Archive for the ‘ΟΗΕ – UN’ Category

“Ο Παναγιώτης Δημητράς είναι «προκλητικός»”

3 July 2017

Πρόλογος από το Γιώργο Τσιάκαλο στο βιβλίο του Παναγιώτη Δημητρά (2007)

Αναζητώντας τα Χαμένα Δικαιώματα στην Ελλάδα:
Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής Δημοκρατίας

402291175_rs

«Και όμως… κινείται!»

Πολλοί άνθρωποι στον κόσμο αισθάνονται ότι η εκτίμηση που απολαμβάνουν ως άτομα πάνω στη Γη αποτελεί άμεση συνάρτηση κυρίως της εκτίμησης που απολαμβάνει η χώρα τους – «η πατρίδα τους», όπως εδώ και πολλά χρόνια προτιμούν να λένε. Νοιώθουν να εξυψώνονται οι ίδιοι όταν η πατρίδα τους δέχεται επαίνους και, αντίθετα, βαραίνει το νου και το κορμί τους η ταπείνωση όταν  ακούγονται γι’ αυτήν σχόλια αρνητικά. Όποιος, σαν κι εμένα, έζησε δυο δεκαετίες μετανάστης γνωρίζει αυτήν την κατάσταση πολύ καλά. Την έζησε, την είδε. Ξέρει την πρώτη αυθόρμητη αντίδραση σε κάθε αρνητική για τη χώρα του είδηση: «μακάρι να μην είναι αλήθεια!». Ξέρει και τη δεύτερη αντίδραση όταν υποχρεώνεται να παραδεχτεί ότι η είδηση, δυστυχώς, ήταν αληθινή: «Μήπως, όμως, δεν γινόταν αλλιώς επειδή κινδύνευε ένα πολύ πιο σημαντικό αγαθό;»

Πολλοί από τους ανθρώπους που με την πατρίδα οικοδομούν μια σχέση όπως την περιέγραψα παραπάνω επιλέγουν να παραμένουν σ’ αυτές τις πρώτες αντιδράσεις, αρνούμενοι ν’ αναγνωρίσουν την προσβλητική πραγματικότητα και την ανάγκη ν’ αλλάξει. Στρουθοκάμηλοι του πατριωτισμού όταν οι καταστάσεις απαιτούν αγώνα και θυσίες για να διορθωθούν, δηλαδή με το κεφάλι σκυμμένο και χωμένο στην άμμο, και μόνο στα λόγια  υπερασπιστές της τιμής της πατρίδας. Η στρατηγική τους περιγράφεται εύκολα: αντί για παραδοχή της αλήθειας και συστηματική προσπάθεια  αλλαγής της απαράδεκτης κατάστασης: εξορκισμός της αλήθειας. Και μερικές φορές, ως επακόλουθο της πράξης εξορκισμού: αφορισμός και εξοβελισμός των φορέων της.

Η υπόθεση της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης των ανθρώπων, που αποτελεί την πεμπτουσία του δημοκρατικού πολιτισμού, είναι τα τελευταία χρόνια το μέτρο με το οποίο κρίνονται και αξιολογούνται οι χώρες. Κρίνονται και αξιολογούνται με αυτό το μέτρο όχι αυθαίρετα, αλλά επειδή το διεκδίκησαν και το κέρδισαν με αγώνες και θυσίες εκατομμύρια δημοκρατικοί άνθρωποι στον κόσμο –και στην Ελλάδα- και στη συνέχεια το συνομολόγησαν αβίαστα στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών οι πατρίδες τους.

Στο παραπάνω πλαίσιο αποτελεί μεζούρα για τον κόσμο και καθρέφτη για τον καθένα και την καθεμία χωριστά κυρίως η προστασία των  συνομολογημένων δικαιωμάτων που πρέπει να απολαμβάνει ο κάθε άνθρωπος όπου γης. Μπροστά σ’ αυτόν τον καθρέφτη  βλέπουμε να καμαρώνουν όσοι και όσες, ταυτίζοντας τη δική τους υπόληψη μ’ εκείνη της πατρίδας τους, διαπιστώνουν την εκτίμηση που απολαμβάνει η χώρα τους με την προσήλωσή της στα δικαιώματα των ανθρώπων. Και για τον ίδιο λόγο βλέπουμε να προβληματίζονται  σε πάρα πολλές χώρες –και στην Ελλάδα- όσοι και όσες κοιτάζοντας στον καθρέφτη διακρίνουν ανησυχητικά σημάδια. Ο καθρέφτης που κάνει εμφανείς τις ανησυχητικές κηλίδες στο πρόσωπο της δικής μας χώρας –της πατρίδας μας- είναι το προϊόν της εργασίας του Παναγιώτη Δημητρά όλα τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό κι’ αυτό το βιβλίο αποτελεί καθρέφτη της χώρας μας, ο οποίος δεν έρχεται να ικανοποιήσει ανάγκες ματαιοδοξίας αλλά ανάγκες επιβίωσης και καλλιέργειας του δημοκρατικού πολιτισμού.

Το βιβλίο εστιάζει στις κοινωνικές, νομικές και πολιτικές κηλίδες που πρέπει και μπορούν να εξαλειφθούν. Αλλά ταυτόχρονα εκθέτει τα αίτια και τους υπαίτιους της δημιουργίας, διατήρησης και αναπαραγωγής τους, και γι’ αυτό θα προκαλέσει τις κραυγές εκείνων που, δήθεν, υπερασπίζονται την υπόληψη της πατρίδας. Είναι πια γνωστό ότι, όταν και όπου εκτίθενται αίτια και υπαίτιοι, οι τελευταίοι κραυγάζουν πως εκτίθεται, δήθεν, η πατρίδα, κι’ ας είναι πλέον εδώ και πολλά χρόνια διαπιστωμένη αλήθεια ότι οι πατρίδες εκτίθενται μόνον όταν επιτρέπουν στους έκθετους του δημοκρατικού πολιτισμού να ταυτίζονται μ’ αυτές.

Δεν είναι εύπεπτο βιβλίο επειδή η σκληρή αλήθεια –ευτυχώς- δεν είναι ποτέ εύπεπτη. Συνεπώς, προκαλεί ανησυχία και κινητικότητα. Αλλά, παρακολουθώντας εδώ και πολλά χρόνια τη δουλειά του Παναγιώτη Δημητρά αντιλαμβάνομαι ότι αυτός είναι και ο σκοπός του: να προκαλέσει ανησυχία και κινητικότητα, γνωρίζοντας ότι η υπόθεση της δημοκρατίας -και συνεπώς των δικαιωμάτων- είναι κυρίως υπόθεση ανήσυχων πολιτών που απορρίπτουν την κοινωνική αδράνεια ως πρακτική στην καθημερινή τους ζωή.

Γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί που, αναφερόμενοι στον Παναγιώτη Δημητρά και τη δουλειά  του, διατυπώνουν την άποψη ότι «προκαλεί» ή ότι «είναι αδικαιολόγητα προκλητικός». Επειδή κι’ εγώ, όπως έδειξα παραπάνω, ισχυρίζομαι ότι πράγματι προκαλεί, αναρωτιέμαι συχνά αν όλοι οι άνθρωποι έχουν επίγνωση του γεγονότος ότι το ρήμα «προκαλεί» (που όταν χρησιμοποιείται μόνο του έχει αρνητικό φορτίο) αποκτά πραγματικό νόημα μόνο σε σχέση με τα αντικείμενα στα οποία αναφέρεται, δηλαδή σε σχέση με την απάντηση στο ερώτημα «σε ποιον προκαλεί τι;», και ότι, συνεπώς, μόνο σε σχέση με την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα αποκτούν νόημα και τα παράγωγά του «πρόκληση» και, κυρίως, «προκλητικός».

Ο Παναγιώτης Δημητράς είναι «προκλητικός», όπως και να απαντηθεί το ερώτημα.

  • Προκαλεί την αγανάκτηση των ανθρώπων που δεν βολεύονται με την ακύρωση των δικαιωμάτων ακόμη και όταν η ακύρωση αυτή δεν αφορά τη δική τους ζωή αλλά τη ζωή άλλων, και στη συνέχεια προκαλεί τη θεμελιωμένη σε ατράνταχτα επιχειρήματα παρέμβασή τους υπέρ των αδικημένων. Όσοι και όσες στην Ελλάδα επέλεξαν τη δραστήρια συμμετοχή στις μάχες για την υπεράσπιση των ανθρώπων που γίνονται θύματα διακρίσεων, κοινωνικού αποκλεισμού και καταπίεσης, αναγνωρίζουν ότι πολλές από τις νικηφόρες μάχες θα είχαν άλλη, αρνητική, έκβαση, αν δεν υπήρχε η συστηματική πληροφόρηση και ο εξοπλισμός με επιχειρήματα από τον Παναγιώτη Δημητρά (και φυσικά από τους ανθρώπους, στους οποίους ο ίδιος αναφέρεται στον πρόλογό του).
  • Προκαλεί τους στρουθοκαμήλους του πατριωτισμού, που προτιμούν να βλέπουν το πρόσωπο της πατρίδας σε κάδρα με αναλλοίωτο είδωλο και ξεσπαθώνουν ενάντια σε όσους και όσες, αντίθετα με τους ίδιους, δεν αρνούνται να χρησιμοποιήσουν τους καθρέφτες του δημοκρατικού πολιτισμού. Σ’ αυτούς προκαλεί ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει η ιστορία των πολιτικών συγκρούσεων: την κατασυκοφάντησή του, τις προσπάθειες αποκλεισμού του από διάφορους τομείς της κοινωνίας, ακόμη και την εκτόξευση απειλών κατά της ζωής του (τις συνέπειες των οποίων φαίνεται ότι δεν μπορούν να αντιληφθούν όσοι δεν βίωσαν τέτοιες καταστάσεις).
  • Προκαλεί επίσης μερικές φορές, και υποψιάζομαι ότι αυτό με τη σειρά του προκαλεί πληγές και τραύματα στον ίδιο, τη μνησικακία κάποιων από τους ανθρώπους, που, ενώ μοιράζονται μαζί του τις ανησυχίες και το ενδιαφέρον για τα δικαιώματα, αισθάνονται ενόχληση από τη διαρκή υπενθύμιση της δικής τους – μικρότερης από τη δική του, αλλά και από όσο θα έπρεπε και, ίσως, θα ήθελαν- συμμετοχής στον κοινό αγώνα. Διότι βλέποντας τον Δημητρά να αγωνίζεται ακόμη και στην τελευταία περίπτωση ενός αδικημένου «φτωχοδιάβολου» με τρόπο που θαρρείς ότι πρόκειται για την αποφασιστική μάχη ολόκληρης της ανθρωπότητας, τότε υποχρεώνεσαι να καταγράψεις το γεγονός αυτό ή ως αδικαιολόγητη δική σου απουσία από την καθημερινότητα των χιλιάδων αδικημένων ή ως δική του «προκλητική υπερβολή».

Το βιβλίο δεν αφήνει περιθώρια για αντιρρήσεις σε ό,τι αφορά την τεκμηρίωσή του. Οι αναγνώστες/τριες του αποκομίζουν ένα έγκυρο σώμα πληροφοριών για την κατάσταση των δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Η αξιο-λόγηση και η αξιο-ποίηση αυτών των πληροφοριών δεν είναι δεδομένη αλλά αποτελεί συνάρτηση των αξιών που σφραγίζουν τη ζωή των αναγνωστών/ριών του βιβλίου.

  • Κάποιοι θα εκτιμήσουν –σωστά!- ότι απειλούνται, καθώς θα βλέπουν να θρυμματίζεται το ψεύτικο είδωλο της πατρίδας «τους» το οποίο επέλεξαν να προσκυνούν και από το οποίο αντλούν την αυτοεκτίμησή τους.
  • Κάποιοι θα παραπέμψουν στην απουσία δικαιοσύνης σε ολόκληρο τον κόσμο, στο, δήθεν, ανέφικτο της ισότητας στην κοινωνία των ανθρώπων, αλλά και στην «ευθύνη των θυμάτων».
  • Κάποιοι θα αναζητήσουν καταφύγιο στην επίκληση της σκληρής πολιτικής πραγματικότητας που, δήθεν, δεν επιτρέπει ακόμη την πραγμάτωση όλων των δικαιωμάτων και θα συστήσουν υπομονή μέχρι ένα μακρινό μέλλον.
  • Παράλληλα όμως χιλιάδες άνθρωποι θα ανακαλύψουν ένα σκοτεινό κόσμο που όσο μένει αθέατος απειλεί με το σκοτάδι του τη δική τους ζωή στο φως. Και θα κατανοήσουν την ανάγκη για δράση.

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο αναλογίστηκα ότι στο παρελθόν χαρακτήριζα τη στάση του συγγραφέα του με τον όρο «παρρησία». Όρος που παραπέμπει στους ανθρώπους που απρόσκλητοι σηκώνονται να πούνε την αλήθεια ακόμη και όταν γνωρίζουν από πριν ότι δεν έχουν καμιά πιθανότητα να εισακουστούν, ενώ, συγχρόνως, έχουν πλήρη επίγνωση του υψηλού τιμήματος που θα  κληθούν να πληρώσουν για τη στάση τους. Διαπίστωσα όμως τώρα ότι έκανα λάθος: και σ’ αυτόν τον τομέα η Γη κινείται! Αν και το τίμημα που πλήρωσε και πληρώνει ο Δημητράς είναι πράγματι πολύ υψηλό, δεν είναι καθόλου αμελητέοι οι καρποί της εργασίας του. Συγκροτημένα σε ένα σώμα τα πολλά παραδείγματα από τη δουλειά του αποδεικνύουν ότι ο αγώνας έχει νόημα: η νικηφόρα υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι εφικτή ακόμη και κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες.

Η ευχή που αυθόρμητα αναδύεται από μέσα μου ίσως εκπλήσσει: εύχομαι το βιβλίο να διαβαστεί από όλους εκείνους που ταυτίζουν τη δική τους υπόληψη με την εκτίμηση που απολαμβάνει η Ελλάδα. Είναι βέβαιο ότι τότε θα αντιληφθούν πως η «αναζήτηση των χαμένων δικαιωμάτων στην Ελλάδα» και η τοποθέτησή τους στη θέση που δικαιούνται αποτελεί το μόνο μέσο για να αποχτήσει νόημα η φράση ότι «η Ελλάδα ήταν και είναι το λίκνο της Δημοκρατίας».

Γιώργος Τσιάκαλος
Θεσσαλονίκη, την συμβολική ημέρα της 21ης Απριλίου 2007

dimitras flyer

Situation of minority rights defenders in Greece

24 May 2017

Situation of minority rights defenders in Greece
(Written statement to the UN Human Rights Council submitted by the World Organisation Against Torture, a non-governmental organization in special consultative status – 24 May 2017)
https://documents-dds-ny.un.org/doc/UNDOC/GEN/G17/143/29/pdf/G1714329.pdf?OpenElement

Mentioned therein: Dostluk Eşitlik Barış Slavko Mangovski Mustafa Kaymakçi Trendafilka Sandeva Goran Momirovski Ivana Kostovska Marin Mema

Τιμωρείται ο σκέτος μισαλλόδοξος λόγος από τον αντιρατσιστικό νόμο;

15 May 2017

12/05/2017: ΟΗΕ σε Κύπρο, Βουλγαρία, Φινλανδία, κτλ.: καταπολεμήστε ποινικά ρατσιστικό λόγο!

12 May 2017

Πώς ο ΟΗΕ απέτρεψε την έξωση των Ρομά Χαλανδρίου και απειλεί την Ελλάδα με καταδίκη αν γίνει έξωση χωρίς μετεγκατάσταση

26 April 2017

UNHCR now asks for safe passage for refugees

25 April 2017

GHM had lobbied for safe routes at the UN HRCttee and the latter has so recommedned to Greece since November 2015 and now asks for follow-up info on that.

19/04/2017: Εξαπλή δίωξη για βλασφημία του Thessaloniki Pride

19 April 2017

joined thess pride photosΗ επίσημη αφίσα και η αφίσα για την οποία Αμβρόσιος κλπ μήνυσαν το Thessaloniki Pride

Στις 9 Ιουνίου 2016, ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος ανήγγειλε από το προσωπικό του ιστολόγιο πως κατέθεσε μήνυση για παράβαση των άρθρων 198 παρ.1 ΠΚ (κακόβουλη βλασφημία) και 199 ΠΚ (καθύβρισης θρησκεύματος) από το Thessaloniki Pride για την αφίσα που του απέδιδε και αναπαράγεται δίπλα στη φωτογραφία του παραπάνω. Η αφίσα αυτή δεν ήταν η επίσημη αφίσα του Thessaloniki Pride που αναπαράγεται παραπάνω αριστερά.

Την προηγούμενη ημέρα 8 Ιουνίου 2016 δύο δικηγόροι Αθηνών κατέθεσαν στο Αστυνομικό Τμήμα Παγκρατίου μήνυση για τα ίδια φερόμενα αδικήματα, η οποία οδήγησε στο σχηματισμό δύο δικογραφιών τόσο από το ΑΤ Παγκρατίου όσο και από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης.

Τέλος, στις 16 Ιουνίου 2016, στο Αστυνομικό Τμήμα Περιφέρειας Καρδίτσας, κατατέθηκαν από πολίτες τρεις πανομοιότυπες μηνύσεις πάλι για τα ίδια φερόμενα αδικήματα, για τις οποίες η Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης σχημάτισε τρεις χωριστές δικογραφίες.

Οι υπεύθυνοι του Thessaloniki Pride έχουν μέχρι στιγμής κληθεί για παροχή εξηγήσεων για τις πέντε από τις έξι δικογραφίες, μετά τις μηνύσεις σε Αθήνα και Καρδίτσα.

Ανεξάρτητα από το αν η επίδικη αφίσα είχε ή όχι σχέση με το Thessaloniki Pride, από το αν η επίδικη αφίσα είναι ή όχι βλάσφημη, καθώς και από το αν οι μηνύσεις έχουν ή όχι οι ίδιες αυτεπάγγελτα διωκόμενο ομοερωτοφοβικό περιεχόμενο και άρα αν οι εισαγγελικές αρχές ως όφειλαν προχώρησαν ή όχι στο σχηματισμό δικογραφιών για το περιεχόμενο αυτό, το βασικό γεγονός είναι ότι το δεύτερο σημαντικότερο φεστιβάλ Pride στην Ελλάδα διώκεται με (τουλάχιστον) έξι δικογραφίες για βλασφημία.

Η δίωξη γίνεται με βάση τα δύο άρθρα με τα οποία διώκεται η βλασφημία στην Ελλάδα. Εδώ και ενάμισι χρόνο, οι δύο Γενικοί Γραμματείς Ανθρώπινων Δικαιωμάτων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ Κωστής Παπαϊωάννου και Μαρία Γιαννακάκη και ο τέως Υπουργός Δικαιοσύνης της ίδιας κυβέρνησης Νίκος Παρασκευόπουλος έχουν διαβεβαιώσει επανειλημμένα όχι μόνο την ελληνική κοινή γνώμη και την ελληνική οργάνωση που συντονίζει τη διεθνή καμπάνια για την κατάργηση των άρθρων αυτών, αλλά και τα αρμόδια όργανα ανθρώπινων δικαιωμάτων του ΟΗΕ πως τα άρθρα αυτά θα καταργηθούν. Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, ο ΟΗΕ έκανε τον Αύγουστο 2016 ρητή σύσταση στην Ελλάδα για την κατάργηση των άρθρων αυτών.

Όπως όμως και με άλλες δικαιωματικές διακηρύξεις, για παράδειγμα τη νομοθεσία για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις αυτές έμειναν χωρίς συνέχεια εκθέτοντας τα κυβερνητικά στελέχη που τις έκαναν αλλά δεν εξηγούν ως όφειλαν και οφείλουν, ακόμα και αν -αν όχι ιδίως επειδή- δεν είναι πια στην κυβέρνηση, γιατί δεν τις υλοποίησαν. Αυτονόητο είναι λοιπόν πως οι συνεχιζόμενες διώξεις για βλασφημία γίνονται με κυβερνητική βούληση.

ΥΓ. Τον Ιανουάριο 2017 η αστυνομία γνωστοποίησε τη σύλληψη δύο πολιτών διωκόμενων και για κακόβουλη βλασφημία στην Ήπειρο. Το Φεβρουάριο 2017 επιβλήθηκε ποινή τεσσάρων αγωνιστικών ημερών σε ποδοσφαιριστή διότι έβρισε τα Θεία στο Κιλκίς. Το Μάρτιο 2017 η αστυνομία γνωστοποίησε τη σύλληψη ενός πολίτη διωκόμενου και για κακόβουλη βλασφημία στη Στερεά Ελλάδα. Τον Απρίλιο 2017 πολίτης συνελήφθη διωκόμενος και για κακόβουλη βλασφημία στο Βόλο. Είναι βέβαιο πως υπάρχουν πολλαπλάσιες διώξεις για βλασφημία σε όλη τη χώρα που απλώς δεν δημοσιοποιούνται ώστε να βρεθούν εύκολα από αναζητήσεις στο διαδίκτυο.

 

19/04/2017: Six prosecutions of Thessaloniki Pride for blasphemy

19 April 2017

joined thess pride photosThe official poster (left – text reads “love each other”) and the poster for which Bishop Amvrosios (pictured) and others have filed complaints against Thessaloniki Pride (right – text read “he was crucified for us too”)

On 9 June 2016, the Metropolitan of Kalavryta and Aegialia Amvrosios announced from his personal blog that he filed a complaint for violation of articles 198 para. 1 of the Criminal Code (malicious blasphemy) and 199 of the Criminal Code (offeding religion) by a poster he was attributing to Thessaloniki Pride, reproduced next to the Bishop’s photo above on the right. This poster was however not the official poster of Thessaloniki Pride; the latter is reproduced above on the left left.

On the previous day, 8 June 2016, two lawyers in Athens filed a complaint for the same alleged offenses at the Pangrati Police Station, which led to the formation of two court case files by both the Pangrati Police Station and the Office of the Prosecutor at the Court of Fisrt Instance of Thessaloniki.

Finally, on 16 June 2016, in the Police Station of the Karditsa District, three identical complaints were filed by citizens for the same alleged offenses, for which the Office of the Prosecutor at the Court of Fisrt Instance of Thessaloniki made three separate court case files.

The leaders of Thessaloniki Pride have so far been summoned to provide explanations for five of the six cases, those ensuing from the complaints filed in Athens and in Karditsa.

Regardless of whether or not the disputed poster was related to Thessaloniki Pride, whether or not the poster in question is blasphemous (which it is not), and whether or not the complaints have themselves ex officio prosecutable homophobic content and whether therefore the prosecuting authorities have proceeded or not in the formation of court case files for this homophobic content, the main fact is that the second most important Pride festival in Greece is the object of multiple prosecution with (at least) six court case files for blasphemy.

The prosecution is based on the two articles with which blasphemy is being prosecuted in Greece. Since a year and a half ago, the left-extreme right coalition government’s General Secretaries for Human Rights Kostis Papaioannou and Maria Yannakaki and its former Justice Minister Nikos Paraskevopoulos have repeatedly assured not only Greek public opinion and the Greek NGO that coordinates the international campaign to abolish the blasphemy articles from the Greek criminal code, but also the relevant UN human rights bodies, that the blasphemy articles will be abolished. Despite the government’s assurances, the UN made an express recommendation to Greece in August 2016 to abolish these articles.

But as with other promises on human rights issues, such as the introduction of a gender idnetity recognition law, government assurances have not been followed up thus exposing the government leaders who gave them but have not explained as they should have, even when they are no longer in government, why they did not implement them. It therefore goes without saying that the ongoing criminal prosecution for blasphemy is carried out with governmental will.

PS. In January 2017, police announced the arrest of two civilians charged with inter alia malicious blasphemy in Epirus. In February 2017, a four game exclusion was imposed on a footballer because he cursed the divine in Kilkis. In March 2017, police announced the arrest of a citizen charged with inter alia malicious blasphemy in Central Greece. In April 2017, a citizen was arrested for a malicious blasphemy in Volos. It is certain that there are currently scores of prosecutions for blasphemy throughout the country that are simply not publicized so that they can easily be found with Internet searches.

Submission to the UN Human Rights Committee on the follow-up to the concluding observations on Greece

3 April 2017

UN link here

Word doc here

submission to hrctte april 2017-1submission to hrctte april 2017-2submission to hrctte april 2017-3submission to hrctte april 2017-4submission to hrctte april 2017-5submission to hrctte april 2017-6

 

Απάντηση Κοντονή σε Νικολόπουλο – Παναγιώταρο για συμμετοχή Γιαννακάκη σε συζήτηση ΕΠΣΕ – DEB για μειονότητες και συστάσεις διεθνών οργανισμών

30 March 2017

Απάντηση Σταύρου Κοντονή σε ερωτήσεις Νίκου Νικολόπουλου – Ηλία Παναγιώταρου για συμμετοχή της Μαρίας Γιαννακάκη σε συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ανθρώπινων Δικαιωμάτων που οργάνωσαν ΕΠΣΕ – Dostluk Eşitlik Barış στην ΕΣΗΕΑ με θέμα “Οι εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα και οι συστάσεις των διεθνών οργανισμών”.

apantisi kontoni se erotisi panayotarou gia yannakaki 29-3-2017-001

 

apantisi kontoni se erotisi nikolopoulou gia yannakaki 27-3-2017-001

erotisi nikolopoulou gia yannakaki 8-12-2016 page 1

erotisi nikolopoulou gia yannakaki 8-12-2016 page 2

erotisi-panayotarou-gia-yannakaki-5-1-2017 page 1

erotisi-panayotarou-gia-yannakaki-5-1-2017 page 2

erotisi-panayotarou-gia-yannakaki-5-1-2017 page 3