16/10/2017: Κατάργηση θρησκευτικού όρκου, το πιο σύντομο ανέκδοτο της Ελληνικής Δικαιοσύνης

Advertisements

09-10/10/2017: Επίμονα ρατσιστικό, χρυσαυγίτικο ρεπορτάζ των “Νέων” στον Ασπρόπυργο

Πηγή ο ρατσιστής Δήμαρχος Ασπροπύργου, υιοθέτηση της ρατσιστικής του θέσης περί “περιφερόμενων Ρομά” και στιγματισμός των Ρομά συνολικά ως εγκληματιών – Δεν λέει τίποτε περισσότερο η Χρυσή Αυγή από “Τα Νέα” – Καμιά συνέντευξη με Ρομά ούτε με εκπαιδευτικό.

 

ΝΕΑ 09/10/2017 (σελ. 14)

======================================

Ασπρόπυργος

Η σκοτεινή πλευρά της Δυτικής Αττικής

Μόλυνση εκτός ορίων, υψηλή ανεργία, παραβατικότητα, καταπατήσεις ιδιοκτησιών και χημικά απόβλητα έχουν μετατρέψει την καρδιά του Θριάσιου Πεδίου σε πόλη – εφιάλτη

ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΛΙΑΤΣΟΥ

Τα αυτοκίνητα μποτιλιαρισμένα στο φανάρι της Λεωφόρου ΝΑΤΟ, όπως κάθε μέρα νωρίς το πρωί. Τα λεωφορεία κατεβάζουν τους βιομηχανικούς εργάτες λίγα μέτρα πιο κάτω. Η φωτιά στα φουγάρα της Χαλυβουργικής καίει ασταμάτητα. Η μυρωδιά από τα διυλιστήρια καίει τα ρουθούνια.

Είμαστε στην καρδιά της μεγαλύτερης πεδιάδας της Δυτικής Αττικής. Στο Θριάσιο Πεδίο που κάποτε η εύφορη γη του τάιζε όλο το Λεκανοπέδιο, σήμερα έχει συγκεντρωθεί το 40% της βαριάς βιομηχανίας όλης της χώρας. Εικοσι τέσσερις από τις πιο ρυπογόνες βιομηχανικές μονάδες υψηλού κινδύνου που υπάγονται στην οδηγία Sevezo (η οποία καθορίζει όρους και μέτρα για την αντιμετώπιση κινδύνων από ατυχήματα μεγάλης έκτασης σε εγκαταστάσεις ή μονάδες, λόγω της ύπαρξης επικίνδυνων ουσιών) έχουν εγκατασταθεί εδώ. Οι 19 στον Ασπρόπυργο.

45.000 ψυχές ζουν σήμερα στον Ασπρόπυργο, την πολυπληθέστερη πόλη του Θριάσιου Πεδίου. Ξεχασμένοι από όλους. Δήμος και Περιφέρεια οχυρωμένοι πίσω από τη σύγκρουση αρμοδιοτήτων ακόμη και για τα αυτονόητα και η Πολιτεία απούσα.

Κάτι η διαπλοκή σε κάθε επίπεδο, κάτι τα μεγάλα συμφέροντα που συνωστίζονται στην περιοχή, έχουν μετατρέψει τον Ασπρόπυργο σε μια πόλη όπου όλα επιτρέπονται. Με την ασυδοσία να οργιάζει.

Στον Ασπρόπυργο υπάρχει μια περιοχή που οι ντόπιοι τη λένε «αχαρακτήριστη» και μας εξηγούν το γιατί: « Εδώ μπορείς να βρεις τα πάντα. Από ένα κουτί σπίρτα μέχρι ένα F16». Εμείς πάντως είδαμε και εργοστάσιο χτισμένο κυριολεκτικά μέσα σε ποτάμι (του Αγίου Γεωργίου) που έχει στερέψει φυσικά.

Μια τοξική βόμβα

Χημικά απόβλητα και μπάζα ρίχνει ο καθένας όπου θέλει. Επιχειρήσεις χωρίς άδεια, επιχειρήσεις – βιτρίνα για παράνομα σκραπατζίδικα ξεφυτρώνουν από το πουθενά.

Δίπλα στο χωράφι που φυτεύει ο γεωργός μαρούλια, στον παραπόταμο του Αγίου Γεωργίου, χύνονται τα απόβλητα από επιχειρήσεις βυρσοδεψίας. Στη κοίτη του υπήρχαν έγχρωμα νερά αν και την ημέρα που επισκεφθήκαμε την περιοχή δεν είχε βρέξει. Η ταμπέλα μας προειδοποιεί ότι η διέλευση γίνεται με δική μας ευθύνη. «Ποτάμι της μαύρης ώρας» το ονομάζουν οι ντόπιοι, καθώς με τις βροχές πλημμυρίζει και κινδυνεύουν οι άνθρωποι να πνιγούν.

Είμαστε στο Μούλκι, την καλύτερη περιοχή κάποτε, γιατί είχε νερό και καλλιέργειες. Δίπλα στο κτήμα με τις φιστικιές, υπάρχουν όγκοι από καμένα λάδια και τεράστια κοντέινερς με άγνωστο περιεχόμενο. Χωρίς εξόδους διαφυγής, μεγάλες βιομηχανίες δίπλα δίπλα. Τα Διυλιστήρια , η Χάλυψ και η μεγαλύτερη επιχείρηση τοξικών αποβλήτων, η ΠΟΛΥΕΚΟ ΑΕ. Και πιο δίπλα, γήπεδο ποδοσφαίρου για να παίζουν μπάλα τα παιδιά. Εδώ και το μαντρί με τα πρόβατα ενός κτηνοτρόφου, μιας και η περιοχή είναι χαρακτηρισμένη αγροτική. Εδώ και το γήπεδο σκοποβολής που έφτιαξαν πρόσφατα. Δίπλα στα πρόβατα.

Οι μάντρες των εργοστασίων φτάνουν χωρίς υπερβολή μέχρι μέσα στις αυλές των σπιτιών. Η ρυμοτομία είναι λέξη άγνωστη. Εκτάσεις καταπατημένες, αυθαίρετη δόμηση, καταυλισμοί, παράγκες, τρώγλες και σκουπίδια . Ολα στον υπερθετικό βαθμό.

Δύο διυλιστήρια, δύο χαλυβουργίες, δυο τσιμεντάδικα, Τιτάν , Χάλυψ, η Πετρογκάζ που γειτνιάζει με τα διυλιστήρια, βιομηχανία πυρομαχικών, εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διακίνησης προϊόντων πετρελαίου, χημικές βιομηχανίες, βιοτεχνίες πλαστικών, επιχειρήσεις logistics. Το ένα εργοστάσιο πάνω στο άλλο. Εάν γίνει ατύχημα;

«Πριν έρθουν οι μεγάλες βιομηχανίες εδώ, μας λέει ο δημοτικός σύμβουλος Αλέξανδρος Τσοκάνης, είχε κατατεθεί επίσημα μελέτη στα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου που έλεγε ότι σε περίπτωση έκρηξης, το Θριάσιο Πεδίο θα εξαϋλωθεί , το Αιγάλεω και το Χαϊδάρι θα εξαϋλωθούν και η μοναδική διαφυγή είναι τα Δερβενοχώρια».

Με έναν προϋπολογισμό 50 – 60 εκατομμυρίων ευρώ, αφού παίρνει αντισταθμιστικά οφέλη από τα εργοστάσια και τον ΧΥΤΑ και με 12 εκατομμύρια αποθεματικό, ο Δήμος Ασπροπύργου είναι από τους πλουσιότερους δήμους της Αττικής. Πώς γίνεται σε έναν τόσο πλούσιο δήμο οι άνθρωποι να πεινούν; Κι όμως.

Περίπου 2.500 οικογένειες ζουν με το επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ 700 άνθρωποι τρέφονται από το Κοινωνικό Παντοπωλείο του δήμου.

Ναι, τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας καταγράφονται σήμερα στη Δυτική Αττική, αφού σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ αγγίζουν το 25%. Στον Ασπρόπυργο οι άνεργοι ξεπερνούν το 28%, λέει ο δήμαρχος Νίκος Μελετίου.

Αν εξαιρέσει κανείς κάποιες δυναμικές μονάδες πτηνοτροφίας και κτηνοτροφίας στα Μέγαρα και στη Μάνδρα, ο πρωτογενής τομέας της οικονομίας που άλλοτε κυριαρχούσε στην περιοχή, σήμερα έχει αποδυναμωθεί.

Τα προβλήματα υγείας

Οι άνθρωποι στον Ασπρόπυργο ζουν από τα εργοστάσια και πεθαίνουν από αυτά. Δεν υπάρχει άνθρωπος στη πόλη που να μην έχει έναν καρκινοπαθή στην οικογένεια. Αλλος σύζυγο, άλλος πατέρα, πεθερό, αδελφό ή συγγενή. Ολοι έχουν να διηγηθούν την προσωπική τους περιπέτεια. Με τα αναπνευστικά προβλήματα να θερίζουν κι αυτά.

Το μοναδικό κέντρο υγείας το πήρανε από τον Ασπρόπυργο και το μετέφεραν στην Ελευσίνα όπου υπάρχει κι άλλο Κέντρο Υγείας και το Θριάσιο Νοσοκομείο. «Ηταν απόφαση του υπουργείου να συνενωθούν τα δύο κέντρα υγείας» μας λέει ο δήμαρχος.

Τις νύχτες αυτοκίνητα σταματούν στα χωράφια και πετάνε βαρέλια με τοξικά απόβλητα μέσα στον πολεοδομικό ιστό της πόλης. Κάθε μέρα φτάνουν τέτοιες καταγγελίες στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Εδώ δεν έχει τόπο να σταθείς…

Και σαν να μην έφταναν αυτά, περιφερόμενοι Ρομά που έχουν εγκατασταθεί στον Ασπρόπυργο λόγω του ΧΥΤΑ, έχουν μετατρέψει σε γκέτο μεγάλες περιοχές της πόλης. Στη Νέα Ζωή και τα Νεόκτιστα η εγκληματικότητα οργιάζει και ο φόβος κρατά τους ανθρώπους μέσα στα σπίτια μόλις πέσει το σκοτάδι.

Μια πόλη γεμάτη εργοστάσια, με την ανεργία να θερίζει. Οσα εργοστάσια ήρθαν εδώ από αλλού, έφεραν μαζί και τους εργάτες τους. Το κριτήριο της εντοπιότητας δεν μετρούσε μέχρι πριν από αρκετά χρόνια. Ακόμη και τα ΕΛΠΕ, που η μάντρα τους ακουμπάει σχεδόν στα σπίτια στα Νεόκτιστα, ελάχιστους ντόπιους απασχολούν στις εγκαταστάσεις τους. Το ίδιο και με το εργοτάξιο της ΔΕΗ. «Ούτε ρεύμα πιο φθηνό δεν μας δίνουν» λένε οι κάτοικοι που ζουν με τους γιγάντιους πυλώνες να κρύβουν τον ήλιο πάνω από τα κεφάλια τους.

Εκτός από την υψηλή ανεργία, την εκτός ορίων μόλυνση, την παραβατικότητα, τους παράνομους καταυλισμούς, τις καταπατήσεις ιδιοκτησιών, την ανεξέλεγκτη ρίψη χημικών αποβλήτων και μπαζών, η Δυτική Αττική έχει ακόμη ένα ρεκόρ. Μετά τη Ξάνθη και την Κομοτηνή, έχει τα υψηλότερα ποσοστά σχολικής διαρροής σε όλη τη χώρα. Σχεδόν το 50% των παιδιών στον Ασπρόπυργο, μόλις τελειώσει το δημοτικό, εγκαταλείπει το σχολείο.

Είναι άραγε χωρίς σημασία το γεγονός ότι στον Ασπρόπυργο η Χρυσή Αυγή στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 πήρε το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό της (14,54%) πανελλαδικά;

ΝΕΑ 09/10/2017 (σελ. 15)

======================================

Οδοιπορικό

Οι φαβέλες μιας… Νέας Ζωής

Ενας απέραντος καταυλισμός δίπλα σε εργοστάσια. Σπίτια από χαρτόκουτα, λαμαρίνες, πλαστικά. Είμαστε στις φαβέλες της Αττικής. Χωρίς νερό, χωρίς ρεύμα, χωρίς τουαλέτες. Σκουπίδια κι άνθρωποι έχουν γίνει ένα. Οικισμός Νέα Ζωή.

Στα 500 μέτρα από το 7ο Δημοτικό Σχολείο, είναι η καρδιά της χωματερής. Αντρες, γυναίκες, ακόμα και μικρά τσιγγανόπουλα βουτάνε στην κυριολεξία μέσα στο βουνό με τις σακούλες, ψάχνοντας στα σκουπίδια για μικρούς «θησαυρούς». Και να σκεφτεί κανείς ότι η περιοχή ονομάστηκε Νέα Ζωή γιατί ήτανε η πιο καθαρή. Τώρα είναι άντρο ναρκωτικών και ελέγχεται αποκλειστικά από τις συμμορίες των Ρομά.

Αρχικά, η περιοχή κατοικήθηκε από το ποντιακό στοιχείο που ήρθε εδώ τη δεκαετία του ’90, του πούλησαν αγροτεμάχια και το άφησαν στη μοίρα του. Δεν έβαλαν την περιοχή στο σχέδιο πόλης. Αρχισαν έτσι οι άνθρωποι να χτίζουν σιγά σιγά μονάχοι τους. Και μετά ήρθαν τα πρόστιμα. Απέκτησε έτσι η περιοχή φτηνή εργατική δύναμη και όλοι δούλευαν στα εργοστάσια για ένα κομμάτι ψωμί.

Η μυρωδιά από καμένα λάστιχα είναι έντονη παντού. Οι Ρομά καίνε τα λάστιχα για να πάρουν το σίδερο που έχουν μέσα και να το πουλήσουν, αλλά και για να δώσουν «σήμα» ότι έχουν φέρει καινούργιο εμπόρευμα ναρκωτικών, να έρθουν να αγοράσουν.

€450 ΕΝΦΙΑ ΓΙΑ ΤΣΙΜΕΝΤΟΛΙΘΟΥΣ. Ο Σάββας Λευκόπουλος ήρθε από τη Σοβιετική Ενωση. Εκεί δούλευε αγρότης σε τρακτέρ και έπαιρνε 40 ρούβλια τον χρόνο. Εγκαταστάθηκε στη Νέα Ζωή κι άρχισε να φτιάχνει ένα σπίτι για να βάλει μέσα την οικογένειά του. «Το έχτισα μόνος μου με τα χέρια μου όταν δεν υπήρχε τίποτα εδώ. Τρώγαμε ψωμί κι ελιές, κρέας δεν αγόραζα, αλλά τα παιδιά μου ήθελα να έχουν ένα κεραμίδι». Δούλευε εργάτης με 700 ευρώ τον μήνα σε γειτονικό εργοστάσιο μέχρι το 2010, που τον διώξανε. «Τώρα στο εργοστάσιο δουλεύουνε Πακιστανοί με 20-25 ευρώ μεροκάματο και πολλοί μένουνε και μέσα για να το φυλάνε κιόλας». Δουλειά δεν ξαναβρήκε. «Ποιος να με πάρει στα 62 μου;». Σύνταξη δεν πρόφτασε να βγάλει. Το μοναδικό του έσοδο είναι 300 ευρώ τον μήνα από το Κοινωνικό Επίδομα Αλληλεγγύης. Για το σπίτι του, σχεδόν 100 τετραγωνικά με τσιμεντόλιθους και λαμαρίνες, πλήρωσε ΕΝΦΙΑ 450 ευρώ. Μπορεί να είναι αυθαίρετο, αλλά ο ΕΝΦΙΑ υπολογίζεται με την αντικειμενική αξία που έχει ένα σπίτι στο κέντρο του Ασπροπύργου.

ΑΦΑΝΤΗ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ. Η Μαρία Μαγκιώρου μένει στην άλλη άκρη του οικισμού. Εδώ οι Τσιγγάνοι είναι σκόρπιοι, ο καθένας έχει στήσει χώρια το σπιτικό του. Αλλοι έχουν κουβέρτες για στέγαστρο, άλλοι ξύλινα παραπήγματα, άλλοι λαμαρίνες. «Εάν πάτε λίγο πιο πάνω, θα ντραπείτε που ζούμε στην Ελλάδα. Δεν μπορείτε να περάσετε από τη βρωμιά» λέει η Μαρία Μαγκιώρου που ήρθε στη Νέα Ζωή πριν από 25 χρόνια κι έφτιαξε το σπιτικό της δίπλα στους λαχανόκηπους που υπήρχαν τότε στην περιοχή. «Χαιρόσουν να ζεις εδώ. Πριν από δύο χρόνια μπήκανε οι Τσιγγάνοι και μας κλέψανε όλες τις οικονομίες από τη δούλεψη μιας ζωής».

«Χάλια μαύρα είμαστε. Η Αστυνομία δεν περνάει ούτε από μακριά. Φοβούνται τους Τσιγγάνους γιατί πάνε πολλοί μαζί. Ρωτήστε όποιον θέλετε. Καθημερινά τηλεφωνούμε και μας λένε “πάρτε τον δήμαρχο, πάρτε την περιφέρεια”. Τι να κάνουμε εμείς;».

ΝΕΑ 10/10/2017 (σελ. 12)

======================================

Νεόκτιστα

Το Χάρλεμ του Ασπρόπυργου

Στη φτωχότερη συνοικία της πόλης κυριαρχούν ο φόβος, η βία και ο νόμος των όπλων

Της Oλυμπίας Λιάτσου

«Κάντε ένα πείραμα» στους Ασπροπυργιώτες, μας είπαν άνθρωποι που γεννήθηκαν και μένουν εδώ. «Κλείστε τους τα μάτια και κάντε τους μια βόλτα στα όρια του οικιστικού ιστού της πόλης. Από τη μυρωδιά και μόνο θα σας πουν πού ακριβώς βρίσκονται».

Είναι αλήθεια. Αλλιώς μυρίζουν τα σκουπίδια, αλλιώς τα καμένα λάστιχα, αλλιώς τα διυλιστήρια, αλλιώς τα απόβλητα που πέφτουν στα ρέματα, αλλιώς ο καπνός από το εργοστάσιο ανακύκλωσης που πήρε φωτιά πριν από δύο χρόνια κι ακόμη καπνίζει.

Διασχίζουμε τον κεντρικό δρόμο της πόλης, εδώ όπου μέχρι πριν από την οικονομική κρίση υπήρχαν δίπλα δίπλα 18 τράπεζες σε 1.400 μέτρα.

Περνάμε δίπλα από τις εγκαταστάσεις των διυλιστηρίων κι ανηφορίζουμε σε μια ήσυχη – πριν από χρόνια – γειτονιά. Στα Νεόκτιστα. Εδώ ζουν Ελληνες και Τσιγγάνοι. Ογκοι από λάστιχα, σκουπίδια και μπάζα παντού. Αν και κοντεύει μεσημέρι, οι δρόμοι είναι έρημοι.

Είμαστε στο Χάρλεμ του Ασπρόπυργου. Ετσι αποκαλούν οι ντόπιοι τη φτωχότερη συνοικία της πόλης. Στα Νεόκτιστα κυριαρχούν ο φόβος, η βία, η εξαθλίωση και ένας μόνο νόμος. Ο νόμος των όπλων.

Κι αν στη Νέα Ζωή έχει στηθεί ο μεγαλύτερος καταυλισμός των Τσιγγάνων γιατί είναι δίπλα στον ΧΥΤΑ, στα Νεόκτιστα οι Ρομά έχουν μετατρέψει την περιοχή σε κράτος εν κράτει. Ελέγχουν και τρομοκρατούν τους πάντες. Με τις πλάτες μιας πολιτείας που κυριολεκτικά κλείνει τα μάτια.

Νεκροταφείο

αυτοκινήτων

Η περιοχή μοιάζει περισσότερο με νεκροταφείο αυτοκινήτων. Σειρά τα καμένα αυτοκίνητα δεξιά και αριστερά του δρόμου. Τα κλέβουν, τους βάζουν φωτιά, τα παρατάνε δίπλα στα σπίτια.

Τα φρεάτια στους δρόμους, δίχως σχάρες. Εάν είσαι ανυποψίαστος κινδυνεύεις να πέσεις μέσα. Τις κλέβουν οι Τσιγγάνοι και τις πουλάνε σαν σκραπ. Οι κάτοικοι σκεπάζουν τα φρεάτια όπως όπως με ξύλα.

Οι κολόνες της ΔΕΗ είναι όλες πειραγμένες. Καλώδια κρέμονται παντού. Οταν ρωτάς γιατί, όλοι κουνάνε το κεφάλι. «Κλέβουν ρεύμα οι Τσιγγάνοι. Κανείς δεν πληρώνει τη ΔΕΗ. Ανεβαίνει το δωδεκάχρονο και τραβάει το ρεύμα σε 5 λεπτά».

Μέχρι πριν από λίγο καιρό, τα λεωφορεία έφταναν εδώ με συνοδεία περιπολικού. Κανένας οδηγός δεν δεχόταν να κάνει αυτό το δρομολόγιο. «Κλείνουν τον δρόμο, σταματάνε το λεωφορείο, σπάνε τα τζάμια, κλέβουν το κινητό του οδηγού, πού να ξαναπάει ο άνθρωπος;».

Μόλις σταμάτησε το περιπολικό, αρχίσανε τα ίδια. «Μέχρι και πριν από 15 χρόνια η περιοχή ήταν θαύμα» λένε οι κάτοικοι. «Με το που ήρθαν οι Τσιγγάνοι όλα άλλαξαν. Καταπάτησαν όλα τα οικόπεδα. Οσοι πρόλαβαν και πούλησαν τα σπίτια τους, έφυγαν. Η πολιτεία μάς έχει ξεχάσει».

Μόλις πέσει το σκοτάδι όλοι κλείνονται στα σπίτια τους. «Στήνουν ενέδρες στα αυτοκίνητα , τα σταματούν και μας ληστεύουν κινητά, λεφτά ό,τι βρουν».

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν βγάλει άδεια κυνηγετικής καραμπίνας για «να κοιμούνται ήσυχοι», αφού «η Αστυνομία δεν μπορεί να μας προστατέψει». Οταν φεύγουν από το σπίτι αφήνουν ανοιχτή την τηλεόραση, βάζουν χρονοδιακόπτη για να αναβοσβήνουν τα φώτα, ενώ στις μάντρες των σπιτιών υπάρχουν γυαλιά κοφτερά ή πλέγματα με ξυραφάκια.

Η γιαγιά

στο πορτ μπαγκάζ!

Οι άνθρωποι σπάνια φεύγουν από το σπίτι . «Ο κυρ Γιάννης για να πάει στο σουπερμάρκετ βάζει τη γυναίκα του στο πορτ μπαγκάζ»! Πολλοί ηλικιωμένοι στη γειτονιά το κάνουν αυτό για να μην καταλάβουν οι Τσιγγάνοι ότι έφυγαν όλοι από το σπίτι. «Αν δουν ότι έφυγες, μπαίνουν μέσα και σ’ το κάνουν φύλλο και φτερό».

Οι κάτοικοι διηγούνται απίστευτες σκηνές. «Με αυτόματα πυροβολούν όλες τις ώρες της μέρας. Χθες το βράδυ έπεφταν βροχή οι σφαίρες στα κεραμίδια του σπιτιού μου» λέει η Ματούλα, η οποία μας οδηγεί στον Σύλλογο που έχουν φτιάξει οι κάτοικοι στα Νεόκτιστα. «Η Αστυνομία δεν πλησιάζει. Τους τηλεφωνείς και δεν έρχονται. Είμαστε ξεχασμένοι από όλους. Ξέρετε τι μου είπε μια φορά ένας αστυνομικός; Αν τους βρεις μέσα στο σπίτι σου, ρίξ’ τους. Εχετε μεγάλους βόθρους;».

Ο κύριος Τάσος είναι συνταξιούχος ναυτικός. Ζει στα Νεόκτιστα 25 χρόνια. Στο σπίτι του έχει βάλει πάνω από τις κανονικές, δεύτερες πόρτες, σιδερένιες. «Δεν μας προστατεύει κανείς» λέει. «Δεν παίρνουνε επιχορηγήσεις οι δήμοι για τους Τσιγγάνους; Πού πάνε τα λεφτά; Θέλουνε να τους εντάξουνε. Πώς θα το κάνουνε; Πάνε τις πρώτες μέρες σχολείο και μετά πάλι τις τελευταίες, ίσα για να πάρουν το επίδομα. Εμάς γιατί δεν μας δίνουν επίδομα κινδύνου;».

«Η δημοτική Αρχή, απουσιάζει» λένε οι άνθρωποι στον σύλλογο, οι οποίοι ζητούν να δημιουργηθεί αστυνομικό τμήμα στα Νεόκτιστα. «Μόνο όταν έχουμε κάποια εκδήλωση έρχονται από τον δήμο και καθαρίζουν την πλατεία. Μετά μας ξεχνάνε».

«Κάναμε μια προσπάθεια μια φορά και καλέσαμε όλα τα κόμματα να έρθουν να τους ενημερώσουμε για την εγκληματικότητα. Ηρθαν μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Χρυσή Αυγή».

Πάνω από 300

παράνομα σκραπ

Ενα ανεξέλεγκτο κύκλωμα αποτελούμενο από ιδιοκτήτες «νόμιμων» και παράνομων σκραπ, που δρουν ανεξέλεγκτα και χωρίς περιβαλλοντικούς κανόνες, μαζί με τους λεγόμενους «ανακυκλωτές» που είναι περιφερόμενοι Τσιγγάνοι έχουν μετατρέψει μεγάλες περιοχές του Ασπρόπυργου σε ζώνες παράνομης και εγκληματικής δραστηριότητας. Εκτός από ελάχιστα νόμιμα, στη βιομηχανική περιοχή, πάνω από 300 σκραπ λειτουργούν παράνομα χωρίς άδεια λειτουργίας στα όρια του οικιστικού ιστού της πόλης.

Βασικοί διακινητές μετάλλων είναι οι Ρομά. Αυτοί προμηθεύουν τα σκραπ με υλικά που βρίσκουν στη χωματερή. Κλέβουν επίσης μεγάλες ποσότητες από λάστιχα αυτοκινήτων. Τα καίνε και παίρνουν σίδερο και χαλκό. Για τον ίδιο λόγο, καίνε καλώδια της ΔΕΗ και του ΟΤΕ. Αυτό ακριβώς κάνουν και με τις σιδερένιες σχάρες που είναι στα φρεάτια αποχέτευσης. Τις κλέβουν και τις πωλούν στα σκραπατζίδικα. Οι ιδιοκτήτες των σκραπ τα αγοράζουν σε εξευτελιστική τιμή και τα πωλούν είτε σε επιχειρήσεις στο εξωτερικό είτε σε χαλυβουργίες στην Ελλάδα.

Καταγραφή των «επιχειρήσεων» σκραπ δεν υπάρχει. Οι συνθήκες εργασίας, άγνωστες. Αυτό που «δουλεύει» είναι το κομμάτι του εισπρακτικού μηχανισμού. Δηλαδή, οι «επιχειρήσεις» σκραπ δηλώνονται στην Εφορία με άλλο αντικείμενο, συνήθως ανταλλακτικά αυτοκινήτων. Αδεια λειτουργίας δεν έχουν, αφού για να πάρουν άδεια από την Περιφέρεια πρέπει να είναι σε βιομηχανική περιοχή. Επειδή όμως το ενοίκιο στη βιομηχανική περιοχή είναι υψηλό, εγκαθίστανται μέσα σε χωράφια που είναι αγροτικές περιοχές, τις οποίες νοικιάζουν για ένα κομμάτι ψωμί. Εκεί, σε μη στεγασμένους χώρους, επεξεργάζονται τον χαλκό και το σίδερο, με τα διαρρέοντα υλικά να φεύγουν στο έδαφος και να καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα.

«Η Περιφέρεια τι κάνει, γιατί δεν τα κλείνει;» μας λέει ο δήμαρχος Νίκος Μελετίου, όταν ρωτήσαμε πώς λειτουργούν τόσα σκραπ στην πόλη χωρίς άδεια. «Σε μερικά μάλιστα υπάρχουν και διαλυτήρια αυτοκινήτων» προσθέτει.

Αν γίνονται έλεγχοι; Η Περιφέρεια έχει μόνο τρεις υπαλλήλους για όλη τη δραστηριότητα στη Δυτική Αττική και η ΔΟΥ Ελευσίνας έχει οκτώ ελεγκτές, οι οποίοι έχουν την ευθύνη για 10.000 μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις που βρίσκονται από Χαϊδάρι, Ασπρόπυργο, Ελευσίνα, Μάνδρα, Μαγούλα, Μέγαρα μέχρι Κινέττα και Πόρτο Γερμενό.

ΝΕΑ 10/10/2017 (σελ. 13)

======================================

Η ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

«Βάζουμε από την τσέπη μας για τακάκια στα περιπολικά»

Ετοιμα να κλείσουν είναι τα Τμήματα Ασφάλειας σε Ασπρόπυργο και Ελευσίνα γιατί έχουν τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και οχήματα. Οι αστυνομικοί που υπηρετούν εκεί έχουν φτάσει κυριολεκτικά στα όριά τους καθώς δουλεύουν ακόμη και 20 μέρες χωρίς ρεπό. Η υπηρεσία όχι μόνο δεν στέλνει ενισχύσεις, αλλά αποσπά προσωπικό και το στέλνει στο κέντρο της Αθήνας για φύλαξη στόχων, επισήμων ή για να ενισχύσουν το Μεταγωγών. Αυτή είναι η εικόνα που μας έδωσαν οι αστυνομικοί που υπηρετούν στα Τμήματα Ασφάλειας Δυτικής Αττικής, οι οποίοι πρόσφατα εξάρθρωσαν μεγάλη σπείρα ληστών ψάχνοντας από τμήμα σε τμήμα προκειμένου να δανειστούν ένα αυτοκίνητο.

«Εχουμε φτάσει στα όριά μας» δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Ενωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Δυτικής Αττικής Γιώργος Σταματάκης, ο οποίος υπηρετεί 22 χρόνια στην Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Δυτικής Αττικής. «Τα προβλήματα παραμένουν – παρόλο που οι υπηρεσίες τάξης και μόνο αυτές πρόκειται να ενισχυθούν με έναν ικανό αριθμό συναδέλφων – γιατί για πολλά χρόνια η περιοχή είχε εγκαταλειφθεί στην τύχη της. Το ότι ακόμα καταφέρνουμε και κρατάμε την εγκληματικότητα σε σχετικά χαμηλά ποσοστά οφείλεται στο φιλότιμο και στις προσπάθειες των συναδέλφων μου. Θα πρέπει να γνωρίζει και η πολιτική αλλά και η φυσική ηγεσία ότι αυτό δεν είναι αστείρευτο και έχουμε πλέον φτάσει στα όριά μας».

«Κάνουμε ακόμη και τους ζητιάνους για να αποκτήσει η υπηρεσία όχημα» μας είπαν οι αστυνομικοί. Πηγαίνουν σε ανθρώπους που στηρίζουν την Αστυνομία και τους ζητάνε να γίνουν χορηγοί για να αποκτήσει το τμήμα αυτοκίνητο. Πολλές φορές επίσης βάζουν από την τσέπη τους 5 ή 6 ευρώ ο καθένας για να αλλαχθούν τακάκια ή λάδια στα περιπολικά που είναι ακινητοποιημένα.

ΜΟΝΟ ΜΕ 2 ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΑ. Στο Τμήμα Ασφάλειας Ασπροπύργου, σε μια περιοχή με την εγκληματικότητα στο κόκκινο, υπηρετούν 13 άτομα και υπάρχει ένα μοναδικό όχημα. Στο Αστυνομικό Τμήμα Ασπροπύργου έχουν 3 περιπολικά, αλλά λειτουργεί μόνο το ένα. Τα άλλα 2 υπολειτουργούν. Στην Ελευσίνα έχουν 9 άτομα προσωπικό και 2 οχήματα, αλλά το ένα το έχουν δανείσει στα Μέγαρα.

Στο Μενίδι τώρα, μετά τον τραγικό θάνατο του παιδιού από αδέσποτη σφαίρα μέσα στο σχολείο, δεν έχει αλλάξει κάτι. «Κάνουμε κάθε μέρα βόλτα τους τοξικομανείς». Οπως μας εξήγησαν, σταματάνε τους τοξικομανείς, τους βάζουνε σε ένα όχημα και τους γυρίζουνε στο Αιγάλεω στην έδρα του τμήματος Ασφαλείας Δυτικής Αττικής. Εκεί γίνεται εξακρίβωση στοιχείων. Μετά τους αφήνουνε και ξαναπάνε στο Μενίδι για να πάρουν τη δόση τους. Και η ιστορία επαναλαμβάνεται.

ΝΕΑ 10/10/2017 (σελ. 13)

======================================

Ενα λύκειο για μια πόλη 45.000 κατοίκων

Η Δυτική Αττική είναι η τρίτη περιοχή της χώρας μετά την Ξάνθη και τη Ροδόπη που έχει τα υψηλότερα ποσοστά σχολικής διαρροής. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Παρατηρητηρίου για την Αντιμετώπιση της Μαθητικής Διαρροής του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, στη Δυτική Αττική καταγράφονται τα μεγαλύτερα ποσοστά διαρροής σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες και σε όλους τους τύπους του σχολείου.

Στις πρώτες τάξεις του δημοτικού εγκαταλείπει το σχολείο το 4,94% των μαθητών. Στο γυμνάσιο εγκαταλείπει το 9,81% των μαθητών και στο ΕΠΑΛ η διαρροή φτάνει στο 16,51%. Ειδικά στον Ασπρόπυργο οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί: Υπάρχουν 11 δημοτικά με 2.700 μαθητές, 4 γυμνάσια με 1.200 μαθητές και ένα λύκειο, το μεγαλύτερο της χώρας, με 640 μαθητές και με κενά, ακόμη μέχρι σήμερα, σε φιλολόγους και μαθηματικούς.

«Οι μαθήτριες του λυκείου δεν πίνουν νερό για να μη χρειάζονται τουαλέτα» μας λέει ο γραμματέας της Ενωσης Γονέων που έχουν δημιουργήσει οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων των σχολείων, Θεόδωρος Ντούρος. «Στο λύκειο υπάρχουν 10 τουαλέτες για 640 μαθητές. Πού να προλάβουν να εξυπηρετηθούν στη διάρκεια του διαλείμματος» μας εξηγούν.

Η κατάσταση στο λύκειο λόγω του χώρου είναι ασφυκτική. Σε μία μόνο καντίνα και σε ένα προαύλιο 250 τετραγωνικών συνωστίζονται, κυριολεκτικά ο ένας πάνω στον άλλο, 640 έφηβοι μαθητές.

Πώς είναι δυνατόν σε μια πόλη με τεράστιες εκτάσεις να μην έχει φτιαχτεί ένα δεύτερο λύκειο; «Υπάρχει χώρος που έχει χαρακτηριστεί για να φτιαχτεί δεύτερο λύκειο, έχει δημοσιευτεί και σε ΦΕΚ» μας λέει ο Θεόδωρος Ντούρος, αλλά οι ενέργειες σταμάτησαν εκεί. Κι όμως παρά τα υψηλά ποσοστά σχολικής εγκατάλειψης, το λύκειο Ασπροπύργου έχει πολλές επιτυχίες. Υψηλά ποσοστά των αποφοίτων του συνεχίζουν τις σπουδές τους σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ. «Τα παιδιά κοπιάζουν, θέλουν να σπουδάσουν για να φύγουν από την πόλη και να γλιτώσουν».