JUSTICIA brief on pre-trial detention in the European Union

justicia logo

JUSTICIA brief on pre-trial detention in the European Union

It’s time for EU action to end excessive use

September 17, 2019 – Pre-trial detention




The members of the JUSTICIA European Rights Network (a coalition of the European leading civil liberties organizations working on the right to a fair trial) call on the European institutions to adopt legislation that ensures that pre-trial detention is used fairly and only when it is really justified.

In this joint brief, the JUSTICIA European Rights Network asks the European Commission to table legislation on pre-trial detention that protects the right to liberty and the presumption of innocence, and the European Parliament and Council to ensure that it contains key procedural protections, requires the use of alternatives to detention, excludes minor offences, among other safeguards.

The JUSTICIA European Rights Network considers that the unjustified and excessive use of pre-trial detention is all too common in the EU. Evidence shows that it is something that is needlessly wasting huge amounts of public funds, and contributing to prison overcrowding and adding to inhumane conditions. This situation also threatens to undermine mutual trust and judicial cooperation among EU member states. Demand for action is growing and legislation in this area must be introduced without delay

Read the JUSTICIA brief here.

Members of the JUSTICIA European Rights Network are: Open Society Justice Initiative, Ludwig Boltzmann Institute, Bulgarian Helsinki Committee, Croatian Law Center, Civil Rights Defenders, Res Publica, Hungarian Helsinki Committee, Greek Helsinki Monitor, Irish Council for Civil Liberties, Czech League of Human Rights, Statewatch, Human Rights Centre, KISA, Antigone, Human Rights Monitoring Institute, Netherlands Helsinki Committee, Helsinki Foundation for Human Rights, APADOR, The Peace Institute, Rights International Spain.

If you are a journalist interested in this story, please telephone Fair Trials’ press department on +44 (0) 20 7822 2370 or +32 (0) 2 360 04 71.

131 organisations set out proposed criteria for selection and appointment of the next UN Special Rapporteur on the situation of human rights defenders


ISHR and 130 partners around the world have published a checklist for the selection and appointment of a UN expert on human rights defenders. Candidates have until 17 October 2019 to apply for the position.


The current Special Rapporteur on human rights defenders shaking hands with the UN Secretary General

ISHR and 130 other organisations have set out the criteria that should be at the heart of the selection of the next UN Special Rapporteur on the situation of human rights defenders. As Michel Forst’s term as mandate holder comes to an end, candidates have until 17 October 2019 to submit their applications for the position. Defenders from marginalised groups or from under-represented communities and identities are strongly encouraged to apply.

If your organisation would like to endorse the criteria, please sign on here.

ISHR’s Programme Manager Helen Nolan explains that the Special Rapporteur plays a key role in the recognition and protection of those who promote and defend human rights.

‘Human rights defenders often face serious challenges and risks as a result of their human rights work, and so the mandate seeks to promote a safe and enabling environment for them around the world,’ says Nolan. As the document highlights, the mandate does this work in many ways.

‘With the power to report and advise countries on how to make the right to defend rights a reality, mandate holders have helped bring about real change on the ground,’ says Nolan. For example, Special Rapporteurs on the situation of human rights defenders have:

  • visited dozens of countries in all regions to examine the situation of human rights defenders on the ground and make recommendations to strengthen their protection;
  • investigated the situation and protection needs of groups of defenders particularly at risk, most recently looking at women human rights defenders, environmental defenders, and people on the move; and
  • raised thousands of cases of alleged human rights violations against human rights defenders around the globe.

‘131 organisations working nationally, regionally and internationally have come together to set out the skills and expertise that should be taken into account in the appointment of the next expert in March 2020,’ explains Nolan. These fit under 4 priorities:

  • qualifications and skills;
  • relevant expertise
  • established competence;
  • and flexibility/ readiness and availability

The document also provides information on the application process, and underlines the importance of independence and impartiality, as well as experience or knowledge of the realities faced by human rights defenders.

‘Human rights defenders who are most at risk around the world are often persons with discriminated identities or from communities that are marginalised, so the Special Rapporteur should be able to consider the particular contexts and challenges faced by these individuals and groups with the benefit of insights from the mandate holder’s personal experience,’ emphasises Nolan.

‘We all strongly encourage nominations of such human rights defenders, including women and gender diverse persons,’ adds Nolan.

The checklist is available here.


 9 September 2019


This document is part of a series of criteria developed for vacant positions of Special Procedures mandate holders, and is endorsed by 131 organisations working internationally (41), regionally (12) and nationally (78) (full list below). Its intention is to support all stakeholders in the identification of and outreach to highly qualified and independent candidates for the mandate of Special Rapporteur on the situation of human rights defenders, to be appointed by the Human Rights Council in March 2020.

The mandate of the Special Rapporteur on the situation of human rights defenders plays a key role in the recognition and protection of those who promote and defend human rights. These individuals, organisations and groups often face serious challenges and risks as a result of their human rights work, and the mandate seeks to promote the creation of a safe and enabling environment for human rights defenders around the world. It does this in many ways, such as by promoting the Declaration on human rights defenders; studying trends, developments and challenges faced by human rights defenders, including those with specific protection needs; recommending concrete and effective strategies to increase protection; and seeking, receiving and examining information on individual cases. The mandate engages with a wide variety of stakeholders, collaborating particularly closely with States and human rights defenders themselves.

For example, Special Rapporteurs on the situation of human rights defenders have visited dozens of countries in all regions to examine the situation of human rights defenders on the ground and make recommendations to strengthen their protection; investigated the situation and protection needs of groups of defenders particularly at risk, most recently looking at women human rights defenders, environmental defenders, and people on the move; examined thematic issues in depth, such as the elements necessary to create a safe and enabling environment for human rights defenders; and raised thousands of cases of alleged human rights violations against human rights defenders around the globe.

The appointment of independent, impartial, competent and expert persons from all regions of the world as mandate holders is essential to ensuring a well-functioning system of Special Procedures, which, in turn, is of crucial importance to the functioning of the Human Rights Council. The selection and appointment of mandate holders, through a transparent and merit based process, on the basis of relevant expertise for the mandate in question, real and perceived independence, impartiality, personal integrity and objectivity are of crucial importance for the effective functioning of the mandates. This document provides information on the application process for candidates for the position of Special Rapporteur on the situation of human rights defenders, formal criteria for selection of a mandate holder, and a checklist of criteria intended as an interpretive aid for those criteria.

States may use the document to strengthen national consultations processes for the identification of suitable candidates. It is also intended as a checklist that can be used by the Human Rights Council’s Consultative Group and the President of the Council to ensure that only highly qualified and independent candidates are considered and appointed.

The signatory organisations call on Governments, NGOs and others, including relevant professional networks, to use this checklist of criteria to identify eligible candidates for the upcoming vacancy for the Special Rapporteur on the situation of human rights defenders. We urge Governments to consult civil society and human rights defenders in their countries, and to disseminate the vacancy widely so as to encourage candidates to apply for this vacancy.

In particular, we encourage nominations of human rights defenders from marginalised groups or from communities and identities that are under-represented among Special Procedures mandate holders, including women and gender diverse persons.


The Human Rights Council will appoint a new Special Rapporteur on the situation of human rights defenders in March 2020, following the end of the second term of Michel Forst. The new mandate holder will serve a term of three years, which can be renewed once, and the following stakeholders may nominate candidates:

  • Governments;
  • Regional Groups;
  • International organisations (e.g. the Office of the High Commissioner for Human Rights (OHCHR));
  • Non-governmental organisations (NGOs);
  • National human rights institutions (NHRIs) in compliance with Paris Principles;
  • Other human rights bodies;
  • Individuals.

All candidates must submit an application through the OHCHR online application system, together with personal data, curriculum vitae and a motivation letter. OHCHR will prepare a public list of candidates who applied for each vacancy.

The Council’s Consultative Group (currently composed of the Ambassadors of the Permanent Missions to the UN of Djibouti, Ecuador, Iraq, Italy and the Republic of Moldova), will prepare a shortlist of candidates to be interviewed. Following the interviews, the Consultative Group will send a letter to the President of the Human Rights Council setting out their top three candidates in order of preference.

At the 43rd session of the Human Rights Council, the President will communicate the candidate the President has selected, bearing in mind the overall geographic and gender balance among all Special Procedures mandate holders. At the end of that Council session, the Council will endorse the President’s selected candidate.

Prospective mandate holders should be aware that this is a voluntary, unpaid role. They would not receive salary or other financial compensation, except for travel expenses and daily subsistence allowance of ‘experts on mission’. It will require a substantial time commitment from the individual, including readiness to travel and respond to urgent situations, as explained in the checklist below.

Details and formalities about the nomination, selection and appointment of mandate holders are explained on the OHCHR website here. Applications have to be submitted through an online system, which is available here, with a deadline of 17 October 2019 (12 NOON GREENWICH MEAN TIME / GMT)



Human Rights Council resolution 5/1 sets out the formal criteria that are of ‘paramount importance while nominating, selecting and appointing mandate-holders:

  1. expertise;
  2. experience in the field of the mandate;
  3. independence;
  4. impartiality;
  5. personal integrity; and
  6. objectivity.’

Resolution 5/1 provides that to be independent ‘individuals holding decision-making positions in Government or in any other organisation or entity which may give rise to a conflict of interest with the responsibilities inherent to the mandate shall be excluded.’ The conflict of interest provision has also been interpreted to mean that candidates are expected to clarify how, if appointed, they would deal with any perceived or actual conflict of interest in relation to governments, inter-governmental organisations, or non-governmental organisations. We encourage that a rigorous application of both the letter and the spirit of this provision be applied by the Consultative Group when selecting and proposing candidates. In particular, we consider that there should be a minimum of a two-year period between when an individual leaves a position in Government and when they may be considered as a candidate for the position of a mandate holder.

Human Rights Council decision 6/102 establishes four technical and objective requirements to be considered in the selection of Special Procedures mandate-holders:

  1. qualifications,
  2. relevant expertise,
  3. established competence and
  4. flexibility/readiness and availability of time.

Due consideration should be given to gender balance and equitable geographic representation, and to an appropriate representation of different legal systems. The selected candidate should be a highly-qualified individual who possess established competence, relevant expertise and extensive professional experience in the field of human rights (paras. 39-41).

We consider it paramount that this selection process give continued consideration to diversity, of all kinds. Human rights defenders who are most at risk around the world are often persons with discriminated identities or from communities that are marginalised. Consequently, the Special Rapporteur on the situation of human rights defenders should be able to consider the particular contexts and challenges faced by these individuals and groups with the benefit of insights from the mandate holder’s personal experience. We encourage that the Consultative Group give special consideration to candidates from communities or identities that are underrepresented among special procedures mandate holders.

The attached checklist is intended as an interpretive aid for those requirements.



1. Qualifications (and skills): relevant educational qualifications and equivalent professional experience in the field of human rights.


  • Demonstrated experience addressing issues relevant to the mandate, from a human rights perspective (for example through lived experience and practice, academic publications, studies, reports, research papers or any similar written material demonstrating in-depth knowledge);
  • Extensive experience in public speaking (for example in expert seminars) as well as in communicating and/or working together with relevant stakeholders, including senior government officials, the diplomatic corps, intergovernmental organisations, national human rights institutions, NGOs, human rights defenders and victims of human rights violations, businesses, media and other non-state actors;
  • A university degree, or equivalent in experience, in a discipline directly related to the mandate, preferably with a focus on international human rights law, would be highly desirable;
  • Excellent oral and written communication skills in at least one of the UN working languages (English, French and Spanish – knowledge of other widely-used or official UN languages, such as Arabic, Chinese or Russian, would also be an asset);

2. Relevant expertise: knowledge of international human rights instruments, norms, standards and principles; as well as knowledge of institutional mandates related to the United Nations or other international or regional organisations’ work in the area of human rights; proven work experience in the field of human rights.



  • Extensive knowledge of international human rights law and standards, including through the lens of non-discrimination and equality, and their application for the promotion and protection for human rights defenders and their work;
  • Several years of progressively responsible work experience in the field of human rights or as a human rights defender, including in human rights research, monitoring, reporting, investigating and advocacy;
  • Excellent knowledge of the international and regional legal frameworks, including case law relevant to the promotion and protection of the rights of human rights defenders, including on the rights to freedom of expression, peaceful assembly and association, torture and other ill-treatment, extrajudicial, summary or arbitrary executions, and enforced or involuntary disappearances;
  • Practical experience in promoting and protecting the rights of human rights defenders, including through a gender perspective;
  • Excellent knowledge of institutional mandates of the United Nations and/or other international or regional human rights bodies.

3. Established competence: nationally, regionally or internationally recognised competence related to human rights.


  • A demonstrated commitment to human rights law and standards;
  • Excellent knowledge and expertise of the work of human rights defenders, and of responding to recent trends, developments and challenges human rights defenders face;
  • Recognized knowledge and experience of human rights-based academic and field research and/or fact-finding methodology, including carrying out fact-finding visits;
  • Experience in applying international human rights standards, such as the Declaration on human rights defenders, in particular with a view to furthering the recognition and protection of human rights defenders and their work;
  • Experience at national, regional and/or international level in developing legislation, policies and mechanisms for the protection of human rights defenders, including knowledge in developing comprehensive protection strategies that incorporate a collective, gender, ethnic and intersectional perspective, and in creating a safe and enabling environment for their work, including addressing issues related to discrimination, threats, intimidation, reprisals, and impunity;
  • Extensive experience with and proven commitment to working and/or interacting with civil society and individuals whose human rights may be at risk of, or who have experienced, among other, harassment, stigmatisation, smear campaigns, surveillance, criminalization, threats, intimidation, reprisals, violence or killings as a result of their work in defending human rights;
  • Proven awareness of the particular risks faced by and particular protection needs of specific groups of human rights defenders, such as women human rights defenders, defenders working on sexual orientation and gender identity issues; ethnicity, religion or belief, minorities or people discriminated against based on work, decent or socio-economic status; non-nationals, migrants, refugees and internally displaced people; defenders working on environmental and land rights issues; members of political opposition groups; journalists and media workers; and youth/children human rights defenders;
  • Knowledge of the particular challenges and risks facing human rights defenders in the digital age and proven awareness of the digital security needs of human rights defenders and strategies for protecting and promoting the exercise and defense of human rights online;
  • Experience in interacting with actors impacting the work of human rights defenders, such as: governments and political groups; security forces; armed groups; companies, investors, international or regional financial institutions or development finance institutions; and religious groups and institutions.
  • Experience in the development and delivery of assistance and capacity building in human rights and the rule of law, including as relevant to training of law enforcement officials, judges and other legal professionals and officials responsible for the protection of human rights defenders;
  • Knowledge and sensitivity to the issue of reprisals or intimidation experienced by persons who interact with the mandate in any way.

4. Flexibility/readiness and availability of time to perform effectively the functions of the mandate and to respond to its requirements, including attending Human Rights Council sessions.


  • Willingness and ability to conduct in-country investigations, in all regions of the world, into laws, policies, and practices affecting human rights defenders and their work;
  • Energy, determination and vision to promote the effective and comprehensive implementation of the Declaration on human rights defenders, including the protection of human rights defenders wherever they are at risk, and the promotion of a safe and enabling environment so that they can operate without fear of reprisals;
  • Preparedness, willingness and ability to devote a substantial proportion of working hours to fulfilling the mandate, which includes undertaking two to three country missions per year, preparing and presenting reports to the Human Rights Council and the General Assembly (such as the annual thematic report, and country mission and follow-up reports), attending seminars and other UN meetings and acting on individual cases of human rights violations committed against human rights defenders;
  • Willingness and ability to act urgently on cases or situations requiring immediate attention;
  • A demonstrated commitment to human rights in general, and a commitment to uphold the integrity, objectivity, discretion, independence and impartiality of the Special Rapporteur’s mandate and the Special Procedures system as a whole.


11.11.11. – The coalition of the Flemish North-South movement International
ACAT España-Catalunya National
ACAT-Switzerland National
Action Solidarité Tiers Monde (ASTM) National
Agir Ensemble pour les Droits de l’Homme (AEDH) National
Al-Haq National
Aluna Acompañamiento Psicosocial, A.C. National
Americans for Democracy & Human Rights in Bahrain Regional
Amnesty International International
Arisa Regional
Article 19 International
Asia Pacific Forum on Women, Law and Development Regional
Asian Forum for Human Rights and Development (FORUM-ASIA) Regional
Asistencia Legal por los Derechos Humanos, A.C. National
Asociacion Pro Derechos Humanos de España National
Association for Progressive Communications (APC) International
Association for the Prevention of Torture International
Avocats Sans Frontières France International
Balkan Civil Society Development Network BCSDN Regional
Banglar Manabadhikar Suraksha Mancha (MASUM) National
Bread for all National
Broederlijk Delen National
Buliisa Initiative for Rural Development Organisation (BIRUDO) National
Buruea for Rights-Based Development (BRD) National
Business & Human Rights Resource Centre International
Cairo Institute for Human Rights Studies Regional
Calala Fondo de Mujeres International
Cambodian Center for Human Rights National
Center for Civil Liberties National
Centro de Derechos Humanos de la Montaña “Tlachinollan” National
Centro de Derechos Humanos de las Mujeres (CEDEHM) National
Centro de Derechos Humanos Fray Bartolomé de Las Casas, AC National
Centro de Derechos Humanos Fray Matías de Córdova National
Centro de Derechos Humanos Miguel Agustín Pro Juárez (Centro Prodh) National
Centro de derechos humanos Paso del Norte. National
Centro de Documentación en Derechos Humanos “Segundo Montes Mozo S.J.” (CSMM) National
Centro Regional de Defensa de Derechos Humanos José Ma. Morelos y Pavón A. C National
Chinese Human Rights Defenders (CHRD) National
Christian Solidarity Worldwide (CSW) International
CISV Onlus National
CIVICUS: World Alliance for Citizen Participation International
CNCD-11.11.11 (Centre National de Coopération au Développement) National
COC Netherlands National
Colectivo contra la Tortura y la Impunidad A.C. National
Comisión Ciudadana de Derechos Humanos del Noroeste, A.C. National
Comisión de Ayuda al Refugiado en Euskadi  (CEAR-Euskadi) National
Commission Justice et Paix National
Community Resource Centre Foundation (CRC) National
Conectas Direitos Humanos National
Confederación Sindical de Comisiones Obreras (CS.CC.OO.) National
Coordinadora Nacional de Derechos Humanos National
Coordinated Organizations and Communities for Roma Human Rights in Greece (SOKADRE) National
Corporación Humanas National
Crude Accountability International
Defend International International
DefendDefenders (the East and Horn of Africa Human Rights Defenders Project) Regional
Derecho, Ambiente y Recursos Naturales (DAR) National
Diakonia International
Human Rights Law Centre (HRLC) National
Forum Syd International
Free Press Unlimited International
Freedom House International
Front Line Defenders International
Fund for Global Human Rights International
Fundación Mundubat – Mundubat Fundazioa International
Greek Helsinki Monitor National
Green Advocates International (Liberia) International
Greenpeace International
Gulf Centre for Human Rights (GCHR) Regional
Human Rights Association (Insan Haklari Dernegi), IHD National
Human Rights Center of Azerbaijan National
Human Rights House Foundation (HRHF) International
Humanist Union of Greece National
ILGA World International
IM Swedish Development Partner International
IM-Defensoras Regional
Indonesian Institute for Independent Judiciary National
Instituto de Derecho Ambiental National
International Dalit Solidarity Network International
International Federation of ACAT (FIACAT) International
International Service for Human Rights International
Irish Council for Civil Liberties National
Just Associates (JASS) International
Karapatan Alliance Philippines Inc. National
Latinamerikagrupperna/Solidaridad Suecia-América Latina (SAL) National
MADA- Palestinian Center for Development and Media Freedoms National
Media Rights Agenda National
Medical Action Group,Inc. National
Minority Rights Group – Greece National
Movimento Católico Global pelo Clima-Brasil National
Namibia Diverse Women’s Association  (NDWA) National
Namibia Equality and Justice Alliance (NEJA) National
National Coalition of Human Rights Defenders Kenya National
National Council of Churches in the Philippines National
NGO Forum on ADB Regional
Odhikar National
Oil-Workers’ Rights Protection Organization Public Union National
Open Briefing International
Organisation Tchaienne Anti-Corruption (OTAC) National
Oxfam International Regional
Pakistan Labour Federation National
Participatory Research Action Network- PRAN National
Peace Brigades International International
Peace with Dignity International
People’s Watch National
Programme Against Custodial Torture & Impunity ( PACTI) National
Protection International International
Red Nacional de Organismos Civiles de Derechos Humanos “Todos los Derechos para Todas y Todos” National
Réseau International des Droits Humains RIDH International
Robert F Kennedy Human Rights International
Servicios y Asesoría para la Paz A.C. National
Society for International Development (SID) International
Southern Africa Litigation Centre Regional
SweFOR International
Syrian Center for media and freedom of expression – SCM National
The Association for Freedom of Thought and Expression National
Tibetan Centre for Human Rights and Democracy International
Trocaire International
Unidad de Protección a Defensoras y Defensores de Derechos Humanos – Guatemala National
Vigilance for Democracy and the Civic State National
We Effect National
Women Solidarity Namibia ( WSN) National
World Organisation against Torture (OMCT) International
Zambia Alliance for Agroecology and Biodiversity National

The Observatory for the Protection of Human Rights Defenders: Cyprus: Police abuse and arbitrary detention against Mr. Doros Polykarpou


Cyprus: Police abuse and arbitrary detention against Mr. Doros Polykarpou

CYP 001 / 0819 / OBS 067

Police Abuse / Arbitrary detention /

Judicial harassment


August 20, 2019

The Observatory for the Protection of Human Rights Defenders, a partnership of the World Organisation Against Torture (OMCT) and FIDH, requests your urgent intervention in the following situation in Cyprus.

Description of the situation:

The Observatory has been informed by the Greek Helsinki Monitor (GHM), about the police abuse including the arbitrary detention against Mr. Doros Polykarpou, Executive Director of KISA, a migrant support NGO in Cyprus.

According to the information received, on August 2, 2019, Mr. Doros Polykarpou was arrested by the police in front of the KISA office. At approximately 10:30am, Mr. Polykarpou heard a police officer shouting at a 16-year-old boy who was driving a motorcycle. The scene happened outside of KISA premises. When Mr. Polykarpou approached the young man to ask if he needed any help, the police officer ordered him to leave immediately and when he refused, saying it was a public place and he had every right to stay and watch what was happening, the police officer said Mr. Polykarpou was being arrested for obstructing the work of the police. The police officer also threatened to arrest all other KISA staff who were present, in spite of assurances of Mr. Polykarpou that there was no intention to hinder the work of the police.

The police officer then alerted his colleagues, who arrived on the spot, and arrested Mr. Polykarpou. The latter was taken to Lycavitos police station, and charged with “obstruction of police work” and “attempt to escape”[1]. He was subsequently released. KISA filed a complaint over Mr. Polykarpou’s treatment, adding that the organisation had previously filed a complaint against the same police officer for the illegal and violent arrest of a migrant in Solomou Square on June 1, 2019, followed by a racial profiling as well as the violation of all his procedural rights.

The Observatory expresses its concern due to the fact that this attack against Mr. Polykarpou is not an isolated incident but is part of a broader trend of acts of intimidation and retaliation against KISA for its work supporting migrants’ rights and defending human rights. Such incident is the sixth similar attack against members of KISA since 2010. All the five previous cases of criminalisation ended up by an acquittal in the court[2].

The Observatory expresses its deep concern for the situation of Mr. Doros Polykarpou and urges the authorities to put an end to any kind of harassment against him and against all human rights defenders in Cyprus.

The Observatory recalls that Cyprus has an international obligation to protect human rights defenders, with a specific emphasis on preventing abuse of power by law enforcement officers. In certain cases where police officers repeatedly commit the crime of abuse of power with no adequate punishment, an environment of impunity is created, with dire consequences for the rule of law and human rights.

Actions requested:

Please write to the authorities of Cyprus asking them to:

  1. Put an end to any kind of harassment – including at the judicial level – against Mr. Doros Polykarpou and all human rights defenders in Cyprus and ensure that they are able to carry out their legitimate activities without any hindrance and fear of reprisals in all circumstances;
  2. Comply with all the provisions of the UN Declaration on Human Rights Defenders, adopted by the United Nations General Assembly on December 9, 1998, in particular with its Articles 12(2) and 18(2);
  3. Ensure in all circumstances the respect for human rights and fundamental freedoms in accordance with the Universal Declaration of Human Rights and with international human rights instruments ratified by Cyprus.


  • President of Cyprus, Nicos Anastasiades Email: info@presidency.gov.cy Fax: +357 22 663799
  • Minister of Justice Mr. George L. SavvidesEmail: registry@mjpo.gov.cy Fax: +357 22518356
  • Police Service of Cyprus, Chief of Police Kypros Michaelides, Email: police@police.gov.cy Fax: +4122808598
  • Permanent Representative of Cyprus to the EU, Ambassador Nicholas Emiliou, Email: cy.perm.rep@mfa.gov.cy Fax: +32 2 7354552
  • Permanent Mission of Cyprus to the United Nations in Geneva, Switzerland, Ambassador George Kasoulides, Email: pm.geneva@mfa.gov.cy Fax:+41227910084
  • Embassy of Cyprus in Brussels, Belgium, Ambassador Antonis Grivas   Εmail: cyprusembassybe@mfa.gov.cy Fax +322650 06 20

Please also write to the diplomatic representations of Cyprus in your respective countries.


Geneva-Paris, August 20, 2019

Kindly inform us of any action undertaken quoting the code of this appeal in your reply.

The Observatory for the Protection of Human Rights Defenders (the Observatory) was created in 1997 by the World Organisation Against Torture (OMCT) and FIDH. The objective of this programme is to prevent or remedy situations of repression against human rights defenders. OMCT and FIDH are both members of ProtectDefenders.eu, the European Union Human Rights Defenders Mechanism implemented by international civil society.

[1] “Obstructing police work”: imprisonment not exceeding one month, or to a fine not exceeding one hundred fifty pounds, or both. “Attempt to escape lawful arrest”: imprisonment up to five years.

[2] The previous charges included: Illegal fundraising, disobeying court order and receiving stolen goods, resisting arrest and causing bodily harm to police officer, using megaphone, disturbance of public order, conspiracy for committing an offence, intervention in the court procedures, rioting, threatening to commit violence. All the charges were later dropped by the court. See for instance Observatory Press Release, May 7, 2012; Observatory Joint Press Release, June 5, 2012 and Observatory Joint Open Letter to the Authorities, November 23, 2012.

Justicia: Arrest of KISA Director reflects wider European trend of criminalising support for migrants

justicia logo

Arrest of KISA Director reflects wider European trend of criminalising support for migrants

admin – August 16, 2019 – migration, freedom of association, rule of law, civil society, Justicia


Earlier this month, the Executive Director of KISA – Action for Equality, Support, Anti-racism, a member of the JUSTICIA network coordinated by Fair Trials, was arrested for allegedly “obstructing police work” and “attempting to escape lawful arrest,” after offering assistance to a young man, a foreign national, who was being questioned aggressively by the police outside of KISA’s offices in Nicosia, Cyprus. This is the sixth arrest of KISA’s Executive Director over the past two decades, and it is part of a broader crackdown on NGOs assisting refugees and migrants in the context of rule of law backsliding and shrinking space for civil society in the European Union.

“KISA is of the view that this case, the sixth, is part of the criminalisation [process] and [an] attempt to intimidate and retaliate against it for its work in supporting migrant women and protecting human rights,” reads KISA’s statement on the arrest.

After being interrogated by the police, KISA’s Executive Director was accused of “obstructing police work,” an offense which carries a maximum fine of 150 pounds or jail time of one month, or both, and of “attempting to escape lawful arrest and custody,” which carries a prison sentence of up to five years.

Other charges brought against the Director since 2002 have included: illegal fundraising (for an urgent surgery of a migrant domestic worker); the use of megaphones without a licence during a solidarity event; trespassing (to investigate the death of a migrant man at the hands of the police); and rioting during the 13th Rainbow Festival, which was attacked by extreme-right groups. In five out of six cases, charges brought against him were either dropped by the Attorney General or led to acquittal.

In the last case, however, the Director of KISA was fined for “disturbing the peace” when he visited a police station in Nicosia and attempted to urge the police to take action to protect a migrant woman who had been a victim of violence and harassment.

Following the latest arrest of the Executive Director, the police officer also threatened to arrest all other KISA staff, if they published photographs or other material from the scene of the incident. The officer in question had been on KISA’s radar for a while, having received numerous complaints from non-nationals regarding his violent and disrespectful behaviour in breach of their human rights, including fair trial rights. KISA has filed a complaint with the local police watchdog to investigate the conduct of officer in question, but also asked for a broader examination into police abuses.

According to KISA’s press release, the Cypriot government is stifling the work of civil society groups by depriving them of resources and funding. Although the Cypriot police did not issue a press release about the latest arrest of KISA’s Executive Director, local media coverage portrayed his actions and the work of KISA in a negative, defamatory light. Both risk further shrinking civil society space in Cyprus, which could have long-term consequences for the rule of law, freedom of association and fundamental rights in the country.

The number of individuals criminalised for humanitarian activities in the EU has grown tenfold in the past three years, contributing to a general climate of mistrust and suspicion towards civil society. Such prosecutions are often politically motivated so as to defame individuals or civil society actors, to deter solidarity and create a hostile environment for migrants.

Last June, Members of European Parliament in the Civil Liberties, Justice and Home Affairs Committee highlighted in a non-legislative resolution that EU laws are having “unintended consequences” for EU citizens, because they fail to properly distinguish between human smuggling and humanitarian work. They called on EU member states to include an exemption in their national laws for individuals and civil society organisations who assist migrants for humanitarian reasons and to ensure that they are not prosecuted for doing so.

In July 2019, several members of our JUSTICIA network signed a joint statement together with other European and national human rights organisations on the growing number of cases of criminal investigation and prosecution against individuals who provide humanitarian assistance, which Member States are unwilling or unable to provide, despite being obliged to do so according to international and EU law.

Justicia members

Προστατεύστε τα δικαιώματα των προσφύγων στην Τουρκία!

For English check here


Εμείς, οι κάτωθι υπογεγραμμένες οργανώσεις, που εργαζόμαστε στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκφράζουμε τη βαθύτατη ανησυχία μας για τις πρόσφατες συλλήψεις περισσότερων από 6.000 μεταναστών και προσφύγων, μεταξύ των οποίων και Σύριοι πρόσφυγες, στην Κωνσταντινούπολη. Μας ανησυχούν ιδιαίτερα οι αναφορές και μαρτυρίες για απελάσεις στη Συρία,[1] οι εκπεφρασμένες προθέσεις της τουρκικής κυβέρνησης να προχωρήσει με τις απελάσεις, καθώς και οι καθοδηγούμενες από πολιτική σκοπιμότητα απειλές προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε ό,τι αφορά τη φιλοξενία προσφύγων.[2] Καλούμε λοιπόν την ΕΕ και τα κράτη μέλη της, αναγνωρίζοντας πως η Τουρκία είναι απρόθυμη και αδυνατεί να παρέχει προστασία στους πρόσφυγες κατ’ αναλογία της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, να τερματίσει όλες τις επιστροφές προς την Τουρκία ως ασφαλή τρίτη χώρα ή χώρα διέλευσης, να αναστείλει τη Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας (Μάρτιος 2016) και να παρέχει προστασία σε όσους διαφεύγουν από πολέμους και διωγμούς επί ευρωπαϊκού εδάφους.

Επί τρία χρόνια, από την υιοθέτηση της Κοινής Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας, το Μάρτιο του 2016, οι οργανώσεις μας έχουν επανειλημμένα δηλώσει πως η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας οδηγεί στον υποβιβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών, ευρωπαϊκών αρχών.[3] Η ουσία της «συμφωνίας» έγκειται στην αποδοχή από πλευράς Τουρκίας της επιστροφής κάθε πρόσφυγα που φτάνει στα ελληνικά νησιά από την Τουρκία, με αντάλλαγμα, από πλευράς ΕΕ, τη μη εφαρμογή της πολιτικής θεωρήσεων εισόδου για τους Τούρκους πολίτες και την παροχή βοήθειας ύψους 6 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Τουρκία, προς διασφάλιση των κατάλληλων συνθηκών υποδοχής για τους πρόσφυγες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και πολλές από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ συνεχίζουν να παρουσιάζουν τη Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας ως επιτυχή, μετρώντας την επιτυχία, αποκλειστικά, με βάση τη μείωση του αριθμού ανθρώπων που καταφέρνουν να φτάσουν στην Ευρώπη δια θαλάσσης, μέσω της οδού του Ανατολικού Αιγαίου. Την ίδια στιγμή, οι πρόσφυγες εξαναγκάζονται, μέσω της επιβολής του μέτρου του γεωγραφικού περιορισμού τους, να ζουν σε επικίνδυνες, απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες στα ελληνικά νησιά, όπως έχει επισημανθεί και από Διεθνείς Οργανισμούς και θεσμούς εποπτείας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.[4]  Κατά συνέπεια, δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες ζουν υπό θλιβερές συνθήκες, ενόσω περιμένουν την απόφαση των ελληνικών αρχών για την παροχή προστασίας, ή την άρνησή της επί τη βάση της Τουρκίας ως «ασφαλούς χώρας».

Επί του παρόντος, εκατοντάδες Σύριοι αναφέρεται πως έχουν απελαθεί από την Τουρκία σε συνέχεια των πρόσφατων, κυβερνητικών μέτρων καταστολής των μη καταγεγραμμένων προσφύγων, ενώ οι τουρκικές αρχές αδυνατούν να εγγυηθούν την αποτελεσματική πρόσβαση στη διαδικασία καταγραφής των αιτημάτων διεθνούς προστασίας. Πολλοί από τους απελαθέντες αναφέρεται πως έχουν μεταφερθεί στα σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, κοντά στο Ιντλίμπ. Σύριοι πρόσφυγες και μετανάστες άλλων εθνικοτήτων έχουν επιπλέον υπαχθεί σε κράτηση από τις τουρκικές αρχές, εν όψει της απομάκρυνσής τους. Η τουρκική κοινή γνώμη έχει αρχίσει να σκληραίνει απέναντι στους Σύριους πρόσφυγες μετά τις πρόσφατες, τοπικές εκλογές[5] στην Τουρκία, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν από εξέχουσα ρητορική κατά των Σύριων, στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης της Τουρκίας.

Σε συνέχεια και των πρόσφατων δηλώσεων του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, ως προς το ότι η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας αναστέλλεται μονομερώς, καθώς η Τουρκία δεν έχει λάβει τα πολιτικά ανταλλάγματα που της είχε υποσχεθεί η ΕΕ, καθώς και την  5 εν συνεχεία άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία έσπευσε να διαβεβαιώσει πως η Συμφωνία συνεχίζει να εφαρμόζεται, οι οργανώσεις μας καλούν την ΕΕ ή/και τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της:

– Να ανακοινώσουν την άμεση αναστολή της Συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας.

– Να σεβαστούν, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, την αρχή της μη επαναπροώθησης και να σταματήσουν τις επιστροφές προς την Τουρκία, από την Ελλάδα ή/και αλλού, οι οποίες αναλογούν με αλυσιδωτή επαναπροώθηση.

– Να παρέχουν προστασία επί ευρωπαϊκού εδάφους σε όσους διαφεύγουν από πολέμους και διωγμούς.

– Να παρέχουν αξιοπρεπείς συνθήκες υποδοχής, σε αρμονία με την Ευρωπαϊκή Οδηγία σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία.

– Να εξασφαλίσουν πως οι πρόσφυγες δεν θα επανατραυματίζονται με το να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης για πολιτικούς σκοπούς Επιπλέον, καλούμε τα όργανα του ΟΗΕ και ειδικότερα την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες να εποπτεύουν τις επιστροφές από την Τουρκία όλων όσων βρίσκονται υπό καθεστώς προσωρινής προστασίας, συμπεριλαμβανομένων των επιστροφών που αναφέρονται ως εθελούσιες.

Υπογράφουσες οργανώσεις:

EuroMed Rights Network

Center for Legal Aid – Voice in Bulgaria

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες

Ligue algérienne pour la défense des droits de l’homme (LADDH)

Lebanese Center for Human Rights

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

HIAS Greece

Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Ελληνικό Παρατηρητήριο Των Συμφωνιών Του Ελσίνκι

AMERA International

L’Association Européenne pour la défense des Droits de l’Homme (AEDH)

Damascus Center for Human Rights Studies

Human Rights Association (İHD) (Tουρκία)

Urnammu for Justice & Human Rights

KISA – Action for Equality, Support, Antiracism (Κύπρος)

Tamkeen for Legal Aid and Human Rights- Jordan

Syrian Center for Media and Freedom of Expression

Cyprus STOP Trafficking

Symfiliosi (Κύπρος)

Andalus Institute

Italian Council for Refugees

Forum Tunisien pour les Droits Economiques et Sociaux l’Association Démocratique des Femmes du Maroc (ADFM)

Refugee Support Aegean (RSA) – (Ελλάδα)

Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Ελλάδα)

[1] Βλ. π.χ. “As 1,000 Syrians arrested in Turkey, crackdown fears intensify”, Al Jazeera, 29 Ιουλίου, 2019, https://www.aljazeera.com/indepth/features/1000-syrians-arrested-turkey-crackdown-fearsintensify-190728102316961.html

και “ Mass Deportation Campaign in Istanbul Against Syrians” Harek Act, https://harekact.bordermonitoring.eu/2019/07/22/harekacts-weekly-digest-22-09-2019/?fbclid=IwAR0NHl0rNzA0H2cWiEkv7-ITWiYi2fS8jpmFEwHWHtsHn16W0AZ-DSZnkS0

[2] Βλ. “Turkey suspends deal with the EU on migrant readmission”, Euractiv, 24 Ιουλίου, 2019, https://www.euractiv.com/section/global-europe/news/turkey-suspends-deal-with-the-eu-on-migrantreadmission/

[3] Βλ., μεταξύ άλλων, EU-TURKEY LEADERS’ MEETING -MIGRATION AGENDA: EU, IT’S TIME TO ACT!, 26 Μαρτίου, 2018, https://euromedrights.org/publication/eu-turkey-time-to-act/ 

[4] Π.χ., Έκθεση της Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης Dunja Mijatović μετά από επίσκεψή της στην Ελλάδα, από τις 25 έως τις 29 Ιουνίου 2018, Comm DH(2018)24, 6 Νοεμβρίου 2018. https://rm.coe.int/report-on-the-visit-to-greece-from-25-to-29-june-2018-by-dunja-mijatov/16808ea5bd

[5] Βλ. π.χ. “Anti-refugee sentiments in Turkey at all-time high”, InfoMigrants, 29 Ιουλίου 2019, https://www.infomigrants.net/en/post/18466/anti-refugee-sentiments-in-turkey-at-all-timehigh

Joint statement: Safeguard the rights of refugees in Turkey!

Για ελληνικά δείτε εδώ


Read in:  French 

We, the undersigned organizations working in the area of human rights, express our gravest concerns regarding the recent arrests in Istanbul of over 6,000 migrants and refugees, among whom Syrian refugees. We are alarmed by the the reports and testimonies of deportations to Syria, by the declared intentions of the Turkish government to proceed with deportations and its politically motivated threats to the European Union regarding the hosting of refugees. We therefore call on the EU and its Member States, in recognition that Turkey is unwilling and unable to provide protection to refugees in line with the 1951 Convention Relating to the Status of the Refugees, to end all returns to Turkey as a transit or safe country, suspending the EU-Turkey Deal from March 2016 and providing protection on European soil to those fleeing war and persecution.

For the past three years, since the adoption of the EU-Turkey Statement in March 2016, our organizations have been repeatedly stating that the EU-Turkey Deal is undermining human rights and Europe’s fundamental principles. The essence of the «deal» is for Turkey to accept back every refugee that reaches the Greek Islands from Turkey, in exchange for liberalization of the visa policy on the part of the EU and 6 billion euro in aid to Turkey to use for ensuring proper reception conditions for refugees. The European Commission and many EU Member State governments still present the EU-Turkey Deal as a success, measuiring success only by the drop in numbers of people managing to reach Europe via the Agean sea route. At the same time, refugees are forced by mandatory geographical restriction to live under dangerous, inhuman and degrading conditions on the Greek islands,  as found by international organizations and human rights monitoring bodies. Thus, tens of thousands of refugees live under deplorable conditions while awaiting for Greek authorities’ decision to grant protection, or refuse it, on the ‘safe country’ ground in respect of Turkey.

Currently, hundreds of Syrians have reportedly been deported from Turkey to Syria following the recent government crackdown on unregistered refugees, while the Turkish authorities cannot guarantee effective access to registration of protection applications. Many of the deportees have reportedly been transported to the Turkey-Syria border near Idlib. Syrian refugees and migrants of other nationalities have also been detained by the Turkish authorities in view of removal. Public opinion in Turkey towards Syrian refugees has been hardening since Turkey’s recent local elections, which featured prominent anti-Syrian rhetoric, and in the context of Turkey’s ongoing economic crisis.

Following the recent announcement of the Turkish Foreign Minister that the EU-Turkey Deal is suspended unilaterally because Turkey has not received the political exchanges promised by the EU and the subsequent denial of the European Commission, which rushed to assure that the Deal is still being applied, our organizations ask the EU and and/or its Member State governments to:

– announce immediately the suspension of the EU-Turkey Deal

– respect the principle of non-refoulement in accordance with international law and stop all returns to Turkey, from Greece or elsewhere, which amount to chain-refoulement

– provide protection on European soil to those fleeing war and persecution

– provide decent reception conditions in accordance with the EU Reception Conditions Directive

– ensure that refugees are not revictimized by being exploited for political goals

We further ask UN bodies, and the UNHCR in particular, to monitor the returns from Turkey of all persons under temporary protection, including those that are described as voluntary.


EuroMed Rights Network

Center for Legal Aid – Voice in Bulgaria

Greek Refugee Council

Ligue algérienne pour la défense des droits de l’homme (LADDH)

Lebanese Center for Human Rights

Hellenic League for Human Rights

HIAS Greece

Group of lawyers for the rights of migrants and refugees (Greece)

Initiative for the Detainees’ Rights (Greece)

Greek Helsinki Monitor

AMERA International

L’Association Européenne pour la défense des Droits de l’Homme (AEDH)

Damascus Center for Human Rights Studies

Human Rights Association (İHD) (Turkey)

Urnammu for Justice & Human Rights

KISA – Action for Equality, Support, Antiracism (Cyprus)

Tamkeen for Legal Aid and Human Rights- Jordan

Syrian Center for Media and Freedom of Expression

Cyprus STOP Trafficking

Symfiliosi ( Cyprus)

Andalus Institute

Italian Council for Refugees

Forum Tunisien pour les Droits Economiques et Sociaux

l’Association Démocratique des Femmes du Maroc (ADFM)

Refugee Support Aegean (RSA) – Greece

Network for Children’s Rights (Greece)

Να παραμείνει η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων και το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας στο Υπουργείο Εσωτερικών


Αναγγέλθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αμέσως μετά τη συγκρότησή της, η μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων (ΓΓΙΦ) και του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) του Υπουργείου Εσωτερικών στο Υπουργείο Εργασίας. Η αλλαγή αυτή μας βρίσκει ριζικά αντίθετες για τους παρακάτω λόγους:

  • Η ένταξη της Γ.Γ.Ισότητας των Φύλων και του Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων υποβαθμίζει και απαξιώνει τα δύο βασικά και εθνικά κεντρικά θεσμικά όργανα της πολιτείας για την ισότητα των φύλων.
  • Η ισότητα των φύλων δεν αφορά μόνο τον τομέα της εργασίας αλλά, επίσης, τη βία κατά των γυναικών, τη διακίνηση και εμπορία γυναικών, τη συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων, τη φτώχεια, την εκπαίδευση, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το περιβάλλον.
  • Η προσέγγισή μας αυτή εναρμονίζεται με τις αποφάσεις του ΟΗΕ για τις γυναίκες, τουλάχιστον από την 4η Παγκόσμια Διάσκεψη το 1995, που εντάσσουν την οπτική της ισότητας των φύλων σε όλες τις πολιτικές, στρατηγικές, πρακτικές και τα σχετικά μέτρα.

Με βάση και τις παραπάνω αποφάσεις θεωρούμε τη μετακίνηση της ΓΓΙΦ στο Υπουργείο Εργασίας οπισθοδρόμηση και ζητάμε την παραμονή της στο Υπουργείο Εσωτερικών.


  1. Saibel Eva, συνταξιούχος
  2. Αγαθοπούλου Ειρήνη Ελένη, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  3. Αγγελακόπουλος Ευάγγελος, ιδιωτικός υπάλληλος
  4. Αγγελακόπουλος Χαράλαμπος, συνταξιούχος
  5. Αγγελακοπούλου Αγγελική, οικιακά, νομικός συμβουλευτικού κέντρου Κοζάνης
  6. Αγγελακοπούλου Όλγα, τμήμα αγωγής και εκπαιδευτικού σχεδιασμού (ΤΕΠΑΕΣ) πανεπιστημίου Αιγαίου
  7. Αθανασιάδης Ηλίας, καρδιολόγος
  8. Αλεξάκη Αλεξάνδρα, σύμβουλος υποδοχής συμβουλευτικού κέντρου γυναικών Ηρακλείου
  9. Αλεξάνδρα Μέρα, οικιακά
  10. Αναγνωστοπούλου Άννα, εμπειρογνώμονας σε θέματα ισότητας
  11. Ανδρεοπούλου Ανθή, ηθοποιός
  12. Ανδρέου Ελένη, ακαδημαϊκός
  13. Άντσος Γεώργιος, ελεύθερος επαγγελματίας
  14. Άντσος Δημήτριος, συνταξιούχος
  15. Άντσου Βέρα, ιδιωτική υπάλληλος
  16. Άντσου Μαρία, οικιακά
  17. Αντωνάκου Δανάη, πρ. αντινομάρχης Αθηνών
  18. Αντωνιάδου Χρυσούλα , ψυχολόγος
  19. Αντωνίου Λίλιαν, επίκουρη καθηγήτρια πανεπιστήμιου δυτικής Αττικής
  20. Αραπάκη Αντωνία, εκπαιδευτικός
  21. Αραπάκη Αντωνία, εκπαιδευτικός
  22. Αρβανιτάκη Κατερίνα, ραδιοφωνική παραγωγός, μέλος της ομάδας προφορικής ιστορίας Αθήνας
  23. Αστερή Νικολία, αγρότισσα, μέλος Δ.Σ. σωματείου ΠΕ.Δ.Η
  24. Αυγέρη Δώρα, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  25. Βαΐου Ντίνα, ομ. καθηγήτρια ΕΜΠ
  26. Βαλντέν Ρέα, θεωρητικός κινηματογράφου
  27. Βανιώτη Κατερίνα, υπάλληλος
  28. Βισκαδουράκη Ηλέκτρα, δημοσιογράφος εφημερίδα “Η Αυγή”
  29. Βογιατζής Νικόλαος, ψυχολόγος
  30. Βουγιούκα, Άννα, κοινωνική επιστήμονας, εμπειρογνώμονας για θέματα ισότητας των φύλων
  31. Βούλγαρη Καίτη, συνταξιούχος
  32. Βουτέρης Τάκης, ηθοποιός ,  σκηνοθέτης
  33. Βρούτση Ιωάννα, ηλεκτρολόγος μηχανικός
  34. Βωβού Σίσσυ, μέλος οργάνωσης γυναικείων δικαιωμάτων «Το Μωβ»
  35. Γεννίτσαρης Σταύρος, μηχανικός παραγωγής και διοίκησης
  36. Γεωργακοπούλου Πόλυ, αρχιτέκτονας, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  37. Γεωργιάδου Ιφιγένεια, εκπαιδευτικός
  38. Γιαννακάκη Μαρία, πρ. γενική γραμματέας ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διαφάνειας, υπ. Δικαιοσύνης
  39. Γιαννακάκης Γιάννης, ιδιωτικός υπάλληλος
  40. Γιαννικάκη Ειρήνη ιδιωτική υπάλληλος
  41. Γιαννίση Φοίβη, αν. καθηγήτρια τμήματος αρχιτεκτόνων πανεπιστήμιου  Θεσσαλίας
  42. Γιαχνίκα Μαρία, ιδιωτική υπάλληλος
  43. Γκασούκα Δήμητρα, κοινωνική λειτουργός
  44. Γκασούκα Μαρία καθηγήτρια τμήματος επιστημών προσχολικής αγωγής και εκπαιδευτικού σχεδιασμού πανεπιστημίου Αιγαίου
  45. Γκατζιούρα Μαρία, συνταξιούχος
  46. Γκόβα Ελευθερία, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών
  47. Γκόγκου Βασιλική, δικηγόρος
  48. Γκόλια Χάιδω, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, φιλόλογος
  49. Γουβιάς Διονύσης, αν. καθηγητής τμήματος επιστημών προσχολικής αγωγής
  50. Γουλιάρου Αθηνά, δικηγόρος, πρώην στέλεχος ΚΕΘΙ
  51. Γουντουδάκη Ευστρατία, κοινωνική λειτουργός
  52. Γρηγόριου Μελίνα, ΑΣΕΠ
  53. Δαβάκη Ντίνα, πανεπιστημιακός
  54. Δασκαλόπουλος Νίκος, δημοσιογράφος
  55. Δεκαβάλλα Αννίτα, ηθοποιός, μεταφράστρια
  56. Δημητρακόπουλος Θέμης, ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ζώων
  57. Δημητροπούλου – Λιωνάκη Μαρία, συνταξιούχος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  58. Διαμαντόπουλος Σωτήριος, δικαστικός υπάλληλος
  59. Διαμαντοπούλου Βασιλική, συνταξιούχος
  60. Διάφα Βασιλική, οικιακά
  61. Δίγκα Κλεοπάτρα, εικαστικός
  62. Διονυσοπούλου Κωνσταντίνα, κοινωνική λειτουργός
  63. Δούρου Ρένα, μέλος  πολιτικής γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, απερχόμενη περιφερειάρχης Αττικής
  64. Δραγώνα Θάλεια, καθηγήτρια κοινωνικής ψυχολογίας ΕΚΠΑ
  65. Ελευθεριάδου Τάνια, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  66. Ευφροσύνη Δήμου, εκπαιδευτικός
  67. Θωμαδάκη Παρασκευή, επιχειρηματίας
  68. Ιορδανίδου Κίκα, συνταξιούχος
  69. Ιωακειμίδου Ντίνα, δημοσιογράφος
  70. Καβουνίδης Σπύρος
  71. Καβουριάρης Μάκης
  72. Καλαντζή Παναγιώτα, κοινωνική λειτουργός
  73. Καλαντζή Ράνια, καθηγήτρια
  74. Καλαφάτη Ελένη, αρχιτέκτονας
  75. Καλογερά Ευριδίκη, δικηγόρος
  76. Κανάβου Ιωάννα, αντιπρόεδρος πολιτικού συνδέσμου γυναικών
  77. Κανάκη Αικατερίνη
  78. Κανελλοπούλου Μαρία, ηθοποιός
  79. Καντά Σοφία, συνδικαλίστρια ΟΤΟΕ, πρόεδρος επιτροπής γυναικών UNI-EUROPA
  80. Καντζαβέλου Παναγιώτα, Τ.Τ. κοινωνικών λειτουργών
  81. Καρακατσανη Ξανθή φαρμακοποιός
  82. Καρακλάνη Βασιλική, οικιακά
  83. Καρακοβούνης  Γεώργιος , κοινωνικός λειτουργός
  84. Κάραλη – Δημητριάδη Αντιγόνη, πρ. εθνική εκπρόσωπος Ελλάδας για την ισότητα των φύλων στον ΟΗΕ
  85. Καραμάνου Αννα, πρ. ευρωβουλευτής
  86. Καραμεσίνη Μαρία, καθηγήτρια Παντείου
  87. Καρανίκα Ειρήνη, εκπαιδευτικός
  88. Καρασαββίδου Ελένη, ειδική γραμματέας συγγραφέων Β.Ε. ΕΔΙΠ, τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης πανεπιστημίου Ιωαννίνων
  89. Κατούφα Ευγενία, δημοσιογράφος, εντεταλμένη δημοτική σύμβουλος Χαλανδρίου
  90. Καυκά Μαρία
  91. Καυκάς Κώστας, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζομένων ΓΓΙΦ
  92. Καφαντάρη Χαρά, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  93. Κινδελή-Νινιού Βάννα, αρχαιολόγος, συνταξιούχος ΥΠΠΟ
  94. Κίτσιου Ρούλα, δρ. κοινωνιογλωσσολογίας
  95. Κολοκοτρωνάκη Ειρήνη, συνταξιούχος δικηγόρος
  96. Κονιδάκη Αικατερίνη – Φραντζέσκα, ψυχολόγος συμβουλευτικού κέντρου γυναικών Ηρακλείου
  97. Κονιδάκη Ελένη, νομικός συμβουλευτικού κέντρου γυναικών Ηρακλείου
  98. Κόντας Βασίλειος, ιδιωτικός υπάλληλος
  99. Κορωναίου Αλεξάνδρα, καθηγήτρια, κοσμήτορας σχολής κοινωνικών επιστημών  Παντείου
  100. Κούκη Ελισάβετ, ψυχαναλύτρια
  101. Κουλουμπή Κωνσταντίνα, ενδοκρινολόγος
  102. Κουνάδη Ελίτα, ηθοποιός
  103. Κούνεβα Κωνσταντίνα, πρ. ευρωβουλεύτρια
  104. Κουσίδου Ελένη
  105. Κουφός Δημήτρης, μαθηματικός
  106. Κριτσανίδου Μιμίκα, πολιτική ακτιβίστρια
  107. Κυλάκου Καίτη, δημοτική σύμβουλος, δικηγόρος
  108. Κυριακή Λιανού, ψυχολόγος, εμπειρογνώμων σε θέματα φύλου
  109. Κυριακίδου Χριστίνα, μουσικός
  110. Κυριακοπούλου Διονυσία, κοινωνική λειτουργός
  111. Κυριακουλάκη Έλια, ψυχολόγος στον ξενώνα φιλοξενίας γυναικών του δήμου Χανίων
  112. Κωνσταντινίδου Ευδοκία, οικιακά
  113. Κωφφίδου Αγάπη, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών
  114. Λαγάνη Ειρήνη, καθηγήτρια σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας Παντείου
  115. Λαγάνη-Μαυρομμάτη Αρετή, μεταπτυχιακή φοιτήτρια κοινωνικής πολιτικής Παντείου
  116. Λαδά Σάσα, ομ. καθηγήτρια ΑΠΘ, πρ. πρόεδρος Επιτροπής Φύλου και Ισότητας ΑΠΘ
  117. Λαλιώτης Μιχάλης, μεταφραστής
  118. Λαμπροθανάση Όλγα, οικιακά
  119. Λαμπροθανάσης Γρηγόρης, συνταξιούχος
  120. Λαμπροθανάσης Σεραφείμ, ιδιωτικός υπάλληλος
  121. Λαντεμπούρσκι Σταύρος, δημόσιος υπάλληλος
  122. Λεγάκη Μιρέλλα, οικονομολόγος,  πρόεδρος κινηματογραφικής λέσχης Αγ. Παρασκευής
  123. Λελούδα Λαλλά Μαρία, φύλακας ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  124. Λιβανού Μαριλένα
  125. Λιντζαροπούλου Ελένη, θεολόγος , ποιήτρια, συντονίστρια δικτύου για τον πολιτισμό και την εκπαίδευση στις φυλακές «Γεώργιος Ζουγανέλης»
  126. Λιόκαυτου Ελένη-Μαρία, παιδοψυχολόγος
  127. Λιούρτα Ελισάβετ, ψυχολόγος
  128. Λυκογιάννη Σταυρούλα, επίκουρη καθηγήτρια ΕΜΠ
  129. Λυμούση Σταυρούλα, νομική σύμβουλος
  130. Λύτρα Άννα, νομικός
  131. Μαζνείκου Αθανασία, εκπαιδευτικός
  132. Μακρυδήμα Αναστασία, ψυχολόγος
  133. Μάλαμα Κυριακή, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  134. Μαλανδρενιώτη Λιάνα, μουσικοκριτικός
  135. Μαλέα Όλγα, σκηνοθέτρια
  136. Μαλτέζου Μαρία, σχεδιάστρια
  137. Μανομενίδης Ιωάννης
  138. Μανωλιδάκη Ιωάννα, δημοτική υπάλληλος
  139. Μάρακα Καίτη, φιλόλογος, μουσικός
  140. Μαράντου Θεοδώρα, παιδαγωγός
  141. Ματζουράνη Ντίνα, αναπλ. γραμματέας δικτύουισότητας φύλων ΚΙΝΑΛ
  142. Μαυρίδου Αθηνά, ομ. καθηγήτρια ΠΑΔΑ
  143. Μαυρογιάννη Βασιλική, Π.Ε. παιδαγωγών
  144. Μαυροφόρος Μανόλης, πρ. συνδικαλιστής ΟΤΟΕ
  145. Μεγαλουδή Μυρσίνη, εκπαιδευτικός
  146. Μεϊτάνη Ιωάννα, μεταφράστρια, Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ
  147. Μελά Αικατερίνη, συνταξιούχος, πολιτισμολόγος
  148. Μενίκη Βίλμα, καθηγήτρια, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών
  149. Μέρας Βασίλειος, ιδιωτικός υπάλληλος
  150. Μέρας Κωνσταντίνος, συνταξιούχος
  151. Μερτζανίδου Θένα, εκπαιδευτικός
  152. Μητλιάγκα Δώρα, ψυχολόγος, συμβουλευτικό κέντρο Κοζάνης της Γ.Γ.Ι.
  153. Μητλιάγκα Κωνσταντίνα, καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας
  154. Μητλιάγκα Χρυσή, συνταξιούχος
  155. Μητλιάγκας Γεώργιος, συνταξιούχος
  156. Μητραλιά Σόνια, σκιτσογράφος
  157. Μητροπούλου Αμαλία
  158. Μητροπούλου Ελένη
  159. Μίαρη Θέκλη, εκπαιδευτικός
  160. Μίχα Ειρήνη, επίκουρη καθηγήτρια ΕΜΠ
  161. Μουκάνου Ευγενία, δημόσιος υπάλληλος
  162. Μουντζούρη Ελένη , Π.Ε. διοικητικός, διαχειρίστρια
  163. Μουρίκη Αλίκη, ερευνήτρια ΕΚΚΕ
  164. Μουρίκη Πανδώρα, σκηνοθέτης, εικαστικός
  165. Μουρούγκα Ασπασία, διευθύντρια ΕΦΕΤ
  166. Μπαγιάκος Κωνσταντίνος, οικοδόμος
  167. Μπαγιάκου Αλεξάνδρα, συνταξιούχος
  168. Μπάκος Αθανάσιος, συνταξιούχος
  169. Μπάκος Ιωάννης, επιχειρηματίας
  170. Μπάκος Παναγιώτης, επιχειρηματίας
  171. Μπάκου Βαρβάρα, συνταξιούχος
  172. Μπάκου Βάσια, κοινωνιολόγος
  173. Μπάκου Μαρία, κοινωνική λειτουργός ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  174. Μπαλάσκας Νεκτάριος, φύλακας
  175. Μπαρακάρη Κατερίνα, αρχαιολόγος
  176. Μπεργκ Μόνικα, ιδιωτική υπάλληλος
  177. Μπισιρίτσα Δροσιά, οικιακά
  178. Μπισιρίτσα Κωνσταντίνα, σύμβουλος υποδοχής συμβουλευτικού κέντρου Κοζάνης
  179. Μπισιρίτσα Μαρία, ιδιωτική υπάλληλος
  180. Μπισιρίτσα Χρυσούλα, συνταξιούχος
  181. Μπισιρίτσας Γεώργιος, ιδιωτικός υπάλληλος
  182. Μπούντα Δήμητρα, συνταξιούχος
  183. Μπούντας Αχιλλέας, συνταξιούχος
  184. Μπούντας Ιωάννης, συνταξιούχος
  185. Μυλωνά Καίτη, κτηνίατρος, μέλος της Πράσινης Αριστεράς
  186. Μυτιληναίου Μαρία, ιδιωτική υπάλληλος
  187. Νατσιοπούλου Χαραλαμπία, κοινωνική λειτουργός
  188. Νιάτσιος Κωνσταντίνος, δημόσιος υπάλληλος
  189. Νοτοπούλου Κατερίνα, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  190. Ντάκουλα Αικατερίνη, εκπαιδευτικός
  191. Ντάσιου Μαρία, ιατρός πνευμονολόγος, μέλος της ΚΕΕΡΦΑ
  192. Ντενέζου Μίρκα, νομικός ΣΚΓ δήμου Περιστερίου
  193. Ξηρού Βασιλική, ψυχολόγος
  194. Ξυγκάκη Σοφία, μεταφράστρια, κριτικός τέχνης
  195. Ξυνογαλά Έφη, άνεργη
  196. Ορφανάκη Πέπη, phd κοινωνιολογίας, συντονίστρια σύμβουλος εκπαίδευσης Κ.Κ. Κορυδαλλού II
  197. Ορφανουδάκη Φλώρα, φιλόλογος, ποιήτρια
  198. Ουζούνη    Μαρία,   διοικητική υπάλληλος
  199. Παλιούρα  Μαρία, κοινωνική λειτουργός
  200. Πανά-Αλεξάνδρου Λίτσα, πρόεδρος παρ/τος Αχαρνών Ένωσης Γυναικών Ελλάδας
  201. Παναγιωτίδης Νικόλαος, συνταξιούχος
  202. Παναγιωτίδης Παναγιώτης, μαθηματικός
  203. Παναγιωτίδου Μαρία, φιλόλογος
  204. Παναγιωτίδου Παναγιώτα, συνταξιούχος
  205. Πανδρούλα Αικατερίνη, μελισσοκόμος
  206. Παντελίδου Ειρήνη, δημόσιος υπάλληλος
  207. Παντολφίνι Μπιάνκα, ηθοποιός
  208. Παπαγεωργίου Κατερίνα, δημόσιος υπάλληλος
  209. Παπαγιανναπούλου Ρούλα, συνταξιούχος
  210. Παπαγιαννίδου Σοφία, ιδιωτική υπάλληλος
  211. Παπαδάτου Χριστίνα, εκπαιδευτικός
  212. Παπαδοπούλου Ανατολή,  βοηθητικό προσωπικό
  213. Παπαδοπούλου Βάσω
  214. Παπαδοπούλου Νατάσα
  215. Παπαευθυμίου Ελένη, καθηγήτρια πανεπιστημίου, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  216. Παπαθεοδώρου Κατερίνα, μέλος συντονιστικής ελληνικού δικτύου για τη φεμινιστική απεργία
  217. Παπανδρέου Μαργαρίτα, πρ. πρόεδρος Ένωσης Γυναικών Ελλάδας
  218. Παπανικολάου Αθηνά, εκπαιδευτικός
  219. Παπανικολάτου Ναυσικά, εκπρόσωπος Ελληνικής ομάδας για τα δικαιώματα των μειονοτήτων
  220. Παπασπύρου Ευτυχία, φύλακας
  221. Παπαχλιμίντζου Μιρέλα, νομικός
  222. Παραδείση Μαρία, αν. καθηγήτρια τμήμα επικοινωνίας, μέσων και πολιτισμού Παντείου
  223. Παράσχου Τζίνα, δημοτική υπάλληλος
  224. Πενταράκη Μαρία, πανεπιστημιακός
  225. Περπερίδου Έλλη, συμβολαιογράφος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  226. Πετράκη Γεωργία, καθηγήτρια τμήματος  κοινωνικής πολιτικής, διευθύντρια εργαστηρίου σπουδών φύλου Παντείου
  227. Πετρόπουλος Βάιος, δημόσιος υπάλληλος
  228. Πετρόπουλος Κωνσταντίνος, υπάλληλος γενικών καθηκόντων ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  229. Πετροπούλου Αφροδίτη, δημοτική υπάλληλος
  230. Πετροπούλου Βασιλική, ελεύθερος επαγγελματίας
  231. Πετροπούλου Γραμματούλα, συνταξιούχος
  232. Πλής Ιωάννης, καθαριστής
  233. Πλουμή Κωνσταντινή, συνταξιούχος
  234. Πλουμή Χάιδω, ιδιωτική υπάλληλος
  235. Πλουμής Κωνσταντίνος, συνταξιούχος
  236. Πλουμής Πασχάλης, δημόσιος υπάλληλος
  237. Πολίτη Αναστασία
  238. Πολίτη Θηρεσία, δικηγόρος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  239. Πορτάλιου Αμαλία, ακτιβίστρια,φιλόλογος
  240. Πορτάλιου Ελένη, ομ. καθηγήτρια αρχιτεκτονικής σχολής ΕΜΠ
  241. Πουρνάρα Ελένη, συνταξιούχος
  242. Πρίντζου Τάνια, κοινωνική λειτουργός
  243. Πρωτονοταρίου Στέλλα, εκπαιδευτικός ,δημοτική σύμβουλος δήμου Αθηναίων
  244. Ραχιώτου Λεμονιά, εκπαιδευτικός, μέλος περιφερειακής επιτροπής ισότητας των φύλων
  245. Ραχμανίδου Θεοδώρα,  σύμβουλος υποδοχής
  246. Ρεμπούσκος Αναστάσιος, συνταξιούχος,
  247. Ρεμπούσκου Μαρία, εκπαιδευτικός
  248. Ρετετζή Μαρία , καθηγήτρια ΕΜΠ
  249. Ρήγα Ανδριάννα, συνταξιούχος.
  250. Ρήγα Ιωάννα, μουσικός
  251. Ρήγας Γρηγόρης, ελεύθερος επαγγελματίας
  252. Ρήγας Δημήτριος, συνταξιούχος
  253. Ρηγοπούλου Πέπη, συγγραφέας, ομ. καθηγήτρια ΕΚΠΑ
  254. Σαββίδου Γιάννα, φιλόλογος
  255. Σακκά Ιλεάνα, αν. μέλος Δ.Σ. Πολιτικού Συνδέσμου Γυναικών
  256. Σαλματάνη Ευαγγελία, κοινωνιολόγος
  257. Σαμαρά Δέσποινα, συνταξιούχος
  258. Σαμαράς Δάνος, συνταξιούχος
  259. Σαμαράς Ιωάννης, δημόσιος υπάλληλος
  260. Σαμαράς Μιλτιάδης, δημόσιος υπάλληλος
  261. Σαμαράς Παναγιώτης, δημόσιος υπάλληλος
  262. Σαντρούς Μαρία, συνταξιούχος ΓΓΙΦ πρ. πρόεδρος ΣΕΓΓΙΦ
  263. Σαράκη Παναγιώτα, φύλακας
  264. Σαραντοπούλου-Nίκης Γιάννα, γραφίστρια, οικολόγος
  265. Σεβαστού Κατερίνα, θαλάσσια βιολόγος ΕΛΚΕΘΕ
  266. Σερέτη Ναταλία
  267. Σιαμέτη Βασιλική, φύλακας ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  268. Σιάνου Φωτεινή, ακτιβίστρια για την Ειρήνη, Μη Βία, Δικαιώματα Γυναικών
  269. Σιατερλή Βέρα, εικαστικός
  270. Σιατερλή Γεωργία, εκπαιδευτικός
  271. Σιατερλή Δήμητρα, εικαστικός
  272. Σιατού Μαρια, δικηγόρος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  273. Σκούφα Μπέττυ, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  274. Σκυλίτση Ιωάννα, ψυχολόγος ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  275. Σκυλίτσης Άγγελος, συνταξιούχος
  276. Σκυλίτσης Ανδρέας, ιδιωτικός υπάλληλος
  277. Σκυλίτσης Ιάσωνας, φοιτητής
  278. Σοπικιώτη Αναστασία, ιδιωτική υπάλληλος
  279. Σοπικιώτης Αργύρης, συνταξιούχος
  280. Σπυριδάκη Θάλεια, εικονολήπτρια
  281. Σταθοπούλου Παναγιώτα, δικηγόρος, μεταφράστρια
  282. Σταμπουλή Αφροδίτη, γιατρός γυναικολόγος, πρ. βουλεύτρια Σερρών ΣΥΡΙΖΑ
  283. Σταυρίδου Αθηνά, ΔΕΠ  Ε.Μ.Π
  284. Σταύρου Ελένη, συντονίστρια δικτύου γυναικών κινήματος δημοκρατών σοσιαλιστών, μέλος κεντρικής επιτροπής ΚΙΝΑΛ
  285. Στάχτιαρη Ειρήνη, καθαρίστρια
  286. Στιάπης Χρήστος, οδηγός
  287. Στρατή Κορίνα, ψυχολόγος
  288. Στρατηγάκη Μαρια, πρ. γενική γραμματέας ισότητας των φύλων, αν. καθηγήτρια Παντείου
  289. Στρατής Νικόλαος- Άγγελος, τελειόφοιτος ευρωπαϊκών σπουδών
  290. Σωτηριάδου Αναστασία, πρ. γενική διευθύντρια- τμήμα ευρωπαϊκής και διεθνούς συνεργασίας, υπ. Εσωτερικών – γεν. γραμματεία ισότητας των φύλων
  291. Σωτηροπούλου Ευαγγελία, μηχανολόγος μηχανικός, μέλος ΔΣ ένωσης συλλόγων γονέων δήμου Κηφισιάς
  292. Ταβανίδου Μαριάνθη, δημόσια υπάλληλος
  293. Ταμβίσκος Δημήτρης, συνταξιούχος
  294. Τζαβάρα Ελένη, συνταξιούχος, συγγραφέας, ΓΓΙΦ
  295. Τζαγάκης Γιώργος, οικονομολόγος, δημόσιος υπάλληλος
  296. Τζανετάτου Εύη, εκπαιδευτικός, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  297. Τηγανέλου Βασιλική, ιδιωτική υπάλληλος
  298. Τουρή Παρασκευή, Ε.Τ.Ε.Π – Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής, μέλος εργαστηρίου σπουδών φύλου Παντείου
  299. Τρανταλίδου Κατερίνα, αρχαιολόγος
  300. Τριανταφυλλοπούλου Αναστασία, σύμβουλος υποδοχής
  301. Τρίγκα Ειρήνη, νοσηλεύτρια
  302. Τσαγκαράκη Πέπη, πρ. συνδικαλίστρια
  303. Τσαμουρά Μαρίνα, επιμελήτρια εκδόσεων, ακτιβίστρια, μέλος της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων
  304. Τσαμπούρης Αθανάσιος, συνταξιούχος
  305. Τσαμπούρης Κωνσταντίνος, ιδιωτικός υπάλληλος
  306. Τσαμπούρης Νικόλαος, ιδιωτικός υπάλληλος
  307. Τσαντζαλή Κωνσταντίνα, δημόσια υπάλληλος
  308. Τσαπαροπούλου Ευθυμία, ψυχολόγος
  309. Τσαπραλή Ελένη
  310. Τσέτσινας Αθανάσιος, οδηγός
  311. Τσιάμη Τζίνα, δημόσια υπάλληλος
  312. Τσοκαλίδου Ρούλα, ακαδημαϊκός
  313. Τύμπας Τέλης,  καθηγητής ΕΚΠΑ
  314. Υψηλάντη Βασιλική, φύλακας ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  315. Φιλίνη Άννα, αρχιτέκτων, ζωγράφος, μέλος ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ, μέλος γραμματείας τμήματος πολιτισμού, πρ. βουλευτής, Δημοτική Σύμβουλος Αθηναίων
  316. Φιλιππάτου Ευαγγελία, συνταξιούχος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  317. Φιλιππάτου Καίτη, εκπαιδευτικός
  318. Φλωράτος Σπύρος, τεχνικός Η/Υ
  319. Φόνταλη Γεωργία, δημόσια υπάλληλος
  320. Φούντα Αργυρώ, συνταξιούχος
  321. Φούντα Εύα, μαθήτρια λυκείου
  322. Φούντας Θεόδωρος, μηχανολόγος μηχανικός
  323. Χάμπλινγ  Έμιλυ, ιδιωτική υπάλληλος
  324. Χαραλαμπίδη Δωράνθη, φοιτήτρια
  325. Χαραλαμπίδης Γεώργιος, ιδιωτικός υπάλληλος
  326. Χαραλαμπίδης Παναγιώτης, ιδιωτικός υπάλληλος
  327. Χαραλαμπίδου Μαρία, ιδιωτική υπάλληλος
  328. Χαραλαμποπούλου Ιωάννα, εκπαιδευτικός
  329. Χαριτοπούλου Ανδριάνα,  ψυχολόγος με ειδίκευση στα παιδιά
  330. Χατζηαθανασιάδου Βούλα, συνταξιούχος εκπαιδευτικός
  331. Χατζηβαρνάβα Εύη, συνεργάτης εργαστηρίου σπουδών φύλου Παντείου, μέλος διεθνούς δικτύου πολιτικής και έρευνας για τις γονικές άδειες
  332. Χατζηβασιλείου Σαλώμη, αρχιτέκτων
  333. Χατζηδημητρίου Τζέλη, εικαστικός
  334. Χατζημάρκου Σοφία, δημοτική υπάλληλος
  335. Χατζησοφιά Άννα, σκηνοθέτης
  336. Χρηστίδου Ραλλία, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  337. Χριστούλη Έλενα, αντιδήμαρχος οικονομικών διοίκησης και κοινωνικής πολίτικης δήμου Χαλανδρίου
  338. Χρονοπούλου Γεωργία, Υ.Ε. γενικών καθηκόντων


  1. Οικολογικό Δίκτυο
  2. Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνης
  3. Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης
  4. Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατούμενων
  5. Δίκτυο Γυναικών του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών.
  6. Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι
  7. Εργαστήριο Σπουδών Φύλου Τμήματος Κοινωνικής Πολίτικης Παντείου Πανεπιστήμιου
  8. Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών «Διοτίμα»
  9. Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών Δήμου Χαλανδρίου (Δίκτυο Δόμων ΓΓΙΦ)
  10. Το ΜΩΒ