Archive for the ‘Ρομά – Roma’ Category

143 δικογραφίες για ρατσιστικά εγκλήματα με βάση αναφορές μας (2016-2017)

5 August 2017

27/07/2017: ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με συνδρομή ΚΚΕ-Ποταμιού νομοθέτησαν διάκριση σε βάρος Ρομά

27 July 2017

Περιληπτικά:

Σήμερα υπάρχει νομοθετική πρόβλεψη για (μόνιμη) στεγαστική αποκατάσταση “ειδικών κοινωνικών ομάδων” στις οποίες περιλαμβάνονται “ομογενείς” και “Έλληνες Τσιγγάνοι.” Υπάρχει επίσης δυσώνυμη υπουργική απόφαση για “προσωρινή εγκατάσταση πλανοδίων” που μετά πολύχρονη μάχη που δώσαμε (μόνο εμείς) κρίθηκε οριστικά από το Συμβούλιο της Επικρατείας ότι δεν εφαρμόζεται σε εδραίους Ρομά (το 90% των Ελλήνων Ρομά). Σε αντικατάσταση αυτής η Βουλή χθες νομοθέτησε διάταξη για “προσωρινή μετεγκατάσταση ειδικών κοινωνικών ομάδων” και η αιτιολογική έκθεση και η Θεανώ Φωτίου κατέστησαν σαφές πως αφορά μόνο τους Ρομά, από τους οποίους πλέον αφαιρείται η υποχρέωση της πολιτείας για παροχή μόνο μόνιμης στεγαστική αποκατάσταση και εισάγεται η δυνατότητα μόνο για τους Ρομά για παροχή μόνο προσωρινής μετεγκατάστασης που τους στερεί μεταξύ άλλων την ασφάλεια διαμονής (secutiry of tenure).



Η διάταξη

τροπολογία για ρομά



Η “συζήτηση” και η ψηφοφορία στη Βουλή


ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙZ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΝΗ΄
Τετάρτη 26 Ιουλίου 2017

ΘΕΑΝΩ ΦΩΤΙΟΥ (Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης):

(…) Δεύτερη είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1145 και ειδικό 50. Εδώ πρόκειται για την περίπτωση προσωρινής μετεγκατάστασης ειδικών κοινωνικών ομάδων. Υπάρχουν κοινωνικές ομάδες οι οποίες διαβιούν είτε σε καθεστώς εξαθλίωσης, είτε σε καθεστώς το οποίο δεν είναι αρμόζον από καμία πλευρά -υγειονομική, εκπαιδευτική, γενικότερα, ας πούμε, από όρους διαβίωσης κ.λπ.- και πρέπει να μετεγκατασταθούν προσωρινά.

Έχω αναπτύξει στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, αλλά και στην Επιτροπή Περιφερειών της Βουλής, ένα μεγάλο σχέδιο καταγραφής μιας τέτοιας ειδικής, παραδείγματος χάριν, ομάδας -δεν αφορά μόνο αυτή, όπως σας εξηγώ, η τροπολογία, αλλά αυτό είναι ένα παράδειγμα- δηλαδή, της ομάδας Ρομά, Ελλήνων πολιτών Ρομά.

Έχουμε καταγράψει τριακόσιους εβδομήντα καταυλισμούς. Όπως παρουσίασα στις δύο μόνιμες επιτροπές, οι εβδομήντα εξ αυτών χαρακτηρίζονται από όλα εκείνα τα στοιχεία εξαθλίωσης, που δυστυχώς έρχονται πολύ συχνά στην επικαιρότητα μέσα από τις τηλεοράσεις. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε ένα τέτοιο καθεστώς. Πρέπει να μεταστεγαστούν γρήγορα. Για τους εβδομήντα, λοιπόν, καταυλισμούς είναι μεταξύ των άλλων και αυτή η τροπολογία.

Τι κάνουμε προς τούτοις. Με πέντε συναρμόδια Υπουργεία –γιατί όπως ξέρετε το θέμα των Ρομά, αλλά και πολλών ειδικών ομάδων, απαιτεί αυτή τη συνεργασία- Εργασίας, Υγείας, Εσωτερικών, Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης, ιδρύουμε επιτροπή προσωρινής μετεγκατάστασης ειδικών κοινωνικών ομάδων από τις υπηρεσίες των πέντε αυτών υπουργείων, η οποία συνεπικουρείται από τεχνική ομάδα υποστήριξης που συστήνεται κάθε φορά από τον αρμόδιο Γενικό Γραμματέα της ομάδας, ανάλογα με το ποια είναι η ομάδα αυτή. Και τι κάνει ακριβώς; Οι δήμοι με πρωτοβουλίες των δήμων υποβάλλουν σε αυτή την επιτροπή οργανωμένο σχέδιο μετεγκατάστασης των ομάδων. Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνεται στις παραγράφους 2, 3, 4 και 5 και αφορά, πρώτον, τη διάθεση του δήμου. Ο δήμος, δηλαδή, παίρνει την ευθύνη να διαθέσει δική του οικοπεδική έκταση ή άλλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ή και ιδιώτη, εφόσον το εγκρίνει ο δήμος με το δημοτικό του συμβούλιο. Αυτό που σας λέω βεβαίως έχει συζητηθεί με τους δημάρχους από τον Δεκέμβριο και με τις περιφέρειες οι οποίοι προτίθενται και ήδη έχουμε δέκα δημάρχους, δέκα δήμους δηλαδή που έχουν προτείνει συγκεκριμένα οικόπεδα μετεγκατάστασης καταυλισμών οι οποίοι βρίσκονται στα όρια της εξαθλίωσης σε δικά τους οικόπεδα.

Εκεί οι δήμοι θα εκπονούν τα σχέδια εγκατάστασης -υδραυλικά, αποχετευτικά κλπ.- τα απαιτούμενα, θα τα υποβάλλουν με φάκελο στην Επιτροπή Προσωρινής Μετεγκατάστασης, ο φάκελος θα περιλαμβάνει προϋποθέσεις καταλληλόλητας, οι γνωστές: πεντακόσια μέτρα από αρχαιολογικό χώρο, να μη βρίσκονται στα όρια ρεμάτων, δασικών και αναδασωτέων εκτάσεων και να υπάρχει η δυνατότητα υδροδότησης, αποχέτευσης, ηλεκτροδότησης.

Θα έχει ο δήμος υποβάλει αιτιολογική έκθεση που αποτυπώνει την υφιστάμενη κατάσταση και συγχρόνως αναλύει την αναγκαιότητα μετεγκατάστασης.

Τρίτον, οι αποφάσεις όλων των αρμοδίων οργάνων του δήμου, βεβαιώσεις των αρμοδίων υπηρεσιών, ως προς τα προηγούμενα που είπα, τεχνική έκθεση αναλυτική για τον χώρο μετεγκατάστασης κ.λπ. και σχέδιο γενικής διάταξης των εγκαταστάσεων master plan.

Τέλος, με Κοινή Υπουργική Απόφαση όλη η προηγούμενη κατάσταση που περιγράφω και όλα τα ντοκουμέντα αποτυπώνονται και από εκεί και ύστερα μπορεί να γίνει δυνατή η προσωρινή –επιμένω- μετεγκατάσταση. Αυτή η τροπολογία νομίζω ότι είναι σημαντική, γιατί δίνει μια ανάσα σε όλες αυτές τις περιπτώσεις που περιέγραψα.

Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. (…)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): (…) Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1145 και ειδικό αριθμό 50 ως έχει;

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (ΤΑΣΟΣ) ΠΡΑΤΣΟΛΗΣ: Ναι.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Όχι.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ: Όχι.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ: Όχι.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΥΝΤΥΧΑΚΗΣ: Παρών.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΣΙΚΗΣ: Ναι.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΑΡΙΔΗΣ: Όχι.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΔΑΝΕΛΛΗΣ: Παρών.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Συνεπώς, η τροπολογία με γενικό αριθμό 1145 και ειδικό αριθμό 50 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο.

Πηγή


Ισχύουσα νομοθεσία για στεγαστική αποκατάσταση (και όχι προσωρινή μετεγκατάσταση) των Ρομά

 

Στεγαστική Αποκατάσταση Ομογενών (Ν. 2790/2000)

Άρθρο 6 παρ. 2 Για την εκτέλεση επειγόντων στεγαστικών προγραμμάτων αποκατάστασης των ομογενών μπορεί, με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, να εγκριθεί τοπικό ρυμοτομικό σχέδιο, στις διατεθειμένες εκτάσεις, κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 5 του παρόντος νόμου, καθώς και να ορίζονται οι χρήσεις γης και οι όροι και οι περιορισμοί δόμησης του κατά τις γενικές διατάξεις του νομοθετικού διατάγματος «Περί Σχεδίων Πόλεων κ.λπ.» της 17.7/18.8.1923.

 

Επέκταση των διατάξεων για στεγαστική αποκατάσταση των ομογενών σε “ειδικές κοινωνικές ομάδες” (Ν. 3212/2003)


Άρθρο 13 παρ. 11
Οι διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 6 του Ν. 2790/ 2000 εφαρμόζονται και για την εκτέλεση επειγόντων στεγαστικών προγραμμάτων αποκατάστασης ειδικών κοινωνικών ομάδων, σε εκτάσεις που διατίθενται από το Δημόσιο, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή άλλα Ν.Π.Δ.Δ., ή σε εκτάσεις ιδιοκτησίας των προσώπων που υπάγονται στην κοινωνική ομάδα. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, Οικονομίας και Οικονομικών, και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, καθορίζονται η διαδικασία και τα κριτήρια για την παραχώρηση οικοπεδικών εκτάσεων στους δικαιούχους.

Ορισμός Ελλήνων Τσιγγάνων ως ειδικής κοινωνικής ομάδας (Ν. 3448/2006)


Άρθρο 34 παρ. 1 
Στην έννοια των ειδικών κοινωνικών ομάδων της παρ. 11 του άρθρου 13 του ν. 3212/2003 (ΦΕΚ 308 Α), για την εκτέλεση επειγόντων στεγαστικών προγραμμάτων αποκατάστασης τους, περιλαμβάνονται και οι Έλληνες Τσιγγάνοι.


ΠΡΟΣΘΗΚΗ 29/7/21017

Φοβίες που κυριαρχούν σε ελληνική κοινωνία, διανόηση και δημοσιογραφία

16 July 2017

“Ο Παναγιώτης Δημητράς είναι «προκλητικός»”

3 July 2017

Πρόλογος από το Γιώργο Τσιάκαλο στο βιβλίο του Παναγιώτη Δημητρά (2007)

Αναζητώντας τα Χαμένα Δικαιώματα στην Ελλάδα:
Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής Δημοκρατίας

402291175_rs

«Και όμως… κινείται!»

Πολλοί άνθρωποι στον κόσμο αισθάνονται ότι η εκτίμηση που απολαμβάνουν ως άτομα πάνω στη Γη αποτελεί άμεση συνάρτηση κυρίως της εκτίμησης που απολαμβάνει η χώρα τους – «η πατρίδα τους», όπως εδώ και πολλά χρόνια προτιμούν να λένε. Νοιώθουν να εξυψώνονται οι ίδιοι όταν η πατρίδα τους δέχεται επαίνους και, αντίθετα, βαραίνει το νου και το κορμί τους η ταπείνωση όταν  ακούγονται γι’ αυτήν σχόλια αρνητικά. Όποιος, σαν κι εμένα, έζησε δυο δεκαετίες μετανάστης γνωρίζει αυτήν την κατάσταση πολύ καλά. Την έζησε, την είδε. Ξέρει την πρώτη αυθόρμητη αντίδραση σε κάθε αρνητική για τη χώρα του είδηση: «μακάρι να μην είναι αλήθεια!». Ξέρει και τη δεύτερη αντίδραση όταν υποχρεώνεται να παραδεχτεί ότι η είδηση, δυστυχώς, ήταν αληθινή: «Μήπως, όμως, δεν γινόταν αλλιώς επειδή κινδύνευε ένα πολύ πιο σημαντικό αγαθό;»

Πολλοί από τους ανθρώπους που με την πατρίδα οικοδομούν μια σχέση όπως την περιέγραψα παραπάνω επιλέγουν να παραμένουν σ’ αυτές τις πρώτες αντιδράσεις, αρνούμενοι ν’ αναγνωρίσουν την προσβλητική πραγματικότητα και την ανάγκη ν’ αλλάξει. Στρουθοκάμηλοι του πατριωτισμού όταν οι καταστάσεις απαιτούν αγώνα και θυσίες για να διορθωθούν, δηλαδή με το κεφάλι σκυμμένο και χωμένο στην άμμο, και μόνο στα λόγια  υπερασπιστές της τιμής της πατρίδας. Η στρατηγική τους περιγράφεται εύκολα: αντί για παραδοχή της αλήθειας και συστηματική προσπάθεια  αλλαγής της απαράδεκτης κατάστασης: εξορκισμός της αλήθειας. Και μερικές φορές, ως επακόλουθο της πράξης εξορκισμού: αφορισμός και εξοβελισμός των φορέων της.

Η υπόθεση της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης των ανθρώπων, που αποτελεί την πεμπτουσία του δημοκρατικού πολιτισμού, είναι τα τελευταία χρόνια το μέτρο με το οποίο κρίνονται και αξιολογούνται οι χώρες. Κρίνονται και αξιολογούνται με αυτό το μέτρο όχι αυθαίρετα, αλλά επειδή το διεκδίκησαν και το κέρδισαν με αγώνες και θυσίες εκατομμύρια δημοκρατικοί άνθρωποι στον κόσμο –και στην Ελλάδα- και στη συνέχεια το συνομολόγησαν αβίαστα στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών οι πατρίδες τους.

Στο παραπάνω πλαίσιο αποτελεί μεζούρα για τον κόσμο και καθρέφτη για τον καθένα και την καθεμία χωριστά κυρίως η προστασία των  συνομολογημένων δικαιωμάτων που πρέπει να απολαμβάνει ο κάθε άνθρωπος όπου γης. Μπροστά σ’ αυτόν τον καθρέφτη  βλέπουμε να καμαρώνουν όσοι και όσες, ταυτίζοντας τη δική τους υπόληψη μ’ εκείνη της πατρίδας τους, διαπιστώνουν την εκτίμηση που απολαμβάνει η χώρα τους με την προσήλωσή της στα δικαιώματα των ανθρώπων. Και για τον ίδιο λόγο βλέπουμε να προβληματίζονται  σε πάρα πολλές χώρες –και στην Ελλάδα- όσοι και όσες κοιτάζοντας στον καθρέφτη διακρίνουν ανησυχητικά σημάδια. Ο καθρέφτης που κάνει εμφανείς τις ανησυχητικές κηλίδες στο πρόσωπο της δικής μας χώρας –της πατρίδας μας- είναι το προϊόν της εργασίας του Παναγιώτη Δημητρά όλα τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό κι’ αυτό το βιβλίο αποτελεί καθρέφτη της χώρας μας, ο οποίος δεν έρχεται να ικανοποιήσει ανάγκες ματαιοδοξίας αλλά ανάγκες επιβίωσης και καλλιέργειας του δημοκρατικού πολιτισμού.

Το βιβλίο εστιάζει στις κοινωνικές, νομικές και πολιτικές κηλίδες που πρέπει και μπορούν να εξαλειφθούν. Αλλά ταυτόχρονα εκθέτει τα αίτια και τους υπαίτιους της δημιουργίας, διατήρησης και αναπαραγωγής τους, και γι’ αυτό θα προκαλέσει τις κραυγές εκείνων που, δήθεν, υπερασπίζονται την υπόληψη της πατρίδας. Είναι πια γνωστό ότι, όταν και όπου εκτίθενται αίτια και υπαίτιοι, οι τελευταίοι κραυγάζουν πως εκτίθεται, δήθεν, η πατρίδα, κι’ ας είναι πλέον εδώ και πολλά χρόνια διαπιστωμένη αλήθεια ότι οι πατρίδες εκτίθενται μόνον όταν επιτρέπουν στους έκθετους του δημοκρατικού πολιτισμού να ταυτίζονται μ’ αυτές.

Δεν είναι εύπεπτο βιβλίο επειδή η σκληρή αλήθεια –ευτυχώς- δεν είναι ποτέ εύπεπτη. Συνεπώς, προκαλεί ανησυχία και κινητικότητα. Αλλά, παρακολουθώντας εδώ και πολλά χρόνια τη δουλειά του Παναγιώτη Δημητρά αντιλαμβάνομαι ότι αυτός είναι και ο σκοπός του: να προκαλέσει ανησυχία και κινητικότητα, γνωρίζοντας ότι η υπόθεση της δημοκρατίας -και συνεπώς των δικαιωμάτων- είναι κυρίως υπόθεση ανήσυχων πολιτών που απορρίπτουν την κοινωνική αδράνεια ως πρακτική στην καθημερινή τους ζωή.

Γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί που, αναφερόμενοι στον Παναγιώτη Δημητρά και τη δουλειά  του, διατυπώνουν την άποψη ότι «προκαλεί» ή ότι «είναι αδικαιολόγητα προκλητικός». Επειδή κι’ εγώ, όπως έδειξα παραπάνω, ισχυρίζομαι ότι πράγματι προκαλεί, αναρωτιέμαι συχνά αν όλοι οι άνθρωποι έχουν επίγνωση του γεγονότος ότι το ρήμα «προκαλεί» (που όταν χρησιμοποιείται μόνο του έχει αρνητικό φορτίο) αποκτά πραγματικό νόημα μόνο σε σχέση με τα αντικείμενα στα οποία αναφέρεται, δηλαδή σε σχέση με την απάντηση στο ερώτημα «σε ποιον προκαλεί τι;», και ότι, συνεπώς, μόνο σε σχέση με την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα αποκτούν νόημα και τα παράγωγά του «πρόκληση» και, κυρίως, «προκλητικός».

Ο Παναγιώτης Δημητράς είναι «προκλητικός», όπως και να απαντηθεί το ερώτημα.

  • Προκαλεί την αγανάκτηση των ανθρώπων που δεν βολεύονται με την ακύρωση των δικαιωμάτων ακόμη και όταν η ακύρωση αυτή δεν αφορά τη δική τους ζωή αλλά τη ζωή άλλων, και στη συνέχεια προκαλεί τη θεμελιωμένη σε ατράνταχτα επιχειρήματα παρέμβασή τους υπέρ των αδικημένων. Όσοι και όσες στην Ελλάδα επέλεξαν τη δραστήρια συμμετοχή στις μάχες για την υπεράσπιση των ανθρώπων που γίνονται θύματα διακρίσεων, κοινωνικού αποκλεισμού και καταπίεσης, αναγνωρίζουν ότι πολλές από τις νικηφόρες μάχες θα είχαν άλλη, αρνητική, έκβαση, αν δεν υπήρχε η συστηματική πληροφόρηση και ο εξοπλισμός με επιχειρήματα από τον Παναγιώτη Δημητρά (και φυσικά από τους ανθρώπους, στους οποίους ο ίδιος αναφέρεται στον πρόλογό του).
  • Προκαλεί τους στρουθοκαμήλους του πατριωτισμού, που προτιμούν να βλέπουν το πρόσωπο της πατρίδας σε κάδρα με αναλλοίωτο είδωλο και ξεσπαθώνουν ενάντια σε όσους και όσες, αντίθετα με τους ίδιους, δεν αρνούνται να χρησιμοποιήσουν τους καθρέφτες του δημοκρατικού πολιτισμού. Σ’ αυτούς προκαλεί ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει η ιστορία των πολιτικών συγκρούσεων: την κατασυκοφάντησή του, τις προσπάθειες αποκλεισμού του από διάφορους τομείς της κοινωνίας, ακόμη και την εκτόξευση απειλών κατά της ζωής του (τις συνέπειες των οποίων φαίνεται ότι δεν μπορούν να αντιληφθούν όσοι δεν βίωσαν τέτοιες καταστάσεις).
  • Προκαλεί επίσης μερικές φορές, και υποψιάζομαι ότι αυτό με τη σειρά του προκαλεί πληγές και τραύματα στον ίδιο, τη μνησικακία κάποιων από τους ανθρώπους, που, ενώ μοιράζονται μαζί του τις ανησυχίες και το ενδιαφέρον για τα δικαιώματα, αισθάνονται ενόχληση από τη διαρκή υπενθύμιση της δικής τους – μικρότερης από τη δική του, αλλά και από όσο θα έπρεπε και, ίσως, θα ήθελαν- συμμετοχής στον κοινό αγώνα. Διότι βλέποντας τον Δημητρά να αγωνίζεται ακόμη και στην τελευταία περίπτωση ενός αδικημένου «φτωχοδιάβολου» με τρόπο που θαρρείς ότι πρόκειται για την αποφασιστική μάχη ολόκληρης της ανθρωπότητας, τότε υποχρεώνεσαι να καταγράψεις το γεγονός αυτό ή ως αδικαιολόγητη δική σου απουσία από την καθημερινότητα των χιλιάδων αδικημένων ή ως δική του «προκλητική υπερβολή».

Το βιβλίο δεν αφήνει περιθώρια για αντιρρήσεις σε ό,τι αφορά την τεκμηρίωσή του. Οι αναγνώστες/τριες του αποκομίζουν ένα έγκυρο σώμα πληροφοριών για την κατάσταση των δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Η αξιο-λόγηση και η αξιο-ποίηση αυτών των πληροφοριών δεν είναι δεδομένη αλλά αποτελεί συνάρτηση των αξιών που σφραγίζουν τη ζωή των αναγνωστών/ριών του βιβλίου.

  • Κάποιοι θα εκτιμήσουν –σωστά!- ότι απειλούνται, καθώς θα βλέπουν να θρυμματίζεται το ψεύτικο είδωλο της πατρίδας «τους» το οποίο επέλεξαν να προσκυνούν και από το οποίο αντλούν την αυτοεκτίμησή τους.
  • Κάποιοι θα παραπέμψουν στην απουσία δικαιοσύνης σε ολόκληρο τον κόσμο, στο, δήθεν, ανέφικτο της ισότητας στην κοινωνία των ανθρώπων, αλλά και στην «ευθύνη των θυμάτων».
  • Κάποιοι θα αναζητήσουν καταφύγιο στην επίκληση της σκληρής πολιτικής πραγματικότητας που, δήθεν, δεν επιτρέπει ακόμη την πραγμάτωση όλων των δικαιωμάτων και θα συστήσουν υπομονή μέχρι ένα μακρινό μέλλον.
  • Παράλληλα όμως χιλιάδες άνθρωποι θα ανακαλύψουν ένα σκοτεινό κόσμο που όσο μένει αθέατος απειλεί με το σκοτάδι του τη δική τους ζωή στο φως. Και θα κατανοήσουν την ανάγκη για δράση.

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο αναλογίστηκα ότι στο παρελθόν χαρακτήριζα τη στάση του συγγραφέα του με τον όρο «παρρησία». Όρος που παραπέμπει στους ανθρώπους που απρόσκλητοι σηκώνονται να πούνε την αλήθεια ακόμη και όταν γνωρίζουν από πριν ότι δεν έχουν καμιά πιθανότητα να εισακουστούν, ενώ, συγχρόνως, έχουν πλήρη επίγνωση του υψηλού τιμήματος που θα  κληθούν να πληρώσουν για τη στάση τους. Διαπίστωσα όμως τώρα ότι έκανα λάθος: και σ’ αυτόν τον τομέα η Γη κινείται! Αν και το τίμημα που πλήρωσε και πληρώνει ο Δημητράς είναι πράγματι πολύ υψηλό, δεν είναι καθόλου αμελητέοι οι καρποί της εργασίας του. Συγκροτημένα σε ένα σώμα τα πολλά παραδείγματα από τη δουλειά του αποδεικνύουν ότι ο αγώνας έχει νόημα: η νικηφόρα υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι εφικτή ακόμη και κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες.

Η ευχή που αυθόρμητα αναδύεται από μέσα μου ίσως εκπλήσσει: εύχομαι το βιβλίο να διαβαστεί από όλους εκείνους που ταυτίζουν τη δική τους υπόληψη με την εκτίμηση που απολαμβάνει η Ελλάδα. Είναι βέβαιο ότι τότε θα αντιληφθούν πως η «αναζήτηση των χαμένων δικαιωμάτων στην Ελλάδα» και η τοποθέτησή τους στη θέση που δικαιούνται αποτελεί το μόνο μέσο για να αποχτήσει νόημα η φράση ότι «η Ελλάδα ήταν και είναι το λίκνο της Δημοκρατίας».

Γιώργος Τσιάκαλος
Θεσσαλονίκη, την συμβολική ημέρα της 21ης Απριλίου 2007

dimitras flyer

Συμμαθητές με τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού…

19 June 2017

Τιμωρείται ο σκέτος μισαλλόδοξος λόγος από τον αντιρατσιστικό νόμο;

15 May 2017

12/05/2017: ΟΗΕ σε Κύπρο, Βουλγαρία, Φινλανδία, κτλ.: καταπολεμήστε ποινικά ρατσιστικό λόγο!

12 May 2017

Commissioner concerned about ill-treatment by law enforcement officials in Greece

4 May 2017

“I am very concerned by the fact that I continue to receive alarming information concerning instances of alleged ill-treatment, including torture, by Greek police officers. Recently my attention was drawn to four well-documented cases of migrants, including minors, who claimed, inter alia, that they had been victims of severe beatings by police officers in Samos and Chios, in November 2016 and in January and February 2017. As a consequence, some of the victims suffered serious injuries such as loss of hearing, knee dislocation and foot breaking. Arbitrary deprivations of liberty in substandard conditions in the police stations of the above islands, as well as denial of access to a lawyer and to medical care were also reported. I that these cases led to the lodging of complaints with the Greek Ombudsman.” This is based on the extremely well documented work of Advocates Abroad that ΕΠΣΕ ghm used in their work and reports.

“In addition, I received information about the alleged severe beating, amounting to torture, of three Greek nationals of Roma origin who claimed that in October 2016 they were subjected to the above treatment by officers of the Western Attica Police Division, in the course of an interrogation. Reportedly one of the victims was transferred to hospital having suffered a heart attack and serious injuries on his genitals. I understand that a complaint has been lodged with the Athens Special Prosecutor on Racist Violence.” This is the case https://racistcrimeswatch.wordpress.com/2016/10/08/2-50/

“Due to the requirement for a planned, systematic character of severe ill-treatment, to date Greek courts have only once, in 2014, convicted a police officer for torturing two Greek national detainees by electric shocks during interrogation… Another major issue of substantive criminal law that Ι would like to raise with you is the following: Ι have noted that in recent years Greece, in its efforts to decongest prisons, has amended Article 82 of the Criminal Code and allowed courts to convert custodial sentences (even of five years’ imprisonment that may caver felonies such as torture) into pecuniary penalties and community service. It is noteworthy that under the Strasbourg Court’s case law and the 2011 Guidelines of the Council of Europe Committee of Ministers on eradicating impunity for serious human rights violations, when serious human rights violations have been proven, the imposition of a suitable penalty should follow. The sentences which are handed out should be effective, proportionate and appropriate to the offence committed. As a consequence, Ι would call on you to review existing legislation in order to ensure that adequate, dissuasive penalties are always imposed by courts and fully executed in all cases of ill-treatment by law enforcement agents.”
This is the case http://www.lifo.gr/team/apopseis/46208

This case is now before the ECtHR http://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-162947
———————–
See follow-up letter to the Commissioner for Human Rights here

Πώς ο ΟΗΕ απέτρεψε την έξωση των Ρομά Χαλανδρίου και απειλεί την Ελλάδα με καταδίκη αν γίνει έξωση χωρίς μετεγκατάσταση

26 April 2017

Main European Court of Human Rights judgments on Greece – and GHM’s contribution

18 April 2017