15/06/2021: Μήνυση κατά Μανώλη Κεφαλογιάννη (Ευρωβουλευτή ΝΔ)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
e-mailpanayotedimitras@gmail.com ιστοσελίδαhttps://greekhelsinki.wordpress.com

____________________________________________________________________________

ΕΓΚΛΗΣΗ – ΜΗΝΥΣΗ

Παναγιώτη Δημητρά του Ηλία, Εκπροσώπου ΕΤΕΠΕ/ΕΠΣΕ

ΚΑΤΑ

Του Μανώλη Κ. Κεφαλογιάννη (Ευρωβουλευτή της ΝΔ)

Για συκοφαντική δυσφήμηση μέσω του διαδικτύου

Αθήνα, 15 Ιουνίου 2021

Προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών

Ο εδώ εγκαλών Παναγιώτης Δημητράς είμαι 1) ιδρυτικός εκπρόσωπος της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) από το 1993, 2) μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εφαρμογής των Αποφάσεων του ΕΔΔΑ (EIN) από το 2018 και 3) μέλος της Γενικής Συνέλευσης της Παγκόσμιας Οργάνωσης Κατά των Βασανιστηρίων (OMCT) από το 2004.

Στόχος του ΕΠΣΕ είναι μεταξύ άλλων και η αναφορά στην ελληνική και διεθνή δικαιοσύνη υποθέσεων που εκτιμάται πως παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, με έμφαση τα τελευταία χρόνια στην καταπολέμηση του ρατσισμού, λόγω επανειλημμένων αυστηρών συστάσεων των οργάνων του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης προς την Ελλάδα μετά τη διαπίστωση γενικευμένης ατιμωρησίας των ρατσιστικών εγκλημάτων. Στα πλαίσια αυτά το ΕΠΣΕ λειτουργεί και ένα Παρατηρητήριο Ρατσιστικών Εγκλημάτων όπου συγκεντρώνονται όλα τα εκτιμώμενα ως ρατσιστικά εγκλήματα τα οποία στη συνέχεια υποβάλλονται στις Εισαγγελίες Ρατσιστικής Βίας ή στις αρμόδιες υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. Επίσης, όπως αναφέρεται στο τέλος της παρούσας, συνολική παρέμβαση του ΕΠΣΕ σε δύο υποθέσεις αντισημιτικού και αντιτσιγγάνικου λόγου στο ΕΔΔΑ συνέβαλε στην καταδίκη της Βουλγαρίας στις αντίστοιχες προσφυγές, όπως αναφέρεται ρητά στις αποφάσεις του ΕΔΔΑ, με τις οποίες το ΕΔΔΑ αναδιαμόρφωσε τη νομολογία του για την ανάγκη καταδίκης για ρατσιστικό λόγο. Τέλος, το ΕΠΣΕ μετέχει στο δίκτυο φορέων που εκτελούν το 2021 το Πρόγραμμα της ΕΕ για την Παρακολούθηση της Εφαρμογής του Κώδικα Συμπεριφοράς για την Αντιμετώπιση της Παράνομης Ρητορικής Μίσους στο Διαδίκτυο. Επιπλέον, το ΕΠΣΕ υποβάλλει συστηματικά εκθέσεις στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πορεία εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΔΑ από την Ελλάδα.

Στις 2 Ιουνίου 2021, ο Ευρωβουλευτής της ΝΔ Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης ανάρτησε στο προσωπικό του ιστολόγιο το ακόλουθο κείμενο που αναπαράγεται εδώ ακριβώς όπως είναι δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα του:


02/06/2021

«Επιστολή διαμαρτυρίας στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για εκδήλωση στο ΕΚ της λεγόμενης «Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης»

Ο Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης με επιστολή που απέστειλε προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαμαρτύρεται έντονα για τη διαδικτυακή εκδήλωση που συνδιοργανώνει ο Γάλλος ευρωβουλευτής των Πρασίνων Francois Alfonsi με τη λεγόμενη «Ομοσπονδία Τούρκων της Δυτικής Θράκης». Θέμα της εκδήλωσης είναι το δήθεν μακροχρόνιο πρόβλημα της μη εκτέλεσης των αποφάσεων από πλευράς της Ελλάδας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ένα άκρως δυσφημιστικό και ανακριβές για την Ελλάδα θέμα σε μία εκδήλωση που συνδιοργανώνεται από ένα μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μία ένωση η οποία περιφρονεί τις Διεθνείς Συνθήκες και προσπαθεί να υπονομεύσει και να αμφισβητήσει την εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους μέλους.

Δεν είναι τυχαίο ότι το έμβλημα της συγκεκριμένης ένωσης είναι δύο νομοί της Θράκης σε πράσινο χρώμα. Ενώ συνεχείς είναι οι προσπάθειες αμφισβήτησης της Διεθνούς Συνθήκης της Λωζάννης που υπεγράφη το 1923 και σαφώς ορίζει ότι η μειονότητα στη Θράκη είναι μουσουλμανική σε αντίθεση με την μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη που ορίζεται Ελληνική Εθνική Μειονότητα.

Δεν προκαλεί ασφαλώς εντύπωση η παρουσία στο πάνελ των ομιλητών του Παναγιώτη Δημητρά του ανύπαρκτου πλέον «Ελληνικού Παρατηρητήριου των Συμφωνιών του Ελσίνκι», ο οποίος πριν λίγους μήνες δεν δίστασε να μηνύσει την Ελληνική Ακτοφυλακή γιατί φυλάει τα ελληνικά σύνορα. Εντύπωση, όμως προκαλεί η παρουσία στο ίδιο πάνελ της κ. Μαρίας Γιαννακάκη τέως βουλευτή της ΔΗΜΑΡ και πρώην γενικής γραμματέως Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων την περίοδο 2016-2019.

Αναλυτικά η επιστολή διαμαρτυρίας που απέστειλε ο Μανώλης Κεφαλογιάννης στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ντέιβιντ Σασόλι:

 «Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, Βρυξέλλες 1η Ιουνίου 2021

Σας στέλνω αυτήν την επιστολή για να εκφράσω τις ανησυχίες μου και να διαμαρτυρηθώ έντονα, με την ευκαιρία μιας εκδήλωσης, που διοργανώνεται από τον ευρωβουλευτή Francois Alfonsi (Πράσινοι / EFA), με τη λεγόμενη «Ομοσπονδία Τούρκων της Δυτικής Θράκης».

Tο θέμα της εκδήλωσης είναι εντελώς δυσφημιστικό και ανακριβές για την Ελλάδα, ενώ σηματοδοτεί ένα στρεβλωτικό μήνυμα σχετικά με τη στάση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Από τη μία πλευρά αναφέρεται σε ένα φερόμενο μακροχρόνιο πρόβλημα μη εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΔΑ από τη χώρα μου, ενώ η Ελλάδα με απόλυτη επιμέλεια, τιμά, όλες τις σχετικές δεσμεύσεις της.

Από την άλλη πλευρά φαίνεται ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διοργανώνει μια εκδήλωση, η οποία συνδιοργανώνεται από μια ένωση, η οποία υπονομεύει και αμφισβητεί την εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους μέλους και περιφρονεί τις Διεθνείς Συνθήκες.

Δεν είναι τυχαίο ότι η λεγόμενη «Ομοσπονδία Τούρκων της Δυτικής Θράκης», έχει ως έμβλημα δύο νομούς της Θράκης που είναι χρωματισμένοι με πράσινο, ως προφανή αξίωση κατά της ελληνικής κυριαρχίας.

Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία συνήφθη το 1923, δεν υπάρχει Τουρκική μειονότητα στη Θράκη, αλλά μουσουλμανική.

Η τουρκική προπαγάνδα αμφισβητεί συστηματικά τις διατάξεις της Συνθήκης και χρησιμοποιεί κάθε μέσο, προκειμένου να αποσταθεροποιήσει τη Θράκη και να αυξήσει την ένταση στις διμερείς μας σχέσεις.

Είμαι πεπεισμένος ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδικάζει τέτοιες πρακτικές εναντίον των μελών του και απορρίπτει κάθε απόπειρα υπονόμευσης της ειρήνης και της σταθερότητας στην Ευρώπη. Σε αυτό το πλαίσιο βασίζομαι στις εύλογες αντιδράσεις σας και ήθελα να διευκρινίσω ότι αυτό το γεγονός δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Με εκτίμηση,

Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης» 


Το κείμενο αυτό είναι πολλαπλά ψευδές και συκοφαντικό για το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) και το νόμιμο εκπρόσωπό του Παναγιώτη Δημητρά.

Πρώτον, γιατί αποκαλεί «ανύπαρκτο πλέον» το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι.

Δεύτερον, γιατί ισχυρίζεται πως ο Παναγιώτης Δημητράς «πριν λίγους μήνες δεν δίστασε να μηνύσει την Ελληνική Ακτοφυλακή γιατί φυλάει τα ελληνικά σύνορα».

Τρίτον, γιατί αποδίδει στο ΕΠΣΕ και στον Παναγιώτη Δημητρά που συμμετείχαν στην εκδήλωση «απόπειρα υπονόμευσης της ειρήνης και της σταθερότητας στην Ευρώπη».

Η ΜΚΟ Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι είναι όμως υπαρκτή εδώ και σχεδόν 30 χρόνια. Μάλιστα, στις 25 Οκτωβρίου 2019, ο Πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους δημόσια εξήρε το έργο του ΕΠΣΕ σε θέματα νομολογίας του ΕΔΔΑ:

Σχετικά δε με την εκτέλεση των αποφάσεων του ΕΔΔΑ για τα μειονοτικά σωματεία (ομάδα αποφάσεων Bekir Ousta and Others v. Greece) που παρακολουθείται από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης και είναι αντικείμενο της ανάρτησης του Μανώλη Κ. Κεφαλογιάννη,το κατ’ αυτόν«ανύπαρκτο πλέον» ΕΠΣΕ, στις 14 Ιουνίου 2021 ενημερώθηκε με το ακόλουθο μήνυμα από την Επιτροπή Υπουργών για την απόφασή της της 9 Ιουνίου 2021 επειδή, όπως γράφεται στο ακόλουθο μήνυμα, είχε συνεισφέρει με υποβολή έκθεσης (communication) η οποία μάλιστα έχει δημοσιευθεί στον ιστόποπο της Επιτροπής Υπουργών.

Επίσης, ουδέποτε ο Παναγιώτης Δημητράς «μήνυσε την Ελληνική Ακτοφυλακή γιατί φυλάει τα ελληνικά σύνορα», όπως ψευδώς και συκοφαντικά ισχυρίζεται ο Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης. Οι μόνες μηνύσεις κατά της Ελληνικής Ακτοφυλακής έχουν αντικείμενο τις καταγγελλόμενες και από διεθνείς οργανισμούς παράνομες πράξεις της Ελληνικής Ακτοφυλακής (άσκηση παράνομης και ρατσιστικής βίας και παράνομες επαναπροωθήσεις) κατά την άσκηση των προδήλως νόμιμων καθηκόντων της να «φυλάει τα ελληνικά σύνορα», δηλαδή να τα φυλάει αλλά σύννομα. Επισυνάπτουμε (Σχετικό 1) την πιο πρόσφατη συνολική μηνυτήρια αναφορά για παράνομες απελάσεις και επαναπροωθήσεις και από την Ελληνική Ακτοφυλακή που υποβλήθηκε στις 4 Μαΐου 2021 στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Η τελευταία προφανώς θεωρώντας πως υπάρχουν βάσιμα στοιχεία σε αυτή την παρέπεμψε σε 15 Εισαγγελίες Πρωτοδικών της χώρας οι οποίες διεξάγουν προκαταρκτικές εξετάσεις.

Για να σχηματίσει η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών πλήρη εικόνα για την αξιοπιστία του Μανώλη Κ. Κεφαλογιάννη αντιγράφουμε στη συνέχεια την απόφαση της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης της 9 Ιουνίου 2021 για την εκτέλεση των αποφάσεων της ομάδας Bekir Ousta κτλ.


09/06/2021: Απόφαση Επιτροπής Υπουργών Συμβουλίου Ευρώπης
για μη εκτέλεση αποφάσεων ΕΔΔΑ για τουρκικά μειονοτικά σωματεία

Ενδιάμεση Απόφαση CM/ResDH(2021)105 Εκτέλεση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της ομάδας BekirOusta κτλ κατά της Ελλάδας (Αποφασίστηκε από την Επιτροπή Υπουργών στις 9 Ιουνίου 2021 κατά τη συνεδρίαση 1406 των Αναπληρωτών των Υπουργών)
ΠροσφυγήΥπόθεσηΑπόφαση ΕΔΔΑΤελεσιδίκησε
35151/05BEKIR-OUSTA AND OTHERS11/10/200711/01/2008
34144/05EMIN AND OTHERS27/03/200801/12/2008
26698/05TOURKIKI ENOSI XANTHIS AND OTHERS27/03/200829/09/2008

Η Επιτροπή Υπουργών, σύμφωνα με το άρθρο 46, παράγραφος 2, της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, η οποία προβλέπει ότι η Επιτροπή εποπτεύει την εκτέλεση των τελικών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (εφεξής “η Σύμβαση” και “το Δικαστήριο “),

Επισημαίνοντας ότι οι υπό κρίση υποθέσεις αφορούν παραβιάσεις του δικαιώματος των προσφευγόντων στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι (άρθρο 11), ιδίως λόγω των αποφάσεων των εγχώριων δικαστηρίων να μην εγγράψουν τα αντίστοιχα σωματεία στις υποθέσεις Bekir-Ousta κ.λπ. και Emin κ.λπ. και της απόφασης διάλυσης του σωματείου στην Tourkiki Enosi Xanthis κ.λπ. για λόγους που κρίθηκαν από το Δικαστήριο ως μη συμβατοί με τη Σύμβαση ·

Υπενθυμίζοντας ότι, μετά την απόφαση CM/Del/Dec (2017)1280/H46-13, στις 10 Οκτωβρίου 2017, εγκρίθηκαν τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που επέτρεψαν στους προσφεύογοντες να ζητήσουν την επανάληψη της διαδικασίας ενώπιον εθνικών δικαστηρίων ·

Υπενθυμίζοντας επίσης ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, τέτοιες διαδικασίες αποτελούν σημαντική πτυχή της εκτέλεσης των αποφάσεών του και η ύπαρξή τους αποδεικνύει τη δέσμευση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους στη Σύμβαση και στη νομολογία του Δικαστηρίου (Bekir-Ousta κ.λπ., Αίτηση αριθ. . 35151/05 (dec) 1.12.2016, § 25)

Επαναλαμβάνοντας την ανησυχία της για το γεγονός ότι εκκρεμούν οι επαναλήψεις της διαδικασίας που ζήτησαν οι προσφεύγοντες, ότι η εξέταση στον Αρείου Πάγου, στις 16 Οκτωβρίου 2020, για την Τουρκική Ένωση Ξάνθης πραγματοποιήθηκε δύο χρόνια μετά την υποβολή της αίτησης αναίρεσης και ότι δεν έχει εκδοθεί απόφαση ακόμη, επισημαίνοντας επίσης ότι η εξέταση στον Άρειο Πάγο των αιτήσεων αναίρεσης που άσκησαν οι προσφεύγοντες στο Bekir-Ousta κ.λπ. και οι Emin κ.λπ. που είχε προγραμματιστεί για τις 18 Μαρτίου 2022 έχει πλέον προγραμματισθεί για την 1 Οκτωβρίου 2021.

Όσον αφορά τα γενικά μέτρα που ενδέχεται να έχουν αντίκτυπο στα ατομικά μέτρα σε αυτές τις υποθέσεις, επαναλαμβάνοντας με βαθιά ανησυχία, ότι τα εγχώρια δικαστήρια έχουν απορρίψει παρόμοια αίτηση σωματείου με σκεπτικό που αντιβαίνει στις αρχές που εκτίθενται στις αποφάσεις του Δικαστηρίου σε αυτές τις υποθέσεις και ότι το σωματείο αυτό φαίνεται να παραμένει μη εγγεγραμμένο μέχρι σήμερα, σημείωσε τις τελευταίες πληροφορίες που παρείχαν οι αρχές, απαντώντας στις αποφάσεις της Επιτροπής, σχετικά με την ευρεία διάδοση και ευαισθητοποίηση των επαγγελματιών νομικών σχετικά με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένης της μετάφρασης και της ηλεκτρονικής δημοσίευσής τους σε ευρείας πρόσβασης νομικούς ιστότοπους, τα δημόσια συνέδρια το 2020 και τη συνεδρίαση και συζήτηση στη Βουλή για την εκτέλεση των αποφάσεων του Δικαστηρίου και την κατάρτιση για την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που παρέχει η Εθνική Σχολή Δικαστών ·

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ τη βαθιά ανησυχία της για το γεγονός ότι 13 χρόνια μετά τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και επτά χρόνια μετά την έγκριση από την Επιτροπή του Ενδιάμεσου Ψηφίσματος CM/ResDH (2014) 84, οι αιτήσεις των προσφευγόντων δεν έχουν ακόμη εξεταστεί εκ νέου από τα εγχώρια δικαστήρια στην ουσία τους υπό το φως της νομολογίας του Δικαστηρίου ·

ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι η υποχρέωση ενός συμβαλλόμενου κράτους σύμφωνα με το άρθρο 46 της Σύμβασης να συμμορφώνεται πλήρως και αποτελεσματικά με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου μέσω της λήψης έγκαιρων μέτρων επεκτείνεται στην ερμηνεία από τα εθνικά δικαστήρια της εσωτερικής νομοθεσίας·

ΠΑΡΟΤΡΥΝΕΙ τις αρχές να διασφαλίσουν ότι για τις εκκρεμείς αιτήσεις αναίρεσης σχετικές με τις υποθέσεις Tourkiki Enosi Xanthis κ.λπ., Bekir-Ousta κ.λπ. και Emin κ.λπ. θα εκδοθούν από τον Άρειο Πάγο αποφάσεις άμεσα και σε πλήρη και αποτελεσματική συμφωνία με το άρθρο 11 της Σύμβασης και τη νομολογία του Δικαστηρίου και καλεί τις αρχές να ενημερώσουν ταχύτατα την Επιτροπή σχετικά με το αποτέλεσμα αυτών των διαδικασιών ·

ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΙ τις αρχές να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και τη νομολογία του Δικαστηρίου επαγγελματιών νομικών, ιδίως δικαστών, και να αξιοποιήσουν επίσης τυχόν πόρους που προσφέρει το Συμβούλιο της Ευρώπης, όπως το πρόγραμμα HELP (Εκπαίδευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα για νομικούς) έτσι ώστε η εθνική νομολογία να είναι πλήρως και αποτελεσματικά ευθυγραμμισμένη με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου ·

Αναμένοντας την απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με την αίτηση αναίρεσης που εξετάστηκε τον Οκτώβριο 2020, ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ να επαναλάβει την εξέταση αυτής της ομάδας υποθέσεων κατά τη 1411η συνεδρίαση (Σεπτέμβριος 2021) (DH).


O Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης αποκαλεί «φερόμενο μακροχρόνιο πρόβλημα μη εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΔΑ από τη χώρα μου, ενώ η Ελλάδα με απόλυτη επιμέλεια, τιμά, όλες τις σχετικές δεσμεύσεις της». Η Επιτροπή Υπουργών τον διαψεύδει αφού «ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ τη βαθιά ανησυχία της για το γεγονός ότι 13 χρόνια μετά τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και επτά χρόνια μετά την έγκριση από την Επιτροπή του Ενδιάμεσου Ψηφίσματος CM/ResDH (2014) 84, οι αιτήσεις των προσφευγόντων δεν έχουν ακόμη εξεταστεί εκ νέου από τα εγχώρια δικαστήρια στην ουσία τους υπό το φως της νομολογίας του Δικαστηρίου.» και για αυτό άλλωστε έβγαλε νέα καταδικαστική για την Ελλάδα απόφαση.

Παράλληλα, ο Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης συκοφαντεί και τη ΜΚΟ Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF) που συνοργάνωσε την εκδήλωση με το μειονοτικό Κορσικανό Ευρωβουλευτή της Γαλλίας Francois Alfonsi, αποκαλώντας τη «ένωση η οποία περιφρονεί τις Διεθνείς Συνθήκες και προσπαθεί να υπονομεύσει και να αμφισβητήσει την εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους μέλους». H ABTTF είναι διεθνής ΜΚΟ με Συμβουλευτικό Καθεστώς τόσο στον ΟΗΕ όσο και στο Συμβούλιο της Ευρώπης, που αποτελούν αναγνώριση πως υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα με βάση το διεθνές δίκαιο, το οποίο προδήλως περιφρονεί ο Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης.

Επίσης, ως εάν δήθεν αγνοεί τη γεωγραφία της Ελλάδας, ο Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης ισχυρίζεται ψευδώς πως «έμβλημα της συγκεκριμένης ένωσης είναι δύο νομοί της Θράκης σε πράσινο χρώμα». Παραθέτουμε το έμβλημα της ABTTF και χάρτη της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης σε πράσινο χρώμα για να καταδειχθεί το ψεύδος.

Για τους λόγους αυτούς είναι ψευδής και συκοφαντικός για όλους τους συμμετέχοντες ο ισχυρισμός πως η εκδήλωση αυτή αποτέλεσε «απόπειρα υπονόμευσης της ειρήνης και της σταθερότητας στην Ευρώπη», ενώ αντίθετα συνέβαλε στην προώθηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων που αποτελούν θεμελιώδη προϋπόθεση για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ευρώπη.

Παρατίθενται στη συνέχεια αποσπάσματα πρόσφατων αποφάσεων του ΕΔΔΑ όπου αναγνωρίζεται ρητά η καθοριστική συμβολή του («ανύπαρκτου πλέον») ΕΠΣΕ στην αλλαγή της νομολογίας του για τη δίωξη του ρατσιστικού λόγου:


ΕΔΔΑ καταδικάζει Βουλγαρία δυο φορές για αντισημιτική και αντιτσιγγάνικη ρητορική μίσους μετά από προσφυγές της Βουλγαρικής Επιτροπής Ελσίνκι και τριτο-παρέμβαση του (συκοφαντημένου από τους εγκαλούμενους αλλά έγκυρου για το ΕΔΔΑ) ΕΠΣΕ:


«Προσβλητικές δημόσιες δηλώσεις πολιτικού σε βάρος Ρομά ότι είναι κακοποιοί, κλέφτες, βιαστές, βασανιστές. Παραβίαση σεβασμού της ιδιωτικής τους ζωής» ΑΠΟΦΑΣΗ Budinova και Chaprazov κατά Βουλγαρίας της 16.02.2021 (αριθ. προσφ. 12567/13)
βλ. εδώ (από https://www.echrcaselaw.com/apofaseis-edda/)

 
«Ρητορική μίσους και αντισημιτικά σχόλια από βουλευτή. Καταδίκη για απαγορευμένη διάκριση και παραβίαση σεβασμού της ιδιωτικής ζωής»
ΑΠΟΦΑΣΗ Behar and Gutman κατά Βουλγαρίας της 16.02.2021 (αρ. προσφ. 29335/13) βλ. εδώ (από https://www.echrcaselaw.com/apofaseis-edda/)

Και στις δύο αποφάσεις το ΕΔΔΑ ανέφερε πως έλαβε υπόψη του και «the comments submitted by a nongovernmental organisation, the Greek Helsinki Monitor, which had been granted leave to intervene in the case as a third party» («τα σχόλια που υποβλήθηκαν από μια μη κυβερνητική οργάνωση, το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, στο οποίο χορηγήθηκε άδεια να παρέμβει στην υπόθεση ως τρίτο μέρος») και δημοσιοποίησε την ακόλουθη περίληψη και στις δύο αποφάσεις:

«The Greek Helsinki Monitor, a non-governmental organisation based in Glyka Nera, Athens, referred at length to the practice of the United Nations Committee on the Elimination of Racial Discrimination regarding the question of whether individuals – even if not personally targeted – could be seen as sufficiently affected by offensive remarks directed against the ethnic or national group of which they were members. The intervenor also referred to judgments given by the Court of Justice of the European Union which, it argued, had a bearing on that question. It went on to note that various United Nations and Council of Europe bodies had emphasised the need to counter negative racial and ethnic stereotypes (in particular when spread by politicians), and cited reports that had expressed concern about the prevalence – particularly in Bulgaria – of such remarks. Lastly, it pointed out that while the Court’s case-law under Article 10 of the Convention with respect to hate speech was quite well developed, the same could not be said of its case-law regarding the same point under Article 8 of the Convention. The case at hand was thus an excellent opportunity to bring the Court’s case-law into line with emerging trends and provide the victims of hate speech proper protection». («Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, μια μη κυβερνητική οργάνωση που εδρεύει στη Γλυκά Νερά της Αθήνας, αναφέρθηκε εκτενώς στην πρακτική της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων σχετικά με το ζήτημα αν άτομα -ακόμη και αν δεν είναι προσωπικά στοχοποιημένα- θα μπορούσαν να θεωρηθεί ότι επηρεάζονται επαρκώς από προσβλητικές παρατηρήσεις κατά της εθνοτικής ή εθνικής ομάδας στην οποία ήταν μέλη. Ο παρεμβαίνων αναφέρθηκε επίσης σε αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες, όπως ισχυρίστηκε, είχαν σχέση με το ζήτημα αυτό. Στη συνέχεια, σημείωσε ότι διάφορα όργανα των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου της Ευρώπης τόνισαν την ανάγκη αντιμετώπισης των αρνητικών ρατσιστικών και εθνοτικών στερεοτύπων (ιδίως όταν διαδίδονται από πολιτικούς) και επικαλέστηκε εκθέσεις όπου εκφραζόταν ανησυχία σχετικά με την επικράτηση – ιδιαίτερα στη Βουλγαρία – τέτοιων παρατηρήσεων. Τέλος, επεσήμανε ότι ενώ η νομολογία του Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 10 της Σύμβασης σχετικά με τη ρητορική μίσους ήταν αρκετά καλά αναπτυγμένη, δεν μπορούσε να ειπωθεί το ίδιο για τη νομολογία του σχετικά με το ίδιο σημείο σύμφωνα με το άρθρο 8 της Σύμβασης. Η υπό κρίση υπόθεση ήταν επομένως μια εξαιρετική ευκαιρία για να ευθυγραμμιστεί η νομολογία του Δικαστηρίου με τις αναδυόμενες τάσεις και να παρασχεθεί στα θύματα της ρητορικής μίσους κατάλληλη προστασία»).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΕΓΚΑΛΩ ΚΑΙ ΜΗΝΥΩ ΕΝΩΠΙΟΝ ΣΑΣ

Την προαναφερθείσα δημοσίευση του Μανώλη Κ. Κεφαλογιάννη που αποτελεί συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος του ΕΠΣΕ και του Παναγιώτη Δημητρά, τόσο ατομικά όσο και ως νόμιμου εκπροσώπου του συκοφαντηθέντος ΕΠΣΕ, μέσω του διαδικτύου αφού με βάση τα προαναφερθέντα με δόλο ισχυρίστηκε ψευδή γεγονότα που μπορούν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του Παναγιώτη Δημητρά καθώς και τη φήμη του ΕΠΣΕ, αλλά και τη θεμελιωμένη επί της ηθικής και κοινωνικής αξίας εκτίμηση των στελεχών του ΕΠΣΕ και του έργου αυτών, γνωρίζοντας πως όσα συκοφαντικά ανέφερε είναι ψευδή ή/και προσβάλλουν την τιμή του και τη φήμη του ΕΠΣΕ.

Δηλώνω ότι παρίσταμαι για την υποστήριξη της κατηγορίας, τόσο ατομικά όσο και ως εκπρόσωπος του ΕΠΣΕ, για την ηθική βλάβη που υπέστημεν από την προαναφερόμενη παράνομη συκοφαντική συμπεριφορά του εγκαλουμένου (…).

Επισυνάπτω αντίγραφo του αναφερομένου 1 σχετικού κειμένου.

Αθήνα, 15 Ιουνίου 2021

Ο εγκαλών και παριστάμενος για την υποστήριξη της κατηγορίας

Παναγιώτης Δημητράς

40 NGOs denounce: Greece deems Turkey “safe”, but refugees are not

Greece deems Turkey “safe”, but refugees are not:

The substantive examination of asylum applications is the only safe solution for refugees

Athens, 14 June 2021: With a new Joint Ministerial Decision (JMD) issued on 7 June,[i] the Greek State designates Turkey as a “safe third country” for families, men, women and children of five nationalities[ii] seeking international protection in Greece. It is noted that the JMD applies even to those from countries with high recognition rates for international protection, such as Syria, Afghanistan and Somalia.[iii] This decision reinforces the policy established by the March 2016 EU-Turkey Statement that shifts the responsibility to protect refugees, including unaccompanied children,[iv] arriving in Europe to third countries.

For years, the effect of this externalisation policy has been to turn the Greek islands into a place of confinement for thousands of displaced and persecuted people, as authorities prioritised “containing” them on the islands to facilitate their return to third countries. This created places like Moria that became shameful symbols of Europe’s failure to protect refugees. But the solution is not to send displaced individuals to Turkey. In Turkey, people seeking asylum from non-European countries are not granted international protection per the 1951 Refugee Convention, while in March 2021 Turkey announced it would withdraw from the Istanbul Convention, and will thus not be protecting victims of gender-based violence, who are at an increased risk in case of return from Greece, based on the new JMD. People should not be returned to a country where their lives would be in danger, but multiple reports over recent years warn of the refoulement of refugees from Turkey, even to war zones in Syria.[v] Furthermore, the concept of a “safe third country” presupposes the existence of an essential connection between the asylum seeker and that country, as well as the consent of the third country to receive the returnee. These conditions are not met in the case of Turkey.

The decision to designate Turkey as a “safe third country”, should be revoked for the aforementioned reasons. Furthermore, the unworkability of this new law is highlighted, since as far back as March 2020, Turkey is not accepting the return of refugees and asylum seekers from Greece. This has been pointed out by Greece’s Ministry of Migration and Asylum as well as the European Commission.[vi] Refugees whose applications have been rejected as inadmissible according to the “safe third country” principle, are already enduring a situation of protracted legal uncertainty, social exclusion, destitution, homelessness, and even prolonged detention in Greece, which is at risk of turning into a prison.[vii] This JMD will serve only to increase the number of people in such a situation.

In fact, as has been pointed out in relevant interventions by the Greek Ombudsperson, and more recently in a reply by the Commissioner for Migration and Home Affairs of the European Commission,[viii] in these cases applicants must be able to re-apply for asylum, and have their applications examined on their merits, in accordance with EU and national law.[ix]

In line with a recent announcement by the UN High Commissioner for Refugees (UNHCR),[x] our organisations stress that “externalization simply shifts asylum responsibilities elsewhere and evades international obligations”. We once again call on the Greek and European authorities to honour their responsibility to protect refugees and to avoid further undermining the European asylum acquis and the fundamental principles and values for protecting human rights. To this end, we call on Greece to revoke the JMD issued on 7 June.

Signatories

Action for education 

ΑRSIS – Association for the Social Support of Youth

Better Days 

Centre Diotima

ECHO100PLUS

ELIX 

Equal Rights Beyond Borders

Europe Must Act 

European Lawyers in Lesvos (ELIL)

Fenix – Humanitarian Legal Aid

Greek Council for Refugees (GCR)

Greek Forum of Migrants  

Greek Forum of Refugees (GFR)

Greek Helsinki Monitor

Hellenic League for Human Rights (HLHR)

HumanRights360

Human Rights Legal Project

Initiative for the Detainees’ Rights

International Rescue Committee (IRC)

INTERSOS

INTERSOS Hellas

Irida Women’s Center

Legal Centre Lesvos

Lesvos Solidarity

Lighthouse Relief

Médecins du Monde – Greece

METAdrasi- Action for Migration and Development 

Mobile Info Team (MIT)

Network for Children’s Rights

Network for the Social Support of Refugees and Migrants

Odyssea

Refugees International

Refugee Law Clinic Berlin

Refugee Legal Support (RLS)

Refugee Rights Europe (RRE)

Refugee Support Aegean (RSA)

Samos Volunteers

SolidarityNow

Still I Rise

Terre des hommes Hellas


[i] Joint Ministerial Decision (JMD) 42799/2021, Gov. Gazette 2425/Β/7-6-2021, available in Greek at: https://bit.ly/3gjEYcI.

[ii] The JMD applies to nationals of Afghanistan, Syria, Somalia, Bangladesh and Pakistan

[iii] Indicatively, in 2020, the rate of positive decisions issued by the Greek Asylum Service (GAS) for asylum applicants from Somalia was 94.1%, from Syria 91.6% and from Afghanistan 66.2%. RSA, “Asylum statistics for 2020 A need for regular and transparent official information”, 11 February 2021, available at: https://bit.ly/3vcbC5K.

[iv] According to the latest available statistics issued by the National Center for Social Solidarity (EKKA), 68% of unaccompanied children that have been identified in Greece are from Syria, Afghanistan and Pakistan. Accordingly, and in any case, the implementation of the JMD is not in line with the principle of the best interests of the child and the protective provisions of the International Convention on the Rights of the Child.  On the latest available statistics see EKKA, Situation Update: Unaccompanied Children (UAC) in Greece, 15 May 2021, available at: https://bit.ly/3wcByPw.

[v] Amongst others: EASO, Syria Situation of returnees from abroad: Country of Origin Information,June 2021, available at: https://bit.ly/3weoZUn, pp. 12-13; AIDA, Country Report Turkey (May 2021 update), 31 May 2021, available at: https://bit.ly/3gfnyzr; DW, “Amnesty: Turkey forced Syrian refugees back into war zone”, 25 October 2019, available at: https://bit.ly/3pAOpc3; ECRE, “Human Rights Watch report: push backs of Syrian refugees by Turkey”, 30 March 2018, available at: https://bit.ly/2T43XsK; Human Rights Watch, “Turkey: Syrians Pushed Back at the Border”, 23 November 2015, available at: https://bit.ly/3x2tPUA.

[vi] Amongst others: Ministry of Migration and Asylum, “Request by Greece towards the EU for the immediate return 1,450 third country nationals under the Joint EU-Turkey Statement”, 14 January 2021, available in Greek at: https://bit.ly/3izPzmA; European Commission, Commission Staff Working Document: Turkey 2020 Report, 6 October 2020, available at: https://bit.ly/3xgt4aK, p. 48.

[vii] It is noted that the majority (65.8%) of international protection applications that were submitted in Greece in 2020 regarded asylum seekers from the 5 countries that are stated in the JMD. Ministry of Migration and Asylum, Annual briefing 2020, 19 January 2021, available in Greek at: https://bit.ly/3wfCgfi, p.13.

[viii] EN P-000604/2021, Answer given by Ms Johansson on behalf of the European Commission (1.6.2021), διαθέσιμο στα αγγλικά στο: https://bit.ly/3cuwEGb.

[ix] Article 38, para. 4 Directive 2013/32/EU on common procedures for granting and withdrawing international protection (recast) and article 86, para. 5 L. 4636/2019 (also known as “IPA”).

[x] UNHCR, “UNHCR warns against “exporting” asylum, calls for responsibility sharing for refugees, not burden shifting”,19 May 2021, available at: https://bit.ly/3v7EgEN.

40 ΜΚΟ καταγγέλλουν: “Ασφαλής” η Τουρκία, ανασφαλείς οι πρόσφυγες

“Ασφαλής” η Τουρκία, ανασφαλείς οι πρόσφυγες:

Η ουσιαστική εξέταση των αιτήσεων ασύλου είναι η μόνη ασφαλής λύση για άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας.

Αθήνα, 14 Ιουνίου 2021: Με νέα ΚΥΑ που εκδόθηκε στις 7 Ιουνίου,[1] η ελληνική Πολιτεία ορίζει την Τουρκία ως «ασφαλή τρίτη χώρα» για οικογένειες, άντρες, γυναίκες και παιδιά που αιτούνται διεθνή προστασία στη χώρα μας, προερχόμενοι από πέντε χώρες,[2] ακόμα και με υψηλά ποσοστά αναγνώρισης διεθνούς προστασίας, όπως η Συρία, το Αφγανιστάν και η Σομαλία.[3] Με αυτή την απόφαση πρακτικά παγιώνεται η πολιτική αποποίησης της ευθύνης προστασίας των προσφύγων στην Ευρώπη, ακόμη και των ασυνόδευτων παιδιών,[4] στο πλαίσιο που τέθηκε ήδη από την εφαρμογή της Κοινής Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας, το Μάρτιο του 2016.

Επισημαίνεται ότι η πολιτική αυτή έχει επί χρόνια μετατρέψει τα ελληνικά νησιά σε τόπο εγκλωβισμού χιλιάδων κατατρεγμένων και διωγμένων, με στόχο τη διευκόλυνση της επιστροφής τους σε τρίτες χώρες. Έχει δε γεννήσει ευρωπαϊκά σύμβολα ντροπής, όπως η Μόρια. Ωστόσο η λύση δεν μπορεί να είναι η επιστροφή εκτοπισμένων ατόμων στην Τουρκία. Η Τουρκία δεν παρέχει την διεθνή προστασία της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 σε άτομα που αιτούνται διεθνή προστασία προερχόμενα από μη Ευρωπαϊκές χώρες, ενώ από το Μάρτιο του 2021 ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και ως εκ τούτου δεν θα προστατεύει πλέον τα θύματα έμφυλης βίας, που κινδυνεύουν σε περίπτωση επιστροφής από την Ελλάδα, βάσει της νέας ΚΥΑ. Τονίζεται, δε, πως σειρά αναφορών έχουν ανά τα χρόνια κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για επαναπροωθήσεις προσφύγων από την Τουρκία, ακόμη και προς εμπόλεμες ζώνες της Συρίας.[5] Περαιτέρω, η έννοια της ασφαλούς τρίτης χώρας προϋποθέτει την ύπαρξη ουσιώδους συνδέσμου του αιτούντα άσυλο με τη χώρα αυτή και τη συναίνεση της τρίτης χώρας, προκειμένου να είναι εφικτή η επιστροφή του ατόμου. Αμφότερες οι προϋποθέσεις στην περίπτωση της Τουρκίας δεν συντρέχουν.

Η απόφαση περί της Τουρκίας ως ασφαλούς τρίτης χώρας θα πρέπει να ανακληθεί για τους λόγους που αναφέρθηκαν. Έρχεται δε σε καιρό που, ήδη από τον Μάρτιο του 2020, η Τουρκία δεν δέχεται την επιστροφή προσφύγων και αιτούντων άσυλο από την Ελλάδα, όπως, εξάλλου, έχει επισημανθεί από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.[6] Αυτό έχει ήδη οδηγήσει πρόσφυγες, των οποίων τα  αιτήματα έχουν απορριφθεί ως απαράδεκτα, κατ’ εφαρμογή της έννοιας της «ασφαλούς τρίτης χώρας», σε ένα καθεστώς νομικής αβεβαιότητας, κοινωνικού αποκλεισμού, οικονομικής εξουθένωσης, αστεγίας, αλλά ακόμη και παρατεταμένης κράτησης στη χώρα μας, η οποία κινδυνεύει να μετατραπεί σε φυλακή.[7] Η εφαρμογή της ΚΥΑ θα εξωθήσει ακόμη περισσότερα άτομα στην ίδια κατάσταση.

Μάλιστα, όπως έχει επισημανθεί σε σχετικές παρεμβάσεις του Συνηγόρου του Πολίτη, αλλά και πιο πρόσφατα από την Επίτροπο Εσωτερικών και Μετανάστευσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,[8] σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να δοθεί εκ νέου πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου, στην οποία θα πρέπει να εξετασθεί η ουσία των αιτημάτων, κατ’ εφαρμογή του ενωσιακού και εθνικού δικαίου.[9]

Σε πλήρη σύμπνοια με το πνεύμα πρόσφατης ανακοίνωσης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες,[10] οι οργανώσεις μας επισημαίνουν πως «η “εξωτερικοποίηση” είναι απλώς ένας τρόπος να μετατοπίζονται οι ευθύνες […] και να παρακάμπτονται οι διεθνείς υποχρεώσεις» και καλούν για μια ακόμη φορά τις ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές να σεβαστούν την ευθύνη προστασίας των προσφύγων, ώστε να αποφευχθεί και η περαιτέρω διολίσθηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου για το άσυλο και των θεμελιωδών αρχών και αξιών προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Προς αυτό το σκοπό, καλούμε την ελληνική Πολιτεία να ανακαλέσει την από 7 Ιουνίου ΚΥΑ.

Οι υπογράφουσες οργανώσεις

Action for education 

Αλληλεγγύη Λέσβου

ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων

Better Days 

Γιατροί του Κόσμου – Ελλάδα

Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

ECHO100PLUS

ΕΛΙΞ

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕλΕΔΑ)

Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ)

Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών 

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

Equal Rights Beyond Borders

Europe Must Act 

European Lawyers in Lesvos (ELIL)

Fenix – Humanitarian Legal Aid

HumanRights360

Human Rights Legal Project

International Rescue Committee (IRC)

INTERSOS

INTERSOS Hellas

Ίριδα – Κέντρο Γυναικών 

Κέντρο Διοτίμα

Legal Centre Lesvos

Lighthouse Relief

ΜΕΤΑδραση – Δράση για την Μετανάστευση και την Ανάπτυξη 

Mobile Info Team (MIT)

Odyssea

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Refugees International

Refugee Law Clinic Berlin

Refugee Legal Support (RLS)

Refugee Rights Europe (RRE)

Samos Volunteers

SolidarityNow

Still I Rise

Terre des hommes Hellas

Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο (RSA)


[1] Κοινή Υπουργική Απόφαση Αριθμ. 42799/2021 ΦΕΚ 2425/Β/7-6-2021.

[2] Συγκεκριμένα τη Συρία, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές.

[3] Ενδεικτικά, για το 2020, το ποσοστό θετικών αποφάσεων που εξέδωσε η Υπηρεσία Ασύλου για αιτούντες και αιτούσες άσυλο από τη Σομαλία ήταν 94,1%, από τη Συρία 91,6% και από το Αφγανιστάν 66,2%. RSA, «Στατιστικά στοιχεία για το σύστημα ασύλου το 2020», 11 Φεβρουαρίου 2021, διαθέσιμο στο: https://bit.ly/3wenF3R.

[4] Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στατιστικά του ΕΚΚΑ,  το 68% των ασυνόδευτων παιδιών που έχουν εντοπιστεί στην Ελλάδα προέρχονται από τη Συρία, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Συνεπώς και σε κάθε περίπτωση η εφαρμογή της ΚΥΑ  δεν συνάδει με την αρχή του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού και τις προστατευτικές διατάξεις που προβλέπει η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Για τα τελευταία διαθέσιμα στατιστικά, βλ. ΕΚΚΑ, Επικαιροποιημένη κατάσταση: Ασυνόδευτα Ανήλικα (Α.Α.) στην Ελλάδα, 15 Μαΐου 2021, διαθέσιμο στο: https://bit.ly/3zlsla0.

[5] Μεταξύ άλλων: EASO, Syria Situation of returnees from abroad: Country of Origin Information,Ιούνιος 2021, διαθέσιμο στα αγγλικά στο: https://bit.ly/3weoZUn, σσ. 12-13; AIDA, Country Report Turkey (May 2021 update), 31 Μαΐου 2021, διαθέσιμο στα αγγλικά στο: https://bit.ly/3gfnyzr; DW, “Amnesty: Turkey forced Syrian refugees back into war zone”, 25 Οκτωβρίου 2019, διαθέσιμο στα αγγλικά στο: https://bit.ly/3pAOpc3; ECRE, “Human Rights Watch report: push backs of Syrian refugees by Turkey”, 30 Μαρτίου 2018, διαθέσιμο στα αγγλικά στο: https://bit.ly/2T43XsK; Human Rights Watch, “Turkey: Syrians Pushed Back at the Border”, 23 Νοεμβρίου 2015, διαθέσιμο στα αγγλικά στο: https://bit.ly/3x2tPUA.

[6] Μεταξύ άλλων: Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, «Αίτημα Ελλάδος προς ΕΕ για την άμεση επιστροφή 1.450 αλλοδαπών βάσει της Κοινής Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας», 14 Ιανουαρίου 2021, διαθέσιμο στο: https://bit.ly/3izPzmA; European Commission, Commission Staff Working Document: Turkey 2020 Report, 6 Οκτωβρίου 2020, διαθέσιμο στα αγγλικά στο: https://bit.ly/3xgt4aK, σ. 48.

[7] Επισημαίνεται πως η πλειοψηφία (65,8%) των αιτήσεων διεθνούς προστασίας που υποβλήθηκαν το 2020 στη χώρα μας αφορούσαν αιτούντες και αιτούσες άσυλο από τις 5 χώρες που προβλέπει η ΚΥΑ. Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, Ετήσιο Ενημερωτικό Σημείωμα 2020, 19 Ιανουαρίου 2021, διαθέσιμο στο: https://bit.ly/3wfCgfi, σ.13.

[8] EN P-000604/2021, Answer given by Ms Johansson on behalf of the European Commission (1.6.2021), διαθέσιμο στα αγγλικά στο: https://bit.ly/3cuwEGb.

[9] Άρθρο 38, παρ. 4 Οδηγίας 2013/32/ΕΕ για τις διαδικασίες ασύλου, άρθρο 86, παρ. 5 Ν 4636/2019.

[10] Υ.Α. ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, «Η Ύπατη Αρμοστεία προειδοποιεί κατά της «εξωτερικής ανάθεσης» της διαδικασίας ασύλου, ζητά τον επιμερισμό και όχι τη μετατόπιση της ευθύνης για τους πρόσφυγες», 19 Μαΐου 2021, διαθέσιμο στο: https://bit.ly/3v7EgEN.

09/06/2021: Απόφαση Επιτροπής Υπουργών Συμβουλίου Ευρώπης για μη εκτέλεση αποφάσεων ΕΔΔΑ για τουρκικά μειονοτικά σωματεία

Ενδιάμεση Απόφαση CM/ResDH(2021)105 Εκτέλεση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της ομάδας Bekir-Ousta κτλ κατά της Ελλάδας (Αποφασίστηκε από την Επιτροπή Υπουργών στις 9 Ιουνίου 2021 κατά τη συνεδρίαση 1406 των Αναπληρωτών των Υπουργών)
ΠροσφυγήΥπόθεσηΑπόφαση ΕΔΔΑΤελεσιδίκησε
35151/05BEKIR-OUSTA AND OTHERS11/10/200711/01/2008
34144/05EMIN AND OTHERS27/03/200801/12/2008
26698/05TOURKIKI ENOSI XANTHIS AND OTHERS27/03/200829/09/2008

Η Επιτροπή Υπουργών, σύμφωνα με το άρθρο 46, παράγραφος 2, της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, η οποία προβλέπει ότι η Επιτροπή εποπτεύει την εκτέλεση των τελικών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (εφεξής “η Σύμβαση” και “το Δικαστήριο “),

Επισημαίνοντας ότι οι υπό κρίση υποθέσεις αφορούν παραβιάσεις του δικαιώματος των προσφυεγόντων στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι (άρθρο 11), ιδίως λόγω των αποφάσεων των εγχώριων δικαστηρίων να μην εγγράψουν τα αντίστοιχα σωματεία στις υποθέσεις Bekir-Ousta κ.λπ. και Emin κ.λπ. και της απόφασης διάλυσης του σωματείου στην Tourkiki Enosi Xanthis κ.λπ. για λόγους που κρίθηκαν από το Δικαστήριο ως μη συμβατοί με τη Σύμβαση ·

Υπενθυμίζοντας ότι, μετά την απόφαση CM/Del/Dec (2017)1280/H46-13, στις 10 Οκτωβρίου 2017, εγκρίθηκαν τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που επέτρεψαν στους προσφεύογοντες να ζητήσουν την επανάληψη της διαδικασίας ενώπιον εθνικών δικαστηρίων ·

Υπενθυμίζοντας επίσης ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, τέτοιες διαδικασίες αποτελούν σημαντική πτυχή της εκτέλεσης των αποφάσεών του και η ύπαρξή τους αποδεικνύει τη δέσμευση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους στη Σύμβαση και στη νομολογία του Δικαστηρίου (Bekir-Ousta κ.λπ., Αίτηση αριθ. . 35151/05 (dec) 1.12.2016, § 25)

Επαναλαμβάνοντας την ανησυχία της για το γεγονός ότι εκκρεμούν οι επαναλήψεις της διαδικασίας που ζήτησαν οι προσφεύγοντες, ότι η εξέταση στον Αρείου Πάγου, στις 16 Οκτωβρίου 2020, για την Τουρκική Ένωση Ξάνθης πραγματοποιήθηκε δύο χρόνια μετά την υποβολή της αίτησης αναίρεσης και ότι δεν έχει εκδοθεί απόφαση ακόμη, επισημαίνοντας επίσης ότι η εξέταση στον Άρειο Πάγο των αιτήσεων αναίρεσης που άσκησαν οι προσφεύγοντες στο Bekir-Ousta κ.λπ. και οι Emin κ.λπ. που είχε προγραμματιστεί για τις 18 Μαρτίου 2022 έχει πλέον προγραμματισθεί για την 1 Οκτωβρίου 2021.

Όσον αφορά τα γενικά μέτρα που ενδέχεται να έχουν αντίκτυπο στα ατομικά μέτρα σε αυτές τις υποθέσεις, επαναλαμβάνοντας με βαθιά ανησυχία, ότι τα εγχώρια δικαστήρια έχουν απορρίψει παρόμοια αίτηση σωματείου με σκεπτικό που αντιβαίνει στις αρχές που εκτίθενται στις αποφάσεις του Δικαστηρίου σε αυτές τις υποθέσεις και ότι το σωματείο αυτό φαίνεται να παραμένει μη εγγεγραμμένο μέχρι σήμερα, σημείωσε τις τελευταίες πληροφορίες που παρείχαν οι αρχές, απαντώντας στις αποφάσεις της Επιτροπής, σχετικά με την ευρεία διάδοση και ευαισθητοποίηση των επαγγελματιών νομικών σχετικά με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένης της μετάφρασης και της ηλεκτρονικής δημοσίευσής τους σε ευρείας πρόσβασης νομικούς ιστότοπους, τα δημόσια συνέδρια το 2020 και τη συνεδρίαση και συζήτηση στη Βουλή για την εκτέλεση των αποφάσεων του Δικαστηρίου και την κατάρτιση για την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που παρέχει η Εθνική Σχολή Δικαστών ·

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ τη βαθιά ανησυχία της για το γεγονός ότι 13 χρόνια μετά τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και επτά χρόνια μετά την έγκριση από την Επιτροπή του Ενδιάμεσου Ψηφίσματος CM/ResDH (2014) 84, οι αιτήσεις των προσφευγόντων δεν έχουν ακόμη εξεταστεί εκ νέου από τα εγχώρια δικαστήρια στην ουσία τους υπό το φως της νομολογίας του Δικαστηρίου ·

ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι η υποχρέωση ενός συμβαλλόμενου κράτους σύμφωνα με το άρθρο 46 της Σύμβασης να συμμορφώνεται πλήρως και αποτελεσματικά με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου μέσω της λήψης έγκαιρων μέτρων επεκτείνεται στην ερμηνεία από τα εθνικά δικαστήρια της εσωτερικής νομοθεσίας ·

ΠΑΡΟΤΡΥΝΕΙ στις αρχές να διασφαλίσουν ότι για τις εκκρεμείς αιτήσεις αναίρεσης σχετικές με τις υποθέσεις Tourkiki Enosi Xanthis κ.λπ., Bekir-Ousta κ.λπ. και Emin κ.λπ. θα εκδοθούν από τον Άρειο Πάγο αποφάσεις άμεσα και σε πλήρη και αποτελεσματική συμφωνία με το άρθρο 11 της Σύμβασης και τη νομολογία του Δικαστηρίου και καλεί τις αρχές να ενημερώσουν ταχύτατα την Επιτροπή σχετικά με το αποτέλεσμα αυτών των διαδικασιών ·

ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΙ τις αρχές να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και τη νομολογία του Δικαστηρίου επαγγελματιών νομικών, ιδίως δικαστών, και να αξιοποιήσουν επίσης τυχόν πόρους που προσφέρει το Συμβούλιο της Ευρώπης, όπως το πρόγραμμα HELP (Εκπαίδευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα για νομικούς) έτσι ώστε η εθνική νομολογία να είναι πλήρως και αποτελεσματικά ευθυγραμμισμένη με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου ·

Αναμένοντας την απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με την αίτηση αναίρεσης που εξετάστηκε τον Οκτώβριο 2020, ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ να επαναλάβει την εξέταση αυτής της ομάδας υποθέσεων κατά τη 1411η συνεδρίαση (Σεπτέμβριος 2021) (DH).

Council of Europe Ministers issue interim resolutions on Greece, Russia and Turkey for Turkish minority associations, Navalnyye and conviction of critics in Turkey


In its 7-9 June 2021 meeting, the Committee of Ministers of the Council of Europe (CM) issued three interim resolutions expressing its concern about grave non-execution of judgments by Greece, Russia and Turkey.

For Greece, the CM “reiterated its deep concern that 13 years after the European Court’s judgments, and seven years since the adoption by the Committee of Interim Resolution CM/ResDH(2014)84, the applicants’ applications have still not been re-examined by domestic courts on their merits in the light of the Court’s case‑law; (…) [and] that domestic courts have rejected a similar application of an association [“Cultural Association of Turkish Women in the Prefecture of Xanthi”] contrary to the principles set out in the Court’s judgments in these cases and that this association appears to remain unregistered today.” The CM also “exhorted the authorities to ensure that the outstanding appeals in Tourkiki Enosi Xanthis and Others, Bekir-Ousta and Others and Emin and Others are decided by the Court of Cassation promptly and in full and effective compliance of Article 11 of the Convention and the Court’s case‑law, and invited the authorities to inform the Committee rapidly about the outcome of these proceedings; (…) while awaiting the decision of the Court of cassation on the appeal examined in October 2020, decided to resume consideration of this group of cases at the 1411th meeting (September 2021) (DH).”

For Russia, the CM “recalled further its previous decision urging the authorities to take all possible measures to quash the convictions in respect of both applicants and to erase all the negative consequences against them, and in the meantime to release Mr Aleksey Navalnyy without delay; expressed its grave concern that to date Mr Aleksey Navalnyy remains in detention and his conviction stands; strongly urged the authorities to release immediately Mr Aleksey Navalnyy, to quash the conviction impugned in this case in respect of both applicants, and to reimburse the applicants in the amount of the fine and the civil damages they have paid; decided to resume the consideration of the individual measures in this case at its 1411th meeting (September 2021) (DH).”

For Turkey, the CM “urged the authorities to provide detailed statistical information covering the last five years showing the total number of prosecutions and convictions for the offences in these groups of cases and also, given the particular importance accorded to freedom of the press by the Court in its case-law, information on the number of journalists prosecuted, convicted and held in pre-trial and post-conviction detention, with details of the allegations involves; strongly urged the authorities to amend Article 301 of the Criminal Code in light of the Court’s clear case-law and to consider further legislative changes of the Criminal Code and the Anti-Terrorism law to clarify that the exercise of right of freedom of expression does not constitute an offence; (…) invited the authorities to consider amending Article 125 and abrogating 299 of the Criminal Code in accordance with the Court’s case-law and the emerging European consensus towards decriminalisation of defamation of a Head of State; (…) invited the authorities to provide information on the reopening of the proceedings or on the outcome of the reopened proceedings in the cases Selahattin Demirtaş (No. 3), Bayar, Kınık, Ali Gürbüz, Mart and Others, Mehdi Tanrıkulu, Cin, Kok, Güllü, Nejdet Atalay, Aktan, Bakır, Özer (No. 3), Süer, Nurettin Demirtaş (37048/97), Uzan, Seğmen, Demir and Ataç; on the grounds for the refusal for reopening and on other possible measures in the case of Arslan and Others (as concerns the applicant Olcay Bayraktar) and on the pending criminal proceedings in the cases Sahin Alpay and Ragip Zarakolu; decided to resume consideration of these groups of cases at the latest during its March 2022 (DH) meeting.

We reprint here the Interim Resolution and the related Notes of the Secretariat on Greece:

Interim Resolution CM/ResDH(2021)105 Execution of the judgments of the European Court of Human Rights Bekir-Ousta and Others group against Greece (Adopted by the Committee of Ministers on 9 June 2021 at the 1406th meeting of the Ministers’ Deputies)
ApplicationCaseJudgment ofFinal on
35151/05BEKIR-OUSTA AND OTHERS11/10/200711/01/2008
34144/05EMIN AND OTHERS27/03/200801/12/2008
26698/05TOURKIKI ENOSI XANTHIS AND OTHERS27/03/200829/09/2008

The Committee of Ministers, under the terms of Article 46, paragraph 2, of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, which provides that the Committee supervises the execution of final judgments of the European Court of Human Rights (hereinafter “the Convention” and “the Court”),

Noting that the present cases concern violations of the applicants’ right to freedom of association (Article 11), in particular due to the domestic courts’ rulings not to register their associations in Bekir-Ousta and Others and Emin and Others, and a decision leading to the dissolution of their association in Tourkiki Enosi Xanthis and Others for reasons criticised by the Court as non-compliant with the Convention;

Recalling that following the decision CM/Del/Dec(2017)1280/H46-13, on 10 October 2017, amendments were adopted to the Code of Civil Procedure which allowed the applicants to request reopening of the proceedings before domestic courts;

Recalling also that, according to the Court’s case-law, such proceedings are an important aspect of the execution of its judgments and their existence demonstrates a Contracting State’s commitment to the Convention and the Court’s case-law (Bekir-Ousta and Others, Application No. 35151/05 (dec) 1.12.2016, § 25)

Reiterating its concern that the re-opening of the proceedings initiated by the applicants are still pending, that the Court of Cassation hearing of 16 October 2020 in Tourkiki Enosi Xanthis took place two years after the lodging of the appeal and that no decision has been rendered yet; also noting that the Court of Cassation hearing of the appeals lodged by the applicants in Bekir-Ousta and Others and Emin and Others which had been scheduled for 18 March 2022 has now been brought forward to 1 October 2021.

With regard to general measures that may have an impact on the individual measures in these cases, reiterating with deep concern, that domestic courts have rejected a similar application of an association contrary to the principles set out in the Court’s judgments in these cases and that this association appears to remain unregistered today, took note of the latest information provided by the authorities, in reply to the Committee’s decisions, concerning the wide dissemination and awareness-raising among legal professionals concerning the Court’s judgments, including their translation and online publication on widely-accessed legal websites, the 2020 public conferences and Parliament’s meeting and debate focusing on the execution of the Court’s judgments, and the training on the European Convention on Human Rights provided by the National School of Judges;

REITERATED its deep concern that 13 years after the European Court’s judgments, and seven years since the adoption by the Committee of Interim Resolution CM/ResDH(2014)84, the applicants’ applications have still not been re-examined by domestic courts on their merits in the light of the Court’s case‑law; 

UNDERLINED that a contracting State’s obligation under Article 46 of the Convention to fully and effectively comply with the Court’s judgments through the adoption of timely measures extends to the interpretation by domestic courts of domestic legislation;

EXHORTED the authorities to ensure that the outstanding appeals in Tourkiki Enosi Xanthis and Others, Bekir-Ousta and Others and Emin and Others are decided by the Court of Cassation promptly and in full and effective compliance of Article 11 of the Convention and the Court’s case‑law, and invited the authorities to inform the Committee rapidly about the outcome of these proceedings;

ENCOURAGED the authorities to continue their efforts concerning awareness-raising of the European Convention and the Court’s case-law among legal professionals, notably judges, and to also draw on any resources offered by the Council of Europe, such as the HELP (Human Rights Education for Legal Professionals) Programme so that domestic case-law is fully and effectively aligned with the Court’s judgments;

While awaiting the decision of the Court of cassation on the appeal examined in October 2020, DECIDED to resume consideration of this group of cases at the 1411th meeting (September 2021) (DH).

_____________________________________________________________________________________________________________

1406th meeting, 7-9 June 2021 (DH) Human rights 
H46-12 Bekir-Ousta and Others group v. Greece (Application No. 35151/05)
Supervision of the execution of the European Court’s judgments
Reference documentsDH-DD(2021)442DH-DD(2021)410DH-DD(2020)1133DH-DD(2020)962CM/ResDH(2014)84CM/Del/Dec(2021)1398/H46-10
ApplicationCaseJudgment ofFinal onIndicator for the classification
35151/05BEKIR-OUSTA AND OTHERS11/10/200711/01/2008Complex problem
34144/05EMIN AND OTHERS27/03/200801/12/2008
26698/05TOURKIKI ENOSI XANTHIS AND OTHERS27/03/200829/09/2008

Case description

These cases concern violations of the right to freedom of association (Article 11) due to the domestic courts’ rulings not to register associations (Bekir-Ousta and Others and Emin and Others; final domestic decisions in 2006 and 2005 respectively) and a decision leading to the dissolution of an association (Tourkiki Enosi Xanthis and Others; final domestic decision in 2005) on the ground that their aim was to promote the idea that an ethnic minority existed in Greece (as opposed to the religious minority recognised by the 1923 Treaty of Lausanne).

Concerning Bekir-Ousta and Others and Emin and Others, the European Court noted that the contested measure relied on a mere suspicion about the true intentions of the founders of the association and the actions that it might have led to once it had started functioning. Moreover, the Court considered that even assuming that the true aim of the association was to promote the idea that an ethnic minority existed in Greece, this could not in itself be considered a threat to a democratic society. The Court noted in this respect that nothing in the association’s statute suggested that its members were advocating the use of violence or anti-democratic or anti-constitutional means. The Court recalled that Greek legislation (Article 12 of the Constitution and Article 81 of the Civil Code) did not set up a system of preventive control for the establishment of non-profit associations. It also noted that the domestic courts could order the dissolution of any association if it subsequently pursued an aim different to that stated in its statute, or if its functioning proved to be contrary to public order. Consequently, it concluded that the impugned measure was disproportionate to the aim pursued.

In Tourkiki Enosi Xanthis and Others, the Court underlined the radical nature of the measure, namely the dissolution of the association, and noted in particular that, prior to its dissolution, the association had continued its activities for about half a century without hindrance and without any indication that its members had ever used violence or rejected democratic principles.

Tourkiki Enosi Xanthis and Others also concerns a violation of Article 6 § 1 due to the excessive length of the civil proceedings related to the dissolution of the association.

Status of execution

Individual measures:

Following the European Court’s judgments, the applicants attempted to have their applications for registration of the associations re-examined using the means available under Greek law. The applicants in Tourkiki Enosi Xanthis and Others, and in Emin and Others sought revocation of the refusals: these were rejected, because the European Court’s judgment was not a “new fact” or a “change of circumstances” and a revocation could only be sought where registration had previously been granted. The applicants in Bekir  Ousta and Others made a new application for registration which was refused on the basis it was res judicata.

The Committee started examining the first case in this group in June 2008. At its 1201st meeting (June 2014) (DH), it adopted Interim Resolution CM/ResDH(2014)84, by which the authorities were called upon to provide to the Committee, without delay, tangible information on the measures taken or envisaged, accompanied by an indicative calendar for their adoption, to achieve the implementation of the judgments in this group of cases.

On 10 December 2015, the Court rejected the new applications lodged by the applicants in Xanthi Turkish Union and Others andAyse Galip and Others (applications Nos. 55557/12 and 73646/13, the latter concerning Emin and Others) as inadmissible on the ground that their cases were pending before the Committee of Ministers and that the applications for revocation of the domestic courts’ judgments did not constitute new facts. On 13 December 2016 the Court declared inadmissible a second application (No. 7050/14) introduced also by the applicants in the Bekir Ousta case. In both cases, with regard to the execution of its judgments of 11 October 2007 and of 27 March 2008, the Court highlighted the importance of ensuring that domestic procedures are in place to allow a case to be re-examined in the light of a finding of a violation of the Convention and underlined that such proceedings can be considered an important aspect of the execution of its judgments and their existence demonstrates the commitment of a contracting State to respect the Convention and the case-law of the Court (§32 and §25 respectively).

At its 1280th meeting (March 2017) (DH) the Committee called upon the Greek authorities to take legislative measures, either by allowing the reopening of proceedings in civil matters or by changing the procedure concerning registration of associations.

In light of those developments, on 10 October 2017 the authorities adopted a change to the Code of Civil Procedure to allow the re-opening of cases in which the European Court has found a violation of the right to a fair trial or a substantive right under the Convention originating in a domestic court judgment issued in a non-contentious procedure, without prejudice to the terms and restrictions set out in the provisions of the Convention concerning national security, public order, crime prevention, the protection of health or morals and the protection of the rights and freedoms of others. A transitional provision was also adopted which was intended to allow the reopening of proceedings in cases such as the present where the European Court had found violations before the coming into force of the legislative amendment. In such cases a request for reopening of proceedings should be assessed with due regard to the restrictions set out in paragraph 2 of article 11 of the Convention and to its other provisions, as well as to international treaties.

Under the new provisions, on 4 December 2017 the applicants in Tourkiki Enosi Xanthis and Others applied to the Court of Appeal of Thrace, again requesting the revocation of its 2002 judgment that was criticised by the European Court. On 8 March 2018 the Committee was informed by the NGO Greek Helsinki Monitor that the lawyer who represented the Region of Eastern Macedonia and Thrace in the above proceedings pleaded for the rejection of the application on the basis of arguments similar to those criticised by the Court.

On 22 June 2018, the Thrace Court of Appeal[1] rejected the application on the ground that the application infringed the ne bis in idem principle, because the applicants had already requested the revocation in 2008, under Article 758 of the Code of Civil Procedure as it was then in force; furthermore the transitional provision of the law amending Article 758 of the Code of Civil Procedure did not apply – a specific provision should have been included to cover those who had already requested reopening on the basis of Article 758 of the Code of Civil Procedure, as it stood before amendment.

The applicants in Tourkiki Enosi Xanthis appealed to the Court of Cassation. The hearing date set for 20 March 2020 was adjourned due to measures relating to the Covid-19 pandemic. By a communication of 15 July 2020 (DH-DD(2020)631), the government informed the Committee that a new hearing date for the case was set by the Court of Cassation for 16 October 2020.

In its decision adopted at its 1377bis meeting (September 2020), the Committee of Ministers underlined that the above upcoming hearing before the Court of Cassation in the case of Tourkiki Enosi Xanthis would appear to present a critical opportunity for the domestic courts to redress the deficiencies of the initial registration decision criticised in that case.

In their communication dated 27 October 2020 (DH-DD(2020)962), the authorities informed the Committee that on 16 October 2020 the Court of Cassation held a hearing to discuss the appeal lodged by the applicants in the Tourkiki Enosi Xanthis and that it would render its decision at a later date. In their communication of 16 April 2021 (DH-DD(2021)410), the Greek authorities informed the Committee that the Court of Cassation had not as yet rendered a decision on this case.

The applicants in Bekir-Ousta and Others and Emin and Others also initiated reopening of the proceedings under the 2017 law before the Thrace Court of Appeal. They informed the Committee (DH-DD(2020)481) that on 20 May 2020 the Thrace Court of Appeal delivered its judgments (Nos 60 and 61/2020), rejecting the applications for reopening based on a reasoning almost identical to that of the 2018 judgment delivered by the same court concerning Tourkiki Enosi Xanthis.

In particular the appeal court, by making use of the ne bis in idem principle, reasoned that both associations had already had recourse to the courts after the European Court’s judgments, on the same grounds and with same request and that the 2017 civil procedure code amendment had no bearing on that conclusion.

Those applicants appealed the decisions rendered by the Thrace Court of Appeal on 20 May 2020 (see
DH-DD(2020)962). In particular, on 27 August 2020 they requested the Court of Cassation to set hearing dates to discuss their appeals.

In a communication of 2 December 2020 (DH-DD(2020)1133), the Greek authorities submitted that the date of the Court of Cassation hearing concerning Bekir-Ousta and Others and Emin and Others was set for 18 March 2022 after the submission by the appellants of the necessary documents on 29 September 2020. The hearing date was set in accordance with the Code of Civil Procedure and the Court of Cassation Regulations. Due to the Covid-19 pandemic the Court of Cassation’s Secretariat staff had been reduced, thus the electronic registration on the system solon.gov.gr was carried out at the end of November 2020.

Rule 9.1 and 9.2 communications

By its communication of 22 January 2021 (DH-DD(2021)122), the Expert Council on NGO Law of the Council of Europe Conference of INGOs noted that the non-registration of the associations prevent them from playing their part in the important contribution that the Committee of Ministers has recognised NGOs make to democratic societies (cf. CM/Rec(2007)14). It called on the Committee to call on Greece to provide the applicants with a fresh opportunity to obtain registration through a Convention-compliant procedure.

By their communications of 21 April 2021 (DH-DD(2021)443), and of 23 April 2021 (DH-DD(2021)424), the Greek Helsinki Monitor and the applicants respectively informed the Committee that the Court of Cassation hearing concerning Bekir-Ousta and Others and Emin and Others which had been scheduled for 18 March 2022 has now been brought forward to 1 October 2021, following a request lodged by the applicants on 9 April 2021.

General measures

1) Violation of Article 6 § 1 in Tourkiki Enosi Xanthis and Others: The issue of excessive length of civil proceedings was examined in the context of the pilot judgment in the Glykantzi / Konti Arvaniti group of cases (53401/99) and closed by Final Resolution CM/ResDH(2015)231.

2) Violations of Article 11: In 2013 the Committee noted the awareness-raising measures taken by the authorities in respect of the domestic courts. It has also followed the evolution of domestic jurisprudence, in particular in the Thrace region. The Greek authorities have informed the Committee of a list of 51 associations whose registration has been permitted by the courts in that region, in respect of many of which the authorities noted that the words “Muslim minority” or “minority” appeared in the title.

The Committee has also taken note of decisions by the Thrace courts applying the jurisprudence of the European Court. However, at its examination of the cases in September 2019 it expressed deep concern about a 2017 decision of the Court of Cassation, concerning the “Cultural Association of Turkish Women in the Prefecture of Xanthi”, which affirmed a decision of the Thrace Court of Appeal refusing registration for similar reasons to those criticised by the European Court in the present cases.

At its examination of the cases in March 2021, the Committee noted with deep concern that the authorities had not set out their follow-up to their undertaking to consider means by which they can enhance the systematic dissemination of the Court’s judgments, notably through the existing websites used by legal professionals and Convention-related training for members of the judiciary. It urged the authorities to redouble their efforts by engaging in targeted awareness raising of the Court’s case-law with the domestic courts concerned and to draw on any resources that the Council of Europe may offer to support their efforts in this respect, and to continue their bilateral consultations with the Execution Department.

By the communications of 16 April 2021 (DH-DD(2021)410) and of 29 April 2021 (DH-DD(2021)442), the Greek authorities informed the Committee that on 8 January 2018 the President of the Court of Cassation addressed a letter to the presidents of all first instance and appeal courts’ councils underlining that all judges dealing with cases concerning freedom of association have to take into consideration the State’s obligation, under Article 46 of the Convention, to abide by the European Court’s judgments. He also invited the aforementioned presidents to ensure that judges are informed of the Bekir-Ousta judgments and the Committee’s decisions, pointing out that it is imperative that all judges dealing with such cases take them into consideration in the context of their legal reasoning.

The authorities also provided the Committee with information concerning the dissemination of the judgments in this group of cases and awareness raising about them among legal professionals. They have been translated into Greek, published and/or commented upon in a number of widely-accessed legal websites in Greece, including the one of the Greek State Legal Council. In addition, a series of legal publications by major Greek law publishers between 2011 and 2019 have focused on the European Court’s case-law, including on freedom of association, while in 2020 two widely-publicised public conferences took place in Athens focusing on the execution by Greece of the Court’s judgments. Also in 2020 the Parliament’s special permanent commission on the execution of the Court’s judgments held a meeting and debate on the Greek cases whose execution is pending. Lastly, it was noted that the curriculum of the National School of Judges includes courses on human rights and the implementation of the Convention, including research using the HUDOC database.

Analysis by the Secretariat

As regards individual measures

It is recalled that at its March 2021 DH meeting, the Committee expressed deep concern that the applicants’ applications had still not been re-examined by domestic courts on their merits in the light of the Court’s case‑law. The authorities were urged to ensure that the appeal in Tourkiki Enosi Xanthis, in which the hearing took place on 16 October 2020, was decided by the Court of Cassation promptly and in full and effective compliance of the Convention and the Court’s case-law. The Committee also urged the authorities to take all necessary measures to ensure that the hearing concerning Bekir-Ousta and Others and Emin and Others takes place earlier than envisaged by the Court of Cassation (i.e. on 18 March 2022).

The Committee also instructed the Secretariat to prepare a draft interim resolution for the Committee’s consideration in the event that no tangible progress has been made by then to implement the individual measures,

At the time of drafting, all the appeals by the three applicant associations are still pending before the Court of Cassation. The only development since then is that the hearing concerning Bekir-Ousta and Others and Emin and Others has been brought forward to 1 October 2021. Whilst this is a positive element, given the lack of real progress overall, it cannot be considered as a tangible step in particular in light of the lack of a re-examination on the merits of these cases. The Secretariat has therefore prepared a draft interim resolution.

In that interim resolution, the Committee may thus wish to reiterate its concern that the registration proceedings initiated by the applicants are still pending, that the Court of Cassation hearing of 16 October 2020 in Tourkiki Enosi Xanthis took place two years after the lodging of the appeal and that no decision has been rendered yet. It may also note that the Court of Cassation hearing of the appeals lodged by the applicants in Bekir-Ousta and Others and Emin and Others which had been scheduled for 18 March 2022 has now been brought forward to 1 October 2021.

The Committee may thus reiterate with deep concern that 13 years after the European Court’s judgments, and seven years since the adoption by the Committee of Interim Resolution CM/ResDH(2014)84, the applicants’ applications have still not been re-examined by domestic courts on their merits in the light of the Court’s case‑law.

In this context it may be underlined that a contracting State’s obligation under Article 46 of the Convention to fully and effectively comply with the Court’s judgments through the adoption of timely measures extends to the interpretation by domestic courts of domestic legislation.

In view of the above, the authorities may be exhorted to ensure that the appeals in all three cases (Tourkiki Enosi Xanthis and OthersBekir-Ousta and Others and Emin and Others) are decided by the Court of Cassation promptly and in full and effective compliance of Article 11 of the Convention and the Court’s case-law, and invited to inform the Committee rapidly about the outcome of these proceedings.

As regards general measures

The Committee may reiterate with deep concern that domestic courts have rejected a similar application (concerning the “Cultural Association of Turkish Women in the Prefecture of Xanthi”, which appears to remain unregistered today), contrary to the principles set out in the Court’s judgments in these cases. The Committee may also wish to take note of the latest information provided by the authorities, in reply to the Committee’s decisions, concerning the wide dissemination and awareness-raising among legal professionals concerning the Court’s judgments, including their translation and online publication on widely-accessed legal websites, the 2020 public conferences and Parliament’s meeting and debate focusing on the execution of the Court’s judgments, and the training on the Convention provided by the National School of Judges. It may therefore invite the authorities to continue their efforts concerning awareness-raising of the European Convention and the Court’s case law among legal professionals, notably judges, and to also draw on any resources offered by the Council of Europe, such as the HELP (Human Rights Education for Legal Professionals) Programme, so that domestic case-law is fully and effectively aligned with the Court’s judgments.

It is proposed to resume consideration of this group of cases at the 1411th meeting (September 2021) (DH).

Ο Ευρωβουλευτής Κεφαλογιάννης έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον Πρόεδρο του ΕΚ σχετικά με το διαδικτυακό σεμινάριο που διοργάνωσε η ABTTF

03.06.2021

Πρόεδρος ABTTF: «Λόγω αυτής της νοοτροπίας που παραβιάζει τις αρχές της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, οι ενώσεις μας με τη λέξη ’’Τούρκος’’ στα ονόματά τους είναι κλειστές και δεν επιτρέπεται η ίδρυση νέων».

Την 1η Ιουνίου 2021, ο Βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ) Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης (ΕΛΚ-Χριστιανοδημοκράτες) στην επιστολή που έστειλε στον Πρόεδρο του ΕΚ Νταβίντ Σασόλι, διαμαρτυρήθηκε για το διαδικτυακό σεμινάριο που διοργάνωσε η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF) στις 2 Ιουνίου 2021 με την υποστήριξη του Ευρωβουλευτή Φρανσουά Αλφονσί (Πράσινοι / EΣΕ).

Στην επιστολή του, ο Κεφαλογιάννης δηλώνει ότι το θέμα της εκδήλωσης είναι εντελώς δυσφημιστικό και λάθος για την Ελλάδα και δηλώνει ότι η εκδήλωση είχε θέμα το δήθεν μακροχρόνιο πρόβλημα μη εκτέλεσης των αποφάσεων από πλευράς Ελλάδας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ), καθώς και ότι η Ελλάδα έχει εκπληρώσει όλες τις σχετικές δεσμεύσεις της με απόλυτη προσπάθεια.

Ο Κεφαλογιάννης, σημείωσε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διοργανώνει μια εκδήλωση, η οποία συνδιοργανώνεται από μια ένωση, η οποία υπονομεύει και αμφισβητεί την εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους μέλους και περιφρονεί τις Διεθνείς Συνθήκες.

Στην επιστολή του, ισχυρίστηκε επίσης ότι η τουρκική προπαγάνδα αμφισβητεί συστηματικά τις διατάξεις της Συνθήκης της Λωζάνης και χρησιμοποιεί κάθε μέσω προκειμένου να αποσταθεροποιήσει τη Θράκη και να αυξήσει την ένταση στις διμερείς σχέσεις. Επίσης, εξέφρασε ότι  είναι πεπεισμένος πως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδικάζει τέτοιες πρακτικές εναντίον των μελών του και απορρίπτει κάθε απόπειρα υπονόμευσης της ειρήνης και της σταθερότητας στην Ευρώπη. Ακόμη, ο Κεφαλογιάννης δήλωσε ότι εμπιστεύεται τις εύλογες αντιδράσεις του Προέδρου του ΕΚ Νταβίντ Σασόλι και θέλει να καταστήσει σαφές ότι αυτό το γεγονός δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Όσον αφορά το ζήτημα, ο Χαλήτ Χαμπίπ Ογλού, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF), δήλωσε: «Η επιστολή του Μανώλη Κ. Κεφαλογιάννη, μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της χώρας μας, που περιέχει αβάσιμους ισχυρισμούς και συκοφαντίες εναντίον της ABTTF, αποδεικνύει πόσο παραμορφωμένη είναι η επικρατούσα κατανόηση της δημοκρατίας στη χώρα. Το 2016,  πριν από το συνέδριο με θέμα ‘’Η Ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι στην Ελλάδα: Ένα κενό στα ευρωπαϊκά πρότυπα τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων’’ που φιλοξενήθηκε στις Βρυξέλλες από τον Ευρωβουλευτή Σάμπα Σόγκορ, μέλος της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), του οποίου ο Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης είναι επίσης μέλος, οι Ευρωβουλευτές του Κόμματος της Χρυσής Αυγής έγραψαν επιστολή στον Πρόεδρο του ΕΚ Μάρτιν Σούλτς, ζητώντας την ακύρωση της εκδήλωσης. Επιπλέον, ήρθαν στην αίθουσα όπου θα διεξαγόταν το πρόγραμμα και επιτέθηκαν λεκτικά στον υποδεχόμενο Ευρωβουλευτή. Στη χώρα μας, το εμπόδιο στην εφαρμογή των αποφάσεων της ’’ομάδας υποθέσεων Μπεκίρ Ουστά και λοιποί’’ του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι αυτή η νοοτροπία που έχει εγκατασταθεί σε όλα τα επίπεδα του κράτους και της πολιτικής. Ο ισχυρισμός ότι στη Θράκη έχει δημιουργηθεί μια ανοιχτή και δημοκρατική κοινωνία και το γεγονός ότι με τον ισχυρισμό αυτό γίνεται προσπάθεια να δημιοργηθεί μια άλλη πραγματικότητα, είναι το ίδιο το πρόβλημα. Λόγω αυτής της νοοτροπίας, που παραβιάζει τις αρχές της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, οι ενώσεις μας με τη λέξη ’’Τούρκος’’ στα ονόματά τους είναι κλειστές και δεν επιτρέπεται η ίδρυση νέων. Εάν αυτή η κλειστή και συντηρητική νοοτροπία, που εξετάζει τα γεγονότα με παρωπίδες, σταματήσει να μας κατηγορεί ότι προσπαθούμε να υπονομεύσουμε την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ευρώπη σε κάθε προσπάθεια σχετικά με την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και ενεργήσει σύμφωνα με τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου, τότε το πρόβλημα θα λυθεί από μόνο του. Ωστόσο, στη χώρα μας, η οποία δεν έχει φτάσει στη δημοκρατική ωριμότητα, εάν τα προβλήματα που σχετίζονται με τα δικαιώματα και τις ελευθερίες της τουρκικής κοινωνίας της Δυτικής Θράκης συνεχίσουν να παραμένουν ταμπού και να μετατρέπονται σε εθνικό ζήτημα, ο χαμένος θα είναι η χώρα μας που αγνοεί τα πλούτη της.»

Φωτογραφία: https://www.kefalogiannis.gr/el/nea/eyrwpaika-8emata/epistolh-diamartyrias-ston-proedro-toy-eyrwpaikoy-koinoboylioy-gia-ekdhlwsh-sto-ek-ths-legomenhs-omospondias-toyrkwn-dytikhs-8rakhs

MEP Kefalogiannis sent a letter of complaint to the EP President about the webinar organised by ABTTF

03.06.2021

  • ABTTF President: “Due to this mentality that disregards the principles of democracy and the rule of law, our associations with the word Turkish in their names are dissolved and new ones are not registered”

European Parliament MEP Manolis K. Kefalogiannis (EPP-Christian Democrats) sent a letter to EP President David Sassoli on 1 June  2021, complaining about the webinar organised by the Federation of Western Thrace Turks in Europe (ABTTF) on 2 June 2021 with the support of MEP François Alfonsi (Greens/EFA).

Kefalogiannis said in his letter that the subject of the event was completely defamatory and wrong for Greece, adding that the event referred to a longstanding problem with the claim that European Court of Human Rights (ECtHR) judgments are not executed by his country Greece, he added that Greece had fulfilled all its commitments regarding this issue with absolute endeavour.

Noting that the EP appears to be holding an event in partnership with an organisation that undermines and challenges the territorial integrity of a Member State and disregards international treaties, Kefalogiannis claims that according to the 1923 Treaty of Lausanne, there is in (Western) Thrace a Muslim minority and no Turkish minority. 

In his letter, Kefalogiannis claims that Turkish propaganda systematically challenges the provisions of the Treaty of Lausanne and uses all means to destabilise (Western) Thrace and increase tensions in bilateral relations, adding that he believes EP members condemn such practices and reject attempts to undermine peace and stability in Europe. Kefalogiannis also expresses confidence in the reasonable responses of EP President David Sassoli and wants to make it clear that this cannot happen under the auspices of the EP.

Halit Habip Oğlu, President of the Federation of Western Thrace Turks in Europe (ABTTF) made the following statement: ‘The unfounded claim and slanderous letter of Manolis K. Kefalogiannis, one of the Members of the European Parliament of our country, against ABTTF proves how distorted the prevailing understanding of democracy in the country is. Indeed, in 2016, MEPS of the Golden Dawn Party wrote to then EP President Martin Schulz ahead of our Brussels event titled ‘Freedom of Association in Greece: A Gap in European Minority Rights Standards’, hosted by MEP Csaba Sógor (EPP), a member of the European People’s Party (EPP) Group of which Manolis K. Kefalogiannis is a member, calling for the cancellation of the event, and they later came to the hall where the vent was held and verbally attacked the host MEP. The obstacle to the execution of the judgments of the European Court of Human Rights belonging to Bekir-Ousta and Others group of cases is this mentality that has settled at all levels of state and politics in our country. This mentality, which is immersed in the reality of this claim with the allegation that an open and democratic society has been created in Thrace is the issue in itself. Due to this mentality that disregards the principles of democracy and the rule of law, our associations with the word Turkish in their names are closed and new ones are not allowed to be established. This narrowly stereotyped and conservative mindset, which looks at events through blinkers, will be solved on its own if every of our efforts with respect to the freedom of establishing association will cease to be undermined with the claim that we are sabotaging peace and stability in Europe and by acting in accordance with democracy and the rule of law. However, if the problems related to the rights and freedoms of the Turkish community in Western Thrace continue to be taboo and turned into a national issue in our country that has not reached democratic maturity, it will be our country that ignores its wealth and loses out’.

https://www.kefalogiannis.gr/el/nea/eyrwpaika-8emata/epistolh-diamartyrias-ston-proedro-toy-eyrwpaikoy-koinoboylioy-gia-ekdhlwsh-sto-ek-ths-legomenhs-omospondias-toyrkwn-dytikhs-8rakhs

Ήθος Μαρίας Γιαννακάκη! Ήθος ΣΥΡΙΖΑ!

Η Μαρία Γιαννακάκη είχε επιβεβαιώσει τη συμμετοχή της και την ακύρωσε επικαλούμενη λόγους υγείας λίγο πριν την έναρξη της εκδήλωσης.

May be a Twitter screenshot of Dimitris Papadimoulis A and text that says 'χρήστης Maria Yannakaki έκανε Retweet Dim. Papadimoulis @papadimoulis Μετά την αναγνώριση του λάθους K την δημόσια συγγνώμη κύριε @sakismoumtzis καλό θα ήταν να ενημερώσετε και τον συνάδελφο @M_Kefalogiannis και την @omadaalithias ώστε να μην διαιωνίζεται η διασπορά ψευδών ειδήσεων. Τον αναζήτησα και εγώ. Σε τέτοια θέματα χρειάζεται πολλή προσοχή. ΜΟΥΜΤΖΗΣ ΣΑΚΗΣ @sakismoumtzis 13 ώ Επικοινώνησε μαζί μου η κυρία Γιαννακάκη και διέψευσε κατηγορηματικά την συμμετοχή της στην επίμαχη εκδήλωση. Ως εκ τούτου κατέβασα το σχετικό σχόλιο και ζητώ συγγνώμη από την κυρία Γιαννακάκη. Την αδίκησα.... 10:06 μ.μ. 02 Ιουν 21 Twitter for iPhone'

Υπόθεση Γ. Καυκά: Το Δικαστήριο αναγνωρίζει ευθύνη του Δημοσίου για υπέρμετρη αστυνομική βία

Λαδής – Δαλιάνη | Δικηγορικό Γραφείο

ΥΠΟΘΕΣΗ Γ. ΚΑΥΚΑ: ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΓΙΑ ΥΠΕΡΜΕΤΡΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών έρχεται με την υπ’ αρ. 3947/2021 απόφασή του να εισφέρει νομολογιακά μία απόφαση-πρότυπο αιτιολογίας και αντιμετώπισης φαινομένων αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας. Το δικαστήριο επεδίκασε ποσό € 50.000 στο Γιάννη Καυκά ως αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστη, όταν στις 11 Μαΐου 2011 δέχθηκε απρόκλητα σχεδόν θανάσιμα τραύματα στο κεφάλι από αστυνομικούς της ΥΑΤ κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στην Αθήνα (βλ. σχετικά εδώ). Λόγω της πρωτοφανούς βιαιότητας, η υπόθεση είχε απασχολήσει και τη Διεθνή Αμνηστία στην έκθεση της για το έτος 2014 σχετικά με την Ελλάδα, με τίτλο «Κράτος εν κράτει: Κουλτούρα κακομεταχείρισης και ατιμωρησίας στην Ελληνική Αστυνομία».

Η ποινική και πειθαρχική διερεύνηση της υπόθεσης διήρκησαν 6 χρόνια και δεν τελεσφόρησαν, εμπεδώνοντας μια εικόνα ατιμωρησίας των δραστών. Ο ίδιος δήλωσε στη Διεθνή Αμνηστία και ενώ οι συνέπειες του τραυματισμού του ήταν ακόμη ορατές: «Αυτό που μου συνέβη παραείναι σκοτεινό και βαρύ φορτίο για να το κουβαλά κανείς … Υπάρχει ένας συγκεκριμένος αστυνομικός που σηκώνει έναν πυροσβεστήρα και χτυπά ένα ανθρώπινο ον που δεν αποτελεί απειλή για αυτόν. Γιατί συνέβη αυτό; … Επειδή αυτός ο άνθρωπος [ο αστυνομικός] γνώριζε απ την αρχή ότι δεν θα πάθαινε τίποτα … Αν αυτός ο άνθρωπος βρεθεί ενώπιον των ευθυνών του [κληθεί να λογοδοτήσει], θα το ξανασκεφτεί…».

Με την απόφασή του το Διοικητικό Πρωτοδικείο έκρινε ότι στην υπόθεση Καυκά «αποδείχθηκε η αδιάκριτη χρήση βίας από τους αστυνομικούς σε διαδηλωτές, τους οποίους χτυπούσαν με τα γκλομπ κανονικά ή ανάποδα και με τα πόδια, ενώ παράλληλα ψέκαζαν με τις φυσούνες επάνω στα πρόσωπά τους» και ειδικότερα ότι ο ίδιος «τραυματίστηκε από αστυνομικό των Διμοιριών της Υ.Α.Τ. που επιχειρούσαν επί της οδού Πανεπιστημίου, μεταξύ των οδών Βουκουρεστίου και Αμερικής, περί ώρα 13:55 έως 14:00, την 11η-5-2011, ο οποίος (αστυνομικός), εν μέσω ρίψης δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης και χρήσης φυσούνας για εκτόξευση χημικών εξ επαφής, φορώντας την ειδική στολή με τα απαραίτητα προστατευτικά μέσα διαφόρων σημείων του σώματός του (κράνος, άρβυλα, πυροσβεστήρα, ασπίδα, αλεξίσφαιρο γιλέκο, προσωπίδα αερίων με κατάλληλο φίλτρο), με μέρος της εξάρτυσής του, έβαλε εναντίον του, που είχε ακάλυπτο το πρόσωπο και το κεφάλι του. (…). Η εν λόγω συμπεριφορά του αστυνομικού οργάνου όχι μόνο παραβιάζει το καθήκον του για τη διασφάλιση της δημόσιας τάξης, της ασφάλειας και της σωματικής ακεραιότητας του πολίτη, (…), αλλά πληροί και την ειδική υπόσταση του εγκλήματος της βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης (…). Κατόπιν αυτών, (…), θεμελιώνεται η αστική ευθύνη του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου, βάσει των διατάξεων του άρθρου 105 Εισ.Ν.Α.Κ.. Εξάλλου, η αντικειμενική ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου».

Πρόκειται για μία απόφαση-σταθμό στη διερεύνηση της αστυνομικής αυθαιρεσίας, η οποία με την εμπεριστατωμένη αιτιολογία της έρχεται να ενισχύσει και τιμήσει το ρόλο της διοικητικής δικαιοσύνης στη διερεύνηση συναφών περιστατικών. Μία απόφαση που ελπίζουμε να αποτελέσει ορόσημο στη σημερινή περίοδο, όπου η αστυνομική βία γνωρίζει μία νέα έξαρση.

ΕΓΡΑΨΑΝ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

ΤΟ ΒΗΜΑ

Η ΑΥΓΗ

THE PRESS PROJECT