131 organisations set out proposed criteria for selection and appointment of the next UN Special Rapporteur on the situation of human rights defenders

09.09.2019

ISHR and 130 partners around the world have published a checklist for the selection and appointment of a UN expert on human rights defenders. Candidates have until 17 October 2019 to apply for the position.

 

The current Special Rapporteur on human rights defenders shaking hands with the UN Secretary General

ISHR and 130 other organisations have set out the criteria that should be at the heart of the selection of the next UN Special Rapporteur on the situation of human rights defenders. As Michel Forst’s term as mandate holder comes to an end, candidates have until 17 October 2019 to submit their applications for the position. Defenders from marginalised groups or from under-represented communities and identities are strongly encouraged to apply.

If your organisation would like to endorse the criteria, please sign on here.

ISHR’s Programme Manager Helen Nolan explains that the Special Rapporteur plays a key role in the recognition and protection of those who promote and defend human rights.

‘Human rights defenders often face serious challenges and risks as a result of their human rights work, and so the mandate seeks to promote a safe and enabling environment for them around the world,’ says Nolan. As the document highlights, the mandate does this work in many ways.

‘With the power to report and advise countries on how to make the right to defend rights a reality, mandate holders have helped bring about real change on the ground,’ says Nolan. For example, Special Rapporteurs on the situation of human rights defenders have:

  • visited dozens of countries in all regions to examine the situation of human rights defenders on the ground and make recommendations to strengthen their protection;
  • investigated the situation and protection needs of groups of defenders particularly at risk, most recently looking at women human rights defenders, environmental defenders, and people on the move; and
  • raised thousands of cases of alleged human rights violations against human rights defenders around the globe.

‘131 organisations working nationally, regionally and internationally have come together to set out the skills and expertise that should be taken into account in the appointment of the next expert in March 2020,’ explains Nolan. These fit under 4 priorities:

  • qualifications and skills;
  • relevant expertise
  • established competence;
  • and flexibility/ readiness and availability

The document also provides information on the application process, and underlines the importance of independence and impartiality, as well as experience or knowledge of the realities faced by human rights defenders.

‘Human rights defenders who are most at risk around the world are often persons with discriminated identities or from communities that are marginalised, so the Special Rapporteur should be able to consider the particular contexts and challenges faced by these individuals and groups with the benefit of insights from the mandate holder’s personal experience,’ emphasises Nolan.

‘We all strongly encourage nominations of such human rights defenders, including women and gender diverse persons,’ adds Nolan.

The checklist is available here.


 

 9 September 2019

PROPOSED CRITERIA FOR SELECTION AND APPOINTMENT OF A NEW MANDATE HOLDER ON THE SITUATION OF HUMAN RIGHTS DEFENDERS

This document is part of a series of criteria developed for vacant positions of Special Procedures mandate holders, and is endorsed by 131 organisations working internationally (41), regionally (12) and nationally (78) (full list below). Its intention is to support all stakeholders in the identification of and outreach to highly qualified and independent candidates for the mandate of Special Rapporteur on the situation of human rights defenders, to be appointed by the Human Rights Council in March 2020.

The mandate of the Special Rapporteur on the situation of human rights defenders plays a key role in the recognition and protection of those who promote and defend human rights. These individuals, organisations and groups often face serious challenges and risks as a result of their human rights work, and the mandate seeks to promote the creation of a safe and enabling environment for human rights defenders around the world. It does this in many ways, such as by promoting the Declaration on human rights defenders; studying trends, developments and challenges faced by human rights defenders, including those with specific protection needs; recommending concrete and effective strategies to increase protection; and seeking, receiving and examining information on individual cases. The mandate engages with a wide variety of stakeholders, collaborating particularly closely with States and human rights defenders themselves.

For example, Special Rapporteurs on the situation of human rights defenders have visited dozens of countries in all regions to examine the situation of human rights defenders on the ground and make recommendations to strengthen their protection; investigated the situation and protection needs of groups of defenders particularly at risk, most recently looking at women human rights defenders, environmental defenders, and people on the move; examined thematic issues in depth, such as the elements necessary to create a safe and enabling environment for human rights defenders; and raised thousands of cases of alleged human rights violations against human rights defenders around the globe.

The appointment of independent, impartial, competent and expert persons from all regions of the world as mandate holders is essential to ensuring a well-functioning system of Special Procedures, which, in turn, is of crucial importance to the functioning of the Human Rights Council. The selection and appointment of mandate holders, through a transparent and merit based process, on the basis of relevant expertise for the mandate in question, real and perceived independence, impartiality, personal integrity and objectivity are of crucial importance for the effective functioning of the mandates. This document provides information on the application process for candidates for the position of Special Rapporteur on the situation of human rights defenders, formal criteria for selection of a mandate holder, and a checklist of criteria intended as an interpretive aid for those criteria.

States may use the document to strengthen national consultations processes for the identification of suitable candidates. It is also intended as a checklist that can be used by the Human Rights Council’s Consultative Group and the President of the Council to ensure that only highly qualified and independent candidates are considered and appointed.

The signatory organisations call on Governments, NGOs and others, including relevant professional networks, to use this checklist of criteria to identify eligible candidates for the upcoming vacancy for the Special Rapporteur on the situation of human rights defenders. We urge Governments to consult civil society and human rights defenders in their countries, and to disseminate the vacancy widely so as to encourage candidates to apply for this vacancy.

In particular, we encourage nominations of human rights defenders from marginalised groups or from communities and identities that are under-represented among Special Procedures mandate holders, including women and gender diverse persons.

  • APPLICATION PROCESS

The Human Rights Council will appoint a new Special Rapporteur on the situation of human rights defenders in March 2020, following the end of the second term of Michel Forst. The new mandate holder will serve a term of three years, which can be renewed once, and the following stakeholders may nominate candidates:

  • Governments;
  • Regional Groups;
  • International organisations (e.g. the Office of the High Commissioner for Human Rights (OHCHR));
  • Non-governmental organisations (NGOs);
  • National human rights institutions (NHRIs) in compliance with Paris Principles;
  • Other human rights bodies;
  • Individuals.

All candidates must submit an application through the OHCHR online application system, together with personal data, curriculum vitae and a motivation letter. OHCHR will prepare a public list of candidates who applied for each vacancy.

The Council’s Consultative Group (currently composed of the Ambassadors of the Permanent Missions to the UN of Djibouti, Ecuador, Iraq, Italy and the Republic of Moldova), will prepare a shortlist of candidates to be interviewed. Following the interviews, the Consultative Group will send a letter to the President of the Human Rights Council setting out their top three candidates in order of preference.

At the 43rd session of the Human Rights Council, the President will communicate the candidate the President has selected, bearing in mind the overall geographic and gender balance among all Special Procedures mandate holders. At the end of that Council session, the Council will endorse the President’s selected candidate.

Prospective mandate holders should be aware that this is a voluntary, unpaid role. They would not receive salary or other financial compensation, except for travel expenses and daily subsistence allowance of ‘experts on mission’. It will require a substantial time commitment from the individual, including readiness to travel and respond to urgent situations, as explained in the checklist below.

Details and formalities about the nomination, selection and appointment of mandate holders are explained on the OHCHR website here. Applications have to be submitted through an online system, which is available here, with a deadline of 17 October 2019 (12 NOON GREENWICH MEAN TIME / GMT)

CRITERIA FOR SELECTION OF CANDIDATES FOR MANDATE OF 

SPECIAL RAPPORTEUR ON THE SITUATION OF HUMAN RIGHTS DEFENDERS

Human Rights Council resolution 5/1 sets out the formal criteria that are of ‘paramount importance while nominating, selecting and appointing mandate-holders:

  1. expertise;
  2. experience in the field of the mandate;
  3. independence;
  4. impartiality;
  5. personal integrity; and
  6. objectivity.’

Resolution 5/1 provides that to be independent ‘individuals holding decision-making positions in Government or in any other organisation or entity which may give rise to a conflict of interest with the responsibilities inherent to the mandate shall be excluded.’ The conflict of interest provision has also been interpreted to mean that candidates are expected to clarify how, if appointed, they would deal with any perceived or actual conflict of interest in relation to governments, inter-governmental organisations, or non-governmental organisations. We encourage that a rigorous application of both the letter and the spirit of this provision be applied by the Consultative Group when selecting and proposing candidates. In particular, we consider that there should be a minimum of a two-year period between when an individual leaves a position in Government and when they may be considered as a candidate for the position of a mandate holder.

Human Rights Council decision 6/102 establishes four technical and objective requirements to be considered in the selection of Special Procedures mandate-holders:

  1. qualifications,
  2. relevant expertise,
  3. established competence and
  4. flexibility/readiness and availability of time.

Due consideration should be given to gender balance and equitable geographic representation, and to an appropriate representation of different legal systems. The selected candidate should be a highly-qualified individual who possess established competence, relevant expertise and extensive professional experience in the field of human rights (paras. 39-41).

We consider it paramount that this selection process give continued consideration to diversity, of all kinds. Human rights defenders who are most at risk around the world are often persons with discriminated identities or from communities that are marginalised. Consequently, the Special Rapporteur on the situation of human rights defenders should be able to consider the particular contexts and challenges faced by these individuals and groups with the benefit of insights from the mandate holder’s personal experience. We encourage that the Consultative Group give special consideration to candidates from communities or identities that are underrepresented among special procedures mandate holders.

The attached checklist is intended as an interpretive aid for those requirements.

CHECKLIST FOR SELECTION OF CANDIDATES FOR MANDATE OF

SPECIAL RAPPORTEUR ON THE SITUATION OF HUMAN RIGHTS DEFENDERS

1. Qualifications (and skills): relevant educational qualifications and equivalent professional experience in the field of human rights.

Checklist:

  • Demonstrated experience addressing issues relevant to the mandate, from a human rights perspective (for example through lived experience and practice, academic publications, studies, reports, research papers or any similar written material demonstrating in-depth knowledge);
  • Extensive experience in public speaking (for example in expert seminars) as well as in communicating and/or working together with relevant stakeholders, including senior government officials, the diplomatic corps, intergovernmental organisations, national human rights institutions, NGOs, human rights defenders and victims of human rights violations, businesses, media and other non-state actors;
  • A university degree, or equivalent in experience, in a discipline directly related to the mandate, preferably with a focus on international human rights law, would be highly desirable;
  • Excellent oral and written communication skills in at least one of the UN working languages (English, French and Spanish – knowledge of other widely-used or official UN languages, such as Arabic, Chinese or Russian, would also be an asset);

2. Relevant expertise: knowledge of international human rights instruments, norms, standards and principles; as well as knowledge of institutional mandates related to the United Nations or other international or regional organisations’ work in the area of human rights; proven work experience in the field of human rights.

 

Checklist:

  • Extensive knowledge of international human rights law and standards, including through the lens of non-discrimination and equality, and their application for the promotion and protection for human rights defenders and their work;
  • Several years of progressively responsible work experience in the field of human rights or as a human rights defender, including in human rights research, monitoring, reporting, investigating and advocacy;
  • Excellent knowledge of the international and regional legal frameworks, including case law relevant to the promotion and protection of the rights of human rights defenders, including on the rights to freedom of expression, peaceful assembly and association, torture and other ill-treatment, extrajudicial, summary or arbitrary executions, and enforced or involuntary disappearances;
  • Practical experience in promoting and protecting the rights of human rights defenders, including through a gender perspective;
  • Excellent knowledge of institutional mandates of the United Nations and/or other international or regional human rights bodies.

3. Established competence: nationally, regionally or internationally recognised competence related to human rights.

Checklist:

  • A demonstrated commitment to human rights law and standards;
  • Excellent knowledge and expertise of the work of human rights defenders, and of responding to recent trends, developments and challenges human rights defenders face;
  • Recognized knowledge and experience of human rights-based academic and field research and/or fact-finding methodology, including carrying out fact-finding visits;
  • Experience in applying international human rights standards, such as the Declaration on human rights defenders, in particular with a view to furthering the recognition and protection of human rights defenders and their work;
  • Experience at national, regional and/or international level in developing legislation, policies and mechanisms for the protection of human rights defenders, including knowledge in developing comprehensive protection strategies that incorporate a collective, gender, ethnic and intersectional perspective, and in creating a safe and enabling environment for their work, including addressing issues related to discrimination, threats, intimidation, reprisals, and impunity;
  • Extensive experience with and proven commitment to working and/or interacting with civil society and individuals whose human rights may be at risk of, or who have experienced, among other, harassment, stigmatisation, smear campaigns, surveillance, criminalization, threats, intimidation, reprisals, violence or killings as a result of their work in defending human rights;
  • Proven awareness of the particular risks faced by and particular protection needs of specific groups of human rights defenders, such as women human rights defenders, defenders working on sexual orientation and gender identity issues; ethnicity, religion or belief, minorities or people discriminated against based on work, decent or socio-economic status; non-nationals, migrants, refugees and internally displaced people; defenders working on environmental and land rights issues; members of political opposition groups; journalists and media workers; and youth/children human rights defenders;
  • Knowledge of the particular challenges and risks facing human rights defenders in the digital age and proven awareness of the digital security needs of human rights defenders and strategies for protecting and promoting the exercise and defense of human rights online;
  • Experience in interacting with actors impacting the work of human rights defenders, such as: governments and political groups; security forces; armed groups; companies, investors, international or regional financial institutions or development finance institutions; and religious groups and institutions.
  • Experience in the development and delivery of assistance and capacity building in human rights and the rule of law, including as relevant to training of law enforcement officials, judges and other legal professionals and officials responsible for the protection of human rights defenders;
  • Knowledge and sensitivity to the issue of reprisals or intimidation experienced by persons who interact with the mandate in any way.

4. Flexibility/readiness and availability of time to perform effectively the functions of the mandate and to respond to its requirements, including attending Human Rights Council sessions.

Checklist:

  • Willingness and ability to conduct in-country investigations, in all regions of the world, into laws, policies, and practices affecting human rights defenders and their work;
  • Energy, determination and vision to promote the effective and comprehensive implementation of the Declaration on human rights defenders, including the protection of human rights defenders wherever they are at risk, and the promotion of a safe and enabling environment so that they can operate without fear of reprisals;
  • Preparedness, willingness and ability to devote a substantial proportion of working hours to fulfilling the mandate, which includes undertaking two to three country missions per year, preparing and presenting reports to the Human Rights Council and the General Assembly (such as the annual thematic report, and country mission and follow-up reports), attending seminars and other UN meetings and acting on individual cases of human rights violations committed against human rights defenders;
  • Willingness and ability to act urgently on cases or situations requiring immediate attention;
  • A demonstrated commitment to human rights in general, and a commitment to uphold the integrity, objectivity, discretion, independence and impartiality of the Special Rapporteur’s mandate and the Special Procedures system as a whole.

LIST OF SIGNATORIES

11.11.11. – The coalition of the Flemish North-South movement International
ABEMO- WOMEN OF VISION National
ACAT España-Catalunya National
ACAT-Switzerland National
Action Solidarité Tiers Monde (ASTM) National
Agir Ensemble pour les Droits de l’Homme (AEDH) National
Al-Haq National
Aluna Acompañamiento Psicosocial, A.C. National
Americans for Democracy & Human Rights in Bahrain Regional
Amnesty International International
Arisa Regional
Article 19 International
Asia Pacific Forum on Women, Law and Development Regional
Asian Forum for Human Rights and Development (FORUM-ASIA) Regional
ASISTENCIA LEGAL POR LOS DERECHOS HUMANOS A. C (ASILEGAL) National
Asistencia Legal por los Derechos Humanos, A.C. National
ASOCIACION DE INVESTIGACION Y ESPECIALIZACION SOBRE TEMAS IBEROAMERICANOS National
ASOCIACIÓN PRO DERECHOS HUMANOS – APRODEH National
Asociacion Pro Derechos Humanos de España National
Association for Progressive Communications (APC) International
Association for the Prevention of Torture International
Avocats Sans Frontières France International
Balkan Civil Society Development Network BCSDN Regional
Banglar Manabadhikar Suraksha Mancha (MASUM) National
Bread for all National
Broederlijk Delen National
Buliisa Initiative for Rural Development Organisation (BIRUDO) National
Buruea for Rights-Based Development (BRD) National
Business & Human Rights Resource Centre International
Cairo Institute for Human Rights Studies Regional
Calala Fondo de Mujeres International
Cambodian Center for Human Rights National
Center for Civil Liberties National
Centro de Derechos Humanos de la Montaña “Tlachinollan” National
Centro de Derechos Humanos de las Mujeres (CEDEHM) National
Centro de Derechos Humanos Fray Bartolomé de Las Casas, AC National
Centro de Derechos Humanos Fray Matías de Córdova National
Centro de Derechos Humanos Miguel Agustín Pro Juárez (Centro Prodh) National
Centro de derechos humanos Paso del Norte. National
Centro de Documentación en Derechos Humanos “Segundo Montes Mozo S.J.” (CSMM) National
CENTRO DE INVESTIGACION Y EDUCACION POPULAR-CINEP National
Centro Regional de Defensa de Derechos Humanos José Ma. Morelos y Pavón A. C National
Chinese Human Rights Defenders (CHRD) National
Christian Solidarity Worldwide (CSW) International
CISV Onlus National
CIVICUS: World Alliance for Citizen Participation International
CNCD-11.11.11 (Centre National de Coopération au Développement) National
COC Netherlands National
Colectivo contra la Tortura y la Impunidad A.C. National
Comisión Ciudadana de Derechos Humanos del Noroeste, A.C. National
Comisión de Ayuda al Refugiado en Euskadi  (CEAR-Euskadi) National
Commission Justice et Paix National
Community Resource Centre Foundation (CRC) National
Conectas Direitos Humanos National
Confederación Sindical de Comisiones Obreras (CS.CC.OO.) National
Coordinadora Nacional de Derechos Humanos National
Coordinated Organizations and Communities for Roma Human Rights in Greece (SOKADRE) National
Corporación Humanas National
Crude Accountability International
Defend International International
DefendDefenders (the East and Horn of Africa Human Rights Defenders Project) Regional
Derecho, Ambiente y Recursos Naturales (DAR) National
Diakonia International
Human Rights Law Centre (HRLC) National
FIAN INTERNATIONAL International
Forum Syd International
Free Press Unlimited International
Freedom House International
Front Line Defenders International
Fund for Global Human Rights International
Fundación Mundubat – Mundubat Fundazioa International
Greek Helsinki Monitor National
Green Advocates International (Liberia) International
Greenpeace International
Gulf Centre for Human Rights (GCHR) Regional
Human Rights Association (Insan Haklari Dernegi), IHD National
Human Rights Center of Azerbaijan National
Human Rights House Foundation (HRHF) International
Humanist Union of Greece National
ILGA World International
IM Swedish Development Partner International
IM-Defensoras Regional
Indonesian Institute for Independent Judiciary National
Instituto de Derecho Ambiental National
International Dalit Solidarity Network International
International Federation of ACAT (FIACAT) International
International Service for Human Rights International
Irish Council for Civil Liberties National
Just Associates (JASS) International
Karapatan Alliance Philippines Inc. National
Latinamerikagrupperna/Solidaridad Suecia-América Latina (SAL) National
MADA- Palestinian Center for Development and Media Freedoms National
Media Rights Agenda National
Medical Action Group,Inc. National
Minority Rights Group – Greece National
Movimento Católico Global pelo Clima-Brasil National
Namibia Diverse Women’s Association  (NDWA) National
Namibia Equality and Justice Alliance (NEJA) National
National Coalition of Human Rights Defenders Kenya National
National Council of Churches in the Philippines National
NGO Forum on ADB Regional
Odhikar National
Oil-Workers’ Rights Protection Organization Public Union National
Open Briefing International
Organisation Tchaienne Anti-Corruption (OTAC) National
Oxfam International Regional
Pakistan Labour Federation National
Participatory Research Action Network- PRAN National
Peace Brigades International International
Peace with Dignity International
People’s Watch National
Programme Against Custodial Torture & Impunity ( PACTI) National
Protection International International
Red Nacional de Organismos Civiles de Derechos Humanos “Todos los Derechos para Todas y Todos” National
Réseau International des Droits Humains RIDH International
Robert F Kennedy Human Rights International
Servicios y Asesoría para la Paz A.C. National
Society for International Development (SID) International
SOS AFRICAINES EN DANGER International
Southern Africa Litigation Centre Regional
SweFOR International
Syrian Center for media and freedom of expression – SCM National
The Association for Freedom of Thought and Expression National
Tibetan Centre for Human Rights and Democracy International
Trocaire International
Unidad de Protección a Defensoras y Defensores de Derechos Humanos – Guatemala National
Vigilance for Democracy and the Civic State National
We Effect National
Women Solidarity Namibia ( WSN) National
World Organisation against Torture (OMCT) International
Zambia Alliance for Agroecology and Biodiversity National

Ειδική σύμβουλος με θητεία 20 ημερών επικεφαλής 26-μελούς αντιπροσωπείας σε Επιτροπή ΟΗΕ για Δικαιώματα ΑμεΑ πάνω από δύο Γενικούς Γραμματείς!


Δρ. Ματίλντα Χατζηπαναγιώτου, LL.M

Στις 2-4 Σεπτεμβρίου 2019, η Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των ΑμεΑ (CRPD) θα εξετάσει την εφαρμογή από την Ελλάδα της αντίστοιχης διεθνούς σύμβασης. Η Επιτροπή ανάρτησε τον ακόλουθο κατάλογο με τα μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας.

Είναι καταχρηστικά υψηλός ο αριθμός των μελών της (26!!!). Προκαλεί δε εντύπωση πως ενώ μετέχουν δύο Γενικοί Γραμματείς των Υπουργείων Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, επικεφαλής έχει τεθεί η 33χρονη Ματθίλδη Χατζηπαναγιώτου που διορίσθηκε Ειδική Σύμβουλος του Υπουργού Επικρατείας Γιώργου Γεραπετρίτη μόλις στις 5 Αυγούστου 2019. Μέχρι τώρα είχε διοικητική θέση στο American College of Greece (Pierce-Deree) ενώ είχε κάποτε λάβει χορηγία από το Ίδρυμα Μητσοτάκη. Δεν προκύπτει να έχει κάποια εμπειρία σε θέματα ΑμεΑ…

Ministry of State Ms.  Matthildi CHATZIPANAGIOTOU Head of the Delegation

Special Advisor to the Minister of State

Ministry of Justice Mr.  Panos ALEXANDRIS Secretary General of Justice and Human Rights

Ministry of Justice Delegate

Ministry of Interior Mr Michail Stavrianoudakis Secretary-General of the Ministry of Interior
Ministry of Foreign Affairs H.E.  Anna  KORKA Permanent Representative of Greece to the UN and other International Organizations in Geneva
Mr  Georgios KYRIAKOPOULOS Deputy Permanent Representative
Ms Christina VALASSOPOULOU First Counsellor
Mr Thiseas Fragkiskos POULLOS First Secretary
Ms. Elissavet CHATZIMICHALAROU Ministry of Foreign Affairs Delegate

Expert Minister Counsellor

Mr. KASTANAS Elias Senior Legal Counsellor
Ministry of Citizen Protection Ms.  Sevastiana KOURTI

 

Ministry of Citizen Protection Delegate
Ms.  Electra CHRISTEA Greek Asylum Service Delegate
Ministry Of Education

and Religious Affairs

Ms.  Athina Anna CHRISTOPOULOU Head of Unit C (Protection of the Rights of Pupils with Disabilities and/or Special Educational Needs) Hellenic Ministry of Education and Religious Affairs Delegate
Ms.  Athina CHATZIGEORGIOU

 

Ministry of Education and Religious Affairs Delegate
Ministry of Labour and Social Affairs Mr. Dimitrios NIKOLSKY Head of Unit “Children with Disabilities”

Ministry of Labour and Social Affairs Delegate

Ms.  Evangelia ZERVA Ministry of Labour and Social Affairs Delegate
Mr.  Stavros GOULIDIS Ministry of Labour and Social Affairs Delegate
Ministry of Health  

Mr.  Constantinos MOSCHOVAKIS

Head of Unit A of Mental Health Directorate

Ministry of Health Delegate

Ministry of Environment and Energy Ms. Kalliopi  PAPADAKI Member of the National Accessibility Committee

Hellenic Ministry of Environment and Energy Delegate

Ms. Maria GRIVA Deputy President of the National Accessibility Committee

Hellenic Ministry of Environment and Energy Delegate

 

Ministry of Justice Ms Aliki KONSTA Ministry of Justice Delegate
Ms.  Eftychia KATSIGARAKI Ministry of Justice Delegate
Ministry of Interior Mr.  Ioannis MATHIOUDAKIS Ministry of Interior Delegate
Ms.  Georgia VALATSOU Director General

Ministry of Interior

Ministry of Infrastructure and Transportation Mr.  Panagiotis GEORGANTOPOULOS Department of Accessibility for Persons with Disabilities

Ministry of Infrastructure and Transportation Delegate

Ministry of Tourism Ms.  Eleni NIKOLAOU Head, Directorate of Legislative Coordination and Better Legislation

Ministry of Tourism Delegate

Secretariat General for Communication and Information Ms.  Christina LAMPROU Administrator at the Directorate for Mass Media

Secretariat General for Communication

 

Ελλάδα: Κοινωνία πολιτών καταγγέλλει δολοφονία ασυνόδευτου παιδιού στη Μόρια [δήλωση ΕΠΣΕ – OMCT – RRE]

GHM RRE OMCT

Κοινή Δήλωση


Ελλάδα: Κοινωνία πολιτών καταγγέλλει δολοφονία ασυνόδευτου παιδιού στη Μόρια

Αθήνα, Γενεύη και Λονδίνο, 27 Αυγούστου 2019

Η Παγκόσμια Οργάνωση κατά των Βασανιστηρίων (OMCT), το Refugee Rights Europe (RRE) και το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) είναι σοκαρισμένες από το θάνατο με μαχαίρωμα 15χρονου αγοριού από το Αφγανιστάν και τους σοβαρούς τραυματισμούς δύο άλλων εφήβων, μετά από καυγά στις 24 Αυγούστου 2019 στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στη Μόρια (KYT) στη Λέσβο.

Εκφράζοντας σοκ, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) περιέγραψε επίσης τις απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες “στην ασφαλή ζώνη του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) όπου φιλοξενούνται σχεδόν 70 ασυνόδευτα παιδιά, αλλά με περισσότερα από 500 ακόμα αγόρια και κορίτσια να διαμένουν σε διάφορα σημεία της υπερπλήρους δομής, χωρίς επίτροπο και εκτεθειμένα σε εκμετάλλευση και κακομεταχείριση με κάποια από αυτά να στεγάζονται μαζί με άγνωστους προς αυτά ενήλικες.”

Τον Ιούνιο 2019, η OMCT, η RRE και το ΕΠΣΕ, μαζί με 9 άλλες ΜΚΟ, υπέβαλαν κοινή έκθεση στην Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων (CAT), εκφράζοντας σοβαρή ανησυχία για την κατάσταση των ασυνόδευτων παιδιών στο hotspot της Μόριας, όπου διαμένουν κατά μέσο όρο πέντε μήνες πριν μετακινηθούν στην ηπειρωτική χώρα. Υπάρχει έντονη έλλειψη διαθέσιμης μέριμνας, ιδιαίτερα της ψυχικής υγείας, σε συνδυασμό με διαδεδομένη κατάχρηση ουσιών από παιδιά, που συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρό τραύμα. Οργάνωση που ζήτησε να τηρηθεί η ανωνυμία της περιέγραψε τις συνθήκες για τα ασυνόδευτα παιδιά που ζητούν άσυλο (UASC) στη Μόρια: “Η γενική κατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων είναι ανησυχητική. Οι συνθήκες διαβίωσης στα στέγαστρα είναι υποβαθμισμένες και η εποπτεία είναι ελάχιστη και σε 24ωρη βάση. Έχει αναφερθεί σοβαρή έλλειψη ειδικών στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης καθώς και τεράστια έλλειψη κοινωνικών λειτουργών και ικανών φροντιστών για παιδιά. Μόνο ένας ψυχολόγος, δύο συντονιστές και δύο νοσηλευτές είναι παρόντες για περισσότερα από 300 παιδιά και μόνο μέχρι τα μέσα του απογεύματος . Επιπλέον, η αστυνομία είναι το μόνο σημείο επαφής για τα παιδιά, αλλά οι αστυνομικοί δεν είναι εκπαιδευμένοι να ασχολούνται με παιδιά, ιδιαίτερα τραυματισμένα παιδιά, και δεν μιλούν τη γλώσσα τους.

Οι ελληνικές αρχές καλούνται να διεξαγάγουν ταχεία και αμερόληπτη διερεύνηση της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένης τυχόν αδράνειας από τη διεύθυνση της δομής ή από άλλους αρμόδιους, να εντοπίσουν τους υπεύθυνους, να τους οδηγήσουν σε δίκη και να εφαρμόσουν τις ποινικές, αστικές και/ή διοικητικές κυρώσεις που προβλέπει ο νόμος. Καλούνται επίσης να προσφέρουν αποζημίωση στα θύματα και/ή στις οικογένειές τους, καθώς ο καυγάς έγινε σε επίσημη “ασφαλή ζώνη”, η οποία ορίζεται ως επιτηρούμενος χώρος σε προσωρινή ανοιχτή τοποθεσία καταλύματος η οποία υποτίθεται ότι χρησιμοποιείται ως βραχυχρόνιος μέσο προκειμένου να φροντίσουν τα ασυνόδευτα παιδιά λόγω του ανεπαρκούς αριθμού διαθέσιμων καταλυμάτων, για μέγιστο διάστημα 3 μηνών.

Από την άποψη αυτή, η OMCT, η RRE και το ΕΠΣΕ καλούν τις ελληνικές αρχές να σεβαστούν τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού και την Γενικό Σχόλιο της Επιτροπής των Δικαιωμάτων του Παιδιού αριθ. 6 σχετικά με τη μεταχείριση των ασυνόδευτων και χωρισμένων παιδιών εκτός τη χώρα καταγωγής τους λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα “για να επιτρέψουν την άμεση απελευθέρωση ασυνόδευτων ή χωρισμένων παιδιών από την κράτηση”[1] και να εφαρμόσουν τις συστάσεις της Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων (CAT) μετά την εξέταση της Ελλάδας τον Ιούλιο 2019 “να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά δεν κρατούνται μόνο λόγω του ότι είναι μετανάστες. Η κράτηση πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ως έσχατη λύση και για το συντομότερο δυνατόν χρονικό διάστημα”[2].

Η OMCT, η RRE και το ΕΠΣΕ υιοθετούν τη δήλωση του Αντιπροσώπου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα, Philippe Leclerc: “Η Μόρια δεν είναι μέρος για παιδιά που είναι μόνα τους και που έχουν υποστεί βαθιά τραύματα από όσα έχουν ζήσει στις πατρίδες τους και από τις κακουχίες του ταξιδιού τους. Χρειάζονται ειδική φροντίδα σε κατάλληλους ξενώνες. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να λάβει επείγοντα μέτρα, ώστε τα παιδιά αυτά να μεταφερθούν σε ασφαλές περιβάλλον και να δοθεί ένα τέλος στον υπερσυνωστισμό που βλέπουμε στη Λέσβο και τα άλλα νησιά», προσθέτοντας ότι «η Ύπατη Αρμοστεία είναι έτοιμη να προσφέρει οποιαδήποτε στήριξη είναι απαραίτητη».”

[1]. Γενικό σχόλιο αριθ. 6 (2005) περί της μεταχείρισης των ασυνόδευτων και χωρισμένων παιδιών εκτός της χώρας καταγωγής τους, 1η Σεπτεμβρίου 2005 (CRC/GC/2005/6), §61.

[2]. Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων, Τελικές παρατηρήσεις για την Ελλάδα, Ιούλιος 2019 (CAT/C/GRC/CO/7) §23.

 

Η δήλωση στα αγγλικά εδώ

Greece: Civil society denounces killing of unaccompanied child in Moria [GHM – OMCT – RRE statement]

 

GHM RRE OMCT

Greece: Civil society denounces killing of unaccompanied child in Moria

 

Joint Statement:
Greece – Civil society denounces killing of unaccompanied child in Moria

Athens, Geneva and London, 27 August 2019

The World organization against torture (OMCT), Refugee Rights Europe (RRE) and the Greek Helsinki Monitor (GHM) are shocked by the stabbing to death of a 15-year-old Afghan boy and the serious injuries of two other teenage boys after a fight on 24 August 2019 at the Moria reception and identification centre (RIC) on the Greek island of Lesvos.

Expressing its shock, UNHCR also described the inhuman and degrading conditions in “the safe area at the Moria Reception and Identification Centre, RIC, hosting nearly 70 unaccompanied children, but with more than 500 other boys and girls staying in various parts of the overcrowded facility without a guardian and exposed to exploitation and abuse”; some of them are accommodated with unknown adults.

In June 2019, the OMCT, RRE and the GHM, together with 9 other NGOs, submitted a joint report to the UN Committee against Torture (CAT), expressing grave concern about the situation of unaccompanied children in the hotspot of Moria, where they spend on average five months before they can move to the mainland. There is an acute lack of available care, particularly mental healthcare, coupled with pervasive substance abuse amongst children, who are often experiencing severe trauma. An anonymous organization describes the conditions for unaccompanied asylum-seeking children (UASCs) in Moria: “The overall situation for unaccompanied minors is alarming. The living conditions in the shelters are substandards and supervision is minimal and not 24/7”. A serious lack of health care specialists has been reported, as well as a huge shortage of social workers and capable caregivers for children., Only one psychologist, two coordinators and two nurses are present for more than 300 children, and only until mid-afternoon. In addition, the police is the only point of contact for the children, but they are not trained to deal with children, especially traumatized children, and do not speak their language.

The Greek authorities are urged to conduct a swift and impartial investigation into the case, including any inaction by the facility management or those responsible, identify those responsible, bring them to trial and apply the penal, civil and/or administrative sanctions provided by law. They are further urged to offer compensation to the victims and/or their families as the fight occurred in an official “safe zone,” that is designated as a supervised space within a temporary open accommodation site which is supposed to be used as short-term measure to care for unaccompanied in light of the insufficient number of available shelter places, for a maximum of 3 months.

In this regard, the OMCT, RRE and the GHM call on the Greek authorities to respect the UN Convention on the Rights of the Child and the Committee on the Rights of the Child’s General Comment n°6 on the treatment of unaccompanied and separated children outside their country of origin in taking the appropriate steps “to allow for the immediate release of unaccompanied or separated children from detention”[1], and to implement the CAT’s recommendations following Greece’s review in July 2019, to “ensure that children are not detained solely because of their immigration status. Detention should be used only as a measure of last resort and for the shortest period possible”[2].

The OMCT, RRE and the GHM echo the statement of the UNHCR Representative in Greece, Philippe Leclerc: “Moria is not the place for children who are alone and have faced profound trauma from events at home and the hardship of their flight. They need special care in designated shelters. The Greek government must take urgent measures to ensure that these children are transferred to a safe place and to end the overcrowding we see on Lesvos and other islands,” he said, adding that “UNHCR stands ready to support by all means necessary”.

[1] General comment no. 6 (2005) treatment of unaccompanied and separated children outside their country of origin, 1 September 2005 (CRC/GC/2005/6), §61.

[2] Committee against Torture, Concluding observations on Greece, July 2019 (CAT/C/GRC/CO/7) §23.

Greek version available here

25/08/2019: Refucomm on unaccompanied child stabbed to death in Moria – UNHCR shocked

No photo description available.

25 August 2019

Στιγμιότυπο οθόνης (36)

It is small wonder that we are reading the very sad and unacceptable news that a child has died in Moria camp.

Greece has been condemned for years by human rights organisations and even the European Court of Human Rights for failing to protect these children and allowing them to live in an environment manifestly unsuitable for children.

Europe is also to blame, having found Greece legally responsible for their treatment of child refugees this year, and making a legal decision that Greece had breached Europe’s human rights convention forbidding inhuman or degrading treatment, their ‘consequence’ for the Greek authorities was a paltry 4000 euros to be paid to the kids.

https://www.infomigrants.net/en/post/15470/france-greece-comdemned-for-treatment-of-child-migrants

Human rights organisations continued to report the horrendous conditions for children in these so called ‘safe spaces’ and still, nothing is done.

In the most recent report, from just a few days ago, our friends at Refugee Rights Europe evidenced the terrible conditions for child refugees in Moria camp.

https://refugeerights.org.uk/wp-content/uploads/2019/08/RRE_NoEndInSight.pdf

“As of July 2019, the UNHCR reports a worrying 433 unaccompanied children living in the Moria RIC. A persistent issue reported by multiple rights groups is the practice of placing unaccompanied children in so-called ‘protective custody. ARSIS, a national child protection and advocacy organisation, reports on this issue as follows: In practice unaccompanied minors are put in protective custody in police stations and police detention facilities, spending up to two, and in some cases three months, in order to be placed in an appropriate shelter. For 2017, our professionals supported a total number of 353 minors in protective custody in the area of Thessaloniki only, while for 2018 this number reached 725 minors. Currently for this year we have supported 185 minors in those conditions. Hygiene conditions are extremely poor and the minors sleep in uncleaned beds and bedlinen, they are not provided with any non-food or clothing item, nor nutrition to live up to their development needs. There is no translator available by the police to explain to them basic procedures, and access to medical services is also periodic.”

These conditions were recently found by the European Court of Human Rights to be against Article 3 of the European Convention on Human Rights.”

https://www.gcr.gr/en/news/press-releases-announcements/item/1069-the-european-court-of-human-

“During 2018, HumanRights360 observed that detention of UASCs was systematically imposed and was prolonged for periods ranging from a few days to more than two months, pending their transfer to an accommodation facility. UASCs and other vulnerable persons were detained in both police stations and the RIC of Fylakio in so-called “protective custody” in unacceptable detention conditions.63 In a large number of cases, including UASCs and other vulnerable persons, there are allegations of informal forcible removals (push-backs) from Greece to Turkey at the Evros river border.”

“The situation is particularly serious in Moria on Lesvos where children spend on average five months in the hotspot before they can move to the mainland. There is an acute lack of available care, particularly mental healthcare, coupled with pervasive substance abuse amongst children, who are often experiencing severe trauma. As reported by multiple organisations, the police do not appear to have sufficient (if any) safeguarding training for the care of vulnerable children and young people, nor is there availability of translators. One organisation reported an alarming incident in which a child reported to the police that he had been sexually assaulted. In response, the police apparently went to the section where the children are housed and shouted “who raped this boy”, whilst pointing to the individual who had reported the crime.”

“An anonymous organisation describes the conditions for UASCs in Moria as such: “The overall situation for unaccompanied minors is alarming. The living conditions in the shelters are substandard and supervision is minimal and not 24/7 (supervision even differs for the two children sections as they are coordinated by different organisations; a child in the one section may for example take a guardian to see a doctor until 11pm, whereas a child in the other section depends on the time a guardian works or decides to show up). There is a huge shortage of capable caregivers (supervisors) for children. Up to mid- afternoon only two coordinators and two nurses (although this is on paper, the nurses of the sections often do not work on the times they should be working) are present for more than 300 children. Furthermore, only one psychologist is available. After the public officials leave, the police are the only point of contact for the children. Their presence causes fear among the traumatized youth. Many officers deal tactlessly and with disinterest with the youngsters. They do not speak their language and have no experience in dealing with trauma. We even see abuse of power.“

Amnesty called Moria “A scar on the Conscience of Europe’ in this report.

https://www.amnesty.org/en/latest/news/2018/11/a-scar-on-the-conscience-of-europe-letter-to-greek-prime-minister-on-conditions-facing-refugees-in-greece/

Small wonder then that this has now resulted in the death of one, the serious condition of another and a child who will live with the consequences, for the rest of his life. Consequences, which undoubtably arise from the conditions these children live in and the lack of care they receive. Especially mental healthcare.

We call on Greece to act. To immediately ensure that the death of this child is a catalyst to improve conditions for child refugees.

The Greek government must end the detention of children in all circumstances. Children must be provided with adequate accommodation, separate from adults, care and support at all stages of the asylum process in line with the best interests of the child, national and international law, including the immediate application of an effective guardianship system of unaccompanied children.

We call on Europe to act and recognise their responsibility in ensuring. We insist that the EU and the EC, as architects of this terrible containment policy on the Greek Islands, take responsibility and put pressure on Greece to ensure that the human rights of children are respected and upheld.

This child must not be allowed to have died in vain.

HOW YOU CAN HELP

If you would like to help to persuade Europe and Greece to make a change. Please copy and paste the text in this post and email it to;

The Prime Minister for Greece – Kyriakos Mitsotakis
mail@primeminister.gr

Dimitris Avramopoulos
Migration, Home Affairs and Citizenship
dimitris.avramopoulos@ec.europa.eu

Simon Mordue – Deputy Director General of the European Commission
Simon.MORDUE@ec.europa.eu

The Greek Ombudsman
ombudsman@synigoros.gr

Council of Europe
Office of the Commissioner for Human Rights
commissioner@coe.int

Melissa Fleming – Chief Spokesperson for the UN High Commissioner for Refugees
fleming@unhcr.org

Amnesty International
https://www.amnesty.org/en/



UNHCR shocked at death of Afghan boy on Lesvos; urges transfer of unaccompanied children to safe shelters

25 August 2019

UNHCR, the UN Refugee Agency, is deeply saddened by news that a 15-year-old Afghan boy was killed and two other teenage boys injured after a fight broke out last night at the Moria reception centre on the Greek island of Lesvos. Despite the prompt actions by authorities and medical personnel, the boy was pronounced dead at Vostaneio Hospital in Mytilene, the main port town on Lesvos. The two other boys were admitted at the hospital where one required life-saving surgery. A fourth teenager, also from Afghanistan, was arrested by police in connection with the violence.

The safe area at the Moria Reception and Identification Centre, RIC, hosts nearly 70 unaccompanied children, but more than 500 other boys and girls are staying in various parts of the overcrowded facility without a guardian and exposed to exploitation and abuse. Some of them are accommodated with unknown adults.

“I was shocked to hear about the boy’s death,” said UNHCR Representative in Greece, Philippe Leclerc. “Moria is not the place for children who are alone and have faced profound trauma from events at home and the hardship of their flight. They need special care in designated shelters. The Greek government must take urgent measures to ensure that these children are transferred to a safe place and to end the overcrowding we see on Lesvos and other islands,” he said, adding that “UNHCR stands ready to support by all means necessary”.

Frustration and tensions can easily boil over in Moria RIC which now hosts over 8,500 refugees and migrants – four times its capacity. Access to services such as health and psychological support are limited while security is woefully insufficient for the number of people. Unaccompanied children especially can face unsafe conditions for months while waiting for an authorized transfer to appropriate shelter. Their prolonged stay in such difficult conditions further affects their psychology and well-being.

Nearly 2,000 refugees and migrants arrived by sea to Greece between 12 and 18 August, bringing the number of entries this year to 21,947. Some 22,700 people, including nearly 1,000 unaccompanied and separated children, are now staying on the Greek Aegean islands, the highest number in three years.

For further information, please contact:

Boris Cheshirkov, Associate Comm/Public Information Officer, +306951854661, e-mail: cheshirk@unhcr.org

Stella Nanou, Assistant Comm/Public Information Officer, +306944586037, e-mail: nanou@unhcr.org

Websites:   http://www.unhcr.gr | http://www.withrefugees.org | estia.unhcr.gr/en/home/   



Σοκαρισμένη η Ύπατη Αρμοστεία από το θάνατο ενός αγοριού από το Αφγανιστάν στη Λέσβο: καλεί για την επείγουσα μεταφορά των ασυνόδευτων παιδιών σε ασφαλή καταλύματα

25 Αυγούστου 2019


Στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στη Μόρια της Λέσβου στεγάζονται περισσότεροι από 8.500 πρόσφυγες και μετανάστες – τέσσερις φορές πάνω από τη χωρητικότητα του κέντρου.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.) εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την είδηση ότι ένα 15χρονο αγόρι σκοτώθηκε και άλλοι δύο έφηβοι τραυματίστηκαν έπειτα από καυγά που ξέσπασε χτες το βράδυ στο κέντρο υποδοχής στη Μόρια της Λέσβου. Παρά τις άμεσες ενέργειες των αρχών και του ιατρικού προσωπικού, ο θάνατος του αγοριού ανακοινώθηκε στο Βοστάνειο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης, όπου εισήχθησαν και τα άλλα δύο αγόρια. Το ένα υποβλήθηκε σε εγχείρηση λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής του. Ένας τέταρτος έφηβος, επίσης από το Αφγανιστάν, συνελήφθη από την αστυνομία για το βίαιο περιστατικό.

Στην ασφαλή ζώνη του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) στη Μόρια φιλοξενούνται σχεδόν 70 ασυνόδευτα παιδιά, αλλά περισσότερα από 500 ακόμα αγόρια και κορίτσια διαμένουν σε διάφορα σημεία της υπερπλήρους δομής, χωρίς επίτροπο και εκτεθειμένα σε εκμετάλλευση και κακομεταχείριση. Κάποια από αυτά στεγάζονται μαζί με άγνωστους προς αυτά ενήλικες.

«Με σοκ άκουσα την είδηση του θανάτου του αγοριού», δήλωσε ο Αντιπρόσωπος της Υ.Α. στην Ελλάδα, Philippe Leclerc. «Η Μόρια δεν είναι μέρος για παιδιά που είναι μόνα τους και που έχουν υποστεί βαθιά τραύματα από όσα έχουν ζήσει στις πατρίδες τους και από τις κακουχίες του ταξιδιού τους. Χρειάζονται ειδική φροντίδα σε κατάλληλους ξενώνες. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να λάβει επείγοντα μέτρα, ώστε τα παιδιά αυτά να μεταφερθούν σε ασφαλές περιβάλλον και να δοθεί ένα τέλος στον υπερσυνωστισμό που βλέπουμε στη Λέσβο και τα άλλα νησιά», δήλωσε ενώ πρόσθεσε ότι «η Ύπατη Αρμοστεία είναι έτοιμη να προσφέρει οποιαδήποτε στήριξη είναι απαραίτητη».

Η αγανάκτηση και οι εντάσεις μπορούν εύκολα να ξεσπάσουν στο ΚΥΤ της Μόριας, όπου αυτή τη σιτγμή στεγάζονται περισσότεροι από 8.500 πρόσφυγες και μετανάστες – τέσσερις φορές πάνω από τη χωρητικότητα του κέντρου. Η πρόσβαση σε υπηρεσίες, όπως η ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη, είναι περιορισμένη ενώ η παροχή ασφάλειας είναι άκρως ανεπαρκής για τέτοιον αριθμό ανθρώπων. Ιδιαίτερα οι ασυνόδευτοι ανήλικοι μπορεί να είναι αντιμέτωποι με επισφαλείς συνθήκες για μήνες καθώς περιμένουν να εγκριθεί η μεταφορά τους σε κατάλληλο κατάλυμα. Η παρατεταμένη παραμονή τους σε τέτοιες δυσχερείς συνθήκες επηρεάζει περαιτέρω την ψυχολογία και την ευημερία τους.

Σχεδόν 2.000 πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν μέσω θαλάσσης στην Ελλάδα από τις 12 έως τις 18 Αυγούστου, ανεβάζοντας τον αριθμό των θαλάσσιων αφίξεων φέτος στις 21.947. Περίπου 22.700 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων σχεδόν 1.000 ασυνόδευτα και χωρισμένα από τις οικογένειές τους παιδιά, βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα νησιά του Αιγαίου, ο υψηλότερος αριθμός των τελευταίων τριών ετών.


OHE καταδικάζει Ελλάδα μετά νέα στοιχεία για κακομεταχείριση αιτούντων άσυλο – έκθεση που συνοψίζει στοιχεία από την πρώτη γραμμή δημοσιοποιείται σήμερα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

21 Αυγούστου 2019

 OHE καταδικάζει Ελλάδα μετά νέα στοιχεία για κακομεταχείριση αιτούντων άσυλο – έκθεση που συνοψίζει στοιχεία από την πρώτη γραμμή δημοσιοποιείται σήμερα

Μετά την ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης για την αναστολή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας σχετικά με το μεταναστευτικό, κυκλοφόρησε σήμερα συλλογική έκθεση από τοπικές, εθνικές και διεθνείς οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, που τονίζει τις ανθρώπινες επιπτώσεις της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας και της σχετικής ελληνικής πολιτικής περιορισμού.

Η επίσημη κυκλοφορία της είναι σήμερα, αλλά οι μαρτυρίες της έκθεσης είχαν υποβληθεί τον Ιούνιο στην Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων από τις οργανώσεις Refugee Rights Europe, Greek Helsinki Monitor και World Organisation Against Torture (OMCT), πριν την εξέταση της Ελλάδας από την Επιτροπή, και στοιχειοθετούν την ανάγκη της αποκατάστασης των προσφύγων θυμάτων κακομεταχείρισης στην Ελλάδα.

Ως αποτέλεσμα της πολιτικής περιορισμού, οι συνθήκες για τους αιτούντες άσυλο που είναι εγκλωβισμένοι στα ελληνικά νησιά επιδεινώθηκαν πολύ γρήγορα. Οι συνθήκες στους καταυλισμούς των νησιών δεν πληρούν ανθρωπιστικά πρότυπα – με τον συνωστισμό, τις υπηρεσίες υγιεινής που υπολειτουργούν και την έλλειψη υποστήριξης για τα άτομα που υποφέρουν από σοβαρά ψυχικά και σωματικά προβλήματα υγείας. Το διάστημα που περνούν στα νησιά, ως αποτέλεσμα της πολιτικής περιορισμού, και η αργή διεκπεραίωση των αιτήσεων, σημαίνει πως τα άτομα αυτά υποχρεώνονται να παραμένουν σε βλαβερές συνθήκες διαβίωσης.

Η νέα έκθεση που κυκλοφορεί σήμερα από τη Refugee Rights Europe και εταίρους της είναι ένας απολογισμός που έχει ερευνηθεί σχολαστικά και βασίζεται σε μαρτυρίες από πρώτο χέρι, καταθέσεις και παρατηρήσεις που έχουν τεκμηριώσει 12 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται στα ελληνικά νησιά και την ηπειρωτική χώρα το 2019, σε συνδυασμό με τη σε βάθος έρευνα που διενεργήθηκε από τη Refugee Rights Europe στη Χίο, στη Λέσβο και στην ελληνική ηπειρωτική χώρα κατά τη διετία 2016-2018. Τα θέματα που θίγονται στην έκθεση εξετάσθηκαν από την Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων, η οποία πρόσφατα διατύπωσε αρκετές αυστηρές συστάσεις με τις οποίες η Ελλάδα πρέπει να συμμορφωθεί (βλ. Παράρτημα).

Μεταξύ των σημαντικών θεμάτων είναι οι ανησυχητικά κακές συνθήκες κράτησης με ακατάλληλες εγκαταστάσεις υγιεινής και ελλείψεις στην πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και σε νομικές εγγυήσεις. Η έκθεση επίσης αναφέρει τη συχνότητα της κακομεταχείρισης από την αστυνομία στα κέντρα κράτησης, από ξυλοδαρμούς, έως πάτημα στην πλάτη και το κεφάλι και επιθετική συμπεριφορά.

Επιπρόσθετα, οι ενδείξεις μιλούν για ανησυχητικό  ποσοστό έμφυλης βίας κατά γυναικών και κοριτσιών που ζητούν άσυλο, που εκδηλώνεται στην Ελλάδα και ειδικότερα στα νησιά. Συχνά, υπάρχει έλλειψη ειδικής προστασίας και εγγυήσεων, ενώ η έλλειψη φροντίδας έκτακτης ανάγκης σε περιπτώσεις βιασμού είναι κρίσιμη σε πολλά από τα νησιά.

Γενικά, η Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων ζητά από την Ελλάδα να συμμορφωθεί με τις συγκεκριμένες προτάσεις περί: µη επαναπροώθησης, κράτησης ασυνόδευτων παιδιών μεταναστών ή αιτούντων άσυλο, σεξουαλικής βίας και έμφυλης βίας κατά γυναικών που ζητούν άσυλο, και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εργαζόμενων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και εθελοντών.

Η Άλις Λούκας (Alice Lucas), Διαχειρίστρια Υπεράσπισης Δικαιωμάτων και Πολιτικής της Refugee Rights Ευρώπης, είπε: «Η νέα ελληνική κυβέρνηση, που ανήλθε στην εξουσία τον Ιούλιο που πέρασε, έχει την ευκαιρία να αναζητήσει νέες λύσεις που μπορούν να βοηθήσουν στην αλλαγή της πραγματικότητας την οποία βιώνουν τα χιλιάδες άτομα που ξεφεύγουν από τον πόλεμο, τον κατατρεγμό και τις παρατεταμένες κρίσεις. Μαζί με τους εταίρους μας, απευθύνουμε έκκληση για την άμεση διακοπή της πολιτικής περιορισμού στα νησιά και τη λήψη μέτρων για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των εγκλωβισμένων στα νησιά, μαζί με αυξημένους πόρους για την υποδοχή στην ηπειρωτική χώρα αιτούντων άσυλο.

Ο Παναγιώτης Δημητράς, Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), είπε: «Η έκθεσή μας ρίχνει φως στις ευρείες παραβιάσεις δικαιωμάτων και την κακομεταχείριση που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα. Καλωσορίζουμε τις πρόσφατες παρατηρήσεις της Επιτροπής του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων όπου αντικατοπτρίζονται πολλοί από τους προβληματισμούς μας – που συμπεριλαμβάνουν τη χρήση υπερβολικής βίας, την έλλειψη δυνατότητας προσφυγής σε νομική βοήθεια κατά τη διάρκεια της κράτησης, την εκτεταμένη ύπαρξη σεξουαλικής βίας και έμφυλης βίας και την παράνομη κράτηση ανηλίκων.»

Ο Τζέραλντ Στάμπεροκ (Gerald Staberock), Γενικός Γραμματέας της Παγκόμσιας Οργάνωσης κατά των Βασανιστηρίων (OMCT), είπε: «Όταν οι αυθαίρετες κρατήσεις και οι ξυλοδαρμοί προσφύγων γίνονται μοτίβο συμπεριφοράς, όταν οικογένειες και ασυνόδευτα παιδιά κρατούνται υπό απαράδεκτες συνθήκες χωρίς πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όταν ακόμα κι αυτοί που είναι έτοιμοι να επιστρέψουν στη χώρα από όπου προήλθαν παραμένουν υπό κράτηση για μήνες, πρέπει να υπάρξει ένα ορατό τέλος σε όλα αυτά. Προτρέπουμε την Ελλάδα να σταματήσει την αυθαίρετη κράτηση μεταναστών, να τοποθετεί παιδιά σε ικανοποιητικά καταλύματα, να λάβει μέτρα για ένα μακροπρόθεσμο και βιώσιμο σχέδιο υποδοχής, και για τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας βασικών υπηρεσιών, που συμπεριλαμβάνουν στέγη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και μόρφωση.»

Υπόβαθρο: Η Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας

  • Στις18 Μαρτίου 2016, η ΕΕ και η Τουρκία υπέγραψαν τη Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, που ουσιαστικά επιτρέπει στην Ελλάδα να επιστρέφει στην Τουρκία νεοαφικνυόμενους ‘παράτυπους μετανάστες’ από τη Συρία με αντάλλαγμα Ευρωπαϊκή βοήθεια. Η ελληνική πολιτική περιορισμού τέθηκε σε ισχύ για την εκτέλεση της συμφωνίας, απαγορεύοντας τη μετακίνηση αυτών από τα νησιά προς την ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι να τύχουν επεξεργασίας οι αιτήσεις χορήγησης ασύλου τους.
  • Η νομιμότητα αυτού του γεωγραφικού περιορισμού έχει αμφισβητηθεί ευρέως, και τον Απρίλιο 2018, ελληνικό δικαστήριο απεφάνθη κατά της πολιτικής αυτής. Ωστόσο, η εκτέλεση της απόφασης εμποδίστηκε άμεσα από την ελληνική κυβέρνηση, που μετέτρεψε την Οδηγία ΕΕ 2013/33 σε νόμο, συνεχίζοντας έτσι την πολιτική περιορισμού στα νησιά.

 Επαφές μέσων ενημέρωσης

Ο Παναγιώτης Δημητράς, Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)
E: panayotedimitras@gmail.com
Μ: +30 6932746619

Γιολάντα Ζακμέ (Iolanda Jaquemet), Διευθύντρια Επικοινωνίας, Παγκόσμια Οργάνωση κατά των βασανιστηρίων (OMCT)
E: ij@omct.org
Μ: +41 79 539 41 06

Μάρτα Βελάντερ (Marta Welander), Εκτελεστική Διευθύντρια, Refugee Rights Europe
Ε: Marta.Welander@RefugeeRights.org.uk
Μ: +447880230979

Δελτίο τύπου στα αγγλικά εδώ

Παράρτημα: Κύρια αποσπάσματα από τις «Συμπερασματικές παρατηρήσεις επί της έβδομης έκθεσης για την Ελλάδα», Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων

Μη Επαναπροώθηση – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να διασφαλίζει ότι στην πράξη κανείς δεν μπορεί να απελαύνεται, επιστρέφεται ή εκδίδεται σε άλλο Κράτος για το οποίο ευλόγως πιστεύεται πως αυτός ή αυτή διατρέχει προσωπικό και προβλεπόμενο κίνδυνο να υποστεί βασανιστήρια και κακομεταχείριση.
  2. Να βελτιώνει τις προσπάθειες διασφάλισης της ποινικής λογοδοσίας για τους δράστες πράξεων που έθεσαν τη ζωή και την ασφάλεια μεταναστών και αιτούντων άσυλο σε κίνδυνο και να διασφαλίζει ότι τα θύματα, οι μάρτυρες και οι προσφεύγοντες προστατεύονται από κακομεταχείριση ή εκφοβισμό που μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα των μηνύσεων ή καταγγελιών τους.
  3. Να εγγυάται πως όλοι αυτού που ζητούν άσυλο έχουν την ευκαιρία να περάσουν από ατομική εξέταση, με αυτόματη αναστολή αποφάσεων απέλασης, και ότι προστατεύονται από επαναπροώθηση και συλλογική επιστροφή.

Σύστημα ασύλου – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να ενισχύει τη δυνατότητα ουσιαστικής εκτίμησης από την Υπηρεσία Ασύλου όλων των ατομικών αιτήσεων για άσυλο ή διεθνή προστασία.
  2. Να εγγυάται πως οι ταχείες συνοριακές διαδικασίες σύμφωνα με τη Ανακοίνωση ΕΕ-Τουρκίας του Μαρτίου 2016 και άλλες συμφωνίες επανεισδοχής υπόκεινται σε διεξοδική εκτίμηση για κάθε περίπτωση ξεχωριστά των κινδύνων παραβίασης της αρχής της μη επαναπροώθησης, διασφαλίζοντας την τήρηση όλων των εγγυήσεων που σχετίζονται με τις διαδικασίες ασύλου και απέλασης.
  3. Να διασφαλίζει ότι τυχόν μέτρα που περιορίζουν την ελευθερία κινήσεων των αιτούντων άσυλο συνάδουν με τις υποχρεώσεις σύμφωνα με τη Σύμβαση και άλλες διεθνείς συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου.
  4. Να διαμορφώνει ξεκάθαρες κατευθυντήριες οδηγίες και σχετική εκπαίδευση σε αυτές για την αναγνώριση θυμάτων βασανιστηρίων και άλλων που χρήζουν διεθνούς προστασίας μεταξύ αιτούντων άσυλο και μεταναστών.

Κράτηση μετανάστευσης – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να μη προβαίνει σε κράτηση ατόμων που αιτούνται άσυλο και παράτυπων μεταναστών ή μεταναστών χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα για παρατεταμένες περιόδους, να χρησιμοποιεί την κράτηση ως μέτρο έσχατης λύσης και για το βραχύτερο δυνατό διάστημα, και να συνεχίζει την εφαρμογή μη περιοριστικών της ελευθερίας μέτρων, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.
  2. Να εγγυάται πως οι κρατούμενοι που αιτούνται άσυλο έχουν πρόσβαση σε δικηγόρο, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος της νομικής βοήθειας.
  3. Να εγγυάται το δικαστικό έλεγχο ή άλλους ουσιαστικούς και αποτελεσματικούς ελέγχους προσφυγών κατά της νομιμότητας της διοικητικής κράτησης μεταναστών.
  4. Να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση των κατάλληλων συνθηκών υποδοχής για αιτούντες άσυλο και για μετανάστες.
  5. Να ενισχύει τις προσπάθειές του για τη διασφάλιση ικανοποιητικών συνθηκών διαβίωσης σε όλα τα μεταναστευτικά κέντρα.
  6. Να διασφαλίζει ότι οι αιτούντες άσυλο και οι μετανάστες που κρατούνται λαμβάνουν ικανοποιητική ιατροφαρμακευτική φροντίδα και φροντίδα ψυχικής υγείας, που συμπεριλαμβάνει ιατρική εξέταση κατά την εισαγωγή και τακτικές επανεξετάσεις.
  7. Να δημιουργήσει αποτελεσματικό και ανεξάρτητο μηχανισμό εποπτείας της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης, όπου τα άτομα που κρατούνται σε μεταναστευτικά κέντρα να μπορούν να υποβάλλουν καταγγελίες.
  8. Να διασφαλίζει πως όλοι οι ισχυρισμοί περί βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης από υπαλλήλους επιβολής του νόμου διερευνώνται αμέσως, πλήρως και αντικειμενικά, πως οι δράστες διώκονται, και αν κριθούν ένοχοι τιμωρούνται, και εξασφαλίζεται αποκατάσταση για τα θύματα.

Ασυνόδευτα παιδιά που είναι μετανάστες και ζητούν άσυλο – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να διασφαλίζει ότι τα παιδιά δεν κρατούνται μόνο λόγω της ιδιότητάς τους ως μετανάστες. Η κράτηση χρησιμοποιείται ως μέτρο έσχατης λύσης και για το βραχύτερο δυνατό διάστημα.
  2. Να σταματήσει την πρακτική της κράτησης μεταναστών και ατόμων που αιτούνται άσυλο, ειδικά τα ασυνόδευτα παιδιά, σε κρατητήρια της αστυνομίας και άλλες εγκαταστάσεις κράτησης που δεν είναι κατάλληλες για μακροχρόνια παραμονή.

Σεξουαλική βία και έμφυλη βία κατά μεταναστριών και γυναικών που ζητούν άσυλο – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να λαμβάνει αποτελεσματικά μέτρα για να διασφαλίζεται πως όλες οι υποθέσεις έμφυλης βίας – ειδικότερα κατά γυναικών και κοριτσιών μεταναστριών ή αιτουσών άσυλο, ειδικά αυτές στις οποίες εμπλέκονται πράξεις και παραλείψεις από κρατικές αρχές ή άλλους φορείς που δεσμεύουν τη διεθνή ευθύνη του συμβαλλόμενου Κράτους σύμφωνα με τη Σύμβαση – διερευνώνται πλήρως, πως οι φερόμενοι δράστες διώκονται, και, αν κριθούν ένοχοι, τιμωρούνται με τον κατάλληλο τρόπο, και εξασφαλίζεται αποκατάσταση για τα θύματα και τις οικογένειές τους, συμπεριλαμβανομένης της ικανοποιητικής αποζημίωσης.
  2. Να διασφαλίζει πως αστυνομικοί και εισαγγελείς δεν θα αποθαρρύνουν τα φερόμενα θύματα έμφυλης βίας όταν αυτά προβαίνουν σε καταγγελίες. Το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει επίσης να αναθεωρήσει τις πρακτικές της αστυνομίας που μπορεί να αποτρέπουν τις γυναίκες από το να αναζητούν την προστασία των αρχών σε περιπτώσεις που έχουν υποστεί ή κινδυνεύουν να υποστούν έμφυλη βία.
  3. Να παρέχει υποχρεωτική εκπαίδευση για τη δίωξη της έμφυλης βίας σε όλους τους υπαλλήλους του συστήματος απονομής δικαιοσύνης και του προσωπικού επιβολής του νόμου και να συνεχίζει τις εκστρατείες ευαισθητοποίησης για όλες της μορφές βίας κατά των γυναικών.
  4. Να υιοθετεί συγκεκριμένα προστατευτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας μηχανισμού για την αποτροπή και την ανταπόκριση σε σεξουαλική βία και έμφυλη βία κατά μεταναστριών και γυναικών και κοριτσιών που ζητούν άσυλο, ειδικά αυτών που κρατούνται σε κέντρα υποδοχής και άλλες εγκαταστάσεις κράτησης μεταναστών.
  5. Να διασφαλίζει πως οι επιζώντες έμφυλης βίας έχουν πρόσβαση σε καταφύγια και λαμβάνουν την απαραίτητη ιατρική φροντίδα, την ψυχολογική υποστήριξη και τη νομική βοήθεια που χρειάζονται.
  6. Να συλλέξει και να παράσχει στην Επιτροπή στατιστικά στοιχεία, διαχωρισμένα με βάση την ηλικία και την εθνότητα ή εθνικότητα του θύματος, τον αριθμό των καταγγελιών, διερευνήσεων, διώξεων και καταδικαστικών αποφάσεων σε περιπτώσεις έμφυλης βίας, καθώς και τα μέτρα που υιοθετήθηκαν για να διασφαλίζεται ότι τα θύματα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά μέσα έννομης προστασίας και αποκατάστασης.

Εμπορία ανθρώπων – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να εντείνει τις προσπάθειές του για την αποτροπή και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης αποτελεσματικών διαδικασιών για την αναγνώριση και την παραπομπή θυμάτων μεταξύ ευαίσθητων ομάδων, όπως αιτούντες άσυλο και μετανάστες, που συμπεριλαμβάνουν ασυνόδευτους ανηλίκους.
  2. Να ενισχύει τις προσπάθειες διερεύνησης ισχυρισμών εμπορίας ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων παλαιών υποθέσεων εμπορίας για τους σκοπούς εργασιακής εκμετάλλευσης, να διώκει τους δράστες και να διασφαλίζει ότι τα θύματα εμπορίας λαμβάνουν αποζημίωση.
  3. Να διασφαλίζει σε όλα τα θύματα εμπορίας την ικανοποιητική πρόσβαση και υποστήριξη σε ειδικά ασφαλή καταφύγια και συμβουλευτικές υπηρεσίες.