31/07/2018: Άθλιο άρθρο “Καθημερινής” στη γραμμή του “Βαθέος Κράτους” για μουφτήδες Θράκης

Advertisements

Ο Karrar Είναι ο Πρώτος Άθεος Ακτιβιστής από το Ιράκ που ζει με Άσυλο στην Ελλάδα

Vice

23/07/2018

Ο Karrar Είναι ο Πρώτος Άθεος Ακτιβιστής από το Ιράκ που ζει με Άσυλο στην Ελλάδα

Πώς είναι η ζωή ενός άθεου στο Ιράκ και τι τον οδήγησε σε αυτήν του την πεποίθηση;

 

Ο Karrar Hamza Al Asfoor είναι 31 ετών και είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση πρόσφυγα που παίρνει άσυλο στη χώρα μας, επειδή είναι άθεος. Στο Ιράκ είχε ενεργή δράση ως ακτιβιστής άθεος, πράγμα που έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του και τον οδήγησε να εγκαταλείψει τη χώρα του, αναζητώντας μια ασφαλέστερη ζωή στην Ευρώπη. Πώς είναι, όμως, η ζωή ενός άθεου στο Ιράκ και τι τον οδήγησε σε αυτήν του την πεποίθηση; Ο ίδιος ο Karrar εξηγεί τους λόγους.

VICE: Πού γεννήθηκες και μεγάλωσες;
Karrar Hamza Al Asfoor: Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μια θρησκευόμενη οικογένεια, στο νότιο τμήμα του Ιράκ και έχω εργαστεί σε ένα κινητό κατάστημα και σε μια τουριστική εταιρεία.

Πίστευες σε κάποια θρησκεία στο παρελθόν;
Ναι, μεγάλωσα ως σιίτης μουσουλμάνος, αν και δεν έκανα όλες τις προσευχές και τα τελετουργικά. Ωστόσο, ήμουν πιστός.

Πώς έγινες άθεος;
Στις αρχές του 2015, πέρασα μια υπαρξιακή κρίση – πέρασα πολύ καιρό στο δωμάτιό μου, αμφισβητώντας τον εαυτό μου. «Γιατί είμαι εδώ; Ποιος είναι ο σκοπός όλων αυτών;» και ούτω καθεξής. Έψαχνα διάφορα στο Facebook, μέχρι που βρήκα μια σελίδα που κατέκρινε τη θρησκεία και μετά από ένα μεγάλο διάστημα όπου διάβαζα τις αναρτήσεις εκεί, θέλησα να μάθω περισσότερα για τον αθεϊσμό. Έτσι, έψαξα τον όρο «αθεϊστές», έγινα μέλος στις σελίδες και τις ομάδες τους και ξεκίνησα να διαβάζω τις συζητήσεις που έκαναν με μουσουλμάνους. Τα επιχειρήματά τους ήταν πολύ πειστικά και ένιωσα ότι συμμερίζομαι την κοσμοθεωρία τους. Συμφωνούσα σε ό,τι έλεγαν, αλλά δυσκολευόμουν να πάρω την απόφαση να αποκηρύξω τη θρησκεία μου. Αργότερα, είπα στον εαυτό μου, «Κοίτα να δεις, πρέπει να πάρεις τώρα αυτήν την απόφαση, μιας και δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα σε μια εβδομάδα ή έναν μήνα. Ό,τι και αν γίνει, στο τέλος θα καταλήξεις άθεος» – και ναι, είχα το θάρρος να αποκηρύξω την πίστη που είχα για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου.

Πώς αντέδρασαν η οικογένεια και οι φίλοι σου;
Δεν τους το είπα κατευθείαν, το έκανα σταδιακά. Κατέκρινα το Ισλάμ χρησιμοποιώντας το ISIS ως παράδειγμα, αλλά μου είπαν ότι το ISIS δεν έχει σχέση με το Ισλάμ και ότι το Ισλάμ είχε να κάνει με την ειρήνη και την αγάπη. Τότε τους είπα ότι είμαι άθεος. Προσπάθησαν να με κάνουν να μετανοήσω μέσω συζητήσεων, αλλά απέτυχαν, επειδή αυτό που χρειαζόμουν ήταν αποδείξεις.

Έχεις συμμετάσχει σε κάποια πολιτική δράση για τον αθεϊσμό;
Διαχειρίζομαι δύο από τις μεγαλύτερες αθεϊστικές ομάδες του Ιράκ στο Facebook, με συνολικά 180.000 μέλη και επίσης διαχειριζόμουν και άλλες ομάδες στο Facebook, με μέλη από διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής και της βόρειας Αφρικής. Τασσόμασταν υπέρ –και εξακολουθούμε να το κάνουμε– της θέσπισης μιας κοσμικής δημοκρατίας στις χώρες μας, όπου θα υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ θρησκείας και κράτους.

Ποιους κινδύνους αντιμετώπισες στο Ιράκ;
Δεχόμουν πολλές απειλές στο προφίλ μου στο Facebook και φοβόμουν τους πάντες, όταν έβγαινα από το σπίτι μου. Παρόλο που χρησιμοποιούσα πραγματική φωτογραφία, όνομα και τοποθεσία, όλοι πίστευαν ότι ήταν ψεύτικα, δεδομένου του πόσο επικίνδυνο είναι να χρησιμοποιείς την πραγματική σου ταυτότητα – ειδικά στην πόλη μου, που θεωρείται πρωτεύουσα των σιιτών μουσουλμάνων.
Μέχρι που μια μέρα, κάποια άτομα -πιθανώς μέλη θρησκευτικών πολιτοφυλακών- κατάφεραν να εντοπίσουν το γυμναστήριο που πήγαινα και ξεκίνησαν να με απειλούν να κλείσω όλες τις σελίδες και τις ομάδες που διαχειριζόμουν, οπότε και έφυγα από το Ιράκ μετά αυτό το περιστατικό. Μερικοί διαχειριστές άλλων ομάδων δέχτηκαν παρόμοιες απειλές και αναγκάστηκαν να κλείσουν τις ομάδες τους, επειδή δεν κατάφεραν να εγκαταλείψουν το Ιράκ.

Πώς ήρθες στην Ελλάδα;
Αρχικά, διέφυγα στην Τουρκία και από εκεί ήρθα στην Ελλάδα με βάρκα – ήταν φρικτή εμπειρία, αλλά ήμουν αισιόδοξος, αφού σκεφτόμουν ότι θα πάω στη γη της ελευθερίας, όπου θα μπορώ να λέω ό,τι θέλω χωρίς να κινδυνεύω.

Τι εμπειρίες είχες από τότε που ήρθες εδώ;
Στην αρχή, τέθηκα υπό κράτηση και με μετέφεραν σε ένα κλειστό στρατόπεδο στην Κω και έπειτα επέστρεψα και πάλι στο ανοικτό στρατόπεδο, όπου ξεκίνησε η επεξεργασία της αίτησης ασύλου μου. Εξακολουθώ να περιμένω τη διαδικασία εκδόσεως εγγράφων. Κλήθηκα να δώσω μια ομιλία στο συνέδριο «Ημέρες Αθεϊσμού 2018» στην Πολωνία, αλλά δεν μπόρεσα να παρευρεθώ, καθώς τα χαρτιά μου δεν ήταν έτοιμα, ωστόσο συμμετείχα στην Ένωση Άθεων της Ελλάδας, στη γιορτή του «Αγίου Οινοπνεύματος» (Ramadan Fast-Defying Protest), μια ετήσια εκδήλωση για πρώην μουσουλμανικές ομάδες από όλο τον κόσμο, οι οποίες διαμαρτύρονται για την υποχρεωτική νηστεία στις ισλαμικές χώρες και στέκονται αλληλέγγυες στο πλευρό όσων τιμωρούνται για τη διακοπή της νηστείας.

Πώς εγκρίθηκε η αίτηση ασύλου σου ως άθεου;
Μου πήραν μια συνέντευξη στο γραφείο ασύλου, όπου παρέθεσα τα απαιτούμενα έγγραφα και απάντησα στις ερωτήσεις τους. Πολλοί πρώην μουσουλμανικοί και αθεϊστικοί οργανισμοί στην Ευρώπη με την βοήθεια του Παναγιώτη Δημητρά, τάχθηκαν υπέρ μου, επειδή γνώριζαν τις δράσεις μου από την εποχή που ήμουν στο Ιράκ. Καθώς είχα βάσιμους λόγους να φοβάμαι τις διώξεις –δεδομένου ότι ήμουν άθεος και ακτιβιστής-, μου παραχωρήθηκε άσυλο.

Πώς βλέπεις το μέλλον σου στην Ευρώπη;
Είμαι πολύ αισιόδοξος. Φτάνοντας εδώ, δεν ένιωσα ότι ήταν το τέλος, αλλά η αρχή. Θα συνεργαστώ με άλλους πρώην μουσουλμάνους ακτιβιστές που βρίσκονται στην Ευρώπη, προκειμένου να συγκεντρώσουμε υποστήριξη και να ενισχύσουμε τους αθεϊστές στον ισλαμικό κόσμο. Έχουμε και άλλες ευθύνες στην Ευρώπη και σκοπεύουμε να εφαρμόσουμε στρατηγικές για την αντιμετώπιση της επέκτασης του ισλαμισμού. Στο μέλλον, όταν θα έχουμε αρκετούς πόρους, θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τα πράγματα στις μουσουλμανικές χώρες και τον κόσμο. Θέλουμε ελευθερία, θέλουμε αξιοπρέπεια, θέλουμε οι επόμενες γενιές να μην υποφέρουν. Τα 1.400 χρόνια σκοταδισμού, μίσους και αδικίας είναι αρκετά.

H απόφαση για το άσυλο

Όπως σημειώνει ο Παναγιώτης Δημητράς, εκπρόσωπος της Ένωσης Ουμανιστών Ελλάδας (Humanist Union of Greece ), «Οι διεθνείς, Ευρωπαίοι και Έλληνες ουμανιστές είμαστε εξαιρετικά ικανοποιημένοι από την απόφαση των ελληνικών Αρχών να χορηγήσουν άσυλο σε έναν άθεο ακτιβιστή από το Ιράκ, τον Karrar Al Asfoor, την αίτηση του οποίου είχαμε υποστηρίξει ενώπιον των Αρχών αυτών. Με μια εντυπωσιακά τεκμηριωμένη απόφαση, το Κλιμάκιο Ασύλου Κω κατέστησε σαφές πως οι άθεοι ακτιβιστές στο Ιράκ είναι σε κίνδυνο, ιδίως όταν δρουν δημόσια και επώνυμα, όπως ο Karrar, να πέσουν θύματα διώξεων τόσο από κρατικές, όσο και από μη κρατικές Αρχές. Είναι αξιοσημείωτο πως η όχι και τόσο φιλική προς τους άθεους Ελλάδα χορήγησε άσυλο σε έναν άθεο που δεν μπορούσε να απολαύσει πια την ελευθερία της σκέψης στο Ιράκ, αλλά και στην Τουρκία, από όπου πέρασε στην Ελλάδα. Χαιρόμαστε που ο Karrar συνεχίζει τον ακτιβισμό του από την Ελλάδα».


Άλλες σχετικές δημοσιεύσεις:

Iraqi atheist granted asylum in Greece

08/01/2018: Αθεΐα ως λόγος δίωξης κατά τη Σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες

25/10/2017: IHEU and EHF support asylum application of Iraqi atheist activist

18/07/2018: Communication from Greek Helsinki Monitor in the case of Bekir-Ousta v. Greece and response from the Greek authorities

Η απόφαση 96/2018 του Εφετείου Θράκης που αποτελεί αντικείμενο της ακόλουθης ανταλλαγής ΕΠΣΕΕλλάδας και είχε επισυναφθεί από το ΕΠΣΕ είναι διαθέσιμη εδώ.


 

ghm and greece on tex judgment 18-7-2018-1ghm and greece on tex judgment 18-7-2018-2ghm and greece on tex judgment 18-7-2018-3ghm and greece on tex judgment 18-7-2018-4ghm and greece on tex judgment 18-7-2018-5ghm and greece on tex judgment 18-7-2018-6

09/07/2018: “Καμπάνια για το Άσυλο” για Σύνοδο Κορυφής ΕΕ: Κλειστές πόρτες & μηδενική αλληλεγγύη για πρόσφυγες και μετανάστες

asilo

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΕΕ:
ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ & ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ 

 Αθήνα, 9 Ιουλίου 2018

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο,  πιστό στην εχθρική  γραμμή που έχει χαράξει  για το προσφυγικό  ήδη από τις αρχές του 2016, υιοθετεί για άλλη μια φορά πολιτικές  που βασίζονται κυρίως στη λογική της αποτροπής,  εντείνοντας  τη σκλήρυνση των ελέγχων, προωθώντας την εφιαλτική προοπτική της εξωτερικοποίησης των συνόρων και υιοθετώντας προτάσεις που οδηγούν στην παραβίαση των Ευρωπαϊκών και Διεθνών Συνθηκών αναφορικά με τις διαδικασίες της εξέτασης των αιτημάτων διεθνούς προστασίας. Παράλληλα καλλιεργεί τη θεσμική εχθρότητα απέναντι στην αλληλεγγύη, με την ποινικοποίηση όχι μόνον των ίδιων των αιτούντων, αλλά και ενάντια στους ανθρώπους εκείνους που στέκονται δίπλα τους από αλληλεγγύη.

Η μόνη συναίνεση  που επιτεύχθηκε ήταν ότι τα κράτη μέλη δεν δεσμεύονται από τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής για κοινή πολιτική, αλλά απεναντίας δύνανται κατά το δοκούν να προχωρήσουν μονομερώς σε διμερείς ή τριμερείς συνθήκες με γνώμονα την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Ειδικότερα με τα  «συμπεράσματα» του Συμβουλίου:

–          Επιβραβεύεται και διευρύνεται η πολιτική  δημιουργίας κλειστών κέντρων κράτησης στα κράτη μέλη,

–          Νομιμοποιείται η προοπτική για  «περιφερειακές πλατφόρμες αποβίβασης», δηλαδή γκρίζων ζωνών παραβίασης δικαιωμάτων σε τρίτες χώρες,

–          Ανοίγει ο δρόμος για την υιοθέτηση fast track διαδικασιών εξέτασης αιτημάτων ασύλου,

–          Επανέρχεται  η παλαιότερη γραμμή για  την  ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της FRONTEX σε ό,τι αφορά τις απελάσεις,

–          Περιορίζεται  και ποινικοποιείται η δράση των αλληλέγγυων οργανώσεων.

Ειδικά για τη χώρα μας, τα «συμπεράσματα» της Συνόδου αποτελούν εφαλτήριο για τη σύναψη διμερών συμφωνιών, όπως αυτή με τη Γερμανία για επιστροφές των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα ως πρώτη χώρα εισόδου. Δηλώνουμε την αντίθεσή μας στην εν λόγω κυβερνητική επιλογή διότι:

 – Αντιστρατεύεται τη διαπραγμάτευση λύσεων που προβλέπουν δικαιότερη κατανομή των αιτούντων άσυλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο της ανάγκης για άμεση αναθεώρηση  του Κανονισμού του Δουβλίνου III.

–  Εγκυμονεί τον κίνδυνο περαιτέρω επιδείνωσης των ήδη προβληματικών συνθηκών υποδοχής των αιτούντων άσυλο στη χώρα μας και της ίδιας της πρόσβασης στο άσυλο.

Η Καμπάνια για την Πρόσβαση στο  Άσυλο  επισημαίνει  ότι  μια Σύνοδος Κορυφής που συγκαλείται για τη διαμόρφωση μιας κοινής Ευρωπαϊκής πολιτικής στο προσφυγικό ζήτημα, όταν απαξιώνει τη βασική παράμετρο της προστασίας της ζωής και της ασφάλειας των ανθρώπων και νομιμοποιεί  πολιτικές ενάντια στο διεθνές καιευρωπαϊκό κεκτημένο σε ό,τι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και το άσυλο αναζητώντας συναίνεση σε μέτρα σκλήρυνσης και καταστολής,  είναι αποτυχημένη και επικίνδυνη, καθώς οι γραμμές που χαράζει θέτουν σε κίνδυνο  όσα κατάκτησε η Ευρώπη, μέσα από μια επίπονη πορεία στον τομέα του σεβασμού  των ανθρώπινων δικαιωμάτων και του θεσμού του ασύλου.

ΟΙ  ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ (αλφαβητικά)

ΑΙΤΗΜΑ http://www.aitima.gr
ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων http://arsis.gr
Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων & Μεταναστών   http://migrant.diktio.org
Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου http://www.hlhr.gr
Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι
 https://greekhelsinki.wordpress.com
Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες http://www.gcr.gr
Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων http://www.refugees.gr
Κόσμος χωρίς Πολέμους και Βία www.kosmosxorispolemous.gr
“ΛΑΘΡΑ;” – Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου http://www.lathra.gr
Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών
PRAKSIS http://www.praksis.gr
Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων http://www.tokeli.gr
Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο (RSA) http://rsaegean.org/el

08/07/2018: Μικροί φιλελεύθεροι (του Γιώργου Σιακαντάρη)

[Σχόλιο Παναγιώτη Δημητρά: “Τάγραψε όλα και τόσο ωραία για αυτή την κατηγορία “φιλελεύθερων” που έχουν κίνητρο το μίσος κάθε αντιπάλου και την υποστήριξη κάθε φίλου ιδίως “φιλελεύθερου” (πχ. όταν υποστήριξαν την ισλαμοφοβία της Σώτης Τριανταφύλλου)]

ΤΟ ΒΗΜΑ

Στην κατακλείδα του βιβλίου του «Περί Ελευθερίας» ο Τζον Στιούαρτ Μιλ υποστήριζε ότι «ένα κράτος που μικραίνει τους ανθρώπους του, για να είναι πιο πειθήνια όργανα στα χέρια του, ακόμη και για αγαθούς σκοπούς, θα διαπιστώσει ότι με μικρούς ανθρώπους δεν γίνονται μεγάλα πράγματα». Το ελληνικό πολιτικό σύστημα τόσα χρόνια παρήγε μικρούς ανθρώπους από τους οποίους τώρα ζητεί μεγάλα πράγματα. Οι ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ με την αντιπολίτευσή τους απελευθέρωσαν τα αποθέματα μίσους ενός μεγάλου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο κατασκήνωνε στην άνω και κάτω πλατεία. Με τη διακυβέρνησή τους εισπράττουν πίσω το μίσος, τον φανατισμό και τον εθνικολαϊκισμό που καλλιέργησαν. Τώρα πλέον σχεδόν τα 4/5 της κοινωνίας τούς επιστρέφουν το ίδιο και περισσότερο μίσος απ’ αυτό που οι ίδιοι καλλιέργησαν. Τι φταίει;
Φαίνεται πως το μεγάλο κενό του συνολικού πολιτικού μας συστήματος είναι η απουσία ενός ισχυρού μεταρρυθμιστικού κεντρώου ή ενός φιλελεύθερου κόμματος. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Είναι η απουσία ενός φιλελεύθερου πνεύματος που θα διαπερνούσε την Κεντροαριστερά και την Κεντροδεξιά και θα τις οδηγούσε σε πολιτικές που θα εφήρμοζαν στα κέντρα των κοινωνιών. Αυτή η απουσία δημιούργησε μικρούς κεντροδεξιούς, κεντροαριστερούς, αριστερούς, ακόμη και μικρούς αναρχικούς. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι ότι δημιούργησε μικρούς φιλελεύθερους. Οι τελευταίοι αποστρέφονται κάθε διαφορετική από τη δική τους γνώμη, αδιαφορούν για τα ατομικά δικαιώματα και συμμετέχουν σε εθνικιστικά παιχνίδια. Αυτοί βλέπουν τη σκιά τους το πρωί και το ηλιοβασίλεμα και πιστεύουν ότι αυτό είναι το πραγματικό μέγεθός τους. Οι μικροί φιλελεύθεροι παρήχθησαν όχι από την αγάπη προς την ελευθερία, αλλά από το μίσος προς τον κ. Τσίπρα.
Φιλελεύθερους των «ανταποδοτικών» ατομικών δικαιωμάτων πρώτη φορά συναντώ. Γι’ αυτούς τα ατομικά δικαιώματα εξαρτώνται από το αν οι εγκληματίες αναγνωρίζουν ή όχι τα εγκλήματά τους. Φιλελεύθεροι που νομίζουν ότι τα δικαιώματα είναι ανταποδοτικά – μου δίνεις και σου δίνω – και όχι αναπαλλοτρίωτα, με βάση πάντοτε την ισχύουσα νομοθεσία, δεν υπάρχουν. Επίσης φιλελεύθερους που δεν ενδιαφέρονται για νόμους που προασπίζουν δικαιώματα μειονοτήτων – επειδή τους προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ – ελπίζω πως δεν θα ξαναδώ.
Το Βατερλό όμως των μικρών φιλελεύθερων είναι το Μακεδονικό. Ο κλασικός φιλελευθερισμός ισχυρίζεται πως ενώ για θέματα υπηκοότητας και ιθαγένειας τίθεται ζήτημα ονομασίας erga omnes, για τον προσδιορισμό των εθνοτικών ταυτοτήτων (ethnicity) ισχύει η αρχή του αυτοπροσδιορισμού. Στον φιλελευθερισμό ανήκει πρωτίστως αυτή η αρχή, όχι στην Αριστερά. Οι μικροί φιλελεύθεροι δεν το αντιλαμβάνονται. Ο φιλελευθερισμός είναι δύσκολη υπόθεση. Θέλει λογική, όχι ένστικτα. Θέλει περισσότερο βιβλία και εφημερίδες και  λιγότερο μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ας μην τους βάζουμε, όμως, τόσο δύσκολα. Ας τους δούμε στα πιο εύκολα.
Αντίθετα από τους «πατριώτες» που ανακαλύπτουν πως πωλούμε την ψυχή μας δίνοντας στους «Σκοπιανούς» το όνομά μας, λες και οι άλλοι δεν έχουν όνομα και ψυχή, οι μικροί φιλελεύθεροι σέβονται τους «Σκοπιανούς». Δεν μιλούν για γυφτοσκοπιανούς, μόνο για «Σλαβοσκοπιανούς». Είναι ευγενικοί. Δεν προσβάλλουν. Μόνο κάτι ευγενέστατα περί κρατιδίων τους ξεφεύγουν. Και βεβαίως σέβονται τη γνώμη των άλλων, αρκεί να είναι σωστή. Τι φταίνε αυτοί τώρα που η ελευθερία του κρατιδίου των «Σκοπιανών» δημιουργεί πάντα προβλήματα στη δική τους; Αφήνω κατά μέρος ότι για τους μικρότερους εκ των μικρών φιλελεύθερων το Μακεδονικό είναι δημιούργημα της Αριστεράς. Γιατί όχι και η πιτυρίδα;
Εδώ, για να είμαι δίκαιος, υπάρχει και μια πιο σοβαρή υποκατηγορία, όχι τόσο μικρών φιλελεύθερων. Αυτή, ενώ παρατηρεί τα κενά και τα αρνητικά της συμφωνίας, επισημαίνει ότι η συμφωνία λύνει περισσότερα προβλήματα απ’ όσα δημιουργεί. Συνεχίζει όμως με την έκκληση να το αφήσουμε τώρα το ζήτημα, για να το λύσει αργότερα η νέα κυβέρνηση, η οποία σήμερα ως αξιωματική αντιπολίτευση απορρίπτει τη συμφωνία.
Είναι όμως φιλελεύθερος αυτός που δεν αναγνωρίζει ότι πρέπει πάντοτε να προσπαθεί να θέτει τον εαυτό, όπως ο Ανταμ Σμιθ, στη θέση του «αμερόληπτου παρατηρητή»; Αυτός που δεν κατανοεί, όπως ο Μιλ, ότι η αμεροληψία είναι η ικανότητα να στέκεσαι μεταξύ των δύο πλευρών ενός ζητήματος και να επιχειρείς ψύχραιμα να διακρίνεις το ορθό; Είναι φιλελεύθερος αυτός που πιστεύει ότι «η αναζήτηση της αλήθειας, του λογικά σωστού κ.λπ. είναι δουλειά της φιλοσοφίας, της ιστορίας, της κοινωνιολογίας… Αλλά πάντως δεν είναι της δημοκρατίας»; Ο Μιλ, αντιθέτως, ισχυρίζεται ότι το να διακρίνεις το λογικά σωστό είναι πρωτίστως δημοκρατία και μετά φιλοσοφία.
Φιλελεύθερος, πάλι κατά τον Μιλ, είναι όποιος αναγνωρίζει, πρώτον, πως η απαγόρευση της «αντίθετης γνώμης» αποκλείει την πιθανότητα να αποδειχτεί πως και η γνώμη των μειοψηφιών μπορεί να είναι αληθινή. Δεύτερον, πως ακόμη και αν η γνώμη των μειοψηφιών δεν είναι αληθινή, η απαξίωσή της δεν βοηθάει να φανεί η αλήθεια της πλειοψηφίας. Και τρίτον και σημαντικότερο, ακόμη και αν η πλειοψηφική γνώμη είναι σωστή, αν δεν έχει αντίπαλο, μετατρέπεται σε στερεότυπο και σε δόγμα. Οπου ο Μιλ αναφέρεται στην «αντίθετη γνώμη», τοποθετήστε σήμερα την «ταυτότητα του άλλου» και θα γίνει κατανοητό σε τι αναφέρομαι.
Δεν υπάρχουν όμως μόνο οι μικροί φιλελεύθεροι. Υπάρχουν και οι μικροί αριστεροί «εθνικοσυνεννοησάκηδες». Αυτούς πάλι δεν τους αφήνουν να κοιμηθούν τα τρόπαια του κ. Τσίπρα.
Συνεχίζεται με αυτούς…
ΥΓ.: Για να λέμε όμως όλη την αλήθεια, όπως φάνηκε στην υπόθεση Ηριάννας – Περικλή, υπάρχει και μια μειοψηφία πραγματικών φιλελεύθερων που, τιμώντας τις αξίες τους, προτάσσουν τα ατομικά δικαιώματα και την αλήθεια από την προκατάληψη και το μίσος. Αυτοί διεκδίκησαν από την αρχή ως το τέλος το προφανές της δικαστικής απόφασης «οι κοινωνικές συναναστροφές δεν ποινικοποιούνται». Εύγε τους.
Ο κ. Γιώργος Σιακαντάρης είναι δρ Κοινωνιολογίας.