Σώτη Τριανταφύλλου: “οπαδός ανοιχτής κοινωνίας” ή συγγραφέας “ρατσιστικού και μισαλλόδοξου κειμένου” και “κατά του πολυπολιτισμού”;

Σώτη Τριανταφύλλου: “οπαδός ανοιχτής κοινωνίας” ή συγγραφέας “ρατσιστικού και μισαλλόδοξου κειμένου” που “έχει μιλήσει κατά του Ισλάμ και του πολυπολιτιστικού μοντέλου [και] έγραψε άρθρο με επίθεση κατά του Ισλάμ;”

 

Νίκος Δήμου (22/9/2019): “Κι όμως η Σώτη δεν είναι «δεξιά». Ανήκει στους πραγματικούς φιλελεύθερους, τους οπαδούς της ανοιχτής κοινωνίας και του κοσμικού κράτους. Ένα είδος ανθρώπου που σπανίζει στη χώρα μας.”

 

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (9/5/2017): “Χωρίς αμφιβολία το επίδικο κείμενο [της Σώτης Τριανταφύλλου] είναι ρατσιστικό και μισαλλόδοξο. Περιλαμβάνει σοβαρές ανακρίβειες, παραποιεί την αλήθεια και προσβάλλει βάναυσα τη λογική. Αποτελεί τυπικό και προβλέψιμο δείγμα λόγου που στρέφεται συλλήβδην κατά μίας ομάδας προσώπων, την οποία και θεωρεί -εντελώς αυθαίρετα και σχεδόν μεταφυσικά- απόλυτα ομοιογενή. Κυρίως δε αποδίδει σε αυτήν κάποιο εγγενές «κακό», από το οποίο η ομάδα και τα πρόσωπα που την αποτελούν αδυνατούν να ξεφύγουν, ακριβώς επειδή αυτό έχει αναχθεί σε συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς τους.”

 

Alexandros Sakellariou (2016): Islamophobia in Greece: National Report 2015: “Mainstream newspapers host views of columnists who reproduce Islamophobic discourse. After the November attack in Paris a well-known author who has spoken against Islam and the multicultural model before, wrote a brief article in the newspaper Athens Voice attacking Islam. In this article she argued that Islam is not a religion like every other, that its nature is warlike and envious and that it is a political programme and an ideology of barbarisation. Furthermore, she argued that moderate Muslims are very rare if any and she added that she agrees with a saying of Marco Polo, that a fanatic Muslim is the one who cuts your head, while a moderate one holds your head for it to be cut. In her view, Islam is monolithic and has remained the same since the Middle Ages and the West should react against this threat. She expressed similar views in her interview in a mainstream newspaper, Kathimerini, about two weeks later, supporting the argument that violence is an endogenous problem of Islam and that it is Muslims’ fault that they were unable to be incorporated in Western societies.” 

25/4/2019: Facebook blocks sharing from Golden Dawn websites – Facebook μπλοκάρει κοινοποιήσεις από ιστολόγια Χρυσής Αυγής

RACIST CRIMES WATCH - Παρατηρητηριο Ρατσιστικων Εγκληματων

golden dawn block by Facebook 25-4-2019

Since 25 April 2019, Facebook blocks sharing from the official websites of the Greek neo-Nazi party Golden Dawn because they “violate community standards.”

Από τις 25 Απριλίου 2019, το Facebook μπλοκάρει κοινοποιήσεις από τα επίσημα ιστολόγια της Χρυσής Αυγής γιατί “παραβιάζουν τους όρους της κοινότητας.”

View original post

Δικαίωση ΕΠΣΕ: κυβερνητική δέσμευση για επαναφορά αντιρατσιστικών διατάξεων σε Ποινικό Κώδικα

Δική του πρόταση με αλλαγές για τους Κώδικες ετοιμάζει το Υπουργείο Δικαιοσύνης

Σχόλιο του ΕΠΣΕ για την ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Η κυβέρνηση σήμερα “αδειάζει” τους “καταξιωμένους εκπροσώπους του νομικού κόσμου (δικαστές, καθηγητές νομικής, δικηγόροι)” που αγνοούσαν εν μέρει την ισχύουσα νομοθεσία ώστε να καταστεί αναγκαία “η εισαγωγή στο σχέδιο κρίσιμων αντιρατσιστικών διατάξεων που είχε εισηγηθεί και ψηφίσει η Κυβέρνηση” (φωτογραφίζεται σχεδόν ρητά τουλάχιστον το 81Α ΠΚ για τα ρατσιστικά εγκλήματα που απουσιάζει εντελώς από την πρόταση της επιτροπής “καταξιωμένων κτλ” ακόμα και από τα υπό κατάργηση άρθρα ενώ υπάρχει το καταργημένο προηγούμενο 79.3 ΠΚ για ρατσιστικό κίνητρο, ενώ επίσης φωτογραφίζεται πιθανώς και η κατάργηση του 361Β που τουλάχιστον αναφέρεται και αφορά τη ρατσιστική διάθεση αγαθών). Το ΕΠΣΕ από την αρχή (7 Μαρτίου 2019) τα επισήμανε και μέχρι σήμερα κανένας άλλος δεν τα έχει επισημάνει στη διαβούλευση ή με άλλη δημόσια μορφή:

 

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης έχει ως εξής:

«Τα σχέδια νέου Ποινικού Κώδικα και νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που έχουν τεθεί σε δημόσια διαβούλευση συνιστούν τις προτάσεις των ειδικών Νομοπαρασκευαστικών Επιτροπών, που συγκροτήθηκαν δυνάμει του άρθρου 76 παρ. 6 του Συντάγματος, προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η διαδικασία που ακολουθείται είναι αυτή της «διαδικασίας των κωδίκων» και αποσκοπεί στο να εξασφαλιστεί η συνοχή και η συστηματικότητα των προβλέψεών τους. Στην περίπτωση αυτή το σχέδιο κάθε νομοθετήματος ψηφίζεται στο σύνολό του, όπως διαμορφώνεται από τις εργασίες των ειδικών Επιτροπών, στις οποίες συμμετέχουν καταξιωμένοι εκπρόσωποι του νομικού κόσμου (δικαστές, καθηγητές νομικής, δικηγόροι). Στη διαδικασία της διαβούλευσης που έχει ξεκινήσει τα σχέδια των Επιτροπών λειτουργούν ως βάση συζήτησης, αλλά όχι ως τελικά κείμενα προς ψήφιση από το Υπουργείο, αφού αμέσως μετά τη διαβούλευση, οι επιτροπές θα συγκληθούν εκ νέου για να αξιοποιήσουν τα πορίσματα της διαβούλευσης.

Τα παραπάνω σημαίνουν ότι η διαβούλευση είναι μια ουσιαστική διαδικασία συζήτησης για τις τυχόν αναγκαίες αλλαγές επί των σχεδίων, η οποία τηρείται και αφορά ακόμη και τις προτάσεις του ίδιου του Υπουργείου προς τις ειδικές επιτροπές.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ήδη έχει καταγράψει τα πρώτα ζητήματα που αναδείχθηκαν από τη διαβούλευση και ετοιμάζει την πρότασή του προς τις ειδικές Νομοπαρασκευαστικές Επιτροπές, η οποία αυτονόητα κινείται στην κατεύθυνση πάγιων πολιτικών που το ίδιο έχει αναπτύξει ήδη από το 2015 και μετά.

Ειδικότερα, σε αυτή θα περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η αντιμετώπιση του ζητήματος της αύξησης του απειλούμενου πλαισίου ποινής για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, το ζήτημα της ευρύτερης οριοθέτησης της έννοιας της απειλής στο έγκλημα του βιασμού σε σχέση με την προτεινόμενη από τις Επιτροπές, η ανάγκη επανεξέτασης του καθορισμού ορισμένων εγκλημάτων ως πλημμελημάτων και η εισαγωγή στο σχέδιο κρίσιμων αντιρατσιστικών διατάξεων που είχε εισηγηθεί και ψηφίσει η Κυβέρνηση.

Άλλωστε, με πρωτοβουλία του Υπουργού Δικαιοσύνης κ. Μιχάλη Καλογήρου προγραμματίζεται συνάντηση με τους Τομεάρχες Δικαιοσύνης των κομμάτων της αντιπολίτευσης, πλην της Χρυσής Αυγής, για την Τρίτη 19/03/2019. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί με την παρουσία των Προέδρων των Ειδικών Νομοπαρασκευαστικών Επιτροπών για τα σχέδια Νέου Ποινικού Κώδικα και Νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Προσπάθειες να συσχετιστεί η επιστημονική και τεκμηριωμένη εργασία των Νομοπαρασκευαστικών Επιτροπών με ζητήματα της τρέχουσας πολιτικής συγκυρίας και αντιπαράθεσης είναι αυτονοήτως θλιβερές. Η επιστημονική αρτιότητα και η ηθική ποιότητα των συμμετεχόντων στις Επιτροπές αποτελεί εξάλλου την ύψιστη δυνατή εγγύηση σχετικά».

Σχέδιο ποινικού κώδικα: Καταργούν ρατσιστικά εγκλήματα & περιφρονούν συστάσεις ΟΗΕ-Συμβουλίου Ευρώπης για βασανιστήρια – βιασμό – σεξουαλικά εγκλήματα

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) υπέβαλε τα ακόλουθα σχόλια στη διαβούλευση για το νέο Ποινικό Κώδικα:

1ο σχόλιο από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι: [και εδώ]

Με το σχέδιο αυτό ουσιαστικά καταργούνται τα εγκλήματα με ρατσιστικά χαρακτηριστικά. Καταργούνται συγκεκριμένα τα σχετικά άρθρα 81Α και 361Β.

Επαναφέρεται βέβαια το παλαιό άρθρο 79.3 με την παραπλήσια μορφή του άρθρου 79.5:

“5. Στοιχεία που λειτουργούν σε βάρος του υπαιτίου θεωρούνται ιδίως: (…) στ) το ότι τέλεσε έγκλημα κατά παθόντος, η επιλογή του οποίου έγινε λόγω των χαρακτηριστικών φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκείας, αναπηρίας, γενετήσιου προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου.”

Κατ’ αρχή στο παλαιό άρθρο 79.3 προβλεπόταν:

«Η τέλεση της πράξης από μίσος προκαλούμενο λόγω της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών, της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής ή του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου του παθόντος συνιστά επιβαρυντική περίσταση και η ποινή δεν αναστέλλεται.»

Σε σχέση με την εδώ πρόταση, το παλαιό 79.3 ήταν πιο επιβαρυντικό αφού προέβλεπε μη αναστολή της ποινής, κάτι που δεν προβλέπεται στο σχέδιο νόμου.

Κατά δεύτερο και κυριότερο, τα φερόμενα ρατσιστικά εγκλήματα σήμερα εισάγονται στο ακροατήριο με το άρθρο 81Α που ορίζει ρητά το ρατσιστικό έγκλημα. Αυτό επιτρέπει να διερευνηθεί το φερόμενο ρατσιστικό έγκλημα κατά την προανάκριση/προκαταρκτική εξέταση. Επίσης επιτρέπει στα θύματα που επιλέγουν να παρασταθούν ως πολιτικώς ενάγοντες να εξετάζουν το ρατσιστικό κίνητρο κατά την εξέταση των μαρτύρων και να αγορεύουν οι δικηγόροι τους επ’ αυτού. Τέλος, οι προβλεπόμενες ποινές σε σχετικές καταδίκες είναι ρητά αυξημένες με το 81Α και πάνω από το ανώτερο όριο που προβλέπουν τα αντίστοιχα με τα εγκλήματα άρθρα.

Αντίθετα, το άρθρο 79.5 αφορά την επιμέτρηση της ποινής. Άρα δεν διερευνάται το ρατσιστικό κίνητρο κατά την προανάκριση/προκαταρκτική εξέταση, αν υπάρξει ποινική δίωξη το έγκλημα δεν εισάγεται στο ακροατήριο ως ρατσιστικό, και άρα τα θύματα που επιλέγουν να παρασταθούν ως πολιτικώς ενάγοντες δεν μπορούν να εξετάζουν το ρατσιστικό κίνητρο κατά την εξέταση των μαρτύρων ούτε να αγορεύουν οι δικηγόροι τους επ’ αυτού. Εναπόκειται στο τέλος της δίκης, αν υπάρξει καταδίκη, εισαγγελέας και δικαστές να λάβουν υπόψη το 79.5 κατά την επιμέτρηση της ποινής η οποία όμως δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από την ανώτατη προβλεπόμενη.

Τέλος, με την κατάργηση του 361Β παύει να είναι έγκλημα η προμήθεια αγαθών ή η προσφορά υπηρεσιών ή η αναγγελία με δημόσια πρόσκληση παροχής ή προμήθειας αυτών αποκλείοντας από καταφρόνηση πρόσωπα λόγω των χαρακτηριστικών φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκείας, αναπηρίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου. Η Χρυσή Αυγή θα μπορεί πια ανενόχλητα να ξαναρχίσει τη σχετική μισαλλόδοξη δράση της…

Τα άρθρα 81Α και 361Β νομοθετήθηκαν το 2015 από την ίδια κυβέρνηση που σήμερα προτείνει να τα καταργήσει χωρίς καμιάν εξήγηση. Επίσης, δεν υπάρχει πρόβλεψη να συνεχίσουν να ισχύουν τα άρθρα αυτά για αδικήματα που θα έχουν τελεστεί πριν την ισχύ του νέου ποινικού δικαίου και εμπίπτουν στα άρθρα αυτά με αποτέλεσμα να παύσει η ποινική δίωξή τους.

Η πρόταση είναι απλή: διατηρείστε τα άρθρα 81Α και 361Β ΠΚ ως έχουν.


2ο σχόλιο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι:

Η Ελλάδα έχει κληθεί κατ’ επανάληψη από ΟΗΕ και Συμβούλιο της Ευρώπης να εναρμονίσει τον ορισμό των βασανιστηρίων με τον διεθνώς καθιερωμένο που περιλαμβάνεται στη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων του ΟΗΕ:

“”Βασανιστήρια” σημαίνει κάθε πράξη με την οποία, σωματικός ή ψυχικός πόνος ή έντονη οδύνη επιβάλλονται με πρόθεση σ’ ένα πρόσωπο, με σκοπό ιδίως να αποκτηθούν απ’ αυτό ή από τρίτο πρόσωπο πληροφορίες ή ομολογίες, να τιμωρηθεί για μια πράξη που αυτό ή τρίτο πρόσωπο έχει διαπράξει ή είναι ύποπτο ότι την έχει διαπράξει, να εκφοβηθεί ή εξαναγκασθεί αυτός ή τρίτο πρόσωπο, ή για κάθε άλλο λόγο που βασίζεται σε διάκριση οποιασδήποτε μορφής, εφ’ όσον ένας τέτοιας πόνος ή οδύνη επιβάλλονται από δημόσιο λειτουργό ή κάθε πρόσωπο που ενεργεί με επίσημη ιδιότητα ή με την υποκίνηση ή τη συναίνεση ή την ανοχή του. Δεν περιλαμβάνονται ο πόνος ή η οδύνη που προέρχονται μόνον από πράξεις συμφυείς ή παρεμπίπτουσες προς νόμιμες κυρώσεις.”

Το 239Α.5 που προτείνεται δεν είναι σύμφωνο με το διεθνής ορισμό, άρα πρέπει να αντικατασταθεί με αυτόν.


3ο σχόλιο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι: 

Υπενθυμίζεται επίσης πως στη διαδικασία της εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΔΑ για υποθέσεις βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης, η Επιτροπή Υπουργών (ΕΥ) του Συμβουλίου της Ευρώπης έχει θέση από το Δεκέμβριο 2018 θέμα αναστολής ή επιμήκυνσης της παραγραφής των εγκλημάτων αυτών (μετάφραση του ΕΠΣΕ που είχε κάνει σχετική παρέμβαση στην ΕΥ):

“[Οι Αναπληρωτές Υπουργών] κάλεσαν τις αρχές να υποβάλουν έως την 1η Σεπτεμβρίου 2019 λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα θέματα:

α) την αναστολή της παραγραφής για αξιόποινες πράξεις που σχετίζονται με παραβάσεις παρόμοιες με εκείνες στις υπό κρίση υποθέσεις· (…)

δ) τον αντίκτυπο της νέας ενισχυμένης νομοθετικής προστασίας κατά του ρατσιστικού εγκλήματος και τα ενδεχόμενα νέα μέτρα που προβλέπονται για τη διασφάλιση της διερεύνησης πιθανών ρατσιστικών κινήτρων όταν παρουσιάζεται κακομεταχείριση στο πλαίσιο της επιβολής του νόμου·

ε) το κατά πόσον οι αποφάσεις για την περάτωση ποινικών ανακρίσεων λόγω παραγραφής μπορούν να υποβληθούν σε δικαστική ή άλλη ανεξάρτητη επανεξέταση·

στ) τα μέτρα που ελήφθησαν ή σχεδιάστηκαν στο πλαίσιο της τρέχουσας αναθεώρησης του Ποινικού Κώδικα, προκειμένου να ευθυγραμμιστεί πλήρως η διεξαγωγή των ποινικών ανακρίσεων σε περιπτώσεις κακομεταχείρισης και οι σχετικές κυρώσεις με τις απαιτήσεις της νομολογίας του Δικαστηρίου, ιδίως όσον αφορά τον ορισμό των βασανιστηρίων και τις δυνατότητες μετατροπής ποινών φυλάκισης που επιβάλλονται για βασανιστήρια και άλλες μορφές κακομεταχείρισης σε ποινές μη στερητικές της ελευθερίας.”

Το προτεινόμενο άρθρο 239Α και η κατάργηση του άρθρου 81Α δεν ανταποκρίνονται στις συστάσεις αυτές. Πρέπει να προβλεφθεί να μην υπάρχει δυνατότητα μετατροπής της ποινής σε χρηματική μη στερητική της ελευθερίας ποινή καθώς και να μην υπάρχει δυνατότητα αναγνώρισης ελαφρυντικών που επιτρέπουν τη μετατροπή της στερητικής της ελευθερίας ποινής κάθειρξης σε μη στερητική της ελευθερίας ποινή φυλάκισης.


4ο σχόλιο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι: 

“Η Επιτροπή [του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων] εκφράζει την ανησυχία της για το γεγονός ότι ο υφιστάμενος Ποινικός Κώδικας του κράτους μέλους δεν περιλαμβάνει ρητά στις αξιόποινες μορφές βασανιστηρίων το βιασμό και τις άλλες μορφές σεξουαλικής βίας (άρθρα 2, 12 και 16 [της Σύμβασης]).

Το κράτος μέλος πρέπει να λάβει άμεσα και αποτελεσματικά μέτρα προστασίας για την πρόληψη και καταπολέμηση όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, ιδίως δε της ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας, περιλαμβανομένης και της διερεύνησης και τιμωρίας των αδικημάτων αυτών. Στα μέτρα αυτά πρέπει να περιλαμβάνεται η τροποποίηση του άρθρου 137Α του Ποινικού Κώδικα του κράτους μέλους έτσι ώστε να περιλαμβάνεται ρητά ο βιασμός και οι άλλες μορφές σεξουαλικής βίας στις μορφές βασανιστηρίων και όχι στις «σοβαρές προσβολές της γενετήσιας αξιοπρέπειας».”

Άρα τα περισσότερα από τα άρθρα εδώ [για τα βασανιστήρια] δεν είναι σύμφωνα με τη σύσταση του ΟΗΕ με την οποία η Ελλάδα ισχυρίστηκε σε πρόσφατη έκθεσή της πως θα συμμορφωθεί μέσα από το νέο Ποινικό Κώδικα αφού το ζήτησε από τους συντάκτες του.

Κατά συνέπεια πρέπει να υπάρξει ριζική αναμόρφωση ώστε να συμμορφωθεί η Ελλάδα με τη σύσταση της Επιτροπής του ΟΗΕ η οποία μάλιστα θα εξετάσει πάλι τη συμμόρφωση αυτή τον Ιούλιο – Αύγουστο 2019.


ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ 13/4/2019:
5ο σχόλιο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι: 

Στην παρούσα συγκυρία πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη και η αδήριτη ανάγκη περαιτέρω τροποποίησης του Αρ. 81Α ΠΚ προκειμένου αυτό να καταστεί αποτελεσματικότερο στην καταπολέμηση του ρατσιστικού εγκλήματος, καθώς και να εναρμονιστεί με τις σχετικές πρόνοιες του διεθνούς δικαίου και ιδιαίτερα την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). Πιο συγκεκριμένα, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί ότι η επιλογή του παθόντος μπορεί να έχει γίνει εν μέρει λόγω των προστατευόμενων χαρακτηριστικών, προκειμένου το άρθρο να μπορεί να τύχει εφαρμογής και σε περιπτώσεις πολλαπλών κινήτρων / μεικτού κινήτρου (βλ ΕΔΔΑ, Balasz κατά Ουγγαρίας, αρ. προσφυγής 15529/12, 20 Οκτωβρίου 2015). Η τροποποίηση αυτή είναι σημαντική και προκειμένου να εναρμονιστεί η εισαγγελική και δικαστική πρακτική στην αντιμετώπιση του ρατσιστικού εγκλήματος με την πρακτική της ΕΛ.ΑΣ η οποία ήδη με την 7100/4/3 από Μάιο 2006 εγκύκλιό της παρατηρούσε ότι το ρατσιστικό κίνητρο μπορούσε να είναι είτε αυτοτελές είτε «επιμέρους κίνητρο σε περίπτωση ύπαρξης πολλαπλών κινήτρων». Αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. έχουν αναφέρει ότι αν και σε δικογραφίες που υποβάλλουν στον εισαγγελέα τονίζουν την πιθανή συνδρομή ρατσιστικού κινήτρου ως επιμέρους κινήτρου, αυτό συνήθως παραβλέπεται εκτός αν προκύπτει από τη δικογραφία ότι η παράνομη πράξη είχε αποκλειστικά ρατσιστικό κίνητρο. Πράγματι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, το δικαστήριο πρέπει να πειστεί ότι το ρατσιστικό ήταν και το αποκλειστικό κίνητρο που εξώθησε τον δράστη (βλ. Απόφαση 3054/2015, Γ’ Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών: « […] οι κατηγορούμενοι και λοιποί συναυτουργοί τους επέδειξαν σε βάρος των δύο μεσηλίκων γυναικών, τις οποίες δε γνώριζαν καν, ιδιαίτερη σκληρότητα, βιαιότητα και αναλγησία, παντελή έλλειψη συναισθημάτων, ηθικού ή ψυχικού φραγμού, υποκινούμενοι αποκλειστικά και μόνο από ρατσιστικό κίνητρο», πρόσθετη έμφαση). Επίσης, κρίνεται σημαντικό να τροποποιηθεί το Αρ. 81Α ΠΚ προκειμένου να τυγχάνει εφαρμογής και σε περιπτώσεις όπου κατά τη διερεύνηση ενός φερόμενου ως ρατσιστικού εγκλήματος προκύπτει ότι το θύμα είτε δεν έχει ένα από τα προστατευόμενα χαρακτηριστικά είτε απλά σχετίζεται με ένα άτομο που τα έχει (βλ. σχετικά ΕΔΔΑ, Škorjanec κατά Κροατίας, αρ. προσφυγής 25536/14, 28 Μαρτίου 2017). Πρόκειται ουσιαστικά για εφαρμογή των περιπτώσεων διάκρισης λόγω νομιζόμενων χαρακτηριστικών και λόγω σχέσης, έννοιες που εισήγαγε στην ελληνική έννομη τάξη ο Ν. 4443/2016 οι οποίες μπορούν να μεταφερθούν αυτούσιες στο αρ. 81Α ΠΚ.

 


Επικαιροποίηση 08/04/2019:

cb6973c5bb7489327722bdc093909d7a_400x400

ΑΣΚΗΘΗΚΕ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

Ένα σχεδόν χρόνο μετά τη ρατσιστική επίθεση τύπου πογκρόμ που έλαβε χώρα την 22 Απριλίου 2018 εις βάρος 200 και πλέον προσφύγων που είχαν συγκεντρωθεί στην Πλατεία Σαπφούς, η εισαγγελία Μυτιλήνης προχώρησε στην ποινική δίωξη των δραστών, μεταξύ άλλων και με το άρθρο 81Α του Ποινικού Κώδικα που τιμωρεί εγκλήματα με ρατσιστικά χαρακτηριστικά.

Η HIAS Ελλάδος, η οποία έχει αναλάβει την εκπροσώπηση των θυμάτων της επίθεσης που έχουν δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής, χαιρετίζει την συμπερίληψη του ρατσιστικού κινήτρου στη δίωξη. Ταυτόχρονα όμως προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία το σχέδιο του νέου ποινικού κώδικα [1], το οποίο τέθηκε στη δημόσια διαβούλευση στις 6/03/2019 και σημαντικά εξασθενίζει την ισχύουσα νομοθεσία σχετικά με την τιμωρία εγκλημάτων με ρατσιστικά χαρακτηριστικά. Το ανωτέρω σχέδιο αλλαγής του ΠΚ είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, καθώς, σε περίπτωση νομοθέτησής του, ρατσιστικά εγκλήματα σαν και αυτό της Πλατείας Σαπφούς δεν θα είναι καταρχήν δυνατό να διωχθούν ως τέτοια. Επιπλέον, οι προτεινόμενες αλλαγές θα επηρεάσουν την έκβαση και άλλων υποθέσεων που εκκρεμούν στη δικαιοσύνη.

Οι παραπάνω ανησυχίες επιδεινώνονται ακόμα περισσότερο, υπό το φως των ρατσιστικών επιθέσεων που σημειώθηκαν την τελευταία περίοδο σε διάφορες περιοχές της Ελληνικής επικράτειας (Βίλια [2], Κόνιτσα [3], Αθήνα [4]). Αυτά τα περιστατικά αποδεικνύουν, για άλλη μια φορά, ότι ρατσιστικά εγκλήματα συνεχίζουν να διαπράττονται στην Ελλάδα και χρήζουν ιδιαίτερα αποφασιστικής αντιμετώπισης. Οι προτεινόμενες στο σχέδιο για το νέο Ποινικό Κώδικα αλλαγές καθώς και οι αλλεπάλληλες νομοθετικές παλινωδίες στο εν λόγω θέμα, δύναται να καταστήσουν αδύνατη τη δίωξη των παραπάνω επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης στην πλατεία Σαπφούς, ως ρατσιστικών. Το τελευταίο όχι μόνο θα θίξει τα θύματα των εν λόγω επιθέσεων, αλλά θα λειτουργήσει και ενάντια στην αναλογική απόδοση της δικαιοσύνης.

Συνεπώς, οι προτεινόμενες στο σχέδιο για το νέο ΠΚ αλλαγές, δυνάμενες να θέσουν εκποδών την ασκηθείσα ποινική δίωξη για την υπόθεση της Πλατείας Σαπφούς, δεν μπορεί παρά να αποτελέσουν οπισθοδρόμηση στην αντιμετώπιση εγκλημάτων μίσους στην Ελλάδα και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νομοθετηθούν.

[1] http://www.opengov.gr/ministryofjustice/?p=9834
[2] https://www.efsyn.gr/…/187373_xenofobiki-ypodohi-se-eyaloto…
[3] https://www.efsyn.gr/…/187807_ratsistiki-epithesi-se-prosfy…
[4] https://www.efsyn.gr/node/188204


 

Επικαιροποίηση 08/04/2019:

rvrn.jpg

Παρατηρήσεις επί του Σχεδίου του νέου Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας

«Η βελτίωση της αντιμετώπισης του ρατσιστικού εγκλήματος από τις αρχές στην πράξη βάσει του άρθρου 81Α ΠΚ συνηγορούν υπέρ της διατήρησής του και κατά της κατάργησής του»

Αθήνα, 8.4.2019 – Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας (Δίκτυο) έλαβε γνώση των σχεδίων του νέου Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και επεξεργάστηκε τις διατάξεις οι οποίες επιφέρουν τροποποιήσεις στο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το ρατσιστικό έγκλημα. Το Δίκτυο στάθηκε αρωγός κάθε προσπάθειας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην κατεύθυνση της βελτίωσης της αντιμετώπισης του ρατσιστικού εγκλήματος στην Ελλάδα. Η βελτίωση της αντιμετώπισης του ρατσιστικού εγκλήματος από τις αρχές στην πράξη βάσει του άρθρου 81Α ΠΚ συνηγορούν υπέρ της διατήρησής του προκειμένου να εδραιωθούν οι καλές πρακτικές και η κατανόηση του ρατσιστικού εγκλήματος από τις αρχές.

Το Δίκτυο υποστηρίζει ότι το ισχύον πλαίσιο καταπολέμησης του ρατσιστικού εγκλήματος πρέπει να διατηρηθεί για τους ακόλουθους λόγους:

  1. Το άρθρο 79 παρ. 5 ΠΚ: μια δοκιμασμένη και μη αποτελεσματική λύση

Η συμπερίληψη του ρατσιστικού κινήτρου στη διάταξη σχετικά με τη δικαστική επιμέτρηση της ποινής αποτέλεσε την επιλογή του νομοθέτη για την περίοδο από το 2008 έως και το 2014.  Κατά την περίοδο ισχύος του παλαιού άρθρου 79 παρ. 3 ΠΚ, το Δίκτυο διαπίστωσε ότι στην πράξη το ρατσιστικό κίνητρο δεν λαμβανόταν υπόψη στο αρχικό στάδιο διερεύνησης και δίωξης του αδικήματος από τις διωκτικές και εισαγγελικές αρχές, καθώς θεωρείτο ότι αφορούσε αποκλειστικά το στάδιο μετά την τυχόν κατάγνωση της ενοχής. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής ήταν η πολιτική αγωγή να στερείται σε αρκετές περιπτώσεις του δικαιώματος να θέσει ερωτήματα σχετικά με το ρατσιστικό κίνητρο, καθώς  η υπεράσπιση πρόβαλλε το επιχείρημα ότι το εν λόγω ζήτημα αφορούσε αποκλειστικά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής. Επιπλέον, το Δίκτυο διαπίστωσε στην πράξη ότι ο χαρακτηρισμός της πράξης κατά την άσκηση της ποινικής δίωξης δεν περιλάμβανε πάντα το άρθρο 79 παρ. 3 ΠΚ, καθώς υπήρχε διχογνωμία μεταξύ των εισαγγελέων ως προς την ορθότητα της συμπερίληψής του στο στάδιο αυτό.

  1. Η υποβάθμιση του ρατσιστικού κινήτρου σε στοιχείο που δύναται να λειτουργήσει σε βάρος του υπαιτίου

Το Δίκτυο θεωρεί ότι η εν λόγω τροποποίηση, η οποία καταργεί την αυτοτελή μορφή του ρατσιστικού εγκλήματος, συνιστά οπισθοδρόμηση και «υποβαθμίζει» το ρατσιστικό έγκλημα σε επίπεδο ουσιαστικό και όχι μόνο συμβολικό. Η υποβάθμιση αυτή δύναται να επαναφέρει τα προσχώματα της προηγούμενης περιόδου, για τα οποία η Ελλάδα έχει ήδη καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το Δίκτυο υποστηρίζει ότι η ισχύουσα διάταξη του άρθρο 81Α ΠΚ συνιστά μια σαφέστερη και ασφαλέστερη διάταξη για την αντιμετώπιση του εγκλήματος με ρατσιστικά χαρακτηριστικά. Το προτεινόμενο άρθρο 79 παρ. 5 αφήνει το περιθώριο να θεωρηθεί το ρατσιστικό κίνητρο ίσης σοβαρότητας και επομένως εναλλακτικής εφαρμογής με τα υπόλοιπα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 5 και δεν ενισχύει την ασφάλεια δικαίου, ούτε ως προς τα δικαιώματα των θυμάτων ρατσιστικής βίας, ούτε ως προς τα δικαιώματα των κατηγορουμένων.

  1. Εκκρεμείς δίκες ρατσιστικών εγκλημάτων

Το Δίκτυο καλεί την Πολιτεία να μη προχωρήσει στην κατάργηση του άρθρου 81Α ΠΚ για το επιπρόσθετο λόγο ότι αυτό θα επιτείνει το κλίμα ανασφάλειας στις εκκρεμείς δίκες. Τα θύματα των ρατσιστικών εγκλημάτων αναμένουν την αναγνώριση του ρατσιστικού χαρακτήρα της βίας που υπέστησαν και την απονομή της δικαιοσύνης. Επιπλέον, η ελληνική κοινωνία αναμένει την αναλογική και δίκαιη τιμωρία των δραστών ρατσιστικών εγκλημάτων, τα οποία διέρρηξαν την κοινωνική συνοχή και την εμπιστοσύνη στις αρχές κατά την κρίσιμη περίοδο έξαρσης της ρατσιστικής βίας, δηλαδή έως και το 2013.

  1. Μετατροπή της ποινής φυλάκισης και αποκαταστατική δικαιοσύνη

Παρόλο που η μετατροπή της στερητικής της ελευθερίας  ποινής σε κοινωφελή εργασία υπό τις γενικές προϋποθέσεις τις οποίες ορίζει το προτεινόμενο άρθρου 104 Α συνιστά μια καλή εν γένει πρωτοβουλία, το  Δίκτυο υπογραμμίζει ότι το ρατσιστικό έγκλημα ενέχει κάποιες ιδιαιτερότητες, ιδίως όταν τελείται από μέλη εξτρεμιστικών ομάδων. Το δικαστήριο οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες αυτές προκειμένου να καταλήξει εάν η μετατροπή της φυλάκισης σε κοινωφελή εργασία είναι κατάλληλη επί της αρχής και υπό ποιες προϋποθέσεις, δεδομένου ότι μέλη εξτρεμιστικών ρατσιστικών οργανώσεων δύνανται να παρέχουν κοινωφελή εργασία αποκλειστικά «υπέρ Ελλήνων» καταστρατηγώντας κατά αυτό τον τρόπο τον σκοπό της κοινωφελούς εργασίας εντός του Ποινικού Κώδικα.

  1. Η κατάργηση του άρθρου 361Β ΠΚ

Η κατάργηση της διάταξης από το σχέδιο του νέου Ποινικού Κώδικα, ιδίως ενόψει των εκλογικών διαδικασιών του έτους 2019, δημιουργεί ανησυχία στο Δίκτυο. Η κατάργηση του άρθρου 361Β ΠΚ δύναται να αποστείλει το μήνυμα ότι η διοργάνωση πρακτικών με καταφανώς ρατσιστικά χαρακτηριστικά, όπως η διανομή τροφίμων «μόνο για Έλληνες», είναι κοινωνικά αποδεκτή και συμβατή, ως ποινικά μη κολάσιμη, με τις αρχές μιας δημοκρατικής κοινωνίας.

  1. Άρθρο 187 – Εγκληματική οργάνωση

Το Δίκτυο εκφράζει την ανησυχία του για τον αντίκτυπο που δύναται να έχει η προτεινόμενη διάταξη στην έκβαση των εκκρεμών δικών, καθώς και για το μήνυμα που αποστέλλεται στις ομάδες οι οποίες τελούν πράξεις οργανωμένης ρατσιστικής βίας. Από το 2011 έως και σήμερα, το Δίκτυο τεκμηριώνει με διεθνώς αναγνωρισμένη αξιόπιστη μεθοδολογία τις επιθέσεις που τελούνται από ομάδες 2-10 ατόμων κατά μέσο όρο. Η προτεινόμενη τροποποίηση σε συνδυασμό με την υποβάθμιση του ρατσιστικού εγκλήματος που προτείνεται με τη διάταξη του άρθρου 79 παρ. 5 του νέου Ποινικού Κώδικα, δύναται να πυροδοτήσει σημαντική έξαρση των οργανωμένων επιθέσεων.

  1. Σχέδιο νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας

Το Δίκτυο σημειώνει ότι το σχέδιο του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας δεν ενσωματώνει τις ρυθμίσεις οι οποίες έχουν υιοθετηθεί προκειμένου να διευκολύνουν την υποστήριξη και την πρόσβαση θυμάτων ρατσιστικής βίας στη δικαιοσύνη. Προς ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου, το σχέδιο του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας θα έπρεπε να ενσωματώνει τις ρυθμίσεις του Ν. 4478/2017 σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας.

Πλήρες κείμενο παρατηρήσεων: RVRN_SxNCC


 

15/02/2019: Επιστολή σε Υπουργό και Γενική Γραμματέα Υπουργείου Δικαιοσύνης για τροπολογίες υπέρ πλήρως αυτεπάγγελτης και χωρίς παράβολα δίωξης ρατσιστικών και άλλων εγκλημάτων

RACIST CRIMES WATCH - Παρατηρητηριο Ρατσιστικων Εγκληματων

Κύριο Μιχάλη Καλογήρου
Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων

Κυρία Μαρία Γιαννακάκη
Γενική Γραμματέα Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και
Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας

15 Φεβρουαρίου 2019

Κύριε Υπουργέ
Κυρία Γενική Γραμματέα

Στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων αιτούμεθα να περιληφθούν τροπολογίες για την αυτεπάγγελτη και χωρίς παράβολα δίωξη των ρατσιστικών και μερικών άλλων εγκλημάτων σε όλες τις μορφές τους και σε όλα τα ένδικα μέσα.

Σήμερα, το άρθρο 5 του Ν. 927/79 προβλέπει Οι πράξεις που περιγράφονται στον παρόντα νόμο, καθώς και τα εγκλήματα που τελούνται συνεπεία αυτών, διώκονται αυτεπαγγέλτως. Ο παθών, κατά την υποβολή της έγκλησης, όπως και όταν παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων, δεν καταβάλλει το σχετικό παράβολο υπέρ του Δημοσίου.”

Αυτεπαγγέλτως διώκονται επίσης τα αδικήματα διακριτικής μεταχείρισης που προβλέπουν το άρθρο 11 του Ν. 4443/2016 και το άρθρο 361Β ΠΚ. Όμως δεν διώκονται αυτεπαγγέλτως τα ρατσιστικά εγκλήματα όπως…

View original post 305 more words

Greek attitudes toward religion, minorities align more with Central and Eastern Europe than West

October 31, 2018

Greek attitudes toward religion, minorities align more with Central and Eastern Europe than West

Politically, Greece has long been aligned with the West. It joined NATO in 1952 and the European Union in 1981, and, unlike nearly all its neighbors in southeastern Europe, it remained outside the Soviet sphere of influence during the Cold War.

When it comes to public attitudes on religion, national identity and the place of religious minorities, Greeks, like their neighbors to the East, hold more nationalist and less accepting views than do Western Europeans, according to a new Pew Research Center analysis of surveys in 34 countries across the continent. Greeks appear to recognize this: Seven-in-ten agree with the statement, “There is a conflict between our country’s traditional values and those of the West.” And a majority of Greeks hold at least some affinity toward Russia: Seven-in-ten adults say a strong Russia is necessary to balance the influence of the West.

On religion, nativism and social issues, Greece aligns more with Central and Eastern Europe than with Western EuropeGreece is an overwhelmingly Orthodox Christian nation – much like Russia, Ukraine and other Eastern European countries. And, like many Eastern Europeans, Greeks embrace Christianity as a key part of their national identity. Three-quarters of Greeks say being Orthodox is at least somewhat important to being truly Greek; many other Central and Eastern Europeans link religion and nationality in this way (median of 57%), while fewer Western Europeans do (median of 34%). In addition, roughly a third of Greek adults say they would be willing to accept Muslims (31%) or Jews (35%) in their family, similar to the share who say this in other Central and Eastern European countries, but far below the shares who express acceptance of religious minorities in Western Europe.

Religion is also more important in Greeks’ personal lives than it is in those of many Western Europeans. Nine-in-ten Greeks (92%) believe in God – including 59% who say they believe with absolute certainty – while a median of just 15% of Western Europeans say they are certain of God’s existence. And 55% of Greek adults say religion is very important in their lives – more than double the share who say this in Ireland, Italy and Spain, and five times the share in France, Germany and the UK. Greece also is more religious than most Central and Eastern European countries by these measures.

Tied in part to higher levels of religious observance, Greeks are much more opposed to legal same-sex marriage and abortion than Western Europeans are. Seven-in-ten Greeks oppose or strongly oppose allowing gays and lesbians to marry legally – a perspective shared by virtually every Central and Eastern European country surveyed – while majorities in all 15 Western European countries surveyed favor same-sex marriage. And Greeks are divided on the question of whether abortion should be legal or illegal (45% vs. 52%), while majorities throughout Western Europe support legal abortion.

Much like Russians, Poles, and people in other Central and Eastern European countries, most Greeks say it is important to have been born in their country (74%) and to have family background there (85%) in order to be truly Greek, perhaps suggesting that immigrants cannot truly belong. Far fewer Western Europeans hold these views. In addition, a large majority of Greek adults say their culture is superior to others – similar to the shares of adults who say this is in Georgia and Armenia, but much higher than the shares in most countries across the continent.

To be sure, Greece does not align with its neighbors in Central and Eastern Europe on every issue. Ancient Greece is sometimes called the birthplace of democracy, and 77% of Greeks say democracy is preferable to any other kind of government – a view that does not have nearly as much traction in Russia, Ukraine and elsewhere in Central and Eastern Europe. Likewise, Orthodox Christianity first arose in the Greek world, and most Greek Orthodox Christians say they recognize the patriarch of the once-Byzantine Greek city of Constantinople as the highest authority of the Orthodox Church. By contrast, many other Orthodox Christians throughout Eastern Europe say the patriarch of Moscow (or their own national patriarch) holds this role.

 

Photo of Michael Lipka is an editorial manager of religion research at Pew Research Center.

 

 

Ο Μωάμεθ, η ελευθερία της έκφρασης και η παρέμβαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου

echrcaselaw

Ο Μωάμεθ, η ελευθερία της έκφρασης και η παρέμβαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου

ΑΠΟΦΑΣΗ

E.S. κατά Αυστρίας της 25.10.2018 (αριθ. προσφ. 38450/12)

βλ. εδώ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ελευθερία έκφρασης και κριτική στον Μωάμεθ. Ενημερωτικά σεμινάρια για το ισλάμ, στα οποία η διοργανώτρια χαρακτήρισε τον Μωάμεθ ως παιδεραστή, λόγω του γάμου του με την εξάχρονη Aisha. Επιβολή προστίμου για υποκίνηση θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι δηλώσεις δεν είχαν γίνει με αντικειμενικό τρόπο, και δεν συνέβαλλαν στο δημόσιο διάλογο (όπως ο γάμος ανηλίκων), αλλά αντιθέτως ειπώθηκαν με σκοπό να αποδείξουν ότι ο Μωάμεθ δεν ήταν άξιος λατρείας. Αναφορά υποκειμενικών αξιολογικών κρίσεων για τον Μωάμεθ σχετικά με τη γενική σεξουαλική του προτίμηση, χωρίς ενημέρωση του κοινού για το ιστορικό υπόβαθρο. Μη παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασής.

ΔΙΑΤΑΞΗ

Άρθρο 10

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Η προσφεύγουσα, E.S., είναι υπήκοος της Αυστρίας, η οποία γεννήθηκε το 1971 και ζει στη Βιέννη.

Η υπόθεση αφορά την καταδίκη της προσφεύγουσας για αποτροπιασμό των θρησκευτικών δογμάτων. Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2009, η κ. S. πραγματοποίησε δύο σεμινάρια με τίτλο «Βασικές πληροφορίες για το Ισλάμ», στην οποία αναφέρθηκε στον γάμο μεταξύ του Προφήτη Μωάμεθ και της εξάχρονης Aisha, γάμος ο οποίος ολοκληρώθηκε όταν η τελευταία ήταν εννιά ετών. Η προσφεύγουσα δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι στον Μωάμεθ «άρεσε να έχει σεξουαλικές σχέσεις με παιδιά» και «…» Ένας 56χρονος και μία εξάχρονη; … Πώς να το ονομάσει κανείς, αν όχι παιδεραστία; ».

Στις 15 Φεβρουαρίου 2011, το Περιφερειακό Ποινικό Δικαστήριο της Βιέννης διαπίστωσε ότι αυτές οι δηλώσεις μεταδίδουν το μήνυμα ότι ο Μωάμεθ είχε παιδόφιλες τάσεις και καταδίκασε την κυρία S. για προσβολή θρησκευτικού δόγματος. Καταδικάστηκε στην καταβολή πρόστιμου ύψους 480 ευρώ και στην καταβολή των εξόδων της δίκης. Η κ. S. άσκησε έφεση, αλλά το Εφετείο της Βιέννης επιβεβαίωσε την απόφαση τον Δεκέμβριο του 2011, επικυρώνοντας κατ’ ουσία τα πορίσματά του κατώτερου δικαστηρίου. Το αίτημα επανεκκίνησης της διαδικασίας απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 11 Δεκεμβρίου 2013.

Βασιζόμενη στο άρθρο 10 (ελευθερία έκφρασης), η S. καταγγέλλει ότι τα εθνικά δικαστήρια παρέλειψαν να εξετάσουν την ουσία των επίμαχων δηλώσεων υπό το πρίσμα του δικαιώματός της στην ελευθερία έκφρασης.

Αν το είχαν πράξει, δεν θα είχαν χαρακτηρίσει τις δηλώσεις της ως απλή αξιολογική κρίση αλλά ως αξιολογική κρίση βασισμένη σε γεγονότα. Επιπλέον, η κριτική της για το Ισλάμ έλαβε χώρα στο πλαίσιο μιας αντικειμενικής και ζωντανής συζήτησης που συνέβαλε στη προώθηση δημόσιας συζήτησης και δεν είχε ως στόχο την δυσφήμιση του Προφήτη του Ισλάμ. Τέλος, η κ. S. υποστήριξε ότι οι θρησκευτικές ομάδες πρέπει να αντιμετωπίζονται ως δημόσιοι θεσμοί και ως εκ τούτου έπρεπε να ανέχονται και να δέχονται ακόμη και σοβαρές επικρίσεις.

ΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ…

Άρθρο 10

Το Δικαστήριο σημείωσε ότι όσοι επιλέγουν να ασκήσουν την ελευθερία έκφρασης της θρησκείας τους σύμφωνα με το άρθρο 9 της Σύμβασης, δεν μπορούν να περιμένουν ότι απαλλάσσονται από την κριτική. Πρέπει να ανέχονται και να δέχονται την άρνηση και την κριτική των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων από τρίτους.  Μόνο όταν οι δηλώσεις και η κριτική, σύμφωνα με το άρθρο 10, υπερβαίνουν τα όρια της κριτικής άρνησης και όταν πιθανόν προκαλούν θρησκευτική μισαλλοδοξία, μόνο τότε ένα κράτος μπορεί νομίμως να τις θεωρεί ασυμβίβαστες με τον σεβασμό της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας και μπορεί να λαμβάνει ανάλογα περιοριστικά μέτρα.

Το Δικαστήριο επανέλαβε ότι κάνει διάκριση στη νομολογία του μεταξύ δηλώσεων πραγματικών περιστατικών και αξιολογικών κρίσεων. Υπογράμμισε ότι η αλήθεια των αξιολογικών κρίσεων δεν ήταν επιδεκτική απόδειξης. Ωστόσο, ακόμη και μια εκτίμηση, κριτική χωρίς καμία πραγματική βάση στήριξης, μπορεί να είναι υπερβολική.

Το Δικαστήριο σημείωσε ότι τα εγχώρια δικαστήρια εξήγησαν εκτενώς τους λόγους για τους οποίους έκριναν ότι οι δηλώσεις και η κριτική  της προσφεύγουσας ήταν ικανές να προκαλέσουν δικαιολογημένη αγανάκτηση, δηλαδή ότι δεν είχαν γίνει με αντικειμενικό τρόπο, και δεν συνέβαλλαν στο δημόσιο διάλογο (όπως ο γάμος ανηλίκων), αλλά αντιθέτως ειπώθηκαν με σκοπό να αποδείξουν ότι ο Μωάμεθ δεν ήταν άξιος λατρείας.

Το Δικαστήριο συμφώνησε με τα εθνικά δικαστήρια ότι η κ. S. έπρεπε να γνωρίζει ότι οι δηλώσεις της βασίζονταν εν μέρει σε αναληθή γεγονότα και ήταν ικανές να προκαλέσουν αγανάκτηση σε τρίτους. Τα εθνικά δικαστήρια διαπίστωσαν ότι η κ. S. είχε χαρακτηρίσει υποκειμενικά τον Μωάμεθ ως παιδεραστή αναφορικά με τη γενική σεξουαλική του προτίμηση και ότι δεν ενημέρωσε με ουδέτερο τρόπο το ακροατήριό της για το ιστορικό υπόβαθρο, κάτι το οποίο συνεπώς δεν επέτρεψε να διεξαχθεί σοβαρή συζήτηση επί του θέματος. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν είχε κανένα λόγο να απομακρυνθεί από τον χαρακτηρισμό των αμφισβητούμενων δηλώσεων ως αξιολογικές κρίσεις, βάσει της λεπτομερούς ανάλυσης των δηλώσεων που έγιναν.

Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι ακόμη και σε μια ζωντανή συζήτηση δεν είναι συμβατό με το άρθρο 10 της Σύμβασης να συσσωρεύονται ενοχοποιητικές δηλώσεις στη κατά τα άλλα αποδεκτή έκφρασης γνώμης και να συναχθεί ότι αυτό θα καθιστούσε τις δηλώσεις υπερβαίνουσες τα επιτρεπόμενα όρια της ελευθερίας έκφρασης επιτρεπτές.

Τέλος, δεδομένου ότι η S. ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει χαμηλό πρόστιμο και το πρόστιμο ήταν χαμηλότερο από το σύνηθες ποσό που επιβάλλονταν σε αντίστοιχες υποθέσεις, η ποινική κύρωση δεν μπορούσε να θεωρηθεί δυσανάλογη.

Εν κατακλείδι, τα εγχώρια δικαστήρια είχαν εκτιμήσει διεξοδικά το ευρύτερο πλαίσιο των δηλώσεων της προσφεύγουσας και εξισορρόπησαν προσεκτικά το δικαίωμά της στην ελευθερία έκφρασης με τα δικαιώματα τρίτων αναφορικά με τη προστασία των θρησκευτικών αισθημάτων και τη διατήρηση την θρησκευτική ειρηνικής στην αυστριακή κοινωνία. Είχαν συζητήσει τα επιτρεπτά όρια της κριτικής των θρησκευτικών δογμάτων και διαπίστωσαν ότι οι δηλώσεις του προσφεύγοντος ήταν πιθανό να προκαλέσουν δικαιολογημένη αγανάκτηση στους μουσουλμάνους. Επιπλέον, οι φερόμενες δηλώσεις δεν είχαν διατυπωθεί με ουδέτερο τρόπο, με στόχο να αποτελέσουν αντικειμενική συμβολή σε δημόσιο διάλογο σχετικά με τους γάμους ανηλίκων, αλλά μάλλον αποτελούσαν γενίκευση χωρίς πραγματική βάση. Έτσι, θεωρώντας τις δηλώσεις ως υπερβαίνοντας τα επιτρεπτά όρια μιας αντικειμενικής συζήτησης και χαρακτηρίζοντάς τα ως μια καταχρηστική επίθεση στον προφήτη του Ισλάμ, που ήταν ικανή να προκαλέσει προκατάληψη και να θέσει σε κίνδυνο την θρησκευτική ειρήνη, τα εθνικά δικαστήρια είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα επίδικα πραγματικά περιστατικά περιείχαν στοιχεία υποκίνησης της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Έτσι, είχαν προβάλει σχετικούς και επαρκείς λόγους και δεν είχαν υπερβεί το ευρύ περιθώριο εκτιμήσεώς τους. Η παρέμβαση στα δικαιώματα της προσφεύγουσας βάσει του άρθρου 10 ανταποκρινόταν πράγματι σε μια πιεστική κοινωνική ανάγκη και ήταν ανάλογη προς τον επιδιωκόμενο θεμιτό σκοπό.

Συνολικά, δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 10 (επιμέλεια echrcaselaw.com).