Archive for September, 2014

Αντιρατσιστικό «valse-hésitation»

13 September 2014

Αντιρατσιστικό «valse-hésitation»

8b73a42f665d6a2641fcaae19abdf883_lΠροσφεύγοντες και προσφεύγουσες στο ΕΔΔΑ κατά του συμφώνου συμβίωσης, θύματα ομοερωτοφοβικής επίθεσης και ο γράφων με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ Κώστα Τριαντάφυλλο, αμέσως μετά τη συζήτηση στη Βουλή, στις 5 Σεπτεμβρίου 2014.

Στις 5 και 9 Σεπτεμβρίου 2014, η Βουλή ψήφισε τον νέο αντιρατσιστικό νόμο, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 10 Σεπτεμβρίου 2014. Ο νέος αντιρατσιστικός νόμος αποτελεί ένα «valse-hésitation» σε σχέση με τον ισχύοντα μέχρι πρόσφατα παλαιό αντιρατσιστικό νόμο, αφού αλλού υπήρξαν βελτιώσεις και αλλού αποποινικοποιήθηκαν ρατσιστικά εγκλήματα.

Αναμφισβήτητα ήταν οι σημαντικότερες συνεδριάσεις στην ιστορία της Βουλής για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, η οποία περιλήφθηκε σε τρία άρθρα στον νέο αντιρατσιστικό νόμο, παράλληλα με την καταπολέμηση των διακρίσεων σε βάρος άλλων μειονοτικών ομάδων. Οι διακρίσεις αυτές δεν διώκονταν από τον παλαιό νόμο.

Έγινε επίσης εκτενέστατη συζήτηση για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης σε ομόφυλα ζευγάρια έστω και αν όπως αναμενόταν αυτή δεν έγινε δεκτή. Ήταν φανερό πως, πέρα από την υποχρέωση για συμμόρφωση της Ελλάδας με την καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), η ανάγκη άρσης της διάκρισης έχει ευρύτατα καταστεί συνείδηση, όπως χαρακτηριστικά φάνηκε και από την υποστήριξή της από το παλαιότερο μέλος της Βουλής, τον Απόστολο Κακλαμάνη.

Η επέκταση δεν μπόρεσε να τεθεί σε ψηφοφορία, γιατί ο κανονισμός της Βουλής είναι απαράδεκτα αντιδημοκρατικός: η εκτελεστική εξουσία (στην προκειμένη περίπτωση ο υπουργός Δικαιοσύνης) έχει την εξουσία να αποφασίζει τι μπορεί και τι δεν μπορεί να ψηφίζει η νομοθετική εξουσία (Βουλή). Αν και του ζητήθηκε και από το ΠΑΣΟΚ, ο υπουργός αρνήθηκε να επιτρέψει να γίνει ψηφοφορία για την τροπολογία για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια που είχε κατατεθεί από ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, φοβούμενος πως ίσως υπερψηφιζόταν, αφού αρκετοί βουλευτές της ΝΔ φαινόταν να την υποστήριζαν. Υπενθυμίζεται πως ο Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον δέχθηκε ο πολιτικός γάμος των ομόφυλων ζευγαριών να ψηφισθεί από τη Βουλή των Κοινοτήτων και να περάσει, αν και η πλειοψηφία των συντηρητικών βουλευτών τον καταψήφισαν, χάρη στην υπερψήφισή του από τους βουλευτές του μικρότερου κυβερνητικού εταίρου (των Φιλελευθέρων Δημοκρατικών) και της αντιπολίτευσης (Εργατικών).

Το σημαντικότερο όμως ήταν η εισαγωγή στον Ποινικό Κώδικα (ΠΚ) του νέου άρθρου 81Α για το ρατσιστικό έγκλημα με αυξημένες ποινές στους δράστες όλων των εγκλημάτων αν τελούνται με ρατσιστικό κίνητρο. Η διάταξη αυτή επιβάλει για πρώτη φορά τη διερεύνηση του ρατσιστικού χαρακτήρα κάθε εγκλήματος κατά την προανάκριση και την συμπερίληψή του στο κατηγορητήριο. Μέχρι σήμερα, με βάση το άρθρο 79 παράγραφος 3 ΠΚ, το ρατσιστικό κίνητρο αναζητείτο μόνο στο τέλος σχετικών δικών, κατά την επιμέτρηση των ποινών. Για αυτό και είχε υιοθετηθεί μόνο σε μια δικαστική απόφαση.

Από την άλλη, η Ελλάδα θα πληρώσει ακριβά διεθνώς την ομόφωνα αποδεκτή κατάργηση της τιμωρίας του ρατσιστικού μισαλλόδοξου λόγου (που τιμωρείτο με το παλαιό άρθρο 2 του Ν. 927/79), ο οποίος κυριαρχεί στη χώρα αλλά όπως φάνηκε κατά τη συζήτηση του νόμου και στη Βουλή. Ενώ οι αρμόδιοι διεθνείς οργανισμοί ζητούσαν από την Ελλάδα να εφαρμόσει επιτέλους το παλαιό άρθρο 2 και να τιμωρήσει τον μισαλλόδοξο λόγο, η χώρα κατάργησε τη διάταξη χωρίς καμιά αντίδραση.

Το άρθρο 2 αντικαταστάθηκε με τη δίωξη της άρνησης του Ολοκαυτώματος και των αναγνωρισμένων γενοκτονιών, μόνο όμως όταν γίνεται με ρατσιστικό κίνητρο:

Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, του Ολοκαυτώματος και των εγκλημάτων του ναζισμού που έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των Ελλήνων και η συμπεριφορά αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους της που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, όταν η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται κατά τρόπο που μπορεί να υποκινήσει βία ή μίσος ή ενέχει απειλητικό ή υβριστικό χαρακτήρα κατά μίας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με τις ποινές της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου.

Το θλιβερότερο σημείο της συζήτησης τόσο μέσα όσο και έξω από τη Βουλή ήταν η επιμονή των αντιπάλων του άρθρου αυτού (περιλαμβανόμενων του ΣΥΡΙΖΑ, της Μαρίας Ρεπούση, 150 ιστορικών και πλειάδας δημοσιογράφων) να ισχυρίζονται ψευδώς πως το άρθρο αυτό υπονομεύει την ελευθερία της έκφρασης και της επιστημονικής έρευνας επειδή δήθεν τιμωρεί γενικά την άρνηση του Ολοκαυτώματος και των γενοκτονιών. Αυτό φυσικά δεν ισχύει όπως φαίνεται και από την απλή ανάγνωση του νέο άρθρου 2. Η άρνηση από μόνη της δεν διώκεται. Για να υπάρξει δίωξη και τιμωρία, πρέπει επιπλέον αυτή όχι μόνο να στρέφεται κατά μειονοτικών αλλά ακόμα περισσότερο αυτή να γίνεται με τρόπο απειλητικό ή υβριστικό ή να στοχεύει στην υποκίνηση βίας ή μίσους σε βάρος των μειονοτικών κατά των οποίων στρέφεται. Η θεμελιώδης αυτή διαφορά έχει νομολογηθεί διεθνώς σε απόφαση της Επιτροπής Ανθρώπινων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ με την οποία απορρίφθηκε προσφυγή του Γάλλου αναθεωρητή του Ολοκαυτώματος Ρομπέρ Φορισόν κατά της καταδίκης του από γαλλικά δικαστήρια.

Τέλος, με το τροποποιημένο άρθρο 1 του νόμου, η υποκίνηση, πρόκληση, διέγερση ή προτροπή σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, τιμωρείται με αυξημένες ποινές αλλά μόνο αν γίνεται με τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα των ως άνω προσώπων, περιοριστική προϋπόθεση που δεν υπήρχε στην προηγούμενη διατύπωση του άρθρου αυτού.

Κατά τη συζήτηση στη Βουλή ακούστηκε επίσης επανειλημμένα η ανακρίβεια (που δεν είναι επιτρεπτή σε βουλευτές) πως ο παλαιός αντιρατσιστικός είχε χρησιμοποιηθεί από τη δικαιοσύνη «μόνο τέσσερις φορές» που, για κάποιους, εκκρεμούν ακόμα! Ο γράφων έχει προσωπικά κάνει πάνω από 70 μηνύσεις με το Ν. 927/79, ενώ γνωρίζει πως παλαιότερα είχαν γίνει τρεις δίκες που είχαν ξεκινήσει με ανάλογες μηνύσεις. Οι δίκες με το Ν. 927/79 ξεπερνούν τις 10 ενώ υπάρχει μια τελεσίδικη και αμετάκλητη καταδίκη στη βάση του παλαιού άρθρου 2 (την οποία εμφανίζονται να αγνοούν ακόμα και ασχολούμενοι με το θέμα). Παράλληλα, τα γραφεία καταπολέμησης ρατσιστικών εγκλημάτων της ΕΛΑΣ που λειτουργούν από τις αρχές του 2013, έχουν σχηματίσει και στείλει στις εισαγγελίες περίπου 30 δικογραφίες που περιλαμβάνουν διώξεις (και) με βάση το Ν. 927/79. Ένας σημαντικός αριθμός αυτών των υποθέσεων έχει αναφερθεί σε απαντήσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης σε ερωτήσεις της Μαρίας Γιαννακάκη στη Βουλή, που υποβλήθηκαν μετά από παράκληση του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) προς τη βουλευτίνα. Οι «πατέρες (και μητέρες) του έθνους» όμως δεν (θέλουν να) διαβάζουν ούτε καν την ενημέρωση που τους κάνει η κυβέρνηση, μήπως και τους χαλάσει τη στείρα, κακόβουλη αντιπολιτευτική επιχειρηματολογία…

Τέτοια άγνοια δεν χαρακτήρισε μόνο βουλευτές και ΜΜΕ στην Ελλάδα. Το Παγκόσμιο Εβραϊκό Κογκρέσο έβγαλε ανακοίνωση την ίδια ημέρα που ολοκληρώθηκε η ψήφιση του νέου νόμου (9 Σεπτεμβρίου). Η αξιοπιστία του δέχθηκε πλήγμα αφού στην ανακοίνωση αυτή πανηγύριζε για τις αυστηρότερες ποινές στις περιπτώσεις υποκίνησης, πρόκλησης, διέγερσης ή προτροπής (άρθρου 1) αποσιωπώντας όμως τόσο την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων για τη διαπίστωση του αδικήματος αυτού όσο και την αποποινικοποίηση του ρατσιστικού λόγου, την τιμωρία του οποίου όμως επί χρόνια ζητούσε με επανειλημμένες εκκλήσεις του.

Στο τεύχος του Οκτωβρίου 2014 του Books΄ Journal θα παρουσιάσω αναλυτικά και τεκμηριωμένα το χαρακτηριστικό για την Ελλάδα «αλαλούμ» που συνοπτικά αναφέρθηκε εδώ, γιατί είναι ενδεικτικό, μεταξύ άλλων, του γιατί έχουμε και θα έχουμε τη Χρυσή Αυγή τρίτο κόμμα στη Βουλή…

Την οκτάωρη συζήτηση για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο στις 5 Σεπτεμβρίου 2014, ύστερα από πρωτοβουλία του Τμήματος Σεξουαλικού Προσανατολισμού και Ταυτότητας Φύλου (ΣΠΤΦ) του ΕΠΣΕ, παρακολούθησαν από τα θεωρεία μαζί με το γράφοντα επτά μέλη του Τμήματος ΣΠΤΦ με συμβολική σημασία στον αγώνα για την καταπολέμηση των διακρίσεων στη βάση του ΣΠΤΦ. Ήταν εκεί, ο Αριστείδης Παρασκάκης και ο Αθανάσιος Κουκούλης, ένα από τα 162 ομόφυλα ζευγάρια της νέας προσφυγής στο ΕΔΔΑ για το σύμφωνο συμβίωσης, η Ευαγγελία Βλάμη, μία από τα δύο ζευγάρια των «γάμων της Τήλου», ο Σταύρος Γιαννακόπουλος και ο Βασίλης Τσαρνάς, επίσης προσφεύγοντες με τους συντρόφους τους για το σύμφωνο συμβίωσης, καθώς και ο Γιώργος Κουνάνης και ο Χαράλαμπος Βασιλάκης, το ζευγάρι που κατήγγειλε επώνυμα την ομοερωτοφοβική επίθεση αστυνομικών στις 25 Ιουλίου 2014. Μαζί τους και η διεμφυλική Άννα Πήλιου, δημόσια γνωστό θύμα διάκρισης στην εκπαίδευση και επίσης προσφεύγουσα στο ΕΔΔΑ.  Ήταν μια πλούσια και αξέχαστη εμπειρία.

Η εξαίρεση της Ελλάδας και η Δύση: 9/11 και αντισημιτισμός

11 September 2014

Η εξαίρεση της Ελλάδας και η Δύση: 9/11 και αντισημιτισμός

4feb08b32fc2bca59f9db42b69cd4022_l
11 Σεπτεμβρίου 2011, Νέα Υόρκη, Μανχάταν. Ο βόρειος Πύργος φλέγεται, έπειτα από την επίθεση αυτοκτονίας με αεροπλάνο που είχε καταληφθεί από φανατικούς ισλαμιστές αεροπειρατές. Λίγο αργότερα, θα κατέρρεαν και οι δύο Δίδυμοι Πύργοι…                                                        Robert/flickr


Από την 11η Σεπτεμβρίου 2001, και τις εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας από την ελληνική κοινή γνώμη, η οποία υιοθέτησε εύκολα όλες τις θεωρίες συνωμοσίας που κυκλοφόρησαν, μέχρι το πρωτάθλημα αντισημιτισμού που πρόσφατα “απονεμήθηκε” στην Ελλάδα, δεν μεσολαβούν ούτε πολλά χρόνια ούτε σημαντικές ιδεολογικές ανακατατάξεις. [ΤΒJ]

Γράφει ο Ηλίας Κανέλλης στις 11 Σεπτεμβρίου 2014, στα Νέα:

Όλος ο δυτικός κόσμος, εκείνη την εποχή [στις 11 Σεπτεμβρίου 2001], ακόμα κι αν δεν ήξερε, κατανόησε ποιος είναι ο εχθρός – και αντέδρασε ψύχραιμα, χωρίς υστερίες. Υπήρξε όμως μια εξαίρεση. Η εξαίρεση της Ελλάδας. Μόνο εδώ από ολόκληρη τη Δύση κυριάρχησαν απίστευτες θεωρίες συνωμοσίας. Μόνο εδώ αναπαρήχθησαν σε τόσο μεγάλη έκταση δοξασίες τύπου «πίσω από το χτύπημα ήταν οι Εβραίοι, γι’ αυτό άλλωστε είχαν ειδοποιηθεί όλοι οι εβραϊκής καταγωγής εργαζόμενοι στους Δίδυμους Πύργους και δεν είχαν πάει εκείνη την ημέρα στη δουλειά».

Πριν μερικούς μήνες, στις 15 Μαΐου 2014, διαβάζαμε σε άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά στην Εφημερίδα των Συντακτών:

Πρωταθλήτρια σε αντισημιτικά αισθήματα εμφανίζεται η Ελλάδα σε παγκόσμια έρευνα που ανακοινώθηκε προχθές το απόγευμα από την αμερικανική οργάνωση Anti Defamation League (ADL). Ο πληθυσμός της χώρας μας, σύμφωνα με την έρευνα, τρέφει αντισημιτικά αισθήματα σε ποσοστό 69%. Το νούμερο είναι τρομακτικό, αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 26%, ενώ στη Δυτική Ευρώπη βρίσκεται στο 24% και στην Ανατολική στο 34%. Χαμηλά είναι τα ποσοστά και στις άλλες περιοχές της υδρογείου: 23% στην υποσαχάρια Αφρική, 22% στην Ασία, 19% στην Αμερική και 14% στην Ωκεανία. Η μόνη κατηγορία κρατών στην οποία συναντάμε υψηλότερα ποσοστά αντισημιτισμού από την Ελλάδα είναι εκείνα που ανήκουν στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική (74%), αλλά εκεί υπάρχει σε εξέλιξη μια πολεμική αντιπαράθεση δεκαετιών με το Ισραήλ.

 Το δεύτερο εξηγεί το πρώτο…

Διακομματική αμνήστευση Χρυσής Αυγής για ρατσιστικά εγκλήματα

7 September 2014

11 Οκτωβρίου 2012. Η μέρα που ο Ηλίας Παναγιώταρος πήγε θέατρο.11 Οκτωβρίου 2012. Η μέρα που ο Ηλίας Παναγιώταρος πήγε θέατρο

Στις 11 Οκτωβρίου 2013, δημοσιεύθηκε ο Ν. 4198/2013 στο άρθρο 8 παράγραφος 3 του οποίου αναφέρεται:

α. Παραγράφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη των ακόλουθων αξιόποινων πράξεων, που έχουν τελεσθεί μέχρι 31.8.2013: α) των πταισμάτων και β) των πλημμελημάτων, κατά των οποίων ο νόμος απειλεί ποινή φυλάκισης μέχρι ένα έτος ή χρηματική ποινή ή και τις δύο ποινές. Στην περίπτωση των πλημμελημάτων, εάν ο υπαίτιος υποπέσει μέσα σε ένα έτος από τη δημοσίευση του νόμου σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και καταδικαστεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι μηνών, συνεχίζεται η κατ’ αυτού παυθείσα ποινική δίωξη και δεν υπολογίζεται στο χρόνο παραγραφής του αξιόποινου της πρώτης πράξης ο διανυθείς χρόνος από την παύση της δίωξης μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη για τη νέα πράξη. […] δ. Η κατά τα ανωτέρω παραγραφή του αξιόποινου και η παύση της ποινικής δίωξης, δεν ισχύει για τις παραβάσεις: [κτλ]

Η διάταξη αυτή σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά ψηφίστηκε ομόφωνα στην Ολομέλεια της Βουλής, ή τουλάχιστο δεν διατυπώθηκε καμιά αντίρρηση στις παραβάσεις για τις οποίες δεν νομοθετήθηκε η παραγραφή του αξιόποινου (στο δ). Συγκεκριμένα κανένας εκπρόσωπος του έθνους δεν πρότεινε να μην αμνηστευθούν (με την παραγραφή του αξιόποινου) τα ρατσιστικά εγκλήματα που τιμωρούνται με ποινή μέχρι ένα έτος:

Όστις δημοσίως, είτε προφορικώς είτε διά του τύπου ή διά γραπτών κειμένων ή εικονογραφήσεων ή παντός ετέρου μέσου, εκφράζει ιδέας προσβλητικάς κατά προσώπου ή ομάδος προσώπων λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής των, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους ή χρηματικήν ποινήν ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων.

Η αμνήστευση αυτών των ρατσιστικών εγκλημάτων ήταν συνειδητή αφού το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) είχε απευθυνθεί σε ευαίσθητους στα θέματα αυτά βουλευτές/ίνες των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ για να προλάβει την ψήφιση της διάταξης η οποία οδηγούσε σε αμνήστευση και εγκλημάτων της Χρυσής Αυγής (ΧΑ).

Έτσι, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, στις 6 Ιουνίου 2014, με διάταξη αρχειοθέτησε έγκληση του ΕΠΣΕ κατά της ΧΑ λόγω παραγραφής του αξιοποίνου των ακόλουθων δύο πράξεων:

    1. Άρθρο της 29 Ιανουαρίου 2011 στην ιστοσελίδα της ΧΑ με τίτλο «Ο ρατσισμός είναι το αντίδοτο στην παγκοσμιοποίηση»[1] «το περιεχόμενο του οποίου αντιβαίνει στο άρθρο 2 του Ν. 927/79» κατά την Εισαγγελία.
    2. Δήλωση του Κώστα Μπαρμπαρούση στις 4 Ιανουαρίου 2013 για τους Ρομά: «θέλουν να ζουν σαν τα ζώα, είναι δικαίωμά τους, αλλά όχι εδώ, να πάνε στη ζούγκλα με τον Ταρζάν». Η Εισαγγελία έκρινε πως «η φράση αυτή σαφώς είναι προσβλητική για τους Ρομά και συνεπώς πληροίται η αντικειμενική υπόσταση του άρθρου 2 του Ν. 927/79».
    3. Οι δηλώσεις του Ηλία Παναγιώταρου στα επεισόδια στο θέατρο «Χυτήριο» στις 11 Οκτωβρίου 2012. Κατά την Εισαγγελία «είναι σαφές ότι οι εξυβριστικές αυτές φράσεις “πουστράκι τελειώνετε, κατάλαβες; Τελειώνουν τα πουστράκια. Άντε κωλομπήχτες, μαλακές ηθοποιοί του κώλου, ε μαλάκες ηθοποιοί του κώλου. Κοίτα πουτανάκι έρχεται η ώρα σου. Τράβα ρε, τράβα έρχεται η ώρα σου. Έρχεται ρε και η αστυνομία σας φυλάει τα κωλαράκια, αφού σας τα γαμάνε που σας τα γαμάνε οι Πακιστανοί ρε. Αδελφές ξεσκισμένες. Γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπήδες, ε γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπήδες” απευθύνονταν κατά συγκεκριμένων προσώπων (ηθοποιών) και πληρούν την αντικειμενική υπόσταση του απολύτως κατ’ έγκληση διωκόμενου εγκλήματος της εξύβρισης […] δεν έχει υποβληθεί στα πλαίσια της παρούσας έγκληση από τους αμέσως παθόντες.»

Επίσης για μια άλλη πράξη διαπίστωσε το αξιόποινο αλλά και την απουσία έγκλησης (είχαμε επιμείνει τότε στους ηθοποιούς να κάνουν, αλλά άλλοι τους συμβούλευσαν το αντίθετο…). Άρα η πράξη δεν μπορούσε να διωχθεί αυτεπάγγελτα αφού ο αντιρατσιστικός νόμος 927/79 δεν προστατεύει ρατσιστικές πράξεις σε βάρος ομοερωτικών ατόμων:

Αξίζει να σημειωθεί πως η δικογραφία είχε σχηματισθεί αρχικά μετά από μήνυση του ΕΠΣΕ για τους ναζιστικούς χαιρετισμούς του Νίκου Μιχαλολιάκου και του Χρήστου Αθανασάκου σε συνεδριάσεις του δημοτικού και του κοινοτικού συμβουλίου της Αθήνας, στις 17 Ιανουαρίου 2011 και στις 19 Νοεμβρίου 2011 αντίστοιχα. Η Εισαγγελία αποφάνθηκε πως ο χαιρετισμός «δεν πληροί από μόνος του την αντικειμενική υπόσταση της ποινικά κολάσιμης πράξης».

Τέλος, η Εισαγγελία διαπίστωσε αξιόποινη μη παραγεγραμμένη πράξη του Ηλία Κασιδιάρη που προφανώς θα υπαγάγει στην προτροπή τέλεσης ρατσιστικού εγκλήματος (ανώτατη ποινή δυο χρόνια) για την οποία θα ζητήσει άρση της ασυλίας του βουλευτή (βλπ. «Όταν ο Κασιδιάρης ονειρευόταν εθνοκάθαρση των Ρομά Ασπροπύργου»The Books’ Journal, 2 Αυγούστου 2014).

Για τα δύο ρατσιστικά αδικήματα που έχουν παραγραφεί υπό όρους, όπως προβλέπει η διάταξη, αν οι υπαίτιοι (Κώστας Μπαρμπαρούσης και Νίκος Μιχαλολιάκος) τελέσουν πλημμέλημα ή κακούργημα μεταξύ 11 Οκτωβρίου 2013 και 11 Οκτωβρίου 2014 και καταδικαστούν αμετάκλητα σε ποινή πάνω από έξι μήνες, η δικογραφία πρέπει να ανασυρθεί από το αρχείο και να παραπεμφθούν σε δίκη. Δεδομένου ότι η μεγάλη δικογραφία κατά της Χρυσής Αυγής αφορά συνεχές αδίκημα, ανάλογα με το πώς τελικά θα διατυπωθεί το κατηγορητήριο και η τελεσίδικη απόφαση για το χρόνο τέλεσης των αδικημάτων που θα περιληφθούν σε αυτά, θα υπάρχει βάση για την ανάσυρση από το αρχείο και την παραπομπή σε δίκη των δύο στελεχών της Χρυσής Αυγής.

Μια δύσκολη πιθανότητα η οποία δεν απαλλάσσει τα κόμματα από την ευθύνη τους να θεωρήσουν ευτελές το έγκλημα της ρατσιστικής προσβολής προσώπων και να το υπαγάγουν στα παραγραφόμενα αδικήματα για την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων. Δεν το έκαναν για πρώτη φορά δε: οι πρωτόδικα καταδικασμένοι λιμενικοί για τα ρατσιστικά συνθήματα σε παρέλαση ποτέ δεν δικάστηκαν κατ’ έφεση λόγω ανάλογης παραγραφής. Όπως και άλλες μηνύσεις του ΕΠΣΕ με τον Ν. 927/79 αρχειοθετήθηκαν, παρά τη διαπίστωση αδικήματος από την Εισαγγελία λόγω παλαιότερων ταυτόσημων παραγραφών.     


[1]http://www.thegreekz.com/forum/archive/index.php/t-614332.html (η αρχική σελίδα στην ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής δεν υπάρχει πια)