, προστασίας, δίωξης και υποστήριξης για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας κατά των γυναικών.
Η Ελλάδα έχει ισχυρές συνταγματικές εγγυήσεις για την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών και για το δικαίωμα σε ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας. Το Σύνταγμα απαιτεί από την Πολιτεία να παίρνει μέτρα για την προώθηση της ισότητας των φύλων, μεταξύ άλλων και μέσω θετικών δράσεων. Ο έγγαμος βίος, η οικογένεια, η μητρότητα και η παιδική ηλικία προστατεύονται ρητά από το Σύνταγμα.
Επιπλέον, έχει θεσπιστεί ένα νομοθετικό πλαίσιο για την ίση μεταχείριση που καλύπτει μια σειρά τομέων, μέσω της ενσωμάτωσης στο ελληνικό δίκαιο και της εφαρμογής των Οδηγιών της Ε.Ε. Χαιρετίζουμε την ψήφιση στις 26 Μαρτίου 2019 του νέου Νόμου 4604/2019 για την «Προώθησης της ουσιαστικής ισότητας των φύλων, πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας». Το κείμενο δεν είναι ακόμη διαθέσιμο στα αγγλικά για πλήρη επισκόπηση, με βάση όμως τις συζητήσεις που είχαμε με τους σχετικούς φορείς, χαιρετίζουμε το ολοκληρωμένο αυτό νομικό πλαίσιο για την ουσιαστική ισότητα των φύλων που δεν μένει στη γενική έννοια της ίσης μεταχείρισης αλλά εστιάζει στην ισότητα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής των γυναικών. Μας ικανοποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι εστιάζει σε πολλές και διασταυρούμενες μορφές διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένου του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου. Η καταπολέμηση της έμφυλης βίας και η ενσωμάτωση της διάστασης της ισότητας των φύλων σε όλες τις πτυχές της δημόσιας διοίκησης μέσω της δημιουργίας φορέων ισότητας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο αποτελούν βασικά σημεία του νόμου. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο Νόμος περιέχει αναφορές στην καταπολέμηση των έμφυλων στερεοτύπων στο εκπαιδευτικό σύστημα και στα ΜΜΕ. Συμπεριλαμβάνεται, επίσης, διάταξη για την αύξηση της υποχρεωτικής ποσόστωσης των υποψηφίων γυναικών στο ψηφοδέλτιο κάθε πολιτικού κόμματος από το 33% στο 40%.
Αν και υπάρχει λοιπόν ένα ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο για την προστασία και την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών, η εφαρμογή του χωλαίνει. Αυτό μας επισημάνθηκε από διάφορους συνομιλητές μας κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, με έναν να σχολιάζει: «Το νομοθετικό μας πλαίσιο είναι καλό αλλά αντιμετωπίζουμε σοβαρές προκλήσεις στην εφαρμογή των νόμων εξαιτίας παλαιάς νοοτροπίας και παλαιότερων πρακτικών». Η έλλειψη διαθέσιμων δεδομένων και δυνατότητας σωστής παρακολούθησης αποτελούν επίσης τροχοπέδη στην πρόοδο.
Θεσμικοί φορείς
Η Γενική Γραμματεία Ισότητας Φύλων (ΓΓΙΦ), η οποία υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικών, είναι ο κυβερνητικός φορέας που είναι επιφορτισμένος με τα ζητήματα της ισότητας φύλων και με μια ευρεία εντολή για τον σχεδιασμό, την εφαρμογή και την παρακολούθηση των πολιτικών που άπτονται της ισότητας φύλων σε όλους τους τομείς. Λειτουργεί παρατηρητήριο σε θέματα ισότητας φύλων, παρέχοντας μια δημόσια online πλατφόρμα η οποία παρακολουθεί και αναλύει στατιστικά στοιχεία από διαφορετικές πηγές για ένα ευρύ φάσμα πολιτικών. Το παρατηρητήριο αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την ταυτοποίηση της προόδου ή της οπισθοδρόμησης, στην ουσία μια βάση για τη συνηγορία και τη χάραξη πολιτικής. Μια από τις δυσκολίες της ΓΓΙΦ είναι η έλλειψη ανθρώπινων και οικονομικών πόρων που περιορίζουν την επιρροή της και την ικανότητά της να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές της.
Δεν υπάρχει ανεξάρτητος εθνικός φορέας που να εξειδικεύεται στην παρακολούθηση και την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών. Η ισότητα των φύλων περιλαμβάνεται στην εντολή της Υπηρεσίας του Συνηγόρου του Πολίτη, ενός εθνικού φορέα με ένα ξεχωριστό τμήμα που ασχολείται αποκλειστικά με την ίση μεταχείριση και στις αρμοδιότητές του συμπεριλαμβάνεται μεταξύ άλλων και η ισότητα των φύλων. Ο Συνήγορος του Πολίτη παρακολουθεί τις διακρίσεις κυρίως στον τομέα της εργασίας τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Οι καταγγελίες για έμφυλες διακρίσεις αυξήθηκαν από 40% το 2017 σε 57% το 2018 και αποτελούν τον μεγαλύτερο αριθμό καταγγελιών που χειρίζεται ο Συνήγορος του Πολίτη. Υπάρχει περιορισμένη νομολογία σχετικά με τις διακρίσεις κατά των γυναικών. Κατά τη γνώμη μας, ο Συνήγορος του Πολίτη θα έπρεπε να έχει τη δυνατότητα να ενεργεί ως amicus curiae σε υποθέσεις διακρίσεων για να παρέχει τη γνώμη του ως εμπειρογνώμονας. Μας ικανοποίησε το γεγονός ότι το γραφείο του Συνηγόρου εργάζεται προς την κατεύθυνση εξεύρεσης τρόπων αύξησης της προβολής τους και της ενημέρωσης του κοινού. Η περαιτέρω επένδυση για την προβολή του είναι απαραίτητη έτσι ώστε να έχουν πρόσβαση και οι περιθωριοποιημένες γυναίκες σε αυτό τον εξαιρετικά σημαντικό μηχανισμό καταγγελιών.
Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) αποτελεί συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας. Είναι ένας σημαντικός ανεξάρτητος φορέας προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η δομή της ΕΕΔΑ δεν προβλέπει κάποιο μηχανισμό που να εστιάζει αποκλειστικά στην παρακολούθηση και την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών αλλά αντιμετωπίζει το ζήτημα οριζόντια σε διαφορετικές πτυχές των εργασιών της. Ως ανεξάρτητος εθνικός φορέας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ΕΕΔΑ παίζει ουσιαστικό ρόλο στην παρακολούθηση των δικαιωμάτων των γυναικών και πρέπει να διαθέτει επαρκείς πόρους και να μπορεί να ενεργεί ανεξάρτητα και αποτελεσματικά.
Η απασχόληση των γυναικών συνεχίζει να επηρεάζεται ασύμμετρα από την οικονομική κρίση και τα μέτρα λιτότητας.
Η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας
Παρά την ψήφιση του Νόμου 3896/2010 για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης, η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας εξαιτίας της αυξανόμενης οικονομικής κρίσης και τα συνεχιζόμενα μέτρα λιτότητας συνεχίζουν να επηρεάζουν αρνητικά τη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας κάνοντάς τις πιο ευάλωτες στη φτώχεια. Αυτό έχει αναγνωριστεί από αρκετούς διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς παρακολούθησης.
Αναγνωρίζοντας τις δυσανάλογες επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας στην απασχόληση των γυναικών, το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των Φύλων της περιόδου 2016-2020 περιγράφει έναν αριθμό στοχευμένων πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της πρόσβασης των γυναικών σε οικονομικές ευκαιρίες και τη μείωση της ανεργίας των γυναικών καθώς και της υποαπασχόλησης. Για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στο εργατικό δυναμικό απαιτούνται οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές που θα εξασφαλίσουν την ίση πρόσβαση των γυναικών στην αγορά εργασίας και θα έχουν ως αποτέλεσμα τη βελτίωση των αμοιβών και των συνθηκών εργασίας.
Η Ελλάδα είχε πάντα χαμηλή συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας και ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά απασχόλησης των γυναικών στην Ε.Ε. Μια από τις βασικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και των μέτρων λιτότητας είναι το υψηλό ποσοστό ανεργίας και υποαπασχόλησης των γυναικών. Το 2018, το 23,7% των γυναικών του ενεργού πληθυσμού ήταν άνεργες σε σύγκριση με το 14,7% των ανδρών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων στην ανεργία κυριαρχεί πολλά χρόνια και, στην περίοδο 2013-2018, η μεγαλύτερη διαφορά εμφανίζεται το Δεκέμβριο του 2017 (με το 26% των γυναικών να είναι άνεργες σε σύγκριση με το 16,7% των ανδρών). Η διαφορά αυτή είναι πολύ μεγαλύτερη από τον μέσο όρο των χωρών της Ε.Ε. (0,5%).
Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για το μέγεθος της μαύρης εργασίας . Σύμφωνα με υπολογισμούς, η αξία της αδήλωτης εργασίας ισούται με το 24% του ΑΕΠ, γεγονός που κατατάσσει την Ελλάδα μεταξύ των χωρών με τις μεγαλύτερες αδήλωτες οικονομίες στην Ευρώπη. Οι άτυπες μορφές εργασίας συμπεριλαμβάνουν την οικιακή βοήθεια, την καθαριότητα, τη φροντίδα των ηλικιωμένων και των παιδιών, τα ιδιαίτερα μαθήματα, την απασχόληση στον τομέα του τουρισμού, σε όλους τους τομείς που έχουν υψηλότερο μερίδιο γυναικών εργαζομένων. Η κυβέρνηση θα έπρεπε να δώσει περισσότερη προσοχή στον τομέα της μαύρης εργασίας καθώς δεν φαίνεται να έχει μελετηθεί αρκετά.
Οι εργαζόμενες στον ιδιωτικό τομέα
Δεν μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε χρήσιμα δεδομένα με βάση το φύλο σχετικά με τον αριθμό των γυναικών που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα. Παρ΄ όλα αυτά, οι συζητήσεις που διεξήγαμε στην επίσκεψή μας μάς οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, αν και υπάρχουν και στον δημόσιο τομέα, είναι εμφανείς και στον ιδιωτικό και συντηρούν τη νοοτροπία ότι οι γυναίκες θα πρέπει να συνταξιοδοτούνται από την αμειβόμενη εργασία νωρίτερα από τους άνδρες. Η συμμετοχή των γυναικών στα Δ.Σ. 50 κορυφαίων εισηγμένων εταιρειών έχει αυξηθεί ελάχιστα, από 7% το 2005 στο 9% το 2017. Την ίδια χρονική περίοδο, ο μέσος όρος της Ε.Ε. έχει αυξηθεί από 15% το 2005 σε 26,7% το 2017. Ο νέος νόμος για την ουσιαστική ισότητα των φύλων ενθαρρύνει τη δημιουργία σχεδίων ισότητας τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα για την πρόληψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών και τη διασφάλιση της προαγωγής τους σε ανώτερες θέσεις. Παρ’ όλα αυτά, το σχέδιο παραμένει προαιρετικό για τον ιδιωτικό τομέα, δίνεται όμως το κίνητρο ενός «βραβείου ισότητας» ως μοχλός προόδου. Η έρευνα της Ομάδας των Εμπειρογνωμόνων έχει καταδείξει ότι τα υποχρεωτικά και όχι τα προαιρετικά μέτρα είναι εκείνα που είναι περισσότερο αποτελεσματικά για την αύξηση του αριθμού των γυναικών σε θέσεις λήψης αποφάσεων. Μια άλλη αποτελεσματική στρατηγική είναι η υποχρέωση τακτικής υποβολής έκθεσης και η δημοσιοποίηση των δεδομένων σχετικά με τις γυναίκες σε θέσεις ηγεσίας.
Ακούσαμε ότι τα τελευταία χρόνια, οι οικονομικές συνθήκες ανάγκαζαν τις γυναίκες να δουλεύουν σε θέσεις μερικής ή περιστασιακής απασχόλησης με μειωμένες αμοιβές, άσχημες συνθήκες και μειωμένο επίπεδο ασφάλειας καθώς και σε θέσεις επισφαλούς εργασίας. Στον ιδιωτικό τομέα, η ραγδαία άνοδος των ευέλικτων μορφών εργασίας καθώς και η αντικατάσταση των συμβάσεων αορίστου χρόνου με συμβάσεις ορισμένου οδήγησε σε μείωση μισθών και δημιούργησε ένα περιβάλλον στο οποίο οι γυναίκες διστάζουν να καταγγείλουν έμφυλη βία στην εργασία, συμπεριλαμβανομένης και της σεξουαλικής παρενόχλησης.
Η άνιση επιβάρυνση των γυναικών με την μη αμειβόμενη εργασία και την οικιακή φροντίδα.
Εκτός από την απώλεια θέσεων εργασίας λόγω της κρίσης, η εργασία και η υποαπασχόληση των γυναικών στην αγορά εργασίας οφείλεται εν μέρει και στις ευθύνες της μη αμειβόμενης φροντίδας που επιβαρύνει κυρίως τις γυναίκες των οικογενειών.
Ένα σημαντικό ζήτημα που υπονομεύει την ισότητα των φύλων είναι η μεγάλη μείωση των κοινωνικών υπηρεσιών του κράτους για τη φροντίδα των παιδιών και των εξαρτώμενων ατόμων (όπως οι ηλικιωμένοι και οι ανάπηροι). Η κατάσταση αυτή διογκώνει τη μη αμειβόμενη εργασία στο πλαίσιο της φροντίδας της οικογένειας, μειώνοντας έτσι τη δυνατότητά τους να αναλάβουν έστω και χαμηλά αμειβόμενες θέσεις, για να μπορούν να επιτυγχάνουν καλύτερη ισορροπία με τις ευθύνες της φροντίδας που τους αναλογούν. Ταυτόχρονα, τα άκαμπτα στερεότυπα διαιωνίζουν την ιδέα ότι η φροντίδα αποτελεί κυρίως – αν όχι αποκλειστικά – ευθύνη των γυναικών. Στην Ελλάδα, το 85% των γυναικών μαγειρεύουν και ασχολούνται με το σπίτι κάθε μέρα τουλάχιστον για μια ώρα σε σύγκριση με το 16% των ανδρών. Η Ελλάδα έχει πολύ χαμηλά ποσοστά παιδικής φροντίδας σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο χρόνος που οι άνδρες φροντίζουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους στην Ελλάδα είναι μεταξύ των χαμηλότερων στις χώρες της Ε.Ε.
Η παιδική φροντίδα είναι ακριβή στην Ελλάδα με το 61% των νοικοκυριών να λένε ότι οι οικονομικές δυσκολίες είναι ο λόγος για τον οποίο δεν καταφεύγουν σε λύσεις παιδικής φροντίδας . Το πρόγραμμα των σχολείων δεν αντιστοιχεί στις συνήθεις ώρες εργασίας, που απαιτεί ή οι γονείς να δουλεύουν λιγότερο ή να βασίζονται σε μέλη της οικογένειάς τους, κυρίως γυναίκες, για να φροντίζουν τα παιδιά. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει εν μέρει αυτό το ζήτημα μέσω ενός προγράμματος χρηματοδότησης «Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής». Χρειάζονται επιπρόσθετα μέτρα πολιτικών και καλύτερη εφαρμογή των υπαρχόντων μέτρων για να έχουμε μεγαλύτερη συμμετοχή στην προσχολική εκπαίδευση και τις δομές παιδικής φροντίδας. Αυτό θα υποστηρίξει τους γονείς, ιδιαίτερα τις γυναίκες, ώστε να επιτύχουν καλύτερη ισορροπία αμειβόμενης εργασίας και φροντίδας.
Η προτεραιοποίηση των επενδύσεων στην κοινωνική προστασία και τις δημόσιες υπηρεσίες είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί ότι οι γυναίκες θα ωφεληθούν εξίσου από την οικονομική ανάκαμψη. Κάτι τέτοιο περιλαμβάνει επενδύσεις σε υψηλής ποιότητας προσιτή φροντίδα των παιδιών και υπηρεσίες φροντίδας για τους ηλικιωμένους και τους ανάπηρους για να μειωθεί το βάρος της μη αμειβόμενης φροντίδας που έχουν επωμιστεί οι γυναίκες και να τους επιτραπεί η οικονομική συμμετοχή. Επιπλέον, απαιτούνται άμεσα πόροι για να γεφυρωθεί το χάσμα στο σύστημα κοινωνικής προστασίας, ειδικότερα τα επιδόματα εκείνα που θα βοηθήσουν τις γυναίκες και τις οικογένειές τους να ξεφύγουν από την ανέχεια. Βασική προτεραιότητα αποτελούν επίσης τα μέτρα για το διαμοιρασμό των ευθυνών φροντίδας μεταξύ ανδρών και γυναικών, που θα βοηθηθούν με την αύξηση της αμειβόμενης γονικής άδειας ειδικά για πατεράδες, η οποία είναι χαμηλή σύμφωνα με τα πρότυπα της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ. Για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να αλλάξουν τα στερεότυπα σύμφωνα με τα οποία η φροντίδα αποτελεί ευθύνη των γυναικών.
Προστασία της μητρότητας
Η πρόσβαση των γυναικών στην αγορά εργασίας παρεμποδίζεται επίσης από την ελλιπή προστασία που παρέχεται σε εργαζόμενες που απουσίαζαν από την εργασία τους λόγω άδειας μητρότητας ή γονικής άδειας. Όπως καταγράφει ο Συνήγορος του Πολίτη, η πρόσβαση στην άδεια μητρότητας δεν είναι ενιαία αλλά μάλλον διαφέρει ανάλογα με το κύρος της θέσης εργασίας και με το αν πρόκειται για θέση στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα. Οι γυναίκες που επιστρέφουν στην εργασία τους μετά την άδεια μητρότητας δικαιούνται βάσει νομοθεσίας να επιστρέψουν στην ίδια θέση εργασίας ή σε αντίστοιχη θέση με εξίσου ευνοϊκούς εργασιακούς όρους και συνθήκες, ενώ ταυτόχρονα να επωφεληθούν από οποιαδήποτε βελτίωση στις εργασιακές συνθήκες την οποία θα δικαιούντο κατά την απουσία τους. Ωστόσο, στην πράξη παρατηρούνται σημαντικά ελλείμματα στην εφαρμογή της νομοθεσίας, ειδικά όσον αφορά τις γυναίκες που βρίσκονται υψηλά στην ιεραρχία . Ορισμένες εργαζόμενες αντιμετωπίζουν σημαντικούς περιορισμούς, μεταξύ των οποίων και η άρνηση να προσμετρηθεί η άδεια μητρότητας στα χρόνια υπηρεσίας τους, πράγμα που επιφέρει αρνητικές συνέπειες ως προς την επαγγελματική τους εξέλιξη. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι γυναίκες αποκλείονται εντελώς από την άσκηση των δικαιωμάτων που σχετίζονται με τη μητρότητα, απολύονται καταχρηστικά ή τους επιβάλλονται από τους εργοδότες αλλαγές στους εργασιακούς όρους, όπως π.χ. μειωμένο ωράριο, λόγω της εγκυμοσύνης και των ευθυνών γονικής φροντίδας. Επιπλέον, υπάρχουν κενά στις διατάξεις προστασίας της μητρότητας που ισχύουν για τις αυτοαπασχολούμενες.
Μία από τις συνομιλήτριές μας είπε:
«Τρεις φορές σε συνέντευξη για θέση εργασίας μου είπαν: Είσαι γυναίκα, θα μείνεις έγκυος, θα βρεθούμε σε δύσκολη θέση, οπότε δεν μπορούμε να σε προσλάβουμε».
Σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας
Η σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας απαγορεύεται από την ελληνική νομοθεσία. Ωστόσο, δεν συλλέγονται δεδομένα για τη συχνότητά της σε εθνικό επίπεδο. Υπάρχουν στοιχεία από τις καταγγελίες που γίνονται στην ανεξάρτητη αρχή του Συνηγόρου του Πολίτη, αλλά πιθανόν να είναι πολύ υψηλότερος ο αριθμός των περιστατικών σε σχέση με αυτά που καταγγέλλονται. Οι γυναίκες διστάζουν να καταγγείλουν τέτοιες συμπεριφορές επειδή φοβούνται τα αντίποινα, τον στιγματισμό, την απόλυση ή την πιθανότητα νομικών αντιμέτρων. Μας είπαν:
«Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, η αποδοχή της σεξουαλικής παρενόχλησης αυξήθηκε. Οι γυναίκες δεν μπορούν να χάσουν τη δουλειά τους».
Για να αλλάξει η κατάσταση προς το καλύτερο, είναι κρίσιμης σημασίας η λήψη πιο ισχυρών κανονιστικών μέτρων και η δημιουργία μηχανισμών λογοδοσίας. Επιπλέον, προτείνεται η διεξαγωγή έρευνας σε εθνικό επίπεδο ώστε να καταγραφεί η συχνότητα της σεξουαλικής παρενόχλησης και των διακρίσεων που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και την επιστροφή στην εργασία μετά από γονική άδεια.
Η εκπαίδευση και τα μέσα ενημέρωσης μπορούν να αλλάξουν τα έμφυλα στερεότυπα
Εκπαίδευση
Με χαρά επισημαίνουμε το υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο των κοριτσιών σε όλα τα επίπεδα, με το 53,2% των αποφοίτων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να είναι γυναίκες, όπως επίσης και το 52,7% των αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (ΓΓΙΦ). Οι γυναίκες κυριαρχούν στις τέχνες, τις ανθρωπιστικές επιστήμες και τις επιστήμες υγείας, ενώ αποτελούν την πλειοψηφία και στις νομικές σχολές και τις σχολές διοίκησης. Ωστόσο, αποτελούν τη μειονότητα στις θετικές επιστήμες και στις σχολές μηχανικών. Άρα, περισσότερη προσοχή πρέπει να δοθεί σε αυτούς τους τομείς.
Τα εκπαιδευτικά επιτεύγματα των γυναικών δεν οδηγούν στην περαιτέρω οικονομική τους εξέλιξη ούτε διασφαλίζουν την επαγγελματική τους άνοδο. Ακόμα και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, το ποσοστό των γυναικών σε ανώτερες θέσεις ηγεσίας είναι μικρότερο από το αντίστοιχο ποσοστό των ανδρών. Για παράδειγμα, ενώ οι γυναίκες αποτελούν τα δύο τρίτα του εκπαιδευτικού προσωπικού στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μόνο το 40% είναι διευθύντριες, αν και το ποσοστό αυτό βελτιώνεται με την πάροδο του χρόνου.
Η εκπαίδευση δίνει στις γυναίκες και στα κορίτσια τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους. Πέρα από αυτό, τα σχολεία μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή των αυστηρών έμφυλων στερεοτύπων και νορμών. Η εκπαίδευση για την ισότητα των φύλων και για τις έμφυλες νόρμες ξεκινάει από την οικογένεια, συνεχίζεται στο σχολείο, στον εργασιακό χώρο και στην κοινωνία γενικότερα. Πολλοί συνομιλητές μας επεσήμαναν ότι η αυξημένη εστίαση στην ισότητα των φύλων στην εκπαίδευση είναι ένα σημαντικό προληπτικό μέτρο για την αντιμετώπιση των βαθιά ριζωμένων στερεοτύπων που εμποδίζουν τις γυναίκες από την πλήρη απόλαυση των δικαιωμάτων τους.
Όσον αφορά την ενσωμάτωση της εκπαίδευσης για την ισότητα των φύλων στο πρόγραμμα σπουδών των σχολείων, ενώ μας ικανοποίησε η ενημέρωση από το Υπουργείο Παιδείας ότι στο πρόγραμμα σπουδών συμπεριλαμβάνονται τα ζητήματα ισότητας των φύλων, σεξουαλικού προσανατολισμού και έμφυλης ταυτότητας, άλλοι συνομιλητές μας περιέγραψαν το περιεχόμενο ως περιορισμένο και σε κάποιες περιπτώσεις αποσπασματικό. Πρώτον, γίνεται αναφορά στα ζητήματα αυτά στο μάθημα της «αγωγής του πολίτη», σε διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Δεύτερον, περιεχόμενο που αφορά την ισότητα των φύλων συναντάται σε μικρό βαθμό και στο μάθημα των θρησκευτικών, όπου ζητάται από τους μαθητές να αναλογιστούν τη θέση της γυναίκας στη θρησκεία και, τέλος, η ισότητα των φύλων και η έμφυλη ταυτότητα αποτελεί μία από τις επιλογές για τη θεματική εβδομάδα που διοργανώνει κάθε σχολείο μία φορά τον χρόνο. Ωστόσο, στη θεματική εβδομάδα, η ισότητα των φύλων είναι μόνο μία από τις πολλές διαθέσιμες επιλογές ενώ, παρόλο που δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, ακούσαμε ότι δεν επιλέγεται συχνά η θεματική αυτή. Επιπλέον, φαίνεται να υπάρχει κενό στην ολοκληρωμένη διδασκαλία της σεξουαλικής αγωγής.
Όταν ρωτήσαμε για την αποτελεσματικότητα της σχολικής εκπαίδευσης στην καταπολέμηση των έμφυλων στερεοτύπων, ακούσαμε ότι η «εκπαίδευση για την ισότητα των φύλων είναι αποσπασματική, χωρίς συνέχεια και δεν αποτελεί πραγματικά μέρος της ζωής των νεαρών μαθητών». Δεδομένης της κυριαρχίας τέτοιων αφηγήσεων, θεωρούμε ότι θα ήταν πολύτιμο η Κυβέρνηση να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του τρέχοντος προγράμματος σπουδών και να την ενισχύσει ώστε να υπάρχει συστηματικότητα.
Ελπιδοφόρες πρακτικές που έχουν παρατηρηθεί σε άλλες χώρες συμπεριλαμβάνουν μια «ολιστική» προσέγγιση, όπου η ισότητα των φύλων ενσωματώνεται στο πρόγραμμα σπουδών σε όλα τα επιμέρους μαθήματα. Η ισότητα των φύλων αποτελεί προτεραιότητα και βασική αξία του εκπαιδευτικού συστήματος, ενώ δίνονται και στους εκπαιδευτικούς οδηγίες για την υποχρεωτική διδασκαλία θεμάτων που άπτονται της ισότητας των φύλων. Στόχος είναι να παρουσιάζεται μια ρεαλιστική εικόνα της κατάστασης των γυναικών και των ανδρών στην κοινωνία, να καταδεικνύεται η επιβλαβής επίδραση των έμφυλων στερεοτύπων, να βοηθιούνται τα παιδιά στην κριτική ανάλυση των πολιτισμικών έμφυλων αφηγημάτων, να προωθούνται θετικά πρότυπα σχέσεων που βασίζονται στον σεβασμό και στην ισότητα και, κυρίως, να υπάρχει ευαισθητοποίηση και ενίσχυση των δράσεων για τα δικαιώματα των γυναικών. Η εκπαίδευση για την ισότητα των φύλων ως κομμάτι της εκπαίδευσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι απαραίτητη για την κατάργηση των προβληματικών έμφυλων στερεοτύπων που κρατούν πίσω τόσο τις γυναίκες όσο και τους άντρες και για την αντιμετώπιση του προβλήματος της έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένης της παρενόχλησης και της σεξουαλικής παρενόχλησης.
Μέσα Ενημέρωσης
Το 2016, το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης σύναψε μνημόνιο συνεργασίας με την ΓΓΙΦ για τον εντοπισμό και την εξάλειψη των έμφυλων στερεοτύπων στα μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με έρευνα που έχει διεξαχθεί, το 31% από 1.500 έντυπα άρθρα που εξετάστηκαν, αναπαρήγαγε έμφυλα στερεότυπα. Μόνο στο 9,5% αυτών των άρθρων, οι γυναίκες εμφανίζονταν ως ειδικοί. Αναγνωρίζοντας το πρόβλημα αυτό, ο νέος νόμος περί ουσιαστικής ισότητας των φύλων απαιτεί από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (έντυπα, ηλεκτρονικά, διαφημίσεις) μεριμνούν για την προώθηση της ισότητας των φύλων με την προβολή μιας εικόνας απαλλαγμένης από έμφυλα στερεότυπα. Η απαίτηση αυτή εφαρμόζεται μέσα από Κώδικες Δεοντολογίας και μηχανισμούς αυτορρύθμισης για τoυς παράγοντες δημόσιας επικοινωνίας, ενώ σχετικά στοιχεία θα συλλέγονται από τη ΓΓΙΦ. Καλωσορίζουμε αυτή τη θετική εξέλιξη δεδομένης της κυριαρχίας των έμφυλων στερεοτύπων στα μέσα ενημέρωσης και της επίδρασης των μέσων αυτών στην κοινωνία. Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης παίζει σημαντικό ρόλο στην έκδοση οδηγιών και στην παρακολούθηση της συμμόρφωσης. Για να είναι αποτελεσματικό στον ρόλο του, το Συμβούλιο θα πρέπει να λαμβάνει και μέτρα πρόληψης και να διαθέτει επαρκείς πόρους.
Οι γυναίκες συνεχίζουν να υποεκπροσωπούνται στον πολιτικό και δημόσιο βίο
Πολιτικός και δημόσιος βίος
Η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή της χώρας υστερεί σε όλα τα επίπεδα – εθνικό, περιφερειακό, τοπικό και ευρωπαϊκό. Παρόλο που έχει σημειωθεί σταδιακή πρόοδος με την πάροδο των ετών, η αλλαγή είναι αργή.
Σε εθνικό επίπεδο, από την είσοδο της πρώτης γυναίκας βουλευτή στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το 1952, όταν οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, η εκπροσώπηση των γυναικών έχει σταδιακά αυξηθεί αλλά παραμένει πολύ χαμηλή. Με 18,7% των βουλευτών αυτή τη στιγμή να είναι γυναίκες, η Ελλάδα βρίσκεται στην 112η θέση ανάμεσα σε 191 χώρες παγκοσμίως και αρκετά χαμηλά μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Στην τρέχουσα Κυβέρνηση συμμετέχουν 13 γυναίκες (5 Υπουργοί, 1 Αναπληρώτρια Υπουργός και 7 Υφυπουργοί) σε σύνολο 52 μελών, αριθμός που αντιστοιχεί στο 25% του κυβερνητικού επιτελείου. Το ποσοστό που αντιστοιχεί στις γυναίκες Υπουργούς είναι ακόμα χαμηλότερο, στο 21% (5 σε σύνολο 24 Υπουργών).
Σε επίπεδο περιφερειών, δύο εκ των 13 Περιφερειαρχών είναι γυναίκες (15,4%), ποσοστό μεγαλύτερο από το 0% του 2010. Η εκπροσώπηση των γυναικών στα περιφερειακά συμβούλια είναι κάπως υψηλότερη, στο 19,5%. Στο επίπεδο των δήμων, μόλις το 4,9% των Δημάρχων είναι γυναίκες ενώ συμμετέχουν στα Δημοτικά Συμβούλια με ποσοστό 18,1%.
Η εκπροσώπηση των Ελληνίδων στο Ευρωκοινοβούλιο σημείωσε πτώση από 32% το 2009 σε 28% το 2014, παρά τη θέσπιση της ποσόστωσης του ενός τρίτου.
Οι γυναίκες έχουν σε γενικές γραμμές καλή εκπροσώπηση στη Δικαιοσύνη. Το 2011, διορίστηκε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Σημειώνεται συνεχής αύξηση του αριθμού των γυναικών δικαστών στον Άρειο Πάγο από 2% το 2004 σε 31% το 2014.
Στη Δημόσια Διοίκηση, οι γυναίκες έχουν σε γενικές γραμμές καλή εκπροσώπηση και στα ανώτερα διοικητικά κλιμάκια. Κάποιοι κλάδοι των δημόσιων υπηρεσιών παραμένουν ανδροκρατούμενοι. Αυτή τη στιγμή, το 34,3% του Διπλωματικού Σώματος είναι γυναίκες, αν και ο αριθμός των γυναικών αυξάνεται κατά την τελευταία δεκαετία. Στο επίπεδο των επικεφαλής διπλωματικών αποστολών και Προϊσταμένων Διευθύνσεων στο Υπουργείο Εξωτερικών, το ποσοστό είναι χαμηλότερο, δηλαδή 27,5% και 30,6% αντιστοίχως.
Με βάση την τρέχουσα εικόνα της συμμετοχής των γυναικών στον πολιτικό και δημόσιο βίο της χώρας, απαιτούνται περισσότερες ενέργειες, όπως είναι η εξέταση της αποτελεσματικότητας του συστήματος ποσοστώσεων στο ισχύον εκλογικό σύστημα (που εστιάζει στην επιλογή των υποψηφίων αντί στους εκλεγμένους αντιπροσώπους). Επιπλέον μέτρα θα πρέπει να υιοθετηθούν για να ενθαρρυνθούν και να υποστηριχτούν οι γυναίκες ώστε να θέσουν υποψηφιότητα για δημόσια αξιώματα και να δοθεί στήριξη στις υποψήφιες ώστε να έχουν περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας.
Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και το γυναικείο κίνημα
Συναντηθήκαμε μέλη της κοινωνίας των πολιτών που ασχολούνται ενεργά με τα ζητήματα των δικαιωμάτων των γυναικών. Πολλά από αυτά δουλεύουν στην πρώτη γραμμή, παρέχοντας βοήθεια για την κάλυψη των αναγκών των μεταναστριών και των προσφύγων. Αυτά τα άτομα και οι οργανώσεις έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην ανταπόκριση της χώρας στις μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές. Οι περισσότερες οργανώσεις λειτουργούν με βάση τα τρέχοντα project και αντιμετωπίζουν θέματα βιωσιμότητας. Έχουν συγκεντρώσει πολύτιμη εμπειρία και τεχνογνωσία και θα πρέπει να συνεχίζουν να διαδραματίζουν ρόλο στις τρέχουσες προσπάθειες ενσωμάτωσης των προσφύγων στην ελληνική κοινωνία, όπως για παράδειγμα στην εφαρμογή της πρόσφατης εθνικής στρατηγικής ενσωμάτωσης.
Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που εργάζονται για την αντιμετώπιση των ζητημάτων των δικαιωμάτων των γυναικών και της ισότητας των φύλων στηρίζονται σε αφοσιωμένους εθελοντές και χρειάζονται υποστήριξη και βιώσιμη χρηματοδότηση ώστε να διαδραματίσουν έναν ρόλο υπέρ της ενδυνάμωσης των γυναικών και της ισότητας των φύλων που θα μεταμορφώσει την κοινωνία. Θα πρέπει να μπορούν να επωφεληθούν από τη δημόσια χρηματοδότηση, με στόχο την ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών μέσα από διαφανείς και αποδοτικές διαδικασίες. Η στρατηγική συνεργασία και η αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικείων οργανώσεων θα είναι καθοριστικής σημασίας για την κινητοποίηση του γυναικείου κινήματος ισότητας.
Χρειάζονται περισσότερα μέτρα για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας
Σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE), περίπου 1 στις 4 γυναίκες έχει βιώσει σωματική ή/και λεκτική βία από σύντροφό της τουλάχιστον μία φορά μετά την ηλικία των 15 ετών. Επιπλέον, το 5,8% των γυναικών κατήγγειλαν περιστατικά σωματικής ή/και σεξουαλικής βίας από τον σύντροφό τους μέσα στους τελευταίους 12 μήνες. Το 21% των γυναικών που υπέστησαν σωματική ή/αι σεξουαλική βία από οποιαδήποτε δράστη τους τελευταίους 12 μήνες δεν το είπε σε κανέναν (ποσοστό υψηλότερο κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες από τον μέσο όρο του 13% της ΕΕ).
Αντιμετώπιση της έμφυλης βίας κατά των γυναικών
Συγχαίρουμε την Ελλάδα για τη συμμόρφωσή της προς τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης συμπεριλαμβάνοντας την πρόληψη, τη δίωξη και την εξάλειψη της έμφυλης βίας στον Ν.4604/2019 και για την τροποποίηση του Ν.3500/2006 περί ενδοοικογενειακής βίας ώστε να περιλαμβάνει στο πεδίο εφαρμογής του και μέλη της ευρύτερης οικογένειας (όπως σύντροφοι και τα παιδιά τους) και να επιτρέπεται η λήψη ασφαλιστικών μέτρων κατά του δράστη.
Μας προβληματίζουν ιδιαίτερα οι προτεινόμενες αυτή τη στιγμή τροποποιήσεις των διατάξεων περί βιασμού στον ελληνικό Ποινικό Κώδικα. Μοιάζουν να μην συμβαδίζουν με τις διεθνείς νομικές υποχρεώσεις σύμφωνα με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, καθώς ο βιασμός δεν ορίζεται βάσει της συναίνεσης και περιορίζει ακόμα περισσότερο τις συνθήκες που πρέπει να συντρέχουν για να στοιχειοθετηθεί το ποινικό αδίκημα του βιασμού. Προτρέπουμε την Κυβέρνηση να διασφαλίζει ότι ο τροποποιημένος Ποινικός Κώδικας περιλαμβάνει τον ορισμό του βιασμού βάσει της συναίνεσης. Οι συνομιλητές μας στην Κυβέρνηση μας διαβεβαίωσαν ότι η Κυβέρνηση θα τηρήσει τις υποχρεώσεις της που πηγάζουν από τη διεθνή νομοθεσία. Πιστεύουμε ότι η προτεινόμενη αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα προσφέρει ευκαιρία για να γίνει ένας ευρύτερος κοινωνικός διάλογος για το στίγμα και τα στερεότυπα γύρω από τη σεξουαλική βία εν γένει και τον βιασμό πιο συγκεκριμένα.
Ενημερωθήκαμε από την Κυβέρνηση ότι ενώ η διαμεσολάβηση δεν είναι υποχρεωτική βάσει της ελληνικής νομοθεσίας, προτείνεται συνήθως στις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Αυτό αντίκειται στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης όπου ρητά αναφέρεται ότι θα πρέπει να απαγορεύεται η υποχρεωτική διαμεσολάβηση. Οι κυρίαρχες κοινωνικές νόρμες στην Ελλάδα σε σχέση με τη σημασία της οικογένειας και τη διατήρηση της οικογενειακής ενότητας μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό εμπόδιο για τις γυναίκες που επιθυμούν να φύγουν από κακοποιητικές σχέσεις.
Μας προβληματίζει επίσης η έλλειψη ομαδοποιημένων ανά φύλο στοιχείων για τα εγκλήματα, πράγμα που θα επέτρεπε τον εντοπισμό των γυναικοκτονιών και της ενδοοικογενειακής βίας, όπως προτάσσει η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και η Γενική Σύσταση 35 της Επιτροπής CEDAW (Επιτροπή για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών). Τα ομαδοποιημένα βάσει φύλου δεδομένα για όλες τις μορφές έμφυλης βίας κατά των γυναικών είναι απαραίτητα ώστε να κατανοήσουμε τη συχνότητά της και να προσαρμόσουμε αναλόγως της προσπάθειες αντιμετώπισής και πρόληψής της.
Αν και αναγνωρίζουμε ότι η δύσκολη οικονομική κατάσταση της Ελλάδας καθιστά πιο δύσκολη την παροχή υπηρεσιών υψηλού επιπέδου για τις γυναίκες-θύματα βίας, μας προβληματίζει ο άνισος συντονισμός των υποστηρικτικών υπηρεσιών για τα θύματα διαφορετικών μορφών έμφυλης βίας, καθώς και των προγραμμάτων που απευθύνονται στους δράστες. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν 21 ξενώνες για τα θύματα έμφυλης βίας σε ολόκληρη τη χώρα. Η ζήτηση για θέσεις στους ξενώνες αυξήθηκε δραματικά με την έλευση των μεταναστριών και των γυναικών προσφύγων. Ο αριθμός των ξενώνων είναι ανεπαρκής, όπως και η άμεση στέγαση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ενώ δεν υπάρχει συνέπεια στον συντονισμό των διαφορετικών υπηρεσιών.
Χαιρετίζουμε την ειδική εκπαίδευση σε δικαστές, εισαγγελείς, αστυνομικούς, παρόχους υπηρεσιών υγείας, δημοσιογράφους και εκπαιδευτικό προσωπικό, ώστε να υπάρξει ευαισθητοποίηση και ενημέρωση για όλες τις μορφές βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών και να διασφαλιστεί ότι όλοι αυτοί οι φορείς μπορούν να παρέχουν υποστήριξη προς τα θύματα, επιδεικνύοντας την αρμόζουσα ευαισθησία. Χαιρετίζουμε την πρόσφατη απόφαση της Αστυνομίας να συστήσει ειδικές μονάδες ενδοοικογενειακής βίας, με σκοπό να βελτιώσει την ικανότητά της να αντιμετωπίσει την έμφυλη βία με ευαισθησία και αποτελεσματικότητα. Προτείνουμε οι μονάδες αυτές να συστηθούν σε ολόκληρη τη χώρα το συντομότερο δυνατόν.
Πρόληψη της έμφυλης βίας κατά των γυναικών
Στο πλαίσιο των προσπαθειών της Ελλάδας για την πρόληψη της έμφυλης βίας κατά των γυναικών, χαιρετίζουμε τις προσπάθειες της Εισαγγελίας, της ΓΓΙΦ και άλλων κρατικών φορέων να ενημερώσουν και να ευαισθητοποιήσουν μέσω των μέσων ενημέρωσης και μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Ωστόσο, απαιτείται πιο στρατηγική προσέγγιση στην πρόληψη, συμπεριλαμβανομένης της στοχευμένης και μακροπρόθεσμης εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης πάνω στα αίτια και τις συνέπειες της έμφυλης βίας, ιδίως σε αγροτικές περιοχές. Οι προσπάθειες πρόληψης πρέπει επίσης να λάβουν υπόψη τη διαφορετικότητα μεταξύ των γυναικών στην Ελλάδα, ειδικά όσων βιώνουν πολλαπλές διακρίσεις ή είναι ακόμα πιο ευάλωτες, όπως οι μειονότητες, οι μετανάστριες και οι πρόσφυγες, οι γυναίκες με αναπηρία, καθώς και οι γυναίκες τρίτης ηλικίας και οι λεσβίες, οι τρανς και οι ίντερσεξ γυναίκες.
Οι περιθωριοποιημένες ομάδες γυναικών είναι πιο ευάλωτες και βιώνουν μεγαλύτερο αποκλεισμό
Γυναίκες μετανάστριες και πρόσφυγες
Από το 2015, η Κυβέρνηση, οι τοπικές αρχές και ο λαός της Ελλάδος, ως χώρα υποδοχής πρώτης γραμμής, έχουν κληθεί να αντιμετωπίσουν την υποδοχή ενός άνευ προηγουμένου μεγάλου αριθμού μεταναστών και προσφύγων. Ακόμα και σήμερα σημειώνονται νέες αφίξεις καθημερινά. Το γεγονός αυτό ασκεί πρόσθετες πιέσεις στους κυβερνητικούς πόρους, τις υπηρεσίες και τις υποδομές. Σε στενή συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, άλλους διεθνείς οργανισμούς και με την υποστήριξη θεσμών της κοινωνίας των πολιτών, η Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να προστατεύσει την αρχή της οικουμενικότητας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η πρόσβαση στην εκπαίδευση για όλα τα παιδιά και την καθολική ιατρική περίθαλψη προς όλους, συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο και την προστασία από έμφυλη βία κατά των γυναικών. Στην πράξη ωστόσο υπάρχουν σοβαρές προκλήσεις και κενά.
Μιλήσαμε με γυναίκες μετανάστριες, αιτούσες άσυλο και πρόσφυγες στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Λέσβο και επισκεφθήκαμε κέντρα γυναικών υπό την διαχείριση ΜΚΟ καθώς και τη δομή φιλοξενίας στη Μόρια της Λέσβου. Μείναμε άφωνοι από τις ιστορίες τους που δείχνουν την αντοχή, τη δύναμη και την ελπίδα τους για ένα καλύτερο μέλλον. Μας εντυπωσίασε το έργο των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων όσων παρέχουν χώρο και στήριξη σε γυναίκες και τα παιδιά τους. Οι οργανώσεις αυτές επιτρέπουν στις γυναίκες να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση, ενδυνάμωση και ικανότητα αυτενέργειας και είχαμε την τύχη να το διαπιστώσουμε από πρώτο χέρι στο κέντρο Μέλισσα στην Αθήνα και στο κέντρο Μπασίρα στη Λέσβο.
Υπάρχουν κάποιες θετικές εξελίξεις όσον αφορά την υποστήριξη των γυναικών προσφύγων, συμπεριλαμβανομένου του Νόμου 45/31 του 2018, που επιτρέπει στα «πρόσωπα χωρίς έγγραφα ταυτοποίησης» να καταγγέλλουν περιστατικά έμφυλης βίας χωρίς το φόβο απέλασης. Παρά την ύπαρξη σχετικής νομοθεσίας, οι επιζήσασες περιστατικών έμφυλης βίας συνεχίζουν να μην έχουν επαρκή πρόσβαση σε υπηρεσίες στήριξης και ασφάλειας. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι γυναίκες δεν έχουν τη δυνατότητα καταγγελίας λόγω της απουσίας εκπαιδευμένου προσωπικού στα αστυνομικά τμήματα ή λόγω της απροθυμίας τους να καταγράψουν το περιστατικό θεωρώντας το «οικογενειακό ζήτημα». Η απουσία διερμηνέων στα νοσοκομεία μας αναφέρθηκε σταθερά ως βασικός προβληματισμός που επηρεάζει άμεσα την ικανότητα των γυναικών να λαμβάνουν την ιατρική φροντίδα που χρειάζονται.
Μάθαμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία γυναικών στη δομή φιλοξενίας στη Μόρια θεωρείται ευάλωτη από πολλές απόψεις. Πολλές γυναίκες έχουν πέσει θύματα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις χώρες τους και έχουν υποστεί και άλλα δεινά κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων από εμπόρους και διακινητές ανθρώπων. Πολλοί ενδιαφερόμενοι ανέφεραν ότι η τρέχουσα μεταναστευτική πολιτική της συγκράτησης του αριθμού των αιτούντων άσυλο στις δομές φιλοξενίας καθιστά ακόμα πιο ευάλωτες τις γυναίκες καθώς δεν έχουν άλλη επιλογή πέρα από το να ζουν στις δύσκολες συνθήκες των δομών φιλοξενίας περιμένοντας να ολοκληρωθεί η επεξεργασία των αιτήσεων ασύλου τους. Ακούσαμε με χαρά ότι οι αρχές έχουν επανεξετάσει τις κατευθυντήριες οδηγίες του πρωτοκόλλου για τη μεταφορά των ευάλωτων γυναικών.
Στη δομή φιλοξενίας της Μόρια είδαμε με τα μάτια μας πόσο ευάλωτες είναι οι γυναίκες, παρά τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι αρχές να έχουν ξεχωριστούς χώρους για τις ανύπαντρες γυναίκες, με ή χωρίς παιδιά. Οι γυναίκες που συναντήσαμε μας είπαν ότι δεν αισθάνονται ασφαλείς και βιώνουν παρενοχλήσεις, ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας όταν πηγαίνουν στις τουαλέτες στους κοινόχρηστους χώρους.
Ακούσαμε προβληματισμούς σχετικά με τα προβλήματα υγείας ορισμένων γυναικών που διαμένουν στη δομή φιλοξενίας και τη δυσκολία πρόσβασης σε ιατρική φροντίδα. Όσον αφορά την έκθεση σε περιστατικά έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής βίας εντός της δομής φιλοξενίας, οι τρέχουσες λύσεις δεν λειτουργούν στην πράξη, παραβιάζουν συχνά την απαίτηση εμπιστευτικότητας και καθιστώντας το θύμα εύκολα αναγνωρίσιμο στόχο για όλους, συμπεριλαμβανομένου του θύτη. Ο αριθμός των διαθέσιμων θέσεων σε ξενώνες είναι περιορισμένος. Ταυτόχρονα η αστυνομία δεν έχει αντιληφθεί την ανάγκη ύπαρξης τρόπων αντιμετώπισης που λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες των φύλων, ενώ υπάρχει και ανάγκη για περισσότερες γυναίκες αστυνομικούς. Θα πρέπει να αυξηθεί η δυνατότητα παροχής υπηρεσιών διερμηνείας στα νοσοκομεία και τα αστυνομικά τμήματα.
Οι συνθήκες υγείας και ασφάλειας των γυναικών θα πρέπει να παρακολουθούνται και να επανεξετάζονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Οι γυναίκες πρόσφυγες θα πρέπει να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για θέματα που επηρεάζουν τη ζωή τους στη δομή φιλοξενίας και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αξιοπρέπεια και σεβασμό. Οι γυναίκες μετανάστριες και πρόσφυγες με τις οποίες μιλήσαμε εξέφρασαν την έντονη επιθυμία τους να έχουν ευκαιρίες εκπαίδευσης για τις ίδιες και τα παιδιά τους. Θέλουν να αποτελέσουν θετικές συνιστώσες που θα εμπλουτίσουν και θα συμβάλλουν στην οικονομία και την πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας.
Η ανεύρεση ικανοποιητικών, ολιστικών λύσεων για τις γυναίκες πρόσφυγες προϋποθέτει βελτίωση του συνόλου των θεσμικών διαδικασιών και κουλτούρας. Δεν αρκεί η καλή θέληση των μεμονωμένων ατόμων. Απαιτείται συστημική ανταπόκριση με λογοδοσία των θεσμών. Οι εξωτερικοί δωρητές, συμπεριλαμβανομένης της Ε.Ε., θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι η στήριξη που παρέχουν, αντιμετωπίζει τις ανάγκες των γυναικών μεταναστριών και προσφύγων.
Γυναίκες Ρομά
Παρά τις προσπάθειες της Κυβέρνησης να βελτιώσει την έκβαση για τις γυναίκες και τα κορίτσια Ρομά μέσω της Εθνικής Στρατηγικής για την Κοινωνική Ένταξη των Ρομά 2012-2020, εξακολουθούν να υπάρχουν υψηλά επίπεδα διακρίσεων, αποκλεισμού και στερεοτύπων.
Οι γυναίκες Ρομά αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια όσον αφορά την πρόσβαση τους σε βασικές κοινωνικές υπηρεσίες όπως στέγαση, απασχόληση, εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων εκπαιδευτικών φραγμών και κακών συνθηκών διαβίωσης. Αναφέρουν ότι εξακολουθούν να υπόκεινται σε αυθαίρετες συλλήψεις από την αστυνομία και άλλους αξιωματούχους επιβολής του νόμου, σε δυσανάλογα μεγαλύτερο βαθμό. Οι γυναίκες Ρομά αποτελούν το ένα τρίτο των γυναικών κρατουμένων στην Ελλάδα παρά το γεγονός ότι εκπροσωπούν πολύ μικρό ποσοστό του πληθυσμού της χώρας.
Οι γυναίκες Ρομά έχουν πολύ περιορισμένη πρόσβαση σε οικονομικές ευκαιρίες και επιλογές απασχόλησης λόγω των γάμων σε μικρή ηλικία και τα υψηλά ποσοστά εγκατάλειψης του σχολείου. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, εμπνευστήκαμε από τις ιστορίες των διευθυντών των σχολείων που δουλεύουν με τις οικογένειες προκειμένου να υποστηρίξουν την παραμονή των κοριτσιών Ρομά στο σχολείο.
Συναντήσαμε γυναίκες Ρομά που μοιράστηκαν μαζί μας τις ιστορίες και τους προβληματισμούς τους. «Αντιμετωπίζουμε πολλά προβλήματα αλλά κανείς δεν έχει διάθεση να μας ακούσει. Προσπαθούμε εδώ και χρόνια να βελτιώσουμε τη ζωή μας».
Είναι ανησυχητική η έλλειψη στατιστικών δεδομένων αναφορικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ρομά, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών. Το 2016, η Επιτροπή για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων (CERD) διατύπωσε τη σύσταση ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αλλάξει τις δραστηριότητες συλλογής δεδομένων της επί της βάσης της ανωνυμίας και του αυτο-προσδιορισμού ατόμων και ομάδων, προκειμένου να δημιουργηθεί μια επαρκής, εμπειρική βάση για πολιτικές που θα ενισχύσουν την ισότιμη άσκηση των δικαιωμάτων που ορίζονται στη Συνθήκη από όλους. Η Επιτροπή σημείωσε ότι οι αξιόπιστες, λεπτομερείς κοινωνικοοικονομικές πληροφορίες είναι απαραίτητες για την παρακολούθηση και αξιολόγηση των πολιτικών προς όφελος των μειονοτήτων για την αξιολόγηση της εφαρμογής της Συνθήκης. Εμείς από πλευράς μας, επαναλαμβάνουμε την εν λόγω σύσταση.
Χαιρετίζουμε τα θετικά βήματα που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια από τις ελληνικές αρχές για τη βελτίωση της κατάστασης των γυναικών Ρομά, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας της Ειδικής Γραμματείας για την Ένταξη των Ρομά. Η εστίαση στην εφαρμογή και παρακολούθηση είναι καθοριστικής σημασίας προκειμένου να διασφαλισθεί ότι θα εκπληρωθούν όλοι οι σχετικοί στόχοι.
Κρατούμενες
Επισκεφθήκαμε το μεγαλύτερο σωφρονιστικό κατάστημα στην Ελλάδα και μείναμε ικανοποιημένοι από τις προσπάθειες που καταβάλλονται για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των κρατουμένων γυναικών, μεταξύ άλλων μέσω της παροχής πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και ανώτατης εκπαίδευσης καθώς και προγραμμάτων επανένταξης. Προσφέρεται η δυνατότητα φύλαξης παιδιών και τα παιδιά μπορούν να μένουν με τις μητέρες τους μέχρι την ηλικία των 3 ετών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γυναίκες που έχουν παιδιά ηλικίας μέχρι 8 ετών δικαιούνται εναλλακτικές μορφές κράτησης. Ωστόσο, ορισμένες από τις κρατούμενες με τις οποίες μιλήσαμε μοιράστηκαν τις επιφυλάξεις τους απέναντι στο δικαστικό σύστημα και τα εμπόδια στην πρόσβαση σε δικαστικές υπηρεσίες.
Συμπέρασμα
Η επίσκεψή μας στην Ελλάδα ανέδειξε μια σειρά σημαντικών προκλήσεων αλλά τεράστιων ευκαιριών, καθώς το κράτος βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο.
Υπάρχει διεξοδικό νομοθετικό και πολιτικό πλαίσιο αλλά απαιτείται πολύ πιο ουσιαστική εφαρμογή του. Η διαιώνιση των προτύπων και στερεοτύπων διάκρισης καθώς και οι συνέπειες της κρίσης που παρατείνεται και των μέτρων λιτότητας συνεπάγονται ότι η Ελλάδα υστερεί όσον αφορά στη διασφάλιση των δικαιωμάτων των γυναικών σε σχέση με άλλα κράτη-μέλη της Ε.Έ. Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη όσον αφορά τις περιθωριοποιημένες ομάδες γυναικών, όπως οι μετανάστριες και οι γυναίκες Ρομά.
Η Ελλάδα έχει σήμερα σημαντική ευκαιρία να διασφαλίσει ότι το δικαίωμα των γυναικών για ισότητα σε όλες της σφαίρες της δημόσιας ζωής βρίσκεται στην καρδιά της οικονομικής και κοινωνικής ανανέωσης της χώρας.
Προκειμένου να αξιοποιηθεί η εν λόγω ευκαιρία, η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων θα πρέπει να παίξει κεντρικό και μετασχηματιστικό ρόλο στο πλαίσιο του νέου Νόμου 4604/2019 για την Ουσιαστική Ισότητα των Φύλων, διασφαλίζοντας τη θέση της ως σημαντικά ενδυναμωμένο, κεντρικό κυβερνητικό όργανο για την ισότητα των φύλων.
Τα συμπεράσματα και οι συστάσεις μας θα παρουσιαστούν πιο ενδελεχώς στην έκθεση που θα υποβληθεί στο Συμβούλιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον Ιούνιο του 2020.
12 Απριλίου 2019

 


ΓΕΝΕΥΗ/ΑΘΗΝΑ (12 Απριλίου 2019) – Η Ελλάδα έχει τη μοναδική ευκαιρία να ενδυναμώσει ταυτόχρονα την οικονομία της και να κάνει βήματα προόδου στον τομέα
των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών, θέτοντας την ισότητα μεταξύ των φύλων ως προτεραιότητα στο πλαίσιο της κοινωνικής και οικονομικής της ανάκαμψης, λέει η ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων των Ηνωμένων Εθνών.

«Η Ελλάδα έχει θεσπίσει ένα ισχυρό νομοθετικό και θεσμικό πλαίσιο για την προώθηση της ισότητας των φύλων. Χαιρετίζουμε όλα τα μέτρα που αποσκοπούν στην ενίσχυση της συμμετοχής των γυναικών στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική ζωή», αναφέρει η Ομάδα Εργασίας των Η.Ε. για τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών στη νομοθεσία και στην πράξη, στην ανακοίνωσή της μετά την επίσκεψή Οι εμπειρογνώμονες σημείωσαν επίσης ότι η νομοθεσία για την προστασία της μητρότητας δεν έχει καθολική εφαρμογή και εξέφρασαν τους προβληματισμούς τους για τις συνεχιζόμενες διακρίσεις λόγω εγκυμοσύνης και οικογενειακών υποχρεώσεων, καθώς και τις µισθολογικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων και την απουσία γυναικών σε ηγετικές θέσεις.
«Παρατηρήσαμε επίσης δυσκολίες στην παροχή επαρκούς στήριξης στις γυναίκες που έχουν υποστεί βία και μας προβληματίζει ιδιαίτερα η πρόσφατη αναχρονιστική πρόταση τροποποίησης του Ποινικού Κώδικα αναφορικά με τον ορισμό του βιασμού», είπαν.
«Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι συντονισμένη προσπάθεια για την υλοποίηση, την παρακολούθηση και τη λογοδοσία αναφορικά με μέτρα που θα αντιμετωπίσουν τα προβλήματα, καθώς και η δέσμευση των απαραίτητων πόρων για κοινωνική προστασία και λοιπές υπηρεσίες, ιδιαίτερα για δράσεις που αποσκοπούν στη μείωση του όγκου της μη αμειβόμενης εργασίας των γυναικών ως φροντιστών και στις προσπάθειες πρόληψης της έμφυλης βίας.
Εξίσου σημαντικές είναι οι προσπάθειες να αλλάξουν οι ισχύουσες κοινωνικές νόρμες και τα έμφυλα στερεότυπα μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος και των μέσων ενημέρωσης. Χωρίς ισχυρή παρέμβαση, δεν θα αξιοποιηθεί η ευκαιρία επιτάχυνσης της οικονομικής ανάκαμψης μέσω της ισότιμης συμμετοχής των γυναικών στην κοινωνική και οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας».
Οι εμπειρογνώμονες καλούν την Ελλάδα να δώσει προτεραιότητα στην ενδυνάμωση των θεσμικών της μηχανισμών, όπως η Γενική Γραμματεία για την Ισότητα των Φύλων που θα υποστηρίξει τον νέο νόμο για την ουσιαστική ισότητα των φύλων, το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των Φύλων και τον Συνήγορο του Πολίτη. Πρότειναν επίσης τη στοχοθεσία και τη συλλογή δεδομένων.
Οι εμπειρογνώμονες πρόσθεσαν τα εξής: «Συγχαίρουμε την Κυβέρνηση για τη δέσμευσή της για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του πρωτοφανούς μεγάλου αριθμού μεταναστών και προσφύγων που έφτασαν στη χώρα από το 2015.
Ωστόσο, μας προβληματίζουν τα σοβαρά προβλήματα και τα κενά στην πράξη. Είδαμε με τα μάτια μας την ιδιαίτερη ευαλωτότητα των γυναικών και μας ανησυχεί η ασφάλειά τους και η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης».
Η αποστολή της Ομάδας Εργασίας επισκέφθηκε την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Λέσβο και συνάντησε εθνικούς και τοπικούς κυβερνητικούς αξιωματούχους καθώς και εκπροσώπους κρατικών θεσμών και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και ιδιώτες. Επισκέφθηκε επίσης ένα σχολείο, ένα σωφρονιστικό κατάστημα και μια δομή
φιλοξενίας μεταναστών και προσφύγων.
Οι εμπειρογνώμονες θα υποβάλουν την πλήρη έκθεση τους στο Συμβούλιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών τον Ιούνιο του 2020. Τα ευρήματά τους θα βοηθήσουν στη δρομολόγηση των εθνικών και διεθνών προσπαθειών προώθησης της ισότητας των φύλων και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γυναικών και κοριτσιών σε όλο τον κόσμο.
Η Ομάδα Εργασίας των ΗΕ για τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών στη νομοθεσία και στην πράξη δημιουργήθηκε από το Συμβούλιο των Ηνωμένων Εθνών το 2011 για να προσδιορίσει, να προωθήσει και να ανταλλάξει απόψεις σε διαβούλευση με τα κράτη και άλλους φορείς για καλές πρακτικές που σχετίζονται με την εξάλειψη των νόμων που προωθούν τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών. Η Ομάδα έχει επιφορτιστεί επίσης με το άνοιγμα διαλόγου με τα κράτη καθώς και με άλλους φορείς σχετικά με νόμους που επιδρούν αρνητικά σε βάρος των γυναικών και προωθούν τις διακρίσεις.

Η Ομάδα Εργασίας αποτελείται από πέντε ανεξάρτητες εμπειρογνώμονες: την κα Ivana Radačić (Κροατία) Πρόεδρο, την κα Alda Facio (Κόστα Ρίκα), την κα Elizabeth Broderick (Αυστραλία), την κα Meskerem Geset Techane (Αιθιοπία) και την κα Melissa Upreti (Νεπάλ).

Φέτος γιορτάζουμε την 40η επέτειο από την υιοθέτηση της Σύμβασης για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών από τη Γενική Συνέλευση των Η.Ε. στις 18 Δεκεμβρίου 1979.

Ανθρώπινα Δικαιώματα ΟΗΕ, Σελίδα χώρας – Ελλάδα


Για το αγγλικό πρωτότυπο κάνετε κλικ εδώ

One thought on “ΟΗΕ: Ελλάδα τελευταία σε ισότητα φύλων μεταξύ χωρών Ευρωπαϊκής Ένωσης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s