08/09/2017: Why hate speech is not free speech

Advertisements

Τιμωρείται ο σκέτος μισαλλόδοξος λόγος από τον αντιρατσιστικό νόμο;

Αιδώς Αργείοι ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι για τη δίωξη δημοσιογράφων!

10189_10203207869904567_1860164772_n
Δέκα μήνες φυλάκιση (με αναστολή) στο Φίλιππο Λουϊζο (“Γέροντα Παστίτσιο”)

Η μήνυση του Χρυσαυγίτη βουλευτή Γιάννη Λαγού κατά της δημοσιογράφου Τατιάνας Στεφανίδη και η αναζήτηση της τελευταίας για να συλληφθεί στα πλαίσια του αυτοφώρου προκάλεσε και σειρά υποκριτικών έως βασισμένων σε ψεύδη αντιδράσεων δημοσιογράφων, πολιτών αλλά και τουλάχιστον τριών κομμάτων (αναδημοσιεύονται στη συνέχεια): της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού.

Υπάρχει όντως πρόβλημα περιορισμού της ελευθερίας του τύπου με τις ενέργειες αυτές αλλά αυτό είναι διαχρονικό. Έχουν υπάρξει στα 43 χρόνια της μεταπολίτευσης δεκάδες συλλήψεις δημοσιογράφων στα πλαίσια του αυτοφώρου μετά από μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμηση ή και άλλα αδικήματα ή αυτεπάγγελτες διώξεις για διάφορα αδικήματα. Οι διαχρονικές εκκλήσεις αρμόδιων φορέων προάσπισης των δικαιωμάτων -και άλλων- για αλλαγή του νομικού πλαισίου, μεταξύ άλλων και για αποποινικοποίηση της εξύβρισης και της δυσφήμησης ή/και για τροποποίηση της διαδικασίας του αυτοφώρου αγνοήθηκαν από όλες τις κυβερνήσεις.

Για αυτό και οι τοποθετήσεις των δύο κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα επί 40 χρόνια, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, είναι πολιτικά απαράδεκτες και υποκριτικές, αφού έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την ύπαρξη του νομικού πλαισίου που οδηγεί σε αυτές τις ενέργειες.

Σε ό,τι αφορά το Ποτάμι, που δεν έχει κυβερνήσει αλλά στελέχη του οποίου έχουν κυβερνήσει με τη ΔΗΜΑΡ, αποτελεί επίσης έλλειψη σοβαρότητας η αναφορά σε “αναχρονιστικό νόμο περί τύπου” γιατί οι διώξεις αυτές γίνονται με βάση τον ποινικό κώδικα και τον κώδικα ποινικής δικονομίας και όχι τους δύο νόμους περί τύπου που αφορούν ο ένας μεν τις μικρότερες προθεσμίες παραγραφής (τεράστιο πλεονέκτημα για τους λειτουργούς του τύπου) και ο άλλος τις αστικές αποζημιώσεις (που σε αποτελεσματικότερες μορφές υπάρχουν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης οι περισσότερες από τις οποίες δεν έχουν ποινικοποίηση της εξύβρισης και της δυσφήμησης αλλά και της βλασφημίας -βλπ. παρακάτω).

Με την ευκαιρία λοιπόν υπενθυμίζουμε πως ακριβώς πριν τρία χρόνια, στις 16 Ιανουαρίου 2014, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 μηνών με αναστολή για βλασφημία ο Φίλιππος Λουίζος ο οποίος το Σεπτέμβριο 2012, επί κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, είχε συλληφθεί με χειροπέδες στη βάση της διαδικασίας του αυτόφωρου, πάλι μετά από μήνυση της Χρυσής Αυγής. Τη συγκλονιστική εμπειρία του περιέγραψε το Μάιο 2015 σε ομιλία του στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ουμανιστικής Ομοσπονδίας στην Αθήνα που δημοσιεύθηκε στη συνέχεια στο The Books Journal. Στις 2 Μαρτίου 2017 θα γίνει η κατ’ έφεση δίκη του.

Αν θέλουν να είναι σοβαροί, ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι ας καταθέσουν σε επόμενο νομοσχέδιο τροπολογίες που θα αποκαθιστούν τις σχετικές αδυναμίες του ελληνικού κράτους δικαίου και θα αποτρέπουν τις ποινικές διώξεις για φερόμενα εγκλήματα λόγου, αν δεν το κάνει ο κυβερνών ΣΥΡΙΖΑ -που όταν ήταν στην αντιπολίτευση έβγαζε ανάλογες καταδικαστικές ανακοινώσεις.


ΝΔ: Ο εκβιασμός δεν θα περάσει

«Κανείς δεν έχει το δικαίωμα περιορισμού και πολύ  περισσότερο δίωξης της ελευθερίας του Τύπου. Ο εκφοβισμός των εκπροσώπων των ΜΜΕ δεν πρόκειται να περάσει, πόσο μάλλον όταν προέρχεται από θρασύτατους υπόδικους εκφραστές της Χρυσής Αυγής» αναφέρει η ΝΔ.

«Πάγια θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι η ελευθεροτυπία και η πολυφωνία αποτελούν  αδιαπραγμάτευτες αξίες σε κάθε κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της» καταλήγει.

ΠΑΣΟΚ: Οι φασιστικές μέθοδοι δεν θα περάσουν

Από το Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ εκδόθηκε η παρακάτω ανακοίνωση:

«Φαίνεται ότι οι χρυσαυγίτες βουλευτές εξαντλούν τον δήθεν τσαμπουκά τους σε σχολεία και σε δημοσιογράφους. Η νέα Ακροδεξιά επίθεση θα βρει εμπόδιο σε όλους τους προοδευτικούς πολίτες της χώρας. Οι φασιστικές μέθοδοι εκφοβισμού δεν θα περάσουν. Ταυτόχρονα, όσοι ακολούθησαν πρόσφατα ίδιες τακτικές, όπως ο Καμμένος, να δουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη».

Ποτάμι: Το δεύτερο κρούσμα σε λίγες μέρες

Ανακοίνωση για το θέμα εξέδωσε το Ποτάμι.

«Είναι το δεύτερο κρούσμα εντολής σύλληψης δημοσιογράφου σε λίγες μέρες. Αυτή τη φορά στο στόχαστρο βρέθηκε η Τατιάνα Στεφανίδου ύστερα από μήνυση της Χρυσής Αυγής» σχολιάζει το Ποτάμι, και συνεχίζει:

«Οι ναζιστές θίχτηκαν από τον χαρακτηρισμό ‘τραμπούκος’ για την τραμπούκικη επίθεση στους στο σχολείο στο Πέραμα. Είναι καθήκον του δημοκρατικού κόσμου να καταδικάσει τις διώξεις δημοσιογράφων και να σταθεί στο πλευρό τους.

» Είναι ώρα επιτέλους να αλλάξει ο αναχρονιστικός νόμος περί τύπου τον οποίο όλες οι κυβερνήσεις διατηρούν. Παράλληλα εκείνοι που προωθούν σχέδια ελέγχου της ενημέρωσης και στοχοποιούν φωνές που τους ασκούν κριτική, πρέπει να προβληματιστούν για τους δρόμους που ανοίγουν.»


Greece: Continuous acts of harassment against minority rights defenders

CASE GRE 181116
HUMAN RIGHTS DEFENDERS

Restrictions to freedom of movement /
Entry ban / Arbitrary detention

The International Secretariat of the World Organisation Against Torture (OMCT) requests your urgent intervention in the following situation in Greece.

Description of the situation:

The International Secretariat of OMCT has been informed by the Greek Helsinki Monitor (GHM) about continuous acts of harassment against defenders and journalists working on the rights of minorities in Greece, including the arbitrary restriction to freedom of movement of Mr. Slavko Mangovski, International Coordinator of the Macedonian Human Rights Movement International (MHRMI).

According to the information received, on October 24, 2016, Mr. Mangovski was travelling from Macedonia to Greece in order to meet with Macedonian minority activists in the framework of his work for MHRMI, inter alia. At the Niki/Medzitlija Macedonian-Greek border crossing, he was denied entrance to Greece and informed that he was, since June 4, 2013, listed on the national registry of persons not allowed entering the Greek territory. The authorities provided him with a copy of the official document pronouncing his ban; it was the first time Mr. Mangovski learned about the existence of such ban against him, which prevented him from being able to use in a timely manner the available legal remedy to contest such measure soon after it was imposed. Moreover, he was given no explanation either about the grounds of the ban or the length of the measure.

The International Secretariat of OMCT is concerned that such ban could be linked to Mr. Mangovski’s participation as a speaker to the joint MHRMI and Association of Refugee Children from Aegean Macedonia (ARCAM) Gala Banquet on June 1, 2013, in Toronto, commemorating the 65th anniversary of the plight of the Detsa Begaltsi (Macedonian minority Children Refugees from the Greek Civil War).

It is important to note that this is not the first time that Mr. Mangovski is prevented from entering Greece, since another ban had been issued against him on August 11, 2000. Such decision was lifted on August 11, 2010, two days after GHM intervened before the Greek authorities on his behalf.

The International Secretariat of OMCT would like to highlight that this measure echoes many other violations, particularly entry bans, arbitrary detentions and expulsions, suffered by minorities’ rights defenders in Greece in the past years.

The most recent case is the one of the Turkish defender Mr. Mustafa Kaymakçı, President of the organisation “Rhodes, Kos and the Dodecanese Turks Culture and Solidarity Association”, who was arbitrarily detained, expelled and banned from the Greek territory while he was conducting a fact finding mission about Turkish minorities in Greece[1].

Moreover, on November 8, 2014, the human rights lawyer Ms. Trandaflika Sandeva was also declared persona non grata and banned from entering the Greek soil. She was heading towards Thessaloniki to legally represent Macedonian families in cases involving their properties in Greece, which they had lost during the Greek Civil War, but at the Evzoni border crossing she was handed a notice banning her from entering the country.

Furthermore, on June 3, 2013, two Macedonian journalists Mr. Goran Momirovski and Ms. Ivana Kostovska were also banned from entering Greece, after filming a documentary about the daily life and struggles of the Macedonian minority in Greece. They were declared personae non grata, and were handed official documents describing them as “dangerous” and “enemies of the state”, for posing threats to the public and internal security of the country.

On August 19, 2012, Mr. Marin Mema, an Albanian reporter was declared a “threat to national security” and therefore denied entry to the country by the Greek authorities after he realised a documentary about the Çam community, an Albanian minority expelled from northern Greece during the Second World War and never allowed to return.

The International Secretariat of OMCT is concerned about the pattern of restriction of movement, particularly entry in the country, on the ground of posing threats to national security, against defenders and journalists working on the rights of minorities, which appears only to be aimed at sanctioning their legitimate human rights activities.

The International Secretariat of OMCT calls upon the Greek authorities to immediately and unconditionally lift such bans and more generally to put an end to all acts of harassment against all minority rights defenders in Greece.

Actions requested:

Please write to the authorities in Greece, urging them to:

  1. Guarantee the freedom of movement of Mr. Slavko Mangovski, Ms. Trandaflika Sandeva, Mr. Goran Momirovski, Ms. Ivana Kostovska and Mr. Martin Mema by immediately and unconditionally lifting the prohibition to enter the country which was issued against them, as it only aims at sanctioning their legitimate human rights activities;
  2. Put an end to all acts of harassment against all minority rights defenders in Greece;
  3. Conform with the provisions of the UN Declaration on Human Rights Defenders, adopted by the General Assembly of the United Nations on December 9, 1998, especially Articles 1 and 12.2; and
  4. More generally, ensure in all circumstances the respect for human rights and fundamental freedoms in accordance with the Universal Declaration of Human Rights and with international and regional human rights instruments ratified by Greece.

Addresses:

  • Prime Minister of Greece, Mr. Alexis Tsipras, Email: mail@primeminister.gr
  • Alternate Minister of Immigration Policy of Greece, Mr. Giannis Mouzalas, Fax: +30 213 136 4418, Email: gram.anaplypourgou@ypes.gr
  • Alternate Minister for Citizens Protection of Greece, Mr. Nikolaos Toskas, Fax: +30 210 692 9764, Email: minister@mopocp.gov.gr
  • Deputy Permanent Representative of Greece, Mr. Ioannis Tsaousis, First Counsellor, Permanent Mission of Greece to the United Nations in Geneva, Switzerland, Fax: +41 22 732 21 50; Email: grdel.gva@mfa.gr
  • Ambassador of Greece, H.E. Eleftheria Galathianaki, Embassy of Greece in Brussels, Belgium, Fax: (+32) 2 545 5585, Email: gremb.bru@mfa.gr
  • Permanent Representative of Greece, H.E. Papastavrou Andreas, Permanent Representation to the European Union (EU), Fax: +32 2 5515651, 5127912, Email: mea.bruxelles@rp-greece.be

Please also write to the diplomatic mission or embassy of Greece in your respective country.

***

Geneva, November 18, 2016

Kindly inform us of any action undertaken quoting the code of this appeal in your reply.


[1] For more details, see OMCT Urgent Appeal GRE 261016 of October 26, 2016: http://www.omct.org/human-rights-defenders/urgent-interventions/greece/2016/10/d24016/

Ρατσιστικές διακρίσεις στο μικροσκόπιο του ΟΗΕ: ΙΒ. Αναγνωρίστε μειονότητες – ποινικοποιείστε ρατσιστικό λόγο – απαγορέψτε Χρυσή Αυγή – αποποινικοποιείστε βλασφημία

Ρατσιστικές διακρίσεις στο μικροσκόπιο του ΟΗΕ:
ΙΒ. Αναγνωρίστε μειονότητες – ποινικοποιείστε ρατσιστικό λόγο – απαγορέψτε Χρυσή Αυγή – αποποινικοποιείστε βλασφημία

crickley
Η Πρόεδρος της Επιτροπής για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Ρατσιστικών Διακρίσεων Anastasia Crickley

Στις 26 Αυγούστου 2016 η Επιτροπή για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Ρατσιστικών Διακρίσεων (CERD) δημοσίευσε τις συνημμένες καταληκτικές παρατηρήσεις και συστάσεις της μετά την εξέταση της Ελλάδας για την εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Ρατσιστικών Διακρίσεων (ICERD). Για την εξέταση αυτή, στην οποία ο γράφων συμμετείχε, δημοσιεύθηκαν ήδη ένδεκα άρθρα του στην ενότητα «Ρατσιστικές διακρίσεις στο μικροσκόπιο του ΟΗΕ».

Η CERD υιοθέτησε συστάσεις για την αναγνώριση όλων των μειονοτήτων στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανόμενων και των εκτός Θράκης Μουσουλμάνων με βάση τον εθνοτικό αυτοπροσδιορισμό τους, θέμα που αποτελεί εθνικό ταμπού σε ό,τι αφορά τους Μακεδόνες και τους Τούρκους τόσο στη Θράκη όσο και στη Ρόδο και στην Κω, τα δικαιώματα των οποίων έφερε για πρώτη φορά στον ΟΗΕ ο γράφων.

Μεγάλη ικανοποίηση προκάλεσε επίσης η διαπίστωση της CERD πως η τροποποίηση του αντιρατσιστικού νόμου το 2014 αποποινικοποίησε το ρατσιστικό λόγο και η συνεπακόλουθη σύσταση να τροποποιηθεί ο αντιρατσιστικός νόμος ώστε να επανέλθει η ποινικοποίηση του ρατσιστικού λόγου. Ανάλογη διαπίστωση έκανε το Νοέμβριο 2015 και η Επιτροπή Ανθρώπινων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Και τις δύο φορές, η Ελλάδα αλλά και η Εθνική Επιτροπή δια τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ – άρα και οι ΜΚΟ που περιλαμβάνονται σε αυτήν) διαβεβαίωναν πως ο νέος αντιρατσιστικός νόμος είναι καλύτερος από τον προηγούμενο και δεν είχαν κανένα πρόβλημα με την αποποινικοποίηση του ρατσιστικού λόγου, την οποία τεκμηριωμένα και όπως φάνηκε πειστικά παρουσίασε και στις δύο Επιτροπές ο γράφων.

Πολύ σημαντικό είναι πως η CERD επέμεινε στην προηγούμενη σύστασή της του 2009 για την ανάγκη διάλυσης ρατσιστικών οργανώσεων κατονομάζοντας αυτή τη φορά τη Χρυσή Αυγή, παρά τη ρητή αντίθεση σε τέτοια ενέργεια από την Ελλάδα και –σιωπηρά- από την ΕΕΔΑ: και πάλι μόνο οι οργανώσεις που εκπροσωπούσε ο γράφων υποστήριξαν τη θέση αυτή με βάση τη συμβατική δέσμευση της Ελλάδας.

Επιτυχία είναι τέλος πως η CERD ανταποκρίθηκε στην έκκληση δεκάδων διεθνών οργανώσεων για την ανάγκη αποποινικοποίησης της βλασφημίας, με την Ελλάδα να μην παίρνει θέση κατά την εξέταση και την ΕΕΔΑ να μην έχει καμιάν αναφορά ούτε στο θέμα αυτό.

Η CERD έκανε επίσης διεξοδικές συστάσεις για τους Ρομά, τους μετανάστες και πρόσφυγες, τις επιπτώσεις των πολιτικών λιτότητας στα ανθρώπινα δικαιώματα, την απουσία στατιστικών στοιχείων, την ανάγκη αποτελεσματικής συμβολής των ΜΚΟ και μάλιστα των εξειδικευμένων στην καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων στη σύνταξη των επόμενων εκθέσεων, την ανάγκη κύρωσης από την Ελλάδα διεθνών συμβάσεων και αποδοχής ατομικών προσφυγών στη CERD, καθώς και την ανάγκη συμμετοχής της Ελλάδας στις παγκόσμιες εκδηλώσεις για τη Δεκαετία Ανθρώπων  Αφρικανικής Καταγωγής.   


Επιτροπή για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων

Καταληκτικές παρατηρήσεις επί της εικοστής ως εικοστής δεύτερης περιοδικής έκθεσης της Ελλάδας[1]

 [μετάφραση στα ελληνικά από Μάγια Φουριώτη και Βασίλη Τσαρνά σε επιμέλεια Παναγιώτη Δημητρά από το αγγλικό πρωτότυπο[2]]

 26 Αυγούστου 2016

  1. Η Επιτροπή εξέτασε τις συνδυασμένες (εικοστή ως εικοστή δεύτερη – CERD/C/GRC/20-22) περιοδικές εκθέσεις της Ελλάδας, που υποβλήθηκαν σε ένα έγγραφο, στη 2452η και 2453η συνεδρίαση της (CERD/C/SR. 2452, CERD/C/SR. 53), που πραγματοποιήθηκε στις 3 και 4 Αυγούστου 2016. Στη 2472η και 2473η συνεδρίαση της, που πραγματοποιήθηκαν στις 17 και 18 Αυγούστου 2016, ενέκρινε τις ακόλουθες καταληκτικές παρατηρήσεις.

 Α. Εισαγωγή

  1. Η Επιτροπή χαιρετίζει την υποβολή των συνδυασμένων περιοδικών εκθέσεων του Συμβαλλόμενου Κράτους, η οποία περιλαμβάνει απαντήσεις στις ανησυχίες που εκφράστηκαν από την Επιτροπή σε προηγούμενες καταληκτικές παρατηρήσεις της. Η Επιτροπή εκτιμά, επίσης, το ανοιχτό και εποικοδομητικό διάλογο με την αντιπροσωπεία του Συμβαλλόμενου Κράτους.

Β. Θετικές πλευρές

  1. Η Επιτροπή χαιρετίζει τα ακόλουθα νομοθετικά και πολιτικά μέτρα που υιοθετήθηκαν από το Συμβαλλόμενο Κράτος:

(α) Την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα το 2014 με την εισαγωγή του άρθρου 81Α που αυξάνει τις ποινών που μπορούν να επιβληθούν για τα, υποκινούμενα από μίσος, αδικήματα και με τη νομοθετική αναγνώριση της προστασίας των θυμάτων και των μαρτύρων των ρατσιστικών εγκλημάτων·

 (β) Την υιοθέτηση του Νόμου αρ 4198/2013 για την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και την προστασία των θυμάτων της και άλλες διατάξεις·

 (γ) Την ίδρυση του Εθνικού Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας σύμφωνα με το Νόμο αρ 4356/2015·

 (δ) Την ενισχυμένη σχέση με το Δίκτυο Καταγραφής Ρατσιστικής Βίας, που είναι ένα δίκτυο ομπρέλα αποτελούμενο μεταξύ άλλων από ΜΚΟ, που καταγράφει περιστατικά ρατσιστικής βίας·

 (ε) Την υιοθέτηση της Εθνικής Στρατηγικής για την Κοινωνική Ένταξη των Ρομά, 2012-2020·

 (στ) Την υιοθέτηση και εφαρμογή του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, 2014-2016·

 (ζ) Το διορισμό Ειδικών Εισαγγελέων για τη διερεύνηση ρατσιστικών εγκλημάτων και τη δημιουργία ειδικών αστυνομικών μονάδων για να βοηθήσουν τα θύματα της ρατσιστικής βίας και άλλων ξενοφοβικών εγκλημάτων.

  1. Η Επιτροπή χαιρετίζει επίσης την προσχώρηση ή την επικύρωση από το Συμβαλλόμενο Κράτος των ακόλουθων διεθνών κειμένων για τα ανθρώπινα δικαιώματα:

 (α) Τη Διεθνής Σύμβαση για την Προστασία Όλων των Ατόμων από Εξαναγκαστική Εξαφάνιση το 2015·

 (β) Τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και το Προαιρετικό της Πρωτόκολλο το 2012·

 (γ) Το Προαιρετικό Πρωτόκολλο της Σύμβασης κατά των Βασανιστηρίων και Άλλων Μορφών Σκληρής, Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας, το 2014.

  1. Η Επιτροπή εκτιμά τις προσπάθειες που καταβάλλονται από το Συμβαλλόμενο Κράτος να υποδεχθεί και να φιλοξενήσει ένα μεγάλο αριθμό μεταναστών, αιτούντων άσυλο και προσφύγων, και έχει επίγνωση των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει το Συμβαλλόμενο Κράτος σχετικά με το θέμα αυτό.

Γ. Ανησυχίες και συστάσεις

Μέτρα λιτότητας

  1. Η Επιτροπή ανησυχεί ότι τα μέτρα λιτότητας που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στο Συμβαλλόμενο Κράτος είχαν δυσανάλογο αντίκτυπο στις μειονοτικές ομάδες, όπως Ρομά, μετανάστες, πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο. Η Επιτροπή ανησυχεί επίσης για τη μείωση του προϋπολογισμού των δημόσιων θεσμών που εργάζονται για την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων, όπως η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ο Συνήγορος του Πολίτη και η Επιθεώρηση Εργασίας (άρθρα 1, 2 και 5).
  1. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να διασφαλίσει, παρά την οικονομική ύφεση, ότι τα μέτρα λιτότητας δεν οδηγούν σε φυλετικές διακρίσεις και ανισότητα. Η Επιτροπή συνιστά επίσης στο Συμβαλλόμενο Κράτος να πραγματοποιεί εκτιμήσεις των επιπτώσεων πριν από την υιοθέτηση τέτοιων μέτρων λιτότητας για να εξασφαλίζεται ότι δεν εισάγονται διακρίσεις σε βάρος ομάδων ευάλωτων σε φυλετικές διακρίσεις. Η Επιτροπή συνιστά, επίσης, στο Συμβαλλόμενο Κράτος να εγγυηθεί ότι οι περικοπές του προϋπολογισμού για τους θεσμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν έχουν ασφυκτικό αποτέλεσμα στις δραστηριότητές τους να ελέγχουν αποτελεσματικά το προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδιαίτερα των φυλετικών διακρίσεων.

Στατιστικά στοιχεία

  1. Η Επιτροπή ανησυχεί για την έλλειψη στατιστικών στοιχείων σχετικά με την απόλαυση των δικαιωμάτων της Σύμβασης από όλες τις εθνοτικές ομάδες και τις θρησκευτικές μειονότητες στο Συμβαλλόμενο Κράτος (αρθ. 1).
  1. Υπενθυμίζοντας τη γενική της σύσταση Αρ. 8 (1990), σχετικά με την ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 1 (1) και (4) της Σύμβασης, και τις αναθεωρημένες κατευθυντήριες γραμμές αναφοράς (CERD/C/2007/1, παρ. 10 και 12), η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να διαφοροποιήσει τις δραστηριότητες συλλογής δεδομένων, με βάση την ανωνυμία και τον αυτοπροσδιορισμό των ατόμων και των ομάδων, για την παροχή επαρκούς εμπειρικής βάσης για τις πολιτικές για την ενίσχυση της ίσης απόλαυσης όλων των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στη Σύμβαση. Υπενθυμίζει ότι αξιόπιστες, λεπτομερείς κοινωνικοοικονομικές πληροφορίες είναι απαραίτητες για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των πολιτικών υπέρ των μειονοτήτων και για την αξιολόγηση της εφαρμογής της Σύμβασης, και ζητεί από το Συμβαλλόμενο Κράτος να παράσχει αυτά τα αναλυτικά στοιχεία στην επόμενη έκθεσή του.

Κατάσταση των μειονοτήτων

  1. Η Επιτροπή ανησυχεί γιατί οι Μουσουλμάνοι που ζουν στην περιοχή της Θράκης που καλύπτονται από το διατάξεις της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923 και οι οποίοι ανήκουν σε διάφορες εθνότητες αναγνωρίζονται μόνο ως θρησκευτική μειονότητα από το Συμβαλλόμενο Κράτος. Η Επιτροπή ανησυχεί επίσης ότι και για άλλους Μουσουλμάνους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ζουν στα νησιά της Ρόδου και της Κω, που δεν καλύπτονται από τη Συνθήκη της Λωζάννης, μπορεί να αμφισβητείται το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό και ως εκ τούτου δεν μπορούν να απολαύσουν πλήρως τα δικαιώματά τους που απορρέουν από τη Σύμβαση. Ως αποτέλεσμα, η αποτελεσματική απόλαυση, από άτομα που ανήκουν σε εθνοτικές μειονότητες, των δικαιωμάτων τους στη διατήρηση της γλώσσας τους, του πολιτισμού τους και της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι είναι περιορισμένη (αρθ. 1, 2 και 5).
  1. Παρά την εξήγηση που παρέχεται από το Συμβαλλόμενο Κράτος ότι οι εθνοτικές ομάδες δεν θεωρούνται μειονότητες, η Επιτροπή θεωρεί ότι σε μια πολυεθνοτική κοινωνία η αναγνώριση εθνοτικών ομάδων μικρότερου μεγέθους μπορεί να τις βοηθήσει να προστατεύσουν την ύπαρξή τους και την ταυτότητά τους. Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι η Συνθήκη της Λωζάννης δεν απαγορεύει την αναγνώριση άλλων ομάδων ως μειονοτήτων ούτε εμποδίζει τα πρόσωπα που ανήκουν σε διάφορες εθνοτικές ομάδες να ασκούν το δικαίωμά τους στον αυτοπροσδιορισμό. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να αναθεωρήσει τη θέση του και να εξετάσει την αναγνώριση άλλων ομάδων που μπορούν να χαρακτηριστούν ως εθνοτικές, ή θρησκευτικές μειονότητες, καθώς και ενθαρρύνει το Συμβαλλόμενο Κράτος να εφαρμόσει τις σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Αντιρατσιστικό νομικό πλαίσιο

  1. Ενώ σημειώνει με ικανοποίηση τις θετικές πτυχές που ενσωματώνονται στο νέο αντιρατσιστικό νόμο αρ 4285/2014, η Επιτροπή εξακολουθεί να ανησυχεί ότι ο νέος νόμος δεν είναι πλήρως συμβατός με τις απαιτήσεις του άρθρου 4 της Σύμβασης, ιδιαίτερα καθώς δεν ποινικοποιεί τη διάδοση ιδεών που βασίζονται στη φυλετική ανωτερότητα και δεν προβλέπει διαδικασία για την κήρυξη ως παράνομων και την απαγόρευση των ρατσιστικών οργανώσεων. Η Επιτροπή εκφράζει επίσης την ανησυχία της για τη συνεχιζόμενη λειτουργία του πολιτικού κόμματος της Χρυσής Αυγής στο Συμβαλλόμενο Κράτος, το οποίο η αντιπροσωπεία ανέφερε στην εναρκτήρια δήλωσή της ως την πιο σημαντική ρατσιστική οργάνωση, που εμπνέεται άμεσα από νεοναζιστικές ιδέες (αρθ. 4).
  1. Υπενθυμίζοντας γενικές της συστάσεις υπ ‘αριθμόν 7 (1985) και 15 (1993) που αφορούν την εφαρμογή του άρθρου 4 της Σύμβασης, η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να προσαρμόσει το αντιρατσιστικό νομικό του πλαίσιο ώστε να είναι σε πλήρη συμμόρφωση με το απαιτήσεις του άρθρου 4 της Σύμβασης, και να εξασφαλίσει την αυστηρή εφαρμογή του. Το Συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει, μεταξύ άλλων, να κηρύξει παράνομες και να απαγορεύσει οργανώσεις που προωθούν και υποκινούν φυλετικές διακρίσεις, όπως το πολιτικό κόμμα Χρυσή Αυγή, όπως έχουν ήδη συστήσει ο Ειδικός Εισηγητής για τις σύγχρονες μορφές ρατσισμού, φυλετικών διακρίσεων, ξενοφοβίας και συναφών μορφών μισαλλοδοξίας, καθώς και ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Εφαρμογή των διατάξεων κατά των διακρίσεων

  1. Η Επιτροπή καλωσορίζει τις πληροφορίες που παρέχονται σχετικά με την αυξημένη εφαρμογή της αντιρατσιστικής νομοθεσίας στο Συμβαλλόμενο Κράτος από τις αρχές επιβολής του νόμου και τα δικαστήρια. Ωστόσο, εξακολουθεί να ανησυχεί για την ακόμη χαμηλή επίκληση και εφαρμογή των αντιρατσιστικών νομικών διατάξεων, καθώς και για το χαμηλό ποσοστό καταδικαστικών αποφάσεων από τα δικαστήρια (άρθ. 2).
  1. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να εντείνει τα μέτρα του για την ενίσχυση της εφαρμογής των διατάξεων για την καταπολέμηση του ρατσισμού. Για το σκοπό αυτό, το Συμβαλλόμενο Κράτος θα πρέπει:

(α) Να αυξήσει τους ανθρώπινους, οικονομικούς και τεχνικούς πόρους που διατίθενται προς τις αρχές επιβολής του νόμου που είναι επιφορτισμένες με τη διερεύνηση εγκλημάτων μίσους και ρατσιστικών εγκλημάτων, και συγκεκριμένα τους ειδικούς εισαγγελείς και τις ειδικές αστυνομικές μονάδες, καθώς και να εξασφαλίσει την επέκταση αυτών των θεσμών σε όλη τη χώρα·

 (β) Να λάβει μέτρα ευαισθητοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της τακτικής και υποχρεωτικής προϋπηρεσιακής και ενδοϋπηρεσιακής κατάρτισης, ιδίως στην αστυνομία, στις εισαγγελίες, στο δικαστικό σώμα και στους δικηγόρους, σχετικά με το νομικό πλαίσιο που διέπει την καταπολέμηση των διακρίσεων, καθώς και ως προς τη διερεύνηση των καταγγελιών για εγκλήματα μίσους.

Ρατσιστική ρητορική μίσους και εγκλήματα μίσους

  1. Η Επιτροπή ανησυχεί για την αύξηση στη ρητορική μίσους από το 2009, που συμπίπτει με την άνοδο του κόμματος της Χρυσής Αυγής, ουσιαστικά στοχοποιώντας μετανάστες, Ρομά, Εβραίους και Μουσουλμάνους, μεταξύ άλλων μέσω των μέσων μαζικής επικοινωνίας, του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η Επιτροπή εκφράζει επίσης την ανησυχία της για την αύξηση των ρατσιστικών και ξενοφοβικών επιθέσεων, ιδίως εναντίον των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων, η οποία επιτείνεται από την οικονομική κρίση στο Συμβαλλόμενο Κράτος. Επιπλέον, η Επιτροπή ανησυχεί για το χαμηλό ποσοστό αναφοράς και καταγραφής των εν λόγω εγκλημάτων, παρά κάποια μέτρα ευαισθητοποίησης που λαμβάνονται για το σκοπό αυτό (αρθ. 2 και 4).
  1. Η Επιτροπή καλεί το Συμβαλλόμενο Κράτος να λάβει μέτρα αποτελεσματικής πρόληψης, καταπολέμησης και τιμωρίας της ρατσιστικής ρητορικής μίσους και των ρατσιστικών εγκλημάτων μίσους. Υπενθυμίζοντας τις γενικές συστάσεις της Νο 35 (2013) για την καταπολέμηση της ρατσιστικής ρητορικής μίσους και Νο 31 (2005) σχετικά με την πρόληψη των φυλετικών διακρίσεων στη διοίκηση και λειτουργία του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος:

(α) Να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για τη δίωξη ατόμων, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών, για τις πράξεις που προβλέπονται από το άρθρο 4, και να παράσχει πληροφορίες στην επόμενη έκθεση της σχετικά με τις έρευνες της αστυνομίας, τις ποινικές διαδικασίες, και τις ποινές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με το πολιτικό κόμμα της Χρυσής Αυγής και των μελών της. Η Επιτροπή επιθυμεί να τονίσει ότι το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης δεν πρέπει να υπονομεύει τις αρχές της αξιοπρέπειας, της ανεκτικότητας, της ισότητας και της μη διάκρισης, καθώς η άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης φέρει μαζί της ιδιαίτερες ευθύνες, μεταξύ των οποίων είναι η υποχρέωση της μη διάδοσης ιδεών βασισμένων στη φυλετική ανωτερότητα ή στο φυλετικό μίσος·

 (β) Να ενισχύσει την εκπαίδευση για τον εντοπισμό, την καταγραφή, την πρόληψη και την καταπολέμηση των εγκλημάτων μίσους, της ρητορικής μίσους και των κινήτρων προκατάληψης, στοχεύοντας το δικαστικό σώμα, την αστυνομία, τις εισαγγελίες, και την επιθεώρηση εργασίας, και να βελτιώσει του συντονισμό μεταξύ αυτών των θεσμών·

 (γ) Να διασφαλίσει ότι τα μέσα μαζικής επικοινωνίας δεν στιγματίζουν, δεν παράγουν στερεότυπα και δεν στοχεύουν αρνητικά μη-πολίτες και εθνοτικές μειονότητες, και με αυτό το σκοπό, να διασφαλίσει την εφαρμογή και την ενίσχυση της αρμοδιότητας του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που εποπτεύει και ρυθμίζει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ώστε να απαγορεύει τη μετάδοσης των ρατσιστικών, ξενοφοβικών ή μη-ανεκτικών δηλώσεων, και να διασφαλίσει ώστε οι ανάλογες κυρώσεις να επιβάλλονται σε αυτές τις περιπτώσεις·

 (δ) Να διοργανώσει εντατικές εκστρατείες σε όλη τη χώρα, σε συνεργασία με τα εθνικά θεσμικά όργανα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους φορείς της κοινωνίας των πολιτών, με στόχο την προώθηση της ανοχής και την καταγγελία ρατσιστικών συμπεριφορών και να ευαισθητοποιήσει το κοινό για τη νομική απαγόρευση των φυλετικών διακρίσεων και για τις διαθέσιμες οδούς για την κατάθεση μηνύσεων και να διευκολύνει την πρόσβαση των θυμάτων στη δικαιοσύνη μεταξύ άλλων με την ενίσχυση του συστήματος νομικής βοήθειας·

 (ε) Να θεσπίσει συγκεκριμένα μέτρα, σε διαβούλευση με τις εμπλεκόμενες ομάδες, να αυξήσει τις αναφορές και καταγραφές ρατσιστικών εγκλημάτων μίσους, εξασφαλίζοντας ότι ο μηχανισμός υποβολής αναφορών είναι διαφανής και προσβάσιμος, και να βρει τρόπους ώστε τα θύματα να έχουν περισσότερη εμπιστοσύνη στην αστυνομία και το δικαστικό σύστημα·

 (στ) Να βελτιώσει το σύστημα συλλογής στατιστικών στοιχείων σχετικά με τις καταγγελίες εγκλημάτων μίσους, και να παράσχει λεπτομερείς πληροφορίες στην επόμενη περιοδική έκθεσή του για τέτοιες καταγγελίες και τα αποτελέσματά τους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συλλέγονται από το Παρατηρητήριο για την Πρόληψης της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, καθώς και αναλυτικά στοιχεία για τις άδειες διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους που χορηγούνται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι είναι θύματα ή μάρτυρες ρατσιστικών εγκλημάτων·

 (ζ) Να επιταχύνει την υιοθέτηση του υπό διαμόρφωση Σχεδίου Δράσης κατά του ρατσισμού και να του παράσχει τους απαραίτητους πόρους, μετρήσιμους δείκτες, και χρονοδιάγραμμα για την αποτελεσματική εφαρμογή του.

Νομοθεσία περί βλασφημίας

  1. Η Επιτροπή ανησυχεί σχετικά με τη συνεχιζόμενη ύπαρξη νομικών διατάξεων περί βλασφημίας και τον κίνδυνο να χρησιμοποιηθούν με τρόπο που εισαγάγει διακρίσεις, κάτι που απαγορεύεται από τις διατάξεις της Σύμβασης (άρθρο. 5 (d) (vii)).
  1. Η Επιτροπή συνιστά το Συμβαλλόμενο Κράτος να καταργήσει τα άρθρα 198 και 199 περί βλασφημίας από τον Ποινικό Κώδικα.

Ρομά

  1. Η Επιτροπή ανησυχεί για το γεγονός ότι η κατάσταση των Ρομά που βρίσκονται στο Συμβαλλόμενο Κράτος δεν έχει βελτιωθεί κατά την περίοδο που αποτελεί αντικείμενο της εξέτασης. Ανησυχεί ιδιαίτερα για το γεγονός ότι:

 (α) Οι Ρομά, ειδικά εκείνοι που ζουν σε άτυπους οικισμούς, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια όσον αφορά την πρόσβαση σε βασικές κοινωνικές υπηρεσίες, όπως η στέγαση, η απασχόληση, η εκπαίδευση και η υγειονομική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης εμφάνισης φαινομένων διαχωρισμού στην εκπαίδευση, αναγκαστικών εξώσεων και κακών συνθηκών διαβίωσης ενώ παράλληλα δεν υπάρχει πρόσβαση στην ύδρευση και την αποχέτευση·

 (β) Οι Ρομά εξακολουθούν να είναι κοινωνικά αποκλεισμένοι και έρχονται τακτικά αντιμέτωποι με στερεότυπα και προκαταλήψεις·

 (γ) Οι Ρομά εξακολουθούν να υποβάλλονται δυσανάλογα με άλλες ομάδες σε συχνούς ελέγχους ταυτότητας, αυθαίρετες συλλήψεις και παρενοχλήσεις από την αστυνομία και άλλους αρμόδιους για την επιβολή του νόμου, σε συνδυασμό με την έλλειψη αποτελεσματικής διερεύνησης, δίωξης και επιβολής κυρώσεων στο προσωπικό επιβολής του νόμου για τέτοιου είδους παραπτώματα (άρθρα 2, 3 και 5).

  1. Υπενθυμίζοντας τη γενική της σύσταση Αρ. 27 (2000) σχετικά με τις διακρίσεις κατά των Ρομά, η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να υπερδιπλασιάσει τις προσπάθειές του ώστε:

 (α) Να βελτιώσει την κατάσταση ώστε όλοι οι Ρομά που ζουν στο Συμβαλλόμενο Κράτος να απολαμβάνουν τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματά τους, με έμφαση σε εκείνους που ζουν σε άτυπους οικισμούς, και να εφαρμόσει μέτρα που αποσκοπούν στην ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης των Ρομά, μεταξύ άλλων με την επινόηση και την υλοποίηση ειδικών μέτρων για την αντιμετώπιση αυτών των ανισοτήτων. Στο πλαίσιο αυτό η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να λάβει υπόψη τη γενική σύσταση Αρ. 32 (2009) σχετικά με τη σημασία και το πεδίο εφαρμογής των ειδικών μέτρων για τη Διεθνή Σύμβαση για την Εξάλειψη όλων των Μορφών Φυλετικών Διακρίσεων·

 (β) Να εφαρμόσει χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση τις αποφάσεις που εξέδωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που σχετίζονται με παραβιάσεις των δικαιωμάτων των Ρομά·

 (γ) Να λάβει κατάλληλα μέτρα για την καταπολέμηση της παράνομης συμπεριφοράς της αστυνομίας και άλλων υπαλλήλων επιβολής του νόμου με βάση όσα απαγορεύονται από τη Σύμβαση, και να διασφαλίσει ότι αυτές οι πράξεις έχουν διερευνηθεί διεξοδικά, ότι οι δράστες ταχέως προσάγονται στη δικαιοσύνη, και ότι στα θύματα παρέχεται η κατάλληλη αποζημίωση·

(δ) Να εντείνει τις προσπάθειές του για την ψήφιση του σχεδίου νόμου για τη θέσπιση μηχανισμού υπεύθυνου για τη διερεύνηση κατάχρησης εξουσίας από υπαλλήλους επιβολής του νόμου και να διαθέσει τους πόρους που απαιτούνται ώστε ο νέος μηχανισμός να εκπληρώσει το ρόλο του αποτελεσματικά·

(ε) Να διαβουλεύεται τακτικά, και να διατηρήσει συνεχή διάλογο με όλες τις ομάδες των Ρομά για την ανάπτυξη και εφαρμογή σχεδίων και πολιτικών που τους επηρεάζουν.

(στ) Να εφαρμόσει αποτελεσματικά την Εθνική Στρατηγική για την Κοινωνική Ένταξη των Ρομά 2012-2020 με τη δημιουργία μηχανισμών παρακολούθησης και λογοδοσίας στους οποίους θα πρέπει να διασφαλίζεται η εκπροσώπηση των Ρομά, και να παράσχει λεπτομερείς πληροφορίες στην επόμενη περιοδική έκθεση για τις επιπτώσεις και τα αποτελέσματα της.

Μεικτές μεταναστευτικές ροές: μετανάστες, αιτούντες άσυλο και πρόσφυγες

  1. Η Επιτροπή έχει επίγνωση ότι η πρόσφατη μεταναστευτική κρίση έχει δημιουργήσει βαρύ φορτίο στο Συμβαλλόμενο Κράτος. Η Επιτροπή εκφράζει την ικανοποίησή της για τα βήματα που έγιναν στο πλαίσιο αυτό, όπως οι μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει στο σύστημα αίτησης ασύλου και το άνοιγμα πολλών νέων περιφερειακών γραφείων αιτήσεων ασύλου, καθώς και η επέκταση της κάλυψης της βασικής υγειονομικής περίθαλψης για ευάλωτους μετανάστες χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα. Ωστόσο, η Επιτροπή εξακολουθεί να ανησυχεί:

 (α) Για την κράτηση μεταναστών χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα που εισέρχονται το Συμβαλλόμενο Κράτος, όπως οικογένειες και παιδιά, για περιόδους που υπερβαίνουν τη μέγιστη νόμιμη περίοδο διοικητικής κράτησης, σε συνδυασμό με την έλλειψη διαδικαστικών εγγυήσεων ενώ βρίσκονται υπό κράτηση·

 (β) Για τις κάτω του μετρίου συνθήκες των κέντρων υποδοχής και ταυτοποίησης στα νησιά, αλλά και για τη χαοτική κατάσταση στα κέντρα αυτά, που επηρεάζουν δυσανάλογα γυναίκες και παιδιά που αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο σεξουαλικής βίας με ανεπαρκή ανταπόκριση από τις αρχές·

 (γ) Για την ανεπαρκή πρόσβαση σε διαδικασίες ασύλου και μετανάστευσης, την έλλειψη παροχής κατάλληλων πληροφοριών στους νεοεισερχόμενους για τις σχετικές διαδικασίες και το χρονοδιάγραμμα, καθώς και για τις χρονοβόρες διαδικασίες για την εγγραφή τους, μια κατάσταση που έχει επιδεινωθεί περαιτέρω από τη σύναψη της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας για τη μετανάστευση·

 (δ) Για την αναποτελεσματικότητα του συστήματος κηδεμονίας για τα ασυνόδευτα παιδιά, για την έλλειψη ικανού αριθμού κατάλληλων καταλυμάτων για αυτά τα παιδιά, και για την de facto πρακτική της κράτησής τους, σε υποτυπώδεις συνθήκες και με ενήλικες με τους οποίους δεν έχουν καμία συγγένεια·

 (ε) Για τις αναφορές για συλλογικές απελάσεις προς την Τουρκία χωρίς να έχουν γίνει οι αναγκαίες διαδικασίες ατομικών αξιολογήσεων (άρθρα 2, 5 και 6)·

  1. Η Επιτροπή καλεί το Συμβαλλόμενο Κράτος να εντείνει τις προσπάθειές του για την εφαρμογή των συγκριμένων δικαιωμάτων των προσώπων που εγκαταλείπουν περιοχές ένοπλης σύρραξης ή διώξεων τα οποία φθάνουν έως τις ακτές του. Επίσης, η Επιτροπή ζητά από το Συμβαλλόμενο Κράτος να διασφαλίσει το σεβασμό των δικαιωμάτων των μεταναστών που φτάνουν με τα ίδια μεταναστευτικά ρεύματα ως πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο. Οι προσπάθειες αυτές θα μπορούσαν να ενισχυθούν επίσης μέσω της ενισχυμένης διεθνούς συνεργασίας, ιδίως με τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επιτροπή προτρέπει επίσης το Συμβαλλόμενο Κράτος να:

(α) Εξαλείψει την αυτόματη κράτηση των μεταναστών που φτάνουν στα νησιά, μετά την ολοκλήρωση της δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας, να θεσπίσουν εναλλακτικές λύσεις για την κράτηση, ώστε εκείνοι που στερούνται την ελευθερία τους να υποβάλλονται στην κατάλληλη διαδικασία και να λάβει μέτρα για να μετατρέψει τα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης στα νησιά σε ανοιχτά κέντρα·

 (β) Λάβει άμεσα μέτρα για να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης και να διασφαλίσει ότι όλοι στα κέντρα αυτά έχουν πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη, σε διερμηνείς, σε επαρκή τροφή και σε κοινωνική υποστήριξη·

 (γ) Τηρεί τους κανόνες δικαίου στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης και να εντείνει τα μέτρα για την προστασία όσων διαμένουν σε αυτά τα κέντρα από όλες τις μορφές βίας·

 (δ) Εντείνει τις προσπάθειες για την ανάπτυξη ενός στέρεου συστήματος κηδεμονίας και διορίζει ειδικούς κηδεμόνες για ασυνόδευτα παιδιά·

 (ε) Διευκολύνει την πρόσβαση στην εκπαίδευση για όλα τα παιδιά μετανάστες και, για το σκοπό αυτό, αυξήσει τους απαραίτητους ανθρώπινους, τεχνικούς και οικονομικούς πόρους, καθώς και την παροχή εκπαίδευσης σε καθηγητές και άλλα μέλη του προσωπικού που συμμετέχουν·

 (στ) Διασφαλίσει την τακτική και σαφή ροή πληροφοριών σχετικά με τη μετανάστευση και τις διαδικασίες ασύλου για όλους τους μετανάστες που φθάνουν στο Συμβαλλόμενο Κράτος, να διευκολύνει την πρόσβαση σε τέτοιου είδους διαδικασίες, καθώς και σε νομική βοήθεια και να εξασφαλίσει την ατομική αξιολόγηση των αιτήσεων ασύλου, καθώς και εγγύηση ότι η δέουσα διαδικασία θα εφαρμοστεί καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ασύλου, συμπεριλαμβανομένης και της προστασίας από την επαναπροώθηση·

(ζ) Εφαρμόσει το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, επιδιώκοντας συνεργασία με την UNHCR (Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες), το OHCHR (Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα), τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και να ενημερώσει την Επιτροπή, στην προσεχή έκθεσή του, σχετικά με την εξέλιξη των κοινωνικό-οικονομικών δεικτών για την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, στην εκπαίδευση, στη στέγαση και στην απασχόληση των μεταναστών·

(η) Λάβει μέτρα για να επιταχυνθεί η εφαρμογή του Μηχανισμού Έκτακτης Μετεγκατάστασης με βάση τον οποίο θα μετεγκατασταθούν οι αιτούντες άσυλο από την Ελλάδα προς άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διακρίσεις στην εργασία των εργαζομένων μεταναστών και των ατόμων που ανήκουν σε εθνοτικές μειονότητες

  1. Η Επιτροπή εκφράζει την ανησυχία της για τις κακές συνθήκες εργασίας των εργαζομένων μεταναστών, κυρίως εκείνων που εργάζονται στον τομέα της γεωργίας και της άτυπης οικονομίας, έχουν χαμηλό εισόδημα, δεν έχουν κάλυψη κοινωνικής προστασίας, διαβιούν σε δύσκολες συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας και εργάζονται για πολλές ώρες. Η Επιτροπή εκφράζει επίσης την ανησυχία της για τις πληροφορίες που έλαβε και δείχνουν ότι οι “πρακτικές Μανωλάδας” που δεν έχουν ακόμα εξαλειφθεί (άρθρα 5 και 6).
  1. Η Επιτροπή συνιστά το Συμβαλλόμενο Κράτος να λάβει άμεσα μέτρα για να θέσει τέρμα σε κάθε εκδήλωση διακρίσεων στην εργασία και την οικονομική εκμετάλλευση των εργαζομένων μεταναστών. Για το σκοπό αυτό, το Συμβαλλόμενο Κράτος θα πρέπει:

 (α) Να εντείνει τις προσπάθειές του για την καταπολέμηση και την πρόληψη παρόμοιων περιπτώσεων επεκτείνοντας την κάλυψη της εργασίας και της κοινωνικής προστασίας, σε όλους τους εργαζόμενους και ενισχύοντας τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους της επιθεώρησης εργασίας, έτσι ώστε να αυξήσει την επιρροή της σε όλους τους χώρους εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της άτυπης οικονομίας και παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις επισκέψεις και τις κυρώσεις που επιβάλλονται από φορείς ελέγχου σε σχέση με τις περιπτώσεις διακρίσεων με βάση την εθνικότητα στο χώρο εργασίας·

 (β) Να προβεί στη διερεύνηση των περιπτώσεων διακρίσεων στην εργασία και εκμετάλλευσης της εργασίας των εργαζομένων προσφύγων και των ατόμων που ανήκουν σε εθνοτικές μειονότητες, να προβεί στη δίωξη των εργοδοτών που λειτουργούν καταχρηστικά και στην αποζημίωση των θυμάτων·

 (γ) Να εξετάσει την επικύρωση των Συμβάσεων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας αριθ. 129 σχετικά με την Επιθεώρηση Εργασίας (Γεωργία) του 1969,την αρ. 97, σχετικά με τη Μετανάστευση για Εργασία (αναθεωρημένη) του 1949 και την αρ. 189 για την Αξιοπρεπή Εργασία για Εγχώριους Εργαζόμενους του 2011.

Δ. Άλλες συστάσεις

Επικύρωση άλλων διεθνών κειμένων

  1. Έχοντας υπόψη το αδιαίρετο χαρακτήρα όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Επιτροπή ενθαρρύνει το Συμβαλλόμενο Κράτος να εξετάσει την επικύρωση των διεθνών συνθηκών για τα ανθρώπινα δικαιώματα που δεν έχει ακόμη επικυρώσει, ιδίως τις συνθήκες με τις διατάξεις που έχουν άμεση σχέση με κοινότητες που ενδέχεται να είναι αποδέκτες φυλετικών διακρίσεων, όπως η Διεθνής Συνθήκη για την Προστασία των Δικαιωμάτων Όλων των Εργαζόμενων Μεταναστών και των Μελών των Οικογενειών τους.

Παρακολούθηση της Διακήρυξης και του Προγράμματος Δράσης του Durban

  1. Λαμβάνοντας υπόψη τη γενική σύσταση αρ. 33 (2009) για την παρακολούθηση της Διάσκεψης Επανεξέτασης της Διακήρυξης του Durban, η Επιτροπή συνιστά, κατά την εφαρμογή της Σύμβασης στην εγχώρια έννομη τάξη, το Συμβαλλόμενο Κράτος να θέσει σε ισχύ τη Διακήρυξη και το Πρόγραμμα Δράσης του Durban, που εγκρίθηκε τον Σεπτέμβριο 2001 από την Παγκόσμια Διάσκεψη κατά του Ρατσισμού, των Φυλετικών Διακρίσεων, της Ξενοφοβίας και της Μισαλλοδοξίας, λαμβάνοντας υπόψη το σχετικό έγγραφό της Διάσκεψης Επανεξέτασης της Διακήρυξης του Durban, που διεξήχθη στη Γενεύη τον Απρίλιο 2009. Η Επιτροπή ζητά από το Συμβαλλόμενο Κράτος να συμπεριλάβει στην επόμενη περιοδική έκθεση του συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τα σχέδια δράσης και άλλα μέτρα που έλαβε για την εφαρμογή της Διακήρυξης του Durban και το Πρόγραμμα Δράσης σε εθνικό επίπεδο.

Διεθνής Δεκαετία Ανθρώπων Αφρικανικής Καταγωγής

  1. Λαμβάνοντας υπόψη το ψήφισμα 68/237 της Γενικής Συνέλευσης, με το οποίο η Συνέλευση ανακήρυξε τα έτη 2015-2024 Διεθνή Δεκαετία Ανθρώπων Αφρικανικής Καταγωγής, και το ψήφισμα 69/16 σχετικά με το πρόγραμμα δραστηριοτήτων για την υλοποίηση της Δεκαετίας, η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να συντάξει και να εφαρμόσει ένα κατάλληλο πρόγραμμα μέτρων και πολιτικών. Η Επιτροπή ζητά από το Συμβαλλόμενο Κράτος να συμπεριλάβει στην επόμενη περιοδική έκθεσή της συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τα συγκεκριμένα μέτρα που υιοθετήθηκαν στο πλαίσιο αυτό, λαμβάνοντας υπόψη τη γενική της σύσταση αρ. 34 (2011) για τις φυλετικές διακρίσεις σε βάρος των ατόμων Αφρικανικής καταγωγής.

Διαβούλευση με την κοινωνία των πολιτών

  1. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να συνεχίσει τη διαβούλευση και την εντατικοποίηση του διαλόγου με οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται στον τομέα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως εκείνων που εργάζονται για την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων, σε συνάρτηση με τη σύνταξη της επόμενης περιοδικής έκθεσης και με την παρακολούθηση της εφαρμογής των τυρινών καταληκτικών παρατηρήσεων.

Τροποποίηση του άρθρου 8 της Σύμβασης

  1. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να επικυρώσει την τροπολογία στο άρθρο 8 (6) της Σύμβασης που εγκρίθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1992, κατά τη δέκατη τέταρτη συνάντηση των Συμβαλλομένων Κρατών της Σύμβασης και εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση στο ψήφισμα της 47/111.

Δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 14 της Σύμβασης

  1. Η Επιτροπή ενθαρρύνει το Συμβαλλόμενο Κράτος να κάνει την προαιρετική δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο 14 της Σύμβασης αναγνωρίζοντας την αρμοδιότητα της Επιτροπής να λαμβάνει και να εξετάζει ατομικές προσφυγές.

Κοινό βασικό έγγραφο

  1. Η Επιτροπή ενθαρρύνει το Συμβαλλόμενο Κράτος να υποβάλει ένα κοινό βασικό έγγραφο που αντικαθιστά το βασικό έγγραφο του που χρονολογείται από το 2002, σύμφωνα με τις εναρμονισμένες κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την υποβολή εκθέσεων στο πλαίσιο των διεθνών συνθηκών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως εκείνες που αφορούν το κοινό βασικό έγγραφο, όπως εγκρίθηκαν κατά τη πέμπτη συνεδρίαση της μικτής Επιτροπής για τα όργανα παρακολούθησης των συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο 2006 (HRI/GEN/2/Rev.6, κεφ. I). Λαμβάνοντας υπόψη το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης 68/268, η Επιτροπή καλεί το Συμβαλλόμενο Κράτος να τηρήσει το όριο των 42.400 λέξεων για τέτοια έγγραφα.

Παρακολούθηση των τωρινών καταληκτικών παρατηρήσεων

  1. Σύμφωνα με το άρθρο 9 (1) της Σύμβασης και τον κανόνα 65 του Κανονισμού της, η Επιτροπή ζητά από το Συμβαλλόμενο Κράτος να παράσχει, εντός ενός έτους από την έκδοση των τωρινών καταληκτικών παρατηρήσεων, πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των συστάσεων που περιέχονται στις παραγράφους 23 (ε και στ) και 25 (β) ανωτέρω.

Παράγραφοι με ιδιαίτερη σημασία

  1. Η Επιτροπή επιθυμεί να επιστήσει την προσοχή του Συμβαλλόμενου Κράτος στην ιδιαίτερη σημασία των συστάσεων που περιέχονται στις παραγράφους 13, 17 και 21 ανωτέρω και ζητά από το Συμβαλλόμενο Κράτος να παράσχει λεπτομερείς πληροφορίες στην επόμενη περιοδική έκθεσή του σχετικά με τα συγκεκριμένα μέτρα που έλαβε για την εφαρμογή αυτών των συστάσεων.

Διάδοση πληροφοριών

  1. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να θέτει άμεσα στη διάθεση του κοινού τις εκθέσεις του τη στιγμή της υποβολής τους καθώς και οι καταληκτικές παρατηρήσεις της Επιτροπής σε σχέση με τις εκθέσεις αυτές να δημοσιοποιούνται με τον ίδιο τρόπο στις επίσημες και άλλες διαδεδομένες γλώσσες, ανάλογα με την περίπτωση.

 Σύνταξη της επόμενης έκθεσης

  1. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος να υποβάλει από κοινού την εικοστή τρίτη και εικοστή τέταρτη περιοδική του έκθεση, ως ένα ενιαίο έγγραφο, μέχρι τις 18 Ιουλίου 2019, λαμβάνοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές για την υποβολή εκθέσεων που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή κατά τη διάρκεια της εβδομηκοστής πρώτης συνόδου της (CERD/C/2007/1) απαντώντας σε όλα τα θέματα που θίγονται στις παρούσες καταληκτικές παρατηρήσεις. Λαμβάνοντας υπόψη το ψήφισμα 68/268 της Γενικής Συνέλευσης, η Επιτροπή καλεί το Συμβαλλόμενο Κράτος να τηρήσει το όριο των 21.200 λέξεων για τις περιοδικές εκθέσεις.

[1] Εγκρίθηκαν από την Επιτροπή κατά την ενενηκοστή της ολομέλεια (2 έως 26 Αυγ 2016 – CERD/C/GRC/CO/20-22).

[2] http://tbinternet.ohchr.org/Treaties/CERD/Shared%20Documents/GRC/CERD_C_GRC_CO_20-22_24986_E.pdf

 

 

Ελλάδα: ελευθερία του Τύπου μόνο για την πλειονότητα

LOGO-TBJ

Ελλάδα: ελευθερία του Τύπου μόνο για την πλειονότητα

3 Μαΐου 2016

Οι μειονοτικές απόψεις δεν βρίσκουν πρόσβαση στον ελληνικό Τύπο. Γράφημα Αρχείου

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου, παραδοσιακά αξιολογείται η ελευθερία των ΜΜΕ στις διάφορες χώρες. Στην Ελλάδα, η κακή «βαθμολογία» που της δίνουν ειδικευμένες διεθνείς οργανώσεις είναι επίπτωση παρεμβάσεων των κυβερνήσεων, με αποκορύφωμα το απότομο κλείσιμο της ΕΡΤ πριν μερικά χρόνια. Δεδομένου ότι οι ανταποκριτές/τριες των διεθνών οργανώσεων στην Ελλάδα ανήκουν στην ελληνική εθνοτική και «εθνικά ευαίσθητη» πλειονότητα του πληθυσμού, καμιά αναφορά δεν γίνεται στη μαζική και ολοκληρωτική παραβίαση της ελευθερίας του Τύπου με τον τρόπο που αναφέρονται, ή καλύτερα διαστρεβλώνονται, όταν δεν αποσιωπώνται, πλήρως εθνικά θέματα και ιδίως οι εθνικές μειονότητες Τούρκων και Μακεδόνων, συνήθως καθ’ υπόδειξη του «βαθέος κράτους» (Υπουργείο Εξωτερικών ή/και ΕΥΠ).

Δίκη Πλεύρη: Άρειος Πάγος και Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου απαγορεύουν ναζισμό και φασισμό

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
email: office@greekhelsinki.gr ιστοσελίδα: http://cm.greekhelsinki.gr/



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

23 Ιανουαρίου 2009

Δίκη Πλεύρη: Άρειος Πάγος και Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου απαγορεύουν ναζισμό και φασισμό

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) δημοσιοποιεί σήμερα σημείωμα που ετοιμάστηκε για τη σημερινή κατάθεση του εκπροσώπου του Παναγιώτη Δημητρά ως μάρτυρα στη δίκη ενώπιον του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών που εξετάζει την έφεση του κατηγορούμενου Κωνσταντίνου Πλεύρη κατά της πρωτόδικης καταδίκης του σε 14 μήνες φυλάκιση με αναστολή για παραβίαση των άρθρων 1.1 και 2 του (αντιρατσιστικού) Ν. 927/79. Το σημείωμα αναφέρει τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) για τα όρια στην ελευθερία της έκφρασης (Άρθρο 10 ΕΣΔΑ) σε συνδυασμό με την παραβίαση του Άρθρου 17 ΕΣΔΑ για την απαγόρευση της κατάχρησης δικαιώματος. Το ΕΔΔΑ θεωρεί πως «Ο εθνικοσοσιαλισμός αποτελεί ολοκληρωτική ιδεολογία ασυμβίβαστη με τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι οπαδοί του αναμφισβήτητα επιδιώκουν σκοπούς που εμπίπτουν στο Άρθρο 17. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα πως προκύπτει από το Άρθρο 17 ότι η καταδίκη του προσφεύγοντος ήταν αναγκαία σε μια δημοκρατική κοινωνία με την έννοια της δεύτερης παραγράφου του Άρθρου 10.» Με αυτή τη νομολογία που επικαλέστηκε ο μάρτυρας δόθηκε απάντηση στο βασικό ερώτημα-επιχείρημα της υπεράσπισης «Απαγορεύεται να είναι κανείς ναζί;» (http://www.enet.gr/online/online_print?id=79955516). Σημειώνεται πάντως πως το δικαστήριο δεν δέχθηκε να συμπεριληφθεί ως αναγνωστέο το σημείωμα παρατηρώντας πως θεωρείται πως γνωρίζει τη νομολογία.

Παράλληλα, ο Παναγιώτης Δημητράς υπενθύμισε πως και ο Άρειος Πάγος έχει αποφανθεί πως φασιστικά κόμματα είναι αντίθετα με τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Με την απόφαση 4/2007 της 1 Σεπτεμβρίου 2007, το Α’ Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου ανακήρυξε έναν υποψήφιο ως μεμονωμένο υποψήφιο χωρίς τον τίτλο του συνδυασμού «Νέος Φασισμός», γιατί αυτό αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 29 παράγραφος 1 του Συντάγματος που προβλέπει ότι «η οργάνωση και η δράση των κομμάτων οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος» (http://www.areiospagos.gr/ekloges2007/ANAKIRIXI2007.pdf):

«Ο μεµονωµένος υποψήφιος Αθανάσιος ∆ασκαλόπουλος θα ανακηρυχθεί ως µεµονωµένος χωρίς το δηλωθέν όνοµα «ΝΕΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ», γιατί αυτό αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 37 παρ. 5γ΄ του π.δ. 96/5.6.2007, συνδυαζόµενη µε τη διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του Συντάγµατος.»

Η δίκη θα συνεχιστεί για τέταρτη ημέρα στις 9:00 πμ της Τετάρτης 28 Ιανουαρίου 2009 (αίθουσα Δ 100 Α του 4ου ορόφου του Εφετείου Αθηνών – Κυρίλλου Λουκάρεως και Λεωφόρο Αλεξάνδρας).


ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
email: office@greekhelsinki.gr ιστοσελίδα: http://cm.greekhelsinki.gr/



ΑΡΘΡΑ 10 ΚΑΙ 17 ΤΗΣ ΕΣΔΑ

Άρθρo 10. Ελευθερία έκφρασης

  1. Παν πρόσωπoν έχει δικαίωµα εις την ελευθερίαν εκφράσεως. Τo δικαίωµα τoύτo περιλαµβάνει την ελευθερίαν γνώµης ως και την ελευθερίαν λήψεως ή µεταδόσεως πληρoφoριών ή ιδεών, άνευ επεµβάσεως δηµoσίων αρχών και ασχέτως συνόρων. Τo παρόν άρθρoν δεν κωλύει τα Κράτη από τoυ να υπoβάλωσι τας επιχειρήσεις ραδιoφωνίας, κινηµατoγράφoυ ή τηλεoράσεως εις κανoνισµoύς εκδόσεως αδειών λειτoυργίας.

  1. Η άσκησις των ελευθεριών τoύτων, συνεπαγoµένων καθήκoντα και ευθύνας δύναται να υπαχθή εις ωρισµένας διατυπώσεις, όρoυς, περιoρισµoύς ή κυρώσεις, πρoβλεπoµένoυς υπό τoυ νόµoυ και απoτελoύντας αναγκαία µέτρα εν δηµoκρατική κoινωνία δια την εθνικήν ασφάλειαν, την εδαφικήν ακεραιότηταν ή δηµoσίαν ασφάλειαν, την πρoάσπισιν της τάξεως και πρόληψιν τoυ εγκλήµατoς, την πρoστασίαν της υπoλήψεως ή των δικαιωµάτων των τρίτων, την παρεµπόδισιν της κoινoλoγήσεως εµπιστευτικών πληρoφoριών ή την διασφάλισιν τoυ κύρoυς και αµερoληψίας της δικαστικής εξoυσίας.

Άρθρo 17. Απαγόρευση κατάχρησης δικαιώµατoς

Ουδεµία διάταξις της παρoύσης Συµβάσεως δύναται να ερµηνευθή ως επαγoµένη δι’ έν Κράτoς, µίαν oµάδα ή έν άτoµoν oιoνδήπoτε δικαίωµα όπως επιδoθή εις δραστηριότητα ή εκτελέση πράξεις σκoπoύσας εις την καταστρoφήν των δικαιωµάτων ή ελευθεριών, των αναγνωρισθέντων εν τη παρoύση Συµβάσει, ή εις περιoρισµoύς των δικαιωµάτων και ελευθεριών τoύτων µεγαλυτέρων των πρoβλεπoµένων εν τη ρηθείση Συµβάσει.

ΑΡΘΡΑ 19 ΚΑΙ 20 ΤΟΥ ΔΣΑΠΔ ΤΟΥ ΟΗΕ

Άρθρο 19

  1. Κανείς δεν πρέπει να υπόκειται σε διακριτική μεταχείριση και να παρενοχλείται για τις απόψεις του.
  2. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία της αναζήτησης, της λήψης και της μετάδοσης πληροφοριών και απόψεων κάθε είδους, ανεξαρτήτως συνόρων, προφορικά, γραπτά, σε έντυπα, σε κάθε μορφή τέχνης ή με κάθε άλλο μέσο της επιλογής του.
  3. Η άσκηση των δικαιωμάτων, που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, συνεπάγεται ειδικά καθήκοντα και ευθύνες. Μπορεί, επομένως, να υπόκειται σε ορισμένους περιορισμούς, οι οποίοι όμως πρέπει να προβλέπονται με σαφήνεια από το νόμο και να είναι απαραίτητοι:

α. για το σεβασμό των δικαιωμάτων ή της υπόληψης των άλλων,

β. για την προστασία της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, της δημόσιας υγείας ή των χρηστών ηθών.

Άρθρο 20

  1. Κάθε προπαγάνδα υπέρ του πολέμου απαγορεύεται από το νόμο.
  2. Κάθε επίκληση εθνικού, φυλετικού ή θρησκευτικού μίσους, που αποτελεί υποκίνηση διακρίσεων, εχθρότητας ή βίας απαγορεύεται από το νόμο.

 

ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΣΔΑ ΓΙΑ ΑΡΘΡΟ 10

Υπόθεση Karatepe κατά Τουρκίας
(απόφαση 31 Ιουλίου 2007 – προσφυγή με αρ. 41551/98 – επικύρωση καταδίκης ισλαμιστή δημάρχου σε ένα χρόνο φυλάκιση από τουρκικό δικαστήριο):

«Το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι η ανεκτικότητα και ο σεβασμός της ίσης αξιοπρέπειας όλων των ανθρώπινων όντων αποτελούν το θεμέλιο μιας δημοκρατικής και πλουραλιστικής κοινωνίας. Προκύπτει κατά συνέπεια πως μπορεί να κριθεί αναγκαίο στις δημοκρατικές κοινωνίες να τιμωρείται αν όχι και να εμποδίζεται κάθε μορφή έκφρασης που διαδίδει, προκαλεί, προωθεί ή δικαιολογεί το μίσος βασισμένο στη μισαλλοδοξία (περιλαμβανόμενης και της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας), αρκεί να εξασφαλίζεται πως οι ‘διατυπώσεις,’ ‘όροι,’ ‘περιορισμοί,’ ή ‘κυρώσεις’ που επιβάλλονται είναι ανάλογες προς το νόμιμο στόχο που επιδιώκεται… Ειδικότερα, καλώντας τους πολίτες να διατηρούν ‘τη δυστροπία, τη μνησικακία, το μίσος που έχουν’ κατά ενός άλλου τμήματος του πληθυσμού, ο προσφεύγων δεν δικαιούτο να επικαλεσθεί το προνόμιο της ελευθερίας της έκφρασης»[1]

Υπόθεση Κατράμη κατά Ελλάδας
(απόφαση 6 Δεκεμβρίου 2007 – προσφυγή με αρ. 19331/05καταδίκη Ελλάδας για παραβίαση Άρθρου 10 λόγω ποινικής καταδίκης από ελληνικό δικαστήριο)

«Το Δικαστήριο εκτιμά ότι μία ποινή φυλακίσεως η οποία επιβάλλεται για αδίκημα το οποίο ετελέσθη στον τομέα του Τύπου, είναι συμβατή με την ελευθερία της δημοσιογραφικής εκφράσεως, την οποία εγγυάται το άρθρο 10 της Συμβάσεως, μόνον υπό εξαιρετικές περιστάσεις, και ειδικότερα όταν έχουν βάναυσα θιγεί άλλα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως, π.χ., στην περίπτωση λόγου ο οποίος προωθεί το μίσος ή τη βία.»[2]

ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΣΔΑ ΓΙΑ ΑΡΘΡΟ 17[3]

Υπόθεση Garaudy κατά Γαλλίας

 «Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί, μεταξύ άλλων, ότι αναμφίβολα, όπως και κάθε άλλη αναφορά που στρέφεται κατά των θεμελιωδών αρχών της ΕΣΔΑ, η δικαιολόγηση μια φιλο-ναζιστικής πολιτικής δεν μπορεί να επιτραπεί να απολαμβάνει την προστασία του Άρθρου 10 και πως υπάρχει μια κατηγορία ξεκάθαρα αποδεκτών ιστορικών γεγονότων –όπως το Ολοκαύτωμα- των οποίων η άρνηση ή η αναθεώρηση αφαιρείται από την προστασία του Άρθρου 10 μέσω του Άρθρου 17… Η άρνηση η αναθεώρηση παρόμοιων ιστορικών γεγονότων υπονομεύει τις αξίες στις οποίες βασίζεται η καταπολέμηση του ρατσισμού και του αντισημιτισμού και αποτελεί σοβαρή απειλή κατά της δημόσιας τάξης. Παρόμοιες ενέργειες είναι ασυμβίβαστες με τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα γιατί παραβιάζουν δικαιώματα άλλων. Οι υποστηρικτές τους έχουν αναμφισβήτητα σχέδια που εμπίπτουν στην κατηγορία των στόχων που απαγορεύονται από το Άρθρο 17 της ΕΣΔΑ.»[4]

Υπόθεση Nachtmann κατά Αυστρίας και Υπόθεση Schimanek κατά Αυστρίας

«Ο εθνικοσοσιαλισμός αποτελεί ολοκληρωτική ιδεολογία ασυμβίβαστη με τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι οπαδοί του αναμφισβήτητα επιδιώκουν σκοπούς που εμπίπτουν στο Άρθρο 17. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα πως προκύπτει από το Άρθρο 17 ότι η καταδίκη του προσφεύγοντος ήταν αναγκαία σε μια δημοκρατική κοινωνία με την έννοια της δεύτερης παραγράφου του Άρθρου 10.»

 Υπόθεση Hosnik κατά Αυστρίας

«Οι δημοσιεύσεις του προσφεύγοντος με μεροληπτικό και πολεμικό χαρακτήρα χωρίς καμιά επιστημονική αντικειμενικότητα αρνούνται τη συστηματική εξόντωση Εβραίων σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης με δηλητηριώδη αέρια. Η Επιτροπή έχει παλαιοτέρα αποφανθεί πως θέσεις σαν και αυτές του προσφεύγοντος είναι αντίθετες με μια από τις βασικές αρχές της ΕΣΔΑ, όπως αναφέρεται στο προοίμιό της, δηλαδή τη δικαιοσύνη και ειρήνη, ενώ επίσης εκφράζουν φυλετική και θρησκευτική διάκριση.»

Υπόθεση Udo Walendy κατά Γερμανίας

«Το δημοσίευμα αρνείται ιστορικά γεγονότα για τη μαζική εξόντωση από το ολοκληρωτικό ναζιστικό καθεστώς και επομένως αποτελεί προσβολή για τον εβραϊκό λαό και ταυτόχρονα συνέχιση της παλαιότερης διάκρισης κατά του εβραϊκού λαού.»

Υπόθεση W.P. κατά Πολωνίας

«Το Δικαστήριο θεωρεί πως οι ισχυρισμοί ότι η εβραϊκή μειονότητα καταπίεζε τους Πολωνούς και υπήρχε ανισότητα μεταξύ τους αποτελούν ιδέες που μπορεί να εκληφθούν ως αναβίωση του αντισημιτισμού. Οι ρατσιστικές θέσεις των προσφευγόντων διαφαίνονται επίσης και στον αντισημιτικό τόνο μερικών από τις θέσεις που υπέβαλαν στο ΕΔΔΑ. Το Δικαστήριο είναι λοιπόν ικανοποιημένο ότι τα διαθέσιμα στοιχεία στην παρούσα υπόθεση δικαιολογούν την εφαρμογή του Άρθρου 17.»

Υπόθεση Witzsch κατά Γερμανίας

«Η άρνηση της ευθύνης του Χίτλερ και των ναζί στην εξόντωση των Εβραίων έδειχνε την περιφρονήσει του προσφεύγοντος για τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Το ΕΔΔΑ θεωρεί πως οι απόψεις του προσφεύγοντος παραβιάζουν το γράμμα και τα πνεύμα της ΕΣΔΑ. Για το λόγο αυτό και σε εφαρμογή του Άρθρου 17 της ΕΣΔΑ δεν έχει δικαίωμα να επικαλεσθεί τις πρόνοιες του Άρθρου 10 της ΕΣΔΑ για τις επίδικες θέσεις του. Το γεγονός δε πως διατυπώθηκαν σε προσωπικό γράμμα και όχι μπροστά σε μεγάλο ακροατήριο είναι αδιάφορο».

Υπόθεση Norwood κατά Ηνωμένου Βασιλείου

«Οι λέξεις και εικόνες στην αφίσα αποτελούσαν δημόσια εκφρασθείσα επίθεση κατά όλων των Μουσουλμάνων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παρόμοια γενική σφοδρή επίθεση κατά θρησκευτικής ομάδας, με την οποία συσχετίζεται ολόκληρη η ομάδα με μια σοβαρή τρομοκρατική επίθεση, είναι ασυμβίβαστη με τις αξίες που διακηρύσσει και εγγυάται η ΕΣΔΑ, δηλαδή ανεκτικότητα, κοινωνική ειρήνη και απαγόρευση των διακρίσεων. Η ανάρτηση της αφίσας από τον προσφεύγοντα στο παράθυρό του αποτελούσε πράξη που εμπίπτει στο Άρθρο 17, η οποία για αυτό δεν προστατεύεται από τα Άρθρα 10 ή 14 της ΕΣΔΑ.»  

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΟΗΕ ΓΙΑ ΔΣΑΠΔ ΓΙΑ ΑΡΘΡΑ 19 ΚΑΙ 20

Η άρνηση του Ολοκαυτώματος όπως γίνεται από τον κατηγορούμενο Κωνσταντίνο Πλεύρη δεν έχει καμιά σχέση με υποτιθέμενη επιστημονική έρευνα αλλά στοχεύει αποκλειστικά στην προσβολή της μνήμης των εκατομμυρίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος και την προσβολή της προσωπικότητας των συγγενών και γενικότερα των ομοεθνών τους που επιβίωσαν της μεγαλύτερης και πλήρως οργανωμένης γενοκτονίας στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος θεωρείται και με βάση την υπερνομοθετική νομολογία διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων (βλπ. για παράδειγμα την υπόθεση Robert Faurisson v. France ενώπιον της Human Rights Committee του ΟΗΕ – CCPR/C/58/D/550/1993 (1996)) προτροπή σε αντισημιτική συμπεριφορά, καθώς ο ρατσισμός δεν είναι άποψη αλλά επιθετική συμπεριφορά, η οποία, όποτε αφέθηκε να εκφραστεί δημόσια, οδήγησε σε άμεση και σοβαρή απειλή της δημόσιας τάξης. [5]


[1] Γαλλικό πρωτότυπο: «la Cour souligne que la tolérance et le respect de l’égale dignité de tous les êtres humains constituent le fondement d’une société démocratique et pluraliste. Il en résulte que, en principe, on peut juger nécessaire, dans les sociétés démocratiques, de sanctionner voire de prévenir toutes les formes d’expression qui propagent, incitent à, promeuvent ou justifient la haine fondée sur l’intolérance (y compris l’intolérance religieuse), si l’on veille à ce que les « formalités », « conditions », « restrictions » ou « sanctions » imposées soient proportionnées au but légitime poursuivi… En particulier, en appelant les citoyens à préserver « (…) la hargne, la rancune, la haine qu’ils ont en eux », contre une autre partie de la population, le requérant ne saurait prétendre au bénéfice de la liberté d’expression.»

[2] Επίσημη μετάφραση από ΝΣΚ στην http://www.nsk.gr/edad/ee447.pdf

[3] http://www.search.coe.int/texis/search/redir.html?query=CDDH+GT-DH-DEV+A%282006%29008&pr=Internet_D2&prox=page&rorder=500&rprox=750&rdfreq=500&rwfreq=500&rlead=500&rdepth=250&sufs=1&order=r&mode=&opts=&cq=&sr=&u=http%3A//www.coe.int/t/dghl/standardsetting/media/confantiterrorism/GTDHDEVA%282006%29008_en.pdf%23xml%3Dhttp%3A//www.search.coe.int/texis/search/pdfhi.txt%3Fquery%3DCDDH%2BGT-DH-DEV%2BA%25282006%2529008%26pr%3DInternet_D2%26prox%3Dpage%26rorder%3D500%26rprox%3D750%26rdfreq%3D500%26rwfreq%3D500%26rlead%3D500%26rdepth%3D250%26sufs%3D1%26order%3Dr%26mode%3D%26opts%3D%26cq%3D%26sr%3D%26id%3D491cbd84c

[4] Αγγλικό πρωτότυπο: «The Court has held, among other things, that there is no doubt that, like any other remark directed against the Convention’s underlying values, the justification of a pro-Nazi policy could not be allowed to enjoy the protection afforded under Article 10” and that there is “a category [of] clearly established historical facts – such as the Holocaust – whose negation or revision would be removed from the protection of Article 10 by Article 17” (see Lehideux and Isorni, cited above, §§ 47 and 53)… The denial or rewriting of this type of historical fact undermines the values on which the fight against racism and anti-Semitism are based and constitutes a serious threat to public order. Such acts are incompatible with democracy and human rights because they infringe the rights of others. Its proponents indisputably have designs that fall into the category of aims prohibited by Article 17 of the Convention.»

[5] «The former Minister of Justice, Mr. Arpaillange, had aptly summarized the position of the then Government by stating that it was impossible not to devote oneself fully to the fight against racism, adding that racism did not constitute an opinion but an aggression, and that every time racism was allowed to express itself publicly, the public order was immediately and severely threatened. It was exactly because Mr. Faurisson expressed his anti-semitism through the publication of his revisionist theses in journals and magazines and thereby tarnished the memory of the victims of Nazism, that he was convicted in application of the Law of 13 July 1990. (…) Τhe author’s guilt was based on his following two statements: “… I have excellent reasons not to believe in the policy of extermination of Jews or in the magic gas chambers … I wish to see that 100 per cent of the French citizens realize that the myth of the gas chambers is a dishonest fabrication”. His conviction therefore did not encroach upon his right to hold and express an opinion in general, rather the court convicted Mr. Faurisson for having violated the rights and reputation of others. For these reasons the Committee is satisfied that the Gayssot Act, as read, interpreted and applied to the author’s case by the French courts, is in compliance with the provisions of the Covenant. To assess whether the restrictions placed on the author’s freedom of expression by his criminal conviction were applied for the purposes provided for by the Covenant, the Committee begins by noting, as it did in its General Comment 10 that the rights for the protection of which restrictions on the freedom of expression are permitted by article 19, paragraph 3, may relate to the interests of other persons or to those of the community as a whole. Since the statements made by the author, read in their full context, were of a nature as to raise or strengthen anti-semitic feelings, the restriction served the respect of the Jewish community to live free from fear of an atmosphere of anti-semitism. The Committee therefore concludes that the restriction of the author’s freedom of expression was permissible under article 19, paragraph 3 (a), of the Covenant. Lastly the Committee needs to consider whether the restriction of the author’s freedom of expression was necessary. The Committee noted the State party’s argument contending that the introduction of the Gayssot Act was intended to serve the struggle against racism and anti-semitism. It also noted the statement of a member of the French Government, the then Minister of Justice, which characterized the denial of the existence of the Holocaust as the principal vehicle for anti-semitism. In the absence in the material before it of any argument undermining the validity of the State party’s position as to the necessity of the restriction, the Committee is satisfied that the restriction of Mr. Faurisson’s freedom of expression was necessary within the meaning of article 19, paragraph 3, of the Covenant. The Human Rights Committee, acting under article 5, paragraph 4, of the Optional Protocol to the International Covenant on Civil and Political Rights, is of the view that the facts as found by the Committee do not reveal a violation by France of article 19, paragraph 3, of the Covenant.»