Πάρτε Θέση! Ενάντια στην ακροδεξιά…

Πάρτε Θέση! Ενάντια στην ακροδεξιά…

190415114653.jpg

Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών μαζί με την οργανωτική επιτροπή του Περιπάτου κατά των Διακρίσεων, ξεκινάμε την καμπάνια ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ! (Make them Act!), με αφορμή τις επερχόμενες Ευρωεκλογές 2019 και την άνοδο της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη. 

Πάρτε Θέση!
Ύψωσε τη φωνή σου, απέναντι στο σκοτάδι που έρχεται.

Υπογράψτε αυτή την Δημόσια Δήλωση ενάντια στην ανερχόμενη ακροδεξιά, τον ρατσισμό και τις διακρίσεις στην Ευρώπη.

Πάνω από 110+ Οργανώσεις & Κοινότητες της Κοινωνίας των Πολιτών από την Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, συνυπογράφουμε και δημοσιεύουμε μια Δημόσια Δήλωση, εκφράζοντας την βαθιά μας ανησυχία για την άνοδο του ρατσισμού και των διακρίσεων στην Ευρώπη και ΖΗΤΑΜΕ από τις πολιτικές δυνάμες της χώρας να πάρουν ΘΕΣΗ και να μας ενημερώσουν για το πώς θα ΔΡΑΣΟΥΝ απέναντι στην άνοδο του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της ακροδεξιάς στην Ευρώπη.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από την οργανωτική επιτροπή του Περιπάτου κατά των Διακρίσεων, που έγινε στις 21 Μαρτίου 2019 στην Αθήνα, η οποία απαρτίζεται από τους:
Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, PRAKSIS, Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών & Προσφύγων Δήμου Αθηναίων, Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών Ελλάδος, HumanRights360o.

Τί επακολουθεί;

  • Η Δημόσια Δήλωση θα αποσταλεί στους επικεφαλής των Ευρωψηφοδελτίων των πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας και των πολιτικών κομμάτων της Ευρωβουλής, και
  • Θα τους καλέσουμε να ενημερώσουν την Ελληνική Κοινωνία ως προς τη στάση τους και τις δράσεις τους απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς, του ρατσισμού και των διακρίσεων στην Ευρώπη, σε μία Συνέντευξη Τύπου, η οποία θα πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες πριν τις Ευρωεκλογές στην Αθήνα.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας που έστησε η ομάδα εθελοντών του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών, πατώντας εδώ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων

Όσοι υπογράφουμε αυτή τη δήλωση νιώθουμε βαθιά ανησυχία για την άνοδο του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Η διάχυση του εθνικισμού, η μισαλλοδοξία και η ξενοφοβία επιτείνονται από οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, αλλά δεν μπορούν να επιλύσουν κανένα από τα Ευρωπαϊκά προβλήματα. Απλώς θα γεννήσουν πολύ χειρότερα.

Πολιτικές δυνάμεις του ακροδεξιού περιθωρίου εξαπολύουν εμπρηστική ρητορική και συστηματικά μεταφέρουν στον δημόσιο διάλογο απλουστευτικές προσεγγίσεις για σκληρά ταυτοτικά ζητήματα. Ως απάντηση στην ανασφάλεια και στην κρίση αντιπροσώπευσης, η Ακροδεξιά υπόσχεται μίσος.

Βλέπουμε να εξαπλώνονται οι θεωρίες πολιτισμικής υπεροχής, ο απομονωτισμός, ο αντισημιτισμός, η ισλαμοφοβία, ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η ομοφοβία, η τρανσφοβία, ο μισαναπηρισμός, η διάχυτη μνησικακία, ο ιστορικός αναθεωρητισμός. Για τους λόγους αυτούς, οι προσεχείς Ευρωεκλογές έχουν πρόσθετη σημασία.

Απέναντι σε αυτή την πρόκληση, πολλές πολιτικές δυνάμεις υποκύπτουν στην πίεση και υιοθετούν την ατζέντα της Ακροδεξιάς, στρέφονται μονοσήμαντα στα ζητήματα μετανάστευσης, νόμου και τάξης. Με τον τρόπο αυτόν όμως, επισπεύδουν αυτό που υποτίθεται ότι προσπαθούν να αποτρέψουν: την άνοδο του εθνικιστικού αυταρχισμού που υποσκάπτει τα θεμέλια της δημοκρατίας και της ενωμένης Ευρώπης. Επισημαίνουμε τον διχασμό, σε θέματα σχετικά με το μεταναστευτικό, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, που χρησιμοποιείται ως βάση ή μοχλός για την προώθηση των ιδεών της ακροδεξιάς.

Στην Ελλάδα ειδικότερα, επισημαίνουμε με ανησυχία, το φαινόμενο της ρατσιστικής βίας που συνεχίζει να απειλεί το κράτος δικαίου, το αίσθημα ασφάλειας και την κοινωνική συνοχή. Επισημαίνουμε τη ρητορική του μίσους που δηλητηριάζει τον δημόσιο χώρο, κάποτε μάλιστα, προερχόμενη από πρόσωπα με θεσμική θέση και ευθύνη.

Παρακολουθούμε την εξέλιξη της δίκης της νεοναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» και ευελπιστούμε ότι η δικαιοσύνη θα αποδοθεί με τον καλύτερο τρόπο, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στις οικογένειες των θυμάτων αλλά και στο κοινωνικό σύνολο σε όλη την Ευρώπη. Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία της Χρυσής Αυγής και οι εγκληματικές της ενέργειες, με το μανδύα μάλιστα κοινοβουλευτικού κόμματος, είναι μια διαρκής υπενθύμιση για τις συνέπειες της απουσίας μιας έγκαιρης, συγκροτημένης και αποφασιστικής αντίδρασης, θεσμικής, πολιτικής και κοινωνικής, απέναντι σε φαινόμενα ρατσισμού και μισαλλοδοξίας.

Να γιατί δεν αρκεί η ρητορική καταδίκη του ρατσισμού. Χρειάζονται πολιτικές πράξεις που θα περιορίζουν τις διακρίσεις και θα βγάλουν τις ομάδες, που υπόκεινται σε αυτές, από το περιθώριο. Χρειάζεται, σε όλα τα επίπεδα, έναηχηρό μήνυμα αντιπαράθεσης με τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία. Χρειάζεται ένα τολμηρό και γενναίο άνοιγμα προς την νεολαία. Χρειάζεται η ένταξη αυτών των ομάδων και της νεολαίας, και η ενεργή συμμετοχή και εμπλοκή τους.

Ζητάμε από τις πολιτικές δυνάμεις -με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές- να πάρουν θέση και να ενημερώσουν την κοινωνία και τους πολίτες για τα συγκεκριμένα μέτρα που σκοπεύουν να λάβουν και τις προτάσεις τους για την αντιμετώπιση της ανόδου της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη και στη χώρα μας.

για τη στάση που θα έχουν απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη και στη χώρα μας.

Η μάχη κατά των διακρίσεων και του ρατσισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη είναι μια μάχη που μπορεί να κερδηθεί. Μια μάχη που πρέπει να κερδηθεί.

Αθήνα, Μάρτιος 2019

———————-

Συνυπογράφουν οι 110+ Οργανώσεις & Κοινότητες της Κοινωνία των Πολιτών από την Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες:

Ευρωπαϊκά Δίκτυα:

ENAR- European Network Against Discrimination

European Grassroots Antiracist Movement – EGAM

UNITED for Intercultural Action

 

ΕΛΛΑΔΑ:

18 Άνω – 18 Ano

Αμεα Greek Διαδικτυακή Πύλη Ατόμων με Αναπηρία – AMEA Greek gr

ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ – Anemos Ananeosis

ΑΝΤΙΓΟΝΗ-ANTIGONE Information and Documentation Center on Racism, Ecology, Peace and Non Violence

ΑΡΣΙΣ – Arsis

ΒΑΒΕΛ Κέντρο Ημέρας – BABEL Day Center

Γιατροί του Κόσμου – Medecins du Monde

Δικηγόροι Χωρίς Σύνορα – Lawyers without borders

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – Network for Children`s Rights

Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας – Racist Violence Recording Network (RVRN)

Δίκτυο Ομότιμων Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών – ΔΟΧΨΟ, Drug Peers Net

ΔΥΥΑΔ Δίκτυο Υποστήριξης Υπερασπιστών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων – Human Rights Defenders` Support Network DYYAD

Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ) – National Confederation of Disabled People (NCDP)

Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – Πλειάδες, Hellenic Action for Human Rights Pleiades

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΕλΕΔΑΠ – Hellenic League for Human Rights

Ελληνική Πλατφόρμα για την Ανάπτυξη – Hellenic Platform for Development

Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι – Greek Helsinki Monitor

Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών – Greek Forum of Migrants GFM (Association of Cameroonians of Greece, Congolese Community in Greece, Ethiopian Socio-Cultural Center “Aithiops”, Ghanian Community in Greece, Union of Guinea of Greece, Kenyan Community in Greece (KCG), Union of Madagascar, Nigerian Women Organization of Greece, Nigerian Community of Greece, Association of Senegalese of Athens, Unione of Sierra Leonese, Tanzanian Community in Greece, Zanzibar Association in Greece, African Network in Greece, United African Women Organization Greece, Afghan Migrants & Refugees Community in Greece, Bangladeshi Community of Greece, Greek Indian Cultural Company, Greek Pakistan Association of Greece, Federation of Albanian Communities in Greece, Georgian Cultural Center “Caucasus”, Greek Georgian Union “Dioskouria”, Hellenic Moldovans Association «ΟΡΦΕΥ», Association of Russian speaker and friends of Russia of the Municipality of Trikala, Ukrainian Community `The land of stork`, United Ukraine Union, Egyptian Community in Greece “El Rapta”, Association of Moroccans in Greece, Palestinian Workers Union in Greece, Somalian Community in Greece, Greek Sudanese Friendship League, Sudanese Community, Association of Free Expats of Syria, Syrian House in Greece, Arab Association in Ambelokipi – Athens, Migrant Women Network “Dimitra”, Zagel Refugee Group, LGBT Refugee Group

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων – Greek Forum of Refugees GFR

ΖΕΥΞΙΣ Μ.Κ.Ο

Θετική Φωνή Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδος – Positive Voice

Ιατρική Παρέμβαση – Medical Intervention

Κέντρο Ζωής – Centre for Life

ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ & ΒΙΑ – Kosmos xoris polemous

ΜΕΤΑδραση – METAdrasi

Ομοφυλοφιλική & Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ) – Lesbian & Gay Community of Greece

Οργάνωση ΓΗ – Organization EARTH

ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗ – Πρωτοβουλία Υποστήριξης Μεταναστών και Προσφύγων

Πολιτιστικό Κέντρο Αφρικανικής Τέχνης και Πολιτισμών ΑΝΑΣΑ – ANASA Cultural Center

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

ΣΥΔ Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών – Transgender Support Association

Συμβίωση-Σχολή πολιτικών σπουδών στην Ελλάδα, μέλος Δικτύου Σχολών Συμβουλίου της Ευρώπης

Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθηναίων – ΣΕΜ, Integration Migrant`s Council – City of Athens

ΣΥΝΟΙΚΟ ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Ένταξης Ειδικών Ομάδων – SYNOIKO koinsep

Σύλλογος Ασθενών Ήπατος Ελλάδος ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ – HELPA Prometheus

Σύλλογος Βοήθειας Παιδιών Lalibela  – Children Support Organization

Τεχνοδρομώ – Texnodromo

ATHENS PRIDE

ALMASAR

Asante

Campfire Innovation

Civis Plus

Colour Youth

Cosmos of Culture

Golden Dawn Watch / Παρατηρητήριο για την Δίκη της Χρυσής Αυγής

Humanrights360o

HYP Hellenic Youth Participation

INTER ALIA

Melissa – Network of Migrant Women in Greece

PRAKSIS

RAINBOW FAMILIES-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

Red Umbrella Athens

REFUGEE RIGHTS EUROPE

SCI Hellas

Solomon

Vana Ba Afrika

Velos Youth Center

Victoria Square Project

We need books

ΙΤΑΛΙΑ:

SOS Razzismo Italia

 

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ:

Runny Mede trust

 

ΚΥΠΡΟΣ:

KISA – Equality, Support, Antiracism

 

ΟΛΛΑΝΔΙΑ:

European Race and Imagery Foundation

 

ΙΡΛΑΝΔΙΑ:

Africa Solidarity Centre Ireland (Africa Centre Ireland)

 

 

*Αν είστε Οργάνωση, Κοινότητα ή Συλλογικότητα που θέλετε να συνυπογράψετε την Δημόσια Δήλωση, σας παρακαλούμε στείλτε μας email στο: greekforumofmigrants@gmail.com

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ & ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ την Δημόσια Δήλωση

Ας ενώσουμε τις φωνές μας, ενάντια στο σκοτάδι που έρχεται.

Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών μαζί με την οργανωτική επιτροπή του Περιπάτου κατά των Διακρίσεων, ξεκινάμε την καμπάνια ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ! (Make them Act!), με αφορμή τις επερχόμενες Ευρωεκλογές 2019 και την άνοδο της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη. 

Πάρτε Θέση!
Ύψωσε τη φωνή σου, απέναντι στο σκοτάδι που έρχεται.

Υπογράψτε αυτή την Δημόσια Δήλωση ενάντια στην ανερχόμενη ακροδεξιά, τον ρατσισμό και τις διακρίσεις στην Ευρώπη.

Πάνω από 110+ Οργανώσεις & Κοινότητες της Κοινωνίας των Πολιτών από την Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, συνυπογράφουμε και δημοσιεύουμε μια Δημόσια Δήλωση, εκφράζοντας την βαθιά μας ανησυχία για την άνοδο του ρατσισμού και των διακρίσεων στην Ευρώπη και ΖΗΤΑΜΕ από τις πολιτικές δυνάμες της χώρας να πάρουν ΘΕΣΗ και να μας ενημερώσουν για το πώς θα ΔΡΑΣΟΥΝ απέναντι στην άνοδο του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της ακροδεξιάς στην Ευρώπη.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από την οργανωτική επιτροπή του Περιπάτου κατά των Διακρίσεων, που έγινε στις 21 Μαρτίου 2019 στην Αθήνα, η οποία απαρτίζεται από τους:
Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, PRAKSIS, Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών & Προσφύγων Δήμου Αθηναίων, Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών Ελλάδος, HumanRights360o.

Τί επακολουθεί;

  • Η Δημόσια Δήλωση θα αποσταλεί στους επικεφαλής των Ευρωψηφοδελτίων των πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας και των πολιτικών κομμάτων της Ευρωβουλής, και
  • Θα τους καλέσουμε να ενημερώσουν την Ελληνική Κοινωνία ως προς τη στάση τους και τις δράσεις τους απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς, του ρατσισμού και των διακρίσεων στην Ευρώπη, σε μία Συνέντευξη Τύπου, η οποία θα πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες πριν τις Ευρωεκλογές στην Αθήνα.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας που έστησε η ομάδα εθελοντών του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών, πατώντας εδώ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων

Όσοι υπογράφουμε αυτή τη δήλωση νιώθουμε βαθιά ανησυχία για την άνοδο του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Η διάχυση του εθνικισμού, η μισαλλοδοξία και η ξενοφοβία επιτείνονται από οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, αλλά δεν μπορούν να επιλύσουν κανένα από τα Ευρωπαϊκά προβλήματα. Απλώς θα γεννήσουν πολύ χειρότερα.

Πολιτικές δυνάμεις του ακροδεξιού περιθωρίου εξαπολύουν εμπρηστική ρητορική και συστηματικά μεταφέρουν στον δημόσιο διάλογο απλουστευτικές προσεγγίσεις για σκληρά ταυτοτικά ζητήματα. Ως απάντηση στην ανασφάλεια και στην κρίση αντιπροσώπευσης, η Ακροδεξιά υπόσχεται μίσος.

Βλέπουμε να εξαπλώνονται οι θεωρίες πολιτισμικής υπεροχής, ο απομονωτισμός, ο αντισημιτισμός, η ισλαμοφοβία, ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η ομοφοβία, η τρανσφοβία, ο μισαναπηρισμός, η διάχυτη μνησικακία, ο ιστορικός αναθεωρητισμός. Για τους λόγους αυτούς, οι προσεχείς Ευρωεκλογές έχουν πρόσθετη σημασία.

Απέναντι σε αυτή την πρόκληση, πολλές πολιτικές δυνάμεις υποκύπτουν στην πίεση και υιοθετούν την ατζέντα της Ακροδεξιάς, στρέφονται μονοσήμαντα στα ζητήματα μετανάστευσης, νόμου και τάξης. Με τον τρόπο αυτόν όμως, επισπεύδουν αυτό που υποτίθεται ότι προσπαθούν να αποτρέψουν: την άνοδο του εθνικιστικού αυταρχισμού που υποσκάπτει τα θεμέλια της δημοκρατίας και της ενωμένης Ευρώπης. Επισημαίνουμε τον διχασμό, σε θέματα σχετικά με το μεταναστευτικό, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, που χρησιμοποιείται ως βάση ή μοχλός για την προώθηση των ιδεών της ακροδεξιάς.

Στην Ελλάδα ειδικότερα, επισημαίνουμε με ανησυχία, το φαινόμενο της ρατσιστικής βίας που συνεχίζει να απειλεί το κράτος δικαίου, το αίσθημα ασφάλειας και την κοινωνική συνοχή. Επισημαίνουμε τη ρητορική του μίσους που δηλητηριάζει τον δημόσιο χώρο, κάποτε μάλιστα, προερχόμενη από πρόσωπα με θεσμική θέση και ευθύνη.

Παρακολουθούμε την εξέλιξη της δίκης της νεοναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» και ευελπιστούμε ότι η δικαιοσύνη θα αποδοθεί με τον καλύτερο τρόπο, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στις οικογένειες των θυμάτων αλλά και στο κοινωνικό σύνολο σε όλη την Ευρώπη. Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία της Χρυσής Αυγής και οι εγκληματικές της ενέργειες, με το μανδύα μάλιστα κοινοβουλευτικού κόμματος, είναι μια διαρκής υπενθύμιση για τις συνέπειες της απουσίας μιας έγκαιρης, συγκροτημένης και αποφασιστικής αντίδρασης, θεσμικής, πολιτικής και κοινωνικής, απέναντι σε φαινόμενα ρατσισμού και μισαλλοδοξίας.

Να γιατί δεν αρκεί η ρητορική καταδίκη του ρατσισμού. Χρειάζονται πολιτικές πράξεις που θα περιορίζουν τις διακρίσεις και θα βγάλουν τις ομάδες, που υπόκεινται σε αυτές, από το περιθώριο. Χρειάζεται, σε όλα τα επίπεδα, έναηχηρό μήνυμα αντιπαράθεσης με τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία. Χρειάζεται ένα τολμηρό και γενναίο άνοιγμα προς την νεολαία. Χρειάζεται η ένταξη αυτών των ομάδων και της νεολαίας, και η ενεργή συμμετοχή και εμπλοκή τους.

Ζητάμε από τις πολιτικές δυνάμεις -με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές- να πάρουν θέση και να ενημερώσουν την κοινωνία και τους πολίτες για τα συγκεκριμένα μέτρα που σκοπεύουν να λάβουν και τις προτάσεις τους για την αντιμετώπιση της ανόδου της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη και στη χώρα μας.

για τη στάση που θα έχουν απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη και στη χώρα μας.

Η μάχη κατά των διακρίσεων και του ρατσισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη είναι μια μάχη που μπορεί να κερδηθεί. Μια μάχη που πρέπει να κερδηθεί.

Αθήνα, Μάρτιος 2019

———————-

Συνυπογράφουν οι 110+ Οργανώσεις & Κοινότητες της Κοινωνία των Πολιτών από την Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες:

Ευρωπαϊκά Δίκτυα:

ENAR- European Network Against Discrimination

European Grassroots Antiracist Movement – EGAM

UNITED for Intercultural Action

 

ΕΛΛΑΔΑ:

18 Άνω – 18 Ano

Αμεα Greek Διαδικτυακή Πύλη Ατόμων με Αναπηρία – AMEA Greek gr

ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ – Anemos Ananeosis

ΑΝΤΙΓΟΝΗ-ANTIGONE Information and Documentation Center on Racism, Ecology, Peace and Non Violence

ΑΡΣΙΣ – Arsis

ΒΑΒΕΛ Κέντρο Ημέρας – BABEL Day Center

Γιατροί του Κόσμου – Medecins du Monde

Δικηγόροι Χωρίς Σύνορα – Lawyers without borders

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – Network for Children`s Rights

Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας – Racist Violence Recording Network (RVRN)

Δίκτυο Ομότιμων Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών – ΔΟΧΨΟ, Drug Peers Net

ΔΥΥΑΔ Δίκτυο Υποστήριξης Υπερασπιστών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων – Human Rights Defenders` Support Network DYYAD

Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ) – National Confederation of Disabled People (NCDP)

Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – Πλειάδες, Hellenic Action for Human Rights Pleiades

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΕλΕΔΑΠ – Hellenic League for Human Rights

Ελληνική Πλατφόρμα για την Ανάπτυξη – Hellenic Platform for Development

Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι – Greek Helsinki Monitor

Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών – Greek Forum of Migrants GFM (Association of Cameroonians of Greece, Congolese Community in Greece, Ethiopian Socio-Cultural Center “Aithiops”, Ghanian Community in Greece, Union of Guinea of Greece, Kenyan Community in Greece (KCG), Union of Madagascar, Nigerian Women Organization of Greece, Nigerian Community of Greece, Association of Senegalese of Athens, Unione of Sierra Leonese, Tanzanian Community in Greece, Zanzibar Association in Greece, African Network in Greece, United African Women Organization Greece, Afghan Migrants & Refugees Community in Greece, Bangladeshi Community of Greece, Greek Indian Cultural Company, Greek Pakistan Association of Greece, Federation of Albanian Communities in Greece, Georgian Cultural Center “Caucasus”, Greek Georgian Union “Dioskouria”, Hellenic Moldovans Association «ΟΡΦΕΥ», Association of Russian speaker and friends of Russia of the Municipality of Trikala, Ukrainian Community `The land of stork`, United Ukraine Union, Egyptian Community in Greece “El Rapta”, Association of Moroccans in Greece, Palestinian Workers Union in Greece, Somalian Community in Greece, Greek Sudanese Friendship League, Sudanese Community, Association of Free Expats of Syria, Syrian House in Greece, Arab Association in Ambelokipi – Athens, Migrant Women Network “Dimitra”, Zagel Refugee Group, LGBT Refugee Group

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων – Greek Forum of Refugees GFR

ΖΕΥΞΙΣ Μ.Κ.Ο

Θετική Φωνή Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδος – Positive Voice

Ιατρική Παρέμβαση – Medical Intervention

Κέντρο Ζωής – Centre for Life

ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ & ΒΙΑ – Kosmos xoris polemous

ΜΕΤΑδραση – METAdrasi

Ομοφυλοφιλική & Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ) – Lesbian & Gay Community of Greece

Οργάνωση ΓΗ – Organization EARTH

ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗ – Πρωτοβουλία Υποστήριξης Μεταναστών και Προσφύγων

Πολιτιστικό Κέντρο Αφρικανικής Τέχνης και Πολιτισμών ΑΝΑΣΑ – ANASA Cultural Center

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

ΣΥΔ Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών – Transgender Support Association

Συμβίωση-Σχολή πολιτικών σπουδών στην Ελλάδα, μέλος Δικτύου Σχολών Συμβουλίου της Ευρώπης

Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθηναίων – ΣΕΜ, Integration Migrant`s Council – City of Athens

ΣΥΝΟΙΚΟ ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Ένταξης Ειδικών Ομάδων – SYNOIKO koinsep

Σύλλογος Ασθενών Ήπατος Ελλάδος ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ – HELPA Prometheus

Σύλλογος Βοήθειας Παιδιών Lalibela  – Children Support Organization

Τεχνοδρομώ – Texnodromo

ATHENS PRIDE

ALMASAR

Asante

Campfire Innovation

Civis Plus

Colour Youth

Cosmos of Culture

Golden Dawn Watch / Παρατηρητήριο για την Δίκη της Χρυσής Αυγής

Humanrights360o

HYP Hellenic Youth Participation

INTER ALIA

Melissa – Network of Migrant Women in Greece

PRAKSIS

RAINBOW FAMILIES-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

Red Umbrella Athens

REFUGEE RIGHTS EUROPE

SCI Hellas

Solomon

Vana Ba Afrika

Velos Youth Center

Victoria Square Project

We need books

ΙΤΑΛΙΑ:

SOS Razzismo Italia

 

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ:

Runny Mede trust

 

ΚΥΠΡΟΣ:

KISA – Equality, Support, Antiracism

 

ΟΛΛΑΝΔΙΑ:

European Race and Imagery Foundation

 

ΙΡΛΑΝΔΙΑ:

Africa Solidarity Centre Ireland (Africa Centre Ireland)

 

 

*Αν είστε Οργάνωση, Κοινότητα ή Συλλογικότητα που θέλετε να συνυπογράψετε την Δημόσια Δήλωση, σας παρακαλούμε στείλτε μας email στο: greekforumofmigrants@gmail.com

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ & ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ την Δημόσια Δήλωση

Ας ενώσουμε τις φωνές μας, ενάντια στο σκοτάδι που έρχεται.

Πολιτική ορθότητα και ελευθερία έκφρασης

Καθημερινή

Θοδωρής Γεωργακόπουλος ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πολιτική ορθότητα και ελευθερία έκφρασης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

Οταν ακούτε κάποιον να διαμαρτύρεται για την «πολιτική ορθότητα», σχεδόν ποτέ δεν εννοεί ότι, ας πούμε, στον δημόσιο λόγο της χώρας μας δεν θεωρείται πρέπον να αναφέρεται κάποιος στη μικρή χώρα που βρίσκεται ανάμεσα στην Αλβανία και τη Βουλγαρία με τη λέξη «Μακεδονία». Μολονότι πρόκειται για καραμπινάτο παράδειγμα «πολιτικής ορθότητας». Υπάρχει, δε, και το θέμα της βλασφημίας, που στη χώρα μας είναι και ποινικό αδίκημα. Δεν θεωρείται πολιτικά ορθό να βρίζουμε τα Θεία εδώ. Αλλά ούτε αυτό σκέφτεται κανείς όταν μιλάμε για «πολιτική ορθότητα» στην εποχή μας.

Στην εποχή μας «πολιτική ορθότητα» εννοούμε σχεδόν αποκλειστικά τους περιορισμούς στην αναπαραγωγή λέξεων και εκφράσεων που ενοχλούν κοινωνικές ομάδες οι οποίες έχουν αντιμετωπίσει διαχρονικά διακρίσεις: άτομα με αναπηρία, άτομα ΛΟΑΤΚΙ, άτομα με διατροφικές διαταραχές, με ψυχικές παθήσεις, με άλλο θρήσκευμα ή διαφορετική καταγωγή από την πλειονότητα των κατοίκων μιας χώρας. Εχει σημασία αυτό. Επειδή το πρώτο επιχείρημα όσων διαμαρτύρονται για την «πολιτική ορθότητα» έχει να κάνει με την ελευθερία της έκφρασης. Γιατί δεν μπορώ να μιλήσω όπως θέλω; Δεν είμαι ελεύθερος; Είναι ένα περίεργο επιχείρημα αυτό, καθώς απόλυτη ελευθερία της έκφρασης δεν υπάρχει πουθενά.

Πρώτα απ’ όλα, η γλώσσα δεν είναι κάτι ουδέτερο. Σχεδόν τίποτε από όσα λέμε δεν είναι ιδεολογικά ουδέτερο. Η γλώσσα έχει ατζέντα, ακόμα κι όταν εμείς δεν έχουμε. Δεύτερον και πιο αυτονόητο: ακόμα και στις πιο ανώδυνες ανθρώπινες σχέσεις υπάρχουν κανόνες. Συμβάσεις κοινωνικής ευπρέπειας. Δεν μπορούμε να μιλάμε μεταξύ μας όπως μας κατέβει. Τρίτον, υπάρχουν και άλλοι περιορισμοί που ενίοτε έχουν ώς και ποινικές συνέπειες, από τη δυσφήμηση και τη συκοφαντία μέχρι την αναπαραγωγή διαβαθμισμένων πληροφοριών. Στα συγκεκριμένα θέματα που αφορούν εκείνες τις συγκεκριμένες ομάδες, όμως, κάποιοι άνθρωποι αντιδρούν και θυμούνται να επικαλεστούν την ελευθερία της έκφρασής τους, που κινδυνεύει. Δεν τους πειράζει στα άλλα. Υπακούουν στους άλλους περιορισμούς της ελευθερίας της έκφρασης που επιβάλλουν οι κοινωνικές συμβάσεις και οι νόμοι. Τους αποδέχονται. Τους διδάσκουν στα παιδιά τους. Αρα η λογική μάς λέει ότι δεν έχουν πρόβλημα με τους περιορισμούς της ελευθερίας της έκφρασης εν γένει. Εχουν πρόβλημα μόνο με τους άλλους, τους συγκεκριμένους περιορισμούς. Με αυτές τις λέξεις.

Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει «πολιτική ορθότητα». Υπάρχουν ομάδες που διεκδικούν αξιοπρέπεια και κάποιες συγκεκριμένες προσθήκες σε ένα πλέγμα από περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης που υπήρχε και θα υπάρχει πάντα σε όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες. Και υπάρχει και μια ομάδα ανθρώπων που χαράσσει μια γραμμή και λέει αυτοί οι περιορισμοί δεν μου αρέσουν. Δεν είναι εξίσου σημαντικοί, και οι άνθρωποι που τους ζητούν δεν είναι σημαντικοί για εμένα.

Με το να γκρινιάζω για το ότι η πολιτική ορθότητα δεν μου δίνει το δικαίωμα να λέω ανέκδοτα για χοντρές, μαύρους και γκέι, επισημαίνω στους ανθρώπους που έχουν υποστεί διακρίσεις και bullying για το βάρος τους ή το χρώμα τους ή τη σεξουαλική τους ταυτότητα ότι η ευαισθησία τους δεν έχει σημασία. Οτι δεν έχει αξία. Οτι πρέπει να συνεχίσουν να ακούνε αυτά τα ανέκδοτα κι αυτές τις εκφράσεις όπως σε όλη τους τη ζωή έως τώρα, χωρίς να διαμαρτύρονται και χωρίς να ενοχλούνται και χωρίς να μου δημιουργούν πρόβλημα στην καριέρα μου ή στην ηρεμία μου, επειδή έτσι νομίζω εγώ ότι εξασκώ την ελευθερία μου, την οποία βεβαίως ευχαρίστως θυσιάζω όταν πρόκειται να αναφερθώ σε μια χώρα στα βόρεια σύνορά μας ή στα Θεία. Αυτά με νοιάζουν. Εσύ, όχι.

 

Συνήγορος του Πολίτη για αστυνομική βία, ΑμεΑ, δικαιώματα παιδιού και ίση μεταχείριση

Στις 23 Μαρτίου 2019, ο Συνήγορος του Πολίτη δημοσιοποίησε την ετήσια έκθεσή του για το 2018

Εδώ κάνουμε ανάρτηση επιλεγμένων κεφαλαίων που αφορούν:

Δικαιώματα του παιδιού

Ίση μεταχείριση

Δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες

Διερεύνηση περιστατικών αυθαιρεσίας προσωπικού Σωμάτων Ασφαλείας και Καταστημάτων Κράτησης (περιλαμβάνει και την εμπλοκή του στην εκτέλεση σχετικών καταδικαστικών αποφάσεων του ΕΔΔΑ)

Υπάρχει πολύ χρήσιμο υλικό αλλά και σημαντικές αδυναμίες τις οποίες θα επισημάνουμε χωριστά. Εμφανής είναι η απουσία κεφαλαίου για εθνικές ή εθνοτικές μειονότητες, αφού σχεδόν ποτέ δεν ασχολήθηκε με τις εθνικές μειονότητες ενώ ελάχιστα ασχολείται με τους Ρομά.

Δικαίωση ΕΠΣΕ: κυβερνητική δέσμευση για επαναφορά αντιρατσιστικών διατάξεων σε Ποινικό Κώδικα

Δική του πρόταση με αλλαγές για τους Κώδικες ετοιμάζει το Υπουργείο Δικαιοσύνης

Σχόλιο του ΕΠΣΕ για την ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Η κυβέρνηση σήμερα “αδειάζει” τους “καταξιωμένους εκπροσώπους του νομικού κόσμου (δικαστές, καθηγητές νομικής, δικηγόροι)” που αγνοούσαν εν μέρει την ισχύουσα νομοθεσία ώστε να καταστεί αναγκαία “η εισαγωγή στο σχέδιο κρίσιμων αντιρατσιστικών διατάξεων που είχε εισηγηθεί και ψηφίσει η Κυβέρνηση” (φωτογραφίζεται σχεδόν ρητά τουλάχιστον το 81Α ΠΚ για τα ρατσιστικά εγκλήματα που απουσιάζει εντελώς από την πρόταση της επιτροπής “καταξιωμένων κτλ” ακόμα και από τα υπό κατάργηση άρθρα ενώ υπάρχει το καταργημένο προηγούμενο 79.3 ΠΚ για ρατσιστικό κίνητρο, ενώ επίσης φωτογραφίζεται πιθανώς και η κατάργηση του 361Β που τουλάχιστον αναφέρεται και αφορά τη ρατσιστική διάθεση αγαθών). Το ΕΠΣΕ από την αρχή (7 Μαρτίου 2019) τα επισήμανε και μέχρι σήμερα κανένας άλλος δεν τα έχει επισημάνει στη διαβούλευση ή με άλλη δημόσια μορφή:

 

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης έχει ως εξής:

«Τα σχέδια νέου Ποινικού Κώδικα και νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που έχουν τεθεί σε δημόσια διαβούλευση συνιστούν τις προτάσεις των ειδικών Νομοπαρασκευαστικών Επιτροπών, που συγκροτήθηκαν δυνάμει του άρθρου 76 παρ. 6 του Συντάγματος, προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η διαδικασία που ακολουθείται είναι αυτή της «διαδικασίας των κωδίκων» και αποσκοπεί στο να εξασφαλιστεί η συνοχή και η συστηματικότητα των προβλέψεών τους. Στην περίπτωση αυτή το σχέδιο κάθε νομοθετήματος ψηφίζεται στο σύνολό του, όπως διαμορφώνεται από τις εργασίες των ειδικών Επιτροπών, στις οποίες συμμετέχουν καταξιωμένοι εκπρόσωποι του νομικού κόσμου (δικαστές, καθηγητές νομικής, δικηγόροι). Στη διαδικασία της διαβούλευσης που έχει ξεκινήσει τα σχέδια των Επιτροπών λειτουργούν ως βάση συζήτησης, αλλά όχι ως τελικά κείμενα προς ψήφιση από το Υπουργείο, αφού αμέσως μετά τη διαβούλευση, οι επιτροπές θα συγκληθούν εκ νέου για να αξιοποιήσουν τα πορίσματα της διαβούλευσης.

Τα παραπάνω σημαίνουν ότι η διαβούλευση είναι μια ουσιαστική διαδικασία συζήτησης για τις τυχόν αναγκαίες αλλαγές επί των σχεδίων, η οποία τηρείται και αφορά ακόμη και τις προτάσεις του ίδιου του Υπουργείου προς τις ειδικές επιτροπές.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ήδη έχει καταγράψει τα πρώτα ζητήματα που αναδείχθηκαν από τη διαβούλευση και ετοιμάζει την πρότασή του προς τις ειδικές Νομοπαρασκευαστικές Επιτροπές, η οποία αυτονόητα κινείται στην κατεύθυνση πάγιων πολιτικών που το ίδιο έχει αναπτύξει ήδη από το 2015 και μετά.

Ειδικότερα, σε αυτή θα περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η αντιμετώπιση του ζητήματος της αύξησης του απειλούμενου πλαισίου ποινής για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, το ζήτημα της ευρύτερης οριοθέτησης της έννοιας της απειλής στο έγκλημα του βιασμού σε σχέση με την προτεινόμενη από τις Επιτροπές, η ανάγκη επανεξέτασης του καθορισμού ορισμένων εγκλημάτων ως πλημμελημάτων και η εισαγωγή στο σχέδιο κρίσιμων αντιρατσιστικών διατάξεων που είχε εισηγηθεί και ψηφίσει η Κυβέρνηση.

Άλλωστε, με πρωτοβουλία του Υπουργού Δικαιοσύνης κ. Μιχάλη Καλογήρου προγραμματίζεται συνάντηση με τους Τομεάρχες Δικαιοσύνης των κομμάτων της αντιπολίτευσης, πλην της Χρυσής Αυγής, για την Τρίτη 19/03/2019. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί με την παρουσία των Προέδρων των Ειδικών Νομοπαρασκευαστικών Επιτροπών για τα σχέδια Νέου Ποινικού Κώδικα και Νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Προσπάθειες να συσχετιστεί η επιστημονική και τεκμηριωμένη εργασία των Νομοπαρασκευαστικών Επιτροπών με ζητήματα της τρέχουσας πολιτικής συγκυρίας και αντιπαράθεσης είναι αυτονοήτως θλιβερές. Η επιστημονική αρτιότητα και η ηθική ποιότητα των συμμετεχόντων στις Επιτροπές αποτελεί εξάλλου την ύψιστη δυνατή εγγύηση σχετικά».

Σχέδιο ποινικού κώδικα: Καταργούν ρατσιστικά εγκλήματα & περιφρονούν συστάσεις ΟΗΕ-Συμβουλίου Ευρώπης για βασανιστήρια – βιασμό – σεξουαλικά εγκλήματα

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) υπέβαλε τα ακόλουθα σχόλια στη διαβούλευση για το νέο Ποινικό Κώδικα:

1ο σχόλιο από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι: [και εδώ]

Με το σχέδιο αυτό ουσιαστικά καταργούνται τα εγκλήματα με ρατσιστικά χαρακτηριστικά. Καταργούνται συγκεκριμένα τα σχετικά άρθρα 81Α και 361Β.

Επαναφέρεται βέβαια το παλαιό άρθρο 79.3 με την παραπλήσια μορφή του άρθρου 79.5:

“5. Στοιχεία που λειτουργούν σε βάρος του υπαιτίου θεωρούνται ιδίως: (…) στ) το ότι τέλεσε έγκλημα κατά παθόντος, η επιλογή του οποίου έγινε λόγω των χαρακτηριστικών φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκείας, αναπηρίας, γενετήσιου προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου.”

Κατ’ αρχή στο παλαιό άρθρο 79.3 προβλεπόταν:

«Η τέλεση της πράξης από μίσος προκαλούμενο λόγω της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών, της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής ή του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου του παθόντος συνιστά επιβαρυντική περίσταση και η ποινή δεν αναστέλλεται.»

Σε σχέση με την εδώ πρόταση, το παλαιό 79.3 ήταν πιο επιβαρυντικό αφού προέβλεπε μη αναστολή της ποινής, κάτι που δεν προβλέπεται στο σχέδιο νόμου.

Κατά δεύτερο και κυριότερο, τα φερόμενα ρατσιστικά εγκλήματα σήμερα εισάγονται στο ακροατήριο με το άρθρο 81Α που ορίζει ρητά το ρατσιστικό έγκλημα. Αυτό επιτρέπει να διερευνηθεί το φερόμενο ρατσιστικό έγκλημα κατά την προανάκριση/προκαταρκτική εξέταση. Επίσης επιτρέπει στα θύματα που επιλέγουν να παρασταθούν ως πολιτικώς ενάγοντες να εξετάζουν το ρατσιστικό κίνητρο κατά την εξέταση των μαρτύρων και να αγορεύουν οι δικηγόροι τους επ’ αυτού. Τέλος, οι προβλεπόμενες ποινές σε σχετικές καταδίκες είναι ρητά αυξημένες με το 81Α και πάνω από το ανώτερο όριο που προβλέπουν τα αντίστοιχα με τα εγκλήματα άρθρα.

Αντίθετα, το άρθρο 79.5 αφορά την επιμέτρηση της ποινής. Άρα δεν διερευνάται το ρατσιστικό κίνητρο κατά την προανάκριση/προκαταρκτική εξέταση, αν υπάρξει ποινική δίωξη το έγκλημα δεν εισάγεται στο ακροατήριο ως ρατσιστικό, και άρα τα θύματα που επιλέγουν να παρασταθούν ως πολιτικώς ενάγοντες δεν μπορούν να εξετάζουν το ρατσιστικό κίνητρο κατά την εξέταση των μαρτύρων ούτε να αγορεύουν οι δικηγόροι τους επ’ αυτού. Εναπόκειται στο τέλος της δίκης, αν υπάρξει καταδίκη, εισαγγελέας και δικαστές να λάβουν υπόψη το 79.5 κατά την επιμέτρηση της ποινής η οποία όμως δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από την ανώτατη προβλεπόμενη.

Τέλος, με την κατάργηση του 361Β παύει να είναι έγκλημα η προμήθεια αγαθών ή η προσφορά υπηρεσιών ή η αναγγελία με δημόσια πρόσκληση παροχής ή προμήθειας αυτών αποκλείοντας από καταφρόνηση πρόσωπα λόγω των χαρακτηριστικών φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκείας, αναπηρίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου. Η Χρυσή Αυγή θα μπορεί πια ανενόχλητα να ξαναρχίσει τη σχετική μισαλλόδοξη δράση της…

Τα άρθρα 81Α και 361Β νομοθετήθηκαν το 2015 από την ίδια κυβέρνηση που σήμερα προτείνει να τα καταργήσει χωρίς καμιάν εξήγηση. Επίσης, δεν υπάρχει πρόβλεψη να συνεχίσουν να ισχύουν τα άρθρα αυτά για αδικήματα που θα έχουν τελεστεί πριν την ισχύ του νέου ποινικού δικαίου και εμπίπτουν στα άρθρα αυτά με αποτέλεσμα να παύσει η ποινική δίωξή τους.

Η πρόταση είναι απλή: διατηρείστε τα άρθρα 81Α και 361Β ΠΚ ως έχουν.


2ο σχόλιο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι:

Η Ελλάδα έχει κληθεί κατ’ επανάληψη από ΟΗΕ και Συμβούλιο της Ευρώπης να εναρμονίσει τον ορισμό των βασανιστηρίων με τον διεθνώς καθιερωμένο που περιλαμβάνεται στη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων του ΟΗΕ:

“”Βασανιστήρια” σημαίνει κάθε πράξη με την οποία, σωματικός ή ψυχικός πόνος ή έντονη οδύνη επιβάλλονται με πρόθεση σ’ ένα πρόσωπο, με σκοπό ιδίως να αποκτηθούν απ’ αυτό ή από τρίτο πρόσωπο πληροφορίες ή ομολογίες, να τιμωρηθεί για μια πράξη που αυτό ή τρίτο πρόσωπο έχει διαπράξει ή είναι ύποπτο ότι την έχει διαπράξει, να εκφοβηθεί ή εξαναγκασθεί αυτός ή τρίτο πρόσωπο, ή για κάθε άλλο λόγο που βασίζεται σε διάκριση οποιασδήποτε μορφής, εφ’ όσον ένας τέτοιας πόνος ή οδύνη επιβάλλονται από δημόσιο λειτουργό ή κάθε πρόσωπο που ενεργεί με επίσημη ιδιότητα ή με την υποκίνηση ή τη συναίνεση ή την ανοχή του. Δεν περιλαμβάνονται ο πόνος ή η οδύνη που προέρχονται μόνον από πράξεις συμφυείς ή παρεμπίπτουσες προς νόμιμες κυρώσεις.”

Το 239Α.5 που προτείνεται δεν είναι σύμφωνο με το διεθνής ορισμό, άρα πρέπει να αντικατασταθεί με αυτόν.


3ο σχόλιο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι: 

Υπενθυμίζεται επίσης πως στη διαδικασία της εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΔΑ για υποθέσεις βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης, η Επιτροπή Υπουργών (ΕΥ) του Συμβουλίου της Ευρώπης έχει θέση από το Δεκέμβριο 2018 θέμα αναστολής ή επιμήκυνσης της παραγραφής των εγκλημάτων αυτών (μετάφραση του ΕΠΣΕ που είχε κάνει σχετική παρέμβαση στην ΕΥ):

“[Οι Αναπληρωτές Υπουργών] κάλεσαν τις αρχές να υποβάλουν έως την 1η Σεπτεμβρίου 2019 λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα θέματα:

α) την αναστολή της παραγραφής για αξιόποινες πράξεις που σχετίζονται με παραβάσεις παρόμοιες με εκείνες στις υπό κρίση υποθέσεις· (…)

δ) τον αντίκτυπο της νέας ενισχυμένης νομοθετικής προστασίας κατά του ρατσιστικού εγκλήματος και τα ενδεχόμενα νέα μέτρα που προβλέπονται για τη διασφάλιση της διερεύνησης πιθανών ρατσιστικών κινήτρων όταν παρουσιάζεται κακομεταχείριση στο πλαίσιο της επιβολής του νόμου·

ε) το κατά πόσον οι αποφάσεις για την περάτωση ποινικών ανακρίσεων λόγω παραγραφής μπορούν να υποβληθούν σε δικαστική ή άλλη ανεξάρτητη επανεξέταση·

στ) τα μέτρα που ελήφθησαν ή σχεδιάστηκαν στο πλαίσιο της τρέχουσας αναθεώρησης του Ποινικού Κώδικα, προκειμένου να ευθυγραμμιστεί πλήρως η διεξαγωγή των ποινικών ανακρίσεων σε περιπτώσεις κακομεταχείρισης και οι σχετικές κυρώσεις με τις απαιτήσεις της νομολογίας του Δικαστηρίου, ιδίως όσον αφορά τον ορισμό των βασανιστηρίων και τις δυνατότητες μετατροπής ποινών φυλάκισης που επιβάλλονται για βασανιστήρια και άλλες μορφές κακομεταχείρισης σε ποινές μη στερητικές της ελευθερίας.”

Το προτεινόμενο άρθρο 239Α και η κατάργηση του άρθρου 81Α δεν ανταποκρίνονται στις συστάσεις αυτές. Πρέπει να προβλεφθεί να μην υπάρχει δυνατότητα μετατροπής της ποινής σε χρηματική μη στερητική της ελευθερίας ποινή καθώς και να μην υπάρχει δυνατότητα αναγνώρισης ελαφρυντικών που επιτρέπουν τη μετατροπή της στερητικής της ελευθερίας ποινής κάθειρξης σε μη στερητική της ελευθερίας ποινή φυλάκισης.


4ο σχόλιο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι: 

“Η Επιτροπή [του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων] εκφράζει την ανησυχία της για το γεγονός ότι ο υφιστάμενος Ποινικός Κώδικας του κράτους μέλους δεν περιλαμβάνει ρητά στις αξιόποινες μορφές βασανιστηρίων το βιασμό και τις άλλες μορφές σεξουαλικής βίας (άρθρα 2, 12 και 16 [της Σύμβασης]).

Το κράτος μέλος πρέπει να λάβει άμεσα και αποτελεσματικά μέτρα προστασίας για την πρόληψη και καταπολέμηση όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, ιδίως δε της ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας, περιλαμβανομένης και της διερεύνησης και τιμωρίας των αδικημάτων αυτών. Στα μέτρα αυτά πρέπει να περιλαμβάνεται η τροποποίηση του άρθρου 137Α του Ποινικού Κώδικα του κράτους μέλους έτσι ώστε να περιλαμβάνεται ρητά ο βιασμός και οι άλλες μορφές σεξουαλικής βίας στις μορφές βασανιστηρίων και όχι στις «σοβαρές προσβολές της γενετήσιας αξιοπρέπειας».”

Άρα τα περισσότερα από τα άρθρα εδώ [για τα βασανιστήρια] δεν είναι σύμφωνα με τη σύσταση του ΟΗΕ με την οποία η Ελλάδα ισχυρίστηκε σε πρόσφατη έκθεσή της πως θα συμμορφωθεί μέσα από το νέο Ποινικό Κώδικα αφού το ζήτησε από τους συντάκτες του.

Κατά συνέπεια πρέπει να υπάρξει ριζική αναμόρφωση ώστε να συμμορφωθεί η Ελλάδα με τη σύσταση της Επιτροπής του ΟΗΕ η οποία μάλιστα θα εξετάσει πάλι τη συμμόρφωση αυτή τον Ιούλιο – Αύγουστο 2019.


ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ 13/4/2019:
5ο σχόλιο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι: 

Στην παρούσα συγκυρία πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη και η αδήριτη ανάγκη περαιτέρω τροποποίησης του Αρ. 81Α ΠΚ προκειμένου αυτό να καταστεί αποτελεσματικότερο στην καταπολέμηση του ρατσιστικού εγκλήματος, καθώς και να εναρμονιστεί με τις σχετικές πρόνοιες του διεθνούς δικαίου και ιδιαίτερα την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). Πιο συγκεκριμένα, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί ότι η επιλογή του παθόντος μπορεί να έχει γίνει εν μέρει λόγω των προστατευόμενων χαρακτηριστικών, προκειμένου το άρθρο να μπορεί να τύχει εφαρμογής και σε περιπτώσεις πολλαπλών κινήτρων / μεικτού κινήτρου (βλ ΕΔΔΑ, Balasz κατά Ουγγαρίας, αρ. προσφυγής 15529/12, 20 Οκτωβρίου 2015). Η τροποποίηση αυτή είναι σημαντική και προκειμένου να εναρμονιστεί η εισαγγελική και δικαστική πρακτική στην αντιμετώπιση του ρατσιστικού εγκλήματος με την πρακτική της ΕΛ.ΑΣ η οποία ήδη με την 7100/4/3 από Μάιο 2006 εγκύκλιό της παρατηρούσε ότι το ρατσιστικό κίνητρο μπορούσε να είναι είτε αυτοτελές είτε «επιμέρους κίνητρο σε περίπτωση ύπαρξης πολλαπλών κινήτρων». Αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. έχουν αναφέρει ότι αν και σε δικογραφίες που υποβάλλουν στον εισαγγελέα τονίζουν την πιθανή συνδρομή ρατσιστικού κινήτρου ως επιμέρους κινήτρου, αυτό συνήθως παραβλέπεται εκτός αν προκύπτει από τη δικογραφία ότι η παράνομη πράξη είχε αποκλειστικά ρατσιστικό κίνητρο. Πράγματι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, το δικαστήριο πρέπει να πειστεί ότι το ρατσιστικό ήταν και το αποκλειστικό κίνητρο που εξώθησε τον δράστη (βλ. Απόφαση 3054/2015, Γ’ Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών: « […] οι κατηγορούμενοι και λοιποί συναυτουργοί τους επέδειξαν σε βάρος των δύο μεσηλίκων γυναικών, τις οποίες δε γνώριζαν καν, ιδιαίτερη σκληρότητα, βιαιότητα και αναλγησία, παντελή έλλειψη συναισθημάτων, ηθικού ή ψυχικού φραγμού, υποκινούμενοι αποκλειστικά και μόνο από ρατσιστικό κίνητρο», πρόσθετη έμφαση). Επίσης, κρίνεται σημαντικό να τροποποιηθεί το Αρ. 81Α ΠΚ προκειμένου να τυγχάνει εφαρμογής και σε περιπτώσεις όπου κατά τη διερεύνηση ενός φερόμενου ως ρατσιστικού εγκλήματος προκύπτει ότι το θύμα είτε δεν έχει ένα από τα προστατευόμενα χαρακτηριστικά είτε απλά σχετίζεται με ένα άτομο που τα έχει (βλ. σχετικά ΕΔΔΑ, Škorjanec κατά Κροατίας, αρ. προσφυγής 25536/14, 28 Μαρτίου 2017). Πρόκειται ουσιαστικά για εφαρμογή των περιπτώσεων διάκρισης λόγω νομιζόμενων χαρακτηριστικών και λόγω σχέσης, έννοιες που εισήγαγε στην ελληνική έννομη τάξη ο Ν. 4443/2016 οι οποίες μπορούν να μεταφερθούν αυτούσιες στο αρ. 81Α ΠΚ.

 


Επικαιροποίηση 08/04/2019:

cb6973c5bb7489327722bdc093909d7a_400x400

ΑΣΚΗΘΗΚΕ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

Ένα σχεδόν χρόνο μετά τη ρατσιστική επίθεση τύπου πογκρόμ που έλαβε χώρα την 22 Απριλίου 2018 εις βάρος 200 και πλέον προσφύγων που είχαν συγκεντρωθεί στην Πλατεία Σαπφούς, η εισαγγελία Μυτιλήνης προχώρησε στην ποινική δίωξη των δραστών, μεταξύ άλλων και με το άρθρο 81Α του Ποινικού Κώδικα που τιμωρεί εγκλήματα με ρατσιστικά χαρακτηριστικά.

Η HIAS Ελλάδος, η οποία έχει αναλάβει την εκπροσώπηση των θυμάτων της επίθεσης που έχουν δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής, χαιρετίζει την συμπερίληψη του ρατσιστικού κινήτρου στη δίωξη. Ταυτόχρονα όμως προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία το σχέδιο του νέου ποινικού κώδικα [1], το οποίο τέθηκε στη δημόσια διαβούλευση στις 6/03/2019 και σημαντικά εξασθενίζει την ισχύουσα νομοθεσία σχετικά με την τιμωρία εγκλημάτων με ρατσιστικά χαρακτηριστικά. Το ανωτέρω σχέδιο αλλαγής του ΠΚ είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, καθώς, σε περίπτωση νομοθέτησής του, ρατσιστικά εγκλήματα σαν και αυτό της Πλατείας Σαπφούς δεν θα είναι καταρχήν δυνατό να διωχθούν ως τέτοια. Επιπλέον, οι προτεινόμενες αλλαγές θα επηρεάσουν την έκβαση και άλλων υποθέσεων που εκκρεμούν στη δικαιοσύνη.

Οι παραπάνω ανησυχίες επιδεινώνονται ακόμα περισσότερο, υπό το φως των ρατσιστικών επιθέσεων που σημειώθηκαν την τελευταία περίοδο σε διάφορες περιοχές της Ελληνικής επικράτειας (Βίλια [2], Κόνιτσα [3], Αθήνα [4]). Αυτά τα περιστατικά αποδεικνύουν, για άλλη μια φορά, ότι ρατσιστικά εγκλήματα συνεχίζουν να διαπράττονται στην Ελλάδα και χρήζουν ιδιαίτερα αποφασιστικής αντιμετώπισης. Οι προτεινόμενες στο σχέδιο για το νέο Ποινικό Κώδικα αλλαγές καθώς και οι αλλεπάλληλες νομοθετικές παλινωδίες στο εν λόγω θέμα, δύναται να καταστήσουν αδύνατη τη δίωξη των παραπάνω επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης στην πλατεία Σαπφούς, ως ρατσιστικών. Το τελευταίο όχι μόνο θα θίξει τα θύματα των εν λόγω επιθέσεων, αλλά θα λειτουργήσει και ενάντια στην αναλογική απόδοση της δικαιοσύνης.

Συνεπώς, οι προτεινόμενες στο σχέδιο για το νέο ΠΚ αλλαγές, δυνάμενες να θέσουν εκποδών την ασκηθείσα ποινική δίωξη για την υπόθεση της Πλατείας Σαπφούς, δεν μπορεί παρά να αποτελέσουν οπισθοδρόμηση στην αντιμετώπιση εγκλημάτων μίσους στην Ελλάδα και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νομοθετηθούν.

[1] http://www.opengov.gr/ministryofjustice/?p=9834
[2] https://www.efsyn.gr/…/187373_xenofobiki-ypodohi-se-eyaloto…
[3] https://www.efsyn.gr/…/187807_ratsistiki-epithesi-se-prosfy…
[4] https://www.efsyn.gr/node/188204


 

Επικαιροποίηση 08/04/2019:

rvrn.jpg

Παρατηρήσεις επί του Σχεδίου του νέου Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας

«Η βελτίωση της αντιμετώπισης του ρατσιστικού εγκλήματος από τις αρχές στην πράξη βάσει του άρθρου 81Α ΠΚ συνηγορούν υπέρ της διατήρησής του και κατά της κατάργησής του»

Αθήνα, 8.4.2019 – Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας (Δίκτυο) έλαβε γνώση των σχεδίων του νέου Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και επεξεργάστηκε τις διατάξεις οι οποίες επιφέρουν τροποποιήσεις στο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το ρατσιστικό έγκλημα. Το Δίκτυο στάθηκε αρωγός κάθε προσπάθειας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην κατεύθυνση της βελτίωσης της αντιμετώπισης του ρατσιστικού εγκλήματος στην Ελλάδα. Η βελτίωση της αντιμετώπισης του ρατσιστικού εγκλήματος από τις αρχές στην πράξη βάσει του άρθρου 81Α ΠΚ συνηγορούν υπέρ της διατήρησής του προκειμένου να εδραιωθούν οι καλές πρακτικές και η κατανόηση του ρατσιστικού εγκλήματος από τις αρχές.

Το Δίκτυο υποστηρίζει ότι το ισχύον πλαίσιο καταπολέμησης του ρατσιστικού εγκλήματος πρέπει να διατηρηθεί για τους ακόλουθους λόγους:

  1. Το άρθρο 79 παρ. 5 ΠΚ: μια δοκιμασμένη και μη αποτελεσματική λύση

Η συμπερίληψη του ρατσιστικού κινήτρου στη διάταξη σχετικά με τη δικαστική επιμέτρηση της ποινής αποτέλεσε την επιλογή του νομοθέτη για την περίοδο από το 2008 έως και το 2014.  Κατά την περίοδο ισχύος του παλαιού άρθρου 79 παρ. 3 ΠΚ, το Δίκτυο διαπίστωσε ότι στην πράξη το ρατσιστικό κίνητρο δεν λαμβανόταν υπόψη στο αρχικό στάδιο διερεύνησης και δίωξης του αδικήματος από τις διωκτικές και εισαγγελικές αρχές, καθώς θεωρείτο ότι αφορούσε αποκλειστικά το στάδιο μετά την τυχόν κατάγνωση της ενοχής. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής ήταν η πολιτική αγωγή να στερείται σε αρκετές περιπτώσεις του δικαιώματος να θέσει ερωτήματα σχετικά με το ρατσιστικό κίνητρο, καθώς  η υπεράσπιση πρόβαλλε το επιχείρημα ότι το εν λόγω ζήτημα αφορούσε αποκλειστικά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής. Επιπλέον, το Δίκτυο διαπίστωσε στην πράξη ότι ο χαρακτηρισμός της πράξης κατά την άσκηση της ποινικής δίωξης δεν περιλάμβανε πάντα το άρθρο 79 παρ. 3 ΠΚ, καθώς υπήρχε διχογνωμία μεταξύ των εισαγγελέων ως προς την ορθότητα της συμπερίληψής του στο στάδιο αυτό.

  1. Η υποβάθμιση του ρατσιστικού κινήτρου σε στοιχείο που δύναται να λειτουργήσει σε βάρος του υπαιτίου

Το Δίκτυο θεωρεί ότι η εν λόγω τροποποίηση, η οποία καταργεί την αυτοτελή μορφή του ρατσιστικού εγκλήματος, συνιστά οπισθοδρόμηση και «υποβαθμίζει» το ρατσιστικό έγκλημα σε επίπεδο ουσιαστικό και όχι μόνο συμβολικό. Η υποβάθμιση αυτή δύναται να επαναφέρει τα προσχώματα της προηγούμενης περιόδου, για τα οποία η Ελλάδα έχει ήδη καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το Δίκτυο υποστηρίζει ότι η ισχύουσα διάταξη του άρθρο 81Α ΠΚ συνιστά μια σαφέστερη και ασφαλέστερη διάταξη για την αντιμετώπιση του εγκλήματος με ρατσιστικά χαρακτηριστικά. Το προτεινόμενο άρθρο 79 παρ. 5 αφήνει το περιθώριο να θεωρηθεί το ρατσιστικό κίνητρο ίσης σοβαρότητας και επομένως εναλλακτικής εφαρμογής με τα υπόλοιπα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 5 και δεν ενισχύει την ασφάλεια δικαίου, ούτε ως προς τα δικαιώματα των θυμάτων ρατσιστικής βίας, ούτε ως προς τα δικαιώματα των κατηγορουμένων.

  1. Εκκρεμείς δίκες ρατσιστικών εγκλημάτων

Το Δίκτυο καλεί την Πολιτεία να μη προχωρήσει στην κατάργηση του άρθρου 81Α ΠΚ για το επιπρόσθετο λόγο ότι αυτό θα επιτείνει το κλίμα ανασφάλειας στις εκκρεμείς δίκες. Τα θύματα των ρατσιστικών εγκλημάτων αναμένουν την αναγνώριση του ρατσιστικού χαρακτήρα της βίας που υπέστησαν και την απονομή της δικαιοσύνης. Επιπλέον, η ελληνική κοινωνία αναμένει την αναλογική και δίκαιη τιμωρία των δραστών ρατσιστικών εγκλημάτων, τα οποία διέρρηξαν την κοινωνική συνοχή και την εμπιστοσύνη στις αρχές κατά την κρίσιμη περίοδο έξαρσης της ρατσιστικής βίας, δηλαδή έως και το 2013.

  1. Μετατροπή της ποινής φυλάκισης και αποκαταστατική δικαιοσύνη

Παρόλο που η μετατροπή της στερητικής της ελευθερίας  ποινής σε κοινωφελή εργασία υπό τις γενικές προϋποθέσεις τις οποίες ορίζει το προτεινόμενο άρθρου 104 Α συνιστά μια καλή εν γένει πρωτοβουλία, το  Δίκτυο υπογραμμίζει ότι το ρατσιστικό έγκλημα ενέχει κάποιες ιδιαιτερότητες, ιδίως όταν τελείται από μέλη εξτρεμιστικών ομάδων. Το δικαστήριο οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες αυτές προκειμένου να καταλήξει εάν η μετατροπή της φυλάκισης σε κοινωφελή εργασία είναι κατάλληλη επί της αρχής και υπό ποιες προϋποθέσεις, δεδομένου ότι μέλη εξτρεμιστικών ρατσιστικών οργανώσεων δύνανται να παρέχουν κοινωφελή εργασία αποκλειστικά «υπέρ Ελλήνων» καταστρατηγώντας κατά αυτό τον τρόπο τον σκοπό της κοινωφελούς εργασίας εντός του Ποινικού Κώδικα.

  1. Η κατάργηση του άρθρου 361Β ΠΚ

Η κατάργηση της διάταξης από το σχέδιο του νέου Ποινικού Κώδικα, ιδίως ενόψει των εκλογικών διαδικασιών του έτους 2019, δημιουργεί ανησυχία στο Δίκτυο. Η κατάργηση του άρθρου 361Β ΠΚ δύναται να αποστείλει το μήνυμα ότι η διοργάνωση πρακτικών με καταφανώς ρατσιστικά χαρακτηριστικά, όπως η διανομή τροφίμων «μόνο για Έλληνες», είναι κοινωνικά αποδεκτή και συμβατή, ως ποινικά μη κολάσιμη, με τις αρχές μιας δημοκρατικής κοινωνίας.

  1. Άρθρο 187 – Εγκληματική οργάνωση

Το Δίκτυο εκφράζει την ανησυχία του για τον αντίκτυπο που δύναται να έχει η προτεινόμενη διάταξη στην έκβαση των εκκρεμών δικών, καθώς και για το μήνυμα που αποστέλλεται στις ομάδες οι οποίες τελούν πράξεις οργανωμένης ρατσιστικής βίας. Από το 2011 έως και σήμερα, το Δίκτυο τεκμηριώνει με διεθνώς αναγνωρισμένη αξιόπιστη μεθοδολογία τις επιθέσεις που τελούνται από ομάδες 2-10 ατόμων κατά μέσο όρο. Η προτεινόμενη τροποποίηση σε συνδυασμό με την υποβάθμιση του ρατσιστικού εγκλήματος που προτείνεται με τη διάταξη του άρθρου 79 παρ. 5 του νέου Ποινικού Κώδικα, δύναται να πυροδοτήσει σημαντική έξαρση των οργανωμένων επιθέσεων.

  1. Σχέδιο νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας

Το Δίκτυο σημειώνει ότι το σχέδιο του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας δεν ενσωματώνει τις ρυθμίσεις οι οποίες έχουν υιοθετηθεί προκειμένου να διευκολύνουν την υποστήριξη και την πρόσβαση θυμάτων ρατσιστικής βίας στη δικαιοσύνη. Προς ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου, το σχέδιο του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας θα έπρεπε να ενσωματώνει τις ρυθμίσεις του Ν. 4478/2017 σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας.

Πλήρες κείμενο παρατηρήσεων: RVRN_SxNCC


 

15/02/2019: Επιστολή σε Υπουργό και Γενική Γραμματέα Υπουργείου Δικαιοσύνης για τροπολογίες υπέρ πλήρως αυτεπάγγελτης και χωρίς παράβολα δίωξης ρατσιστικών και άλλων εγκλημάτων

RACIST CRIMES WATCH - Παρατηρητηριο Ρατσιστικων Εγκληματων

Κύριο Μιχάλη Καλογήρου
Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων

Κυρία Μαρία Γιαννακάκη
Γενική Γραμματέα Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και
Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας

15 Φεβρουαρίου 2019

Κύριε Υπουργέ
Κυρία Γενική Γραμματέα

Στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων αιτούμεθα να περιληφθούν τροπολογίες για την αυτεπάγγελτη και χωρίς παράβολα δίωξη των ρατσιστικών και μερικών άλλων εγκλημάτων σε όλες τις μορφές τους και σε όλα τα ένδικα μέσα.

Σήμερα, το άρθρο 5 του Ν. 927/79 προβλέπει Οι πράξεις που περιγράφονται στον παρόντα νόμο, καθώς και τα εγκλήματα που τελούνται συνεπεία αυτών, διώκονται αυτεπαγγέλτως. Ο παθών, κατά την υποβολή της έγκλησης, όπως και όταν παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων, δεν καταβάλλει το σχετικό παράβολο υπέρ του Δημοσίου.”

Αυτεπαγγέλτως διώκονται επίσης τα αδικήματα διακριτικής μεταχείρισης που προβλέπουν το άρθρο 11 του Ν. 4443/2016 και το άρθρο 361Β ΠΚ. Όμως δεν διώκονται αυτεπαγγέλτως τα ρατσιστικά εγκλήματα όπως…

View original post 305 more words

Parallel Report on Greece’s compliance with the Convention on the Rights of Persons with Disabilities

GREEK HELSINKI MONITOR (GHM)
Address: P.O. Box 60820, GR-15304 Glyka Nera
Tel.: (+30) 2103472259 Fax: (+30) 2106018760
e-mail: panayotedimitras@gmail.com website: https://greekhelsinki.wordpress.com


Parallel Report on Greece’s compliance
with the Convention on the Rights of Persons with Disabilities

11 February 2019


This report was prepared for submission to the United Nations’ Committee on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD) for the compilation of a list of issues on Greece during its 11th Pre-Sessional Working Group (8-11 April 2019). It contains comments on Greece’s Initial Report (CRPD/C/GRC/1) submitted on 1 June 2015.



Greek Helsinki Monitor
 (GHM), founded in 1993, monitors, publishes, lobbies, and litigates on human and minority rights and anti-discrimination issues in Greece and, from time to time, in the Balkans. It also monitors Greek and, when opportunity arises, Balkan media for stereotypes and hate speech. It issues press releases and prepares (usually jointly with other NGOs) detailed annual reports; parallel reports to UN Treaty Bodies; and specialized reports on ill-treatment and on ethno-national, ethno-linguistic, religious and immigrant communities, in Greece and in other Balkan countries. It operates a general web site (http://greekhelsinki.worldpress.com), a specialized website on racist crimes in Greece (https://racistcrimeswatch.wordpress.com) and a Facebook page (https://www.facebook.com/panayote) covering human rights issues and comprehensive and comparable presentations of minorities in the Balkan region. GHM is a member of the European Implementation Network (EIN); GHM’s Spokesperson Panayote Dimitras has been a member of EIN’s Board since 2018; GHM is a member too of the World Organization Against Torture (OMCT) Network and GHM’s Spokesperson Panayote Dimitras is an OMCT General Assembly member. GHM is also member of the Justicia European Rights Network, the International Detention Coalition (IDC), the International Network Against Cyber Hate (INACH), the Network Against the Extreme Right, the Campaign for the access to asylumand the Greek Network for the Right to Housing. Panayote Dimitras is the correspondent of Hope not hate in Greece.

  1. Preamble

Greece mentions that its country report “was prepared in cooperation with … the National Confederation of Disabled People (ESAMEA). Yet, on the ESAMEA website, very rich in information about all ESAMEA activities, meetings, reports, etc., there is no reference to such a contribution, nor is Greece’s report available there. In fact, Greece’s report does not seem to be available on line anywhere. Moreover, unlike for all other reports to UN Treaty Bodies, the Greek National Commission for Human Rights (NCHR) was not asked to comment on the draft before its submission to CRPD.

The report was prepared by the Directorate of International Relations of the Ministry of Labor, Social Security and Social Solidarity, which was at the time the focal point for Greece, but on the Ministry’s website, neither is the report available, nor is there any reference to its focal point role.

Since 2017, with Law 4488/2017, the central focal point is the General Secretariat for Human Rights at the Ministry of Justice. Yet on its website there is no reference to its focal point role or to any related action it may have taken, nor is the report available. On the personal website of the General Secretary Maria Yannakaki there is only one statement on the 2017 National and International Day for Persons with Disabilities which is declaratory of its intentions. It was not repeated in 2018. Additionally, hundreds of focal points have been established: one in every Ministry (that must inter alia publish an annual report), plus all Mayors and Regional Governors themselves (no obligation for annual reports). In no Ministry website as well as in no Municipality or Region website is information about such responsibility or related action available, although occasionally some action related to the rights of persons with disabilities may be listed.

Since 2017 as well, the Coordination Mechanism is the Minister of State who appointed in June 2018 on of his assistants as Director for the Operation of the Coordination Mechanism. On the Ministry’s website one will find two broad declaratory statements from 2016 and 2017 on the implementation of the CRPD and a Statement on the 2018 National and International Day for Persons with Disabilities. There is also a webpage with actions taken through 2018. There is however a very rich and active Facebook page that informs about several related activities including new related legislation. Yet the report is not there either.

Finally, since 2017 there is also a Framework for the Promotion of the Implementation of the CRPD who is the Greek Ombudsman. This Independent Authority has mediated in several individual cases following complaints related to the rights of persons with disabilities. However, its first comprehensive annual report that is mandated to evaluate also legislation and policies is due for publication in March 2019. Also, the report is not available on its website either, as it appears to be “Greece’s best kept secret!”

It is worth mentioning that, soon after the adoption of the CRPD by Greece, then City of Athens Ombudsperson issued a legal advice on the 2013 National and International Day for Persons with Disabilities. The table of contents is indicative of everyday problems faced by people with diability: “Priority in cases of people with disabilities pending before the services of the Municipality of Athens and not yet processed – Documents requested when submitting applications for the provision of parking spaces even though not provided for in the relevant Municipal Council Act – Discontinuation of financial aid to persons with disabilities only after issuing of a relative social worker’s report – From the beginning, inform the person concerned of the possibility to pay any overpayments in installments – Consultation with organizations representing people with disabilities, to review the City Council Act for parking facilities and the overall institutional framework for conducting audits on behalf of municipal services when targeting acts of disabled people for the exercise of the right of accessibility – Forwarding of requests to third party services, outside the City of Athens – Collection of all information on the rights of people with disability that can be exercised through the City of Athens Portal more easily accessible website with a clear mark on the home page.” The Mayor of Athens (who was before the Greek Ombudsman) never replied to that report, nor did he implement the recommendations, not even the one to introduce a clear mark in the homepages of the Municipality and of the Municipal Multi-Purpose Centers linking to related information.

Greece should therefore be asked to provide:

  1. Αn explanation of the procedure used to consult [for the drafting of the report] with civil society and in particular with representative organizations of persons with disabilities and the measures taken to ensure that this process was fully accessible,” as well as on the availability (if any) of the report in Greek and in English on state websites.
  2. Comprehensive summary reports of the actions of the Central and other Focal Points, the Coordination Mechanism and the Framework for the effective implementation of the Convention and the transparency of their activities through easily accessible websites; and in particular the first forthcoming report of the Greek Ombudsman in its role as Framework.
  1. Information as to whether focal points in all Ministries, Municipalities and Regions have been appointed and if so where is a list of all of them available as well as where is information oν their work available on line.
  1. Exhaustive list of all new legislated developments since 2015, as well as of their implementation along with a critical evaluation and an impact assessment. 
  2. Information on the implementation of the 2013 recommendations of the City of Athens Ombudsperson. 

Article 1-4

In paragraph 9 of the report it is correctly stated that “disability is not treated as a medical problem through the assignment to it of a specific percentage of disability, but as a result of the interaction between people with disabilities and behavioural disorders and obstacles, which derive from their physical environment and from existing social prejudices and can prevent their equal access to and participation in society.” Except that this is not applied in Greece. The criteria for the assignment of a percentage of disability are established by Decision Φ. 80000/45219/1864 and are exclusively medical. There is no assessment of possible “interaction with various barriers.”

Additionally, the report reports that most complaints received by the Greek Ombudsman concern “reasonable accommodation.” Yet, the Ombudsman’s conclusions and recommendations are not reported.

Greece should therefore be asked to explain why in Decision Φ. 80000/45219/1864 the assessment of disability is strictly made as a medical problem; as well as to provide at least a comprehensive summary of the Ombudsman’s recommendations on the basis of the complaints it has received.

Article 5 – Equality and non-discrimination

There is indeed antiracism Law 927/79 applicable since 2014 also to cases with persons with disabilities as victims. There is also Article 81A of the Criminal Code on racist crimes that includes disability in the criteria to discern racist motive. However, there has never been any training of prosecutors and judges and/or lawyers on the treatment of disability as a concept, the persons with disabilities as subjects who turn to justice for the defense of their rights. The result is that there is a widespread impression that the related case law is very thin and there is no known conviction to date.

Greek Helsinki Monitor, on 1 October 2018, monitored a trial, before an Athens Three-Member Misdemeanors Court, of a taxi driver accused of “illegal violence motivated by the disability of the victim” because on 25 May 2015 he had used violence to refuse a ride to a person with spastic tetraplegia, who also happened to be an activist for the rights of persons with disabilities. It is noteworthy that at the time the taxi company who had sent the driver to the client offered her apologies and dismissed the driver. In the hearing, the evidence was compelling and the prosecutor, who happened to be also the special Athens Prosecutor for Racist Crimes but also OSCE’s Contact Point in Greece for Racist Crimes, asked for the conviction of the defendant delivering an eloquent explanation why there was such a crime. Yet the court, with judgment AT2573/2018, acquitted the defendant fully subscribing to the defendant’s version of the event, not corroborated by any eyewitness, who stated that he thought that the victim was drunk… It is commendable that the Prosecutor’s Office appealed the acquittal and a trial before an Athens Three-Member Appeals Court will be held on 18 September 2019, but the judges who delivered the acquittal are not known to have been the subsect of any disciplinary procedure.

Moreover, anti-discrimination Law 3304/2005 was abolished in 2016 and was replaced with Law 4443/2016. Greece fails to provide any statistical data on the implementation of Law 3304/2005 and information on the administrative or criminal sanctions it may have led to, let alone any impact assessment.

Yet an important deficiency of the Greek legal system is that sanctions against those who park in special parking places for persons with disabilities, or in ramps for persons with disabilities, or in pathways for the blind are only administrative and can only be imposed by police officers present to record them. There is repeated experience of reluctance of police to respond to such calls promptly or sometimes not at all, usually because of the severity of the sanction, i.e. removal for 60 days of the car license plates and license permit as well as the driver’s license, but only for the parking places and the ramps. So this is a regular scene in related public spaces in Greece (pictures from January 2019 GHM complaints; they were taken in Greater Athens suburbs Kallithea and Glyka Nerawhen the emergency police number 100 was called for the Glyka Nera violation they refused to send anyone).

There is no special sanction for those parking in pathways for the blind, which is treated as mere parking οn pedestrian walks with a fine of 40 euros. Let alone that most pathways for the blind are unusable. So this is a regular scene in related public spaces in Greece, namely of a police bus parked in the Athens Appeals Court (on the left – the Athens Appeals Court is around the corner from the Supreme Court) and from the very center of Athens (by the National Theater) on the right where the pathway for the blind is interrupted by water and electricity metal constructions giving access to underground instruments, let alone that it is in terrible shape (GHM pictures from a complaint filed in December 2018 on the left and a not yet public report to the City of Athens in January 2019 on the right – GHM has on file scores of similar pictures and has filed half a dozen complaints for the police abuse at the Athens Appeals Court all ignored by the Prosecutor for Racist Crimes!).

In its complaints, GHM has argued that the antiracism legislation is applicable as those parking in these places deliberately and publicly cause an actual discrimination against persons with disabilities as they deny those persons the right to circulate in the respective places without discrimination since in effect they hinder the accessibility to those places.

Greece should therefore be asked to provide statistics from the use of Laws 927/79 and 3304/2005 and its replacement 4443/2106 with administrative and criminal sanctions imposed; explain why the administrative sanctions imposed for parking in ramps and in parking places for persons with disabilities are not also applicable for parking in pathways for the blind; also explain the acquittal in the October 2018 trial and inform is after the appeal sanctions were imposed on the judges and provide information on training of judicial and law enforcement officials on how to treat complaints from persons with disabilities; and inform if it considers introducing criminal legislation to punish parking in places or pathways reserved for person with disabilities and why no sanctions have been imposed in several cases reported by GHM and other organizations or individuals.

Article 6 – Women with disabilities

Greece does not keep statistics for women with disabilities, related to criminality, victimization, employment, participation in political life, etc. Several campaigns and informational social spots do not meet the standards of accessibility, e.g. the spot for the eradication of violence against women. Information, particularly of those who are highly vulnerable, like women with intellectual or mental disabilities, is inadequate if not non-existent. Shelters for victimized women are not accessible. Policies for women with disabilities are not included in mainstream policies. No initiatives have been taken to support women with disabilities during pregnancy. Medical staff should properly inform disabled women about the versions of prenatal screening and decision-making regarding serious operations like abortion, sterilization, etc. The information should be fully accessible so as to be understood. Women with mental disabilities are highly vulnerable to sterilization. Modern technology is a help and can improve the daily living of women with disabilities. There is no evidence that medical staff is systematically informed about all these issues.

Greece should therefore be asked to provide if available statistical data on women with disabilities in relation to criminality, victimization, employment, participation in political life; also inform on accessibility of information for women with disabilities through campaigns or other material, as well as accessibility of shelters for victimized women; and finally inform on support to and information for women with disabilities during pregnancy.

Article 8 – Awareness-raising

The public television program does not provide programs with an acoustic description for the Blind. Newscasts in sign language to the deaf after the 2018 Ministerial Decision are only 7 minutes a day … Accessible decoders for people with disabilities were never given in 2008-2009 although announced. There is no adaptation of subtitling to a very simple text for People with Intellectual Disabilities. All that apply to the private television stations as well.

Greece in the report mentions that the text of the UN Convention on the Rights of Persons with Disabilities is now available in various accessible formats, including in Greek Sign Language and Greek Braille writing, but does not mention where: neither is the original form nor in these formats is the Convention available in the websites of the three governments agencies referred to above, or of the NCHR or –for the accessible formats- of the ESAMEA.

Greece should therefore be asked to provide detailed information on the relevant programs available on public and on private television, including newscasts and of the availability of accessible decoders; as well as on the availability of the Convention in all formats in public websites as well as in the ESAMEA one.

Article 9 – Accessibility

The legal provisions on accessibility submitted by Greece are to a large extent satisfactory. Yet, there is no information as to their implementation, including most crucially which qualified body assesses the effective accessibility of all facilities that are supposed to have adapted to the regulations. As already stated above, in a large number of cases, pathways for the blind are totally inadequate, and the same is true with many ramps for persons with disabilities that are two steep or too rough to be able to be used effectively. There are no effective remedies against such inappropriate constructions, which is why none is reported by Greece.

Let alone the fact that, as mentioned above, these facilities are often abused by persons without disabilities with very rare to be efficient control and sanctions by police.

While indeed the Athens Metro and the main airports are accessible, the trains and most ships including ferries and most ports are not.

Ramps in buses often do not operate because of lack of adequate maintenance. Additionally although guide dogs are allowed in public transports, many drivers are not informed let alone trained and there are frequently reported incidents of refusals to allow those dogs aboard buses. Again, even when reported including with complaints, GHM experience shows that authorities often fail to impose administrative or criminal sanctions.

The portal www.prosvasi-amea.gov.gr was launched in 2013 in the framework of an EU-funded project but as it is no longer available nor are traces of it available in the Internet Archive one can assume that is was discontinued soon after its launch when the project ended.

Greece should therefore be asked to provide concrete information on state agencies that inspect and evaluate the accessibility of all facilities provided by law, including with statistics on inspections, conclusions, possible rejections, sanctions etc.; as well as on effective accessibility of buses, trains, ships including ferries, and ports, and on training of drivers to accept if not facilitate access of guide dogs and sanctions when they refuse; and finally, as to the fate of the portal www.prosvasi-amea.gov.gr and any replacement.

Article 13 – Access to justice

Access to justice for people with disabilities as well as for judicial officials with disabilities including lawyers is extremely difficult, as most courts or court buildings –including in Greece’s largest court house, the Athens First Instance Court- lack accessibility.

Moreover, there is a lack of training of police officers on the treatment of persons with disabilities in detention of any kind. For example, it has been reported that they wear handcuffs to the deaf and do not remove them so that they can sense or use the sign language in the investigative and other processes that require communication.

Greece should therefore be asked to provide information as to the accessibility of all court houses; as well as to the training of police officers on how to treat persons with disabilities in detention especially the deaf.

Article 21 – Freedom of expression and opinion, and access to information

The “Guide for the Disabled Citizen” (paragraph 182) is indeed a very good practice except that it dates from 2007 and therefore needs updating.

Article 24 – Education

As ActionAid Greece stated based on their 2014 research, “the most shameful element of our survey is that only 15% of the children with disabilities in Greece go to school! Only 15%! The remaining 85%, that is some 170,000 children remain invisible to the education community, limiting their chances to become visible in the future to our society.” “According to head ActionAid researcher Pelagia Papanikolaou, a PhD [in criminology] at Athens Law School, the main obstacles keeping disabled children from receiving an education are shortages in transportation, infrastructure such as ramps, audio-visual aids, staff and regular funding.”

In the survey it was also highlighted that there is no national database of children with disabilities or of persons with disabilities in general. Additionally, data is provided to the effect that for the school year 2014-2015, according to an ESAMEAGeneral Confederation of Workers in Greece (GSEE) comprehensive study, only 1,740 out of some 4,000 applications for provision of parallel support to children with disabilities to attend general schools were approved, while it is not known if and where the remaining approximately 2,300 children attended school in that school year. The limited number of applications approved is attributed to the lack of funds as a result of the crisis. Moreover, there is no updated database and evaluation of the functioning and the needs of special education schools especially at the time of financial crisis and the effects of the latter on those schools. There was a general promise by the Ministry of Education that such data bases will be created in 2015-2016 but it was not materialized, which was confirmed by the fact that there is no such reference in Greece’s report.

In 2015, GHM submitted this information to the UN CESCR and UN HRCttee requesting them to reiterate the UN CRC’s 2012 recommendations to Greece on children with disabilities GHM included in the reports:

Disability, basic health and welfare (arts. 6, 18 (para. 3), 23, 24, 26, 27 (paras. 1-3) of the Convention)

Children with disabilities

  1. The Committee notes that the State party has adopted laws and established services and institutions with the aim of supporting children with disabilities, promoting their social participation, including joint learning in schools, and developing their independence. However, the Committee remains concerned that deep-rooted discrimination still exists and that measures for children with disabilities are not carefully monitored, as well as the unavailability of the statistical data on children with disabilities in the State party. It is deeply concerned at the widespread use of institutionalization, mainly because of lack of day care and community services for children with the most serious forms of disabilities. The Committee is further deeply concerned about the recently reported case of Children’s Care Centre in Lechaina of children with disabilities living under inhumane and unacceptable conditions including being systematically sedated and subject to practices such as being tied to their beds, and the use of cage beds due to shortage of staff.
  2. The Committee recommends that the State party, in accordance with its General comment No.9 (2006) on the rights of children with disabilities: 

(a) Revise and adopt specific legislation in order to fully protect all children with disabilities, and establish a monitoring system, which carefully records progress made and identifies shortcomings in implementation; 

(b) Provide community-based services that focus on enhancing the quality of life of children with disabilities, meeting their basic needs and ensuring their inclusion and participation; 

(c) Make every effort to provide programmes and services for children with disabilities with adequate human and financial resources and periodic monitoring of placement of children with disabilities and to adopt, as a matter of priority, measures to ensure that no children with disabilities are placed under such inhumane conditions. Furthermore, placement in residential institutions should be the last resort, depending on the needs of the child; 

(d) Equip schools with the necessary facilities for the inclusive education of children with disabilities and ensure that they can choose their preferred school or move between regular schools and special needs schools according to their best interests; 

(e) Provide assistance to non-governmental organizations (NGOs) working for and with children with disabilities; and 

(f) Ensure that residential centres for children and persons with disabilities are adequately staffed and that training is provided for professional staff working with children with disabilities, such as teachers, social workers, health, medical, therapeutic and care personnel.

The two UN Committees issued the following related concluding observations and recommendations:

Inclusive education for children with disabilities (CESCR – 27 October 2015)

  1. Despite measures taken by the State party, including Law 4115/2013 which facilitates integration of students with special education needs in mainstream schools, the Committee is concerned at reports indicating extremely low rate of enrolment of children with disabilities in schools, indicating that only 15% of the children with disabilities go to school (arts. 13 and 2, para. 2).
  2. The Committee recommends that the State party collect disaggregated data on school enrolment and drop-out rates at various levels of education of children with disabilities, disaggregated by sex and national or ethnic origin, to identify obstacles to accessing and continuing education and to devise appropriate strategies. The State party should also ensure that all children with disabilities have access to quality and inclusive education.

Persons with disabilities  (HRCttee – 3 December 2015)

  1. The Committee notes with concern the discrimination faced by persons with disabilities, in particular with regard to access to education, employment and health services and further regrets the impact of the economic crises and austerity measures on their situation. While noting the information provided by the State party that physical restraints on mental health patients are only used as a measure of last resort, the Committee is concerned at reports indicating the continuing widespread use of such measures, including the use of enclosed restraint beds (cages/net beds) and systematic sedation as a means to restrain patients with intellectual disabilities, including children, in institutions. (arts. 2, 7, 9, 10 and 24)
  2. The State party should strengthen the measures taken to protect persons with disabilities from discrimination, particularly with regard to access to education, employment and health services. The State party should take immediate measures to abolish the use of enclosed restraint beds and systematic sedation in psychiatric and related institutions. Furthermore, the State party should establish an independent monitoring and reporting system, and ensure that abuses are effectively investigated and prosecuted and that redress is provided to the victims and their families.

Greece should therefore be asked to provide detailed and documented in transparent way information on how it implemented the recommendations of UN CRC, UN CESCR and UN HRCttee including whether a comprehensive and transparent data base on children with disabilities’ school attendance and provision to them of parallel support (as well as applications for such support) has been or is being established.

Article 25 – Health

On 17 August 2016, the Council of Europe Commissioner for Human Rights (CHR) sent a letter to the Greek government with concerns on “the human rights of persons with intellectual and psychosocial disabilities and their de-institutionalization” following his visit to Greece. We reproduce below in facsimile his grave concerns, mainly on the extensive use of sedatives and restraints including cages, as well as on very high rates of compulsory psychiatric confinement, often in violation of national legislation as confirmed by two ECtHR judgments in 2011. Greece for the first time in the history of CHR visits and ensuing letters or reports on Greece did not provide any replies! Moreover, Greece has also failed for more than six years to provide the Council of Europe Committee of Ministers, supervising the execution of the two judgments, with “an action plan on the measures taken to address all the shortcomings identified by the Court regarding the procedure of involuntary placement for psychiatric examination” (see summery below).

Commissioner for Human Rights letter to the Greek government (excerpts)

fivesix

Committee of Ministers summary of the state of execution of
Venios & Karamanof judgments (2019)

Case Description: Involuntary placement for psychiatric examination in breach of domestic law (violation of Article 5 §1 e). More specifically the Court found that competent authorities did not comply with the timeframe set in domestic law for the involuntary placement of the applicants for psychiatric examination.

General measures: action plan received on 23/04/2012. Up-dated action plan/report is awaited on the measures taken to address all the shortcomings identified by the Court regarding the procedure of involuntary placement for psychiatric examination (see in particular par. 48 of the Karamanof judgment).

Moreover, the CHR made reference to the mental health facility (KEPEP) in Lechaina (Pleoponnese). Its case became widely known in Greece from 16 February 2011 onwards with a series of almost daily articles by in the daily “Eleftherotypia.” The articles were based on a report “Working with people with compromised development and their rights to access a full and rewarding life. Report about the children’s human rights inside ΚΕΡΕΡ Lechainon, IIlias Prefecture, Greece” written in November 2009 by a group of five volunteers who worked for a period of seven months in Greece as part of the Youth in Action Program – European Voluntary Service.[1] The articles include pictures of children tied all day to their cages or beds (see one here). The summary impressions of those volunteers were:

“We have reached the conclusion that ΚΕΡΕΡ, Lechainon does not manage to promote basic human rights that ensure that these children with disabilities can live a worthy life in optimum conditions, developing their own abilities and some amount of self-care. We would like to think that the subhuman conditions that these children live currently in will change someday. At the same time, we feel a great ethical responsibility to bring their plight to the attention of somebody who has the ability to make changes. We are calling for a commitment and strategic action from the Greek state with respect to the population with special needs and in particular to Greek children with disabilities. At present (November 2009) there is no psychological therapy available and it has been like this since December (2008) .The physiotherapists do not have a specific room within ΚΕΡΕΡ, so even though there are 2 hired and paid physiotherapists they do not actively work and provide this service. The therapy sessions are mainly lead by the Occupational therapist but she has to work with little resources and motivation. From what we have seen of the sessions, there is little production and the small tasks that take place are simple for even an unqualified person to administer. There is only one doctor present in ΚΕΡΕΡ to diagnoses and administer prescriptions. She is newly qualified and has little experience in such an extreme care centre. When the passage refers to the ‘inmates’ receiving therapy, in actuality only a very small percentage really do. Αll the inmates have some form of disability and therefore should be eligible for therapy. Only 14 get the opportunity to attend therapy, and unfortunately these are not the children most in need of this service. Calling the children ‘Inmates’ doesn’t promote an image of free, happy, life full people that a care centre should promote, but instead images of criminals in cages, looked away in prison. Therefore this observation may actually me the only truth in the whole passage, because in fact the children and young people are treated like criminals; being deprived of their luxuries and freedom of choice. In fact there are many cages that these children have to live in day in day out, and in fact the place feels like a prison, with a life sentence for all, but only for the crime that these children where born disabled with unfortunate social situations. We ask the law and state is this fair and justified?”

On 23 March 2010, the Ombudsman, based on this information, alerted the Ministry of Health but nothing changed through the time of the revelations. Such conditions exist in similar institutions, as documented in 2016 CHR report.

Finally, in April 2018, the Council of Europe Committee for the Prevention of Torture (CPT) visited inter alia several psychiatric establishments. Soon after it published its preliminary observations and subsequently submitted its comprehensive report, which though for the first time in Greece’s history of reviews by the CPT, has not be published as Greece has not authorized its publication! Yet, the preliminary conclusions reprinted below are telling:

Preliminary observations made by Georg HØYER, Head of Delegation, and Jari PIRJOLA, Head of Sub-delegation, of the European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CPT) at the end of the CPT’s ad hoc visit to Greece (10 to 19 April 2018)

  1. The focus of the ad hoc visit was two-fold: on the one hand, the delegation looked into the treatment, living conditions and safeguards offered to civil and forensic patients in psychiatric establishments; on the other hand, it examined the situation of foreign nationals deprived of their liberty under aliens’ legislation. A list of the establishments visited is attached. (…)

Psychiatric establishments

  1. The delegation notes positively that, in most of the establishments visited, patients spoke well of staff, and that hardly any allegations of ill-treatment of patients by staff were received. In general, the delegation observed a caring attitude towards patients and a relaxed atmosphere, especially in those establishments in which patients generally enjoy a less confined environment. Nevertheless, the delegation received some isolated allegations of verbal abuse and disrespectful behaviour by staff. A clear message should be communicated to staff that such behaviour is unacceptable.
  2. Most of the establishments visited by the delegation are seriously understaffed. Given the strain that they are under, it is impressive to see the level of motivation and caring attitude demonstrated by staff during the visit. Careful consideration must be given to the management of resources in the current context of austerity: essential services, such as providing for vulnerable patients, cannot be taken care of properly given the current low staffing levels.
  3. One of the most serious findings during the visit concerns the widespread practice of excessive use of mechanical restraints. A combination of factors has converged to result in a situation which needs to be urgently reviewed. These factors include low staffing levels, a lack of appropriate training on restraints, a lack of strict criteria for the use of restraints in line with international standards, inappropriate restraints methods and inadequate or absent recording of the use of restraints. The delegation found no properly kept, dedicated register on restraints in use at the establishments visited. The delegation urges the Greek authorities to carry out a review of the use of mechanical restraints in all psychiatric establishments, including private institutions, with a view to bringing the policy and practice in line with the specific standards of the CPT. The delegation would like to be informed of the steps taken to review and improve the situation. 
  4. Any review of the policy and practice regarding restraints should not come at the expense of the open regime conditions, which are one of the most positive aspects of the situation observed in a number of the establishments visited, particularly at Dromokaiteio Psychiatric Hospital and at the Psychiatric Unit at Sotiria General Hospital. In contrast, the absence of outdoor exercise for patients placed at the Psychiatric Unit in Evangelismos General Hospital, some of them there for months or even years, is unacceptable. The delegation requests that this situation be remedied as a matter of urgency.
  5. As regards material conditions, overcrowding at all three psychiatric units of general hospitals visited meant that patients’ beds are regularly placed in the corridor for extended periods. In particular, at Evangelismos Psychiatric Unit certain bedridden and/or restrained patients are accommodated in the corridor, some in diapers which are changed by staff in full view of others. This unacceptable situation must be urgently addressed. The delegation invokes Article 8, paragraph 5, of the European Convention for the Prevention of Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (the Convention) and calls upon the Greek authorities to put an immediate stop to the practice, at the Psychiatric Unit of Evangelismos General Hospital, of placing people in need of intensive care and supervision in the corridor. Patients in need of restraint or requiring assistance as regards their hygiene needs should be cared for in hospital rooms, under close monitoring by staff, and under conditions which respect their privacy and dignity.
  6. Transfers of individuals by the police to an establishment for psychiatric assessment remain a problem, which the CPT has already pointed out previously. The police should not be the default transportation option for such cases. Persons with health-care needs should, primarily, be transported by health-care staff. As is borne out by interviews with patients, health-care staff and police officers themselves, the police are not the appropriate service to carry out such transfers. The delegation heard of the frequent use of tight, painful handcuffs, sometimes for extended transfers, lasting many hours, from remote locations. It also heard one allegation of excessive use of force by the police during such a transfer. In the delegation’s view, it is for the Ministry of Health to lead efforts to find a humane solution to this problem as a matter of priority.
  7. At the time of the visit, Korydallos Prison Psychiatric Hospital was still entirely under the responsibility of the Ministry of Justice, in spite of the 2009 law (n. 3772, Article 13) providing for its integration into the Greek national health services. The delegation would like to be informed of the timeline for completion of the transfer of responsibility for medical services at this establishment. 
  8. In the delegation’s view, the practice concerning the use of the so-called “blue” or protective cells is totally unacceptable and must cease immediately. These basement cells are unfit for holding persons for any longer than the shortest time necessary to address an acute situation to prevent self-harm or harm to others. The delegation observed, however, that patients are placed in these cells for periods of several days, stripped naked, and left unattended for hours, which resulted in them defecating and urinating in the cell. The delegation invokes Article 8, paragraph 5, of the Convention and urges the Greek authorities to immediately put an end to the current practice regarding the use of the “blue” or protective cells at Korydallos Prison Psychiatric Hospital. It is totally unacceptable to place people naked, without supervision, and for extended periods, in these cells. In accordance with the standards applicable for a proper psychiatric hospital, if there is a need to seclude patients for protective purposes, this should be done for the shortest possible time necessary to resolve the acute situation and during that time the person should be permanently monitored by staff.

Greece should therefore be asked to provide its comments and replies to the above CHR and CPT documents, as well as the long overdue action plan on the execution of the ECtHR judgments, including in particular whether it has substantially decreased the use of sedatives and restraints, has stopped the compulsory confinement in violation of national legislation, the placing of people in need of intensive care and supervision in corridors, and the use of “blue cells.” Greece should also be asked to provide a copy of the final CPT report, preferably also after asking for its publication by CPT.



APPENDIX: A RECENT ARTICLE THAT SAYS IT ALL

Athens, a city to live … if you are not a person with disabilities.
An inhospitable capital that does not respect people with disabilities
[translated by Greek Helsinki Monitor from the original in Greek available at  https://www.in.gr/2019/02/08/apopsi/athina-poli-gia-na-zeis-den-eisai-amea/]

Olga Stefou
8 February 2019

Athens is a city for you to walk and enjoy, it is sunny, with beautiful buildings, and bitter orange trees. In spring your heart opens in its streets. Unless you are a person with disabilities. If you are a person with disabilities, you will stay home.

The city is inhospitable for people with disabilities. A simple ride with the eyes of a a person with disabilities will convince you: The sidewalks are broken and do not help the cane or the wheelchair, the ramps on one sidewalk are not available in the next  sidewalk and which satanic mind thought on a fifty centimeter sidewalk to put α flowerbed to plant a bitter orange tree?

And this is the scenario that concerns those who are mobility impaired (and the reality of the elderly and the parents with pushchairs, too). When we talk now about people with visual impairments, then we learn that they are faced with the same problems (especially poles and bitter orange trees), plus the private initiative.

In the special lanes for visually impaired people, on their way, one can find a lot of things. You can into a pole. Or into a tree. You can, more often than not, bump into a restaurant table that has never been removed from the municipal police, which is usually too busy as it is chasing street vendors.

Athens – A city to park in parking for persons with disabilities

Inhospitable Athens. Indicatively, 11% of parking violations for 2017 were for parking in ramps for the disabled. But the problem with the ramps is not the only one. Athens is a city with almost no awareness for people with disabilities. Infrastructures are few or blocked or damaged and do not have full accessibility paths to help people with disabilities. Infrastructure is either scarce or blocked or damaged and has no pathways fully accessible that will help persons with disabilities to move around.

Buildings for the few and  … upright

The problem is not only the streets, but also the buildings of the city. Even public buildings. Very rarely, admittedly, but even nowadays, you will still find public buildings that have not followed the instructions for accessibility for the persons with disabilities or have not repaired damages that prevent the circulation of citizens with disabilities. As for private buildings, no question. The entrances to restaurants, businesses and, above all, multi-apartment buildings are often prohibitive for people with disabilities. And especially in apartment buildings, it is prohibitive for everything: if someone cannot go down the stairs of the entrance, how is he supposed to be able to get out of his home?

City for living in only with help

If you are a person with disabilities, you cannot live in Athens. At least, not easily. You cannot go out on the road alone and even if you do, you cannot move. Of course, in the life of the city the absence of persons with disabilities has no cost, as it has not learned to integrate people in wheelchairs or with walking sticks. It is, however, a matter of dignity of the city itself towards its citizens. It has, if anything, an obligation to allow them to leave their home.


[1] The report and the pictures are on file with GHM and can become available on request.

 

[Report in word format: submission to crpd february 2019]