Ελληνο-ισραηλινή μισαλλοδοξία κατά Εβραίας ακτιβίστριας με επίκληση αντισημιτών και λευκών εθνικιστών

Σήμερα μια ελληνο-ισραηλινή σελίδα στο Facebook έκανε την ακόλουθη ανάρτηση:

Opera Στιγμιότυπο_2020-03-02_113700_www.facebook.com

Η ανάρτηση βασίστηκε στην ακόλουθη ανάρτηση … του 2018:

Opera Στιγμιότυπο_2020-03-02_113836_www.offtherecord.net.gr

Το ιστολόγιο που έκανε αυτή την ανάρτηση (και είναι από πέρυσι ανενεργό) έχει πάμπολλες μισαλλόδοξες αναρτήσεις με χαρακτηριστικότερη την ακόλουθη προβολή αντισημιτική θέσης της “βρετανικής Χρυσής Αυγής”:

Opera Στιγμιότυπο_2020-03-02_113928_www.offtherecord.net.gr

Το δε κείμενο εναντίον της ΜΚΟ προέρχεται από βίντεο της ακροδεξιάς, ταυτοτικής,  λευκής εθνικίστριας 24χρονης Lauren Southern με πλούσια δράση κατά προσφύγων και ΜΚΟ που κατέβασε το YouTube και με απαγόρευση εισόδου στη Μεγάλη Βρετανία όπως και απαγόρευση εκδήλωσης στη Νέα Ζηλανδία, που αποσύρθηκε από τη μισαλλόδοξη δράσης της πριν ένα χρόνο:

Opera Στιγμιότυπο_2020-03-02_114527_en.wikipedia.orgOpera Στιγμιότυπο_2020-03-02_122432_en.wikipedia.org

Η ακτιβίστρια Ariel RickerΕκτελεστική Διευθύντρια της ΜΚΟ Advocates Abroad, που στοχοποίησε σήμερα αυτή η ελληνο-ισραηλινή σελίδα είναι η ίδια Εβραία:

Opera Στιγμιότυπο_2020-03-02_122100_www.facebook.com

Τέλος, η Ariel Ricker έχει γίνει στόχος συκοφαντιών, απειλών και επιθέσεων και λόγω αυτού του βίντεο που έχουν καταγγελθεί από την Παγκόσμια Οργάνωση κατά των Βασανιστηρίων (OMCT):

Opera Στιγμιότυπο_2020-03-02_123246_www.omct.org

Αστυνομική βία – αυθαιρεσία – ατιμωρησία: Ερώτηση προς Γ. Καμίνη και Κ. Γρηγοριάδη μέσω Vouliwatch

Αστυνομική βία – αυθαιρεσία – ατιμωρησία

Προς Γιώργο Καμίνη και Κλέωνα Γρηγοριάδη

Αστυνομική βία – αυθαιρεσία – ατιμωρησία

Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές

Όπως γνωρίζετε το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι είναι η μόνη ΜΚΟ που υποβάλει εκθέσεις στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που παρακολουθεί την εκτέλεση της ομάδας Μακαρατζή 15 καταδικαστικών αποφάσεων του ΕΔΔΑ για παράνομη χρήση βίας από σώματα ασφαλείας. Για το λόγο αυτό, πρόσφατα επιλέχθηκε από ΟΑΣΕ και CPT ως η μόνη ελληνική ΜΚΟ που συμμετείχε στη συνάντηση ΜΚΟ με με τους Εθνικούς Μηχανισμούς Πρόληψης των Βασανιστηρίων και της Κακομεταχείρισης, δηλαδή το Συνήγορο του Πολίτη από πλευράς Ελλάδας. Τέλος, με ικανοποίηση πληροφορηθήκαμε πως σε εκδήλωσή σας ο Πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους δήλωσε πως επιβάλλεται η πιο στενή συνεργασία με ΕΕΔΑ και ΕΠΣΕ αφού αρκετές φορές οι απόψεις τους είναι πιο κοντά στη νομολογία του ΕΔΔΑ.

Στα πλαίσια αυτά διαβάσαμε προσεκτικά τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή των δύο επίκαιρων ερωτήσεων που καταθέσατε (https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/20191213000912.docx ). Ακολουθούν παρατηρήσεις και προτάσεις μας.

1. Διακριτικά στελεχών σωμάτων ασφαλείας

Όπως δήλωσε σήμερα (https://left.gr/news/pottakis-synigoros-toy-politi-dimioyrgeitai-aisthisi-atimorisias-ton-astynomikon-organon) ο Συνήγορος του Πολίτη Ανδρέας Ποττάκης, “ο ΣτΠ είχε επισημάνει ότι τα όργανα ασφαλείας πρέπει να φέρουν τα διακριτικά τους και είχε τονίσει ότι συχνά δεν τα φέρουν.” Ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Ελευθέριος Οικονόμου σας απάντησε πως “Η διαταγή στην οποία αναφέρεστε ισχύει και δεν έχει ανακληθεί. Αναμφισβήτητα θα δούμε και την πιστή τήρησή της.” Άρα κάθε όργανο που δεν τα φέρει υποπίπτει σε πειθαρχικό παράπτωμα που πρέπει να οδηγεί σε κυρώσεις.

Παρακαλούμε λοιπόν να υποβάλετε ερώτηση στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη ζητώντας το συστηματικό έλεγχο και την επιβολή κυρώσεων στους παραβάτες και ενδεχομένως αναφερόμενοι σε καταγγελίες και φωτογραφικό υλικό που επιβεβαιώνει αυτό που όλοι συμφωνούν ότι συμβαίνει.

2. Στατιστικά στοιχεία πειθαρχικών ερευνών και κυρώσεων

Ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη ανέφερε πως “από την 9 Ιουνίου 2017, μέχρι σήμερα, η Διεύθυνση Αστυνομικού Προσωπικού του Αρχηγείου απέστειλε σε ηλεκτρονική μορφή αλληλογραφία, Συνήγορο του Πολίτη τετρακόσιες σαράντα τρεις υποθέσεις για υπό έρευνα περιστατικά αυθαιρεσίας, που εμπίπτουν στις διατάξεις του ν. 4443/2016.” Όμως “Σε ό,τι αφορά τα αποτελέσματα από πλευράς διενέργειας ΕΔΕ, δεν έχω πρόχειρα τα στοιχεία, δεδομένου ότι για όπου έχει διαπιστωθεί υπαιτιότητα σε τέτοιου είδους περιστατικά έχουν σταλεί και στον εισαγγελέα, διότι αποτελούν και πολύ σοβαρά ποινικά αδικήματα. Ως εκ τούτου, αυτήν τη στιγμή δεν έχω την ετοιμότητα να σας απαντήσω με συγκεκριμένα στοιχεία. Είναι βέβαιο, όμως, ότι όλες αυτές οι υποθέσεις για όπου προκύπτουν ενοχές αποστέλλονται και στη δικαιοσύνη και εφαρμόζεται η ποινική διαδικασία. Να είστε απόλυτα βέβαιος περί αυτού.”Παρακαλούμε λοιπόν να υποβάλετε ερώτηση στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη και τον Υπουργό Δικαιοσύνης ζητώντας αναλυτικά στοιχεία για τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα των 443 πειθαρχικών ερευνών ανά μορφή καταγγελλόμενων παραπτωμάτων/αδικημάτων και τη συνέχεια που έδωσαν οι εισαγγελίες σε όσες σχετικές δικογραφίες πειθαρχικών ερευνών έφθασαν σε αυτές. Είναι απόλυτα επείγον να δοθούν στοιχεία γιατί όπως δήλωσε σήμερα ο Συνήγορος του Πολίτη υπάρχει “μια αίσθηση ατιμωρησίας των αστυνομικών οργάνων.”

3. Έκφραση συγγνώμης προς τα θύματα

“Ο Συνήγορος του Πολίτη σάς έχει προτείνει ως Εθνικός Μηχανισμός Διερεύνησης Περιστατικών Αυθαιρεσίας από τα Σώματα Ασφαλείας τουλάχιστον σε αυτές τις περιπτώσεις ο διοικητικός προϊστάμενος, ο Αρχηγός της ΕΛΑΣ να ζητήσει συγγνώμη, από τη στιγμή που έχουν παραγραφεί πια αυτά τα αδικήματα, λόγω ακριβώς της καθυστέρησης της ελληνικής διοίκησης και της ελληνικής δικαιοσύνης.” Αγνοείτε πως η Ελλάδα αποφάνθηκε πως αυτή η διαδικασία προσκρούει στο νόμο (!!!), στην έκθεση που υπέβαλε στις 27 Σεπτεμβρίου 2019 στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που είχε καλοδεχθεί την υιοθέτησης αυτού του μέτρου στα πλαίσια της εκτέλεσης των αποφάσεων της ομάδας Μακαρατζή (https://search.coe.int/cm/Pages/result_details.aspx?ObjectId=0900001680980725); Ως πανεπιστημιακός συνταγματολόγος και πρώην ΣτΠ ο Γιώργος Καμίνης πώς κρίνει αυτή τη θέση της Ελλάδας (που προφανώς αγνοούσε) που σημαίνει επίσης πως η πρόταση αυτή του ΣτΠ δεν ήταν σύννομη (αν είναι ποτέ δυνατόν αυτό!).

Παρακαλούμε λοιπόν να υποβάλετε ερώτηση στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη προτείνοντας την υιοθέτηση αυτού του μέτρου.

4. ΠΔΕ και ΕΔΕ

Ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη ανέφερε πως “Σε σχέση τώρα με τα καταγγελλόμενα περιστατικά κακοποίησης, κακομεταχείρισης και ακραίας συμπεριφοράς αστυνομικών σε βάρος πολιτών που φέρονται ότι διεπράχθησαν τη 17η Νοεμβρίου στην Αθήνα, μετά το πέρας των εκδηλώσεων και της πορείας, και προβλήθηκαν ως τέτοιες στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο, σας ενημερώνω, απαντώντας σε σχετικό ερώτημά σας, ότι ήδη έχει διαταχθεί διενέργεια αντίστοιχων προκαταρκτικών διοικητικών εξετάσεων (ΠΔΕ). Ομοίως για τα καταγγελλόμενα περιστατικά ως προς την κακομεταχείριση πολιτών και ακραία συμπεριφορά αστυνομικών που φέρονται ότι έλαβαν χώρα την 6η Δεκεμβρίου στην Αθήνα μετά το πέρας των εκδηλώσεων και της πορείας για τη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και δημοσιοποιήθηκαν στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο, διατάχθηκε διενέργεια ένορκης διοικητικής εξέτασης (ΕΔΕ). Σε όλες τις περιπτώσεις η διενέργεια των ερευνών ανατέθηκε σε αξιωματικούς, που ουδεμία διοικητική εξάρτηση έχουν με τις ανά περίπτωση εμπλεκόμενες υπηρεσίες και τους εμπλεκόμενους αστυνομικούς. ” Γιατί μόνο ΠΔΕ για τα πρώτα και ΕΔΕ μόνο για τα δεύτερα; Και ποιοι είναι οι αξιωματικοί που τις κάνουν και φέρεται να μην έχουν διοικητική εξάρτηση, όταν εκτός απροόπτου όπως όλες οι ΠΔΕ και ΕΔΕ που είναι γνωστές στο ΕΠΣΕ γίνονται από αξιωματικούς υπηρεσιών που υπάγονται, όπως και οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες, στη ΓΑΔΑ;

Παρακαλούμε λοιπόν να υποβάλετε ερώτηση στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη για ποιο λόγο διατάχθηκαν μόνο ΠΔΕ για τα πρώτα επεισόδια και σε ποιες ακριβώς υπηρεσίες ανήκουν οι ερευνώντες αστυνομικοί σε σχέση με τις υπηρεσίες των εμπλεκόμενων αστυνομικών.

5. Νομοθετική πρωτοβουλία

Ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη ανέφερε τέλος πως “Αξίζει, μάλιστα, να αναδειχθεί πως η Ελληνική Αστυνομία μετά την έκδοση της ετήσιας Έκθεσης του Συνηγόρου του Πολίτη για το 2018, ανέλαβε νομοθετική πρωτοβουλία προς εναρμόνιση με τις προτάσεις του αποσκοπώντας στη βελτίωση του τρόπου απονομής του πειθαρχικού δικαίου, όπως ορίζεται από τις διατάξεις του Προεδρικού Διατάγματος 120/2008. Επιπλέον, εισηγήθηκε και την τροποποίηση συγκεκριμένων διατάξεων προς τον σκοπό αυτό. Αυτό το αναφέρω προς επίρρωση της θέσης πως ο θεσμός της Αστυνομίας δεν παραμένει αδρανής ή αναχρονιστικός.” Γνωρίζετε σεις οι ερωτώντες βουλευτές ποιες συγκεκριμένες τροποποιήσεις διατάξεων έχουν προταθεί και πού;

Αλλιώς, παρακαλούμε να υποβάλετε ερώτηση στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη για να ενημερώσει σας και τον ελληνικό λαό ποιες είναι αυτές.

Περιμένουμε με ενδιαφέρον τις απαντήσεις σας και τις ενδεχόμενες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη.

Με εκτίμηση

Παναγιώτης Δημητράς

Εκπρόσωπος ΕΠΣΕ
Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εφαρμογής των Αποφάσεων του ΕΔΔΑ (EIN)
Μέλος της Γενικής Συνέλευσης της Παγκόσμιας Οργάνωσης Κατά των Βασανιστηρίων (OMCT)

One year after the killing of Julián Carrillo, the EU must act for human rights defenders in Mexico (Joint Public Statement)

Mexico: Joint Public Statement: One year after the killing of Julián Carrillo, the EU must act for human rights defenders in Mexico

24 October 2019

One year after the killing of Mexican human rights defender (HRD) Julián Carrillo, our organisations call for the European Union (EU) and its member states to step up efforts toward justice for his killing and to reinforce their support to HRDs throughout the country.

On 24 October 2018, indigenous environmental, land and territory defender, Julián Carrillo, was killed by unidentified armed men. Julián was a leader of Coloradas de la Virgen, a remote community belonging to the Rarámuri indigenous people in the Sierra Tarahumara in Chihuahua (northern Mexico).

The murder of Julián was a predictable tragedy, as he had long reported attacks and death threats for his public denunciation of illegal logging and mining as well as the violence of armed criminal groups in his community. Five of his family members, including his son, have also been killed. Many other indigenous leaders of Coloradas de la Virgen have faced threats, attacks, unfair trials and killings. In 2014, this situation led to the inclusion of Julián Carrillo and other community leaders and members of his organization, Alianza Sierra Madre A.C. (ASMAC), in Mexico’s National Protection Mechanism for human rights defenders.

Despite the arrest of two suspects in Julián Carrillo’s murder, his family remains at risk and the protection measures provided to his community are still not adapted to their collective culture nor have they addressed the root causes of the violence they face.

Julián’s killing is not an isolated case – the very same day, the journalist Gabriel Soriano Kuri was also killed in Guerrero state. While both murders were denounced by the EU, neither case has seen real progress toward justice one year on. So far in 2019, 23 murders of HRDs have been reported, three of whom were under the National Protection Mechanism.

Justice for the killing of Julián and other HRDs will be an urgent litmus test for human rights in Mexico, as progress on cases like these will be key to wider efforts to protect HRDs and promote their important work.

On 26 October 2018, the EU and Mexico held their most recent human rights dialogue, concluding it with a joint statement:

“The EU and Mexico strongly condemned all acts of aggression against human rights defenders and journalists. Both sides underlined their firm commitment to address the threats they face and to ensure they can fulfil their work with full independence. In this context, the EU and Mexico agreed on the importance of ensuring that mechanisms to protect human rights defenders, journalists and other vulnerable persons are fully resourced, effective and reliable.”

In this spirit and in line with the EU Guidelines on HRDs, we urge the EU and its member states to call on the Mexican authorities to:

  • Conduct a prompt, thorough and impartial investigation of Julián Carrillo’s killing, identifying and prosecuting those responsible for the murder, and likewise ensure justice for all other human rights defenders and journalists who have been killed or who face harassment and threats because of their work.
  • Take all protection measures possible to guarantee the safety of Julián Carrillo’s family members and the Coloradas de la Virgen community in accordance with their wishes and consent, including steps to address impunity and other root causes that allow attacks against defenders to happen.
  • Publicly recognise at the highest level, the legitimacy and importance of the work done by HRDs in the Sierra Tarahumara of Chihuahua and elsewhere in Mexico. Likewise, ensure explicit recognition of the importance of land, territory and environmental rights defenders, including in the protection of the environment.
  • Ensure that the National Protection Mechanism and other comprehensive and collective protection measures deliver meaningful protection to Mexican HRDs at risk.
  • Take steps to monitor and strengthen the National Protection Mechanism in line with recommendations in the analysis conducted by the United Nations High Commissioner for Human Rights.
  • Design and implement a comprehensive public policy for the protection of HRDs to effectively prevent future attacks against defenders and to protect those at risk. This policy should be based on a collective approach to both risk analysis and the choice of protection measures to be implemented.
  • Ensure the effective participation of indigenous peoples and affected communities in decisions about planning and implementing projects linked to the exploration and exploitation of natural resources.
  • Take all necessary steps to ratify the Escazú Agreement through the competent national bodies.

The EU and its member states should also act to:

  • Give timely and effective protection to HRDs at risk in Mexico, promote their work and follow up on the human rights concerns they raise.
  • In collaboration with the Mexican authorities, provide adequate financial support and full political backing to the National Protection mechanism to ensure that it functions effectively to protect HRDs countrywide.
  • Monitor the security situation of human rights defenders in Chihuahua, including follow up on the early warning system, visits to the field, meetings with HRDs and relevant authorities.
  • Follow up on the case of Julián Carrillo, including through trial observation, provision of protection and regular visits to Julián’s family, ASMAC and the Rarámuri community, in close consultation with them.
  • Ensure accountability and sustained follow up on the evaluation of the early warning system in Chihuahua to promote and protect HRDs, including high-level political backing and participation of Mexican authorities with decision-making capacity.
  • Raise individual cases of killings, threats and other attacks on HRDs and journalists in public statements at Brussels level to match concerns raised at local level; similarly ensure that these individual cases are raised in all EU and member state exchanges with Mexico up to highest level.
  • Fully use the opportunity of the forthcoming human rights dialogue and discussions around the EU-Mexico Global Agreement to explicitly address killings and attacks on HRDs in Mexico, in particular those working on land rights and the environment.

Amnesty International

EU-LAT Network

Front Line Defenders

German Network for Human Rights in Mexico

Greek Helsinki Monitor

International Service for Human Rights

Peace Brigades International Mexico

Protection International

World Organisation Against Torture (OMCT)

Ελλάδα: Κοινωνία πολιτών καταγγέλλει δολοφονία ασυνόδευτου παιδιού στη Μόρια [δήλωση ΕΠΣΕ – OMCT – RRE]

GHM RRE OMCT

Κοινή Δήλωση


Ελλάδα: Κοινωνία πολιτών καταγγέλλει δολοφονία ασυνόδευτου παιδιού στη Μόρια

Αθήνα, Γενεύη και Λονδίνο, 27 Αυγούστου 2019

Η Παγκόσμια Οργάνωση κατά των Βασανιστηρίων (OMCT), το Refugee Rights Europe (RRE) και το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) είναι σοκαρισμένες από το θάνατο με μαχαίρωμα 15χρονου αγοριού από το Αφγανιστάν και τους σοβαρούς τραυματισμούς δύο άλλων εφήβων, μετά από καυγά στις 24 Αυγούστου 2019 στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στη Μόρια (KYT) στη Λέσβο.

Εκφράζοντας σοκ, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) περιέγραψε επίσης τις απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες “στην ασφαλή ζώνη του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) όπου φιλοξενούνται σχεδόν 70 ασυνόδευτα παιδιά, αλλά με περισσότερα από 500 ακόμα αγόρια και κορίτσια να διαμένουν σε διάφορα σημεία της υπερπλήρους δομής, χωρίς επίτροπο και εκτεθειμένα σε εκμετάλλευση και κακομεταχείριση με κάποια από αυτά να στεγάζονται μαζί με άγνωστους προς αυτά ενήλικες.”

Τον Ιούνιο 2019, η OMCT, η RRE και το ΕΠΣΕ, μαζί με 9 άλλες ΜΚΟ, υπέβαλαν κοινή έκθεση στην Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων (CAT), εκφράζοντας σοβαρή ανησυχία για την κατάσταση των ασυνόδευτων παιδιών στο hotspot της Μόριας, όπου διαμένουν κατά μέσο όρο πέντε μήνες πριν μετακινηθούν στην ηπειρωτική χώρα. Υπάρχει έντονη έλλειψη διαθέσιμης μέριμνας, ιδιαίτερα της ψυχικής υγείας, σε συνδυασμό με διαδεδομένη κατάχρηση ουσιών από παιδιά, που συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρό τραύμα. Οργάνωση που ζήτησε να τηρηθεί η ανωνυμία της περιέγραψε τις συνθήκες για τα ασυνόδευτα παιδιά που ζητούν άσυλο (UASC) στη Μόρια: “Η γενική κατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων είναι ανησυχητική. Οι συνθήκες διαβίωσης στα στέγαστρα είναι υποβαθμισμένες και η εποπτεία είναι ελάχιστη και σε 24ωρη βάση. Έχει αναφερθεί σοβαρή έλλειψη ειδικών στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης καθώς και τεράστια έλλειψη κοινωνικών λειτουργών και ικανών φροντιστών για παιδιά. Μόνο ένας ψυχολόγος, δύο συντονιστές και δύο νοσηλευτές είναι παρόντες για περισσότερα από 300 παιδιά και μόνο μέχρι τα μέσα του απογεύματος . Επιπλέον, η αστυνομία είναι το μόνο σημείο επαφής για τα παιδιά, αλλά οι αστυνομικοί δεν είναι εκπαιδευμένοι να ασχολούνται με παιδιά, ιδιαίτερα τραυματισμένα παιδιά, και δεν μιλούν τη γλώσσα τους.

Οι ελληνικές αρχές καλούνται να διεξαγάγουν ταχεία και αμερόληπτη διερεύνηση της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένης τυχόν αδράνειας από τη διεύθυνση της δομής ή από άλλους αρμόδιους, να εντοπίσουν τους υπεύθυνους, να τους οδηγήσουν σε δίκη και να εφαρμόσουν τις ποινικές, αστικές και/ή διοικητικές κυρώσεις που προβλέπει ο νόμος. Καλούνται επίσης να προσφέρουν αποζημίωση στα θύματα και/ή στις οικογένειές τους, καθώς ο καυγάς έγινε σε επίσημη “ασφαλή ζώνη”, η οποία ορίζεται ως επιτηρούμενος χώρος σε προσωρινή ανοιχτή τοποθεσία καταλύματος η οποία υποτίθεται ότι χρησιμοποιείται ως βραχυχρόνιος μέσο προκειμένου να φροντίσουν τα ασυνόδευτα παιδιά λόγω του ανεπαρκούς αριθμού διαθέσιμων καταλυμάτων, για μέγιστο διάστημα 3 μηνών.

Από την άποψη αυτή, η OMCT, η RRE και το ΕΠΣΕ καλούν τις ελληνικές αρχές να σεβαστούν τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού και την Γενικό Σχόλιο της Επιτροπής των Δικαιωμάτων του Παιδιού αριθ. 6 σχετικά με τη μεταχείριση των ασυνόδευτων και χωρισμένων παιδιών εκτός τη χώρα καταγωγής τους λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα “για να επιτρέψουν την άμεση απελευθέρωση ασυνόδευτων ή χωρισμένων παιδιών από την κράτηση”[1] και να εφαρμόσουν τις συστάσεις της Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων (CAT) μετά την εξέταση της Ελλάδας τον Ιούλιο 2019 “να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά δεν κρατούνται μόνο λόγω του ότι είναι μετανάστες. Η κράτηση πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ως έσχατη λύση και για το συντομότερο δυνατόν χρονικό διάστημα”[2].

Η OMCT, η RRE και το ΕΠΣΕ υιοθετούν τη δήλωση του Αντιπροσώπου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα, Philippe Leclerc: “Η Μόρια δεν είναι μέρος για παιδιά που είναι μόνα τους και που έχουν υποστεί βαθιά τραύματα από όσα έχουν ζήσει στις πατρίδες τους και από τις κακουχίες του ταξιδιού τους. Χρειάζονται ειδική φροντίδα σε κατάλληλους ξενώνες. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να λάβει επείγοντα μέτρα, ώστε τα παιδιά αυτά να μεταφερθούν σε ασφαλές περιβάλλον και να δοθεί ένα τέλος στον υπερσυνωστισμό που βλέπουμε στη Λέσβο και τα άλλα νησιά», προσθέτοντας ότι «η Ύπατη Αρμοστεία είναι έτοιμη να προσφέρει οποιαδήποτε στήριξη είναι απαραίτητη».”

[1]. Γενικό σχόλιο αριθ. 6 (2005) περί της μεταχείρισης των ασυνόδευτων και χωρισμένων παιδιών εκτός της χώρας καταγωγής τους, 1η Σεπτεμβρίου 2005 (CRC/GC/2005/6), §61.

[2]. Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων, Τελικές παρατηρήσεις για την Ελλάδα, Ιούλιος 2019 (CAT/C/GRC/CO/7) §23.

 

Η δήλωση στα αγγλικά εδώ

Greece: Civil society denounces killing of unaccompanied child in Moria [GHM – OMCT – RRE statement]

 

GHM RRE OMCT

Greece: Civil society denounces killing of unaccompanied child in Moria

 

Joint Statement:
Greece – Civil society denounces killing of unaccompanied child in Moria

Athens, Geneva and London, 27 August 2019

The World organization against torture (OMCT), Refugee Rights Europe (RRE) and the Greek Helsinki Monitor (GHM) are shocked by the stabbing to death of a 15-year-old Afghan boy and the serious injuries of two other teenage boys after a fight on 24 August 2019 at the Moria reception and identification centre (RIC) on the Greek island of Lesvos.

Expressing its shock, UNHCR also described the inhuman and degrading conditions in “the safe area at the Moria Reception and Identification Centre, RIC, hosting nearly 70 unaccompanied children, but with more than 500 other boys and girls staying in various parts of the overcrowded facility without a guardian and exposed to exploitation and abuse”; some of them are accommodated with unknown adults.

In June 2019, the OMCT, RRE and the GHM, together with 9 other NGOs, submitted a joint report to the UN Committee against Torture (CAT), expressing grave concern about the situation of unaccompanied children in the hotspot of Moria, where they spend on average five months before they can move to the mainland. There is an acute lack of available care, particularly mental healthcare, coupled with pervasive substance abuse amongst children, who are often experiencing severe trauma. An anonymous organization describes the conditions for unaccompanied asylum-seeking children (UASCs) in Moria: “The overall situation for unaccompanied minors is alarming. The living conditions in the shelters are substandards and supervision is minimal and not 24/7”. A serious lack of health care specialists has been reported, as well as a huge shortage of social workers and capable caregivers for children., Only one psychologist, two coordinators and two nurses are present for more than 300 children, and only until mid-afternoon. In addition, the police is the only point of contact for the children, but they are not trained to deal with children, especially traumatized children, and do not speak their language.

The Greek authorities are urged to conduct a swift and impartial investigation into the case, including any inaction by the facility management or those responsible, identify those responsible, bring them to trial and apply the penal, civil and/or administrative sanctions provided by law. They are further urged to offer compensation to the victims and/or their families as the fight occurred in an official “safe zone,” that is designated as a supervised space within a temporary open accommodation site which is supposed to be used as short-term measure to care for unaccompanied in light of the insufficient number of available shelter places, for a maximum of 3 months.

In this regard, the OMCT, RRE and the GHM call on the Greek authorities to respect the UN Convention on the Rights of the Child and the Committee on the Rights of the Child’s General Comment n°6 on the treatment of unaccompanied and separated children outside their country of origin in taking the appropriate steps “to allow for the immediate release of unaccompanied or separated children from detention”[1], and to implement the CAT’s recommendations following Greece’s review in July 2019, to “ensure that children are not detained solely because of their immigration status. Detention should be used only as a measure of last resort and for the shortest period possible”[2].

The OMCT, RRE and the GHM echo the statement of the UNHCR Representative in Greece, Philippe Leclerc: “Moria is not the place for children who are alone and have faced profound trauma from events at home and the hardship of their flight. They need special care in designated shelters. The Greek government must take urgent measures to ensure that these children are transferred to a safe place and to end the overcrowding we see on Lesvos and other islands,” he said, adding that “UNHCR stands ready to support by all means necessary”.

[1] General comment no. 6 (2005) treatment of unaccompanied and separated children outside their country of origin, 1 September 2005 (CRC/GC/2005/6), §61.

[2] Committee against Torture, Concluding observations on Greece, July 2019 (CAT/C/GRC/CO/7) §23.

Greek version available here

OHE καταδικάζει Ελλάδα μετά νέα στοιχεία για κακομεταχείριση αιτούντων άσυλο – έκθεση που συνοψίζει στοιχεία από την πρώτη γραμμή δημοσιοποιείται σήμερα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

21 Αυγούστου 2019

 OHE καταδικάζει Ελλάδα μετά νέα στοιχεία για κακομεταχείριση αιτούντων άσυλο – έκθεση που συνοψίζει στοιχεία από την πρώτη γραμμή δημοσιοποιείται σήμερα

Μετά την ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης για την αναστολή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας σχετικά με το μεταναστευτικό, κυκλοφόρησε σήμερα συλλογική έκθεση από τοπικές, εθνικές και διεθνείς οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, που τονίζει τις ανθρώπινες επιπτώσεις της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας και της σχετικής ελληνικής πολιτικής περιορισμού.

Η επίσημη κυκλοφορία της είναι σήμερα, αλλά οι μαρτυρίες της έκθεσης είχαν υποβληθεί τον Ιούνιο στην Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων από τις οργανώσεις Refugee Rights Europe, Greek Helsinki Monitor και World Organisation Against Torture (OMCT), πριν την εξέταση της Ελλάδας από την Επιτροπή, και στοιχειοθετούν την ανάγκη της αποκατάστασης των προσφύγων θυμάτων κακομεταχείρισης στην Ελλάδα.

Ως αποτέλεσμα της πολιτικής περιορισμού, οι συνθήκες για τους αιτούντες άσυλο που είναι εγκλωβισμένοι στα ελληνικά νησιά επιδεινώθηκαν πολύ γρήγορα. Οι συνθήκες στους καταυλισμούς των νησιών δεν πληρούν ανθρωπιστικά πρότυπα – με τον συνωστισμό, τις υπηρεσίες υγιεινής που υπολειτουργούν και την έλλειψη υποστήριξης για τα άτομα που υποφέρουν από σοβαρά ψυχικά και σωματικά προβλήματα υγείας. Το διάστημα που περνούν στα νησιά, ως αποτέλεσμα της πολιτικής περιορισμού, και η αργή διεκπεραίωση των αιτήσεων, σημαίνει πως τα άτομα αυτά υποχρεώνονται να παραμένουν σε βλαβερές συνθήκες διαβίωσης.

Η νέα έκθεση που κυκλοφορεί σήμερα από τη Refugee Rights Europe και εταίρους της είναι ένας απολογισμός που έχει ερευνηθεί σχολαστικά και βασίζεται σε μαρτυρίες από πρώτο χέρι, καταθέσεις και παρατηρήσεις που έχουν τεκμηριώσει 12 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται στα ελληνικά νησιά και την ηπειρωτική χώρα το 2019, σε συνδυασμό με τη σε βάθος έρευνα που διενεργήθηκε από τη Refugee Rights Europe στη Χίο, στη Λέσβο και στην ελληνική ηπειρωτική χώρα κατά τη διετία 2016-2018. Τα θέματα που θίγονται στην έκθεση εξετάσθηκαν από την Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων, η οποία πρόσφατα διατύπωσε αρκετές αυστηρές συστάσεις με τις οποίες η Ελλάδα πρέπει να συμμορφωθεί (βλ. Παράρτημα).

Μεταξύ των σημαντικών θεμάτων είναι οι ανησυχητικά κακές συνθήκες κράτησης με ακατάλληλες εγκαταστάσεις υγιεινής και ελλείψεις στην πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και σε νομικές εγγυήσεις. Η έκθεση επίσης αναφέρει τη συχνότητα της κακομεταχείρισης από την αστυνομία στα κέντρα κράτησης, από ξυλοδαρμούς, έως πάτημα στην πλάτη και το κεφάλι και επιθετική συμπεριφορά.

Επιπρόσθετα, οι ενδείξεις μιλούν για ανησυχητικό  ποσοστό έμφυλης βίας κατά γυναικών και κοριτσιών που ζητούν άσυλο, που εκδηλώνεται στην Ελλάδα και ειδικότερα στα νησιά. Συχνά, υπάρχει έλλειψη ειδικής προστασίας και εγγυήσεων, ενώ η έλλειψη φροντίδας έκτακτης ανάγκης σε περιπτώσεις βιασμού είναι κρίσιμη σε πολλά από τα νησιά.

Γενικά, η Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων ζητά από την Ελλάδα να συμμορφωθεί με τις συγκεκριμένες προτάσεις περί: µη επαναπροώθησης, κράτησης ασυνόδευτων παιδιών μεταναστών ή αιτούντων άσυλο, σεξουαλικής βίας και έμφυλης βίας κατά γυναικών που ζητούν άσυλο, και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εργαζόμενων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και εθελοντών.

Η Άλις Λούκας (Alice Lucas), Διαχειρίστρια Υπεράσπισης Δικαιωμάτων και Πολιτικής της Refugee Rights Ευρώπης, είπε: «Η νέα ελληνική κυβέρνηση, που ανήλθε στην εξουσία τον Ιούλιο που πέρασε, έχει την ευκαιρία να αναζητήσει νέες λύσεις που μπορούν να βοηθήσουν στην αλλαγή της πραγματικότητας την οποία βιώνουν τα χιλιάδες άτομα που ξεφεύγουν από τον πόλεμο, τον κατατρεγμό και τις παρατεταμένες κρίσεις. Μαζί με τους εταίρους μας, απευθύνουμε έκκληση για την άμεση διακοπή της πολιτικής περιορισμού στα νησιά και τη λήψη μέτρων για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των εγκλωβισμένων στα νησιά, μαζί με αυξημένους πόρους για την υποδοχή στην ηπειρωτική χώρα αιτούντων άσυλο.

Ο Παναγιώτης Δημητράς, Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), είπε: «Η έκθεσή μας ρίχνει φως στις ευρείες παραβιάσεις δικαιωμάτων και την κακομεταχείριση που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα. Καλωσορίζουμε τις πρόσφατες παρατηρήσεις της Επιτροπής του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων όπου αντικατοπτρίζονται πολλοί από τους προβληματισμούς μας – που συμπεριλαμβάνουν τη χρήση υπερβολικής βίας, την έλλειψη δυνατότητας προσφυγής σε νομική βοήθεια κατά τη διάρκεια της κράτησης, την εκτεταμένη ύπαρξη σεξουαλικής βίας και έμφυλης βίας και την παράνομη κράτηση ανηλίκων.»

Ο Τζέραλντ Στάμπεροκ (Gerald Staberock), Γενικός Γραμματέας της Παγκόμσιας Οργάνωσης κατά των Βασανιστηρίων (OMCT), είπε: «Όταν οι αυθαίρετες κρατήσεις και οι ξυλοδαρμοί προσφύγων γίνονται μοτίβο συμπεριφοράς, όταν οικογένειες και ασυνόδευτα παιδιά κρατούνται υπό απαράδεκτες συνθήκες χωρίς πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όταν ακόμα κι αυτοί που είναι έτοιμοι να επιστρέψουν στη χώρα από όπου προήλθαν παραμένουν υπό κράτηση για μήνες, πρέπει να υπάρξει ένα ορατό τέλος σε όλα αυτά. Προτρέπουμε την Ελλάδα να σταματήσει την αυθαίρετη κράτηση μεταναστών, να τοποθετεί παιδιά σε ικανοποιητικά καταλύματα, να λάβει μέτρα για ένα μακροπρόθεσμο και βιώσιμο σχέδιο υποδοχής, και για τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας βασικών υπηρεσιών, που συμπεριλαμβάνουν στέγη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και μόρφωση.»

Υπόβαθρο: Η Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας

  • Στις18 Μαρτίου 2016, η ΕΕ και η Τουρκία υπέγραψαν τη Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, που ουσιαστικά επιτρέπει στην Ελλάδα να επιστρέφει στην Τουρκία νεοαφικνυόμενους ‘παράτυπους μετανάστες’ από τη Συρία με αντάλλαγμα Ευρωπαϊκή βοήθεια. Η ελληνική πολιτική περιορισμού τέθηκε σε ισχύ για την εκτέλεση της συμφωνίας, απαγορεύοντας τη μετακίνηση αυτών από τα νησιά προς την ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι να τύχουν επεξεργασίας οι αιτήσεις χορήγησης ασύλου τους.
  • Η νομιμότητα αυτού του γεωγραφικού περιορισμού έχει αμφισβητηθεί ευρέως, και τον Απρίλιο 2018, ελληνικό δικαστήριο απεφάνθη κατά της πολιτικής αυτής. Ωστόσο, η εκτέλεση της απόφασης εμποδίστηκε άμεσα από την ελληνική κυβέρνηση, που μετέτρεψε την Οδηγία ΕΕ 2013/33 σε νόμο, συνεχίζοντας έτσι την πολιτική περιορισμού στα νησιά.

 Επαφές μέσων ενημέρωσης

Ο Παναγιώτης Δημητράς, Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)
E: panayotedimitras@gmail.com
Μ: +30 6932746619

Γιολάντα Ζακμέ (Iolanda Jaquemet), Διευθύντρια Επικοινωνίας, Παγκόσμια Οργάνωση κατά των βασανιστηρίων (OMCT)
E: ij@omct.org
Μ: +41 79 539 41 06

Μάρτα Βελάντερ (Marta Welander), Εκτελεστική Διευθύντρια, Refugee Rights Europe
Ε: Marta.Welander@RefugeeRights.org.uk
Μ: +447880230979

Δελτίο τύπου στα αγγλικά εδώ

Παράρτημα: Κύρια αποσπάσματα από τις «Συμπερασματικές παρατηρήσεις επί της έβδομης έκθεσης για την Ελλάδα», Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων

Μη Επαναπροώθηση – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να διασφαλίζει ότι στην πράξη κανείς δεν μπορεί να απελαύνεται, επιστρέφεται ή εκδίδεται σε άλλο Κράτος για το οποίο ευλόγως πιστεύεται πως αυτός ή αυτή διατρέχει προσωπικό και προβλεπόμενο κίνδυνο να υποστεί βασανιστήρια και κακομεταχείριση.
  2. Να βελτιώνει τις προσπάθειες διασφάλισης της ποινικής λογοδοσίας για τους δράστες πράξεων που έθεσαν τη ζωή και την ασφάλεια μεταναστών και αιτούντων άσυλο σε κίνδυνο και να διασφαλίζει ότι τα θύματα, οι μάρτυρες και οι προσφεύγοντες προστατεύονται από κακομεταχείριση ή εκφοβισμό που μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα των μηνύσεων ή καταγγελιών τους.
  3. Να εγγυάται πως όλοι αυτού που ζητούν άσυλο έχουν την ευκαιρία να περάσουν από ατομική εξέταση, με αυτόματη αναστολή αποφάσεων απέλασης, και ότι προστατεύονται από επαναπροώθηση και συλλογική επιστροφή.

Σύστημα ασύλου – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να ενισχύει τη δυνατότητα ουσιαστικής εκτίμησης από την Υπηρεσία Ασύλου όλων των ατομικών αιτήσεων για άσυλο ή διεθνή προστασία.
  2. Να εγγυάται πως οι ταχείες συνοριακές διαδικασίες σύμφωνα με τη Ανακοίνωση ΕΕ-Τουρκίας του Μαρτίου 2016 και άλλες συμφωνίες επανεισδοχής υπόκεινται σε διεξοδική εκτίμηση για κάθε περίπτωση ξεχωριστά των κινδύνων παραβίασης της αρχής της μη επαναπροώθησης, διασφαλίζοντας την τήρηση όλων των εγγυήσεων που σχετίζονται με τις διαδικασίες ασύλου και απέλασης.
  3. Να διασφαλίζει ότι τυχόν μέτρα που περιορίζουν την ελευθερία κινήσεων των αιτούντων άσυλο συνάδουν με τις υποχρεώσεις σύμφωνα με τη Σύμβαση και άλλες διεθνείς συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου.
  4. Να διαμορφώνει ξεκάθαρες κατευθυντήριες οδηγίες και σχετική εκπαίδευση σε αυτές για την αναγνώριση θυμάτων βασανιστηρίων και άλλων που χρήζουν διεθνούς προστασίας μεταξύ αιτούντων άσυλο και μεταναστών.

Κράτηση μετανάστευσης – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να μη προβαίνει σε κράτηση ατόμων που αιτούνται άσυλο και παράτυπων μεταναστών ή μεταναστών χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα για παρατεταμένες περιόδους, να χρησιμοποιεί την κράτηση ως μέτρο έσχατης λύσης και για το βραχύτερο δυνατό διάστημα, και να συνεχίζει την εφαρμογή μη περιοριστικών της ελευθερίας μέτρων, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.
  2. Να εγγυάται πως οι κρατούμενοι που αιτούνται άσυλο έχουν πρόσβαση σε δικηγόρο, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος της νομικής βοήθειας.
  3. Να εγγυάται το δικαστικό έλεγχο ή άλλους ουσιαστικούς και αποτελεσματικούς ελέγχους προσφυγών κατά της νομιμότητας της διοικητικής κράτησης μεταναστών.
  4. Να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση των κατάλληλων συνθηκών υποδοχής για αιτούντες άσυλο και για μετανάστες.
  5. Να ενισχύει τις προσπάθειές του για τη διασφάλιση ικανοποιητικών συνθηκών διαβίωσης σε όλα τα μεταναστευτικά κέντρα.
  6. Να διασφαλίζει ότι οι αιτούντες άσυλο και οι μετανάστες που κρατούνται λαμβάνουν ικανοποιητική ιατροφαρμακευτική φροντίδα και φροντίδα ψυχικής υγείας, που συμπεριλαμβάνει ιατρική εξέταση κατά την εισαγωγή και τακτικές επανεξετάσεις.
  7. Να δημιουργήσει αποτελεσματικό και ανεξάρτητο μηχανισμό εποπτείας της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης, όπου τα άτομα που κρατούνται σε μεταναστευτικά κέντρα να μπορούν να υποβάλλουν καταγγελίες.
  8. Να διασφαλίζει πως όλοι οι ισχυρισμοί περί βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης από υπαλλήλους επιβολής του νόμου διερευνώνται αμέσως, πλήρως και αντικειμενικά, πως οι δράστες διώκονται, και αν κριθούν ένοχοι τιμωρούνται, και εξασφαλίζεται αποκατάσταση για τα θύματα.

Ασυνόδευτα παιδιά που είναι μετανάστες και ζητούν άσυλο – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να διασφαλίζει ότι τα παιδιά δεν κρατούνται μόνο λόγω της ιδιότητάς τους ως μετανάστες. Η κράτηση χρησιμοποιείται ως μέτρο έσχατης λύσης και για το βραχύτερο δυνατό διάστημα.
  2. Να σταματήσει την πρακτική της κράτησης μεταναστών και ατόμων που αιτούνται άσυλο, ειδικά τα ασυνόδευτα παιδιά, σε κρατητήρια της αστυνομίας και άλλες εγκαταστάσεις κράτησης που δεν είναι κατάλληλες για μακροχρόνια παραμονή.

Σεξουαλική βία και έμφυλη βία κατά μεταναστριών και γυναικών που ζητούν άσυλο – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να λαμβάνει αποτελεσματικά μέτρα για να διασφαλίζεται πως όλες οι υποθέσεις έμφυλης βίας – ειδικότερα κατά γυναικών και κοριτσιών μεταναστριών ή αιτουσών άσυλο, ειδικά αυτές στις οποίες εμπλέκονται πράξεις και παραλείψεις από κρατικές αρχές ή άλλους φορείς που δεσμεύουν τη διεθνή ευθύνη του συμβαλλόμενου Κράτους σύμφωνα με τη Σύμβαση – διερευνώνται πλήρως, πως οι φερόμενοι δράστες διώκονται, και, αν κριθούν ένοχοι, τιμωρούνται με τον κατάλληλο τρόπο, και εξασφαλίζεται αποκατάσταση για τα θύματα και τις οικογένειές τους, συμπεριλαμβανομένης της ικανοποιητικής αποζημίωσης.
  2. Να διασφαλίζει πως αστυνομικοί και εισαγγελείς δεν θα αποθαρρύνουν τα φερόμενα θύματα έμφυλης βίας όταν αυτά προβαίνουν σε καταγγελίες. Το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει επίσης να αναθεωρήσει τις πρακτικές της αστυνομίας που μπορεί να αποτρέπουν τις γυναίκες από το να αναζητούν την προστασία των αρχών σε περιπτώσεις που έχουν υποστεί ή κινδυνεύουν να υποστούν έμφυλη βία.
  3. Να παρέχει υποχρεωτική εκπαίδευση για τη δίωξη της έμφυλης βίας σε όλους τους υπαλλήλους του συστήματος απονομής δικαιοσύνης και του προσωπικού επιβολής του νόμου και να συνεχίζει τις εκστρατείες ευαισθητοποίησης για όλες της μορφές βίας κατά των γυναικών.
  4. Να υιοθετεί συγκεκριμένα προστατευτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας μηχανισμού για την αποτροπή και την ανταπόκριση σε σεξουαλική βία και έμφυλη βία κατά μεταναστριών και γυναικών και κοριτσιών που ζητούν άσυλο, ειδικά αυτών που κρατούνται σε κέντρα υποδοχής και άλλες εγκαταστάσεις κράτησης μεταναστών.
  5. Να διασφαλίζει πως οι επιζώντες έμφυλης βίας έχουν πρόσβαση σε καταφύγια και λαμβάνουν την απαραίτητη ιατρική φροντίδα, την ψυχολογική υποστήριξη και τη νομική βοήθεια που χρειάζονται.
  6. Να συλλέξει και να παράσχει στην Επιτροπή στατιστικά στοιχεία, διαχωρισμένα με βάση την ηλικία και την εθνότητα ή εθνικότητα του θύματος, τον αριθμό των καταγγελιών, διερευνήσεων, διώξεων και καταδικαστικών αποφάσεων σε περιπτώσεις έμφυλης βίας, καθώς και τα μέτρα που υιοθετήθηκαν για να διασφαλίζεται ότι τα θύματα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά μέσα έννομης προστασίας και αποκατάστασης.

Εμπορία ανθρώπων – το συμβαλλόμενο Κράτος πρέπει:

  1. Να εντείνει τις προσπάθειές του για την αποτροπή και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης αποτελεσματικών διαδικασιών για την αναγνώριση και την παραπομπή θυμάτων μεταξύ ευαίσθητων ομάδων, όπως αιτούντες άσυλο και μετανάστες, που συμπεριλαμβάνουν ασυνόδευτους ανηλίκους.
  2. Να ενισχύει τις προσπάθειες διερεύνησης ισχυρισμών εμπορίας ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων παλαιών υποθέσεων εμπορίας για τους σκοπούς εργασιακής εκμετάλλευσης, να διώκει τους δράστες και να διασφαλίζει ότι τα θύματα εμπορίας λαμβάνουν αποζημίωση.
  3. Να διασφαλίζει σε όλα τα θύματα εμπορίας την ικανοποιητική πρόσβαση και υποστήριξη σε ειδικά ασφαλή καταφύγια και συμβουλευτικές υπηρεσίες.