One year after the killing of Julián Carrillo, the EU must act for human rights defenders in Mexico (Joint Public Statement)

Mexico: Joint Public Statement: One year after the killing of Julián Carrillo, the EU must act for human rights defenders in Mexico

24 October 2019

One year after the killing of Mexican human rights defender (HRD) Julián Carrillo, our organisations call for the European Union (EU) and its member states to step up efforts toward justice for his killing and to reinforce their support to HRDs throughout the country.

On 24 October 2018, indigenous environmental, land and territory defender, Julián Carrillo, was killed by unidentified armed men. Julián was a leader of Coloradas de la Virgen, a remote community belonging to the Rarámuri indigenous people in the Sierra Tarahumara in Chihuahua (northern Mexico).

The murder of Julián was a predictable tragedy, as he had long reported attacks and death threats for his public denunciation of illegal logging and mining as well as the violence of armed criminal groups in his community. Five of his family members, including his son, have also been killed. Many other indigenous leaders of Coloradas de la Virgen have faced threats, attacks, unfair trials and killings. In 2014, this situation led to the inclusion of Julián Carrillo and other community leaders and members of his organization, Alianza Sierra Madre A.C. (ASMAC), in Mexico’s National Protection Mechanism for human rights defenders.

Despite the arrest of two suspects in Julián Carrillo’s murder, his family remains at risk and the protection measures provided to his community are still not adapted to their collective culture nor have they addressed the root causes of the violence they face.

Julián’s killing is not an isolated case – the very same day, the journalist Gabriel Soriano Kuri was also killed in Guerrero state. While both murders were denounced by the EU, neither case has seen real progress toward justice one year on. So far in 2019, 23 murders of HRDs have been reported, three of whom were under the National Protection Mechanism.

Justice for the killing of Julián and other HRDs will be an urgent litmus test for human rights in Mexico, as progress on cases like these will be key to wider efforts to protect HRDs and promote their important work.

On 26 October 2018, the EU and Mexico held their most recent human rights dialogue, concluding it with a joint statement:

“The EU and Mexico strongly condemned all acts of aggression against human rights defenders and journalists. Both sides underlined their firm commitment to address the threats they face and to ensure they can fulfil their work with full independence. In this context, the EU and Mexico agreed on the importance of ensuring that mechanisms to protect human rights defenders, journalists and other vulnerable persons are fully resourced, effective and reliable.”

In this spirit and in line with the EU Guidelines on HRDs, we urge the EU and its member states to call on the Mexican authorities to:

  • Conduct a prompt, thorough and impartial investigation of Julián Carrillo’s killing, identifying and prosecuting those responsible for the murder, and likewise ensure justice for all other human rights defenders and journalists who have been killed or who face harassment and threats because of their work.
  • Take all protection measures possible to guarantee the safety of Julián Carrillo’s family members and the Coloradas de la Virgen community in accordance with their wishes and consent, including steps to address impunity and other root causes that allow attacks against defenders to happen.
  • Publicly recognise at the highest level, the legitimacy and importance of the work done by HRDs in the Sierra Tarahumara of Chihuahua and elsewhere in Mexico. Likewise, ensure explicit recognition of the importance of land, territory and environmental rights defenders, including in the protection of the environment.
  • Ensure that the National Protection Mechanism and other comprehensive and collective protection measures deliver meaningful protection to Mexican HRDs at risk.
  • Take steps to monitor and strengthen the National Protection Mechanism in line with recommendations in the analysis conducted by the United Nations High Commissioner for Human Rights.
  • Design and implement a comprehensive public policy for the protection of HRDs to effectively prevent future attacks against defenders and to protect those at risk. This policy should be based on a collective approach to both risk analysis and the choice of protection measures to be implemented.
  • Ensure the effective participation of indigenous peoples and affected communities in decisions about planning and implementing projects linked to the exploration and exploitation of natural resources.
  • Take all necessary steps to ratify the Escazú Agreement through the competent national bodies.

The EU and its member states should also act to:

  • Give timely and effective protection to HRDs at risk in Mexico, promote their work and follow up on the human rights concerns they raise.
  • In collaboration with the Mexican authorities, provide adequate financial support and full political backing to the National Protection mechanism to ensure that it functions effectively to protect HRDs countrywide.
  • Monitor the security situation of human rights defenders in Chihuahua, including follow up on the early warning system, visits to the field, meetings with HRDs and relevant authorities.
  • Follow up on the case of Julián Carrillo, including through trial observation, provision of protection and regular visits to Julián’s family, ASMAC and the Rarámuri community, in close consultation with them.
  • Ensure accountability and sustained follow up on the evaluation of the early warning system in Chihuahua to promote and protect HRDs, including high-level political backing and participation of Mexican authorities with decision-making capacity.
  • Raise individual cases of killings, threats and other attacks on HRDs and journalists in public statements at Brussels level to match concerns raised at local level; similarly ensure that these individual cases are raised in all EU and member state exchanges with Mexico up to highest level.
  • Fully use the opportunity of the forthcoming human rights dialogue and discussions around the EU-Mexico Global Agreement to explicitly address killings and attacks on HRDs in Mexico, in particular those working on land rights and the environment.

Amnesty International

EU-LAT Network

Front Line Defenders

German Network for Human Rights in Mexico

Greek Helsinki Monitor

International Service for Human Rights

Peace Brigades International Mexico

Protection International

World Organisation Against Torture (OMCT)

Ελλάδα: Κοινωνία πολιτών καταγγέλλει δολοφονία ασυνόδευτου παιδιού στη Μόρια [δήλωση ΕΠΣΕ – OMCT – RRE]


Κοινή Δήλωση

Ελλάδα: Κοινωνία πολιτών καταγγέλλει δολοφονία ασυνόδευτου παιδιού στη Μόρια

Αθήνα, Γενεύη και Λονδίνο, 27 Αυγούστου 2019

Η Παγκόσμια Οργάνωση κατά των Βασανιστηρίων (OMCT), το Refugee Rights Europe (RRE) και το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) είναι σοκαρισμένες από το θάνατο με μαχαίρωμα 15χρονου αγοριού από το Αφγανιστάν και τους σοβαρούς τραυματισμούς δύο άλλων εφήβων, μετά από καυγά στις 24 Αυγούστου 2019 στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στη Μόρια (KYT) στη Λέσβο.

Εκφράζοντας σοκ, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) περιέγραψε επίσης τις απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες “στην ασφαλή ζώνη του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) όπου φιλοξενούνται σχεδόν 70 ασυνόδευτα παιδιά, αλλά με περισσότερα από 500 ακόμα αγόρια και κορίτσια να διαμένουν σε διάφορα σημεία της υπερπλήρους δομής, χωρίς επίτροπο και εκτεθειμένα σε εκμετάλλευση και κακομεταχείριση με κάποια από αυτά να στεγάζονται μαζί με άγνωστους προς αυτά ενήλικες.”

Τον Ιούνιο 2019, η OMCT, η RRE και το ΕΠΣΕ, μαζί με 9 άλλες ΜΚΟ, υπέβαλαν κοινή έκθεση στην Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων (CAT), εκφράζοντας σοβαρή ανησυχία για την κατάσταση των ασυνόδευτων παιδιών στο hotspot της Μόριας, όπου διαμένουν κατά μέσο όρο πέντε μήνες πριν μετακινηθούν στην ηπειρωτική χώρα. Υπάρχει έντονη έλλειψη διαθέσιμης μέριμνας, ιδιαίτερα της ψυχικής υγείας, σε συνδυασμό με διαδεδομένη κατάχρηση ουσιών από παιδιά, που συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρό τραύμα. Οργάνωση που ζήτησε να τηρηθεί η ανωνυμία της περιέγραψε τις συνθήκες για τα ασυνόδευτα παιδιά που ζητούν άσυλο (UASC) στη Μόρια: “Η γενική κατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων είναι ανησυχητική. Οι συνθήκες διαβίωσης στα στέγαστρα είναι υποβαθμισμένες και η εποπτεία είναι ελάχιστη και σε 24ωρη βάση. Έχει αναφερθεί σοβαρή έλλειψη ειδικών στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης καθώς και τεράστια έλλειψη κοινωνικών λειτουργών και ικανών φροντιστών για παιδιά. Μόνο ένας ψυχολόγος, δύο συντονιστές και δύο νοσηλευτές είναι παρόντες για περισσότερα από 300 παιδιά και μόνο μέχρι τα μέσα του απογεύματος . Επιπλέον, η αστυνομία είναι το μόνο σημείο επαφής για τα παιδιά, αλλά οι αστυνομικοί δεν είναι εκπαιδευμένοι να ασχολούνται με παιδιά, ιδιαίτερα τραυματισμένα παιδιά, και δεν μιλούν τη γλώσσα τους.

Οι ελληνικές αρχές καλούνται να διεξαγάγουν ταχεία και αμερόληπτη διερεύνηση της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένης τυχόν αδράνειας από τη διεύθυνση της δομής ή από άλλους αρμόδιους, να εντοπίσουν τους υπεύθυνους, να τους οδηγήσουν σε δίκη και να εφαρμόσουν τις ποινικές, αστικές και/ή διοικητικές κυρώσεις που προβλέπει ο νόμος. Καλούνται επίσης να προσφέρουν αποζημίωση στα θύματα και/ή στις οικογένειές τους, καθώς ο καυγάς έγινε σε επίσημη “ασφαλή ζώνη”, η οποία ορίζεται ως επιτηρούμενος χώρος σε προσωρινή ανοιχτή τοποθεσία καταλύματος η οποία υποτίθεται ότι χρησιμοποιείται ως βραχυχρόνιος μέσο προκειμένου να φροντίσουν τα ασυνόδευτα παιδιά λόγω του ανεπαρκούς αριθμού διαθέσιμων καταλυμάτων, για μέγιστο διάστημα 3 μηνών.

Από την άποψη αυτή, η OMCT, η RRE και το ΕΠΣΕ καλούν τις ελληνικές αρχές να σεβαστούν τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού και την Γενικό Σχόλιο της Επιτροπής των Δικαιωμάτων του Παιδιού αριθ. 6 σχετικά με τη μεταχείριση των ασυνόδευτων και χωρισμένων παιδιών εκτός τη χώρα καταγωγής τους λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα “για να επιτρέψουν την άμεση απελευθέρωση ασυνόδευτων ή χωρισμένων παιδιών από την κράτηση”[1] και να εφαρμόσουν τις συστάσεις της Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων (CAT) μετά την εξέταση της Ελλάδας τον Ιούλιο 2019 “να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά δεν κρατούνται μόνο λόγω του ότι είναι μετανάστες. Η κράτηση πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ως έσχατη λύση και για το συντομότερο δυνατόν χρονικό διάστημα”[2].

Η OMCT, η RRE και το ΕΠΣΕ υιοθετούν τη δήλωση του Αντιπροσώπου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα, Philippe Leclerc: “Η Μόρια δεν είναι μέρος για παιδιά που είναι μόνα τους και που έχουν υποστεί βαθιά τραύματα από όσα έχουν ζήσει στις πατρίδες τους και από τις κακουχίες του ταξιδιού τους. Χρειάζονται ειδική φροντίδα σε κατάλληλους ξενώνες. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να λάβει επείγοντα μέτρα, ώστε τα παιδιά αυτά να μεταφερθούν σε ασφαλές περιβάλλον και να δοθεί ένα τέλος στον υπερσυνωστισμό που βλέπουμε στη Λέσβο και τα άλλα νησιά», προσθέτοντας ότι «η Ύπατη Αρμοστεία είναι έτοιμη να προσφέρει οποιαδήποτε στήριξη είναι απαραίτητη».”

[1]. Γενικό σχόλιο αριθ. 6 (2005) περί της μεταχείρισης των ασυνόδευτων και χωρισμένων παιδιών εκτός της χώρας καταγωγής τους, 1η Σεπτεμβρίου 2005 (CRC/GC/2005/6), §61.

[2]. Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων, Τελικές παρατηρήσεις για την Ελλάδα, Ιούλιος 2019 (CAT/C/GRC/CO/7) §23.


Η δήλωση στα αγγλικά εδώ

Greece: Civil society denounces killing of unaccompanied child in Moria [GHM – OMCT – RRE statement]



Greece: Civil society denounces killing of unaccompanied child in Moria


Joint Statement:
Greece – Civil society denounces killing of unaccompanied child in Moria

Athens, Geneva and London, 27 August 2019

The World organization against torture (OMCT), Refugee Rights Europe (RRE) and the Greek Helsinki Monitor (GHM) are shocked by the stabbing to death of a 15-year-old Afghan boy and the serious injuries of two other teenage boys after a fight on 24 August 2019 at the Moria reception and identification centre (RIC) on the Greek island of Lesvos.

Expressing its shock, UNHCR also described the inhuman and degrading conditions in “the safe area at the Moria Reception and Identification Centre, RIC, hosting nearly 70 unaccompanied children, but with more than 500 other boys and girls staying in various parts of the overcrowded facility without a guardian and exposed to exploitation and abuse”; some of them are accommodated with unknown adults.

In June 2019, the OMCT, RRE and the GHM, together with 9 other NGOs, submitted a joint report to the UN Committee against Torture (CAT), expressing grave concern about the situation of unaccompanied children in the hotspot of Moria, where they spend on average five months before they can move to the mainland. There is an acute lack of available care, particularly mental healthcare, coupled with pervasive substance abuse amongst children, who are often experiencing severe trauma. An anonymous organization describes the conditions for unaccompanied asylum-seeking children (UASCs) in Moria: “The overall situation for unaccompanied minors is alarming. The living conditions in the shelters are substandards and supervision is minimal and not 24/7”. A serious lack of health care specialists has been reported, as well as a huge shortage of social workers and capable caregivers for children., Only one psychologist, two coordinators and two nurses are present for more than 300 children, and only until mid-afternoon. In addition, the police is the only point of contact for the children, but they are not trained to deal with children, especially traumatized children, and do not speak their language.

The Greek authorities are urged to conduct a swift and impartial investigation into the case, including any inaction by the facility management or those responsible, identify those responsible, bring them to trial and apply the penal, civil and/or administrative sanctions provided by law. They are further urged to offer compensation to the victims and/or their families as the fight occurred in an official “safe zone,” that is designated as a supervised space within a temporary open accommodation site which is supposed to be used as short-term measure to care for unaccompanied in light of the insufficient number of available shelter places, for a maximum of 3 months.

In this regard, the OMCT, RRE and the GHM call on the Greek authorities to respect the UN Convention on the Rights of the Child and the Committee on the Rights of the Child’s General Comment n°6 on the treatment of unaccompanied and separated children outside their country of origin in taking the appropriate steps “to allow for the immediate release of unaccompanied or separated children from detention”[1], and to implement the CAT’s recommendations following Greece’s review in July 2019, to “ensure that children are not detained solely because of their immigration status. Detention should be used only as a measure of last resort and for the shortest period possible”[2].

The OMCT, RRE and the GHM echo the statement of the UNHCR Representative in Greece, Philippe Leclerc: “Moria is not the place for children who are alone and have faced profound trauma from events at home and the hardship of their flight. They need special care in designated shelters. The Greek government must take urgent measures to ensure that these children are transferred to a safe place and to end the overcrowding we see on Lesvos and other islands,” he said, adding that “UNHCR stands ready to support by all means necessary”.

[1] General comment no. 6 (2005) treatment of unaccompanied and separated children outside their country of origin, 1 September 2005 (CRC/GC/2005/6), §61.

[2] Committee against Torture, Concluding observations on Greece, July 2019 (CAT/C/GRC/CO/7) §23.

Greek version available here

OHE καταδικάζει Ελλάδα μετά νέα στοιχεία για κακομεταχείριση αιτούντων άσυλο – έκθεση που συνοψίζει στοιχεία από την πρώτη γραμμή δημοσιοποιείται σήμερα


21 Αυγούστου 2019

 OHE καταδικάζει Ελλάδα μετά νέα στοιχεία για κακομεταχείριση αιτούντων άσυλο – έκθεση που συνοψίζει στοιχεία από την πρώτη γραμμή δημοσιοποιείται σήμερα

Μετά την ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης για την αναστολή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας σχετικά με το μεταναστευτικό, κυκλοφόρησε σήμερα συλλογική έκθεση από τοπικές, εθνικές και διεθνείς οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, που τονίζει τις ανθρώπινες επιπτώσεις της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας και της σχετικής ελληνικής πολιτικής περιορισμού.

Η επίσημη κυκλοφορία της είναι σήμερα, αλλά οι μαρτυρίες της έκθεσης είχαν υποβληθεί τον Ιούνιο στην Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων από τις οργανώσεις Refugee Rights Europe, Greek Helsinki Monitor και World Organisation Against Torture (OMCT), πριν την εξέταση της Ελλάδας από την Επιτροπή, και στοιχειοθετούν την ανάγκη της αποκατάστασης των προσφύγων θυμάτων κακομεταχείρισης στην Ελλάδα.

Ως αποτέλεσμα της πολιτικής περιορισμού, οι συνθήκες για τους αιτούντες άσυλο που είναι εγκλωβισμένοι στα ελληνικά νησιά επιδεινώθηκαν πολύ γρήγορα. Οι συνθήκες στους καταυλισμούς των νησιών δεν πληρούν ανθρωπιστικά πρότυπα – με τον συνωστισμό, τις υπηρεσίες υγιεινής που υπολειτουργούν και την έλλειψη υποστήριξης για τα άτομα που υποφέρουν από σοβαρά ψυχικά και σωματικά προβλήματα υγείας. Το διάστημα που περνούν στα νησιά, ως αποτέλεσμα της πολιτικής περιορισμού, και η αργή διεκπεραίωση των αιτήσεων, σημαίνει πως τα άτομα αυτά υποχρεώνονται να παραμένουν σε βλαβερές συνθήκες διαβίωσης.

Η νέα έκθεση που κυκλοφορεί σήμερα από τη Refugee Rights Europe και εταίρους της είναι ένας απολογισμός που έχει ερευνηθεί σχολαστικά και βασίζεται σε μαρτυρίες από πρώτο χέρι, καταθέσεις και παρατηρήσεις που έχουν τεκμηριώσει 12 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται στα ελληνικά νησιά και την ηπειρωτική χώρα το 2019, σε συνδυασμό με τη σε βάθος έρευνα που διενεργήθηκε από τη Refugee Rights Europe στη Χίο, στη Λέσβο και στην ελληνική ηπειρωτική χώρα κατά τη διετία 2016-2018. Τα θέματα που θίγονται στην έκθεση εξετάσθηκαν από την Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων, η οποία πρόσφατα διατύπωσε αρκετές αυστηρές συστάσεις με τις οποίες η Ελλάδα πρέπει να συμμορφωθεί (βλ. Παράρτημα).

Μεταξύ των σημαντικών θεμάτων είναι οι ανησυχητικά κακές συνθήκες κράτησης με ακατάλληλες εγκαταστάσεις υγιεινής και ελλείψεις στην πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και σε νομικές εγγυήσεις. Η έκθεση επίσης αναφέρει τη συχνότητα της κακομεταχείρισης από την αστυνομία στα κέντρα κράτησης, από ξυλοδαρμούς, έως πάτημα στην πλάτη και το κεφάλι και επιθετική συμπεριφορά.

Επιπρόσθετα, οι ενδείξεις μιλούν για ανησυχητικό  ποσοστό έμφυλης βίας κατά γυναικών και κοριτσιών που ζητούν άσυλο, που εκδηλώνεται στην Ελλάδα και ειδικότερα στα νησιά. Συχνά, υπάρχει έλλειψη ειδικής προστασίας και εγγυήσεων, ενώ η έλλειψη φροντίδας έκτακτης ανάγκης σε περιπτώσεις βιασμού είναι κρίσιμη σε πολλά από τα νησιά.

Γενικά, η Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων ζητά από την Ελλάδα να συμμορφωθεί με τις συγκεκριμένες προτάσεις περί: µη επαναπροώθησης, κράτησης ασυνόδευτων παιδιών μεταναστών ή αιτούντων άσυλο, σεξουαλικής βίας και έμφυλης βίας κατά γυναικών που ζητούν άσυλο, και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εργαζόμενων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και εθελοντών.

Η Άλις Λούκας (Alice Lucas), Διαχειρίστρια Υπεράσπισης Δικαιωμάτων και Πολιτικής της Refugee Rights Ευρώπης, είπε: «Η νέα ελληνική κυβέρνηση, που ανήλθε στην εξουσία τον Ιούλιο που πέρασε, έχει την ευκαιρία να αναζητήσει νέες λύσεις που μπορούν να βοηθήσουν στην αλλαγή της πραγματικότητας την οποία βιώνουν τα χιλιάδες άτομα που ξεφεύγουν από τον πόλεμο, τον κατατρεγμό και τις παρατεταμένες κρίσεις. Μαζί με τους εταίρους μας, απευθύνουμε έκκληση για την άμεση διακοπή της πολιτικής περιορισμού στα νησιά και τη λήψη μέτρων για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των εγκλωβισμένων στα νησιά, μαζί με αυξημένους πόρους για την υποδοχή στην ηπειρωτική χώρα αιτούντων άσυλο.

Ο Παναγιώτης Δημητράς, Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), είπε: «Η έκθεσή μας ρίχνει φως στις ευρείες παραβιάσεις δικαιωμάτων και την κακομεταχείριση που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα. Καλωσορίζουμε τις πρόσφατες παρατηρήσεις της Επιτροπής του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων όπου αντικατοπτρίζονται πολλοί από τους προβληματισμούς μας – που συμπεριλαμβάνουν τη χρήση υπερβολικής βίας, την έλλειψη δυνατότητας προσφυγής σε νομική βοήθεια κατά τη διάρκεια της κράτησης, την εκτεταμένη ύπαρξη σεξουαλικής βίας και έμφυλης βίας και την παράνομη κράτηση ανηλίκων.»

Ο Τζέραλντ Στάμπεροκ (Gerald Staberock), Γενικός Γραμματέας της Παγκόμσιας Οργάνωσης κατά των Βασανιστηρίων (OMCT), είπε: «Όταν οι αυθαίρετες κρατήσεις και οι ξυλοδαρμοί προσφύγων γίνονται μοτίβο συμπεριφοράς, όταν οικογένειες και ασυνόδευτα παιδιά κρατούνται υπό απαράδεκτες συνθήκες χωρίς πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όταν ακόμα κι αυτοί που είναι έτοιμοι να επιστρέψουν στη χώρα από όπου προήλθαν παραμένουν υπό κράτηση για μήνες, πρέπει να υπάρξει ένα ορατό τέλος σε όλα αυτά. Προτρέπουμε την Ελλάδα να σταματήσει την αυθαίρετη κράτηση μεταναστών, να τοποθετεί παιδιά σε ικανοποιητικά καταλύματα, να λάβει μέτρα για ένα μακροπρόθεσμο και βιώσιμο σχέδιο υποδοχής, και για τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας βασικών υπηρεσιών, που συμπεριλαμβάνουν στέγη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και μόρφωση.»

Υπόβαθρο: Η Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας

  • Στις18 Μαρτίου 2016, η ΕΕ και η Τουρκία υπέγραψαν τη Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, που ουσιαστικά επιτρέπει στην Ελλάδα να επιστρέφει στην Τουρκία νεοαφικνυόμενους ‘παράτυπους μετανάστες’ από τη Συρία με αντάλλαγμα Ευρωπαϊκή βοήθεια. Η ελληνική πολιτική περιορισμού τέθηκε σε ισχύ για την εκτέλεση της συμφωνίας, απαγορεύοντας τη μετακίνηση αυτών από τα νησιά προς την ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι να τύχουν επεξεργασίας οι αιτήσεις χορήγησης ασύλου τους.
  • Η νομιμότητα αυτού του γεωγραφικού περιορισμού έχει αμφισβητηθεί ευρέως, και τον Απρίλιο 2018, ελληνικό δικαστήριο απεφάνθη κατά της πολιτικής αυτής. Ωστόσο, η εκτέλεση της απόφασης εμποδίστηκε άμεσα από την ελληνική κυβέρνηση, που μετέτρεψε την Οδηγία ΕΕ 2013/33 σε νόμο, συνεχίζοντας έτσι την πολιτική περιορισμού στα νησιά.

 Επαφές μέσων ενημέρωσης

Ο Παναγιώτης Δημητράς, Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)
Μ: +30 6932746619

Γιολάντα Ζακμέ (Iolanda Jaquemet), Διευθύντρια Επικοινωνίας, Παγκόσμια Οργάνωση κατά των βασανιστηρίων (OMCT)
Μ: +41 79 539 41 06

Μάρτα Βελάντερ (Marta Welander), Εκτελεστική Διευθύντρια, Refugee Rights Europe
Μ: +447880230979

Δελτίο τύπου στα αγγλικά εδώ

Παράρτημα: Κύρια αποσπάσματα από τις «Συμπερασματικές παρατηρήσεις επί της έβδομης έκθεσης για την Ελλάδα», Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων

Μη Επαναπροώθηση – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να διασφαλίζει ότι στην πράξη κανείς δεν μπορεί να απελαύνεται, επιστρέφεται ή εκδίδεται σε άλλο Κράτος για το οποίο ευλόγως πιστεύεται πως αυτός ή αυτή διατρέχει προσωπικό και προβλεπόμενο κίνδυνο να υποστεί βασανιστήρια και κακομεταχείριση.
  2. Να βελτιώνει τις προσπάθειες διασφάλισης της ποινικής λογοδοσίας για τους δράστες πράξεων που έθεσαν τη ζωή και την ασφάλεια μεταναστών και αιτούντων άσυλο σε κίνδυνο και να διασφαλίζει ότι τα θύματα, οι μάρτυρες και οι προσφεύγοντες προστατεύονται από κακομεταχείριση ή εκφοβισμό που μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα των μηνύσεων ή καταγγελιών τους.
  3. Να εγγυάται πως όλοι αυτού που ζητούν άσυλο έχουν την ευκαιρία να περάσουν από ατομική εξέταση, με αυτόματη αναστολή αποφάσεων απέλασης, και ότι προστατεύονται από επαναπροώθηση και συλλογική επιστροφή.

Σύστημα ασύλου – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να ενισχύει τη δυνατότητα ουσιαστικής εκτίμησης από την Υπηρεσία Ασύλου όλων των ατομικών αιτήσεων για άσυλο ή διεθνή προστασία.
  2. Να εγγυάται πως οι ταχείες συνοριακές διαδικασίες σύμφωνα με τη Ανακοίνωση ΕΕ-Τουρκίας του Μαρτίου 2016 και άλλες συμφωνίες επανεισδοχής υπόκεινται σε διεξοδική εκτίμηση για κάθε περίπτωση ξεχωριστά των κινδύνων παραβίασης της αρχής της μη επαναπροώθησης, διασφαλίζοντας την τήρηση όλων των εγγυήσεων που σχετίζονται με τις διαδικασίες ασύλου και απέλασης.
  3. Να διασφαλίζει ότι τυχόν μέτρα που περιορίζουν την ελευθερία κινήσεων των αιτούντων άσυλο συνάδουν με τις υποχρεώσεις σύμφωνα με τη Σύμβαση και άλλες διεθνείς συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου.
  4. Να διαμορφώνει ξεκάθαρες κατευθυντήριες οδηγίες και σχετική εκπαίδευση σε αυτές για την αναγνώριση θυμάτων βασανιστηρίων και άλλων που χρήζουν διεθνούς προστασίας μεταξύ αιτούντων άσυλο και μεταναστών.

Κράτηση μετανάστευσης – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να μη προβαίνει σε κράτηση ατόμων που αιτούνται άσυλο και παράτυπων μεταναστών ή μεταναστών χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα για παρατεταμένες περιόδους, να χρησιμοποιεί την κράτηση ως μέτρο έσχατης λύσης και για το βραχύτερο δυνατό διάστημα, και να συνεχίζει την εφαρμογή μη περιοριστικών της ελευθερίας μέτρων, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.
  2. Να εγγυάται πως οι κρατούμενοι που αιτούνται άσυλο έχουν πρόσβαση σε δικηγόρο, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος της νομικής βοήθειας.
  3. Να εγγυάται το δικαστικό έλεγχο ή άλλους ουσιαστικούς και αποτελεσματικούς ελέγχους προσφυγών κατά της νομιμότητας της διοικητικής κράτησης μεταναστών.
  4. Να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση των κατάλληλων συνθηκών υποδοχής για αιτούντες άσυλο και για μετανάστες.
  5. Να ενισχύει τις προσπάθειές του για τη διασφάλιση ικανοποιητικών συνθηκών διαβίωσης σε όλα τα μεταναστευτικά κέντρα.
  6. Να διασφαλίζει ότι οι αιτούντες άσυλο και οι μετανάστες που κρατούνται λαμβάνουν ικανοποιητική ιατροφαρμακευτική φροντίδα και φροντίδα ψυχικής υγείας, που συμπεριλαμβάνει ιατρική εξέταση κατά την εισαγωγή και τακτικές επανεξετάσεις.
  7. Να δημιουργήσει αποτελεσματικό και ανεξάρτητο μηχανισμό εποπτείας της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης, όπου τα άτομα που κρατούνται σε μεταναστευτικά κέντρα να μπορούν να υποβάλλουν καταγγελίες.
  8. Να διασφαλίζει πως όλοι οι ισχυρισμοί περί βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης από υπαλλήλους επιβολής του νόμου διερευνώνται αμέσως, πλήρως και αντικειμενικά, πως οι δράστες διώκονται, και αν κριθούν ένοχοι τιμωρούνται, και εξασφαλίζεται αποκατάσταση για τα θύματα.

Ασυνόδευτα παιδιά που είναι μετανάστες και ζητούν άσυλο – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να διασφαλίζει ότι τα παιδιά δεν κρατούνται μόνο λόγω της ιδιότητάς τους ως μετανάστες. Η κράτηση χρησιμοποιείται ως μέτρο έσχατης λύσης και για το βραχύτερο δυνατό διάστημα.
  2. Να σταματήσει την πρακτική της κράτησης μεταναστών και ατόμων που αιτούνται άσυλο, ειδικά τα ασυνόδευτα παιδιά, σε κρατητήρια της αστυνομίας και άλλες εγκαταστάσεις κράτησης που δεν είναι κατάλληλες για μακροχρόνια παραμονή.

Σεξουαλική βία και έμφυλη βία κατά μεταναστριών και γυναικών που ζητούν άσυλο – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να λαμβάνει αποτελεσματικά μέτρα για να διασφαλίζεται πως όλες οι υποθέσεις έμφυλης βίας – ειδικότερα κατά γυναικών και κοριτσιών μεταναστριών ή αιτουσών άσυλο, ειδικά αυτές στις οποίες εμπλέκονται πράξεις και παραλείψεις από κρατικές αρχές ή άλλους φορείς που δεσμεύουν τη διεθνή ευθύνη του συμβαλλόμενου Κράτους σύμφωνα με τη Σύμβαση – διερευνώνται πλήρως, πως οι φερόμενοι δράστες διώκονται, και, αν κριθούν ένοχοι, τιμωρούνται με τον κατάλληλο τρόπο, και εξασφαλίζεται αποκατάσταση για τα θύματα και τις οικογένειές τους, συμπεριλαμβανομένης της ικανοποιητικής αποζημίωσης.
  2. Να διασφαλίζει πως αστυνομικοί και εισαγγελείς δεν θα αποθαρρύνουν τα φερόμενα θύματα έμφυλης βίας όταν αυτά προβαίνουν σε καταγγελίες. Το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει επίσης να αναθεωρήσει τις πρακτικές της αστυνομίας που μπορεί να αποτρέπουν τις γυναίκες από το να αναζητούν την προστασία των αρχών σε περιπτώσεις που έχουν υποστεί ή κινδυνεύουν να υποστούν έμφυλη βία.
  3. Να παρέχει υποχρεωτική εκπαίδευση για τη δίωξη της έμφυλης βίας σε όλους τους υπαλλήλους του συστήματος απονομής δικαιοσύνης και του προσωπικού επιβολής του νόμου και να συνεχίζει τις εκστρατείες ευαισθητοποίησης για όλες της μορφές βίας κατά των γυναικών.
  4. Να υιοθετεί συγκεκριμένα προστατευτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας μηχανισμού για την αποτροπή και την ανταπόκριση σε σεξουαλική βία και έμφυλη βία κατά μεταναστριών και γυναικών και κοριτσιών που ζητούν άσυλο, ειδικά αυτών που κρατούνται σε κέντρα υποδοχής και άλλες εγκαταστάσεις κράτησης μεταναστών.
  5. Να διασφαλίζει πως οι επιζώντες έμφυλης βίας έχουν πρόσβαση σε καταφύγια και λαμβάνουν την απαραίτητη ιατρική φροντίδα, την ψυχολογική υποστήριξη και τη νομική βοήθεια που χρειάζονται.
  6. Να συλλέξει και να παράσχει στην Επιτροπή στατιστικά στοιχεία, διαχωρισμένα με βάση την ηλικία και την εθνότητα ή εθνικότητα του θύματος, τον αριθμό των καταγγελιών, διερευνήσεων, διώξεων και καταδικαστικών αποφάσεων σε περιπτώσεις έμφυλης βίας, καθώς και τα μέτρα που υιοθετήθηκαν για να διασφαλίζεται ότι τα θύματα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά μέσα έννομης προστασίας και αποκατάστασης.

Εμπορία ανθρώπων – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να εντείνει τις προσπάθειές του για την αποτροπή και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης αποτελεσματικών διαδικασιών για την αναγνώριση και την παραπομπή θυμάτων μεταξύ ευαίσθητων ομάδων, όπως αιτούντες άσυλο και μετανάστες, που συμπεριλαμβάνουν ασυνόδευτους ανηλίκους.
  2. Να ενισχύει τις προσπάθειες διερεύνησης ισχυρισμών εμπορίας ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων παλαιών υποθέσεων εμπορίας για τους σκοπούς εργασιακής εκμετάλλευσης, να διώκει τους δράστες και να διασφαλίζει ότι τα θύματα εμπορίας λαμβάνουν αποζημίωση.
  3. Να διασφαλίζει σε όλα τα θύματα εμπορίας την ικανοποιητική πρόσβαση και υποστήριξη σε ειδικά ασφαλή καταφύγια και συμβουλευτικές υπηρεσίες.

UN reproaches Greece following new evidence of ill-treatment of asylum seekers – report summarising the evidence from the frontlines released today

report cover

PRESS RELEASE, 21 August 2019

UN reproaches Greece following new evidence of ill-treatment of asylum seekers – report summarising the evidence from the frontlines released today

In the wake of the announcement by the Turkish government that the EU-Turkey deal on migration would be suspended, a collective of local, national and international civil society organisations have released today a new report highlighting the human consequences of the EU-Turkey deal and the related Greek containment policy.

Officially released today, the evidence found in the report was previously submitted in June to the United Nations Committee Against Torture by Refugee Rights Europe, Greek Helsinki Monitor and the World Organisation Against Torture (OMCT), ahead of its review of Greece, making a strong case for the need for redress of ill-treatment of refugees in Greece.

As a result of the policy, the conditions for asylum seekers trapped on the Greek islands have rapidly deteriorated. Conditions in the camps on the islands fail to meet humane standards – with overcrowding, failing sanitation services and a lack of support for individuals suffering from severe mental and physical health problems. The length of time spent on the islands as a result of the containment policy, and slow processing of applications, means that individuals are forced to remain in harmful conditions.

The new report released today by Refugee Rights Europe and partners is a rigorously researched account based on first-hand evidence, testimonies and observations documented by 12 civil society organisations operating on the Greek islands and the mainland in 2019, combined with in-depth research conducted by Refugee Rights Europe in Chios, Lesvos and the Greek mainland in 2016-2018. The issues raised in the report have been taken up by the UN Committee Against Torture, that recently made a number of strong recommendations for Greece to address within a year’s time (see Annex).

Amongst the key issues are the alarmingly poor conditions in detention, with inadequate sanitation facilities and a lack of access to medical care and legal safeguards. The report also indicates the prevalence of ill-treatment by the police in detention centres, ranging from beatings, standing on people’s backs and heads and aggressive behavior.

In addition, evidence points to an alarming rate of gender-based violence against refugee and asylum-seeking women and girls occurring in Greece, and in particular on the islands. There is often a lack of special protections and safeguards in place, while post-rape emergency care is critically lacking on many of the islands.

Overall, the UN Committee Against Torture requests that Greece addresses the specific recommendations on: non-refoulement; detention of unaccompanied migrant and asylum-seeking children; sexual and gender-based violence against refugee and asylum-seeking women; and, human rights defenders and humanitarian workers and volunteers.

Alice Lucas, Advocacy and Policy Manager at Refugee Rights Europe, said: “The new Greek government, which ascended into power this July, is faced with an opportunity to seek new solutions which can help transform the lived realities of thousands fleeing war, persecution and protracted crises. Alongside our partners, we’re calling for an urgent end to the containment policy and immediate measures to improve the conditions for those trapped on the islands, accompanied by increased resources to receive asylum seekers on the mainland.”

Panayote Dimitras, Spokesperson at Greek Helsinki Monitor (GHM), said: “Our report shines a light on the wide-ranging rights violations and ill-treatment facing refugees in Greece. We welcome the recent observations of the UN Committee Against Torture in which many of our concerns are acknowledged – including the use of excessive force, the lack of recourse to legal aid whilst in detention, the high prevalence of sexual and gender-based violence and the unlawful detention of minors.”

Gerald Staberock, OMCT Secretary General, said: “When arbitrary detention and beatings of refugees become a pattern, when families and unaccompanied children are held in substandard conditions without access to healthcare, when even those ready to return to their country of origin remain detained for months, there must be an end in sight. We urge Greece to end the arbitrary detention of migrants, to place children in adequate accommodation, to take steps for a long term and sustainable reception plan, and to ensure the availability of essential services, including social housing, health care and education.”

Background: The EU-Turkey Statement

  • On 18th March 2016, the EU and Turkey signed the EU-Turkey Statement, essentially allowing Greece to return to Turkey any new so-called ‘irregular migrants’ from Syria in exchange for European aid. The Greek containment policy was put in to effect to implement the deal, prohibiting movement from the islands to mainland Greece until their asylum claims have been processed.
  • The legality of this geographical restriction has been widely questioned, and in April 2018 a Greek court ruled against the policy. However, the ruling was swiftly blocked by the Greek Government, which transposed EU Directive 2013/33 into Greek law, thus, in effect, continuing the containment policy on the islands.

Media contacts

Panayote Dimitras, Spokesperson, Greek Helsinki Monitor (GHM)
M: +30 6932746619

Iolanda Jaquemet, Director of Communications, World Organisation Against Torture (OMCT)
M: +41 79 539 41 06

Marta Welander, Executive Director, Refugee Rights Europe
M: +447880230979

Press release in Greek here

Annex: Key excepts from the ‘Concluding observations on the seventh periodic report of Greece’, United Nations Committee Against Torture

Non-refoulement – the State party should:

  1. Ensure that in practice no one may be expelled, returned or extradited to another State where there are substantial grounds for believing that he or she would run a personal and foreseeable risk of being subjected to torture and ill-treatment;
  2. Enhance efforts to ensure the criminal accountability for perpetrators of acts that put the lives and safety of migrants and asylum seekers at risk, and ensure that victims, witnesses and claimants are protected against ill-treatment or intimidation that may arise as a consequence of their complaints;
  3. Guarantee that all asylum seekers have the opportunity for an individual review, with automatic suspensive effect against expulsion decisions, and are protected from refoulement and collective return.

Asylum system – The State party should:

  1. Reinforce the capacity of the Asylum Service to substantively assess all individual applications for asylum or international protection;
  2. Guarantee that the accelerated border procedures under the EU-Turkey Statement of March 2016 and other readmission agreements are subject to a thorough assessment on a case-by-case basis of the risks of violations of the principle of non-refoulement, ensuring respect for all safeguards with regard to asylum and deportation procedures;
  3. Ensure that any measures restricting the freedom of movement of asylum seekers are consistent with its obligations under the Convention and other international human rights treaties;
  4. Formulate clear guidelines and related training on the identification of torture victims and others in need of international protection among asylum seekers and migrants.

Immigration detention – The State party should:

  1. Refrain from detaining asylum seekers and irregular or undocumented migrants for prolonged periods, use detention as a measure of last resort and for the shortest period possible and continue the application of non-custodial measures, in conformity with international standards;
  2. Guarantee that detained asylum seekers and migrants have access to counsel, including legal aid services;
  3. Guarantee judicial review or other meaningful and effective avenues to challenge the legality of administrative immigration detention;
  4. Take the necessary measures to ensure appropriate reception conditions for asylum seekers and migrants;
  5. Strengthen its efforts to ensure adequate living conditions in all immigration centres;
  6. Ensure that asylum seekers and migrants held in detention are provided with adequate medical and mental health care, including a medical examination upon admission and routine assessments;
  7. Establish an effective and independent oversight mechanism of the Reception and Identification Service to which individuals held in immigration detention can bring complains;
  8. Ensure that all allegations of torture and ill-treatment by law-enforcement officials are promptly, thoroughly and impartially investigated by the authorities, that the perpetrators are prosecuted, and if found guilty, punished and that victims are provided with redress.

Unaccompanied migrant and asylum-seeking children – The State party should:

  1. Ensure that children are not detained solely because of their immigration status. Detention should be used only as a measure of last resort and for the shortest period possible;
  2. End the practice of detaining migrants and asylum seekers, especially unaccompanied children, in police holding cells and other detention facilities that are not suitable for long stays.

Sexual and gender-based violence against refugee and asylum-seeking women – The  State party should:

  1. Take effective measures to ensure that all cases of gender-based violence – in particular against refugee, asylum-seeking and migrant women and girls, and especially those involving actions or omissions by State authorities or other entities that engage the international responsibility of the State party under the Convention– are thoroughly investigated, that the alleged perpetrators are prosecuted and, if convicted, punished appropriately, and that the victims or their families receive redress, including adequate compensation;
  2. Ensure that police officers and prosecutors refrain from turning away alleged victims of gender-based violence. The State party should also consider revising police practices that may deter women from seeking protection from the authorities in cases where they have been subjected to or are at risk of gender-based violence;
  3. Provide mandatory training on prosecution of gender-based violence to all justice officials and law enforcement personnel and continue awareness-raising campaigns on all forms of violence against women;
  4. Adopt specific protective measures, including the establishment of a mechanism to prevent and respond to sexual and gender-based violence against refugee, asylum-seeking and migrant women and girls, especially those held in RICs- ‘hotspots’, reception centres and other immigration detention facilities;
  5. Ensure that survivors of gender based-violence are able to access shelters and receive the necessary medical care, psychological support and legal assistance they require;
  6. Compile and provide to the Committee statistical data, disaggregated by the age and the ethnicity or nationality of the victim, on the number of complaints, investigations, prosecutions, convictions and sentences recorded in cases of gender-based violence, as well as on the measures adopted to ensure that victims have access to effective remedies and reparation.

Human trafficking – The State party should:

  1. Intensify its efforts to prevent and combat trafficking in human beings, including by putting in place effective procedures for the identification and referral of victims among vulnerable groups, such as asylum seekers and migrants, including unaccompanied minors
  2. Enhance the efforts to investigate claims of human trafficking, including past cases of trafficking for purposes of labour exploitation, and prosecute perpetrators and ensure that victims of trafficking obtain compensation
  3. Ensure access to adequate protection and support for all victims of trafficking, especially secure shelters and counselling services.

The Observatory for the Protection of Human Rights Defenders: Cyprus: Police abuse and arbitrary detention against Mr. Doros Polykarpou


Cyprus: Police abuse and arbitrary detention against Mr. Doros Polykarpou

CYP 001 / 0819 / OBS 067

Police Abuse / Arbitrary detention /

Judicial harassment


August 20, 2019

The Observatory for the Protection of Human Rights Defenders, a partnership of the World Organisation Against Torture (OMCT) and FIDH, requests your urgent intervention in the following situation in Cyprus.

Description of the situation:

The Observatory has been informed by the Greek Helsinki Monitor (GHM), about the police abuse including the arbitrary detention against Mr. Doros Polykarpou, Executive Director of KISA, a migrant support NGO in Cyprus.

According to the information received, on August 2, 2019, Mr. Doros Polykarpou was arrested by the police in front of the KISA office. At approximately 10:30am, Mr. Polykarpou heard a police officer shouting at a 16-year-old boy who was driving a motorcycle. The scene happened outside of KISA premises. When Mr. Polykarpou approached the young man to ask if he needed any help, the police officer ordered him to leave immediately and when he refused, saying it was a public place and he had every right to stay and watch what was happening, the police officer said Mr. Polykarpou was being arrested for obstructing the work of the police. The police officer also threatened to arrest all other KISA staff who were present, in spite of assurances of Mr. Polykarpou that there was no intention to hinder the work of the police.

The police officer then alerted his colleagues, who arrived on the spot, and arrested Mr. Polykarpou. The latter was taken to Lycavitos police station, and charged with “obstruction of police work” and “attempt to escape”[1]. He was subsequently released. KISA filed a complaint over Mr. Polykarpou’s treatment, adding that the organisation had previously filed a complaint against the same police officer for the illegal and violent arrest of a migrant in Solomou Square on June 1, 2019, followed by a racial profiling as well as the violation of all his procedural rights.

The Observatory expresses its concern due to the fact that this attack against Mr. Polykarpou is not an isolated incident but is part of a broader trend of acts of intimidation and retaliation against KISA for its work supporting migrants’ rights and defending human rights. Such incident is the sixth similar attack against members of KISA since 2010. All the five previous cases of criminalisation ended up by an acquittal in the court[2].

The Observatory expresses its deep concern for the situation of Mr. Doros Polykarpou and urges the authorities to put an end to any kind of harassment against him and against all human rights defenders in Cyprus.

The Observatory recalls that Cyprus has an international obligation to protect human rights defenders, with a specific emphasis on preventing abuse of power by law enforcement officers. In certain cases where police officers repeatedly commit the crime of abuse of power with no adequate punishment, an environment of impunity is created, with dire consequences for the rule of law and human rights.

Actions requested:

Please write to the authorities of Cyprus asking them to:

  1. Put an end to any kind of harassment – including at the judicial level – against Mr. Doros Polykarpou and all human rights defenders in Cyprus and ensure that they are able to carry out their legitimate activities without any hindrance and fear of reprisals in all circumstances;
  2. Comply with all the provisions of the UN Declaration on Human Rights Defenders, adopted by the United Nations General Assembly on December 9, 1998, in particular with its Articles 12(2) and 18(2);
  3. Ensure in all circumstances the respect for human rights and fundamental freedoms in accordance with the Universal Declaration of Human Rights and with international human rights instruments ratified by Cyprus.


  • President of Cyprus, Nicos Anastasiades Email: Fax: +357 22 663799
  • Minister of Justice Mr. George L. SavvidesEmail: Fax: +357 22518356
  • Police Service of Cyprus, Chief of Police Kypros Michaelides, Email: Fax: +4122808598
  • Permanent Representative of Cyprus to the EU, Ambassador Nicholas Emiliou, Email: Fax: +32 2 7354552
  • Permanent Mission of Cyprus to the United Nations in Geneva, Switzerland, Ambassador George Kasoulides, Email: Fax:+41227910084
  • Embassy of Cyprus in Brussels, Belgium, Ambassador Antonis Grivas   Εmail: Fax +322650 06 20

Please also write to the diplomatic representations of Cyprus in your respective countries.


Geneva-Paris, August 20, 2019

Kindly inform us of any action undertaken quoting the code of this appeal in your reply.

The Observatory for the Protection of Human Rights Defenders (the Observatory) was created in 1997 by the World Organisation Against Torture (OMCT) and FIDH. The objective of this programme is to prevent or remedy situations of repression against human rights defenders. OMCT and FIDH are both members of, the European Union Human Rights Defenders Mechanism implemented by international civil society.

[1] “Obstructing police work”: imprisonment not exceeding one month, or to a fine not exceeding one hundred fifty pounds, or both. “Attempt to escape lawful arrest”: imprisonment up to five years.

[2] The previous charges included: Illegal fundraising, disobeying court order and receiving stolen goods, resisting arrest and causing bodily harm to police officer, using megaphone, disturbance of public order, conspiracy for committing an offence, intervention in the court procedures, rioting, threatening to commit violence. All the charges were later dropped by the court. See for instance Observatory Press Release, May 7, 2012; Observatory Joint Press Release, June 5, 2012 and Observatory Joint Open Letter to the Authorities, November 23, 2012.