Διακρίσεις κατά Γυναικών: Υποκρισία από κυβερνήσεις και κοινωνία πολιτών

cedaw greece non report 8-3-2020

Σήμερα Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών κυβέρνηση, κόμματα, ανεξάρτητες αρχές και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών δημοσιοποιούν διακηρυκτικά κείμενα υπέρ της ισότητας και των δικαιωμάτων των γυναικών. Στην πράξη όλα αυτά είναι υποκριτικά αφού ο μοναδικός θεσμός που μπορεί να αξιολογήσει τη (μη) εφαρμογή από την Ελλάδα της ισότητας των φύλων και της καταπολέμησης των διακρίσεων κατά των γυναικών, η Επιτροπή για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW) δεν μπορεί εδώ και τρία χρόνια να κάνει την προβλεπόμενη περιοδική αξιολόγηση της χώρας αφού η Ελλάδα δεν έχει υποβάλει την προβλεπόμενη έκθεση που έπρεπε να υποβληθεί μέχρι τη 1 Μαρτίου 2017 (βλπ. πίνακα). Την ευθύνη για αυτό έχουν οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και ΝΔ. Συνένοχες είναι και όλες οι ανεξάρτητες αρχές για τα ανθρώπινα δικαιώματα (Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και Συνήγορος του Πολίτη) και όλες οι άλλες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών οι οποίες σιωπούν για αυτή την περιφρόνηση (πλην του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι – ΕΠΣΕ ) που δεν έχουν ποτέ καταγγείλει ή έστω διαμαρτυρηθεί για αυτό. Όπως σχεδόν ποτέ δεν έχουν διαμαρτυρηθεί για εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες παραβιάσεις της ισότητας των φύλων και διακρίσεις κατά των γυναικών. Μερικές έχουν αντίθετα διακριθεί στην καταγγελία του ΕΠΣΕ για τη συχνά μαχητική καταγγελτική στάση του στα θέματα αυτά…

Εισαγγελέας και Εσωτερικών Υποθέσεων ερευνούν πέντε αναφορές ΕΠΣΕ για συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ

Οι μέχρι τώρα πέντε ακόλουθες μηνυτήριες αναφορές για συρροή παράνομης χρήση βίας του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) έχουν περιληφθεί σε μια δικογραφία της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών που έχει αναλάβει ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Χαράλαμπος Μαστραντωνάκης και από 13 Δεκεμβρίου 2019 έχει διαβιβασθεί για προκαταρκτική εξέταση στη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ.


10/12/2019: Συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ: αναφορά σε Εισαγγελία και Συνήγορο Πολίτη 


17/12/2019: Συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ: δεύτερη αναφορά σε Εισαγγελία και Συνήγορο Πολίτη


19/12/2019: Συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ: τρίτη αναφορά σε Εισαγγελία και Συνήγορο Πολίτη


31/12/2019: Συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ: τέταρτη αναφορά σε Εισαγγελία και Συνήγορο Πολίτη


08/01/2019: Συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ: πέμπτη αναφορά σε Εισαγγελία και Συνήγορο Πολίτη

08/01/2020: Συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ: πέμπτη αναφορά σε Εισαγγελία και Συνήγορο Πολίτη

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ (ΕΤΕΠΕ)/
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
email: panayotedimitras@gmail.com ιστοσελίδα: https://greekhelsinki.wordpress.com


Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών

8 Ιανουαρίου 2020

Πέμπτη αναφορά για συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ, σεξουαλική παρενόχληση, ρατσιστική και σεξιστική συμπεριφορά και απαράδεκτες έως απάνθρωπες συνθήκες κράτησης           

Κύριοι/Κυρίες

Στις 10, 17, 19 και 31 Δεκεμβρίου 2019, σας υποβάλαμε αναφορές με θέμα «Συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ». Σήμερα σας υποβάλουμε πέμπτη αναφορά για το θέμα αυτό που επίσης υποβλήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2020 και στο Συνήγορο του Πολίτη.

Με τιμή,

Παναγιώτης Δημητράς
Διαχειριστής ΕΤΕΠΕ/Εκπρόσωπος ΕΠΣΕ


Αναφορά σε Συνήγορο του Πολίτη 

Όνομα: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Επώνυμο: ΔΗΜΗΤΡΑΣ
Υπηρεσία/Οργανισμός με την οποία σχετίζεται η αναφορά: Ελληνική Αστυνομία
Διεύθυνση (Οδός, Αριθμός): PO Box 60820
Δήμος: Glyka Nera
Τ.Κ.: 15304
Τηλέφωνο: 2103472259
Ηλεκτρονική Διεύθυνση: panayotedimitras@gmail.com

Αναφορά

Θέμα: Συρροή παράνομης χρήσης βίας από ΕΛΑΣ – 6

Κύριοι/Κυρίες

Η συνημμένη καταγγελία που δημοσιοποιήθηκε στις 5-1-2020 αφορά κατά συρροή παράνομη χρήση αστυνομικής βίας, παράλληλα με σεξουαλική παρενόχληση, ρατσιστική και σεξιστική συμπεριφορά, κ.α. σε βάρος αλλοδαπών γυναικών κρατουμένων στα κρατητήρια της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής στην οδό Πέτρου Ράλλη, παράλληλα με απαράδεκτες έως απάνθρωπες συνθήκες κράτησης.

Σχετική είναι και πρόσφατη καταγγελία που δημοσιοποιήθηκε στις 17-12-2019 για τα ίδια κρατητήρια και αφορά “παραβιάσεις δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ορισμένες από αυτές τις παραβιάσεις αποτελούν μορφές βασανιστηρίων σε συνθήκες κράτησης.”

Οι καταγγελίες έχουν γίνει από την “Πρωτοβουλία: Το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση – Δικηγόρος Βικτώρια Πλατή.”

https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiomata/225643_frikiastikes-martyries-gynaikon-apo-tin-petroy-ralli

και

https://platilaw.gr/paraviaseis-ton-anthropinon-dikaiomaton-stin-astynomiki-dieythynsi-allodapon-attikis/

Παρακαλούμε για τις ενέργειές σας και να μας ενημερώνετε για αυτές μόνο μέσω του email.


Η Εφημερίδα των Συντακτών

Φρικιαστικές μαρτυρίες γυναικών από την Πέτρου Ράλλη

«Εφ.Συν». / Μάριος Βαλασσόπουλος

Φρικιαστικές μαρτυρίες γυναικών από την Πέτρου Ράλλη

Σεξουαλικές παρενοχλήσεις με το πρόσχημα της διανομής τροφίμων, κακοποιήσεις και ξυλοδαρμούς μεταναστριών, κακομεταχείριση και προσβολές καταγγέλλουν γυναίκες μέσα από την Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής της Πέτρου Ράλλη.

«Μας απαγόρευσαν να φοράμε τις μαντίλες μας και μας είπαν: “Έξω από δω μπορείτε να είστε Μουσουλμάνες, εδώ όχι! Εδώ είστε Χριστιανές…» αναφέρει μία από τις μαρτυρίες που μεταφέρει η πρωτοβουλία «Το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση» η οποία δημοσιεύει επιστολή των κρατουμένων.

Στο κείμενο σημειώνεται ότι σε άσχημη κατάσταση είναι η υγεία τουλάχιστον δύο άρρωστων γυναικών, ενώ όλες ζουν σε άθλιες συνθήκες, σε βρώμικα κελιά, όπως και ότι δεν τηρείται εν γένει ο κανονισμός λειτουργίας των προαναχωρησιακών κέντρων κράτησης Αλλοδαπών.

Η πρωτοβουλία ζητά να σταματήσουν οι παράνομες ρατσιστικές και μισογύνικες συμπεριφορές και επιτέλους οι αρμόδιοι θεσμοί να αναλάβουν δράση.

Δεν υπάρχουν γιορτές στην Πέτρου Ράλλη

Ακολουθεί όλη η ανακοίνωση της πρωτοβουλίας «Το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση» και η επιστολή των κρατουμένων

Στις 19 Δεκεμβρίου 2019 ήταν η τελευταία μας επίσκεψη στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη. Ακόμη μια φορά ο αριθμός των κρατουμένων είχε αυξηθεί και είχε φτάσει το νο 50. 50 γυναίκες από 15 διαφορετικές χώρες. Ινδονησία, Αιθιοπία, Αλβανία, Αφγανιστάν, Γεωργία, Ιράν, Ιταλία, Καμερούν, Κίνα, Θιβέτ, Λευκορωσία, Νιγηρία, Σομαλία, Συρία και Τουρκία. Στην προσπάθεια μας να μιλήσουμε μαζί τους, κάποιοι αστυνομικοί ήταν σε τόσο κοντινή απόσταση που απέτρεπαν τις γυναίκες να εκφραστούν ελεύθερα για τις καταστάσεις που βιώνουν. Η συμπεριφορά κάποιων αστυνομικών ήταν και απέναντί μας προκλητική.

Μια χαρακτηριστική μαρτυρία: «Μας απαγόρευσαν να φοράμε τις μαντίλες μας και μας είπαν: “Έξω από δω μπορείτε να είστε Μουσουλμάνες, εδώ ΌΧΙ! Εδώ είστε Χριστιανές…” 

Μια άλλη μαρτυρία: “Όταν η Τζωρτζίνα από την Αλβανία, έβγαινε από τη ντουζιέρα, δυο τρεις φορές, ο αστυνομικός με τα γαλάζια μάτια, που πάντα μας παρακολουθεί, από το μικρό παραθυράκι της εισόδου, της φώναξε: “Πέτα κάτω την πετσέτα σου. Θέλω να δω το κορμί σου.” Αν εξετάσετε τις κάμερες του ορόφου μας θα δείτε την κατάσταση…”

Ταυτόχρονα η υγεία αρκετών ήταν σε άσχημη κατάσταση και παρά τη δική μας πίεση να νοσηλευτούν δυο, σαν επείγουσες περιπτώσεις, δεν έχει γίνει τίποτα ουσιαστικό. Συνεχίζουν να είναι πολύ άρρωστες. Την ημέρα των Χριστουγέννων ενημερωθήκαμε μέσω συγγενικών προσώπων κρατουμένων για πιθανή έναρξη απεργίας πείνας λίγων γυναικών. Από την επόμενη της επίσκεψής μας ξεκίνησαν να γράφουν τα βιώματά τους στο γράμμα/καταγγελία που ακολουθεί, όπου περιγράφονται με τη δική τους φωνή όσα εμείς μπορούμε απλά μόνο να φανταστούμε. Γυναίκες από 6 διαφορετικές χώρες, που επιθυμούν η επιστολή τους να δημοσιοποιηθεί. ‘Όταν έχεις χάσει τα πάντα δε φοβάσαι τίποτα…

Η φωνή τους πρέπει να ακουστεί παντού. Προωθείστε την να την ακούσει όλος ο κόσμος. Συζητείστε την στις συνελεύσεις σας. Οι οργανώσεις και οι θεσμοί που μιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα, ας σταματήσουν να μας κοροϊδεύουν και να παίζουν με το δράμα των μεταναστών και των προσφύγων, που οδηγούνται σε εξόντωση.

Στεκόμαστε δίπλα τους και τις θαυμάζουμε για τη γενναιότητα και την αλληλεγγύη την οποία δείχνει η μια στην άλλη…

Κανένα άτομο αόρατο, κανένα παράνομο

Το Δίκιο το έχουν οι εξεγερμένες αδελφές μας

Για την κατάργηση των κρατητηρίων και το άνοιγμα των συνόρων

Για το σταμάτημα των παράνομων ρατσιστικών & μισογύνικων συμπεριφορών

Για το τσάκισμα των λεκτικών, σωματικών και ψυχικών βασανιστηρίων 

Το Πάθος για τη Λευτεριά είναι δυνατότερο απ΄όλα τα κελιά

Στους δρόμους, τις πλατείες και τις φυλακές Γυναίκες μετανάστριες δεν είστε μοναχές

Το Σπίτι των Γυναικών για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση

Ελλάδα, ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ (Μεταναστών Σπίτι) ΦΥΛΑΚΉ

Το αποκαλούμενο γραφείο μετανάστευσης είναι τόσο φρικτό και άθλιο μέρος που κάνει την/τον καθεμία/να να ξεχνάει την ανθρωπιά της/του. Τίποτα δεν είναι νόμιμο εδώ. Ψέματα, παρενόχληση, σεξουαλική κακοποίηση, ασθένειες,απόρριψη, βρωμιά, κακομεταχείριση, ξυλοδαρμοί, προσβολές… Στην κυριολεξία έρχεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με όλα αυτά.

Πάνω απ όλα, πώς μπορούν και τολμούν να τα κάνουν; Εάν η Ευρώπη δε γνωρίζει, πώς τα τολμούν; Ίσως πρόκειται για μια συνωμοσία! Εδώ μας κλειδώνουν μέσα στα κελιά 3-4 φορές την ημέρα, σε κελιά βρώμικα και γεμάτα ψείρες. Μόνο αφού χτυπήσουμε τις σιδερένιες μπάρες ξανά και ξανά, μια αστυνομικίνα ρωτά «τι;», φωνάζοντας και προσβάλλοντας. Μας αντιμετωπίζουν σαν να είμαστε ζώα. (Ούτε καν τα ζώα δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται έτσι).

Πήραν τα κινητά μας τηλέφωνα από την πρώτη ημέρα και δεν μας τα δίνουν πίσω για να μας εμποδίσουν να τραβήξουμε φωτογραφίες ή βίντεο. Ακόμη και οι δικηγόροι δεν μπορούν να έρθουν στο εσωτερικό. Όταν έρχονται εθελοντές οργανώσεων, μας κρατούν κλειδωμένες. Και στους εθελοντές λένε πολλά ψέματα. Για παράδειγμα, λένε ότι εδώ μένουμε δύο εβδομάδες κατ ‘ ανώτατο όριο. Οι περισσότερες από εμάς είμαστε εδώ 1,5 μήνα. Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν για 4 μήνες χωρίς να τους έχουν πει τίποτα.

Μας βγάζουν για προαυλισμό δύο φορές την ημέρα, σαν τα κοπάδια. Όταν ο χρόνος τελειώνει, κραυγάζουν: «Μέσα», και μας κλειδώνουν στους θαλάμους. Όταν έχουμε ανάγκη να πάμε στην τουαλέτα, πρέπει να φωνάξουμε, να ρίξουμε γροθιές και κλωτσιές στην πόρτα. Μερικές φορές, μόνο μερικές φορές, μια αστυνομικίνα έρχεται, μετά από 15-20 λεπτά.Άλλες φορές κανείς δεν έρχεται. Ακόμα και αν μια από εμάς πεθάνει εκείνες τις ώρες, κανείς δε νοιάζεται.

Ceylan Pinar Kanli-Turkish “Όλες είμαστε άρρωστες. Η καθεμιά έχει τις πληγές της εξαιτίας της βρωμιάς. Μερικές από εμάς έχουμε ακόμη και αποστήματα. Εγώ για παράδειγμα, έχω αποστήματα σε όλο μου το σώμα. Μετά από 5 μέρες, με πήγαν στο γιατρό που βρίσκεται στο κτίριο. Ο γιατρός μου είπε: “πρέπει να πάτε στο νοσοκομείο, αμέσως. Χρειάζεται να γίνει ανάλυση αίματος. Είναι επείγον.” Παρ ‘όλα αυτά, με κρατούν να περιμένω, ακόμη, εδώ και 5 ημέρες.”

Μόνες μας καθαρίζουμε το χώρο. Και δεν έχουμε ούτε σαμπουάν ούτε σαπούνια. Τίποτα… Όποιες έχουν επισκέπτες είναι τυχερές, τι γίνεται όμως με τις άλλες; Ζητούν από αυτές που έχουν επισκέπτες να αγοράσουν πράγματα για τις ανάγκες τους, αν έχουν τα χρήματα. Οι φίλες μας, που δεν έχουν χρήματα, είτε ζητάνε να μοιραστούν είδη υγιεινής από αυτές που έχουν ή μένουν βρώμικες. Δεν υπάρχει λέξη για να περιγράψει κανείς τις τουαλέτες. Χωρίς απορρυπαντικά, χωρίς σαπούνια, χωρίς τίποτα! Οι τουαλέτες έχουν αλλάξει χρώμα, λόγω της βρωμιάς και της δυσωδίας. Όσες έχουν υγρά μαντήλια, σκεπάζουν τη μύτη και το πρόσωπο τους, για να αντέξουν να μπουν μέσα στις τουαλέτες. Όσες δεν έχουν μαντήλια, κάνουν εμετό.

Και οι αστυνομικοί! Με το πρόσχημα της διανομής τροφίμων, αγγίζουν και παρενοχλούν τις γυναίκες. Αυτό είναι ένα φρικτό μέρος.

Ο θάλαμος προς τα δεξιά ανήκει στους άνδρες. Δεν πρέπει να αγνοηθεί ο απάνθρωπος ξυλοδαρμός από την αστυνομία (το θύμα ήταν ένας άνδρας, που ονομάζεται Mecit). 4 αστυνομικοί τον κλώτσαγαν και τον χτύπαγαν μέχρι θανάτου, με τον πιο βάρβαρο τρόπο. Δεν μπορώ να ξεχάσω την ντροπιασμένη του έκφραση, επειδή τον χτυπούσαν μπροστά μας.

Το φαγητό που δίνουν είναι κρύο και βρωμάει! Οι ντομάτες και τα πορτοκάλια είναι σάπια. Ακόμα και για να πιούμε νερό υπάρχει χρονοδιάγραμμα. Χρόνος για να πίνεις νερό πόσιμο…Είμαστε υποχρεωμένες να πίνουμε από αυτό το αηδιαστικό νερό που βρωμάει. Όταν είπα: «Δεν μπορώ να το πιω αυτό το νερό. Μπορώ να αγοράσω απ’ έξω;» αστυνομικοί έσκασαν στα γέλια και μου είπαν: “Πρέπει να το πιεις”.

Υπάρχουν πολλά πράγματα να πω σχετικά με αυτό το μέρος…

Φράσεις γραμμένες πάνω στους τοίχους, αδιάκοπα δάκρυα, και συνεχείς ικεσίες.

Όλες είμαστε εδώ, μέσα σ’ αυτή την κόλαση.

Η Alla από τη Συρία, της οποίας τράβηξαν τη μαντίλα από το κεφάλι της,

Η Aisha από τη Σομαλία, που δεν μπορεί να περπατήσει, λόγω των αποστημάτων, που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο στη μέση της νύχτας και όταν η φλεγμονή υποχώρησε λίγο, την έφεραν πίσω στη φυλακή.

Κι εμείς οι υπόλοιπες, που μας προσβάλλουν κάθε μέρα, 1 Ιρανή, 3 κορίτσια από την Αλβανία που είχαν κακοποιηθεί, κ.ά.

Αυτό το μέρος δεν είναι ένα γραφείο μετανάστευσης, είναι ένα σπίτι βασανιστηρίων. Εγώ, πιστεύω ότι θα καταφέρω να βγω από δω μέσα, αλλά δεν είμαι μόνο εγώ. Μετά από μένα υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν έχουν καθόλου χρήματα, ούτε δικηγόρο. Δεν έχουν κανένα. Υπάρχουν κορίτσια μικρότερα από 18 χρονών και αυτό δεν είναι νόμιμο.

Παρακαλώ, βοηθήστε μας. Οι γυναίκες που βρίσκονταν σε επ’ αόριστον απεργία πείνας έφαγαν για πρώτη φορά μετά από 3 ημέρες. Κανένας δεν ενδιαφέρεται.

• Η Esraa Kreash (Συρία), 22 ετών. Η Esraa είναι σε φαρμακευτική αγωγή για την ψυχολογική κατάστασή της υπό την επίβλεψη του γιατρού δύο φορές την ημέρα. Ωστόσο, η αστυνομικίνα της έδινε τα φάρμακά της μόνο μία φορά, το βράδυ. Μια μέρα, δεν της έδωσε τίποτα. Στη συνέχεια, η Esra δεν πήρε τα χάπια της το βράδυ και την επόμενη μέρα πήρε δύο. Επειδή πήρε δύο χάπια (ενώ έπαιρνε ένα την μια ημέρα για 20 μέρες), κοιμήθηκε. Όταν ξύπνησε, βγήκε έξω να πάρει αέρα. Η αστυνομικίνα της είπε ότι ο χρόνος τελείωσε. Έπρεπε να μπει μέσα, αλλά δεν καταλάβαινε. Δε γνωρίζει ούτε Αγγλικά ούτε Ελληνικά. Έτσι δεν κατάλαβε. Μετά από αυτό, η αστυνομικίνα την τράβηξε από τα χέρια πολύ σκληρά και την έσπρωξε. Η Esra αντέδρασε κι άρπαξε τα μαλλιά της αστυνομικίνας. 4 αστυνομικά όργανα ήρθαν από το εσωτερικό. 2 αστυνομικοί της έβαλαν χειροπέδες, 2 αστυνομικίνες τη χτυπούσαν στα χέρια. Και μπροστά σε όλες μας, την έσυραν στο τσιμεντένιο δάπεδο της ταράτσας και την κλείδωσαν σε ένα κελί. Την άφησαν με τις χειροπέδες στο κελί χωρίς τροφή μέχρι το βράδυ. Έκλαψε πολύ, χτυπούσε την πόρτα διαρκώς αλλά δεν της άνοιξαν μέχρι την νυχτερινή βάρδια. Ξέρει μονάχα να λέει τη λέξη «συγγνώμη» στα αγγλικά. Και την είπε εκατομμύρια φορές, ξανά και ξανά. Μόνο μετά από αυτό, της άνοιξαν την πόρτα. Οι συγκάτοικοι της στο κελί ζητούσαν φαγητό για την Esra, αλλά δεν τους έδωσαν τίποτε. Η ίδια μας είπε: “Δεν έχω χρησιμοποιήσει φάρμακα για ψυχολογικά προβλήματα πιο πριν. Όταν ήρθα σε αυτή τη φυλακή, μου τα έδωσε ο γιατρός.» Είναι εδώ μέσα 25 ημέρες.

Δεν έχει κανένα επισκέπτη, ούτε χρήματα ούτε δικηγόρο. Είχε έναν δικηγόρο, αλλά επειδή δεν έχει χρήματα, ο δικηγόρος δεν έρχεται. Υπέγραψε για άσυλο στη Λέρο πριν 3 μήνες. Στη συνέχεια πήγε στη Λευκάδα και συνελήφθη εκεί, ενώ πήγαινε με το πλοίο στην Ιταλία και μεταφέρθηκε στο ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ. Τρεις μήνες, περιμένει για τη συνέντευξη. 25//12/ 2019

Η Meryen Zare, από το Ιράν η οποία εξαπατήθηκε από τον δικηγόρο της, δεν έχει καθόλου χρήματα, πια, ούτε δικηγόρο. Ούτε μεταφραστή, ούτε επισκέπτη. Ζήτησε από κάποια που ξέρει αγγλικά να γράψει μια επιστολή, προς την αστυνομία, στην οποία λέει: «Σας παρακαλώ στείλτε μου ένα μεταφραστή αλλιώς θα αυτοκτονήσω». Η Meryen περιμένει απάντηση εδώ και 3 ημέρες. Είναι ολομόναχη, δεν ξέρει τι να κάνει, χωρίς μεταφραστή. Προχώρησε σε επ΄ αόριστον απεργία πείνας για 3 ημέρες. Σήμερα την πιέσαμε να φάει.

Η Glory από τη Νιγηρία, περιμένει ακόμα να ελευθερωθεί, παρότι βρίσκεται εδώ για 2 μήνες, και έχει δώσει και τις δυο συνεντεύξεις. Η ίδια συνεχίζει επ’ αόριστον απεργία πείνας! 26/12/2019″

Διαβάζοντας κανείς το καταγγελτικό γράμμα των γυναικών και αντιπαραβάλλοντας το με το άρθρο 21 για τα δικαιώματα των κρατουμένων, από την Απόφαση:

“Ίδρυση και λειτουργία Προαναχωρησιακών Κέντρων Κράτησης Αλλοδαπών και Κανονισμός Λειτουργίας αυτών”, μπορεί εύκολα, και επιεικώς μιλώντας, να αντιληφθεί την τραγική ειρωνεία:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΆ ΠΡΟΑΝΑΧΩΡΗΣΙΑΚΩΝ ΚΈΝΤΡΩΝ ΚΡΑΤΗΣΗΣ

Άρθρο 21

Δικαιώματα Κρατουμένων

Οι κρατούμενοι αλλοδαποί στα κέντρα κράτησης δικαιούνται:

α. ιατρικής και φαρμακευτικής περίθαλψης, καθώς και ψυχοκοινωνικής διάγνωσης και στήριξης,

β. απρόσκοπτης άσκησης των θρησκευτικών καθηκόντων τους, εφόσον δεν παραβιάζονται οι κανόνες ασφαλείας των κρατητηρίων,

γ. ίσης μεταχείρισης (…)

ζ. πρόσβασης σε δικηγόρο και σε περίπτωση αδυναμίας, παροχή νομικής υποστήριξης (…)

ι. του απολύτου σεβασμού της προσωπικότητάς τους και της ακώλυτης άσκησης των δικαιωμάτων τους

ιβ. να λαμβάνουν από τη φρουρά των κρατητηρίων τα απαραίτητα είδη για για την ατομική υγιεινή και καθαριότητα

ιγ. να λαμβάνουν κατάλληλη διατροφή με μέριμνα των Προαναχωρισιακών Κέντρων Κράτησης Αλλοδαπών, τρεις φορές την ημέρα και

ιδ. να ενημερώνονται με εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία που εφοδιάζονται κατά το επισκεπτήριο, καθώς επίσης να έχουν πρόσβαση στην δανειστική βιβλιοθήκη.

(στο ΠΡΟΚΕΚΑ Ταύρου δεν υπάρχει δανειστική βιβλιοθήκη, ποτέ δεν υπήρξε)

 


 

FireShot Capture 254 - Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην αστυνομική διεύθυνση αλλο_ - platilaw.gr

Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην αστυνομική διεύθυνση αλλοδαπών Αττικής

Από σε

Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην αστυνομική διεύθυνση αλλοδαπών Αττικής

Κατόπιν σχετικής καταγγελίας: εδώ [1],  επισκέφθηκα στις 31 Αυγούστου τα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής προκειμένου να συναντήσω δύο διοικητικά κρατούμενες και να διαμορφώσω η ίδια εικόνα για την εκεί κατάσταση. Κατά τη συνομιλία μου μαζί τους και με βάση τα όσα μου διηγήθηκαν, διαπίστωσα μία σειρά γεγονότων που συνιστούν παραβιάσεις δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ορισμένες από αυτές τις παραβιάσεις αποτελούν μορφές βασανιστηρίων σε συνθήκες κράτησης.

Ένα από τα απίστευτα περιστατικά που μου εξιστόρησαν και αποτυπώνει με εμφατικό τρόπο τις άθλιες συνθήκες κράτησης είναι το εξής: Σύρος συγκρατούμενος, πάσχων από HIV ζητούσε να προαυλίζεται μαζί με τους συγκρατούμενους του, οι Αστυνομικοί όμως, για αδιευκρίνιστους λόγους δεν του το επέτρεπαν. Κατόπιν επανειλημμένων αρνήσεων από την πλευρά των αστυνομικών δημιουργήθηκε ένταση μεταξύ τους. Άρχισαν να τον σπρώχνουν με τρόπο αρκετά υποτιμητικό προκειμένου αυτός να μπει μέσα στο κελί του. Ο κρατούμενος διαμαρτυρήθηκε και απαίτησε να μην τον αγγίζουν. Τότε οι αστυνομικοί άρχισαν να τον γρονθοκοπούν με απίστευτη αγριότητα. Στην προσπάθειά του να αμυνθεί στις βιαιοπραγίες των αστυνομικών έθεσε σε λειτουργία τον πυροσβεστήρα που βρισκόταν στο χώρο, με αποτέλεσμα να εκτοξευτούν αποπνικτικές ουσίες μέσα στο κλειστό χώρο των κελιών. Οι γυναίκες που ήταν μέσα στα κελιά εγκλωβίστηκαν, αφού δεν τις επέτρεπαν να βγουν έξω. Μία από αυτές στην προσπάθειά της να καλέσει βοήθεια έβαλε φωτιά σε ένα χαρτί με σκοπό να τονίσει πως αυτές βρισκόντουσαν σε κατάσταση κινδύνου για τη ζωή τους.

Την επόμενη μέρα, τόσο ο Σύρος πρόσφυγας όσο και η κοπέλα που καλούσε σε βοήθεια βρέθηκαν αντιμέτωποι με διάφορες κατηγορίες κατά την αυτόφωρη διαδικασία. Ταυτόχρονα στο χώρο των κρατητηρίων αφαιρέθηκε ο ψύκτης που είχε τοποθετηθεί για την εξυπηρέτηση των κρατουμένων. Οι κρατούμενες με τις οποίες συνομίλησα πιστεύουν πως οι αστυνομικοί αφαιρέσανε τον ψύκτη επίτηδες χρησιμοποιώντας το ως εκδικητικό μέσο προς τους υπόλοιπους κρατούμενους που συμπαραστάθηκαν στον Σύρο πρόσφυγα. Έκτοτε, από 20 Αυγούστου, οι κρατούμενες/οι αναγκάζονται να πίνουν ζεστό νερό από τη βρύση της τουαλέτας. Οι παραβιάσεις όμως των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν σταματάνε εδώ. Οι κρατούμενες μου διηγήθηκαν ένα ακόμη περιστατικό από το οποίο προκύπτει τόσο η παραβίαση του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας όσο και η εν γένει προσβολή της αξιοπρέπειας του ατόμου. Το περιστατικό έχει ως εξής: προσφάτως μετανάστρια από το Μαρόκο είχε δανειστεί το Κοράνι από συγκρατούμενο της, προκείμενου να προσευχηθεί. Όταν ολοκλήρωσε τα θρησκευτικά της καθήκοντα μία αστυνομικός της ζήτησε να ανοίξει το Κοράνι για να ελέγξει εάν η κρατούμενη είχε κρύψει κάτι μέσα στο βιβλίο. Η κοπέλα το άνοιξε, αλλά η αστυνομικός επέμενε πως θα έπρεπε να ξεφυλλίσει μία προς μία τις σελίδες του βιβλίου!!!!

Η κρατούμενη μη κατανοώντας την επιμονή της αστυνομικό διαμαρτυρήθηκε, με αποτέλεσμα να διαπληκτιστούν μεταξύ τους. Τότε η αστυνομικός απομακρύνθηκε από το χώρο και κάλεσε άντρες αστυνομικούς. Όταν αυτοί κατέφτασαν για να τη «συνετίσουν» αποφάσισαν να την βάλουν στην απομόνωση. Η μετανάστρια – όπως ήταν φυσιολογικό- έφερε αντίσταση. Τότε οι αστυνομικοί άρχισαν να τη γρονθοκοπούν, να τη σφίγγουν από το λαιμό και να την αποκαλούν «πουτάνα» και να την υβρίζουν με κάθε λογής υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς. Εκείνη άρχισε να κάνει εμετό και να βγάζει αίμα από τη μύτη. Μετά την εξιστόρηση των περιστατικών που λαμβάνουν χώρα σε καθημερινή βάση στο συγκεκριμένο κρατητήριο, η μία από τις δύο λύγισε μπροστά μου και μου τόνισε πως σκέφτεται συχνά να αυτοκτονήσει, διότι δεν αντέχει άλλο την αθλιότητα που βιώνει. Στο σημείο αυτό θέλω να επισημάνω, ότι διαπίστωσα πως είναι εξαντλημένες τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Εκτός ότι αναγκάζονται να πίνουν κάθε μέρα ζεστό νερό από την τουαλέτα, κοιμούνται δίπλα σε τεράστιες κατσαρίδες, ενώ κοριοί έχουν τρυπήσει όλο τους το σώμα.

Εμείς ως πρωτοβουλία καλούμε τους αρμόδιους φορείς να λάβουν θέση απέναντι σε αυτά τα περιστατικά το συντομότερο δυνατό πριν θρηνήσουμε θύματα. Είναι εξοργιστικό κρατούμενες/οι να αναγκάζονται να πίνουν ζεστό νερό από βρωμερούς καμπινέδες, ενώ επικρατούν απίστευτα υψηλές θερμοκρασίες. Είναι εξοργιστικό άτομα που πάσχουν από HIV να δέχονται κακοποιητικές συμπεριφορές από αστυνομικούς, ενώ το μόνο που ζητάνε είναι το αναφαίρετο δικαίωμά τους να προαυλίζονται μαζί με τους συγκρατούμενούς τους. Είναι εξοργιστικό κρατούμενες/οι/α να πρέπει να συνυπάρχουν με κοριούς, ενώ όλοι γνωρίζουμε τι κινδύνους συνεπάγεται αυτό για την υγεία τους. Είναι εξοργιστικό οι αστυνομικοί να εμπλέκονται σε άσκοπες αντιπαραθέσεις με κρατούμενες/ους/α οδηγώντας τους στα πρόθυρα της αυτοκτονίας, ενώ το μόνο που ζητούν οι τελευταίες/οι/α είναι να γίνονται σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματά τους.

Πρωτοβουλία: Το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση Δικηγόρος Βικτώρια Πλατή

Διαβάστε περισσότερα: εδώ

Πηγή: Κίνηση απελάστε το ρατσισμό


 

 

 

«Πολιτικοί και ΜΜΕ ευθύνονται για τη διάχυση ρατσιστικών απόψεων»: Συνέντευξη Παναγιώτη Δημητρά

Αποτέλεσμα εικόνας για ereportaz
«Πολιτικοί και ΜΜΕ ευθύνονται για τη διάχυση ρατσιστικών απόψεων»

«Πολιτικοί και ΜΜΕ ευθύνονται για τη διάχυση ρατσιστικών απόψεων»

Της Νατάσσας Βουδούρη

Σφοδρές αντιδράσεις και ερωτηματικά έχει προκαλέσει η μήνυση του Παναγιώτη Δημητρά, εκ μέρους του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, στην «Κιβωτό του Κόσμου», για ρατσιστική συμπεριφορά. Ο κ. Δημητράς, αγωνιστής με πλούσια δράση, μίλησε αποκλειστικά στο ereportaz για τις ρατσιστικές απόψεις της χώρας μας, την ξενοφοβία και την νομική οδό που ακολουθεί στα θέματα αυτά.

1.Τι ακριβώς είναι το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι; Που και πως δραστηριοποιείται εντός και εκτός Ελλάδας;

Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1993 και δηλωμένος σκοπός της είναι «να παρακολουθεί, να δημοσιοποιεί, να ασκεί πίεση και να παρεμβαίνει για θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων και διακρίσεων στην Ελλάδα, και, περιστασιακά, στα Βαλκάνια». Επίσης, παρακολουθεί συντονισμένα τα ελληνικά και βαλκανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης όσον αφορά ρατσιστικά, μισαλλόδοξα ή εθνικιστικά στερεότυπα μίσους. Το έργο της περιλαμβάνει, σε συνεργασία με άλλες ΜΚΟ, τη δημοσίευση δελτίων τύπου, αναλυτικών ετήσιων εκθέσεων, εναλλακτικών εκθέσεων προς τις Επιτροπές Εμπειρογνώμων για τις Συμβάσεις του ΟΗΕ, όπως επίσης εξειδικευμένες εκθέσεις αναφορικά με εθνοτικές ή εθνικές, εθνογλωσσικές, θρησκευτικές και μεταναστευτικές κοινότητες που υφίστανται στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια.

Το ΕΠΣΕ ασχολείται με θέματα ανθρώπινων και μειονοτικών δικαιωμάτων με:

* παρακολούθηση της εφαρμογής των διεθνών συνθηκών,
* σύνταξη εκθέσεων για εθνικές, εθνογλωσσικές και θρησκευτικές μειονοτικές κοινότητες, καθώς και εκθέσεων στα όργανα του ΟΗΕ για την κατάσταση στην Ελλάδα σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών, τα δικαιώματα των παιδιών, την καταπολέμηση του ρατσισμού, τα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, τα βασανιστήρια,
* αναφορές και ένδικα μέσα σε ελληνικά και διεθνή δικαστικά όργανα,
* παρεμβάσεις στις κυβερνήσεις και στους διακυβερνητικούς φορείς,
* δημοσίευση άρθρων, βιβλίων και εντύπων, παραδοσιακών και ηλεκτρονικών.

Ειδικότερα, καταγράφει ρατσιστικά εγκλήματα (στο Παρατηρητήριο Ρατσιστικών Εγκλημάτων racistcrimeswatch.wordpress.com) και τα αναφέρει στις Εισαγγελίες για Ρατσιστικά Εγκλήματα. Σε λίγες περιπτώσεις παρέχεται και νομική συνδρομή σε σχετικές δίκες. Το έργο αυτό γίνεται αποκλειστικά με τη συνδρομή εθελοντών και εθελοντριών, στελεχών και δικηγόρων.

To ΕΠΣΕ υπήρξε μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα μέχρι τη διάλυσή της το 2007. Σήμερα είναι μέλος των διεθνών ΜΚΟ European Implementation Network, World Organization Against Torture, Justicia European Rights Network, the International Detention Coalition, the International Network Against Cyber Hate, και Justice and Environment.

2.Ποιες είναι οι σημαντικότερες «νίκες » που έχετε πετύχει ως τώρα;

Αναμφισβήτητα οι δεκάδες καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα καθώς και οι Συστάσεις των Επιτροπών Εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης επειδή η Ελλάδα παραβίασε δικαιώματα των Ρομά, των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων, των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων, των θυμάτων αστυνομικής βίας, των θυμάτων ρατσιστικών εγκλημάτων λόγου και βίας, κτλ.

3.Οι πρόσφατες μηνύσεις εναντίον του πάτερ Αντώνιου και στην συνέχεια του Αντώνη Σαμαρά έγιναν επί προσωπικού ή από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι; Που αποσκοπούν;

Έγιναν από το ΕΠΣΕ και υποχρεωτικά υπογράφονται από το νόμιμο εκπρόσωπό του που είναι ο υποφαινόμενος. Όπως και άλλες 600 ανάλογες μηνυτήριες αναφορές στοχεύουν να βοηθήσουν τη δικαιοσύνη να εφαρμόσει τις συστάσεις ΟΗΕ και Συμβουλίου της Ευρώπης. Χαρακτηριστικότερες οι πιο πρόσφατες (2016) συστάσεις της Επιτροπής του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων:

«Η Επιτροπή καλεί το Συμβαλλόμενο Κράτος να λάβει μέτρα αποτελεσματικής πρόληψης, καταπολέμησης και τιμωρίας της ρατσιστικής ρητορικής μίσους και των ρατσιστικών εγκλημάτων μίσους. Υπενθυμίζοντας τις γενικές συστάσεις της Νο 35 (2013) για την καταπολέμηση της ρατσιστικής ρητορικής μίσους και Νο 31 (2005) σχετικά με την πρόληψη των φυλετικών διακρίσεων στη διοίκηση και λειτουργία του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, η Επιτροπή συνιστά στο Συμβαλλόμενο Κράτος:

(α) Να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για τη δίωξη ατόμων, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών, για τις πράξεις που προβλέπονται από το άρθρο 4, και να παράσχει πληροφορίες στην επόμενη έκθεση της σχετικά με τις έρευνες της αστυνομίας, τις ποινικές διαδικασίες, και τις ποινές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με το πολιτικό κόμμα της Χρυσής Αυγής και των μελών της. Η Επιτροπή επιθυμεί να τονίσει ότι το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης δεν πρέπει να υπονομεύει τις αρχές της αξιοπρέπειας, της ανεκτικότητας, της ισότητας και της μη διάκρισης, καθώς η άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης φέρει μαζί της ιδιαίτερες ευθύνες, μεταξύ των οποίων είναι η υποχρέωση της μη διάδοσης ιδεών βασισμένων στη φυλετική ανωτερότητα ή στο φυλετικό μίσος·

(β) Να ενισχύσει την εκπαίδευση για τον εντοπισμό, την καταγραφή, την πρόληψη και την καταπολέμηση των εγκλημάτων μίσους, της ρητορικής μίσους και των κινήτρων προκατάληψης, στοχεύοντας το δικαστικό σώμα, την αστυνομία, τις εισαγγελίες, και την επιθεώρηση εργασίας, και να βελτιώσει του συντονισμό μεταξύ αυτών των θεσμών·

(γ) Να διασφαλίσει ότι τα μέσα μαζικής επικοινωνίας δεν στιγματίζουν, δεν παράγουν στερεότυπα και δεν στοχεύουν αρνητικά μη-πολίτες και εθνοτικές μειονότητες, και με αυτό το σκοπό, να διασφαλίσει την εφαρμογή και την ενίσχυση της αρμοδιότητας του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που εποπτεύει και ρυθμίζει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ώστε να απαγορεύει τη μετάδοσης των ρατσιστικών, ξενοφοβικών ή μη-ανεκτικών δηλώσεων, και να διασφαλίσει ώστε οι ανάλογες κυρώσεις να επιβάλλονται σε αυτές τις περιπτώσεις·

(δ) Να διοργανώσει εντατικές εκστρατείες σε όλη τη χώρα, σε συνεργασία με τα εθνικά θεσμικά όργανα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους φορείς της κοινωνίας των πολιτών, με στόχο την προώθηση της ανοχής και την καταγγελία ρατσιστικών συμπεριφορών και να ευαισθητοποιήσει το κοινό για τη νομική απαγόρευση των φυλετικών διακρίσεων και για τις διαθέσιμες οδούς για την κατάθεση μηνύσεων και να διευκολύνει την πρόσβαση των θυμάτων στη δικαιοσύνη μεταξύ άλλων με την ενίσχυση του συστήματος νομικής βοήθειας·

(ε) Να θεσπίσει συγκεκριμένα μέτρα, σε διαβούλευση με τις εμπλεκόμενες ομάδες, να αυξήσει τις αναφορές και καταγραφές ρατσιστικών εγκλημάτων μίσους, εξασφαλίζοντας ότι ο μηχανισμός υποβολής αναφορών είναι διαφανής και προσβάσιμος, και να βρει τρόπους ώστε τα θύματα να έχουν περισσότερη εμπιστοσύνη στην αστυνομία και το δικαστικό σύστημα·

(στ) Να βελτιώσει το σύστημα συλλογής στατιστικών στοιχείων σχετικά με τις καταγγελίες εγκλημάτων μίσους, και να παράσχει λεπτομερείς πληροφορίες στην επόμενη περιοδική έκθεσή του για τέτοιες καταγγελίες και τα αποτελέσματά τους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συλλέγονται από το Παρατηρητήριο για την Πρόληψης της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, καθώς και αναλυτικά στοιχεία για τις άδειες διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους που χορηγούνται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι είναι θύματα ή μάρτυρες ρατσιστικών εγκλημάτων·

(ζ) Να επιταχύνει την υιοθέτηση του υπό διαμόρφωση Σχεδίου Δράσης κατά του ρατσισμού και να του παράσχει τους απαραίτητους πόρους, μετρήσιμους δείκτες, και χρονοδιάγραμμα για την αποτελεσματική εφαρμογή του.»

4.Πώς βλέπετε η κοινωνία να αντιμετωπίζει τέτοιου είδους θέματα;

Ενώ σημαντικά τμήματα της κοινωνίας έχουν ενεργή αντιρατσιστική στάση και δράση μεγάλα τμήματα της κοινής γνώμης έχουν διαμορφωμένες ρατσιστικές θέσεις, όπως δείχνουν τα Ευρωβαρόμετρα, όπου τα μεγαλύτερα ποσοστά φορέων ρατσιστικών απόψεων εδώ και δεκαετίες υπάρχουν στην Ουγγαρία και στην Ελλάδα.

5.Θεωρείτε ότι το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι μπορεί να συμβάλει στην ευαισθητοποίηση και στην πάταξη φαινομένων ρατσισμού απέναντι στις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες;

Την ευθύνη της ευαισθητοποίησης, όπως λένε και οι συστάσεις του ΟΗΕ, έχει η κυβέρνηση και η δικαιοσύνη και βέβαια οι εκπαιδευτικοί φορείς και τα ΜΜΕ. Το ΕΠΣΕ συμβάλλει στην πάταξη μέσω των αναφορών στις αρχές και στους διεθνείς οργανισμούς, και είναι πάντα διαθέσιμο για κάθε άλλη δράση, αλλά διαχρονικά οι κυβερνήσεις το αποκλείουν από την Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το Εθνικό Συμβούλιο κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας και διάφορα παρόμοια όργανα.

6.Με αφορμή τη μήνυση στον Αντώνη Σαμαρά με ποιον τρόπο πρέπει να αντιμετωπίζονται οι μετανάστες και οι πρόσφυγες;

Απλή η απάντηση: όπως προβλέπουν οι νόμοι και οι υπερνομοθετικής ισχύος διεθνείς συμβάσεις. Γενικότερα, με πολιτικές ένταξης όσων μείνουν στην Ελλάδα και με εφαρμογή των αποφάσεων νόμιμης απέλασης ή επαναπροώθησης με σεβασμό στην προσωπικότητα των εμπλεκόμενων.

7.Θεωρείτε ότι η κοινωνία και οι κοινωνικοπολιτικοί ιθύνοντες με τις αποφάσεις τους τρέφουν και δικαιώνουν φαινόμενα ξενοφοβίας;

Αναμφισβήτητα πολιτικοί και ΜΜΕ και άλλοι γνωμηγήτορες (πανεπιστημιακοί κτλ) επηρεάζουν την κοινή γνώμη και στην Ελλάδα έχουν τεράστια ευθύνη για τη διάχυση ρατσιστικών και μισαλλόδοξων απόψεων, οι μεν γιατί τις θρέφουν με δηλώσεις και πράξεις οι δε που διαφωνούν γιατί τις θρέφουν με την εγκληματική σιωπή τους.

8.Εάν ναι μπορεί το 2019 αυτό να εξαλειφθεί ή τουλάχιστον να μειωθεί;

Το 2019 σίγουρα όχι. Από το 2020 ίσως αν ποτέ αποφασίσουν οι γνωμηγήτορες να παίρνουν συστηματικά δημόσια θέση για τα φαινόμενα και να καταδικάζουν συστηματικά κάθε εκδήλωση ρατσιστισμού.

9.Σκοπεύετε να ακολουθήσετε τη νομική οδό και για κάποιους άλλους που ενδεχομένως θεωρείτε ότι έχουν δώσει λαβές με τα σχόλιά τους;

Το έχουμε ήδη κάνει και παραπέμφθηκαν σε δίκη μεταξύ άλλων οι πρώην Υπουργοί Θεοδόσης Πελεγρίνης για αντισημιτισμό και Θεόδωρος Πάγκαλος για αντιτουρκισμό και άλλοι.

10.Με αφορμή όλα αυτά θεωρείτε ότι ζούμε σε μια κοινωνία με φαινομενική Δημοκρατία;

Στα θέματα δικαιωμάτων των πάσης φύσης μειονοτήτων/ευάλωτων η Ελληνική Δημοκρατία βρίσκεται ακόμα σε αναζήτηση της Μεταπολίτευσής της…

Ξεφτυλισμένες γυναικείες οργανώσεις και γυναίκες ακτιβίστριες [20/9/19: πλην Διοτίμας]

Η ΑΠΟΛΥΤΗ σιωπή τους για αυτό καθιστά οριστικά ξεφτυλισμένες τις γυναικείες οργανώσεις και γυναίκες ακτιβίστριες (όχι πως δεν το ξέραμε ήδη δηλαδή…)

 
Στιγμιότυπο οθόνης (35)


ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ 20/9/2019

Καταγγελία ΕΣΡ:
Αναπαράγει την κουλτούρα του βιασμού ρεπορτάζ της ΕΡΤ

Στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης προσέφυγε το Κέντρο Διοτίμα για το ρεπορτάζ «Εικονικές καταγγελίες βιασμών από τουρίστριες»,  ζητώντας την απόσυρσή του, καθώς αναπαράγει την κουλτούρα του βιασμού. Παρακάτω ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο:

Με ιδιαίτερο προβληματισμό και σκεπτικισμό παρακολουθήσαμε το ρεπορτάζ της ΕΡΤ με τον τίτλο «Εικονικές καταγγελίες βιασμών από τουρίστριες» (22/08/2019), το οποίο βρίσκεται ακόμα (9/9/2019) αναρτημένο στο website του σταθμού.

Το ρεπορτάζ ξεκινά «πληροφορώντας» το κοινό για πρόσφατο «περιστατικό» που «συνέβη στην Κρήτη», με  Γερμανίδα που κατήγγειλε ότι βιάστηκε από ντόπιο. «Η καταγγελία ανακλήθηκε όταν η τουρίστρια έμαθε τις συνέπειες που θα είχε αν διαπιστωνόταν, μετά την έρευνα, ότι είχε πει ψέματα» αναφέρει χαρακτηριστικά όσο και αόριστα το ρεπορτάζ.

Εκκινώντας από ένα μεμονωμένο «περιστατικό», το οποίο επί πλέον  ουδείς αρμόδιος εκ των αστυνομικών αρχών δεν έχει επιβεβαιώσει μέχρι στιγμής, το «ρεπορτάζ» αυθαιρέτως υποστηρίζει ότι έχει στηθεί «φάμπρικα εικονικών βιασμών από τουρίστριες» στα ελληνικά νησιά, με στόχο την απόσπαση αποζημιώσεων για «ψυχική οδύνη».

Για τη στοιχειοθέτηση των παραπάνω, το «ρεπορτάζ» αρκείται στη μαρτυρία του προέδρου εστιατόρων Ρόδου, ο οποίος ανέφερε ότι «Στα τόσα χρονιά που γίνονται καταγγελίες στη Ρόδο σχεδόν κανείς δεν καταδικάστηκε», αλλά και στην παρουσίαση της ατομικής εμπειρίας ενός δικηγόρου, ο οποίος δήλωσε ότι «σε μια καριέρα 28 ετών είναι πολύ λίγες οι περιπτώσεις που πραγματικά υπήρχε βιασμός».

Από το ρεπορτάζ απουσίαζε παντελώς η «άλλη άποψη», η φωνή τόσο των δεκάδων γυναικών που έχουν βιαστεί όσο και των δικηγόρων που τις έχουν υπερασπίσει μέσα στις δικαστικές αίθουσες, αλλά και η εμπεριστατωμένη γνώση επαγγελματιών (ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών, δικηγόρων κ.ά.) από φορείς που ασχολούνται με τη διαχείριση περιστατικών έμφυλης βίας.

Με αυτά τα δεδομένα φυσικά εγείρεται σοβαρότατο ζήτημα έλλειψης  ισομέρειας, αντικειμενικότητας, εγκυρότητας  και συμμόρφωσής με τους βασικούς κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Το σοβαρότερο όμως είναι ότι το ρεπορτάζ αναπαράγει έναν από τους βασικούς μύθους της κουλτούρας του βιασμού: ότι οι γυναίκες λένε ψέματα για το βιασμό τους. Μύθο που αφήνει στο απυρόβλητο τους δράστες και ενοχοποιεί τα θύματα. Συμβάλλει έτσι στην αμφισβήτηση –για άλλη μια φορά– των λόγων και των βιωμάτων των θυμάτων, στον επανα-τραυματισμό τους, αλλά και στην εμπέδωση την αντίληψης ότι δύσκολα θα βρει μια γυναίκα το δίκιο της αν βιαστεί.

Η σεξουαλική βία και ο βιασμός δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά αλλά σημαντικότατο κοινωνικό ζήτημα, τραυματική καθημερινότητα για εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως. Τα στοιχεία άλλωστε είναι σοκαριστικά: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης έρευνας που έχει διεξαχθεί μέχρι σήμερα για τη βία κατά των γυναικών (FRA 2014) μία στις 20 γυναίκες στην ΕΕ έχει πέσει θύμα βιασμού, δηλαδή 9 εκατομμύρια γυναίκες σε ένα έτος!Επιπλέον, μία στις 10 γυναίκες δηλώνει ότι βίωσε κάποια μορφή σεξουαλικής βίας από ενήλικα, πριν συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας της.

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΑΣ, κάθε δύο μέρες καταγγέλλεται ένας βιασμός (τετελεσμένος ή απόπειρα). Κι όλα αυτά χωρίς να έχουμε την πλήρη εικόνα, καθώς μόλις το 13%-14 % των γυναικών καταγγέλλουν στην αστυνομία το πιο σοβαρό περιστατικό βίας (FRA 2014). Μάλιστα, όπως διαπιστώνουν οι έρευνες, τα θύματα συνήθως δεν καταγγέλλουν από το φόβο ότι δεν θα γίνουν πιστευτά (FBI UniformCrime Reports, 1991, όπως αναφέρεται στο Lonsway&Fitzgerald, 1994).

Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι  η ευθύνη των ΜΜΕ,  στον αγώνα για την εξάλειψη αυτού του κακοποιητικού  κοινωνικού φαινομένου, είναι μεγάλη, με δεδομένο μάλιστα ότι αποτελούν κύρια πηγή πληροφόρησης για κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, διαδραματίζοντας καίριο ρόλο στη διαμόρφωση κοινωνικών προτύπων και στάσεων.

Μονομερή ρεπορτάζ, που δεν τηρούν τη δημοσιογραφική δεοντολογία, και αναπαράγουν τους βασικούς μύθους της κουλτούρας του βιασμού, που προβάλλουν το σεξισμό ως κάτι ακίνδυνο και «φυσιολογικό», όχι μόνο δεν συμβάλλουν στην εξάλειψη του φαινομένου, αλλά οδηγούν –εκών άκων– στην αναπαραγωγή του.

Με αυτά τα δεδομένα και στο πλαίσιο του  δικαιώματος των πολιτών για αντικειμενική ολοκληρωμένη και έγκυρη ενημέρωση με στόχο πάντα την αναζήτηση της αλήθειας,  ζητάμε την απόσυρση του ρεπορτάζ από το website του καναλιού.

Κέντρο Διοτίμα

Στο μικροσκόπιο του ΟΗΕ η Ελλάδα για τα βασανιστήρια (Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων – 23-25 Ιουλίου)

Στη σύνοδο της Επιτροπής του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων (CAT) που αρχίζει αύριο 22 Ιουλίου, εξετάζεται η Ελλάδα για τη (μη) εφαρμογή της αντίστοιχης Σύμβασης στις 23 Ιουλίου (ενημέρωση από ΜΚΟ μεταξύ των οποίων και το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι – ΕΠΣΕ), 24 Ιουλίου (παρουσίαση από την Ελλάδα και ερωτήσεις από την Επιτροπή) και 25 Ιουλίου (απαντήσεις από την Ελλάδα και ενδεχόμενα νέες ερωτήσεις από την Επιτροπή). Οι καταληκτικές παρατηρήσεις και συστάσεις της CAT θα δημοσιοποιηθούν στις 9 Αυγούστου.

Στην ιστοσελίδα της CAT υπάρχουν οι ακόλουθες εκθέσεις από ΜΚΟ και (στο τέλος) την ΕΕΔΑ:

Greek Council for Refugees View document

Greek Helsinki Monitor; Minority Rights Group – Greece; Refugee Rights Europe; Coordinated Organizations and Communities for Roma Human Rights in Greece (SOKADRE); World Organization Against Torture (OMCT) View document View Appendix

Greek Helsinki Monitor; Minority Rights Group – Greece; Refugee Rights Europe; Coordinated Organizations and Communities for Roma Human Rights in Greece (SOKADRE); World Organization Against Torture (OMCT) – update View document

Human Rights Watch View document

Médecins Sans Frontières (MSF) View document

Office for the Defense of Rights and Intersectionality (ODRI) View document

REDRESS View document

Survivosr2 Group View document



Greek National Commission for Human Rights
(NHRI) View document


Η Έκθεση της Ελλάδας:

State party report under LoIPR View document 

Annex to State party report View document

(Common) Core Document View document


Για τις προηγούμενες εξετάσεις της Ελλάδας από την CAT βλπ. εδώ και εδώ.


 

Να παραμείνει η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων και το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας στο Υπουργείο Εσωτερικών

ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ (ΓΓIΦ) ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΩΝ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ (ΚΕΘΙ) ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Αναγγέλθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αμέσως μετά τη συγκρότησή της, η μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων (ΓΓΙΦ) και του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) του Υπουργείου Εσωτερικών στο Υπουργείο Εργασίας. Η αλλαγή αυτή μας βρίσκει ριζικά αντίθετες για τους παρακάτω λόγους:

  • Η ένταξη της Γ.Γ.Ισότητας των Φύλων και του Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων υποβαθμίζει και απαξιώνει τα δύο βασικά και εθνικά κεντρικά θεσμικά όργανα της πολιτείας για την ισότητα των φύλων.
  • Η ισότητα των φύλων δεν αφορά μόνο τον τομέα της εργασίας αλλά, επίσης, τη βία κατά των γυναικών, τη διακίνηση και εμπορία γυναικών, τη συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων, τη φτώχεια, την εκπαίδευση, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το περιβάλλον.
  • Η προσέγγισή μας αυτή εναρμονίζεται με τις αποφάσεις του ΟΗΕ για τις γυναίκες, τουλάχιστον από την 4η Παγκόσμια Διάσκεψη το 1995, που εντάσσουν την οπτική της ισότητας των φύλων σε όλες τις πολιτικές, στρατηγικές, πρακτικές και τα σχετικά μέτρα.

Με βάση και τις παραπάνω αποφάσεις θεωρούμε τη μετακίνηση της ΓΓΙΦ στο Υπουργείο Εργασίας οπισθοδρόμηση και ζητάμε την παραμονή της στο Υπουργείο Εσωτερικών.

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

  1. Saibel Eva, συνταξιούχος
  2. Αγαθοπούλου Ειρήνη Ελένη, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  3. Αγγελακόπουλος Ευάγγελος, ιδιωτικός υπάλληλος
  4. Αγγελακόπουλος Χαράλαμπος, συνταξιούχος
  5. Αγγελακοπούλου Αγγελική, οικιακά, νομικός συμβουλευτικού κέντρου Κοζάνης
  6. Αγγελακοπούλου Όλγα, τμήμα αγωγής και εκπαιδευτικού σχεδιασμού (ΤΕΠΑΕΣ) πανεπιστημίου Αιγαίου
  7. Αθανασιάδης Ηλίας, καρδιολόγος
  8. Αλεξάκη Αλεξάνδρα, σύμβουλος υποδοχής συμβουλευτικού κέντρου γυναικών Ηρακλείου
  9. Αλεξάνδρα Μέρα, οικιακά
  10. Αναγνωστοπούλου Άννα, εμπειρογνώμονας σε θέματα ισότητας
  11. Ανδρεοπούλου Ανθή, ηθοποιός
  12. Ανδρέου Ελένη, ακαδημαϊκός
  13. Άντσος Γεώργιος, ελεύθερος επαγγελματίας
  14. Άντσος Δημήτριος, συνταξιούχος
  15. Άντσου Βέρα, ιδιωτική υπάλληλος
  16. Άντσου Μαρία, οικιακά
  17. Αντωνάκου Δανάη, πρ. αντινομάρχης Αθηνών
  18. Αντωνιάδου Χρυσούλα , ψυχολόγος
  19. Αντωνίου Λίλιαν, επίκουρη καθηγήτρια πανεπιστήμιου δυτικής Αττικής
  20. Αραπάκη Αντωνία, εκπαιδευτικός
  21. Αραπάκη Αντωνία, εκπαιδευτικός
  22. Αρβανιτάκη Κατερίνα, ραδιοφωνική παραγωγός, μέλος της ομάδας προφορικής ιστορίας Αθήνας
  23. Αστερή Νικολία, αγρότισσα, μέλος Δ.Σ. σωματείου ΠΕ.Δ.Η
  24. Αυγέρη Δώρα, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  25. Βαΐου Ντίνα, ομ. καθηγήτρια ΕΜΠ
  26. Βαλντέν Ρέα, θεωρητικός κινηματογράφου
  27. Βανιώτη Κατερίνα, υπάλληλος
  28. Βισκαδουράκη Ηλέκτρα, δημοσιογράφος εφημερίδα “Η Αυγή”
  29. Βογιατζής Νικόλαος, ψυχολόγος
  30. Βουγιούκα, Άννα, κοινωνική επιστήμονας, εμπειρογνώμονας για θέματα ισότητας των φύλων
  31. Βούλγαρη Καίτη, συνταξιούχος
  32. Βουτέρης Τάκης, ηθοποιός ,  σκηνοθέτης
  33. Βρούτση Ιωάννα, ηλεκτρολόγος μηχανικός
  34. Βωβού Σίσσυ, μέλος οργάνωσης γυναικείων δικαιωμάτων «Το Μωβ»
  35. Γεννίτσαρης Σταύρος, μηχανικός παραγωγής και διοίκησης
  36. Γεωργακοπούλου Πόλυ, αρχιτέκτονας, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  37. Γεωργιάδου Ιφιγένεια, εκπαιδευτικός
  38. Γιαννακάκη Μαρία, πρ. γενική γραμματέας ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διαφάνειας, υπ. Δικαιοσύνης
  39. Γιαννακάκης Γιάννης, ιδιωτικός υπάλληλος
  40. Γιαννικάκη Ειρήνη ιδιωτική υπάλληλος
  41. Γιαννίση Φοίβη, αν. καθηγήτρια τμήματος αρχιτεκτόνων πανεπιστήμιου  Θεσσαλίας
  42. Γιαχνίκα Μαρία, ιδιωτική υπάλληλος
  43. Γκασούκα Δήμητρα, κοινωνική λειτουργός
  44. Γκασούκα Μαρία καθηγήτρια τμήματος επιστημών προσχολικής αγωγής και εκπαιδευτικού σχεδιασμού πανεπιστημίου Αιγαίου
  45. Γκατζιούρα Μαρία, συνταξιούχος
  46. Γκόβα Ελευθερία, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών
  47. Γκόγκου Βασιλική, δικηγόρος
  48. Γκόλια Χάιδω, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, φιλόλογος
  49. Γουβιάς Διονύσης, αν. καθηγητής τμήματος επιστημών προσχολικής αγωγής
  50. Γουλιάρου Αθηνά, δικηγόρος, πρώην στέλεχος ΚΕΘΙ
  51. Γουντουδάκη Ευστρατία, κοινωνική λειτουργός
  52. Γρηγόριου Μελίνα, ΑΣΕΠ
  53. Δαβάκη Ντίνα, πανεπιστημιακός
  54. Δασκαλόπουλος Νίκος, δημοσιογράφος
  55. Δεκαβάλλα Αννίτα, ηθοποιός, μεταφράστρια
  56. Δημητρακόπουλος Θέμης, ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ζώων
  57. Δημητροπούλου – Λιωνάκη Μαρία, συνταξιούχος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  58. Διαμαντόπουλος Σωτήριος, δικαστικός υπάλληλος
  59. Διαμαντοπούλου Βασιλική, συνταξιούχος
  60. Διάφα Βασιλική, οικιακά
  61. Δίγκα Κλεοπάτρα, εικαστικός
  62. Διονυσοπούλου Κωνσταντίνα, κοινωνική λειτουργός
  63. Δούρου Ρένα, μέλος  πολιτικής γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, απερχόμενη περιφερειάρχης Αττικής
  64. Δραγώνα Θάλεια, καθηγήτρια κοινωνικής ψυχολογίας ΕΚΠΑ
  65. Ελευθεριάδου Τάνια, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  66. Ευφροσύνη Δήμου, εκπαιδευτικός
  67. Θωμαδάκη Παρασκευή, επιχειρηματίας
  68. Ιορδανίδου Κίκα, συνταξιούχος
  69. Ιωακειμίδου Ντίνα, δημοσιογράφος
  70. Καβουνίδης Σπύρος
  71. Καβουριάρης Μάκης
  72. Καλαντζή Παναγιώτα, κοινωνική λειτουργός
  73. Καλαντζή Ράνια, καθηγήτρια
  74. Καλαφάτη Ελένη, αρχιτέκτονας
  75. Καλογερά Ευριδίκη, δικηγόρος
  76. Κανάβου Ιωάννα, αντιπρόεδρος πολιτικού συνδέσμου γυναικών
  77. Κανάκη Αικατερίνη
  78. Κανελλοπούλου Μαρία, ηθοποιός
  79. Καντά Σοφία, συνδικαλίστρια ΟΤΟΕ, πρόεδρος επιτροπής γυναικών UNI-EUROPA
  80. Καντζαβέλου Παναγιώτα, Τ.Τ. κοινωνικών λειτουργών
  81. Καρακατσανη Ξανθή φαρμακοποιός
  82. Καρακλάνη Βασιλική, οικιακά
  83. Καρακοβούνης  Γεώργιος , κοινωνικός λειτουργός
  84. Κάραλη – Δημητριάδη Αντιγόνη, πρ. εθνική εκπρόσωπος Ελλάδας για την ισότητα των φύλων στον ΟΗΕ
  85. Καραμάνου Αννα, πρ. ευρωβουλευτής
  86. Καραμεσίνη Μαρία, καθηγήτρια Παντείου
  87. Καρανίκα Ειρήνη, εκπαιδευτικός
  88. Καρασαββίδου Ελένη, ειδική γραμματέας συγγραφέων Β.Ε. ΕΔΙΠ, τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης πανεπιστημίου Ιωαννίνων
  89. Κατούφα Ευγενία, δημοσιογράφος, εντεταλμένη δημοτική σύμβουλος Χαλανδρίου
  90. Καυκά Μαρία
  91. Καυκάς Κώστας, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζομένων ΓΓΙΦ
  92. Καφαντάρη Χαρά, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  93. Κινδελή-Νινιού Βάννα, αρχαιολόγος, συνταξιούχος ΥΠΠΟ
  94. Κίτσιου Ρούλα, δρ. κοινωνιογλωσσολογίας
  95. Κολοκοτρωνάκη Ειρήνη, συνταξιούχος δικηγόρος
  96. Κονιδάκη Αικατερίνη – Φραντζέσκα, ψυχολόγος συμβουλευτικού κέντρου γυναικών Ηρακλείου
  97. Κονιδάκη Ελένη, νομικός συμβουλευτικού κέντρου γυναικών Ηρακλείου
  98. Κόντας Βασίλειος, ιδιωτικός υπάλληλος
  99. Κορωναίου Αλεξάνδρα, καθηγήτρια, κοσμήτορας σχολής κοινωνικών επιστημών  Παντείου
  100. Κούκη Ελισάβετ, ψυχαναλύτρια
  101. Κουλουμπή Κωνσταντίνα, ενδοκρινολόγος
  102. Κουνάδη Ελίτα, ηθοποιός
  103. Κούνεβα Κωνσταντίνα, πρ. ευρωβουλεύτρια
  104. Κουσίδου Ελένη
  105. Κουφός Δημήτρης, μαθηματικός
  106. Κριτσανίδου Μιμίκα, πολιτική ακτιβίστρια
  107. Κυλάκου Καίτη, δημοτική σύμβουλος, δικηγόρος
  108. Κυριακή Λιανού, ψυχολόγος, εμπειρογνώμων σε θέματα φύλου
  109. Κυριακίδου Χριστίνα, μουσικός
  110. Κυριακοπούλου Διονυσία, κοινωνική λειτουργός
  111. Κυριακουλάκη Έλια, ψυχολόγος στον ξενώνα φιλοξενίας γυναικών του δήμου Χανίων
  112. Κωνσταντινίδου Ευδοκία, οικιακά
  113. Κωφφίδου Αγάπη, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών
  114. Λαγάνη Ειρήνη, καθηγήτρια σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας Παντείου
  115. Λαγάνη-Μαυρομμάτη Αρετή, μεταπτυχιακή φοιτήτρια κοινωνικής πολιτικής Παντείου
  116. Λαδά Σάσα, ομ. καθηγήτρια ΑΠΘ, πρ. πρόεδρος Επιτροπής Φύλου και Ισότητας ΑΠΘ
  117. Λαλιώτης Μιχάλης, μεταφραστής
  118. Λαμπροθανάση Όλγα, οικιακά
  119. Λαμπροθανάσης Γρηγόρης, συνταξιούχος
  120. Λαμπροθανάσης Σεραφείμ, ιδιωτικός υπάλληλος
  121. Λαντεμπούρσκι Σταύρος, δημόσιος υπάλληλος
  122. Λεγάκη Μιρέλλα, οικονομολόγος,  πρόεδρος κινηματογραφικής λέσχης Αγ. Παρασκευής
  123. Λελούδα Λαλλά Μαρία, φύλακας ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  124. Λιβανού Μαριλένα
  125. Λιντζαροπούλου Ελένη, θεολόγος , ποιήτρια, συντονίστρια δικτύου για τον πολιτισμό και την εκπαίδευση στις φυλακές «Γεώργιος Ζουγανέλης»
  126. Λιόκαυτου Ελένη-Μαρία, παιδοψυχολόγος
  127. Λιούρτα Ελισάβετ, ψυχολόγος
  128. Λυκογιάννη Σταυρούλα, επίκουρη καθηγήτρια ΕΜΠ
  129. Λυμούση Σταυρούλα, νομική σύμβουλος
  130. Λύτρα Άννα, νομικός
  131. Μαζνείκου Αθανασία, εκπαιδευτικός
  132. Μακρυδήμα Αναστασία, ψυχολόγος
  133. Μάλαμα Κυριακή, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  134. Μαλανδρενιώτη Λιάνα, μουσικοκριτικός
  135. Μαλέα Όλγα, σκηνοθέτρια
  136. Μαλτέζου Μαρία, σχεδιάστρια
  137. Μανομενίδης Ιωάννης
  138. Μανωλιδάκη Ιωάννα, δημοτική υπάλληλος
  139. Μάρακα Καίτη, φιλόλογος, μουσικός
  140. Μαράντου Θεοδώρα, παιδαγωγός
  141. Ματζουράνη Ντίνα, αναπλ. γραμματέας δικτύουισότητας φύλων ΚΙΝΑΛ
  142. Μαυρίδου Αθηνά, ομ. καθηγήτρια ΠΑΔΑ
  143. Μαυρογιάννη Βασιλική, Π.Ε. παιδαγωγών
  144. Μαυροφόρος Μανόλης, πρ. συνδικαλιστής ΟΤΟΕ
  145. Μεγαλουδή Μυρσίνη, εκπαιδευτικός
  146. Μεϊτάνη Ιωάννα, μεταφράστρια, Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ
  147. Μελά Αικατερίνη, συνταξιούχος, πολιτισμολόγος
  148. Μενίκη Βίλμα, καθηγήτρια, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών
  149. Μέρας Βασίλειος, ιδιωτικός υπάλληλος
  150. Μέρας Κωνσταντίνος, συνταξιούχος
  151. Μερτζανίδου Θένα, εκπαιδευτικός
  152. Μητλιάγκα Δώρα, ψυχολόγος, συμβουλευτικό κέντρο Κοζάνης της Γ.Γ.Ι.
  153. Μητλιάγκα Κωνσταντίνα, καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας
  154. Μητλιάγκα Χρυσή, συνταξιούχος
  155. Μητλιάγκας Γεώργιος, συνταξιούχος
  156. Μητραλιά Σόνια, σκιτσογράφος
  157. Μητροπούλου Αμαλία
  158. Μητροπούλου Ελένη
  159. Μίαρη Θέκλη, εκπαιδευτικός
  160. Μίχα Ειρήνη, επίκουρη καθηγήτρια ΕΜΠ
  161. Μουκάνου Ευγενία, δημόσιος υπάλληλος
  162. Μουντζούρη Ελένη , Π.Ε. διοικητικός, διαχειρίστρια
  163. Μουρίκη Αλίκη, ερευνήτρια ΕΚΚΕ
  164. Μουρίκη Πανδώρα, σκηνοθέτης, εικαστικός
  165. Μουρούγκα Ασπασία, διευθύντρια ΕΦΕΤ
  166. Μπαγιάκος Κωνσταντίνος, οικοδόμος
  167. Μπαγιάκου Αλεξάνδρα, συνταξιούχος
  168. Μπάκος Αθανάσιος, συνταξιούχος
  169. Μπάκος Ιωάννης, επιχειρηματίας
  170. Μπάκος Παναγιώτης, επιχειρηματίας
  171. Μπάκου Βαρβάρα, συνταξιούχος
  172. Μπάκου Βάσια, κοινωνιολόγος
  173. Μπάκου Μαρία, κοινωνική λειτουργός ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  174. Μπαλάσκας Νεκτάριος, φύλακας
  175. Μπαρακάρη Κατερίνα, αρχαιολόγος
  176. Μπεργκ Μόνικα, ιδιωτική υπάλληλος
  177. Μπισιρίτσα Δροσιά, οικιακά
  178. Μπισιρίτσα Κωνσταντίνα, σύμβουλος υποδοχής συμβουλευτικού κέντρου Κοζάνης
  179. Μπισιρίτσα Μαρία, ιδιωτική υπάλληλος
  180. Μπισιρίτσα Χρυσούλα, συνταξιούχος
  181. Μπισιρίτσας Γεώργιος, ιδιωτικός υπάλληλος
  182. Μπούντα Δήμητρα, συνταξιούχος
  183. Μπούντας Αχιλλέας, συνταξιούχος
  184. Μπούντας Ιωάννης, συνταξιούχος
  185. Μυλωνά Καίτη, κτηνίατρος, μέλος της Πράσινης Αριστεράς
  186. Μυτιληναίου Μαρία, ιδιωτική υπάλληλος
  187. Νατσιοπούλου Χαραλαμπία, κοινωνική λειτουργός
  188. Νιάτσιος Κωνσταντίνος, δημόσιος υπάλληλος
  189. Νοτοπούλου Κατερίνα, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  190. Ντάκουλα Αικατερίνη, εκπαιδευτικός
  191. Ντάσιου Μαρία, ιατρός πνευμονολόγος, μέλος της ΚΕΕΡΦΑ
  192. Ντενέζου Μίρκα, νομικός ΣΚΓ δήμου Περιστερίου
  193. Ξηρού Βασιλική, ψυχολόγος
  194. Ξυγκάκη Σοφία, μεταφράστρια, κριτικός τέχνης
  195. Ξυνογαλά Έφη, άνεργη
  196. Ορφανάκη Πέπη, phd κοινωνιολογίας, συντονίστρια σύμβουλος εκπαίδευσης Κ.Κ. Κορυδαλλού II
  197. Ορφανουδάκη Φλώρα, φιλόλογος, ποιήτρια
  198. Ουζούνη    Μαρία,   διοικητική υπάλληλος
  199. Παλιούρα  Μαρία, κοινωνική λειτουργός
  200. Πανά-Αλεξάνδρου Λίτσα, πρόεδρος παρ/τος Αχαρνών Ένωσης Γυναικών Ελλάδας
  201. Παναγιωτίδης Νικόλαος, συνταξιούχος
  202. Παναγιωτίδης Παναγιώτης, μαθηματικός
  203. Παναγιωτίδου Μαρία, φιλόλογος
  204. Παναγιωτίδου Παναγιώτα, συνταξιούχος
  205. Πανδρούλα Αικατερίνη, μελισσοκόμος
  206. Παντελίδου Ειρήνη, δημόσιος υπάλληλος
  207. Παντολφίνι Μπιάνκα, ηθοποιός
  208. Παπαγεωργίου Κατερίνα, δημόσιος υπάλληλος
  209. Παπαγιανναπούλου Ρούλα, συνταξιούχος
  210. Παπαγιαννίδου Σοφία, ιδιωτική υπάλληλος
  211. Παπαδάτου Χριστίνα, εκπαιδευτικός
  212. Παπαδοπούλου Ανατολή,  βοηθητικό προσωπικό
  213. Παπαδοπούλου Βάσω
  214. Παπαδοπούλου Νατάσα
  215. Παπαευθυμίου Ελένη, καθηγήτρια πανεπιστημίου, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  216. Παπαθεοδώρου Κατερίνα, μέλος συντονιστικής ελληνικού δικτύου για τη φεμινιστική απεργία
  217. Παπανδρέου Μαργαρίτα, πρ. πρόεδρος Ένωσης Γυναικών Ελλάδας
  218. Παπανικολάου Αθηνά, εκπαιδευτικός
  219. Παπανικολάτου Ναυσικά, εκπρόσωπος Ελληνικής ομάδας για τα δικαιώματα των μειονοτήτων
  220. Παπασπύρου Ευτυχία, φύλακας
  221. Παπαχλιμίντζου Μιρέλα, νομικός
  222. Παραδείση Μαρία, αν. καθηγήτρια τμήμα επικοινωνίας, μέσων και πολιτισμού Παντείου
  223. Παράσχου Τζίνα, δημοτική υπάλληλος
  224. Πενταράκη Μαρία, πανεπιστημιακός
  225. Περπερίδου Έλλη, συμβολαιογράφος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  226. Πετράκη Γεωργία, καθηγήτρια τμήματος  κοινωνικής πολιτικής, διευθύντρια εργαστηρίου σπουδών φύλου Παντείου
  227. Πετρόπουλος Βάιος, δημόσιος υπάλληλος
  228. Πετρόπουλος Κωνσταντίνος, υπάλληλος γενικών καθηκόντων ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  229. Πετροπούλου Αφροδίτη, δημοτική υπάλληλος
  230. Πετροπούλου Βασιλική, ελεύθερος επαγγελματίας
  231. Πετροπούλου Γραμματούλα, συνταξιούχος
  232. Πλής Ιωάννης, καθαριστής
  233. Πλουμή Κωνσταντινή, συνταξιούχος
  234. Πλουμή Χάιδω, ιδιωτική υπάλληλος
  235. Πλουμής Κωνσταντίνος, συνταξιούχος
  236. Πλουμής Πασχάλης, δημόσιος υπάλληλος
  237. Πολίτη Αναστασία
  238. Πολίτη Θηρεσία, δικηγόρος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  239. Πορτάλιου Αμαλία, ακτιβίστρια,φιλόλογος
  240. Πορτάλιου Ελένη, ομ. καθηγήτρια αρχιτεκτονικής σχολής ΕΜΠ
  241. Πουρνάρα Ελένη, συνταξιούχος
  242. Πρίντζου Τάνια, κοινωνική λειτουργός
  243. Πρωτονοταρίου Στέλλα, εκπαιδευτικός ,δημοτική σύμβουλος δήμου Αθηναίων
  244. Ραχιώτου Λεμονιά, εκπαιδευτικός, μέλος περιφερειακής επιτροπής ισότητας των φύλων
  245. Ραχμανίδου Θεοδώρα,  σύμβουλος υποδοχής
  246. Ρεμπούσκος Αναστάσιος, συνταξιούχος,
  247. Ρεμπούσκου Μαρία, εκπαιδευτικός
  248. Ρετετζή Μαρία , καθηγήτρια ΕΜΠ
  249. Ρήγα Ανδριάννα, συνταξιούχος.
  250. Ρήγα Ιωάννα, μουσικός
  251. Ρήγας Γρηγόρης, ελεύθερος επαγγελματίας
  252. Ρήγας Δημήτριος, συνταξιούχος
  253. Ρηγοπούλου Πέπη, συγγραφέας, ομ. καθηγήτρια ΕΚΠΑ
  254. Σαββίδου Γιάννα, φιλόλογος
  255. Σακκά Ιλεάνα, αν. μέλος Δ.Σ. Πολιτικού Συνδέσμου Γυναικών
  256. Σαλματάνη Ευαγγελία, κοινωνιολόγος
  257. Σαμαρά Δέσποινα, συνταξιούχος
  258. Σαμαράς Δάνος, συνταξιούχος
  259. Σαμαράς Ιωάννης, δημόσιος υπάλληλος
  260. Σαμαράς Μιλτιάδης, δημόσιος υπάλληλος
  261. Σαμαράς Παναγιώτης, δημόσιος υπάλληλος
  262. Σαντρούς Μαρία, συνταξιούχος ΓΓΙΦ πρ. πρόεδρος ΣΕΓΓΙΦ
  263. Σαράκη Παναγιώτα, φύλακας
  264. Σαραντοπούλου-Nίκης Γιάννα, γραφίστρια, οικολόγος
  265. Σεβαστού Κατερίνα, θαλάσσια βιολόγος ΕΛΚΕΘΕ
  266. Σερέτη Ναταλία
  267. Σιαμέτη Βασιλική, φύλακας ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  268. Σιάνου Φωτεινή, ακτιβίστρια για την Ειρήνη, Μη Βία, Δικαιώματα Γυναικών
  269. Σιατερλή Βέρα, εικαστικός
  270. Σιατερλή Γεωργία, εκπαιδευτικός
  271. Σιατερλή Δήμητρα, εικαστικός
  272. Σιατού Μαρια, δικηγόρος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  273. Σκούφα Μπέττυ, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  274. Σκυλίτση Ιωάννα, ψυχολόγος ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  275. Σκυλίτσης Άγγελος, συνταξιούχος
  276. Σκυλίτσης Ανδρέας, ιδιωτικός υπάλληλος
  277. Σκυλίτσης Ιάσωνας, φοιτητής
  278. Σοπικιώτη Αναστασία, ιδιωτική υπάλληλος
  279. Σοπικιώτης Αργύρης, συνταξιούχος
  280. Σπυριδάκη Θάλεια, εικονολήπτρια
  281. Σταθοπούλου Παναγιώτα, δικηγόρος, μεταφράστρια
  282. Σταμπουλή Αφροδίτη, γιατρός γυναικολόγος, πρ. βουλεύτρια Σερρών ΣΥΡΙΖΑ
  283. Σταυρίδου Αθηνά, ΔΕΠ  Ε.Μ.Π
  284. Σταύρου Ελένη, συντονίστρια δικτύου γυναικών κινήματος δημοκρατών σοσιαλιστών, μέλος κεντρικής επιτροπής ΚΙΝΑΛ
  285. Στάχτιαρη Ειρήνη, καθαρίστρια
  286. Στιάπης Χρήστος, οδηγός
  287. Στρατή Κορίνα, ψυχολόγος
  288. Στρατηγάκη Μαρια, πρ. γενική γραμματέας ισότητας των φύλων, αν. καθηγήτρια Παντείου
  289. Στρατής Νικόλαος- Άγγελος, τελειόφοιτος ευρωπαϊκών σπουδών
  290. Σωτηριάδου Αναστασία, πρ. γενική διευθύντρια- τμήμα ευρωπαϊκής και διεθνούς συνεργασίας, υπ. Εσωτερικών – γεν. γραμματεία ισότητας των φύλων
  291. Σωτηροπούλου Ευαγγελία, μηχανολόγος μηχανικός, μέλος ΔΣ ένωσης συλλόγων γονέων δήμου Κηφισιάς
  292. Ταβανίδου Μαριάνθη, δημόσια υπάλληλος
  293. Ταμβίσκος Δημήτρης, συνταξιούχος
  294. Τζαβάρα Ελένη, συνταξιούχος, συγγραφέας, ΓΓΙΦ
  295. Τζαγάκης Γιώργος, οικονομολόγος, δημόσιος υπάλληλος
  296. Τζανετάτου Εύη, εκπαιδευτικός, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  297. Τηγανέλου Βασιλική, ιδιωτική υπάλληλος
  298. Τουρή Παρασκευή, Ε.Τ.Ε.Π – Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής, μέλος εργαστηρίου σπουδών φύλου Παντείου
  299. Τρανταλίδου Κατερίνα, αρχαιολόγος
  300. Τριανταφυλλοπούλου Αναστασία, σύμβουλος υποδοχής
  301. Τρίγκα Ειρήνη, νοσηλεύτρια
  302. Τσαγκαράκη Πέπη, πρ. συνδικαλίστρια
  303. Τσαμουρά Μαρίνα, επιμελήτρια εκδόσεων, ακτιβίστρια, μέλος της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων
  304. Τσαμπούρης Αθανάσιος, συνταξιούχος
  305. Τσαμπούρης Κωνσταντίνος, ιδιωτικός υπάλληλος
  306. Τσαμπούρης Νικόλαος, ιδιωτικός υπάλληλος
  307. Τσαντζαλή Κωνσταντίνα, δημόσια υπάλληλος
  308. Τσαπαροπούλου Ευθυμία, ψυχολόγος
  309. Τσαπραλή Ελένη
  310. Τσέτσινας Αθανάσιος, οδηγός
  311. Τσιάμη Τζίνα, δημόσια υπάλληλος
  312. Τσοκαλίδου Ρούλα, ακαδημαϊκός
  313. Τύμπας Τέλης,  καθηγητής ΕΚΠΑ
  314. Υψηλάντη Βασιλική, φύλακας ξενώνα φιλοξενίας γυναικών δήμου Λαμιέων
  315. Φιλίνη Άννα, αρχιτέκτων, ζωγράφος, μέλος ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ, μέλος γραμματείας τμήματος πολιτισμού, πρ. βουλευτής, Δημοτική Σύμβουλος Αθηναίων
  316. Φιλιππάτου Ευαγγελία, συνταξιούχος, μέλος «Γυναικείας Συλλογικότητας Πάτρας»
  317. Φιλιππάτου Καίτη, εκπαιδευτικός
  318. Φλωράτος Σπύρος, τεχνικός Η/Υ
  319. Φόνταλη Γεωργία, δημόσια υπάλληλος
  320. Φούντα Αργυρώ, συνταξιούχος
  321. Φούντα Εύα, μαθήτρια λυκείου
  322. Φούντας Θεόδωρος, μηχανολόγος μηχανικός
  323. Χάμπλινγ  Έμιλυ, ιδιωτική υπάλληλος
  324. Χαραλαμπίδη Δωράνθη, φοιτήτρια
  325. Χαραλαμπίδης Γεώργιος, ιδιωτικός υπάλληλος
  326. Χαραλαμπίδης Παναγιώτης, ιδιωτικός υπάλληλος
  327. Χαραλαμπίδου Μαρία, ιδιωτική υπάλληλος
  328. Χαραλαμποπούλου Ιωάννα, εκπαιδευτικός
  329. Χαριτοπούλου Ανδριάνα,  ψυχολόγος με ειδίκευση στα παιδιά
  330. Χατζηαθανασιάδου Βούλα, συνταξιούχος εκπαιδευτικός
  331. Χατζηβαρνάβα Εύη, συνεργάτης εργαστηρίου σπουδών φύλου Παντείου, μέλος διεθνούς δικτύου πολιτικής και έρευνας για τις γονικές άδειες
  332. Χατζηβασιλείου Σαλώμη, αρχιτέκτων
  333. Χατζηδημητρίου Τζέλη, εικαστικός
  334. Χατζημάρκου Σοφία, δημοτική υπάλληλος
  335. Χατζησοφιά Άννα, σκηνοθέτης
  336. Χρηστίδου Ραλλία, βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  337. Χριστούλη Έλενα, αντιδήμαρχος οικονομικών διοίκησης και κοινωνικής πολίτικης δήμου Χαλανδρίου
  338. Χρονοπούλου Γεωργία, Υ.Ε. γενικών καθηκόντων

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ     

  1. Οικολογικό Δίκτυο
  2. Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνης
  3. Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης
  4. Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατούμενων
  5. Δίκτυο Γυναικών του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών.
  6. Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι
  7. Εργαστήριο Σπουδών Φύλου Τμήματος Κοινωνικής Πολίτικης Παντείου Πανεπιστήμιου
  8. Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών «Διοτίμα»
  9. Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών Δήμου Χαλανδρίου (Δίκτυο Δόμων ΓΓΙΦ)
  10. Το ΜΩΒ