Polina Papanikolaou to address European Parliament on Women and Disabilities tomorrow [live coverage 18h00-18h10 CET]

L012120 POSTER EN

09-10-2018 – Hearing on the rights of persons with disabilities

PETI 04-10-2018 – 16:46

 

The Committee on Petitions each year receives a considerable number of petitions referring to difficulties encountered by people with disabilities in the EU in various fields, such as access to employment, education systems or public transport facilities.

Following a prior public hearing on the topic held by the Committee on 19 October 2015, the upcoming hearing will focus on two specific aspects: i) the legal capacity of persons with disabilities and their right to vote, in the run-up to the European elections in May 2019, and ii) women and disabilities.

The hearing will present the possibility to exchange views with experts, including representatives of the Fundamental Rights Agency and the European Commission, on the role the Committee on Petitions can play in protecting and promoting the rights of persons with disabilities, in the context of the implementation of the UN Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

[Addition: Polina Papanikolaou is also a contributor to Greek Helsinki Monitor‘s reports on the rights of persons with diabilities to the UN and elsewhere. The hearing will be transmitted live at http://www.europarl.europa.eu/ep-live/en/committees/video?event=20181009-1430-COMMITTEE-PETI]

Final Programme PETI Hearing on The rights of persons with disabilities-1

Final Programme PETI Hearing on The rights of persons with disabilities-2

RELATED BRIEFING
Requested by the PETI committee

2018 Update of the Study on
the protection role of the Committee on Petitions
in the context of the implementation of the UN Convention
on the Rights of Persons with Disabilities

 

 

 

 

Advertisements

Απάντηση οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών στο πόρισμα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων για την εργασία στο σεξ στην Ελλάδα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
ΣΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΣΕΞ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Αθήνα, 29 Μαρτίου 2018

Με αφορμή το πόρισμα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων του Υπουργείου Εσωτερικών για την εργασία στο σεξ στην Ελλάδα, οι συνυπογράφουσες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών καταδικάζουμε τη μονομέρεια των συμπερασμάτων του και τον αποκλεισμό μας από τις εργασίες της επιτροπής που ανέλαβε την εκπόνησή του.

Σε αντίθεση με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο που αναγνωρίζει την εργασία στο σεξ ως νόμιμη παρά τους υπέρμετρους περιορισμούς που θέτει για την άσκησή της, η Γ.Γ.Ι.Φ. προτείνει με το πόρισμα τη μερική ποινικοποίηση του επαγγέλματος.

Θεωρεί εκ προοιμίου την εργασία στο σεξ ως εκμετάλλευση και συνεπώς την εξισώνει με τη σωματεμπορία, αγνοώντας το θεμελιώδες δικαίωμα του ατόμου στην αυτοδιάθεση, όταν δεν συντρέχουν συνθήκες βίας. Ακολούθως, δε λαμβάνει υπ’όψιν την επιχειρηματολογία και την τεκμηρίωση διεθνών οργανισμών όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, που υποδεικνύουν την πλήρη νομιμοποίηση της εργασίας στο σεξ, ως εργαλείο κοινωνικής ενσωμάτωσης. Η συγκεκριμένη στρατηγική υπηρετεί παράλληλα τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας. Η Γ.Γ.Ι.Φ.  διακηρύσσει τέλος, πως «η πορνεία συνιστά μια πολύ προφανή και παντελώς απεχθή παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας» αναπαράγοντας στερεοτυπικούς χαρακτηρισμούς που πλήττουν τα πρόσωπα που εργάζονται στο σεξ.

Το πόρισμα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας εκπονήθηκε κατά πλειοψηφία από μία επιτροπή στην οποία αποκλείστηκαν εκπρόσωποι σωματείων εργαζομένων στο σεξ και οργανώσεων που ασχολούνται με την προάσπιση των δικαιωμάτων τους και την ενδυνάμωσή τους. Επιπλέον, η συγκεκριμένη επιτροπή ήταν από τη σύστασή της προκατειλημμένη υπέρ της ποινικοποίησης της εργασίας στο σεξ, όπως προδήλως αποτυπώνεται στον τίτλο της «Ομάδα Διοίκησης Έργου για την Αντιμετώπιση της Πορνείας». Πέραν τούτων, εξ αρχής η αντιμετώπιση της εργασίας στο σεξ στην χώρα ως ζήτημα που αφορά αποκλειστικά cis γυναίκες και η ίδια η ανάθεση των εργασιών  στη Γ.Γ.Ι.Φ. αφενός παραβλέπει την πραγματικότητα, αφετέρου αφήνει ουσιαστικά περιθώριο σε ελλιπή αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά και άνιση -και δη από πλευράς της Πολιτείας- μεταχείριση των cis ανδρών και των διεμφυλικών ατόμων, εργαζόμενων στο σεξ.

Η ανάγκη αναθεώρησης του αναχρονιστικού νομοθετικού πλαισίου για την εργασία στο σεξ στην Ελλάδα καθίσταται επιτακτική, προκειμένου να υπηρετήσει παραμέτρους όπως η εξάλειψη του στίγματος, η καταπολέμηση της βίας και η κοινωνική ενσωμάτωση της συγκεκριμένης ομάδας, καθώς και η διαφύλαξη της δημόσιας υγείας. Ο νομοθέτης από τη μία πλευρά αναγνωρίζει τη νομιμότητα στην εργασία στο σεξ και από την άλλη θέτει υπέρμετρους περιορισμούς που καθιστούν τη νόμιμη εργασία σχεδόν αδύνατη και ουσιαστικά ωθούν τα εργαζόμενα πρόσωπα να ζουν και να εργάζονται σε καθεστώς παρανομίας. Τούτο αναπόφευκτα οδηγεί τα άτομα σε άκρως επισφαλείς εργασιακές συνθήκες που τα εκθέτουν σε άμεσο και διαρκή κίνδυνο άσκησης βίας σε βάρος τους και ασφαλώς τα καθιστά εξαιρετικά ευάλωτα στον ιό HIV, αλλά και στα λοιπά σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Η απάντηση σε αυτή την πραγματικότητα δε μπορεί να είναι η νομοθέτηση της ποινικοποίησης της εργασίας στο σεξ.

Στο παραπάνω πλαίσιο, ο δημόσιος διάλογος για το νομοθετικό πλαίσιο που ρυθμίζει το συγκεκριμένο θέμα θα πρέπει να γίνει χωρίς προειλημμένες αποφάσεις, ιδεολογικά στεγανά και διάθεση άκριτης υιοθέτησης μέτρων που αγνοούν την ελληνική πραγματικότητα. Καλούμε συνεπώς, το Υπουργείο Εσωτερικών που είναι ο αρμόδιος φορέας, να οργανώσει ένα θεσμοθετημένο και ανοιχτό διάλογο, με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων μερών όπως τα ίδια τα άτομα που εργάζονται στο σεξ, τα συναρμόδια υπουργεία, η ακαδημαϊκή κοινότητα και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών.

Οι συνυπογράφουσες οργανώσεις:

Διεθνής Αμνηστία

Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι

Κέντρο Ζωής

Ομάδα ΛΟΑΤΚΙ+ Εργασιακής Υποστήριξης – LGBTQI+ Employment Support Group

Ομοφυλοφιλική και Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (Ο.Λ.Κ.Ε.)

Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας «Θετική Φωνή»

Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (Σ.Υ.Δ.)

Athens Pride – Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας.

Colour Youth

Proud Seniors Greece – Ομάδα υποστήριξης ΛΟΑΤΚΙ ατόμων ηλικίας 50+

Thessaloniki Pride – Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης

08/03/2018: Δικαιώματα γυναικών και παιδιών – υποκρισία κυβερνητική και όχι μόνο

Γέμισε η δημοσιότητα σήμερα με ανακοινώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών με την ευκαιρία της Ημέρας της Γυναίκας, από κυβέρνηση, αντιπολίτευση, ανεξάρτητες αρχές, γυναικείες οργανώσεις και ΜΜΕ. Αντίστοιχο “κατακλυσμό” είχαμε και στις 20 Νοεμβρίου, Ημέρα του Παιδιού. Όλοι αυτοί οι φορείς που τόνιζαν το (δήθεν) ενδιαφέρον τους για τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών αγνόησαν το γεγονός πως η Ελλάδα αρνείται να σεβαστεί την υποχρέωσή της να υποβάλει εκθέσεις για τα δικαιώματα αυτά στα μόνα αρμόδια όργανα να αξιολογήσουν τη συμμόρφωσή τους με τις αντίστοιχες συμβατικές υποχρεώσεις της. Όπως φαίνεται στο συνημμένο πίνακα, η έκθεση στην Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Διακρίσεων σε βάρος των Γυναικών (CEDAW) έπρεπε να υποβληθεί μέχρι τη 1 Μαρτίου 2017. Επίσης, η έκθεση στην Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Παιδιών (CRC) έπρεπε να υποβληθεί μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου 2017. Όπως δε φαίνεται στον πίνακα αυτόν του ΟΗΕ, οι δύο εκθέσεις δεν έχουν υποβληθεί μέχρι σήμερα: είναι λοιπόν εκπρόθεσμες κατά περισσότερο από ένα χρόνο για τη CEDAW και κατά τρεις μήνες για τη CRC.

Θα βρεθεί κάποιο ΜΜΕ ή κάποιος/α βουλευτής/τρια της αντιπολίτευσης να ρωτήσει την κυβέρνηση για τη διπλή καθυστέρηση;

overdue cedaw crc reports 8-3-2018

“Ο Παναγιώτης Δημητράς είναι «προκλητικός»”

Πρόλογος από το Γιώργο Τσιάκαλο στο βιβλίο του Παναγιώτη Δημητρά (2007)

Αναζητώντας τα Χαμένα Δικαιώματα στην Ελλάδα:
Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής Δημοκρατίας

402291175_rs

«Και όμως… κινείται!»

Πολλοί άνθρωποι στον κόσμο αισθάνονται ότι η εκτίμηση που απολαμβάνουν ως άτομα πάνω στη Γη αποτελεί άμεση συνάρτηση κυρίως της εκτίμησης που απολαμβάνει η χώρα τους – «η πατρίδα τους», όπως εδώ και πολλά χρόνια προτιμούν να λένε. Νοιώθουν να εξυψώνονται οι ίδιοι όταν η πατρίδα τους δέχεται επαίνους και, αντίθετα, βαραίνει το νου και το κορμί τους η ταπείνωση όταν  ακούγονται γι’ αυτήν σχόλια αρνητικά. Όποιος, σαν κι εμένα, έζησε δυο δεκαετίες μετανάστης γνωρίζει αυτήν την κατάσταση πολύ καλά. Την έζησε, την είδε. Ξέρει την πρώτη αυθόρμητη αντίδραση σε κάθε αρνητική για τη χώρα του είδηση: «μακάρι να μην είναι αλήθεια!». Ξέρει και τη δεύτερη αντίδραση όταν υποχρεώνεται να παραδεχτεί ότι η είδηση, δυστυχώς, ήταν αληθινή: «Μήπως, όμως, δεν γινόταν αλλιώς επειδή κινδύνευε ένα πολύ πιο σημαντικό αγαθό;»

Πολλοί από τους ανθρώπους που με την πατρίδα οικοδομούν μια σχέση όπως την περιέγραψα παραπάνω επιλέγουν να παραμένουν σ’ αυτές τις πρώτες αντιδράσεις, αρνούμενοι ν’ αναγνωρίσουν την προσβλητική πραγματικότητα και την ανάγκη ν’ αλλάξει. Στρουθοκάμηλοι του πατριωτισμού όταν οι καταστάσεις απαιτούν αγώνα και θυσίες για να διορθωθούν, δηλαδή με το κεφάλι σκυμμένο και χωμένο στην άμμο, και μόνο στα λόγια  υπερασπιστές της τιμής της πατρίδας. Η στρατηγική τους περιγράφεται εύκολα: αντί για παραδοχή της αλήθειας και συστηματική προσπάθεια  αλλαγής της απαράδεκτης κατάστασης: εξορκισμός της αλήθειας. Και μερικές φορές, ως επακόλουθο της πράξης εξορκισμού: αφορισμός και εξοβελισμός των φορέων της.

Η υπόθεση της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης των ανθρώπων, που αποτελεί την πεμπτουσία του δημοκρατικού πολιτισμού, είναι τα τελευταία χρόνια το μέτρο με το οποίο κρίνονται και αξιολογούνται οι χώρες. Κρίνονται και αξιολογούνται με αυτό το μέτρο όχι αυθαίρετα, αλλά επειδή το διεκδίκησαν και το κέρδισαν με αγώνες και θυσίες εκατομμύρια δημοκρατικοί άνθρωποι στον κόσμο –και στην Ελλάδα- και στη συνέχεια το συνομολόγησαν αβίαστα στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών οι πατρίδες τους.

Στο παραπάνω πλαίσιο αποτελεί μεζούρα για τον κόσμο και καθρέφτη για τον καθένα και την καθεμία χωριστά κυρίως η προστασία των  συνομολογημένων δικαιωμάτων που πρέπει να απολαμβάνει ο κάθε άνθρωπος όπου γης. Μπροστά σ’ αυτόν τον καθρέφτη  βλέπουμε να καμαρώνουν όσοι και όσες, ταυτίζοντας τη δική τους υπόληψη μ’ εκείνη της πατρίδας τους, διαπιστώνουν την εκτίμηση που απολαμβάνει η χώρα τους με την προσήλωσή της στα δικαιώματα των ανθρώπων. Και για τον ίδιο λόγο βλέπουμε να προβληματίζονται  σε πάρα πολλές χώρες –και στην Ελλάδα- όσοι και όσες κοιτάζοντας στον καθρέφτη διακρίνουν ανησυχητικά σημάδια. Ο καθρέφτης που κάνει εμφανείς τις ανησυχητικές κηλίδες στο πρόσωπο της δικής μας χώρας –της πατρίδας μας- είναι το προϊόν της εργασίας του Παναγιώτη Δημητρά όλα τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό κι’ αυτό το βιβλίο αποτελεί καθρέφτη της χώρας μας, ο οποίος δεν έρχεται να ικανοποιήσει ανάγκες ματαιοδοξίας αλλά ανάγκες επιβίωσης και καλλιέργειας του δημοκρατικού πολιτισμού.

Το βιβλίο εστιάζει στις κοινωνικές, νομικές και πολιτικές κηλίδες που πρέπει και μπορούν να εξαλειφθούν. Αλλά ταυτόχρονα εκθέτει τα αίτια και τους υπαίτιους της δημιουργίας, διατήρησης και αναπαραγωγής τους, και γι’ αυτό θα προκαλέσει τις κραυγές εκείνων που, δήθεν, υπερασπίζονται την υπόληψη της πατρίδας. Είναι πια γνωστό ότι, όταν και όπου εκτίθενται αίτια και υπαίτιοι, οι τελευταίοι κραυγάζουν πως εκτίθεται, δήθεν, η πατρίδα, κι’ ας είναι πλέον εδώ και πολλά χρόνια διαπιστωμένη αλήθεια ότι οι πατρίδες εκτίθενται μόνον όταν επιτρέπουν στους έκθετους του δημοκρατικού πολιτισμού να ταυτίζονται μ’ αυτές.

Δεν είναι εύπεπτο βιβλίο επειδή η σκληρή αλήθεια –ευτυχώς- δεν είναι ποτέ εύπεπτη. Συνεπώς, προκαλεί ανησυχία και κινητικότητα. Αλλά, παρακολουθώντας εδώ και πολλά χρόνια τη δουλειά του Παναγιώτη Δημητρά αντιλαμβάνομαι ότι αυτός είναι και ο σκοπός του: να προκαλέσει ανησυχία και κινητικότητα, γνωρίζοντας ότι η υπόθεση της δημοκρατίας -και συνεπώς των δικαιωμάτων- είναι κυρίως υπόθεση ανήσυχων πολιτών που απορρίπτουν την κοινωνική αδράνεια ως πρακτική στην καθημερινή τους ζωή.

Γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί που, αναφερόμενοι στον Παναγιώτη Δημητρά και τη δουλειά  του, διατυπώνουν την άποψη ότι «προκαλεί» ή ότι «είναι αδικαιολόγητα προκλητικός». Επειδή κι’ εγώ, όπως έδειξα παραπάνω, ισχυρίζομαι ότι πράγματι προκαλεί, αναρωτιέμαι συχνά αν όλοι οι άνθρωποι έχουν επίγνωση του γεγονότος ότι το ρήμα «προκαλεί» (που όταν χρησιμοποιείται μόνο του έχει αρνητικό φορτίο) αποκτά πραγματικό νόημα μόνο σε σχέση με τα αντικείμενα στα οποία αναφέρεται, δηλαδή σε σχέση με την απάντηση στο ερώτημα «σε ποιον προκαλεί τι;», και ότι, συνεπώς, μόνο σε σχέση με την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα αποκτούν νόημα και τα παράγωγά του «πρόκληση» και, κυρίως, «προκλητικός».

Ο Παναγιώτης Δημητράς είναι «προκλητικός», όπως και να απαντηθεί το ερώτημα.

  • Προκαλεί την αγανάκτηση των ανθρώπων που δεν βολεύονται με την ακύρωση των δικαιωμάτων ακόμη και όταν η ακύρωση αυτή δεν αφορά τη δική τους ζωή αλλά τη ζωή άλλων, και στη συνέχεια προκαλεί τη θεμελιωμένη σε ατράνταχτα επιχειρήματα παρέμβασή τους υπέρ των αδικημένων. Όσοι και όσες στην Ελλάδα επέλεξαν τη δραστήρια συμμετοχή στις μάχες για την υπεράσπιση των ανθρώπων που γίνονται θύματα διακρίσεων, κοινωνικού αποκλεισμού και καταπίεσης, αναγνωρίζουν ότι πολλές από τις νικηφόρες μάχες θα είχαν άλλη, αρνητική, έκβαση, αν δεν υπήρχε η συστηματική πληροφόρηση και ο εξοπλισμός με επιχειρήματα από τον Παναγιώτη Δημητρά (και φυσικά από τους ανθρώπους, στους οποίους ο ίδιος αναφέρεται στον πρόλογό του).
  • Προκαλεί τους στρουθοκαμήλους του πατριωτισμού, που προτιμούν να βλέπουν το πρόσωπο της πατρίδας σε κάδρα με αναλλοίωτο είδωλο και ξεσπαθώνουν ενάντια σε όσους και όσες, αντίθετα με τους ίδιους, δεν αρνούνται να χρησιμοποιήσουν τους καθρέφτες του δημοκρατικού πολιτισμού. Σ’ αυτούς προκαλεί ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει η ιστορία των πολιτικών συγκρούσεων: την κατασυκοφάντησή του, τις προσπάθειες αποκλεισμού του από διάφορους τομείς της κοινωνίας, ακόμη και την εκτόξευση απειλών κατά της ζωής του (τις συνέπειες των οποίων φαίνεται ότι δεν μπορούν να αντιληφθούν όσοι δεν βίωσαν τέτοιες καταστάσεις).
  • Προκαλεί επίσης μερικές φορές, και υποψιάζομαι ότι αυτό με τη σειρά του προκαλεί πληγές και τραύματα στον ίδιο, τη μνησικακία κάποιων από τους ανθρώπους, που, ενώ μοιράζονται μαζί του τις ανησυχίες και το ενδιαφέρον για τα δικαιώματα, αισθάνονται ενόχληση από τη διαρκή υπενθύμιση της δικής τους – μικρότερης από τη δική του, αλλά και από όσο θα έπρεπε και, ίσως, θα ήθελαν- συμμετοχής στον κοινό αγώνα. Διότι βλέποντας τον Δημητρά να αγωνίζεται ακόμη και στην τελευταία περίπτωση ενός αδικημένου «φτωχοδιάβολου» με τρόπο που θαρρείς ότι πρόκειται για την αποφασιστική μάχη ολόκληρης της ανθρωπότητας, τότε υποχρεώνεσαι να καταγράψεις το γεγονός αυτό ή ως αδικαιολόγητη δική σου απουσία από την καθημερινότητα των χιλιάδων αδικημένων ή ως δική του «προκλητική υπερβολή».

Το βιβλίο δεν αφήνει περιθώρια για αντιρρήσεις σε ό,τι αφορά την τεκμηρίωσή του. Οι αναγνώστες/τριες του αποκομίζουν ένα έγκυρο σώμα πληροφοριών για την κατάσταση των δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Η αξιο-λόγηση και η αξιο-ποίηση αυτών των πληροφοριών δεν είναι δεδομένη αλλά αποτελεί συνάρτηση των αξιών που σφραγίζουν τη ζωή των αναγνωστών/ριών του βιβλίου.

  • Κάποιοι θα εκτιμήσουν –σωστά!- ότι απειλούνται, καθώς θα βλέπουν να θρυμματίζεται το ψεύτικο είδωλο της πατρίδας «τους» το οποίο επέλεξαν να προσκυνούν και από το οποίο αντλούν την αυτοεκτίμησή τους.
  • Κάποιοι θα παραπέμψουν στην απουσία δικαιοσύνης σε ολόκληρο τον κόσμο, στο, δήθεν, ανέφικτο της ισότητας στην κοινωνία των ανθρώπων, αλλά και στην «ευθύνη των θυμάτων».
  • Κάποιοι θα αναζητήσουν καταφύγιο στην επίκληση της σκληρής πολιτικής πραγματικότητας που, δήθεν, δεν επιτρέπει ακόμη την πραγμάτωση όλων των δικαιωμάτων και θα συστήσουν υπομονή μέχρι ένα μακρινό μέλλον.
  • Παράλληλα όμως χιλιάδες άνθρωποι θα ανακαλύψουν ένα σκοτεινό κόσμο που όσο μένει αθέατος απειλεί με το σκοτάδι του τη δική τους ζωή στο φως. Και θα κατανοήσουν την ανάγκη για δράση.

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο αναλογίστηκα ότι στο παρελθόν χαρακτήριζα τη στάση του συγγραφέα του με τον όρο «παρρησία». Όρος που παραπέμπει στους ανθρώπους που απρόσκλητοι σηκώνονται να πούνε την αλήθεια ακόμη και όταν γνωρίζουν από πριν ότι δεν έχουν καμιά πιθανότητα να εισακουστούν, ενώ, συγχρόνως, έχουν πλήρη επίγνωση του υψηλού τιμήματος που θα  κληθούν να πληρώσουν για τη στάση τους. Διαπίστωσα όμως τώρα ότι έκανα λάθος: και σ’ αυτόν τον τομέα η Γη κινείται! Αν και το τίμημα που πλήρωσε και πληρώνει ο Δημητράς είναι πράγματι πολύ υψηλό, δεν είναι καθόλου αμελητέοι οι καρποί της εργασίας του. Συγκροτημένα σε ένα σώμα τα πολλά παραδείγματα από τη δουλειά του αποδεικνύουν ότι ο αγώνας έχει νόημα: η νικηφόρα υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι εφικτή ακόμη και κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες.

Η ευχή που αυθόρμητα αναδύεται από μέσα μου ίσως εκπλήσσει: εύχομαι το βιβλίο να διαβαστεί από όλους εκείνους που ταυτίζουν τη δική τους υπόληψη με την εκτίμηση που απολαμβάνει η Ελλάδα. Είναι βέβαιο ότι τότε θα αντιληφθούν πως η «αναζήτηση των χαμένων δικαιωμάτων στην Ελλάδα» και η τοποθέτησή τους στη θέση που δικαιούνται αποτελεί το μόνο μέσο για να αποχτήσει νόημα η φράση ότι «η Ελλάδα ήταν και είναι το λίκνο της Δημοκρατίας».

Γιώργος Τσιάκαλος
Θεσσαλονίκη, την συμβολική ημέρα της 21ης Απριλίου 2007

dimitras flyer

Τυπικός “αντιρατσισμός εντός ορίων” από Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών

Η ακόλουθη ανακοίνωση εκφράζει χαρακτηριστικά τον επικρατούντα στην Ελλάδα (και όχι μόνο στο ΚΙΔΗΣΟ) “αντιρατσισμό εντός ορίων” που περιορίζεται στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, των μεταναστών και των προσφύγων,  των ΑΜΕΑ, καθώς και των δικαιωμάτων των LGBT, “ξεχνώντας” τις μειονότητες (εθνικές, θρησκευτικές και Ρομά).


Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών: Ανακοίνωση με αφορμή την Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων

21/03/2017

kinima_logo-thumb-large

Από το Γραφείο Τύπου του Κινήματος, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

Μισό αιώνα μετά την καθιέρωση από τον ΟΗΕ της Παγκόσμιας Ημέρας για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων, περιστατικά θυμάτων ρατσισμού, φυλετικών διακρίσεων, ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας, θα έπρεπε να εκλείπουν.

Η πραγματικότητα ωστόσο, αποδεικνύει, πως τίποτα δε μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο, κεκτημένο. Σε έναν κόσμο, που εξακολουθεί να αποκαλύπτει το μισαλλόδοξο, συντηρητικό, ξενοφοβικό του εαυτό, η κοινωνία των πολιτών, οφείλει να μείνει στοχοπροσηλωμένη στην υπεράσπιση του πιο αδυνάτου, απομονώνοντας τις ακραίες πολιτικές, κοινωνικές συμπροφορές.

Όλοι μαζί και καθένας, καθεμία ξεχωριστά οφείλει να λειτουργεί ως θεματοφύλακας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Να μη σταματήσουμε ποτέ να είμαστε  συνδεδεμένοι με τα διεθνή κινήματα ενάντια στον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό και την ισλαμοφοβία. Να είμαστε συνοδοιπόροι στον αγώνα για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων των γυναικών, των μεταναστών και των προσφύγων,  των ΑΜΕΑ, των δικαιωμάτων των LGBT.

Ας  μη σταματήσουμε ποτέ να παλεύουμε για μία κοινωνία, Ανοιχτή, αλληλέγγυα, ανθρώπινη.

Πατριαρχικό πισωγύρισμα της ΟΝΝΕΔ

onned

Μέσω Λονδίνου πληροφορηθήκαμε πως τα νεοεκλεγμένα όργανα της ΟΝΝΕΔ ανδροκρατούνται σε πείσμα της βούλησης στο νέο-ψηφισμένο καταστατικό της ΝΔ να υπάρχει 30% ελάχιστη εκπροσώπηση κάθε φύλου στα όργανα του κόμματος. Μετά από διερεύνηση μάθαμε μάλιστα πως η ΟΝΝΕΔ προσπάθησε να αποτρέψει την ποσόστωση στη ΝΔ ίσως για να υπάρξει και στο κόμμα το πατριαρχικό πισωγύρισμα της νεολαίας της!

Συγκεκριμένα, στις 26 Οκτωβρίου 2016, η Μαριάννα Λυκουρέντζου σύνεδρος εκπροσωπούσα την ΟΝΝΕΔ Ηνωμένου Βασιλείου, έγραψε στον τοίχο της στο Facebook:

«Ούτε μία γυναίκα (0/19) δεν συμμετέχει στους εκπροσώπους ΟΝΝΕΔ της Πολιτικής Επιτροπής της Νεας Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα οι γυναίκες ηλικίας 16 έως 32 να μην έχουν μία εκλεγμένη εκπρόσωπό τους από τους πόλους την ΟΝΝΕΔ.

Παρά την άρτια οργάνωση και διεξαγωγή του Συνεδρίου, στην Κεντρική Επιτροπή της ΟΝΝΕΔ εξελέγησαν μόνο 10 γυναίκες (10/110) από τις 15 συνολικά υποψήφιες.

Προτείνω, όλα τα στελέχη και οι Βουλευτές του κόμματος, οργανώνοντας και συμμετέχοντας σε δράσεις να δώσουν έμφαση στην “ευαισθητοποίηση” των νέων γυναικών ώστε η παρουσία τους σε όλες τις κομματικές διαδικασίες στο μέλλον να καλύπτουν και να ξεπερνούν τη διάταξη του καταστατικού του κόμματος για την ποσόστωση του 30% συμμετοχής των γυναικών.»

Επιστολή με ανάλογο περιεχόμενο είχε στείλει την ίδια ημέρα στους βουλευτές της ΝΔ. Σε αυτήν υπενθύμιζε πως το καταστατικό που εγκρίθηκε στο πρόσφατο συνέδριο της ΝΔ στο άρθρο 22 παράγραφος 22 προβλέπει εκπροσώπηση τουλάχιστον 30% κάθε φύλου στα εκλεγμένα μέλη της Πολιτικής Επιτροπής και προτείνει αυτό να ισχύει και για τους εκλεγμένους από το συνέδριο της ΟΝΝΕΔ εκπροσώπους της στην Πολιτική Επιτροπή.

Διερευνώντας το θέμα πληροφορηθήκαμε πως στα -συντριπτικά ανδρικά- μέλη της ΟΝΝΕΔ υπάρχει αντίθεση στην ποσόστωση στο όνομα της αντίθεσης στις διακρίσεις, θετικές και αρνητικές. Τους υπενθυμίσαμε πως παρόμοιες ανισότητες στη συμμετοχή στα όργανα αποτελούν παραβίαση μεταξύ άλλων της Διεθνούς Σύμβασης για την Εξάλειψη των Διακρίσεων Κατά των Γυναικών (ICEDAW). Καθώς και πως η αρμόδια Επιτροπή του ΟΗΕ για την επίβλεψη της εφαρμογής της (η CEDAW) έχει εγκαλέσει την Ελλάδα για τη συστηματική υπο-εκπροσώπηση των γυναικών στα όργανα λήψης πολιτικών αποφάσεων με τις συστάσεις που ακολουθούν. Ρωτήσαμε λοιπόν να μάθουμε αν η διακήρυξη αντίθεσης στις ποσοστώσεις θα πρέπει για λόγους συνέπειας να συνοδευθεί και από πρόταση αποχώρησης της Ελλάδας από το ICEDAW. Περιμένουμε την απάντηση…

ΥΓ. Φυσικά εκτός από την υπο-εκπροσώπηση γυναικών, υπάρχει και η μη εκπροσώπηση Ρομά, Τούρκων, Μακεδόνων και πιθανότατα θρησκευτικών μειονοτήτων…


Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών

 1 Μαρτίου 2013

 Επιτροπή για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών

 Καταληκτικές παρατηρήσεις για την έβδομη περιοδική έκθεση της Ελλάδας, που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή κατά την πεντηκοστή τέταρτη σύνοδό της

(11η Φεβρουαρίου – 1η Μαρτίου 2013)

 Προσωρινά ειδικά μέτρα

  1. Η Επιτροπή εκφράζει την ανησυχία της για την κατάργηση ορισμένων προσωρινών ειδικών μέτρων τα οποία είχαν ληφθεί κατά το παρελθόν (το 10% της ποσόστωσης για την εισαγωγή των γυναικών στις Σχολές και Ακαδημίες του Πυροσβεστικού Σώματος και του 15% της ποσόστωσης για την απασχόληση των γυναικών στη Δημοτική Αστυνομία) και για την απουσία νέων ειδικών μέτρων ως μέρος μιας απαραίτητης στρατηγικής για την επίτευξη της ουσιαστικής ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών σε τομείς που καλύπτονται από τη Σύμβαση όπου οι γυναίκες υπο-εκπροσωπούνται ή βρίσκονται σε μειονεκτική θέση.
  2. Η Επιτροπή ενθαρρύνει το συμβαλλόμενο Κράτος να υιοθετήσει προσωρινά ειδικά μέτρα, σύμφωνα με το άρθρο 4 (1) της Σύμβασης, όπως ερμηνεύονται στη Γενική Σύσταση αριθ. 25 της Επιτροπής, σε τομείς που καλύπτονται από τη Σύμβαση, και όπου οι γυναίκες υπο-εκπροσωπούνται ή βρίσκονται σε μειονεκτική θέση. (…)

Συμμετοχή στην πολιτική και δημόσια ζωή

  1. Η Επιτροπή ναι μεν έχει σημειώσει ότι, κατά τη διάρκεια των Εθνικών Εκλογών τον Ιούνιο 2012, όλα τα πολιτικά κόμματα εφάρμοσαν το ένα τρίτο της ποσόστωσης για τις γυναίκες υποψήφιες, καθώς και ότι η εκπροσώπηση των γυναικών στη Βουλή έφτασε το 21%, όπως και το διορισμό ενός αριθμού των γυναικών ως Πρέσβειρες, εν τούτοις ανησυχεί για την υπο-εκπροσώπηση των γυναικών σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής και δημόσιας ζωής, ιδιαίτερα στα περιφερειακά και δημοτικά νομοθετικά σώματα. Η Επιτροπή εκφράζει, επίσης, την ανησυχία της για το γεγονός ότι το σύστημα των ποσοστώσεων δεν λειτουργεί αποτελεσματικά στο συμβαλλόμενο Κράτος, συμπεριλαμβανομένης και της γυναικείας εκπροσώπησης στα διοικητικά συμβούλια των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και ότι δεν υπάρχουν προσωρινά ειδικά μέτρα ώστε να αντιμετωπιστεί η κατάσταση αυτή. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή ανησυχεί για τη συστηματική δημιουργία εμποδίων τα οποία αναστέλλουν την ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή, όπως οι αρνητικές πολιτιστικές τάσεις, ο ανεπαρκής αριθμός δυνητικών υποψηφίων και οι περιορισμένοι οικονομικοί πόροι.
  2. Η Επιτροπή καλεί το συμβαλλόμενο Κράτος να:

(α) εξετάσει τη χρήση των προσωρινών ειδικών μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της Σύμβασης και τις Γενικές Συστάσεις Αρ. 23 (1997) και Αρ. 25 (2004) της Επιτροπής, να μελετήσει τα διεθνή παραδείγματα των συστημάτων ποσοστώσεων, να αναλύσει τις βέλτιστες πρακτικές σε άλλες χώρες και να θεσπίσει επαρκείς ποσοστώσεις με σκοπό την επιτάχυνση της ίσης εκπροσώπησης των γυναικών σε όλους τους τομείς της δημόσιας και επαγγελματικής ζωής, ειδικά σε θέσεις λήψης αποφάσεων, στη Βουλή και στην τοπική αυτοδιοίκηση

(β) εφαρμόσει συστηματικά την ποσόστωση 30% στα διοικητικά συμβούλια της δημόσιας διοίκησης και να διασφαλίσει ότι οι γυναίκες έχουν ίσες ευκαιρίες να συμμετέχουν στην πολιτική και δημόσια ζωή, συμπεριλαμβανόμενου του σχεδιασμού, της εφαρμογής, της παρακολούθηση και της αξιολόγηση των αναπτυξιακών πολιτικών και προγραμμάτων των τοπικών κοινοτήτων και

(γ) παράσχει κατάρτιση για την ισότητα των φύλων σε πολιτικούς, δημοσιογράφους, καθηγητές, τοπικούς αξιωματούχους και τους ηγέτες της κοινωνίας των πολιτών, ειδικά άνδρες, να ενισχύσει την κατανόηση ότι η πλήρης, ίση, ελεύθερη και δημοκρατική συμμετοχή των γυναικών σε ίση βάση με τους άνδρες στην πολιτική και δημόσια ζωή είναι μια απαίτηση προϋπόθεση για την πλήρη εφαρμογή της Σύμβασης.