Πάρτε Θέση! Ενάντια στην ακροδεξιά…

Πάρτε Θέση! Ενάντια στην ακροδεξιά…

190415114653.jpg

Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών μαζί με την οργανωτική επιτροπή του Περιπάτου κατά των Διακρίσεων, ξεκινάμε την καμπάνια ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ! (Make them Act!), με αφορμή τις επερχόμενες Ευρωεκλογές 2019 και την άνοδο της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη. 

Πάρτε Θέση!
Ύψωσε τη φωνή σου, απέναντι στο σκοτάδι που έρχεται.

Υπογράψτε αυτή την Δημόσια Δήλωση ενάντια στην ανερχόμενη ακροδεξιά, τον ρατσισμό και τις διακρίσεις στην Ευρώπη.

Πάνω από 110+ Οργανώσεις & Κοινότητες της Κοινωνίας των Πολιτών από την Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, συνυπογράφουμε και δημοσιεύουμε μια Δημόσια Δήλωση, εκφράζοντας την βαθιά μας ανησυχία για την άνοδο του ρατσισμού και των διακρίσεων στην Ευρώπη και ΖΗΤΑΜΕ από τις πολιτικές δυνάμες της χώρας να πάρουν ΘΕΣΗ και να μας ενημερώσουν για το πώς θα ΔΡΑΣΟΥΝ απέναντι στην άνοδο του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της ακροδεξιάς στην Ευρώπη.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από την οργανωτική επιτροπή του Περιπάτου κατά των Διακρίσεων, που έγινε στις 21 Μαρτίου 2019 στην Αθήνα, η οποία απαρτίζεται από τους:
Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, PRAKSIS, Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών & Προσφύγων Δήμου Αθηναίων, Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών Ελλάδος, HumanRights360o.

Τί επακολουθεί;

  • Η Δημόσια Δήλωση θα αποσταλεί στους επικεφαλής των Ευρωψηφοδελτίων των πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας και των πολιτικών κομμάτων της Ευρωβουλής, και
  • Θα τους καλέσουμε να ενημερώσουν την Ελληνική Κοινωνία ως προς τη στάση τους και τις δράσεις τους απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς, του ρατσισμού και των διακρίσεων στην Ευρώπη, σε μία Συνέντευξη Τύπου, η οποία θα πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες πριν τις Ευρωεκλογές στην Αθήνα.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας που έστησε η ομάδα εθελοντών του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών, πατώντας εδώ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων

Όσοι υπογράφουμε αυτή τη δήλωση νιώθουμε βαθιά ανησυχία για την άνοδο του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Η διάχυση του εθνικισμού, η μισαλλοδοξία και η ξενοφοβία επιτείνονται από οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, αλλά δεν μπορούν να επιλύσουν κανένα από τα Ευρωπαϊκά προβλήματα. Απλώς θα γεννήσουν πολύ χειρότερα.

Πολιτικές δυνάμεις του ακροδεξιού περιθωρίου εξαπολύουν εμπρηστική ρητορική και συστηματικά μεταφέρουν στον δημόσιο διάλογο απλουστευτικές προσεγγίσεις για σκληρά ταυτοτικά ζητήματα. Ως απάντηση στην ανασφάλεια και στην κρίση αντιπροσώπευσης, η Ακροδεξιά υπόσχεται μίσος.

Βλέπουμε να εξαπλώνονται οι θεωρίες πολιτισμικής υπεροχής, ο απομονωτισμός, ο αντισημιτισμός, η ισλαμοφοβία, ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η ομοφοβία, η τρανσφοβία, ο μισαναπηρισμός, η διάχυτη μνησικακία, ο ιστορικός αναθεωρητισμός. Για τους λόγους αυτούς, οι προσεχείς Ευρωεκλογές έχουν πρόσθετη σημασία.

Απέναντι σε αυτή την πρόκληση, πολλές πολιτικές δυνάμεις υποκύπτουν στην πίεση και υιοθετούν την ατζέντα της Ακροδεξιάς, στρέφονται μονοσήμαντα στα ζητήματα μετανάστευσης, νόμου και τάξης. Με τον τρόπο αυτόν όμως, επισπεύδουν αυτό που υποτίθεται ότι προσπαθούν να αποτρέψουν: την άνοδο του εθνικιστικού αυταρχισμού που υποσκάπτει τα θεμέλια της δημοκρατίας και της ενωμένης Ευρώπης. Επισημαίνουμε τον διχασμό, σε θέματα σχετικά με το μεταναστευτικό, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, που χρησιμοποιείται ως βάση ή μοχλός για την προώθηση των ιδεών της ακροδεξιάς.

Στην Ελλάδα ειδικότερα, επισημαίνουμε με ανησυχία, το φαινόμενο της ρατσιστικής βίας που συνεχίζει να απειλεί το κράτος δικαίου, το αίσθημα ασφάλειας και την κοινωνική συνοχή. Επισημαίνουμε τη ρητορική του μίσους που δηλητηριάζει τον δημόσιο χώρο, κάποτε μάλιστα, προερχόμενη από πρόσωπα με θεσμική θέση και ευθύνη.

Παρακολουθούμε την εξέλιξη της δίκης της νεοναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» και ευελπιστούμε ότι η δικαιοσύνη θα αποδοθεί με τον καλύτερο τρόπο, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στις οικογένειες των θυμάτων αλλά και στο κοινωνικό σύνολο σε όλη την Ευρώπη. Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία της Χρυσής Αυγής και οι εγκληματικές της ενέργειες, με το μανδύα μάλιστα κοινοβουλευτικού κόμματος, είναι μια διαρκής υπενθύμιση για τις συνέπειες της απουσίας μιας έγκαιρης, συγκροτημένης και αποφασιστικής αντίδρασης, θεσμικής, πολιτικής και κοινωνικής, απέναντι σε φαινόμενα ρατσισμού και μισαλλοδοξίας.

Να γιατί δεν αρκεί η ρητορική καταδίκη του ρατσισμού. Χρειάζονται πολιτικές πράξεις που θα περιορίζουν τις διακρίσεις και θα βγάλουν τις ομάδες, που υπόκεινται σε αυτές, από το περιθώριο. Χρειάζεται, σε όλα τα επίπεδα, έναηχηρό μήνυμα αντιπαράθεσης με τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία. Χρειάζεται ένα τολμηρό και γενναίο άνοιγμα προς την νεολαία. Χρειάζεται η ένταξη αυτών των ομάδων και της νεολαίας, και η ενεργή συμμετοχή και εμπλοκή τους.

Ζητάμε από τις πολιτικές δυνάμεις -με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές- να πάρουν θέση και να ενημερώσουν την κοινωνία και τους πολίτες για τα συγκεκριμένα μέτρα που σκοπεύουν να λάβουν και τις προτάσεις τους για την αντιμετώπιση της ανόδου της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη και στη χώρα μας.

για τη στάση που θα έχουν απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη και στη χώρα μας.

Η μάχη κατά των διακρίσεων και του ρατσισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη είναι μια μάχη που μπορεί να κερδηθεί. Μια μάχη που πρέπει να κερδηθεί.

Αθήνα, Μάρτιος 2019

———————-

Συνυπογράφουν οι 110+ Οργανώσεις & Κοινότητες της Κοινωνία των Πολιτών από την Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες:

Ευρωπαϊκά Δίκτυα:

ENAR- European Network Against Discrimination

European Grassroots Antiracist Movement – EGAM

UNITED for Intercultural Action

 

ΕΛΛΑΔΑ:

18 Άνω – 18 Ano

Αμεα Greek Διαδικτυακή Πύλη Ατόμων με Αναπηρία – AMEA Greek gr

ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ – Anemos Ananeosis

ΑΝΤΙΓΟΝΗ-ANTIGONE Information and Documentation Center on Racism, Ecology, Peace and Non Violence

ΑΡΣΙΣ – Arsis

ΒΑΒΕΛ Κέντρο Ημέρας – BABEL Day Center

Γιατροί του Κόσμου – Medecins du Monde

Δικηγόροι Χωρίς Σύνορα – Lawyers without borders

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – Network for Children`s Rights

Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας – Racist Violence Recording Network (RVRN)

Δίκτυο Ομότιμων Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών – ΔΟΧΨΟ, Drug Peers Net

ΔΥΥΑΔ Δίκτυο Υποστήριξης Υπερασπιστών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων – Human Rights Defenders` Support Network DYYAD

Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ) – National Confederation of Disabled People (NCDP)

Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – Πλειάδες, Hellenic Action for Human Rights Pleiades

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΕλΕΔΑΠ – Hellenic League for Human Rights

Ελληνική Πλατφόρμα για την Ανάπτυξη – Hellenic Platform for Development

Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι – Greek Helsinki Monitor

Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών – Greek Forum of Migrants GFM (Association of Cameroonians of Greece, Congolese Community in Greece, Ethiopian Socio-Cultural Center “Aithiops”, Ghanian Community in Greece, Union of Guinea of Greece, Kenyan Community in Greece (KCG), Union of Madagascar, Nigerian Women Organization of Greece, Nigerian Community of Greece, Association of Senegalese of Athens, Unione of Sierra Leonese, Tanzanian Community in Greece, Zanzibar Association in Greece, African Network in Greece, United African Women Organization Greece, Afghan Migrants & Refugees Community in Greece, Bangladeshi Community of Greece, Greek Indian Cultural Company, Greek Pakistan Association of Greece, Federation of Albanian Communities in Greece, Georgian Cultural Center “Caucasus”, Greek Georgian Union “Dioskouria”, Hellenic Moldovans Association «ΟΡΦΕΥ», Association of Russian speaker and friends of Russia of the Municipality of Trikala, Ukrainian Community `The land of stork`, United Ukraine Union, Egyptian Community in Greece “El Rapta”, Association of Moroccans in Greece, Palestinian Workers Union in Greece, Somalian Community in Greece, Greek Sudanese Friendship League, Sudanese Community, Association of Free Expats of Syria, Syrian House in Greece, Arab Association in Ambelokipi – Athens, Migrant Women Network “Dimitra”, Zagel Refugee Group, LGBT Refugee Group

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων – Greek Forum of Refugees GFR

ΖΕΥΞΙΣ Μ.Κ.Ο

Θετική Φωνή Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδος – Positive Voice

Ιατρική Παρέμβαση – Medical Intervention

Κέντρο Ζωής – Centre for Life

ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ & ΒΙΑ – Kosmos xoris polemous

ΜΕΤΑδραση – METAdrasi

Ομοφυλοφιλική & Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ) – Lesbian & Gay Community of Greece

Οργάνωση ΓΗ – Organization EARTH

ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗ – Πρωτοβουλία Υποστήριξης Μεταναστών και Προσφύγων

Πολιτιστικό Κέντρο Αφρικανικής Τέχνης και Πολιτισμών ΑΝΑΣΑ – ANASA Cultural Center

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

ΣΥΔ Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών – Transgender Support Association

Συμβίωση-Σχολή πολιτικών σπουδών στην Ελλάδα, μέλος Δικτύου Σχολών Συμβουλίου της Ευρώπης

Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθηναίων – ΣΕΜ, Integration Migrant`s Council – City of Athens

ΣΥΝΟΙΚΟ ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Ένταξης Ειδικών Ομάδων – SYNOIKO koinsep

Σύλλογος Ασθενών Ήπατος Ελλάδος ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ – HELPA Prometheus

Σύλλογος Βοήθειας Παιδιών Lalibela  – Children Support Organization

Τεχνοδρομώ – Texnodromo

ATHENS PRIDE

ALMASAR

Asante

Campfire Innovation

Civis Plus

Colour Youth

Cosmos of Culture

Golden Dawn Watch / Παρατηρητήριο για την Δίκη της Χρυσής Αυγής

Humanrights360o

HYP Hellenic Youth Participation

INTER ALIA

Melissa – Network of Migrant Women in Greece

PRAKSIS

RAINBOW FAMILIES-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

Red Umbrella Athens

REFUGEE RIGHTS EUROPE

SCI Hellas

Solomon

Vana Ba Afrika

Velos Youth Center

Victoria Square Project

We need books

ΙΤΑΛΙΑ:

SOS Razzismo Italia

 

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ:

Runny Mede trust

 

ΚΥΠΡΟΣ:

KISA – Equality, Support, Antiracism

 

ΟΛΛΑΝΔΙΑ:

European Race and Imagery Foundation

 

ΙΡΛΑΝΔΙΑ:

Africa Solidarity Centre Ireland (Africa Centre Ireland)

 

 

*Αν είστε Οργάνωση, Κοινότητα ή Συλλογικότητα που θέλετε να συνυπογράψετε την Δημόσια Δήλωση, σας παρακαλούμε στείλτε μας email στο: greekforumofmigrants@gmail.com

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ & ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ την Δημόσια Δήλωση

Ας ενώσουμε τις φωνές μας, ενάντια στο σκοτάδι που έρχεται.

Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών μαζί με την οργανωτική επιτροπή του Περιπάτου κατά των Διακρίσεων, ξεκινάμε την καμπάνια ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ! (Make them Act!), με αφορμή τις επερχόμενες Ευρωεκλογές 2019 και την άνοδο της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη. 

Πάρτε Θέση!
Ύψωσε τη φωνή σου, απέναντι στο σκοτάδι που έρχεται.

Υπογράψτε αυτή την Δημόσια Δήλωση ενάντια στην ανερχόμενη ακροδεξιά, τον ρατσισμό και τις διακρίσεις στην Ευρώπη.

Πάνω από 110+ Οργανώσεις & Κοινότητες της Κοινωνίας των Πολιτών από την Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, συνυπογράφουμε και δημοσιεύουμε μια Δημόσια Δήλωση, εκφράζοντας την βαθιά μας ανησυχία για την άνοδο του ρατσισμού και των διακρίσεων στην Ευρώπη και ΖΗΤΑΜΕ από τις πολιτικές δυνάμες της χώρας να πάρουν ΘΕΣΗ και να μας ενημερώσουν για το πώς θα ΔΡΑΣΟΥΝ απέναντι στην άνοδο του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της ακροδεξιάς στην Ευρώπη.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από την οργανωτική επιτροπή του Περιπάτου κατά των Διακρίσεων, που έγινε στις 21 Μαρτίου 2019 στην Αθήνα, η οποία απαρτίζεται από τους:
Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, PRAKSIS, Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών & Προσφύγων Δήμου Αθηναίων, Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών Ελλάδος, HumanRights360o.

Τί επακολουθεί;

  • Η Δημόσια Δήλωση θα αποσταλεί στους επικεφαλής των Ευρωψηφοδελτίων των πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας και των πολιτικών κομμάτων της Ευρωβουλής, και
  • Θα τους καλέσουμε να ενημερώσουν την Ελληνική Κοινωνία ως προς τη στάση τους και τις δράσεις τους απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς, του ρατσισμού και των διακρίσεων στην Ευρώπη, σε μία Συνέντευξη Τύπου, η οποία θα πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες πριν τις Ευρωεκλογές στην Αθήνα.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας που έστησε η ομάδα εθελοντών του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών, πατώντας εδώ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων

Όσοι υπογράφουμε αυτή τη δήλωση νιώθουμε βαθιά ανησυχία για την άνοδο του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Η διάχυση του εθνικισμού, η μισαλλοδοξία και η ξενοφοβία επιτείνονται από οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, αλλά δεν μπορούν να επιλύσουν κανένα από τα Ευρωπαϊκά προβλήματα. Απλώς θα γεννήσουν πολύ χειρότερα.

Πολιτικές δυνάμεις του ακροδεξιού περιθωρίου εξαπολύουν εμπρηστική ρητορική και συστηματικά μεταφέρουν στον δημόσιο διάλογο απλουστευτικές προσεγγίσεις για σκληρά ταυτοτικά ζητήματα. Ως απάντηση στην ανασφάλεια και στην κρίση αντιπροσώπευσης, η Ακροδεξιά υπόσχεται μίσος.

Βλέπουμε να εξαπλώνονται οι θεωρίες πολιτισμικής υπεροχής, ο απομονωτισμός, ο αντισημιτισμός, η ισλαμοφοβία, ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η ομοφοβία, η τρανσφοβία, ο μισαναπηρισμός, η διάχυτη μνησικακία, ο ιστορικός αναθεωρητισμός. Για τους λόγους αυτούς, οι προσεχείς Ευρωεκλογές έχουν πρόσθετη σημασία.

Απέναντι σε αυτή την πρόκληση, πολλές πολιτικές δυνάμεις υποκύπτουν στην πίεση και υιοθετούν την ατζέντα της Ακροδεξιάς, στρέφονται μονοσήμαντα στα ζητήματα μετανάστευσης, νόμου και τάξης. Με τον τρόπο αυτόν όμως, επισπεύδουν αυτό που υποτίθεται ότι προσπαθούν να αποτρέψουν: την άνοδο του εθνικιστικού αυταρχισμού που υποσκάπτει τα θεμέλια της δημοκρατίας και της ενωμένης Ευρώπης. Επισημαίνουμε τον διχασμό, σε θέματα σχετικά με το μεταναστευτικό, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, που χρησιμοποιείται ως βάση ή μοχλός για την προώθηση των ιδεών της ακροδεξιάς.

Στην Ελλάδα ειδικότερα, επισημαίνουμε με ανησυχία, το φαινόμενο της ρατσιστικής βίας που συνεχίζει να απειλεί το κράτος δικαίου, το αίσθημα ασφάλειας και την κοινωνική συνοχή. Επισημαίνουμε τη ρητορική του μίσους που δηλητηριάζει τον δημόσιο χώρο, κάποτε μάλιστα, προερχόμενη από πρόσωπα με θεσμική θέση και ευθύνη.

Παρακολουθούμε την εξέλιξη της δίκης της νεοναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» και ευελπιστούμε ότι η δικαιοσύνη θα αποδοθεί με τον καλύτερο τρόπο, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στις οικογένειες των θυμάτων αλλά και στο κοινωνικό σύνολο σε όλη την Ευρώπη. Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία της Χρυσής Αυγής και οι εγκληματικές της ενέργειες, με το μανδύα μάλιστα κοινοβουλευτικού κόμματος, είναι μια διαρκής υπενθύμιση για τις συνέπειες της απουσίας μιας έγκαιρης, συγκροτημένης και αποφασιστικής αντίδρασης, θεσμικής, πολιτικής και κοινωνικής, απέναντι σε φαινόμενα ρατσισμού και μισαλλοδοξίας.

Να γιατί δεν αρκεί η ρητορική καταδίκη του ρατσισμού. Χρειάζονται πολιτικές πράξεις που θα περιορίζουν τις διακρίσεις και θα βγάλουν τις ομάδες, που υπόκεινται σε αυτές, από το περιθώριο. Χρειάζεται, σε όλα τα επίπεδα, έναηχηρό μήνυμα αντιπαράθεσης με τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία. Χρειάζεται ένα τολμηρό και γενναίο άνοιγμα προς την νεολαία. Χρειάζεται η ένταξη αυτών των ομάδων και της νεολαίας, και η ενεργή συμμετοχή και εμπλοκή τους.

Ζητάμε από τις πολιτικές δυνάμεις -με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές- να πάρουν θέση και να ενημερώσουν την κοινωνία και τους πολίτες για τα συγκεκριμένα μέτρα που σκοπεύουν να λάβουν και τις προτάσεις τους για την αντιμετώπιση της ανόδου της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη και στη χώρα μας.

για τη στάση που θα έχουν απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη και στη χώρα μας.

Η μάχη κατά των διακρίσεων και του ρατσισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη είναι μια μάχη που μπορεί να κερδηθεί. Μια μάχη που πρέπει να κερδηθεί.

Αθήνα, Μάρτιος 2019

———————-

Συνυπογράφουν οι 110+ Οργανώσεις & Κοινότητες της Κοινωνία των Πολιτών από την Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες:

Ευρωπαϊκά Δίκτυα:

ENAR- European Network Against Discrimination

European Grassroots Antiracist Movement – EGAM

UNITED for Intercultural Action

 

ΕΛΛΑΔΑ:

18 Άνω – 18 Ano

Αμεα Greek Διαδικτυακή Πύλη Ατόμων με Αναπηρία – AMEA Greek gr

ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ – Anemos Ananeosis

ΑΝΤΙΓΟΝΗ-ANTIGONE Information and Documentation Center on Racism, Ecology, Peace and Non Violence

ΑΡΣΙΣ – Arsis

ΒΑΒΕΛ Κέντρο Ημέρας – BABEL Day Center

Γιατροί του Κόσμου – Medecins du Monde

Δικηγόροι Χωρίς Σύνορα – Lawyers without borders

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – Network for Children`s Rights

Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας – Racist Violence Recording Network (RVRN)

Δίκτυο Ομότιμων Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών – ΔΟΧΨΟ, Drug Peers Net

ΔΥΥΑΔ Δίκτυο Υποστήριξης Υπερασπιστών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων – Human Rights Defenders` Support Network DYYAD

Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ) – National Confederation of Disabled People (NCDP)

Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – Πλειάδες, Hellenic Action for Human Rights Pleiades

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΕλΕΔΑΠ – Hellenic League for Human Rights

Ελληνική Πλατφόρμα για την Ανάπτυξη – Hellenic Platform for Development

Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι – Greek Helsinki Monitor

Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών – Greek Forum of Migrants GFM (Association of Cameroonians of Greece, Congolese Community in Greece, Ethiopian Socio-Cultural Center “Aithiops”, Ghanian Community in Greece, Union of Guinea of Greece, Kenyan Community in Greece (KCG), Union of Madagascar, Nigerian Women Organization of Greece, Nigerian Community of Greece, Association of Senegalese of Athens, Unione of Sierra Leonese, Tanzanian Community in Greece, Zanzibar Association in Greece, African Network in Greece, United African Women Organization Greece, Afghan Migrants & Refugees Community in Greece, Bangladeshi Community of Greece, Greek Indian Cultural Company, Greek Pakistan Association of Greece, Federation of Albanian Communities in Greece, Georgian Cultural Center “Caucasus”, Greek Georgian Union “Dioskouria”, Hellenic Moldovans Association «ΟΡΦΕΥ», Association of Russian speaker and friends of Russia of the Municipality of Trikala, Ukrainian Community `The land of stork`, United Ukraine Union, Egyptian Community in Greece “El Rapta”, Association of Moroccans in Greece, Palestinian Workers Union in Greece, Somalian Community in Greece, Greek Sudanese Friendship League, Sudanese Community, Association of Free Expats of Syria, Syrian House in Greece, Arab Association in Ambelokipi – Athens, Migrant Women Network “Dimitra”, Zagel Refugee Group, LGBT Refugee Group

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων – Greek Forum of Refugees GFR

ΖΕΥΞΙΣ Μ.Κ.Ο

Θετική Φωνή Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδος – Positive Voice

Ιατρική Παρέμβαση – Medical Intervention

Κέντρο Ζωής – Centre for Life

ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ & ΒΙΑ – Kosmos xoris polemous

ΜΕΤΑδραση – METAdrasi

Ομοφυλοφιλική & Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ) – Lesbian & Gay Community of Greece

Οργάνωση ΓΗ – Organization EARTH

ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗ – Πρωτοβουλία Υποστήριξης Μεταναστών και Προσφύγων

Πολιτιστικό Κέντρο Αφρικανικής Τέχνης και Πολιτισμών ΑΝΑΣΑ – ANASA Cultural Center

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

ΣΥΔ Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών – Transgender Support Association

Συμβίωση-Σχολή πολιτικών σπουδών στην Ελλάδα, μέλος Δικτύου Σχολών Συμβουλίου της Ευρώπης

Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθηναίων – ΣΕΜ, Integration Migrant`s Council – City of Athens

ΣΥΝΟΙΚΟ ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Ένταξης Ειδικών Ομάδων – SYNOIKO koinsep

Σύλλογος Ασθενών Ήπατος Ελλάδος ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ – HELPA Prometheus

Σύλλογος Βοήθειας Παιδιών Lalibela  – Children Support Organization

Τεχνοδρομώ – Texnodromo

ATHENS PRIDE

ALMASAR

Asante

Campfire Innovation

Civis Plus

Colour Youth

Cosmos of Culture

Golden Dawn Watch / Παρατηρητήριο για την Δίκη της Χρυσής Αυγής

Humanrights360o

HYP Hellenic Youth Participation

INTER ALIA

Melissa – Network of Migrant Women in Greece

PRAKSIS

RAINBOW FAMILIES-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

Red Umbrella Athens

REFUGEE RIGHTS EUROPE

SCI Hellas

Solomon

Vana Ba Afrika

Velos Youth Center

Victoria Square Project

We need books

ΙΤΑΛΙΑ:

SOS Razzismo Italia

 

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ:

Runny Mede trust

 

ΚΥΠΡΟΣ:

KISA – Equality, Support, Antiracism

 

ΟΛΛΑΝΔΙΑ:

European Race and Imagery Foundation

 

ΙΡΛΑΝΔΙΑ:

Africa Solidarity Centre Ireland (Africa Centre Ireland)

 

 

*Αν είστε Οργάνωση, Κοινότητα ή Συλλογικότητα που θέλετε να συνυπογράψετε την Δημόσια Δήλωση, σας παρακαλούμε στείλτε μας email στο: greekforumofmigrants@gmail.com

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ & ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ την Δημόσια Δήλωση

Ας ενώσουμε τις φωνές μας, ενάντια στο σκοτάδι που έρχεται.

Γλώσσα χωρίς όνομα; – Τρεις Έλληνες Πανεπιστημιακοί απαντάνε στον κ. Μπαμπινιώτη!

Comentaristas

Γλώσσα χωρίς όνομα; – Τρεις Έλληνες Πανεπιστημιακοί απαντάνε στον κ. Μπαμπινιώτη!

Μπαμπινιώτης: Η διδασκαλία «Μακεδονικής Γλώσσας» έμμεση αποδοχή μειονότητας. «Δεν είναι δυνατόν μια σλαβική, βουλγαροσέρβικη γλώσσα με κυριλλικό αλφάβητο,ψευδώνυμη μακεδονική να έρθουμε εμείς να την εισάγουμε και να την διδάσκουμε στα πανεπιστήμια μας.» λέει ο κος Μπαμπινιώτης. – Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι αν τα «Μακεδονικά» αποτελούν γλώσσα ή διάλεκτο και το δεύτερο γιατί να ονομάζονται έτσι και όχι αλλιώς. Κατά συντριπτική πλειοψηφία, οι απαντήσεις που δίνονται δεν βασίζονται σε γλωσσολογικά επιχειρήματα και φανερώνουν μια σύγχυση σχετικά με τους όρους ‘γλώσσα’ και ‘διάλεκτος’. Και επειδή η παραπληροφόρηση από μη ειδικούς περισσεύει – γέμισε η Βουλή γλωσσολόγους θα έλεγε κανείς – θεωρήσαμε κρίσιμο να δώσουμε κάποιες απαντήσεις που βασίζονται σε γλωσσολογικά επιστημονικά επιχειρήματα, παρακάμπτοντας μη επιστημονικές προσεγγίσεις, ιδεολογικού ή βιωματικού χαρακτήρα.
Γ. Μπαμπινιώτης: Καίριο λάθος ενδεχόμενη διδασκαλία «μακεδονικής» γλώσσας
Καίριο λάθος χαρακτηρίζει μια ενδεχόμενη απόφαση διδασκαλίας στην Ελλάδα της «μακεδονικής» γλώσσας ο καθηγητής Γλωσσολογίας και πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Μπαμπινιώτης, τονίζοντας ότι λανθασμένη ήταν και η επιλογή της αναγνώρισης της γλώσσας των Σκοπίων ως «μακεδονική».
Το θέμα προέκυψε από αίτημα του σλαβόφωνου  κόμματος «Ουράνιο Τόξο» στη διοίκηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για εισαγωγή «μακεδονικών» στο πρόγραμμα σπουδών του. Ο πρύτανης του ΠΑΜΑΚ απάντησε αρνητικά, ωστόσο ο αρμόδιος υπουργός δεν έχει πάρει οριστική απόφαση.
«Δεν είναι δυνατόν μια σλαβική, βουλγαροσέρβικη γλώσσα με κυριλλικό αλφάβητο, ψευδώνυμη μακεδονική να έρθουμε εμείς να την εισάγουμε και να τη διδάσκουμε στα πανεπιστήμιά μας» δήλωσε ο κ. Μπαμπινιώτης μιλώντας στον ΣΚΑΪ, υπογραμμίζοντας πως μια τέτοια ενέργεια θα ήταν παράλληλα έμμεση αναγνώριση «μακεδονικής μειονότητας».
Ο πρώην πρύτανης, επισημαίνοντας πως ένας μικρός αριθμός κατοίκων στα σύνορα, οι οποίοι είναι Έλληνες πολίτες, κατά βάση μεγαλύτεροι σε ηλικία, και μιλούν ελληνικά, επιλέγουν να χρησιμοποιούν και τα λεγόμενα «σλαβομακεδονικά» δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση πως αποτελούν ή θα μπορούσαν να λογιστούν ως μειονότητα.
«Έχουμε Έλληνες που μιλάνε αρβανίτικα, τσιγγάνικα» είναι μειονότητα; διερωτάται.
Και ο κ. Μπαμπινιώτης προσθέτει: «Στη Συμφωνία των Πρεσπών προβλέπεται ότι δεν υπάρχει μειονότητα, άλλο όμως το τι γράφεται άλλο το τι συμβαίνει», κάνοντας λόγο για επικίνδυνα ψεύδη και για προσοχή που χρειάζεται να δοθεί στο θέμα, εκφράζοντας και την απορία του σχετικά με τη στάση του υπουργού Παιδείας.*
 Γλώσσα χωρίς όνομα;
 
 
Το ονοματολογικό ζήτημα της ΠΓΔΜ στο πλαίσιο της συζήτησης για την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, συμπαρασύρει και το ζήτημα της γλώσσας. Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι αν τα «Μακεδονικά» αποτελούν γλώσσα ή διάλεκτο και το δεύτερο γιατί να ονομάζονται έτσι και όχι αλλιώς. Κατά συντριπτική πλειοψηφία, οι απαντήσεις που δίνονται δεν βασίζονται σε γλωσσολογικά επιχειρήματα και φανερώνουν μια σύγχυση σχετικά με τους όρους ‘γλώσσα’ και ‘διάλεκτος’. Και επειδή η παραπληροφόρηση από μη ειδικούς περισσεύει – γέμισε η Βουλή γλωσσολόγους θα έλεγε κανείς – θεωρήσαμε κρίσιμο να δώσουμε κάποιες απαντήσεις που βασίζονται σε γλωσσολογικά επιστημονικά επιχειρήματα, παρακάμπτοντας μη επιστημονικές προσεγγίσεις, ιδεολογικού ή βιωματικού χαρακτήρα. Καθώς το όνομα της γλώσσας της γειτονικής χώρας είναι ζητούμενο του δημόσιου διαλόγου, στο κείμενο που ακολουθεί το αναφέρουμε ουδέτερα ως Γλώσσα.
1. Η καταγωγή της Γλώσσας
Ανοίγοντας την Εγκυκλοπαίδεια των γλωσσών του Elsevier, διαβάζουμε μεταξύ άλλων τα εξής στο λήμμα/γλώσσα Macedonian (όρο που μεταφράζουμε ως Μακεδονική στο σχετικό χωρίο, Friedman 2006: 356): «Η σύγχρονη μακεδονική γραμματειακή δραστηριότητα θεωρείται ότι άρχισε στις αρχές του 19ου αιώνα, μεταξύ διανοούμενων που ήθελαν να γράφουν στη δική τους σλαβική δημώδη γλώσσα, αντί για την Παλαιοσλαβική (ή Παλαιά Εκκλησιαστική Σλαβική). Προέκυψαν δύο κέντρα Βαλκανικής σλαβικής γραμματείας, ένα εκεί που είναι σήμερα η βορειανατολική Βουλγαρία, κι ένα άλλο στη σημερινή Νοτιοδυτική Μακεδονία [(= ΠΓΔΜ)]. Καθώς και οι δύο πλευρές αποκαλούσαν τη γλωσσική ποικιλία που μιλούσαν βουλγαρική, η διαμάχη που προέκυψε αφορούσε ποια από τις δύο θα αποτελούσε την κοινή (πρότυπη) γλώσσα» (σημειώνουμε ότι ο όρος ‘γλωσσική ποικιλία’ αναφέρεται σε διαφορετικούς τρόπους ομιλίας, χωρίς να παίρνει κανείς θέση για το αν πρόκειται για διαφορετικές γλώσσες ή διαλέκτους). «Έτσι η κοινή (επίσημη) βουλγαρική στηρίχτηκε στη βορειοανατολική ποικιλία. Οι προσπάθειες για τη διαμόρφωση μιας ξεχωριστής λόγιας γλώσσας στην περιοχή της ΠΓΔΜ («Νοτιοδυτική Μακεδονία» στο σχετικό λήμμα) συνεχίστηκαν, με πρώτη αναφορά «μιας ξεχωριστής μακεδονικής γλωσσικής ταυτότητας» από τον Gjorgji Pulevski το 1875. Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι ο ίδιος ονόμαζε την γλώσσα του γενικά (αλλά όχι αποκλειστικά) «Μακεδονικά», και βασιζόμενος στην ποικιλία από τον τόπο καταγωγής του, την διαφοροποίησε τόσο από την βουλγαρική όσο και από την σερβική, μολονότι ο ίδιος φαίνεται να θεωρούσε τον εαυτό του άλλοτε Μακεδόνα, άλλοτε Σέρβο και άλλοτε Βούλγαρο.
Συνεχίζοντας από το λήμμα του Friedman (2006: 357) στην Εγκυκλοπαίδεια: «Το πρώτο συγκροτημένο σχέδιο για μια επίσημη μακεδονική γλώσσα δημοσιεύτηκε από τον Krste Misirkov το 1903» (στο βιβλίο Μακεδονικά Θέματα). «Μετά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο, η μακεδονική αντιμετωπίστηκε ως διάλεκτος της σερβικής στη Σερβία και της βουλγαρικής στη Βουλγαρία, ενώ καταπιέστηκε ανελέητα στην Ελλάδα …. Στις 2 Αυγούστου του 1944 η Μακεδονική έγινε η επίσημη γλώσσα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Η Βουλγαρία αναγνώρισε τη μακεδονική γλώσσα και τη δική της μακεδονική μειονότητα από το 1946 έως το 1948, ενώ από το 1948 έως το 1960 κάποιοι Βούλγαροι γλωσσολόγοι συνέχισαν να την αναγνωρίζουν ως ξεχωριστή σλαβική γλώσσα». Η αναγνώριση της ως γλώσσας από τη Βουλγαρία έγινε μόλις το 1999, ενώ είχε ήδη αναγνωρισθεί η χώρα από το 1991. Ας σημειωθεί ότι σε ολόκληρη τη διεθνή γλωσσολογική βιβλιογραφία, ο όρος ‘Macedonian’ αποτελεί τον μοναδικό τρόπο αναφοράς στην γλώσσα της ΠΓΔΜ.
2. Είναι η Γλώσσα διάλεκτος της βουλγαρικής;
Από τα παραπάνω προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι η Γλώσσα είναι πολύ κοντινή με τη βουλγαρική. Αυτό όμως δεν την κάνει βουλγαρική γιατί, αν και είναι κοντινή, σε καμία περίπτωση δεν είναι ίδια. Άρα, η Γλώσσα σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζεται με την βουλγαρική, όπως επίσης ακούστηκε αυτές τις ημέρες στη Βουλή. Μοιραία έχει δεχτεί ισχυρές επιρροές και από τη σερβική, και γενικότερα υπάρχει μία συνέχεια μεταξύ των τριών γλωσσών, γεγονός καθόλου ασυνήθιστο για γλώσσες με κοινή καταγωγή και γεωγραφική γειτνίαση (όπως συμβαίνει λ.χ., στην περίπτωση των Σκανδιναβικών γλωσσών, όπου η δανέζικη, η σουηδική και η νορβηγική αποτελούν στην πραγματικότητα τους τρεις πόλους ενός γλωσσικού συνεχούς). Είναι ενδεικτικό ότι στην απογραφή του Ελληνικού κράτους το 1928 υπήρχε σαφής διαφοροποίηση ανάμεσα στους πληθυσμούς που μιλούσαν την ‘βουλγαρική’ και σε αυτούς που μιλούσαν την ‘μακεδονοσλαβική’, με τους πρώτους να περιορίζονται κυρίως στους Πομάκους της Θράκης και τους δεύτερους στους Σλαβόφωνους της Μακεδονίας.
Μήπως όμως η Γλώσσα είναι διάλεκτος της βουλγαρικής; Πρώτα απ’ όλα, σύμφωνα με την ιστορία της, έτσι όπως παρουσιάστηκε πιο πάνω, βλέπουμε ότι δεν προέρχεται από τη βουλγαρική: τόσο η Γλώσσα, όσο και η βουλγαρική είναι σύγχρονες εκδοχές της Παλαιάς Εκκλησιαστικής Σλαβικής, όπως αυτή μιλήθηκε σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές (με τον ίδιο τρόπο που η σύγχρονη ιταλική, η ισπανική, η γαλλική ή η ρουμανική είναι διαφοροποιημένες εκδοχές της Λατινικής όπως αυτή μιλήθηκε σε διαφορετικές περιοχές της Ευρώπης).
Πέρα από τα ιστορικά / διαχρονικά κριτήρια, σπουδαιότερα από γλωσσολογική άποψη για την επισήμανση των διαλέκτων είναι τα συγχρονικά κριτήρια. Ένα απλό εργαλείο για να διαπιστώσουμε κατά πόσο δύο γλωσσικές ποικιλίες αποτελούν διαλέκτους της ίδιας γλώσσας ή δύο διαφορετικές γλώσσες είναι η αμοιβαία κατανοησιμότητα: δηλαδή, αν οι ομιλητές των δύο ποικιλιών μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Ανάμεσα στην βουλγαρική και την Γλώσσα υπάρχει μερική κατανοησιμότητα, χωρίς να είναι σαφές σε ποιο βαθμό φτάνει.
Ωστόσο, αυτό δεν είναι το κρισιμότερο θέμα, καθώς, όπως διδάσκεται ακόμη και σε εισαγωγικά μαθήματα γλωσσολογίας, το επικοινωνιακό κριτήριο είναι τελικά δευτερεύον σε σύγκριση με το κοινωνικο-πολιτικό. Έτσι, παρότι τα σουηδικά και τα νορβηγικά είναι αμοιβαία κατανοητά λόγω της πολιτικής τους ένωσης για έναν αιώνα αλλά και της γειτνίασης και επαφής μεταξύ των ομιλητών τους, θεωρούνται διαφορετικές γλώσσες και όχι διάλεκτοι, επειδή αποτελούν τις επίσημες γλωσσικές ποικιλίες που αντιστοιχούν σε διαφορετικές κρατικές οντότητες (βλ. για παράδειγμα, VikØr 2000). Υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα στον κόσμο αμοιβαία κατανοητών γλωσσικών ποικιλιών που θεωρούνται διαφορετικές γλώσσες, επειδή ακριβώς μιλιούνται σε διαφορετικά εθνικά κράτη, αλλά και το αντίθετο, δηλαδή μη κατανοητές ποικιλίες που θεωρούνται διάλεκτοι μίας γλώσσας (βλ. διαλέκτους της Κίνας αλλά ενδεχομένως και τις διαλέκτους της Νότιας Ιταλίας σε αντιδιαστολή με αυτές της Βόρειας). Αυτό μας δείχνει ότι η διάκριση γλώσσας/διαλέκτου είναι ουσιαστικά πολιτικοκοινωνική, και η απόφαση σχετικά με το ποια γλωσσική ποικιλία θεωρείται γλώσσα και ποια διάλεκτος είναι τελικά πολιτική. Μην ξεχνάμε και το διάσημο γλωσσολογικό ρητό «Γλώσσα είναι μία διάλεκτος με στρατό και ναυτικό».
Το αν λοιπόν η Γλώσσα είναι διάλεκτος της βουλγαρικής είναι ουσιαστικά ψευτοδίλημμα που δεν βοηθάει σε τίποτα και δεν εδραιώνει τίποτα. Αλλά ακόμη κι έτσι να μην ήταν, προκύπτει από τα προηγούμενα ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να θεωρούμε τη Γλώσσα ως διάλεκτο της βουλγαρικής και όχι τη βουλγαρική ως διάλεκτο της Γλώσσας.
3. Πώς πρέπει να λέγεται η Γλώσσα;
Το κύριο ερώτημα που απασχολεί τον δημόσιο διάλογο είναι πώς πρέπει να ονομάζεται η Γλώσσα παρότι, όπως έχουμε δει πιο πριν, εδώ και δεκαετίες τώρα, το όνομά της είναι Macedonian/македонски, που στα Ελληνικά μεταφράζεται ως ‘Μακεδονική’. Έχουν ακουστεί και προταθεί διάφορες ονομασίες από την ελληνική πλευρά, όπως:
Α) Σερβοβουλγαρική: Με την ίδια λογική θα έπρεπε η καταλανική να αποκαλείται ισπανογαλλική (μιας κι έχει στοιχεία από αυτές τις δύο γλώσσες) – αλλά ακόμη και η πορτογαλική, για τους ίδιους λόγους.
Β) Σλάβικη: Αν ναι, θα έπρεπε να λέγεται έτσι και η ρωσική, η πολωνική, και η σερβική, η κροατική και η Βουλγάρικη – αφού όλες είναι σλάβικες γλώσσες. Αλλά τότε πώς θα τις ξεχωρίζαμε;
Γ) Σλαβομακεδονική: Θα μπορούσε, αν θέλαμε να την διακρίνουμε από μία άλλη ελληνομακεδονική γλώσσα ή διάλεκτο, που μιλήθηκε ή μιλιέται στην Ελλάδα (είναι ενδεικτικό ότι ως Σλαβομακεδονική έχει αποδοθεί στα Ελληνικά ο όρος Macedonian στο ευρέως χρησιμοποιούμενο πανεπιστημιακό βιβλίο: Fromkin, V., R. Rodman & N. Hyams. Εισαγωγή στη μελέτη της Γλώσσας. 2005. Πατάκης. Επιμέλεια Γ. Ξυδόπουλος. (Πρωτότυπος τίτλος: An Introduction to language, 7th edition). Υπάρχει όμως τέτοια γλώσσα ή διάλεκτος; Είναι γνωστό ότι δεν αναφέρεται από τους διαλεκτολόγους της ελληνικής ‘μακεδονική’ διάλεκτος. Στη σχετική βιβλιογραφία θα βρει κανείς ενότητες για την Κυπριακή διάλεκτο, την Κρητική διάλεκτο, την Δωδεκανησιακή, της Χίου, των Κυκλάδων, των Επτανήσων, της Πελοποννήσου, αλλά όχι για Μακεδονική, καθώς οι περισσότερες ποικιλίες αυτής της περιοχής εντάσσονται στην κατηγορία ‘Διάλεκτοι της βόρειας Ελλάδας’ γιατί οι επιμέρους διαφορές τους δεν δικαιολογούν την περαιτέρω διαφοροποίησή τους, τουλάχιστον σύμφωνα με τα υπάρχοντα δεδομένα.
Ως προς την ιστορική διάσταση του όρου, τα τελευταία 30 χρόνια υποστηρίχτηκε με αρκετή επιτυχία από τους ιστορικούς γλωσσολόγους ότι, παρότι ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος χρησιμοποιούσαν την Αττική διάλεκτο στις επίσημες σχέσεις τους και στις σχέσεις τους με την υπόλοιπη Ελλάδα, υπάρχει μικρός αριθμός επιγραφών σε μία δωρική διάλεκτο της περιοχής (π.χ., ο εντυπωσιακός κατάδεσμος της Πέλλας), αλλά και πιθανό ‘υπόστρωμα’ αυτής της δωρικής διαλέκτου σε κάποιες επιγραφές (Γιαννάκης 2012). Αν και λιγοστά λοιπόν, υπάρχουν ιστορικά στοιχεία για αρχαία μακεδονική ως μία ακόμη διάλεκτο της αρχαίας ελληνικής. Όμως, όπως είναι ευρύτατα γνωστό, όλες οι αρχαίες ελληνικές διάλεκτοι εξαφανίστηκαν με εξαίρεση την εξέλιξη της αττικής διαλέκτου, δηλαδή την Ελληνιστική Κοινή, από την οποία προήλθαν όλες οι μεσαιωνικές και νεοελληνικές διάλεκτοι (με πιθανή εξαίρεση την Τσακωνική). Προκύπτει λοιπόν ότι, αποκαλώντας ‘μακεδονική’ τη γειτονική γλώσσα, είναι πολύ μικρές οι πιθανότητες να την μπερδέψει κάποιος με κάποια ζωντανή ή νεκρή ελληνική διάλεκτο – και βέβαια σε καμία περίπτωση ο γλωσσολόγος.
Επιπλέον, οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί (π.χ. ‘βόρεια μακεδονική’) συνήθως χρησιμοποιούνται για την διαφοροποίηση μεταξύ διαλέκτων της ίδιας γλώσσας. Μία τέτοια ονομασία θα υπονοούσε ότι υπάρχει και νότια μακεδονική ως ξεχωριστή διάλεκτος της μακεδονικής, γεγονός που θα δημιουργούσε θέμα ξεχωριστής σλαβικής διαλέκτου στην Ελλάδα. Αυτό ακριβώς όμως δεν προσπάθησε το ελληνικό κράτος με ακραίες και ιδιαίτερα οδυνηρές μεθόδους (και σε μεγάλο βαθμό πέτυχε) να εξαλείψει;
Υπάρχουν πολλές πτυχές σε αυτό το ζήτημα που δεν μπορούν να καλυφθούν εδώ. Ένα όμως είναι βέβαιο: αν θέλουμε να χρησιμοποιούμε γλωσσολογικά επιχειρήματα, θα πρέπει να γνωρίζουμε και γλωσσολογικές έννοιες. Και η γλωσσολογία, ως επιστήμη, αγαπάει περισσότερο και από την πολιτική τα πραγματικά δεδομένα: την αλήθεια.**
Θοδωρής Μαρκόπουλος, Πανεπιστήμιο Πατρών
 
Άννα Ρούσσου, Πανεπιστήμιο Πατρών
 
Αρχόντω Τερζή, ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας
Βιβλιογραφικές αναφορές
Γιαννάκης, Γ. 2012. (επιμ.). Αρχαία Μακεδονία: Γλώσσα, Ιστορία και Πολιτισμός. Θεσσαλονίκη: Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας.
Friedman, V. A. 2006. Macedonian. Στο K. Brown (Editor-in-Chief) Encyclopedia of Language & Linguistics, Second Edition, volume 7: 356-358. Oxford: Elsevier.
VikØr, L. 2000. Northern Europe: Languages as prime markers of ethnic and national identity. Στο S. Barbour & C. Carmichael (επιμ.) Language and Nationalism in Europe. Oxford: Oxford University Press.
Πηγές : 

14/03/2019: NGOs calling on European leaders to end the humanitarian and human rights crisis at Europe’s borders

NGOs calling on European leaders to end the humanitarian and human rights crisis at Europe’s borders

14/03/2019: Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών καλούν τους Ευρωπαίους ηγέτες να αναλάβουν επειγόντως δράση για τον τερματισμό της ανθρωπιστικής κρίσης και της κρίσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σύνορα της Ευρώπης

Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών καλούν τους Ευρωπαίους ηγέτες να αναλάβουν επειγόντως δράση για τον τερματισμό της ανθρωπιστικής κρίσης και της κρίσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σύνορα της Ευρώπης

EHF warns U.N. about obstacles to asylum for persecuted non-believers

ehf

Posted on the 14/03/19

On 12 March, the European Humanist Federation took the floor at the United Nations in Geneva and urged the Human Rights Council to take strong action in order to facilitate asylum procedures for non-believers fleeing persecutions worldwide.

Although the UN Refugee Agency and the EU have issued guidelines to help governments dealing with this issue, in many countries, including EU Member States, the situation of non-believer asylum seekers is still very precarious, for various reasons.

First, despite both guidelines making it clear that religion-based asylum claims fully apply to people who hold non-theistic or atheistic beliefs, including those who leave religion (apostates), in several countries (e.g. Germany, the Netherlands or until recently the UK), government officers fail to correctly assess and understand the life-stances and situation of non-believers who seek asylum. Many of them are not aware of the risks that these people (and their relatives) face in their countries of origin and several cases have stressed the inadequacy of administrative questionnaires to assess claimants’ credibility.

Furthermore, where procedures have been improved (e.g. in the UK), it is thanks to the work of Humanist organisations that have provided trainings to government services.

Finally, the threats that target non-believers in their countries of origin (e.g. Pakistan, Afghanistan, the Maldives, Saudi Arabia, Sudan or Bangladesh – see last version of the Freedom of Thought report) do not stop when non-believers finally reach European countries. Too often, the threats continue in arrival centers, and come from believing migrants. Atheist and humanist asylum seekers are still not free to express safely their views once in Europe. This is the reason why, for instance, the NGO Atheist Refugee Relief in Germany urges the public authorities to provide for separate housing for non-believers.

You can read our full statement below

 


Human Rights Council, 40th session

General Debate Item 4

Geneva

ORAL STATEMENT

European Humanist Federation

 

Thank you Mr President.

 

The European Humanist Federation would like to draw the Council’s attention on an issue that is often politically neglected although it affects a large number of people worldwide.

Many people must leave their country and community after facing persecutions because of the beliefs and the religious views they hold or do not hold: these people are atheists, agnostics, rationalists, humanists, non-believers and free-thinkers.

Religion and beliefs are one of the five grounds on which people can request asylum or international protection. Both the UN Refugee Agency1 and the European Union2 have made it clear in their Guidelines on asylum claims that the concept of religion shall include the holding of non-theistic and atheistic beliefs.

However, in practice, asylum claims based on conversion to atheism and renouncement of religion are not well understood by government officers in Europe. This often leads to asylum denials that endanger non-believers’ life.

Except in countries where training has been provided by humanist organisations like in the UK, assessment procedures fail to understand the life-stance and the situation of non-believers who request asylum in Europe.

Inadequate administrative questionnaires and peer pressure in arrival centers are widespread obstacles that need to be addressed urgently and efficiently.

We therefore urge the Council to strengthen the existing UN Guidelines to improve the implementation of asylum procedures on belief grounds in Europe and beyond. These Guidelines should include the need for training government officers when it comes to “assessing” atheism and non-belief, but also cater for the effective protection of asylum-seekers in arrival centers.

 

Thank you Mr President.

 


 

1. GUIDELINES ON INTERNATIONAL PROTECTION: Religion-Based Refugee Claims under Article 1A(2) of the 1951 Convention and/or the 1967 Protocol relating to the Status of Refugees, 2004

2. DIRECTIVE 2011/95/EU OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL of 13 December 2011 on standards for the qualification of third-country nationals or stateless persons as beneficiaries of international protection, for a uniform status for refugees or for persons eligible for subsidiary protection, and for the content of the protection granted, article 10