Εισαγγελέας Αρείου Πάγου κάνει δεκτό αίτημα ΕΠΣΕ για έκδοση εγκυκλίου για αιτήσεις αναστολής από Εισαγγελείς για κρατούμενους για παραγραφέντα πια αδικήματα

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) εκφράζει την ικανοποίησή του για την άμεση αποδοχή από τον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου Δημήτριο Δασούλα της ακόλουθης αίτησης του ΕΠΣΕ της 14 Αυγούστου 2019 και εξέδωσε την ακόλουθη εγκύκλιο 8/2019 στις 20 Αυγούστου 2019 για να μεριμνήσουν οι Εισαγγελίες ώστε να μην κρατούνται στις φυλακές στερούμενα της ελευθερίας τους άτομα που με βάση το νέο Ποινικό Κώδικα πρέπει να είναι ελεύθερα από 1 Ιουλίου 2019 λόγω παραγραφής των αδικημάτων τους. Η αίτηση του ΕΠΣΕ βασιζόταν σε επισυναπτόμενο σχετικό άρθρο του και νομικού συμβούλου του ΕΠΣΕ Βασίλη Χειρδάρη στο Dikastiko Πρακτορείο Ειδήσεων στις 7 Αυγούστου 2019.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 8-2019 ΑΡ.ΠΡΩΤ. 8826-1

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 8-2019 ΑΡ.ΠΡΩΤ. 8826-2


 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Τηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
email: panayotedimitras@gmail.com ιστοσελίδα: https://greekhelsinki.wordpress.com



Εισαγγελία Αρείου Πάγου

Θέμα: Αιτήσεις αναστολής από Εισαγγελείς για κρατούμενους για παραγραφέντα πια αδικήματα

 [αρ. πρ. 8766/14-8-2019] 14 Αυγούστου 2019

Κύριε/Κυρία Εισαγγελέα

Στο επισυναπτόμενο σημερινό άρθρο του ο δικηγόρος Βασίλης Χειρδάρης επισημαίνει το σοβαρότατο θέμα της συνεχιζόμενης φυλάκισης ατόμων που εκτίουν «που εκτίουν ποινές κάθειρξης για κακουργήματα που έχουν τελεστεί κατ΄ επάγγελμα ή κατά συνήθεια και η ζημία που προκλήθηκε σε βάρος των θυμάτων είναι λιγότερη από 120.000 ευρώ. Τα αδικήματα αυτά (υπεξαιρέσεις, πλαστογραφίες, απάτες κλπ.) έχουν καταστεί πλημμελήματα και ο ανώτατος χρόνος παραγραφής είναι 8 ετών. Λόγω του κακουργηματικού χαρακτήρα και των αργών ρυθμών των διαδικασιών  οι υποθέσεις αυτές έφθασαν στο ακροατήριο και δικάστηκαν πρωτόδικα μετά την οκταετία η κοντά στα όριά της ή ήδη μέχρι τώρα έχει παρέλθει η οκταετία χωρίς να εκδικαστεί ακόμα το ένδικο μέσο. Έτσι η πλειοψηφία των υποθέσεων αυτών που βρίσκονται σε εκκρεμότητα ενώπιον των δευτεροβαθμίων δικαστηρίων ή του Αρείου Πάγου έχουν ήδη παραγραφεί.» Για την αντιμετώπισή του «από τις κατά τόπους Εισαγγελίες μπορεί να γίνει άμεσα η καταγραφή των περιπτώσεων αυτών ανά φυλακή και να υποβληθεί αίτηση αναστολής από τους εισαγγελείς που δύνανται αυτεπαγγέλτως να τις ασκήσουν (προβλέπεται ρητά από τα άρθρα άρθρα 497 παρ. 7 και 471 παρ.2 ΚΠΔ) και να εισαχθούν όλες στην πρώτη δικάσιμο του Σεπτεμβρίου οιουδήποτε Πενταμελούς Εφετείου και εάν δεν υπάρχει μέχρι τις 10 Σεπτέμβρη να συγκληθεί για το λόγο αυτό. Το αυτό πρέπει να γίνει και σε σχετική αίτηση αναστολής των κρατουμένων.»

Παρακαλούμε να εξετάσετε το θέμα αυτό και αν συμφωνείτε να φροντίσετε για να μεριμνήσουν οι Εισαγγελίες ώστε να μην κρατούνται στις φυλακές στερούμενα της ελευθερίας τους άτομα που με βάση το νέο Ποινικό Κώδικα πρέπει να είναι ελεύθερα από 1 Ιουλίου 2019 λόγω παραγραφής των αδικημάτων τους. 

Με τιμή

Παναγιώτης Δημητράς
Εκπρόσωπος ΕΠΣΕ


Dikastiko Πρακτορείο Ειδήσεων

Βασίλης Χειρδάρης: Κρατούμενοι σε απόγνωση! Εκτίουν ποινές παραγεγραμμένων αδικημάτων!
Προβλήματα από την εφαρμογή του νέου ΠΚ και αναζήτηση άμεσης λύσης.

 7 Αυγούστου 2019

chirdaris
Αναλύει ο ποινικολόγος Βασίλης Χειρδάρης

Είναι πλέον γεγονός ότι οι νέοι κώδικες έχουν δημιουργήσει ατέρμονες συζητήσεις και πολιτικές και νομικές αντιπαραθέσεις. Αυτό αρχικά δεν είναι κακό, αντίθετα είναι θεμιτό και ωφέλιμο.

Βεβαίως οι υπερβολές πάντα βλάπτουν με πιο απτό αποτέλεσμα αυτό της δημιουργίας κλίματος και διάθεσης περιστολής της εξορθολόγησης, που ορθά έχει επιτύχει ο νέος Π.Κ., τόσο από πλευράς νομοθετικών αλλαγών όσο και από πλευράς δικαστικής ερμηνείας. Έτσι υπάρχει ορατός κίνδυνος, υπό την πίεση εξατομικευμένων περιπτώσεων επικαιρότητας,  της «εξεγερμένης» από τα ΜΜΕ και από τα κόμματα  κοινής γνώμης και της περιρρέουσας ατμόσφαιρας ένα συμπαγές νομικό οικοδόμημα και συλλογικό επιστημονικό έργο όπως ο νέος Π.Κ. να υποστεί πλήγμα στα θεμέλιά του με αποτέλεσμα να επιστρέψομε σε παλιές προβληματικές καταστάσεις που είχαν ως στοιχεία την έλλειψη λογικής, την υπερβολή και μια απόκλιση από τον σύγχρονο ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό.

Με την έναρξη ισχύος των δύο κωδίκων δημιουργήθηκαν μερικά προβλήματα που κυρίως αφορούν τους κρατούμενους και την έκτιση των ποινών τους. Προβλήματα που επιζητούν λύσεις άμεσα αφού αφορούν την ελευθερία προσώπων και έκτιση ποινής ήδη παραγεγραμμένου αδικήματος .

Υπάρχουν στις φυλακές πολλοί κρατούμενοι που εκτίουν ποινές κάθειρξης για κακουργήματα που έχουν τελεστεί κατ΄ επάγγελμα ή κατά συνήθεια και η ζημία που προκλήθηκε σε βάρος των θυμάτων είναι λιγότερη από 120.000 ευρώ. Τα αδικήματα αυτά (υπεξαιρέσεις, πλαστογραφίες, απάτες κλπ.) έχουν καταστεί πλημμελήματα και ο ανώτατος χρόνος παραγραφής είναι 8 ετών. Λόγω του κακουργηματικού χαρακτήρα και των αργών ρυθμών των διαδικασιών  οι υποθέσεις αυτές έφθασαν στο ακροατήριο και δικάστηκαν πρωτόδικα μετά την οκταετία η κοντά στα όριά της ή ήδη μέχρι τώρα έχει παρέλθει η οκταετία χωρίς να εκδικαστεί ακόμα το ένδικο μέσο.

Έτσι η πλειοψηφία των υποθέσεων αυτών που βρίσκονται σε εκκρεμότητα ενώπιον των δευτεροβαθμίων δικαστηρίων ή του Αρείου Πάγου έχουν ήδη παραγραφεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει πρόβλεψη για άμεση αποφυλάκιση ή για κάποια ταχεία ειδική διαδικασία. Έτσι  οι μόνες προβλεπόμενες διαδικασίες για την επίλυση του θέματος ώστε να αποφυλακιστεί ο κρατούμενος είναι είτε η συζήτηση του ενδίκου μέσου από το αρμόδιο δικαστήριο είτε αίτηση αναστολής εκτέλεσης της καταδικαστικής απόφασης (άρθρα 497 παρ. 7, 471 παρ.2 ΚΠΔ).

Για τον προσδιορισμό της δικασίμου εκδίκασης των ενδίκων μέσων το θέμα είναι πιο περίπλοκο και επομένως η επίσπευση δεν είναι πάντα διαχειρίσιμη.

Στο θέμα όμως της εκδίκασης της Αίτησης Αναστολής, που είναι μία εφικτή διαδικασία πρέπει να βρεθεί μια λύση άμεσα. Ο νόμος ισχύει από 1.7.2019, ξεκίνησε δηλαδή σε περίοδο δικαστικών διακοπών που διαρκούν από 1.7-15.9.19. Οι συνθέσεις των Πενταμελών Εφετείων Αναστολών έχουν ήδη γίνει γνωστές μέχρι και το τέλος του Σεπτεμβρίου 2019, τον δε Αύγουστο δεν υπάρχουν Πενταμελή Εφετεία. Παρά τις προσπάθειες των εισαγγελέων και των συνηγόρων ο προσδιορισμός σχετικής Αίτησης Αναστολής καθίσταται κανονικά εφικτός από Οκτώβριο του 2019 και μετά, εκτός εξαιρέσεων.

Έτσι υπάρχουν πολλοί κρατούμενοι που κρατούνται σε φυλακές εκτίοντας ποινή αδικημάτων που έχουν παραγραφεί. Ουσιαστικά πρόκειται περί οιονεί παράνομης κράτησης αφού εκτίεται μη οφειλομένη ποινή. Το παραγεγραμμένο αδίκημα δεν μπορεί να παράγει εκτιτέα ποινή εφόσον η καταδικαστική απόφαση δεν έχει καταστεί αμετάκλητη προ της παραγραφής. Το να εκτίει όμως ο οποιοσδήποτε ποινή που είναι βασικά ανύπαρκτη νομικά (λόγω παραγραφής) είναι απαράδεκτο σε ένα κράτος δικαίου που υποχρεούται στη τήρηση της νομιμότητας και που έχει συνταγματική υποχρέωση στην διασφάλιση της ελευθερίας του καθενός.

Το ίδιο με τα παραπάνω ισχύει και για τις περιπτώσεις που λόγω του νέου ΠΚ οι ποινές έχουν μειωθεί κατ΄ ανώτατο όριο στα κακουργήματα(15 χρόνια από 20 με τον προγενέστερο ΠΚ) και το ανώτατο όριο μετά από αναγνώριση ελαφρυντικού για κακουργήματα που έχουν πλαίσιο ποινής 10-15 χρόνια (σε προγενέστερο ΠΚ 10-20), όπου το νέο ανώτατο όριο διαμορφώνεται σε 8 χρόνια (από 12του προγενέστερου ΠΚ).

Έτσι αυτοί που εκτίουν ποινές και έχουν ασκήσει παραδεκτά ένδικα μέσα, εφόσον κριθεί το παραδεκτό του ενδίκου μέσου, το δικαστήριο που δικάζει σε περίπτωση καταδίκης οφείλει  να επιμετρήσει την ποινή σύμφωνα με την επιεικέστερη διάταξη (που αναμφίβολα είναι του νέου ΠΚ). Έτσι πολλοί καταδικασθέντες με τις νέες ρυθμίσεις έχουν ήδη εκτίσει (είτε πραγματικά είτε με ευεργετικό υπολογισμό) ακόμα και τις ανώτερες επιτρεπόμενες ποινές που μετά την ισχύ του νέου ΠΚ θα επιβληθούν.

Να ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δύο κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν το 2017 (τότε ήταν 66 και 68 χρονών αντίστοιχα) σε 18 χρόνια κάθειρξης στο πρωτόδικο δικαστήριο για κακουργηματική απάτη ο ένας κατά του δημοσίου και άλλος κατά τράπεζας με την επιβαρυντική περίπτωση του ν. 1608/50 και στους οποίους έχει αναγνωριστεί ήδη ένα ελαφρυντικό. Εκτίουν δε ποινή από προσωρινή κράτηση από τον Ιανουάριο του 2016 και συνεχώς μέχρι σήμερα.

Η ποινή πλέον με τον νέο ΠΚ που κατήργησε τον ν. 1608 και εφόσον τους έχει αναγνωριστεί ένα ελαφρυντικό  θα διαμορφωθεί με τη νέα επιμέτρηση και την ίδια απόφαση επί ενοχής κατ΄ ανώτατο όριο στον με εξαπατήσαντα το δημόσιο σε ποινή κάθειρξης 8 ετών και στον εξαπατήσαντα την τράπεζα σε κάθειρξη6 ετών. Ήδη όμως έχουν εκτίσει προ πολλού τα 3/5 της ποινής του επιτρεπόμενου ανώτατου ορίου ποινής (που είναι: λιγότερο από 5 χρόνια ο πρώτος και σχεδόν 3,5 χρόνια ο δεύτερος). Αυτοί επομένως έχουν ήδη προ-εκτίσει τη ποινή για υφ΄ όρων απόλυση. Να επισημάνω ότι τέτοια παραδείγματα κρατουμένων είναι πολλά.

Αυτή τη περίοδο όλοι αυτοί θα πρέπει να αναμένουν τουλάχιστον μέχρι Οκτώβριο και μετά να  προσδιοριστεί η Αίτηση Αναστολών τους με αποτέλεσμα να εκτίουν επιπλέον φυλάκιση.

Η ελευθερία του ατόμου είναι θεμελιώδες αγαθό και δεν είναι μόνον ατομικό δικαίωμα που ασκείται από το ίδιο αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και υποχρέωση της πολιτείας να μην κρατά στις φυλακές κανέναν ούτε μια μέρα παραπάνω, διαφορετικά η ίδια η πολιτεία παρανομεί και εγκαλείται.

Για το χρονικό αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί χρειάζεται άμεσα «φάρμακο» τόσο νομοθετικά με ευθύνη του γιατρού το επάγγελμα  Υπουργού Δικαιοσύνης με λήψη άμεσης νομοθετικής ρύθμισης όσο και πρακτικά από τα αρμόδια κατά τόπους Εφετεία και τις Εισαγγελίες τους. Μπορεί να γίνει άμεσα η καταγραφή των περιπτώσεων αυτών ανά φυλακή και να υποβληθεί αίτηση αναστολής από τους εισαγγελείς που δύνανται αυτεπαγγέλτως να τις ασκήσουν (προβλέπεται ρητά από τα άρθρα άρθρα 497 παρ. 7 και 471 παρ.2 ΚΠΔ) και να εισαχθούν όλες στην πρώτη δικάσιμο του Σεπτεμβρίου οιουδήποτε Πενταμελούς Εφετείου και εάν δεν υπάρχει μέχρι τις 10 Σεπτέμβρη να συγκλιθεί για το λόγο αυτό. Το αυτό πρέπει να γίνει και σε σχετική αίτηση αναστολής των κρατουμένων.  Καλό θα ήταν να προβλεφθεί νομοθετικά ότι στις περιπτώσεις αυτές οι Αιτήσεις αναστολών θα προσδιορίζονται σε δικάσιμο υποχρεωτικά εντός 3 ημερών χωρίς άλλες προϋποθέσεις.

Εκτιμώ ότι η προσωπική ελευθερία  δεν είναι διαπραγματεύσιμη και το κράτος έχει υποχρέωση διαφύλαξής της. Οι παραπάνω προτάσεις είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει, όταν μάλιστα το ίδιο με δικούς του νόμους δημιούργησε αυτή την κατάσταση. Η αδράνεια σε θέματα ελευθερίας δεν είναι μόνον καταδικαστέα και κατακριτέα είναι ταυτόχρονα και εγκληματική.


 

5&6/08/2019: Συζήτηση με Βασίλη Χειρδάρη για “πρότερο σύννομο βίο” σε νέο Ποινικό Κώδικα

Βασίλης Χειρδάρης: Ο νέος ποινικός κώδικας και ο πρότερος σύννομος βίος

[στο τέλος η ενδιαφέρουσα συζήτηση στον τοίχο του Βασίλη Χειρδάρη στο Facebook]

Αναλύει ο ποινικολόγος Βασίλης Χειρδάρης

Είναι γεγονός ότι η ανθρωποκτονία με πρόθεση στη συνείδηση του ελληνικού λαού έχει συνδεθεί με την επιβολή της ποινής των ισοβίων, μια ποινή που εξισορροπούσε, ικανοποιώντας το λαϊκό αίσθημα δικαίου, την βίαια απώλεια της ανθρώπινης ζωής.

Το δικαστήριο για το αδίκημα αυτό δεν είχε άλλη επιλογή εφόσον έκρινε τον κατηγορούμενο ένοχο. Όφειλε να του επιβάλει μόνον ισόβια όπως όριζε ο νόμος. Έτσι την ποινή των ισοβίων την επέβαλε ουσιαστική η νομοθετική εξουσία και εφάρμοζε η δικαστική. Με τον τρόπο αυτό το δικαστήριο δίκαζε ως προς την ενοχή αλλά όχι ως προς την ποινή, που ήταν «έτοιμη».

Ο μόνος τρόπος για να «σπάσουν» τα ισόβια ήταν η αναγνώριση ενός ελαφρυντικού, οπότε η ποινή με τον προγενέστερο ΠΚ άλλαζε πλαίσιο και ο δικαστής μπορούσε να επιβάλει από 10-20 χρόνια κάθειρξης.

Η επιβολή της μίας και μοναδικής ποινής είχε επικριθεί πολλαπλά. Την είχε επικρίνει και ο υπογράφων σε άρθρο του. Ο δικαστής πρέπει να έχει πάντα τη δυνατότητα να σταθμίσει και να επιμετρήσει την ποινή που ταιριάζει στην περίπτωση, στις συνθήκες του εγκλήματος και στον τρόπο που ενεργεί ο δράστης.

Με τον νέο ποινικό κώδικα έγιναν πολλές σημαντικές αλλαγές. Εξορθολογίστηκαν οι ποινές αλλά και θεσμοθετήθηκε και μία αυστηροποίηση σε μερικά θέματα όπως η κατάργηση της μετατροπής των ποινών σε χρηματικές, η έκτιση στη φυλακή και για πλημμελήματα, μεγαλύτερος πραγματικός χρόνος έκτισης στις φυλακές κ.α.

Μεταξύ των αλλαγών του κώδικα ήταν και η κατάργηση του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου από αυτό του σύννομου βίου. Αυτό σημαίνει ότι ενώ στον προηγούμενο ΠΚ χρειαζόταν για να μειωθεί η ποινή να αποδειχθεί έντιμος ατομικός, οικογενειακός, επαγγελματικός και κοινωνικός βίος, δηλ. μια θετική και όχι απαθής στάση στη κοινωνία, τώρα με τον νέο ΠΚ απαιτείται μόνο ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου. Δηλαδή ένα υποκειμενικό στοιχείο αυτό του έντιμου βίου, το οποίο έκρινε ο δικαστής, αντικαταστάθηκε από ένα αντικειμενικό στοιχείο, τον σύννομο βίο που αποδεικνύεται από το ποινικό μητρώο. Με τον τρόπο αυτό υποχρεώνεται ο δικαστής να αναγνωρίσει αυτό το ελαφρυντικό σε όσους έχουν λευκό ποινικό μητρώο.

Στην υπόθεση Κορκονέα με τον παλιό κώδικα η αναγνώριση ελαφρυντικού θα οδηγούσε σε μια ποινή από 10-20 χρόνια κάθειρξης, ενώ με τον νέο οδηγεί σε πλαίσιο ποινής 5-15 ετών. Η επιβολή 13 χρόνων κάθειρξης με μέγιστο τα 15 δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επιεικής ποινή αφού το δικαστήριο επέβαλε το 86,5% της επιτρεπόμενης ανώτατης ποινής. Αν ίσχυε ο παλιός ΠΚ το δικαστήριο θα είχε την δυνατότητα να του επιβάλει μέχρι 20 χρόνια κάθειρξη. Σε κάθε περίπτωση, εφόσον είχε εκτίσει 11 χρόνια θα απεφυλακίζετο εφόσον του αναγνωρίζετο ελαφρυντικό.

Βεβαίως με τον προγενέστερο ΠΚ το δικαστήριο είχε μεγαλύτερη ευχέρεια στην μη αναγνώριση ελαφρυντικού. Και ναι μεν εξυπηρετούσε ενδεχομένως ένα κοινό αίσθημα σε δίκες δημοσίου ενδιαφέροντος, αλλά στην συντριπτική πλειοψηφία των κατηγορουμένων η μη αναγνώριση ελαφρυντικού σε πρωτόπειρους εγκληματίες μάλλον άδικη θα ήταν.

Βεβαίως υπάρχει και κάτι που δεν έχει λεχθεί. Με τον νέο ΠΚ το δικαστήριο μπορούσε να επιβάλει, και χωρίς ελαφρυντικό, αντί των ισοβίων, 10-15 χρόνια κάθειρξης. Σε αυτή την επιλογή η αναγνώριση του ελαφρυντικού θα οδηγούσε σε ποινή από 2-8 χρόνια! Αν συνέβαινε αυτό – κάτι που εδικαιούτο να το κάνει το δικαστήριο – θα είχαμε άλλου είδους κοινωνική αντιμετώπιση…

Ο νέος ΠΚ κινείται σε ένα εκσυγχρονιστικό πλαίσιο προσπαθώντας να ρυθμίσει παραβατικές συμπεριφορές σε μία συντηρητική κοινωνία. Δεν είναι τέλειος. Έχει αδυναμίες που πρέπει να διορθωθούν. Υπάρχει η βούληση γι΄αυτό. Χρειάζεται όμως και λίγη υπομονή για να δούμε στη πράξη τις αντοχές ενός συλλογικού επιστημονικού νομοθετήματος. Ας μην βιαζόμαστε…

*το άρθρο δημοσιεύθηκε στο liberal.gr


Συζήτηση

5-6 Αυγούστου 2019

  • Γεώργιος Μυταλούλης Συμφωνώ ασφαλώς Βασίλη, αλλά το θέμα είναι μηπως μετά απο καιρό το “συννομος”, διαμορφωθεί απο την Νομολογία και σε αλλες συμπεριφορές που θα πρέπει να συντρεχουν, πλην του λευκού ποινικού μητρώου, δηλαδή μήπως αρπάξει και λίγο από στοιχεία προτερου εντιμου βιου. Θα δούμε
    •  Vassilis ChirdarisΓεώργιος Μυταλούλης φοβάμαι ότι ερμηνευτικά θα το περιορίσουν με στοιχεία εντίμου βίου. Πχ μπορεί να συνυπολογίζουν πειθαρχικές ποινές, αποφάσεις αστικών δικαστηρίων για αδικοπραξίες, Ποινικές διώξεις για κακουργήματα κλπ. Αυτός είναι ένας φόβος που δυστυχώς είναι υπαρκτός! Ας ελπίσουμε να μην συμβεί!
  • Vassilis Papageorgiou Μπράβο Βασίλη.
    Σωστή προσέγγιση και επιστημονικά άρτια.
    Είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να νομοθετούμε με υπολογισμούς και σκοπιμότητες.
    Συνέπεια του απρόσωπου κάθε ρύθμισης είναι να ωφελούνται κάποιοι.
    Τώρα έτυχε στον Κορκονέα.
    Υπάρχει και το άρθρο 2 ΠΚ που είναι γενικής αποδοχής.
    Δεν σημαίνει ότι ο νέος ΠΚ δεν κινείται στη σωστή κατεύθυνση.
  • Δημήτρης Καρούζος Συμφωνω Βασιλη!!Πολυ καλη η ερμηνευτικη σου προσεγγιση!
  • Themistoklis KefalasΝηφάλια, ορθολογική, ουσιαστική προσέγγιση ενός ιδιατερου ζητήματος.
  • Konstantinos Kalonomos Συγχαρητηρια, ορθη προσεγγιση, ΟΜΩΣ…διατηρω κι εγω την αμφιβολια που διατυπωσε ο Μυταλουλης. Η λογικη της “κινουμενης αμμου” που επικρατει στη νομολογια, αποσαρθρωνει το αισθημα δικαιου και την ασφαλεια απονομης του. Οι “Πυθιες” καποια στιγμη πρεπει να τελειωσουν. Οι εννοιες πρεπει να ειναι σαφεις, διοτι αλλως τα παραθυρα και τα πανωσηκωματα ελοχευουν. Η διγλωσσια τερμα επιτελους.
    • Vassilis Chirdaris Konstantinos Kalonomos Έχεις δίκιο. Πιο πάνω δίνω απάντης στον Μυταλούλη που νομίζω ότι καλύπτει τις ανησυχίες σου. Πολύ φοβάμαι ότι η νομολογία θα ακολουθήσει άλλους δρόμους και θα «καταλύσει» το ελαφρυντικό
  • Michalis Papakostas Ο σύννομος θα εναρμονιστει με το εντιμος. Θα το δούμε και στην περίπτωση κορκονεα εάν. Ασκηθεί αναίρεση λόγω της χορήγησης του ελαφρυντικου
    • Konstantinos Kalonomos Michalis Papakostas Αρα θα παιζουμε με τις λεξεις. Τι Γιαννης τι Γιαννακης. Η ωραια Ελλας, η καλλιπυγος Ελλας. Λιγο μπαναλ μου φαινονται ολα αυτα στη χωρα του αεναου χρεους και της διαρκους ανακυκλωσης. θεος βοηθος…
    • Michalis Papakostas Konstantinos Kalonomos θα δείξει. Έχω την αίσθηση ότι η νομολογια θα αργήσει να διαφοροποιησει το σύννομος από το εντιμος
    • Γεώργιος Μυταλούλης Konstantinos Kalonomos Ε, όχι και καλλίπυγος η Αγελάδα!!!
    • Vassilis Chirdaris Michalis Papakostas Πολύ φοβάμαι πως έχεις δίκιο. Πρέπει όμως όλοι να πολεμήσομε τέτοιου είδους νομολογιακές παρεμβάσεις στο πνεύμα του νόμου
    • Michalis Papakostas Vassilis Chirdaris αγαπητέ Βασίλη το λέω εδω και καιρό διαβάζοντας κ κάποια σχόλια δικαστών επί του άρθρου. Θα χρειαστεί αγώνας μετά
    • Vassilis Chirdaris Michalis Papakostas συμφωνώ. Θα αγωνιστούμε όμως…
    • Konstantinos Kalonomos Γεώργιος Μυταλούλης Ελλαδα την ειπα. Αλλα ξεχασα οτι εσυ εισαι στη Λαρσα… (αλλο βεβαια η Larisa, αυτη ειναι καλλιτεχνης της καθετου δοκου στο Alcatraz)🤗🤗🤗
  • Evangelos Gkigkilinis Μηπως πρεπει (απευθυνομαι σε ολους τους συναδελφους που μπορουν η εχουν ασκησει αναιρεση) να επιχειρησουμε να αχθει γρηγορα το θεμα της ερμηνειας σε μια ΟλΑΠ για να ξεκαθαρισει;
    • Vassilis Chirdaris Evangelos Gkigkilinis Ιδέα είναι καλή και αξιόλογη. Πάντως δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή κατάσταση να καταλύεται και να ακυρώνεται ο σκοπός του νόμου με ερμηνευτικές προσεγγίσεις. Με τον τρόπο αυτό μετατρέπεται η δικαστική εξουσία σε νομοθετική
    • Evangelos Gkigkilinis Vassilis Chirdaris υπαρχει μια κυριολεξια στις λεξεις και στους ορισμους που δεν μπορει για κανενα λογο και απο καμια εξουσια (ακομα και δικαστικη) να καταλυεται. Αλλο εντιμος, αλλο συννομος….το πρωτο γενικοτερη αοριστη θετικη συμπεριφορα….το δευτερο αναγκαστικα περιοριζεται μονο στην συμπεριφορα που δεν παραβιαζει το νομο….αλλιως δεν θα χρειαζοταν αλλαγη η συγκεκριμενη διαταξη
  • Γιώργος Συλλούρης Ορθή ανάλυση και τοποθέτηση Βασίλη.
  • Σπύρος Τούνης Ακριβώς αυτό χρειάζεται, Βασίλη, όπως καταλήγεις στο σημείωμά σου: ” …λίγη υπομονή για να δούμε στη πράξη τις αντοχές ενός συλλογικού επιστημονικού νομοθετήματος. Ας μην βιαζόμαστε…”. Συμφωνώ με την άρτια επιστημονικά -και προπαντός ήπια- προσέγγισή σου!
  • Δημητριάδου Βούλα Συμφωνω απόλυτα με τον συνάδελφο και φίλο Βασίλη Χειρδαρη. Η διατύπωση του νόμου είναι απόλυτα σαφής και καθοριστική ως προς την έννοια του συννομου βίου και δεν επιδέχεται άλλης ερμηνείας.
  • Panayote Dimitras Βασίλη μερικά ερωτήματα για την εμβάθυνση στο εξαίρετο άρθρο σου (που με κάνει να αισθάνομαι πιο άνετα μια και αυτά εξέθεσα στην Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βασανιστήρια πριν 1-2 εβδομάδες):

    1. Αυτό που λες δεν το λέει ρητά (αν και με πιο περίπλοκο λόγο) και η αιτιολογική έκθεση που επέχει και θέση ερμηνείας;

    2. Ο κίνδυνος των ερμηνευτικών προσεγγίσεων δεν υπάρχει ήδη με την αγόρευση εισαγγελέα και απόφαση του δικαστηρίου που ακολούθησε στις πρόσφατες δίκες για τη δολοφονία Μάριου Παπαγεωργίου και τη συζυγοκτονία Χρυσούλας Βλάχου, αλλά και σε άρθρο συνδικαλιστή δικαστικού που λέει ρητά πως σύννομος βίος δεν σημαίνει λευκό ποινικό μητρώο;

    3. Δεν υπάρχει περίπτωση το ΕΔΔΑ να αποδοκιμάσει αυτές τις προσεγγίσεις, ιδίως καθ’ όσο η άρνηση αναγνώρισης πρότερου σύννομου βίου σε άτομο με λευκό ποινικό μητρώο (με αιτιολογήσεις όπως “διήγε κατ΄επίφαση σύννομο βίο” “είχε ροπή προς αντικοινωνική συμπεριφορά”) συνιστά παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας;

    4. Ο αντικειμενικός χαρακτήρας του σύννομου βίου δεν υποχρεώνει το δικαστήριο να τον συνεκτιμήσει ακόμα και αν η υπεράσπιση δεν ζητήσει ελαφρυντικά (δίκη για το φόνο Νίκου Μουστάκα);

    5. Δεν είναι θεμιτό να προβλεφθεί η εξαίρεση από τα ελαφρυντικά για αδικήματα δημόσιων υπαλλήλων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους που ούτως ή άλλως έχουν σύννομο βίο ως προϋπόθεση της θέσης τους και που έχουν διακριτική ευνοϊκή μεταχείριση αφού η αστική αξίωση σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται από το κράτος στα διοικητικά και όχι από τους ίδιους στα πολιτικά δικαστήρια;

    • Petros Pantazis Panayote Dimitras σωστές οι επισημάνσεις σας , με τις εξής παρατηρήσεις : α) τυχόν πειθαρχικές ποινές η’ τιμωρίες (χωρίς και ποινική καταδίκη), δεν αναιρουν τον «σύννομο» βίο ; Β) τυχόν αποδειχθεισα πχ βίαιη συμπεριφορά του κατ/νου στους οικείους του (ενδοοικογενειακή βία , κλπ), χωρίς αυτοί να έχουν προσφύγει στα ποινικά δικαστήρια , ομοίως δεν αναιρεί τον «σύννομο» βίο ; Γι αυτό , το λευκό ποινικό μητρώο δρν μπορεί αυτομάτως να οδηγεί σε αναγνώριση ελαφρυντικού , διότι έτσι θα σήμαινε ότι ο δράστης ανθρωποκτονίας , χωρίς προηγούμενες διώξεις η’ καταδίκες ,αυτομάτως (πρέπει να) λαμβάνει μειωμένη ποινή …
    • Panayote Dimitras Petros Pantazis Πολύ ενδιαφέροντα ερωτήματα που ελπίζω να απαντήσει ο Βασίλης. Δική μου εκτίμηση είναι πως αυτά που λέτε δεν συνάδουν με τον έντιμο βίο αλλά συνάδουν με το σύννομο βίο που μάλιστα ορίζεται στον Κώδικα ότι δεν αναιρείται καν από καταδίκες για ελαφρά πλημμελήματα. Τώρα που τον ξαναδιαβάζω το λέει ρητά “τον σύννομο βίο που αποδεικνύεται από το ποινικό μητρώο. Με τον τρόπο αυτό υποχρεώνεται ο δικαστής να αναγνωρίσει αυτό το ελαφρυντικό σε όσους έχουν λευκό ποινικό μητρώο.”
    • Petros Pantazis Panayote Dimitras νομίζω ότι η βούληση του νομοθέτη δεν ήταν η αυτόματη μείωση ποινής λόγω «λευκού ποινικού μητρώου»: με αυτή τη συλλογιστική , ο σύζυγος που απειλεί / χτυπα / κακομεταχειρίζεται την σύζυγο του επι σειρά ετών (χωρίς αυτή να τον καταγγείλει ποτε και, αρα, να μην έχει άλλες καταδίκες), μέχρι τη στιγμή που τη θανατώνει , θα δικαιούται αυτομάτως ελαφρυντικό
    • Vassilis ChirdarisPanayote Dimitras συμφωνώ με τις θέσεις σου. Έχω να παρατηρήσω και τα εξής: 1) Η αιτιολογική έκθεση είναι σαφής. Αναφέρει το ελαφρυντικό του συννόμου βίου ως το ελαφρυντικό δεκτικό βεβαίωσης της νόμιμης ζωής. Επομένως δεν είναι δυνατόν να υπάρξει κάτι άλλο για απόδειξη του νόμιμου τρόπου ζωής από το αντικειμενικό δημόσιο έγγραφο που λέγεται ποινικό μητρώο.Η αιτιολογική έκθεση αναφέρει μάλιστα ότι χορηγείται όταν δεν έχει διαπραχθεί αξιόποινη πράξη η και αν υπάρχει καταδίκη για ελαφρό πλημμέλημα.Κατά τον τρόπο αυτό εφόσον υπάρχει λευκό ποινικό μητρώο πρέπει να δοθεί κατά κάποιο τρόπο υποχρεωτικά το ελαφρυντικό αυτό, 
      2) Δυστυχώς ο τρόπος ερμηνείας των δικαστηρίων είναι ανησυχητικός όπως και ο τρόπος ερμηνείας στον εισαγγελέα. Επομένως δεν αποκλείεται διαφορετική ερμηνευτική προσέγγιση από τα δικαστήρια λόγω των αντιδράσεων
      3) Περίπτωση ερμηνείας από δικαστήριο ότι δεν υπάρχει σύννομος βίος όταν υφίσταται λευκό ποινικό μου μητρώο θεωρώ ότι αποτελεί παραβίαση του Τεκμηρίου της αθωότητας και επομένως μπορεί να προκαλέσει καταδίκη από το ΕΔΔΑ,
      4) το ελαφρυντικό μπορεί να δοθεί και αυτεπάγγελτα εφόσον αποδεικνύεται απο το υλικό της δικογραφίας, 5) Ως προς τους δημοσίους υπαλλήλους θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει εξαίρεση ούτε για αυτούς ούτε για κανέναν στις περιπτώσεις των ελαφρυντικών. Αν αρχίσουμε τις εξαιρέσεις δεν θα τελειώσουμε ποτέ και δεν θα είναι και δίκιο γενικά.
    • Petros Pantazis Vassilis Chirdaris ο καθηγητής Στεφανος Παύλου , σε άρθρο του στο κυριακάτικο Βήμα , διαφωνεί μαζί σας για την «υποχρεωτικότητα» αναγνώρισης του εν λόγω ελαφρυντικού
    • Vassilis Chirdaris Petros Pantazis Πολύ λογικό το σκεπτικό σου. Όμως η αιτιολογική έκθεση για τη χορήγηση του ελαφρυντικού μιλάει για μη αξιόποινη πράξη ότι δίνεται εφόσον δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη. η αξιόποινη πράξη αντικειμενικά βεβαιώνεται μόνο με λευκό ποινικό μετρό και όχι με άλλο τρόπο. οτιδήποτε άλλο παραβιάζει ευθέως το τεκμήριο της αθωότητας του κατηγορουμένου. Η κακή συμπεριφορά του κατηγορουμένου στην προσωπική του ζωή η αλλού δεν μπορεί να βεβαιωθεί με συγοριά από αντικειμενικά στοιχεία. Το τεκμήριο της αθωότητας βασικά σημαίνει ότι δεν υπάρχει αμετάκλητη καταδίκη. Το να χορηγείται πάντως ελαφρυντικό που μειώνει κάπως μία ποινή σε έναν πρωτόπειρο αντικειμενικά εγκληματία δεν το θεωρώ παράλογο και ισχύει σε πάρα πολλά κράτη με σημαντικό νομικό πολιτισμό.
      Σε κάθε περίπτωση συμμερίζομαι την άποψή σου η οποία είναι σεβαστή και σοβαρή. Ίσως σε μία αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα να τοποθετηθούν και όλοι αυτοί οι προβληματισμοί
    • Petros Pantazis Vassilis Chirdaris ταπεινή μου άποψη , ότι πάντοτε τα δικαστήρια (πρέπει να) κρίνουν , με βάση τα πραγματικά περιστατικά που αναδεικνύονται στο ακροατήριο . Ασφαλως το λευκό ποινικό μητρώο είναι ενδεικτης «συννομησ” συμπεριφοράς , που μπορεί όμως να ανατραπεί από την ζωσα διαδικασία στο ακροατήριο
    • Vassilis Chirdaris Petros Pantazis Έτσι είναι. Πραγματικά στο δισέλιδο ο κύριος Παύλου διαφωνεί μαζί μου. Ο Παύλου είναι αξιόλογος καθηγητής και φίλος και έχει πάντα μία βαρύνουσα άποψη στα θέματα που διαπραγματεύεται. Σέβομαι την άποψή του δε συμφωνώ όμως διότι με τον τρόπο αυτό μετατρέπουμε το σύννομο βίο σε έντιμο βίο. Έτσι παραμορφώνομε την βούληση του νομοθέτη. Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ σεβαστή η άποψη αυτή και υπολογίσιμη. Τώρα αν με ρωτήσετε ποια άποψη θα ακολουθήσουν τα δικαστήρια του Παύλου η τη δική μου θα σας έλεγα με αρκετή σιγουριά ότι θα ακολουθήσουν του καθηγητή κ. Παύλου
    • Vassilis Chirdaris Petros Pantazis είναι μία άποψη
    • Petros Pantazis Vassilis Chirdaris πιστεύω ότι το λευκό ποινικό μητρώο είναι αυτονόητη προϋπόθεση αναγνώρισης του συννομου βίου , που όμως μπορεί να ανατραπεί , από αλλα αποδεικτικά στοιχεία
    • Petros Pantazis Vassilis Chirdaris ιδωμεν στην αρένα !!!!!
    • Petros Pantazis 2/9 θα αναπτύξω την άποψη σας στο ΤριμΕφΚακΑθ και θα δούμε !!
    • Vassilis Chirdaris Petros PantazisΚαλή επιτυχία να έχετε.
      Αύριο μεθαύριο θα δημοσιεύσω ένα άρθρο μου για το θέμα του συννόμου με μεγαλύτερη τεκμηρίωση. Δυστυχώς όμως τα δικαστήρια θα έχουν πιο συντηρητική άποψη στην ερμηνεία του ελαφρυντικού αυτού. Ειλικρινά σας εύχομαι καλή επιτυχία το Σεπτέμβρη
    • Petros Pantazis Vassilis Chirdaris ευχαριστώ πολύ ! Αναμένουμε με ενδιαφέρον το άρθρο
    • Panayote Dimitras Vassilis Chirdaris ήδη το κάναν στις δικες που ανεφερα
  • Spyros Cheirdaris Συγχαρητήρια Βασίλη για την νηφαλια προσεγγιση!
  • Athanasios L. Chondrogiannis Διςφωνουμε πληρως συννομος βιος ?? Δηλαδή ένας παιδαραστης που έχει λευκό ποινικο μητρωο είναι οκ …(ως προς την αναγνωριση).δεν διαφωνώ προς την κατεύθυνση του πκ αλλά ορισμενα είναι εξόφθαλμα ….πχ ενεργητική δωροδοκία…
    • Vassilis Chirdaris Athanasios L. Chondrogiannis Η άποψη σας είναι σοβαρή και σεβαστή. Πιστεύω όμως ότι κάθε πρωτόπειρος εγκληματίας θα πρέπει να έχει ένα ελαφρώς επιεικέστερο πλαίσιο ποινής. Οι εξαιρέσεις δυστυχώς έχουν διάφορα προβλήματα και τελικά γίνονται κανόνας αδικώντας τους περισσότερους. Αναμφίβολα ομως πρέπει να βρεθούν λύσεις για τις ακραίες περιπτώσεις
    • Vassilis Chirdaris Sotirios Manolkidis Σεβαστή η άποψη σου και το επιχείρημα είναι σοβαρό. Όμως πιστεύω ότι επιβολή από το δικαστήριο μίας και μοναδικής ποινης έχει συνταγματικά προβλήματα και δίκαιης δίκης ΓΙΑΤΙ δεν επιβάλει την ποινή ο δικαστής αλλά η νομοθετική εξουσία. Ο δικαστής πρέπει να δικάζει και στην ποινή και όχι μόνο ως προς την ενοχή. Επομένως πρέπει να έχει πλαίσιο ποινής και να μπορεί να επιλέξει ως ο αρμοδιοτερος. Όλες οι ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως δεν είναι ίδιες έχουν διαφοροποίηση και ως προς τον τρόπο εκτέλεσης και ως προς το επίπεδο δόλο του δράστη και ως προς τις συνθήκες διάπραξης της πράξης
    • Sotirios Manolkidis Vassilis Chirdaris συμφωνώ μαζί σου γι’αυτό μίλησα για μια και μοναδική ποινή (ισόβια) όταν έχουμε άμεσο δόλο πρώτου βαθμού.
      Καλό καλοκαίρι. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο ότι άνοιξες αυτή τη συζήτηση….
    • Panayote Dimitras Sotirios Manolkidis Και το κατοχυρωμένο από το ΕΔΔΑ “δικαίωμα στην ελπίδα;”
      Hutchinson v UK: The right to hope (revisited)…

      Hutchinson v UK: The right to hope (revisited)…

      Sotirios ManolkidisPanayote Dimitras το δικαίωμα στην ελπίδα πρέπει να περιορίζεται σημαντικά στις περιπτώσεις ειδεχθών εγκλημάτων κατά της ζωής. Συμφωνώ πάντως πως η αποφυλάκιση ισοβιτών πρέπει να τυγχάνει υπό τη δικαστική κρίση.
      Διαφορετικό ζήτημα είναι πάντως η δυνατότητα αναγνώρισης ελαφρυντικών στις περιπτώσεις ανθρωποκτονιών με άμεσο δόλο πρώτου βαθμού. Κατά την ταπεινή μου άποψη σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να προβλέπεται, ως μοναδική ποινή, η ισόβια κάθειρξη (με δυνατότητα απόλυσης υπό όρους).

    • Panayote Dimitras Με την πρώτη παράγραφο συμφωνώ στην καταληκτική φράση που ευτυχώς αναιρεί την πρώτη 🙂
      Τα ελαφρυντικά στις περιπτώσεις ανθρωποκτονιών με άμεσο δόλο πρώτου βαθμού υπάρχουν “εξαπανέκαθεν” 🙂
      Η μοναδική ποινή των ισοβίων όπως εξέθεσε ο Βασίλης είναι προβληματική. Να θυμίσω πως ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ καταδικάστηκε για 77 ανθρωποκτονίας και με ρατσιστικό κίνητρο σε 21 χρόνια φυλάκισης με τη μορφή προληπτικής κράτησης, σύμφωνα με την οποία θα εκτίσει την ελάχιστη υποχρεωτική 10ετή φυλάκιση, με περαιτέρω δυνατότητα επέκτασης της κράτησης για όσο διάστημα θεωρείται «κίνδυνος για την κοινωνία», κάτι που σημαίνει πως, πιθανότατα, θα παραμείνει στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής του. Αυτή ήταν και η μέγιστη δυνατή ποινή στη Νορβηγία.
      Sotirios Manolkidis Panayote Dimitras: Στη Νορβηγία. Το αντίπαλο δέος είναι η θανατική ποινή στις περισσότερες Πολιτείες των Η.Π.Α. Μάλιστα, με πρόταση του Προέδρου Τραμπ θα γίνει σύντομα υποχρεωτική και σε Ομοσπονδιακό επίπεδο στις περιπτώσεις των πολλαπλών δολοφονιών.
      Panayote Dimitras Sotirios Manolkidis Αν το πρότυπο για σας είναι ο νόμος το κράτος του NRA και του Γκουαντάναμο προφανώς δεν συζητάμε σε μιαν ήπειρο όπου ευτυχώς καταργήθηκε με σύμβαση η θανατική ποινή και όπου τα Γκουαντάναμο καταδικάζονται από τη δικαιοσύνη.
      • Γεώργιος Ανδρέου Βασίλη πάντα εύστοχος, καλή ξεκούραση τωρα
        Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος Το πρόβλημα δεν πρέπει να μας ξεφεύγει προέκυψε από την ερμηνεία του όρου προτερος έντιμος βίος
        Ορθές παρατηρήσεις και εύστοχες. Ο έντιμος βίος είναι διαφορετική έννοια από τον σύννομο αλλά πιστεύω ότι η νομοπαρασκευαστικη επιτροπή θέλησε να διορθώσει μια εξαιρετικά συσταλτικη ερμηνεία του έντιμος που τα δικαστήρια αρνούνται να δουν ότι οδηγούσε σε στρέβλωση του όρου. Μάλιστα θυμίζω ότι Πριν την δυσαποδεικτη απόδειξη της θετικοποιησης του έντιμου βίου με την προσκόμιση του λευκού ποινικού μητρώου η ελαφρυντικη περίσταση αναγνωριζετο παραχρημα. Ουσιαστικά για να αρουμε την στρέβλωση επιστρέψαμε δεκαετίες πίσω σε επίπεδο δικαστηριακης πρακτικής.
      • Panayote Dimitras Λυπηρό ένας καθηγητής νομικής να αποφεύγει να πάρει θέση σε ένα νομικό θέμα και να επικαλείται ουσιαστικά το μη νομικό “κοινό περί δικαίου αίσθημα”
        https://www.in.gr/2019/08/05/apopsi/i-ypothesi-korkonea/
        IN.GR
        Η υπόθεση Κορκονέα | in.gr

        Η υπόθεση Κορκονέα | in.gr