Refugees forced out of Greece – Government accused of thousands of “pushbacks” (In Big Issue North, including interview with GHM’s Vassilis Tsarnas)

Refugees forced out of Greece

Government accused of thousands of “pushbacks”

By  Mark Metcalf

15 Apr 2021

Hero image

Refugees forced out of Greece

The Greek government has been accused of pushbacks of refugees arriving on its shores.

A human rights group has compiled a report claiming that nearly 1,400 people were pushed back over a border in March-July last year, undermining their right to claim asylum. And a group of MEPs has written to the European Commission urging it to make clear their concerns to the Greek government.

The figure of 1,400 is likely to be an underestimate, according to Vasilis Tsarnas of the human rights group Greek Helsinki Monitor, which compiled the report that has now been sent to the Greek supreme court, naval court and military appeals court.

“Clearly we cannot get to know of each incident in which refugees are being denied the right to arrive in Greece by state forces,” said Tsarnas, who claims that NGOs and journalists are being denied access to the Greek islands nearest to the Turkish shore where many people are being turned back.

“We record incidents and send them to prosecutors, who generally fail to act by enforcing current legislation.”

An Athens bookshop worker, Tsarnas volunteers for Greek Helsinki Monitor, which was founded in 1993 to support human and minority rights, and to campaign against discrimination.

“We record incidents and send them to prosecutors, who generally fail to act by enforcing current legislation,” he said. “It thus requires further efforts to put public and political pressure on state authorities. Where necessary we apply to take cases to the European Court of Human Rights and send reports to the UN in Geneva.”

Thanks to its monitoring, Greek Helsinki Monitor assisted the ruling last year in which the neo-fascist party Golden Dawn was found guilty of running a criminal organisation as it became prominent during the country’s financial crisis, when it systematically targeted migrants and left-wing critics. Former Golden Dawn MPs have now been imprisoned.

Since 2015, most entrants to Greece are refugees fleeing conflict in Syria, Afghanistan and Iraq. They arrive via Turkey. Some Greek MPs have accused the Turkish government of attacking the country by sending refugees.

In February, Aegean Boat Report, a Norwegian NGO, reported that 13 people from Afghanistan – including three women and five children – were removed soon after arriving at a Greek state-facilitated refugee camp in Lesbos. They were forced into a container by four men wearing unmarked dark uniforms, beaten with batons, and the women were assaulted. A van transported the 13 to a port and forced them on to an inflatable life raft that was towed out to sea. They were abandoned without life jackets and picked up by the Turkish coast guard off Behram early the following morning.

“Greek Helsinki Monitor is now representing eight of the illegally deported Afghans, who should be allowed to return to Greece and apply to stay,” said Tsarnas.
“We are pleased that a number of MEPs have written to Ylva Johansson, EU Commissioner for Home Affairs.”

In their letter the MEPs state: “The Greek government’s claims that they are complying with all international laws and obligations are highly questionable… we urge you to address this level of pushbacks in the European Union as a matter of priority.”

According to Tsarnas supporting refugees forms part of defending human rights for all. He believes the indifference of many members of the public and politicians to the desperate plight of those seeking to reach Europe through Greece is allowing the police and other state forces to increasingly act violently towards other groups, including workers and students.

“It is inevitable that there will be deaths of people who are risking everything for the prospect of a better life,” he added.

Between 1993 and 2020, 40,555 refugees and migrants have died after coming to Europe, according to United for Intercultural Action. They include Fatma, a Syrian woman, who was shot by a Greek border guard as she and her husband and six children sought to cross into Greece via the Evros river near Edirne last year. Other Syrian refugees were also shot dead by border guards around this time.

Nearer to home, deaths among migrants and refugees seeking to cross the English Channel included a family of three children who perished in October 2020. Britain has since left the EU. Nevertheless, said Anya Edmond-Pettitt of the Institute of Race Relations. “The UK cannot abandon all those trying to reach here. International conventions still apply, like the UN Convention on the Rights of the Child, requiring safe and legal family reunion routes for children.

“Maritime search and rescue of vessels in distress at sea is accepted the world over. We must pressure the government and all parties to uphold these lifesaving measures.”

Photo: fenced refugee camp in a former military area near Mytilene on Lesbos (Nicolas Economou/NurPhoto)

Like Big Issue North on Facebook

Source

LICRA: “Η Ακροδεξιά ταυτίζει μουσουλμάνους με ισλαμιστές. Οι τελευταίοι ελπίζουν σε αυτήν για να προκαλέσει υστερία.”

Μια, όχι και τόσο ανεξάρτητη πρόεδρος Ανεξάρτητης Επιτροπής (Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων Ανθρώπου)

13:37 | 03 Απρ. 2021Φωτεινή Λαμπρίδη

Νομιμοποιείται ένας/μία πρόεδρος ανεξάρτητης επιτροπής, να κοινοποιεί κάθε λίγο στο fb αναρτήσεις του πρωθυπουργού, να υπερασπίζεται με πάθος κυβερνητικές επιλογές, να αναπαράγει λιβέλους εναντίον του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Η απάντηση είναι όχι, γιατί αν ήταν θετική δεν θα ονομάζονταν ανεξάρτητες αρχές ή επιτροπές, αλλά κυβερνητικές. Αυτό φαίνεται να το αγνοεί η κυρία Μαρία Γαβουνέλη, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου από τον Απρίλιο του 2019 και αναπληρώτρια καθηγήτρια στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Για να δούμε τι έγραφε η ίδια στο Liberal τον Δεκέμβριο του 2020: «Δουλειά της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου είναι να συμβούλευει, να προτρέπει να παροτρύνει, να ψιθυρίζει στο αυτί των κυβερνώντων προτάσεις, ιδέες, προσδοκίες, εκστρατείες, για να ενισχύσει την πραγματική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα και να εξασφαλίσει ότι πληρούνται απολύτως οι διεθνείς μας υποχρεώσεις. Και αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, δουλειά της είναι να φωνάζει, να διαμαρτύρεται, να καυτηριάζει, να καταγγέλλει παραβιάσεις των κανόνων και κακές πρακτικές, εγκλήματα και εγκληματικές ηλιθιότητες».

Δεν θα μπορούσε κανείς να διαφωνήσει στο θεωρητικό πλαίσιο που θέτει, ούτε να αρνηθεί πως η επιτροπή παίρνει  κατά καιρούς θέση με ανακοινώσεις της, πάνω σε θέματα όπως η απαγόρευση του συνέρχεσθαι, τα δικαιώματα μεταναστών και γυναικών, η υπόθεση Κουφοντίνα. Η πρόεδρος της ωστόσο μέσω του δημόσιου προφίλ της στο fb, εκφράζει συστηματικά εμπάθεια, συχνά με ακραίο τρόπο, κάτι που δεν συνάδει με τον ρόλο της.

Στην Ελλάδα οι “νεοφιλελεύθεροι” χρηματοδοτούνται από το κράτος. Εμείς… από εσάς! Στήριξε την ανεξαρτησία του tvxs.gr, κάνοντας κλικ εδώ.

Τι βλέπουμε στο προφίλ της προέδρου;

Συστηματικές κοινοποιήσεις του προφίλ του Κ. Μητσοτάκη. Αναπαραγωγή προσβλητικών σχολίων που άφορουν τον Αλέξη Τσίπρα…γιατί κοιτάζει τα παπούτσια του στην παρέλαση. Φτάνει δε η πρόεδρος στο σημείο, να αναπαράγει ανάρτηση που υποστηρίζει ότι «…ο ΣΥΡΙΖΑ στη χειρότερη τρίβει τα χέρια του να γίνουμε νεκροταφείο»!

Αναπαραγωγή χλευαστικών σχολίων για άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όπως ο Ν. Ξυδάκης.

Αναπαραγωγή σχολίων ενάντια στους φοιτητές που έκαναν κατάληψη στο ΑΠΘ.

Όσον αφορά δε τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης, η πρόεδρος δεν αρκέστηκε στο να αναπαράγει την ανάρτηση του πρωθυπουργού που έκανε λόγο μόνο για την επίθεση στον αστυνομικό καταπίνοντας την παραβίαση των δικαιωμάτων δεκάδων πολιτών που ξυλοκοπήθηκαν από τους άνδρες της ΕΛ.ΑΣ.

Αναπαρήγαγε επίσης ειρωνικό σχόλιο του Αρ. Χατζή που ξεκινάει ως εξής: «Όσοι αγανάκτησαν με αυτό που έγινε προχθές στη Νέα Σμύρνη, υποθέτω θα αγανακτούν το ίδιο σήμερα με τη δολοφονική επίθεση κατά αστυνομικού. Σωστά; Η ερώτηση αυτή είναι ρητορική διότι δυστυχώς αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.» και καταλήγει: «Μου είναι και οι δύο ομάδες εξίσου απεχθείς. Αλλά αναρωτιέμαι. Πόσες και πόσοι έχουν απομείνει που δεν βλέπουν άλλο χρώμα στη βία παρά μόνο το μαύρο;»

Κουβέντα για την παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών που ξυλοκοπήθηκαν αναίτια. Άραγε ανήκουν κι αυτοί οι πολίτες στην μία από τις δύο «απεχθείς» ομάδες;

Η πρόεδρος όμως δυσανασχετεί και με άλλους πολίτες της χώρας μας γι’αυτό και αναπαράγει το αφήγημα της ατομικής ευθύνης που προκρίνει η κυβέρνηση αλλά και αναρτήσεις όπως αυτήν που λέει ότι «Ανυπολόγιστη η ζημιά που κάνουν οι δημοσιολογούντες συμπολίτες που προτιμούν να είναι ευχάριστοι παρά χρήσιμοι και συνεχώς λένε πως “ο κόσμος κουράστηκε” χωρίς να συμπληρώνουν ότι η εναλλακτική στην κούραση είναι ο θάνατος»!

Όσο για τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό, το σχόλιο που την εκφράζει είναι το παρακάτω: «Ευαγγελισμός σήμερα στην εφημερία, έχουμε πόλεμο αλλά κάποιοι σφυρίζουν κλέφτικα ή ψάχνουν λάφυρα στις στάχτες. Όλοι αυτοί οι γιατροί και οι νοσηλευτές είναι οι βουβοί ήρωες, οι νέοι μας ήρωες, γιατί οι ήρωες δε φωνάζουν, προχωρούν στα σκοτεινά και στη σιωπή».

Προφανώς κατά την πρόεδρο, δεν είναι ήρωες οι δεκάδες γιατροί και νοσηλευτές που εκπέμπουν sos καθημερινά στην πολιτεία, που ζητούν πρόσληψη προσωπικού γιατί έχουν εξαντληθεί, που κάνουν καθημερινά ολιγόωρες κινητοποιήσεις προσπαθώντας να πείσουν την πολιτεία ότι θα μπορούσαν να σωθούν περισσότεροι συνάνθρωποι μας, που έχουν κι αυτοί δικαίωμα στην ασφαλή εργασία και γι’αυτό διεκδικούν βαρέα και ανθυγιεινά.

Για να είμαστε δίκαιοι και δίκαιες, η πρόεδρος ενδιαφέρεται και για τα δικαιώματα των γυναικών. Αποσιωπώντας ωστόσο το ότι σύσσωμες οι γυναικείες οργανώσεις, ζητούν την άμεση απόσυρση του νομοσχέδιου Τσιάρα για το Οικογενειακό Δίκαιο, που όπως υποστηρίζουν για τα δικαιώματα των γυναικών σημαίνει οπισθοδρόμηση δεκαετιών.

Oι ανεξάρτητες αρχές, ονομάζονται έτσι όχι για τυπικούς λόγους, αλλά γιατί οφείλουν να διατηρούν προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία ως θεσμικά αντίβαρα απέναντι στην εκτελεστική εξουσία. Τα μέλη της, όποια κι αν είναι τα πολιτικά ή κομματικά τους πιστεύω, οφείλουν να μην εκφράζουν δημόσια καμία εμπάθεια. Είναι πραγματικά θλιβερή η δημόσια εικόνα αυτή της προέδρου και για την Επιτροπή και για την χώρα. Η πρόεδρος δεν τηρεί καν τα προσχήματα, που στην συγκεκριμένη περίπτωση, έστω  αυτά, θα διέσωζαν το κύρος της επιτροπής.

Πηγή

Σχετικό:
Πρόεδρος Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων Ανθρώπου επικροτεί χαρακτηρισμό “σκουπίδι” για Εκπρόσωπο ΕΠΣΕ

Φταίνε οι Εβραίοι για τον αντισημιτισμό των «αντιρατσιστών»; | Του Βασίλη Τσαρνά στο Rosa.gr

Φταίνε οι Εβραίοι για τον αντισημιτισμό των «αντιρατσιστών»;

Αυτό το κείμενο δε γράφτηκε ως κατηγορώ αλλά ως κάλεσμα. Το Ολοκαύτωμα έχει γίνει ένα αστειάκι, μια βαριά λέξη για να μιλήσουμε για ό,τι άλλο κακό μας κατέβει.

30.03.2021

Βασίλης Τσάρνας


Μεγάλωσα σε ένα «αριστερό σπίτι» και θυμάμαι την περιέργεια που πάντα μου προκαλούσε η αντίδραση των δικών μου όταν έπεφτε με πάταγο στο οικογενειακό τραπέζι η λέξη «Εβραίος». Δεν καταλάβαινα τότε πολλά αλλά θυμάμαι ένα περίεργο πάθος. Αυτή η λέξη συμβόλιζε διάφορα πράγματα μαζί. Ήξερα από τους γονείς μου λίγα πράγματα -αν και σίγουρα περισσότερα από ότι από το σχολείο- για το Ολοκαύτωμα και τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, όπου και οι δύο είχαν ζήσει κάποια χρόνια της ζωής τους.

Η λέξη Εβραίος ωστόσο σπάνια ακούγονταν σε συμφραζόμενα αναμνήσεων. Ήταν συνώνυμη με την «καταπίεση των Παλαιστίνιων», με «πλούσιους και τσιγκούνηδες», κάποιες φορές ως και με τον «έλεγχο του πλανήτη». Σε τι διαφέραμε άραγε σε σχέση με μια mainstream δεξιά οικογένεια των 80s; Από όσα παραδείγματα ξέρω, μάλλον τότε θα είχαμε κυρίως μια μικρότερη δόση «Παλαιστίνιων» και πολλούς «Ιούδες που σταύρωσαν το Χριστό».

Για πολλούς από όσους αντιτίθενται στο ρατσισμό, ακόμα και στην περίπτωση των μεταναστών-τριών, αυτός γίνεται κατανοητός μόνο ή κυρίως όταν τα θύματα του ζούνε στη φτώχια, καθώς δεν τον ερμηνεύουν ως ένα σύστημα κοινωνικής δύναμης που υπάρχει από μόνο του. Μέσα από αυτήν την ιδεολογική οπτική το Ολοκαύτωμα είναι ακατανόητο, αφού οι ναζί δεν διέκριναν τους Εβραίους, τους Ρομά και τις άλλες ομάδες που εξολόθρευσαν με οικονομικά κριτήρια και, επιπλέον, στην περίπτωση των Εβραίων, το κίνητρο μέσω του οποίου κινητοποίησαν τον λαϊκό αντισημιτισμό σε όλη την Ευρώπη, ήταν -παράλληλα με την «καθαρότητα» της κάθε «φυλής»- η «αναγκαία» επίθεση σε αυτούς που «μέσα από το χρήμα ελέγχουν τον κόσμο». Είναι τουλάχιστον αξιοθαύμαστος ο βαθμός που αυτά τα στερεότυπα κρατάνε τη δύναμή τους σήμερα, ακόμα και ανάμεσα σε τόσους «αντιφασίστες».


Το 2009 κάποιος «αντιεξουσιαστής» στο Βόλο θεώρησε χρήσιμο να γράψει στον τοίχο της εκεί συναγωγής το σύνθημα «Το κράτος του Ισραήλ δολοφονεί! Τίνος τη θέση έχετε;». Μια μομφή απέναντι στους επιζώντες του Ολοκαυτώματος και στους απογόνους τους, αναφορικά με πράγματα που συμβαίνουν, μάλιστα, σε μια άλλη χώρα! Πως μοιράζεται κανείς τη συλλογική ευθύνη; Μέσα από το αίμα; Τη θρησκεία; Την κουλτούρα;

Την περίοδο που μεσουρανούσε η Χρυσή Αυγή, μου έκανε εντύπωση ότι τη στιγμή που άνθρωποι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως αντιρατσιστές, ψιθύριζαν ξαφνικά κι αυτοί για «εγκληματικότητα μεταναστών» ή στρογγύλευαν τη ναζιστική βία με «ναι μεν αλλά» και, ταυτόχρονα, έφερναν συχνά ως τρομαχτικό παράδειγμα την ύπαρξη «Αλβανών χρυσαυγιτών». Δεν με ενδιαφέρει να αποδείξω εδώ αν, και σε ποιο βαθμό, ο τελευταίος είναι μάλλον αστικός μύθος – πολύ πιθανόν υπήρξαν και υπάρχουν στη χώρα ναζί που πχ. δηλώνουν ή είναι Έλληνες της Αλβανίας. Σημασία εδώ έχει το ότι στο «αντί» ρατσιστικό φαντασιακό αυτή η φιγούρα υπογραμμίστηκε για να συμβολίσει το αποτρόπαιο πρόσωπο του «θύματος που έγινε θύτης». Ένα «πρόσωπο», η αναφορά στο οποίο θεωρώ πως χρησίμευσε ως στοιχείο κάθαρσης και εφησυχασμού στη φαντασία αρκετών που, σε αντίθεση με τις ιδέες τους, δεν έκαναν παρά ελάχιστα απέναντι στους χρυσαυγίτες (πράγμα, κατά τα άλλα δικαιολογημένο λόγω του καθεστώτος φόβου). Γιατί να κάνουμε κάτι αν αυτά τα κάνουν οι ίδιοι οι μετανάστες; Ή αλλιώς: δεν έχει σημασία να πολυεξετάσουμε τι σημαίνει πως είμαστε Έλληνες σε αυτή τη συγκυρία. Ας κατηγορήσουμε, ακόμα και για το ρατσισμό, τους ξένους…

Το Ισραήλ, όντας το κράτος όπου κατευθύνθηκαν μαζικά οι κοινότητες των επιζώντων της Ευρώπης, επιβίωσε με το να γίνει μιλιταριστικό (παρά τις προσπάθειες του ειρηνιστικού αντι-εθνικιστικού του κινήματος που πάντα ήταν πολύ πιο υπαρκτό από οτιδήποτε αντίστοιχο στην Ελλάδα). Έγινε έτσι ο παγκόσμιος «Αλβανός χρυσαυγίτης». Αν αυτοί, που επέζησαν δια πυρός και σιδήρου, «έγιναν οι ίδιοι ρατσιστές με τους Άραβες», δεν αξίζουν απλόχερα το ρατσισμό του υπόλοιπου πλανήτη; Η, καταγγελλόμενη ως γενικευμένη, ρατσιστική στάση τους, έχει τόση συμβολική δύναμη που σχεδόν «μας» αθωώνει όλους αναδρομικά. Το μεταπολεμικό ασυνείδητο αυτών που «δεν τράβηξαν ούτε το κουρτινάκι» φωνάζει μέσα από την “άγρια νεολαία” του: «Ορίστε, αυτούς δεν άξιζε και τόσο να τους σώσουμε»!


Η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην εμπροσθοφυλακή της κατεδάφισης του οικοδομήματος που ονομάστηκε μεταπολεμικά «ανθρώπινα δικαιώματα». Η Συνθήκη της Γενεύης χτίστηκε πάνω στο «Ποτέ Ξανά!». Οι Εβραίοι ήταν οι τότε πρόσφυγες που δεν ήθελε κανείς. Και διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις (συμπεριλαμβανομένης της «ριζοσπαστικής αριστεράς») έχουν κάνει τα πάντα για να την τελειώσουν μέσα από τη συστηματική πολιτική τους των παράνομων επαναπροωθήσεων. Με αποκορύφωμα τον Μάρτη του 2020, με την πλήρη κατάργηση του ασύλου και την, ανοιχτή και επίσημη, συμμετοχή συνοριοφυλάκων, φασιστών από όλη την Ευρώπη και ντόπιων ρατσιστών στη βίαιη επίθεση κατά όσων βαφτίστηκαν «εισβολείς του Ερντογάν».


Και εδώ γεννιέται ένα ερώτημα. Αν οι Ισραηλινοί είναι δήθεν όλοι συνένοχοι στην καταπίεση των Παλαιστινίων πως γίνεται ταυτόχρονα και κανένας Έλληνας δε φταίει για τις επαναπροωθήσεις και τα βασανιστήρια εις βάρος των μεταναστών, πριν και μετά το Μάρτη, από το Λιμενικό, την αστυνομία και όσους άλλους καλοθελητές;  Ή σε άλλο παράδειγμα. Οι Ρομά των καταυλισμών και του αποκλεισμού από, σχεδόν, τα πάντα ή οι μειονότητες της Ελλάδας που δεν επιτρέπεται καν να αυτοπροσδιορίζονται (ως Τούρκοι της Θράκης και εθνικά Μακεδόνες) ζούνε σε καθεστώς «απαρτχάιντ» ή τέτοιες βαριές λέξεις τις κρατάμε μόνο για Εβραίους;

Αυτό το κείμενο δε γράφτηκε ως κατηγορώ αλλά ως κάλεσμα. Το Ολοκαύτωμα έχει γίνει ένα αστειάκι, μια βαριά λέξη για να μιλήσουμε για ό,τι άλλο κακό μας κατέβει (εργασιακή καταπίεση, κέντρα-φυλακές μεταναστών, αστυνομική βία) χωρίς να νοιάζεται σχεδόν κανείς -πέρα από τους λιγοστούς Έλληνες Εβραίους- για το που οδηγεί η συνεχόμενη απαξίωση του, το αργό σβήσιμο της βαρύτητας και έτσι της μνήμης του. Σε κάποια χρόνια, οι τελευταίες/οι επιζήσασες/ώντες δε θα είναι πια μαζί μας. Δε θα τους έχουμε ακούσει και δε θα καταλάβουμε πως, αν και αντιρατσιστές, στηρίξαμε τον πιο αρχαίο και εξολοθρευτικό ρατσισμό.

Πηγή: ROSA

Joint Action for the creation of an initiative of organisations in relation to push-backs | 49 signatory orgs including Greek Helsinki Monitor

Joint Action for the creation of an initiative of organisations in relation to push-backs

Joint Action for the creation of an initiative of organisations in relation to push-backs

Over the last years, the undersigned organisations have been receiving allegations of push-backs at the country’s land and sea borders. This practice seems to have now acquired systematic characteristics and constitutes an official state policy aiming at the prevention of refugee and migrant flows.

Although not a new phenomenon, this policy of land and sea push-backs has, however, escalated in an unprecedented fashion over the last year, both in terms of frequency of incidents and of the means employed. Dozens of complaints, substantiated by evidence (videos, testimonies and photos), have been recorded.

Of the utmost concern is the reported tolerance and/or involvement of FRONTEX as well as the inaction in conducting a substantial inquiry into the public allegations connected to it. This policy not only constitutes a violation of fundamental principles of international law but also poses a direct threat to people’s lives.

We emphatically point out that:

  • The deterrence of entry as well as the return of persons who have entered Greece, without respecting the legal procedures for the apprehension and registration of the latter and without examining their potential application for international protection, infringes the fundamental principles of international law which prohibit the return of persons to a country where they are at risk of persecution, torture and inhuman or degrading treatment.
  • The protection of human life is the ultimate responsibility and obligation of the authorities
  • Targeting and criminalising civil society organisations and citizens who record and publicise push-back incidents at the land and sea borders of the country is dangerous for the Rule of Law and aims at consolidating a climate of fear and of tolerance towards illegal practices

Several of the undersigned organizations have already submitted reports and complaints to international and European bodies, aiming at the effective investigation and prosecution of illegal push-back practices. In addition, we now call on civil society organisations and bodies to come together in an initiative to address the below demands to national, European and international bodies:

  • The immediate end of illegal push-back practices that endanger the Rule of Law and fundamental human rights
  • The establishment of an independent mechanism for the systematic recording and substantiation of reported push-back cases
  • The protection of the victims and the facilitation of their access to justice for the substantial investigation of their complaints
  • The protection of the organisations and citizens that record and publicise incidents of push-backs

THE SIGNING ORGANISATIONS

Advocates Abroad

ANTIGONE – Information and Documentation Centre on Racism, Ecology, Peace and Non Violence

ARSIS – Association for the Social Support of Youth, Athens

Attika Human Support

Better Days

Boat Refugee Foundation/Stichting Bootvluchteling

BORDERLINE EUROPE E.V.

Changemakers Lab

Chios Solidarity

Coexistence and Communication in the Aegean (Siniparxi) Mytilini

Diakonie Oesterreich (Austria)

DIOTIMA – CENTRE FOR RESEARCH ON WOMEN’S ISSUES

ECHO100PLUS

Ecological Movement of Thessaloniki

Equal Rights Beyond Borders

EuroMed Rights

Europe Must Act

Fenix – Humanitarian Legal Aid

Glocal Roots

Greek Council for Refugees

Greek Forum of Migrants

Greek Helsinki Monitor

Hellenic League for Human Rights

HIAS – Greece

HumanRights360

International Rescue Committee (IRC)

Irida Women’s Center

LATHRA? Solidarity Committee on Refugees in Chios

Legal Centre Lesvos

Lesvos Solidarity

Lighthouse Relief (LHR)

Mare Liberum

METAdrasi- Action for Migration and Development

Mobile Info Team

NAOMI, Ecumenical Workshop for Refugees

Positive Voice

RAD MUSIC INTERNATIONAL

Refugee Legal Support (RLS)

Refugee Support Aegean

Refugee Rights Europe (RRE)

SolidarityNow

Still I Rise

Symbiosis-School of Political Studies in Greece, affiliated to the Council of Europe Network of Schools

The Hope Project

Transgender Support Association

Κοινή δράση για δημιουργία πρωτοβουλίας οργανώσεων σχετικά με τις επαναπροωθήσεις. Υπογράφουν 49 οργανώσεις ανάμεσα στις οποίες και το ΕΠΣΕ

Κοινή δράση για δημιουργία πρωτοβουλίας οργανώσεων σχετικά με τις επαναπροωθήσεις – υπογράφουν 49 οργανώσεις

30 Μαρτίου 2021

Οι οργανώσεις που συνυπογράφουμε το ακόλουθο κείμενο τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει αποδέκτες καταγγελιών για επαναπροωθήσεις στα θαλάσσια και τα χερσαία σύνορα της χώρας. Η πρακτική αυτή φαίνεται πλέον ότι έχει λάβει συστηματικά χαρακτηριστικά και αποτελεί επίσημη πολιτική αποτροπής των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών.

Η πολιτική των θαλάσσιων και χερσαίων επαναπροωθήσεων δεν είναι καινούργιο φαινόμενο, ωστόσο τον προηγούμενο χρόνο έχει υπάρξει πρωτοφανής κλιμάκωση τόσο αριθμητικά όσο και στα μέσα που χρησιμοποιούνται. Δεκάδες περιπτώσεις καταγγελιών έχουν καταγραφεί οι οποίες συνοδεύονται και από στοιχεία που τις τεκμηριώνουν με βίντεο, μαρτυρίες και φωτογραφίες.

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο είναι αφενός η αναφερόμενη ανοχή ή/και εμπλοκή του FRONTEX όσο και η αδράνεια διεξαγωγής μίας ουσιαστικής έρευνας για όσα έχουν δημόσια καταγγελθεί, ενώ η πολιτική αυτή, πέρα από την παραβίαση θεμελιωδών αρχών του διεθνούς δικαίου, θέτει σε άμεσο κίνδυνο και την ίδια την ζωή ανθρώπων.

Επισημαίνουμε με έμφαση ότι :

  • Η αποτροπή εισόδου όσο και η επιστροφή προσώπων που έχουν εισέλθει στο Ελληνικό έδαφος, χωρίς την τήρηση των νόμιμων διαδικασιών σύλληψης, καταγραφής, και εξέτασης τυχόν αιτήματός τους για διεθνή προστασία, αντιβαίνει σε θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου που απαγορεύουν την επιστροφή σε χώρα όπου κάποιος απειλείται με κίνδυνο διώξεων, βασανιστηρίων, ή και απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης.
  • Η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελεί ύψιστο καθήκον και υποχρέωση των αρχών.
  • Η στοχοποίηση και η ποινικοποίηση των οργανώσεων και πολιτών που καταγράφουν και φέρουν στη δημοσιότητα περιστατικά επαναπροωθήσεων στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα της χώρας, είναι επικίνδυνη για την προστασία του κράτους δικαίου και επιχειρεί να εδραιώσει κλίμα φόβου και ανοχής σε παράνομες πρακτικές.

Ήδη οργανώσεις μεταξύ όσων υπογράφουμε έχουν προβεί στην αποστολή αναφορών και καταγγελιών σε Διεθνή και Ευρωπαϊκά Όργανα, με σκοπό την αποτελεσματική διερεύνηση, όσο και τη δίωξη περιστατικών επαναπροωθήσεων, ενώ με το παρόν απευθύνουμε έκκληση προς τις Οργανώσεις και Φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών να συμπτύξουν πρωτοβουλία  με σκοπό να τεθούν σε όλα τα εθνικά, ευρωπαϊκά και διεθνή όργανα τα αιτήματα:

  • Της άμεσης παύσης της πρακτικής των παράνομων επαναπροωθήσεων που θέτουν σε κίνδυνο το κράτος δικαίου και θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου.
  • Της δημιουργίας ανεξάρτητου μηχανισμού συστηματικής καταγραφής όσων υποθέσεων καταγγέλλονται και της τεκμηρίωσης τους.
  • Της προστασίας των θυμάτων και της διευκόλυνσης της πρόσβασης τους στην δικαιοσύνη για την ουσιαστική διερεύνηση του βάσιμου των καταγγελιών τους.
  • Της προστασίας των οργανώσεων και των πολιτών που καταγράφουν και φέρουν στη δημοσιότητα περιστατικά επαναπροωθήσεων.

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΣΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΛΕΣΒΟΥ – LESVOS SOLIDARITY

Αλληλέγγυοι Χίου / Chios Solidarity

ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία/ ANTIGONE – Information and Documentation Centre on Racism, Ecology, Peace and Non Violence

ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων/ ARSIS – Association for the Social Support of Youth

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι/Greek Helsinki Monitor

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες /Greek Council for Refugees

Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών – Greek Forum of Migrants

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ GREEK FORUM OF MIGRANTS

Θετική Φωνή / Positive Voice

Ιριδα-Κέντρο Γυναικών – Irida Women’s Center

ΚΕΝΤΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΩΝ – ΔΙΟΤΙΜΑ / CENTRE FOR RESEARCH ON WOMEN’S ISSUES– DIOTIMA

“ΛΑΘΡΑ;” – Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου

ΜΕΤΑδραση – Δράση για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη/ METAdrasi- Action for Migration and Development

ΝΑΟΜΙ, Οικουμενικό Εργαστήρι Προσφύγων, NAOMI, Ecumenical Workshop for Refugees

Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης/ Ecological Movement of Thessaloniki

Συμβίωση-Σχολή Πολιτικών Σπουδών στην Ελλάδα, Δίκτυο Σχολών του Συμβουλίου της Ευρώπης / Symbiosis-School of Political Studies in Greece, affiliated to the Council of Europe Network of Schools

Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο, Μυτιλήνη Coexistence and Communication in the Aegean (Siniparxi) Mytilini

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΩΝ (ΣΥΔ)

Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο (RSA)

Advocates Abroad

Attika Human Support

Better Days

Boat Refugee Foundation/Stichting Bootvluchteling

BORDERLINE EUROPE E.V.

Changemakers Lab

Choose Love

Diakonie Oesterreich (Austria)

ECHO100PLUS

Equal Rights Beyond Borders

EuroMed Rights

Europe Must Act

Fenix – Humanitarian Legal Aid

Glocal Roots

HIAS – Greece

HumanRights360

International Rescue Committee (IRC)

Irida Women’s Center

Legal Centre Lesvos

Lighthouse Relief (LHR)

Mare Liberum

Mobile Info Team

Mobile Info Team

RAD MUSIC INTERNATIONAL

Refugee Legal Support (RLS)

Refugee Rights Europe (RRE)

SolidarityNow

Still I Rise

The Hope Project

Γενικές Γραμματείς Ισότητας: πλήρης κατάλογος (1981 μέχρι σήμερα)

Καθώς στη σελίδα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας https://www.isotita.gr δεν υπάρχουν τα ονόματα όλων όσων διατέλεσαν Γενικές Γραμματείς, συλλέξαμε τις πληροφορίες (με τη βοήθεια και της Μαρίας Στρατηγάκη) και τα δημοσιεύουμε εδώ.

1. Χρυσάνθη Λαϊου (1981-1989)
2. Θεοδώρα Ντούλια (1989)
3. Ρένα Λάμψα (1989-1992)
4. Κωνσταντίνα Τζίφα Πανταζή (1993-1996)
5. Άννα Καραμάνου (1996-1997)
6. Μίκα Κουτσιλαίου (1997-1999)
7. Ευτυχία Μπέκου (1999-2004)
8. Ευγενία Τσουμάνη (2004-2009)
9. Μαρία Στρατηγάκη (2009-2012)
10. Ζέττα Μακρή (2012-2013)
11.Βάσω Κόλλια (2013-2015)
12. Φωτεινή Κούβελα (2015-2019)
13. Μαρία Συρεγγέλα (2019-2021)
14. Γιάννα Χορμόβα (2021- )

Συμβούλιο Ευρώπης για ρατσιστικό δημόσιο λόγο Νίκου Δένδια και Σοφίας Βούλτεψη

(…) Πολιτικός ρατσιστικός δημόσιος λόγος

Η ECRI θυμάται, στο πλαίσιο αυτό, ότι τον Αύγουστο του 2012, ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη [Νίκος Δένδιας] δήλωσε ότι, λόγω της παράνομης μετανάστευσης «… η χώρα χάνεται. Από την εισβολή των Δωριέων, 4000 χρόνια πριν, ποτέ μέχρι σήμερα η χώρα δεν έχει υποστεί μια εισβολή τέτοιων διαστάσεων … αυτό είναι μια βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας και του κράτους». Οι δηλώσεις αυτές έγιναν στο πλαίσιο της επιχείρησης Ξένιος Δίας, η οποία είχε αρχίσει τον Αύγουστο 2012 και περιλάμβανε ελέγχους του νομικού καθεστώτος των μεταναστών από την αστυνομία στους δρόμους, με βάση τη φυλετική σκιαγράφησή τους. Ο όρος «βόμβα» χρησιμοποιήθηκε επίσης δημοσίως τον Ιούλιο 2012 από τον ίδιο υπουργό όταν αναφέρθηκε στο κέντρο της Αθήνας, όπου πολλοί παράνομοι μετανάστες και αιτούντες άσυλο συχνά νοικιάζουν και ζουν σε συνωστισμένα διαμερίσματα που χαρακτηρίζονται από υποβαθμισμένες συνθήκες διαβίωσης, συχνά στερούμενοι πρόσβασης στις δημόσιες υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ημέρες αργότερα η Χρυσή Αυγή αναφέρθηκε στη δήλωση του υπουργού ως «δικαίωση των (δικών της) θέσεων». Η ECRI αναφέρεται σε αυτά τα ατυχή περιστατικά, προκειμένου να τονίσει την ανάγκη αποχής της ηγεσίας της χώρας από απάνθρωπα σχόλια.

Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα επικίνδυνων σχολίων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έγιναν τον Ιανουάριο 2014 από τη Σόφια Βούλτεψη, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη συντηρητική / κεντροδεξιά Νέα Δημοκρατία. Κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής τηλεοπτικής εκπομπής αποκάλεσε τους πρόσφυγες «άοπλους εισβολείς, όπλα στα χέρια των Τούρκων». Στην πραγματικότητα, αναφερόταν στο ναυάγιο στο Φαρμακονήσι, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τον πνιγμό εννέα παιδιών και τριών γυναικών κατά τη διάρκεια μιας αμφιλεγόμενης επιχείρησης της ελληνικής ακτοφυλακής για την αναχαίτιση παράνομων μεταναστών.

Παρομοίως, οι Ρομά δεν είναι μόνο θύματα καθημερινών προσβολών από μέλη του ευρέος κοινού, αλλά επίσης αποτελούν το αντικείμενο αρνητικών στερεοτύπων στον πολιτικό λόγο. Τον Οκτώβριο του 2013, κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής της αστυνομίας σε καταυλισμό των Ρομά στα Φάρσαλα, η αστυνομία πήρε ένα ξανθό κορίτσι από το ζευγάρι που το είχε μεγαλώσει, επειδή θεώρησε ότι δεν έμοιαζε με το ζευγάρι αυτό. Η αστυνομία υποπτεύθηκε ότι το κορίτσι είχε απαχθεί – πράγμα που αποδείχθηκε αναληθές – και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη [Νίκος Δένδιας], απευθυνόμενος στους αστυνομικούς της υπόθεσης αυτής, τους συνεχάρη για τη «διάλυση γκέτο ανομίας όπου πραγματοποιούνται απαγωγές παιδιών». (…)

[Υπενθύμιση με την ευκαρία της σημερινής Διεθνούς Ημέρας για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων]